Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Άννα Διαμαντοπούλου’

Ολαντικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 3 Δεκέμβριος, 2016

Όχι Ολλανδικά, από την Ολλανδία, αλλά Ολαντικά, από τον Φρανσουά Ολάντ (François Hollande), τον απερχόμενο πρόεδρο της Γαλλίας, που ανακοίνωσε χτες την απόφασή του να μην διεκδικήσει την επανεκλογή του στις προεδρικές εκλογές του Μαΐου, καθώς έβλεπε τη δημοτικότητά του να έχει κατρακυλήσει και τις δημοσκοπήσεις να του δίνουν μονοψήφια ποσοστά. Βέβαια και του Ολάντ το όνομα από την Ολλανδία προέρχεται –

Το διάγγελμα με το οποίο ο Ολάντ ανακοίνωσε την απόφασή του είχε γούστο, διότι ο απερχόμενος πρόεδρος επί 5-6 λεπτά έκανε έναν μάλλον θετικό απολογισμό της θητείας του, κι έτσι οι περισσότεροι που τον άκουγαν πίστεψαν πως στο τέλος θα ανακοίνωνε την υποψηφιότητά του -αλλά τελικά τους αιφνιδίασε.

Τα μεζεδάκια πάντως θα μπορούσα να τα ονοματίσω και «ολαντοϊταλικά» αφού αυριο γίνεται στην Ιταλία ένα σημαντικό δημοψήφισμα για την αλλαγή της συνταγματικής δομής της χώρας -ένα δημοψήφισμα που αναμένεται να βγάλει αποτέλεσμα Όχι, και ίσως σημάνει την παραίτηση της κυβέρνησης Ρέντσι. Να κρατάμε πάντως μικρό καλάθι γιατί τώρα τελευταία οι εκλογικές προβλέψεις δεν επιβεβαιώνονται.

Eννοείται ότι τα μεζεδάκια καθαυτά δεν έχουν καμιά σχέση με την ολαντική αποχώρηση ή το ιταλικό δημοψήφισμα.

* Και ξεκινάμε με μια νέα λέξη που την έφτιαξε τις προάλλες, θέλοντας προφανώς να εμπλουτίσει τη γλώσσα μας, ο Γιώργος Αυτιάς. Νουθετώντας τον βουλευτή Κ. Ζαχαριάδη του ΣΥΡΙΖΑ, ο τιτάνας της δημοσιογραφίας απεφάνθη ότι «Ο προπετισμός στην αρχαία Ελλάδα τιμωρούνταν με αυστηρότατη ποινή» (στο 17.45 περίπου  του αποσπάσματος).

Δεν ξέρω τι είναι ο προπετισμός και αν τον τιμωρούσαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, όμως ο κύριος Αυτιάς είναι πολύ τυχερός που στη σύγχρονη Ελλάδα η ημιμάθεια όχι μόνο δεν τιμωρείται αλλά θεωρείται και προσόν.

* Προπετισμός λοιπόν δεν υπάρχει, αλλά τι λέτε για την προτεραιοποίηση -ή μάλλον για το ρήμα «προτεραιοποιώ»; Με ρώτησε φίλος στο FB, επειδή το ρήμα αυτό το χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας τις προάλλες στην ομιλία του στη Θεσσαλονίκη, λέγοντας ότι «θα μας δίνεται η δυνατότητα σε καθημερινή βάση να προτεραιοποιούμε τις δραστηριότητες που απαιτούνται για την επίλυση των προβλημάτων».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Νεολογισμοί | Με ετικέτα: , , , , , , | 265 Σχόλια »

Η Άννα Διαμαντοπούλου αυτοκαταστρέφεται

Posted by sarant στο 4 Ιουνίου, 2016

Επειδή μέχρι τη Δευτέρα θα μπαγιατέψει, αλλά και για να θυμίσω τον ιδρυτικό μύθο του ιστολογίου, σήμερα θα έχουμε εκτάκτως και δεύτερο άρθρο.

Η εκσυγχρονίστρια Άννα Διαμαντοπούλου, που από ορισμένους προβάλλεται ως η πιο επιτυχημένη υπουργός Παιδείας και που θεωρείται μια από τις χρυσές εφεδρείες του πολιτικού μας συστήματος, ανάρτησε πριν από λίγο στην προσωπική της σελίδα στο Φέισμπουκ την εξής «φωτογραφία εξωφύλλου»:

annadiam

Με αυτήν δηλαδή τη φωτογραφία υποδέχεται η πρώην υπουργός τους επισκέπτες στην προσωπική της σελίδα, εδώ (τουλάχιστον μέχρι να την αλλάξει). Κι αν κλικάρετε πάνω στη φωτογραφία της σελίδας, μπορείτε να τη δείτε ολόκληρη, που αξίζει διότι είναι «κάτι το ωραίον» για να θυμηθούμε και τον τίτλο του τόμου που είχε αφιερώσει το περιοδικό ΑΝΤΙ στο κιτς:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Λαθροχειρίες, Μεταμπλόγκειν | Με ετικέτα: , , | 275 Σχόλια »

Η μία ψήφος της κ. Διαμαντοπούλου και άλλα προπασχαλινά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 7 Απρίλιος, 2012

Χτες δεν είχαμε άρθρο, ίσως για πρώτη φορά εδώ και μερικούς μήνες -ας πούμε πως το ιστολόγιο κράτησε ενός λεπτού σιγή.

Όμως σήμερα είναι άλλη μέρα, Σάββατο, μέρα για μεζεδάκια, τα τελευταία πριν τη Μεγάλη Βδομάδα [εδώ ο ρυθμός της φράσης δεν θέλει το «πριν από», τουλάχιστο στ’ αυτιά τα δικά μου]. Μεζεδάκια λοιπόν προπασχαλινά.

Ξεκινάμε από μια είδηση στο in.gr, η οποία δημιουργεί ζήτημα, πώς να το πω, κοτσανικής πατρότητας:

Ο κ. Ραγκούσης κατηγορεί τον κ. Βορίδη και τη ΝΔ ότι υποθάλπουν το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και ότι εκθέτουν για μια ακόμη φορά το πολιτικό σύστημα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας.

Φυσικά, δεν υποθάλπουν. Υποθάλπω θα πει «συντηρώ ή τροφοδοτώ κρυφά κάτι που θεωρείται κακό» σύμφωνα με τον ορισμό του ΛΚΝ. Υποθάλπει εγκληματία όποιος του παρέχει στέγη, τροφή και προστασία. Υπονομεύουν, μάλιστα. Το λάθος είναι συνηθισμένο, αλλά δεν παύει να είναι κοτσάνα. Και επειδή δεν υπάρχουν εισαγωγικά, θα χρεώσουμε την κοτσάνα στο in.gr και όχι στον κ. Ραγκούση.

Αν όμως η παραπάνω κοτσάνα αυτή ήταν αμφίβολης πατρότητας, για την επόμενη ρήση, πάλι από το in.gr, δεν χωράει αμφιβολία, ανήκει στον κ. υπουργό: Ντρέπομαι για το υπαρκτό ελληνικό σύστημα και την εικόνα που βγάζει προς τα έξω. Είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσαμε να δείξουμε. Είναι μαργαριτάρι όμως; Εγώ θα έλεγα «το υπάρχον πολιτικό σύστημα», με ξενίζει η διατύπωση του Ραγκούση, αλλά δεν ξέρω αν θα τη θεωρούσα μαργαριτάρι κι αν θα τη διόρθωνα. Εσείς τι λέτε;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κοτσανολόγιο, Λαθροχειρίες, Μύθοι, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , | 161 Σχόλια »

Σας αρέσει η ευελφάλεια;

Posted by sarant στο 31 Ιανουαρίου, 2012

Πριν από καμιά δεκαριά μέρες, στην ημερίδα «Για την Ελλάδα τώρα», η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου, ανάμεσα στ’ άλλα τόνισε ότι «η ευελφάλεια, δηλαδή η ευελιξία και η ασφάλεια» είναι και τώρα η λύση. Ο νεολογισμός της κ. Διαμαντοπούλου σχολιάστηκε πολύ, συνήθως όχι ευνοϊκά, ενώ πολλοί τον χαρακτήρισαν τερατώδη, πρέπει όμως να πούμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ακούστηκε η νεόκοπη αυτή λέξη.
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Η ευελφάλεια είναι προσπάθεια να αποδοθεί στα ελληνικά η λέξη flexicurity. Ο αγγλικός όρος λανσαρίστηκε στη δεκαετία του 1990 από τον τότε πρωθυπουργό της Δανίας, τον σοσιαλδημοκράτη Π. Ράσμουσεν. Ο αγγλικός νεολογισμός (και φαίνεται ότι οι Δανοί έπλασαν τον όρο κατευθείαν στα αγγλικά) είναι μια τηλεσκοπική λέξη, όπως αποδίδω (ίσως όχι μόνο εγώ) τον όρο portmanteau word: από το flexible και το security παίρνουμε το flexicurity.
Στην αγγλική γλώσσα τέτοιες τηλεσκοπικές λέξεις, που τις φτιάχνουν κόβοντας την ουρά μιας λέξης και το κεφάλι της επόμενης είναι συχνές για νεολογισμούς, για παράδειγμα έχουμε το brunch (breakfast+lunch), ή ακόμα και τη Wikipedia. Η ίδια λογική χρησιμοποιείται και με ονόματα ανθρώπων, για να δείξουμε ένα αχώριστο ζευγάρι, κι έτσι μια από τις λέξεις της χρονιάς πέρυσι ήταν το Merkozy, φτιαγμένη από το κεφάλι και το πανωκόρμι της Μέρκελ και τα πόδια του Σαρκοζί. Προσέξτε ότι το ανάποδο δεν φαίνεται και τόσο πετυχημένο: το Σάρκελ το βρίσκω αποτυχημένο, εκτός αν είμαι προκατειλημμένος επειδή δεν το έχω ξανακούσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γενικά γλωσσικά, Επικαιρότητα, Νεολογισμοί | Με ετικέτα: , , , , , , | 232 Σχόλια »

Θα ρίψω το βιβλίον μου στης θάλασσας τον πάτο!

Posted by sarant στο 8 Σεπτεμβρίου, 2011

Κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο...

Αρχίζει τη Δευτέρα η καινούργια σχολική χρονιά και χάρη στις πρωτοβουλίες της υπουργού κ. Διαμαντοπούλου οι μαθητές θα κάνουν μια νεα αρχή, απαλλαγμένοι από κάθε λογής βάρη, μια και, τουλάχιστον για αρκετές βδομάδες, δεν θα είναι αναγκασμένοι να κουβαλάνε στις τσάντες τους βαριά κι ασήκωτα βιβλία –όχι, το μάθημα θα γίνεται πια με πουπουλένιες φωτοτυπίες και υπερσύγχρονα όσο και πανάλαφρα ντιβιντάκια. Τέρμα πια ο κίνδυνος να πάθουν σκολίωση και άλλες κακώσεις τα βλαστάρια μας καθώς οι πλατούλες τους θα κυρτώνουν από το περιττό βάρος των βιβλίων!

Άλλωστε, γιατί να το κρύψουμε, οι μαθητές μισούν τα σχολικά βιβλία: οι περισσότεροι τα μουτζουρώνουν, σκίζουν σελίδες, ζωγραφίζουν στα περιθώρια, ζωγραφίζουν μουστάκια στα γυναικεία πορτρέτα και βάζουν γυαλιά στους ήρωες. Στο τέλος της χρονιάς, κάποιοι τα κάνουν χαρτοπόλεμο και τα σκορπίζουν τελετουργικά στο προαύλιο, άλλοι τα καίνε· ο φίλος μου ο Ντίνος μού έλεγε ότι στη Νέα Φιλαδέλφεια πήγαιναν στο Άλσος και τα βιβλία τα τάιζαν στην γκαμήλα· την είχα δει εκείνη τη σοφή γκαμήλα που είχε καταβροχθίσει (κυριολεκτικά) χιλιάδες σελίδες: είχε μονίμως μια μπλαζέ και λίγο θλιμμένη έκφραση, αυτά κάνει η πολλή γνώση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εκπαίδευση | Με ετικέτα: , , , | 163 Σχόλια »

Τριτοσεπτεμβριανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 3 Σεπτεμβρίου, 2011

Η σημερινή μέρα είναι σημαδιακή, επέτειος της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, αλλά βέβαια και της 3 του Σεπτέμβρη του 1974. Για τις επετείους όμως, όπως και για τη σημερινή συγκέντρωση που προγραμματίζεται στο Σύνταγμα, δεν θα γράψω –αν κάποιος θέλει, υπάρχουν τα σχόλια. Θα ετοιμάσω απλώς μερικά μεζεδάκια για το σαββατοκύριακο, μια και είναι αρκετός καιρός που δεν σας έχω σερβίρει -τα έβγαλα μπόλικα επειδή αύριο ταξιδεύω και μάλλον δεν θα ανεβάσω άρθρο.

Ξεκινάω μ’ ένα απλό που μπορεί να μπερδέψει. Ο (καλός) επιθετικός παίκτης τον οποίο πήρε δανεικό τις προάλλες ο Παναθηναϊκός, ο Γκέργκελι Ρούντολφ, έχει όνομα Γκέργκελι και επώνυμο Ρούντολφ, όχι το αντίστροφο. Μπερδευόμαστε, επειδή το Ρούντολφ το ξέρουμε για βαφτιστικό όνομα και επειδή οι Ούγγροι έχουν τη συνήθεια να βάζουν πάντοτε πρώτο το επώνυμο και δεύτερο το όνομα, ακόμα και στον προφορικό λόγο. Το Γκέργκελι είναι η ουγγρική μορφή του Γρηγόρη. Κατά σύμπτωση, είναι και γρήγορος ο Ρούντολφ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εφημεριδογραφικά, Εκπαίδευση, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , , | 86 Σχόλια »

Η Εθνική Βιβλιοθήκη σε ένα φλασάκι (τεραστίου όμως μεγέθους!)

Posted by sarant στο 18 Ιουλίου, 2011

Πριν από ένα μήνα περίπου, η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου ανακοίνωσε ένα φιλόδοξο σχέδιο ψηφιοποίησης της Εθνικής Βιβλιοθήκης, ώστε  να μπορεί κάθε μαθητής και κάθε νέος να έχει την Εθνική Βιβλιοθήκη σε ένα «φλασάκι».

Καλύτερα να μην πάρουμε τοις μετρητοίς την υπόσχεση, που ελπίζω να δείχνει απλώς τη συνήθη πολιτικάντικη τάση προς θηριώδεις υπερβολές και όχι την έλλειψη επαφής της κ. Υπουργού με την πραγματικότητα. Το λέω αυτό επειδή τα φλασάκια, οι μνήμες USB δηλαδή, είναι βέβαια πολύ βολικές συσκευές, αλλά έχουν χωρητικότητα πεπερασμένη κι από την άλλη μεριά τα σκαναρισμένα έντυπα πιάνουν πολύ περισσότερο χώρο από τα απλά αρχεία κειμένου.

Για παράδειγμα, οι ψηφιοποιημένες σελίδες των εφημερίδων Βήμα (και Ελεύθερο Βήμα) και Νέα (και Αθηναϊκά Νέα)  πιάνουν χώρο γύρω στο 1,5ΤΒ (τεραμπάιτ), που ισοδυναμεί με τη χωρητικότητα περίπου 100 μεγάλων φλασακιών (των 16GB έκαστο). Και μιλάμε για δύο μόνο, έστω και μακρόβιες, από τις χιλιάδες εφημερίδες που έχει η Εθνική Βιβλιοθήκη, χώρια τα περιοδικά, χώρια τα βιβλία. Κακά τα ψέματα, ο πλούτος της Εθνικής Βιβλιοθήκης δεν μπορεί να αποθηκευτεί ούτε σε φλασάκι, ούτε σε εξωτερικό σκληρό, ούτε σε άλλη αποθηκευτική συσκευή που θα ήταν προσιτή σε έναν μαθητή ή έστω σε έναν κοινό ιδιώτη -και δεν υπάρχει και ανάγκη. Η πρόσβαση μετράει, όχι η κατοχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ψηφιακό υλικό | Με ετικέτα: , , , , | 111 Σχόλια »

Μεζεδάκια για το ενάμισι εκατομμύριο

Posted by sarant στο 31 Ιανουαρίου, 2011

 

Χτες, Κυριακή 30 του Γενάρη, το κοντέρ των επισκέψεων στο ιστολόγιο πέρασε το ενάμισι εκατομμύριο, δεκαεφτά μέρες πριν το ιστολόγιο κλείσει τα δυο του χρόνια. Να κάνω ειδικό ποστ για το ορόσημο μου φάνηκε υπερβολικό, αλλά δεν ήθελα να το αφήσω να περάσει κι εντελώς απαρατήρητο, οπότε σας το παρουσιάζω με συνοδεία μερικά μεζεδάκια, δηλαδή άλλα μικροσημειώματα που κι αυτά δεν δικαιολογούν ολόκληρο ποστ.

Τέλος πάντων, ας μην περιαυτομπλογκήσω, πάντως σας ευχαριστώ πολύ για τις επισκέψεις και ακόμα περισσότερο για τα σχόλια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακλισιά, Μεζεδάκια, Περιαυτομπλογκίες | Με ετικέτα: , , , , , , | 83 Σχόλια »

Τα ελληνικά της υπουργού ΠΔΒΜΘ κ. Άννας Διαμαντοπούλου

Posted by sarant στο 8 Οκτώβριος, 2010

 

Πρόσφατα, πριν από δέκα μέρες,  η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου μίλησε προς τους καθηγητές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε συνάντηση «διαλόγου και εργασίας» που έγινε, συμβολικά, στους Δελφούς. (Σε εποχές αιματηρών οικονομιών, τουλάχιστον από τον λαό, η λογική θα έλεγε να γίνει η συνάντηση στην Αθήνα, αλλά τέλος πάντων -ίσως παραείμαι αυστηρός).

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας της μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο μια κριτική της ομιλίας της κ. Διαμαντοπούλου, γραμμένη από τον φίλο Γιώργο Κεντρωτή, ποιητή, μεταφραστή, καθηγητή στο Ιόνιο πανεπιστήμιο. Σκέφτηκα να το ανεβάσω, αλλά δίσταζα, επειδή δεν πολυσυνηθίζω τις αναδημοσιεύσεις και επειδή δεν έχω αποφασίσει αν συμφωνώ με την  προσέγγιση του Κεντρωτή. Όμως, από την άλλη, ο Κεντρωτής δεν επισημαίνει σκέτα λάθη, κι έπειτα οι φίλοι του ιστολογίου θα μπορέσουν να έχουν με ένα σμπάρο τρία τρυγόνια: να σχολιάσουν τα ελληνικά της κ. Διαμαντοπούλου, να σχολιάσουν την κριτική του φίλου Κεντρωτή (ο κρίνων κρίνεται) και, ίσως το ουσιαστικότερο, να πουν τη γνώμη τους για τις απαιτούμενες αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στο μεταξύ, πήρα και ηλεμήνυμα από φίλο του ιστολογίου που εμμέσως ζητούσε να αναρτηθεί το κείμενο του Γ. Κεντρωτή, οπότε σας το παρουσιάζω. Παρεμπιπτόντως, ο τίτλος του άρθρου είναι του Γ. Κεντρωτή, εγώ θα έβαζα άλλον. Να προσθέσω επίσης ότι το ιστολόγιο έχει αφιερώσει παλιότερα ένα άρθρο στην κ. υπουργό Παιδείας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Εκπαίδευση, Κοτσανολόγιο, Λαθολογία | Με ετικέτα: , , , , | 345 Σχόλια »

Γιατί δεν καταργούνται οι εξετάσεις;

Posted by sarant στο 2 Σεπτεμβρίου, 2010

Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε προχτές 31 Αυγούστου στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης. Το θέμα που θίγει περιέργως δεν μας έχει απασχολήσει στο ιστολόγιο, αν και συζητιέται ευρύτατα.

Όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα, στις τελευταίες πανελλήνιες εξετάσεις για τα Ανώτατα και τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, οι βάσεις για την επιτυχία των διαγωνισθέντων έπεσαν τόσο χαμηλά, που στην ουσία πολλοί υποψήφιοι θα έμπαιναν ακόμα κι αν έδιναν λευκή κόλλα.
Το αυτονόητο συμπέρασμα, που βγαίνει από την απροσδόκητη αυτή εξέλιξη, είναι πως οι εξετάσεις για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι περιττές και πως πρέπει επιτέλους και η Ελλάδα να εναρμονιστεί στον τομέα αυτόν με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, όπου ο απόφοιτος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απλώς εγγράφεται στη σχολή που επιθυμεί.
Βλέπετε, οι «κουτόφραγκοι» δεν ταλαιπωρούν τους εφήβους με την υποχρέωση να πηγαίνουν πολλούς μήνες σε φροντιστήρια (θεσμό αποκλειστικά ελληνικό), να σπαταλούν χιλιάδες ώρες και να υποβάλλουν στους γονείς τους δυσβάστακτα έξοδα για τα δίδακτρα.
Στις χώρες των «κουτόφραγκων» όλες οι τριτοβάθμιες σχολές, είτε ΑΕΙ είτε ΤΕΙ είτε Κολλέγια λέγονται, διαθέτουν ένα προκαταρκτικό έτος, από το οποίο περνούν όλοι οι εγγραφόμενοι και κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους σ’ αυτή την προκαταρκτική βαθμίδα διαπιστώνεται αν είναι ικανοί και κατάλληλοι να συνεχίσουν τη φοίτηση στη σχολή που διάλεξαν, αλλά και αν η επιστήμη ή η ειδικότητα που διάλεξαν να σπουδάσουν είναι αυτή που πραγματικά ήθελαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Εκπαίδευση, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , , , , | 75 Σχόλια »

Η κυρία Διαμαντοπούλου και η ποίηση

Posted by sarant στο 30 Σεπτεμβρίου, 2009

Τηλεόραση δεν πολυβλέπω, αλλά ένας φίλος με ειδοποίησε για το φιλολογικό μαργαριτάρι της κυρίας Διαμαντοπούλου. Ωστόσο, επειδή δεν κατάφερα να βρω βιντεάκι με τις δηλώσεις και επειδή ήδη είχαν γράψει άλλα ιστολόγια, αρχικά σκέφτηκα να μη γράψω. Άλλαξα όμως γνώμη, διότι με την υπεράσπιση των σαρδάμ του ΓΑΠ τελευταία κινδυνεύει να μου βγει το όνομα (και, το χειρότερο, κινδυνεύει να βγει αδίκως και άλλων το όνομα, αν σκεφτούμε πως ένα ιστολόγιο είχε αρχικά γράψει για κόντρα του Καργάκου με τον Γιανναρά!). Και με την ευκαιρία, παραθέτω και μερικές γενικότερες σκέψεις.

Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε, σε χτεσινό (29.9) δελτίο ειδήσεων στον Άλτερ, η κυρία Διαμαντοπούλου θέλησε να απαγγείλει το εξής πολύ γνωστό απόσπασμα από τον Δωδεκάλογο του Γύφτου:

και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
στου Κακού τη σκάλα,
για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί
θα αιστανθείςνα σου φυτρώσουν, ω χαρά!
τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!

Όπως μου λένε, αφενός το παρέθεσε μέσες-άκρες (και πιο πολύ άκρες, παρά μέσες) και αφετέρου, το χειρότερο, είπε πως είναι… του Βιζυηνού! Προσοχή, δεν είναι κακό να μη θυμάται κανείς ακριβώς ένα ποίημα. Για να πω την αμαρτία μου, κι εγώ δεν το θυμόμουν ολόσωστα το απόσπασμα που παράθεσα. Βλέπετε, δεν έχω γαλουχηθεί με τον Δωδεκάλογο (αντιθέτως, οι παλιότεροι τα καταφέρνουν καλύτερα· ο πατέρας μου, μια φορά που βρήκε ακροατήριο με αντοχή, είχε απαγγείλει ολόκληρο ένα άσμα του 12λογου). Δεν με ενοχλεί λοιπόν που η κ. Διαμαντοπούλου λάθεψε τους στίχους. Περισσότερο με ενοχλεί που είπε ότι είναι του Βιζυηνού· διότι, όπως και να το κάνουμε, καλλιέργεια είναι αυτό που μένει όταν έχεις ξεχάσει τα πάντα (έχει πει ένας Γάλλος, δεν θυμάμαι ποιος). Και δύσκολα θα μπορέσει να βρει κανείς περισσότερο διαφορετικούς ποιητές από τον Παλαμά και τον Βιζυηνό. Να έλεγε, λογουχάρη, πως είναι του Σικελιανού, θα έλεγα εντάξει, κάποια κοινά στοιχεία έχουν. Αλλά του Βιζυηνού; Σαν να ακούς, έστω, Κουγιουμτζή και να λες πως είναι του Μαχαιρίτσα το τραγούδι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Κοτσανολόγιο, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , , , , | 103 Σχόλια »