Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη’

Πραζ αν Κράου;

Posted by sarant στο 21 Δεκέμβριος, 2015

Ο τίτλος είναι λογοπαίγνιο και ίσως όχι πολύ πετυχημένο, αλλά αναλαμβάνω την ευθύνη. Η φράση «πραζ αν τράου;» είναι παράδειγμα από τις φράσεις εκείνες που χρησιμοποιεί κανείς για να σατιρίζει τα βόρεια ιδιώματα, μια και με πρώτο άκουσμα μοιάζει ξένη, ενώ αν τη μετατρέψουμε στη φωνητική της κοινής νεοελληνικής θα δούμε ότι λέει «πειράζει αν τηράω;» δηλαδή «πειράζει αν/που κοιτάω;», ερώτηση που υποτίθεται ότι απευθύνει ορεσίβιος σε πρωτευουσιάνο, ο οποίος μένει να χάσκει μην καταλαβαίνοντας.

Κράου, από την άλλη, είναι η καθιερωμένη (και από τον ίδιο) σύντμηση του ονόματος του Σταμάτη Κραουνάκη, οπότε έτσι προκύπτει το λογοπαίγνιο του τίτλου.

Ο Κραουνάκης είναι ο αγαπημένος μου συνθέτης από τους νεότερους, και κάθε φορά που βγάζει καινούργια δουλειά σπεύδω να τον δω / να τον ακούσω, περίπου όπως σπεύδω να διαβάσω κάθε καινούργιο βιβλίο που βγάζει ο Γιάννης Μακριδάκης, ο αγαπημένος μου συγγραφέας από τους νεότερους. Τον τελευταίο καιρό ο Κραουνάκης κατοικοεδρεύει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ή τουλάχιστον εκεί ανεβάζει τις παραστάσεις του, και μετά την «Αληθινή απολογία του Σωκράτη» (στο κείμενο του Βάρναλη, όπου είχα κι εγώ μια μικρή ανάμιξη στο πρόγραμμα της παράστασης) και το «Μπεεε», τώρα παρουσιάζεται, σε 31 παραστάσεις, από τα τέλη Οκτωβρίου έως τις 31 Ιανουαρίου, το σόου «Όλοι ένα. Φίλα με«, κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ. Προχτές μπόρεσα επιτέλους να πάω να το δω, και το σημερινό άρθρο θα το αφιερώσω στην παράσταση αυτή, που σας συστήνω ένθερμα να δείτε.

Το λέει «ουαν μαν σόου» (one man show δηλαδή), και η περιγραφή είναι σχεδόν ακριβής, με την έννοια ότι δεν συμμετέχει ολόκληρη η Σπείρα-Σπείρα όπως σε παλιότερες δουλειές. Βέβαια, εκτός από τον Κραουνάκη πάνω στη σκηνή υπάρχουν ο Άρης Βλάχος και άλλοι δυο μουσικοί, και πέντε νεαροί με καταπληκτικές φωνές, που τραγουδάνε, παίζουν, κάνουν παρλάτες -αλλά φυσικά, στο κέντρο βρίσκεται ο Κράου, και τα περισσότερα τραγούδια είναι δικά του και καμιά δεκαπενταριά ολόδικά του (στίχοι και  μουσική δηλαδή).

Δεν είναι καινούργια τα τραγούδια της παράστασης, εκτός από ένα, το εναρκτήριο, το «Για σένα», που το δίνουν και σε σιντάκι μαζί με το πρόγραμμα, αλλά ευτυχώς υπάρχει στο Γιουτούμπ κι έτσι γλιτώνω τον κόπο να το ριπάρω:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Θεατρικά, Παραστάσεις, Τραγούδια | Με ετικέτα: , , | 35 Σχόλια »