Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Αίγινα’

Όσα φέρνει η ώρα…

Posted by sarant στο 2 Αύγουστος, 2011

 

Το παρακάτω άρθρο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, γραμμένο «από το κρεβάτι του πόνου», δημοσιεύεται σήμερα, 2 Αυγούστου 2011, στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης.

Εκεί που ήμουν έτοιμος να στείλω με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο την ταχτική μου συνεργασία στο «Εμπρός», μια απρόσεχτη κίνηση του δεξιού μου ποδιού προκάλεσε την εξάρθρωσή του από το ισχίο. Αφόρητοι πόνοι, επείγουσα διακομιδή με ασθενοφόρο από την Αίγινα στο ΚΑΤ, ένα από τα καλύτερα, σε οργάνωση και στελέχωση, εναπομείναντα ειδικά νοσοκομεία ατυχημάτων, όπου αμέσως και σχεδόν ανωδύνως μου το ανατάξανε.
Μου όρισαν, όμως, ότι για να μην έχουμε τα ίδια, γυρνώντας στο σπίτι μου, πρέπει να μείνω δυο βδομάδες κλινήρης! Βαριά η ποινή, αλλά υπάρχουν και χειρότερα.

 

Πέρσι είχε και πάλι εξαρθρωθεί το δεξί μου πόδι, αλλά η ιστορία των παθήσεων των κάτω άκρων μου, ξεκινά από πιο παλιά. Το 1989, όταν κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός, παρουσίασε σοβαρή βλάβη η άρθρωση του αριστερού μου ποδιού με το αριστερό ισχίο. Αφού αποδείχτηκαν αλυσιτελείς οι διάφορες παρηγορητικές θεραπείες που δοκίμασα, εφάρμοσα το 1991 την οριστική λύση. Έκανα ολική αρθροπλαστική ισχίου. Είχα την τύχη να με εγχειρίσει ένας άριστος επιστήμονας και πολύ καλός άνθρωπος συνάμα, ο μακαρίτης Μανόλης Μιχελινάκης και όλα πήγαν καλά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Προσωπικά, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , | 26 Σχόλια »

Ιουλιανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 8 Ιουλίου, 2011

Καιρό έχουμε να σερβίρουμε μεζεδάκια, μου φαίνεται. Όσο κι αν, λόγω θέρους, το κατάστημα δεν λειτουργεί σε φουλ ρυθμούς, όλο και κάτι παρουσιάζεται.

* Και ξεκινάω με το τελευταίο κρούσμα γλωσσικής μπούρκας (από το ηλεΒήμα, αλλά και παρομοίως στην Καθημερινή και αλλού):

Η Μισέλ Σαμπάν, στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος και στενή υποστηρικτής του Ντομινίκ Στρος-Καν…

Προφανώς, η υποστηρίκτρια δεν υποστηρίζει καλά.

* Πάμε παρακάτω. Εκτός από όλα τα άλλα, ο άγιος Πειραιώς είναι και αστοιχείωτος γλωσσικά. Όπως ψάρεψε ο φίλος μου ο Κώστας στη Λεξιλογία, ο Σεραφείμ Πειραιώς εφεύρε όχι μόνο νέους κανόνες στην ελληνική γλώσσα αλλά και ένα νέο ρήμα, φιλοτεχνώντας το εξής: δια των υπ’ αυτού τεθεσπεισθέντων Θείων και Ιερών Κανόνων…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Όχι στα λεξικά, Κοτσανολόγιο, Λαθολογία, Μεζεδάκια, Μουστάκια της Τζοκόντας, Ορθογραφικά | Με ετικέτα: , , , , , , , | 75 Σχόλια »

Γιατί δεν κόβουν αποδείξεις στον κ. Θ. Διαμαντόπουλο;

Posted by sarant στο 5 Ιουλίου, 2011

Κανονικά δεν θα έγραφα σήμερα, αλλά δεν άντεξα να μην σχολιάσω κάτι που ειπώθηκε από την τηλεόραση και που το βρίσκω αν όχι αναληθές πάντως όχι αντιπροσωπευτικό της πραγματικότητας.

Εμένα μου έκοψαν απόδειξη -γιατί όχι στον κ. Θ. Διαμαντόπουλο;

Χτες το βράδι, 4 Ιουλίου, στην εκπομπή της κ. Έλλης Στάη (ΝΕΤ νομίζω), γινόταν μια συζήτηση για το μεσοπρόθεσμο και την κρίση -με μισό αυτί την άκουγα, ομολογώ, καθώς βρισκόμουν παραπέρα και διάβαζα κάτι, και ούτε την άκουσα από την αρχή, οπότε δεν ξέρω να σας πω τι ακριβώς ειπώθηκε. Κάποια στιγμή λοιπόν, με ποιαν ακριβώς αφορμή δεν ξέρω, ο κ. Θανάσης Διαμαντόπουλος, καθηγητής της Παντείου, που συμμετείχε στην εκπομπή, αναφέρθηκε στην  Αίγινα, όπου τυχαίνει να βρίσκομαι κι εγώ, οπότε τέντωσα το αυτί μου και άκουσα τα εξής (μεταφέρω ίσως όχι με απόλυτη πιστότητα τις λέξεις, αλλά με ακρίβεια το πνεύμα):

Στην Αίγινα, όπου ήμουν το Σαββατοκύριακο, είχε τόσο κόσμο που κόντεψε να βουλιάξει το νησί, άρα δεν υπάρχει κρίση, και πουθενά δεν μου δώσαν απόδειξη.

Επειδή όπως είπα βρίσκομαι κι εγώ στην Αίγινα εδώ και κάμποσες μέρες, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το πρώτο σκέλος της πρότασης του κ. καθηγητή είναι απολύτως ακριβές: πράγματι, το Σαββατοκύριακο είχε πάρα πολύ κόσμο, σε σημείο που εμείς, που ήμασταν εδώ όλη την προηγούμενη βδομάδα, να τρίβουμε τα μάτια μας γιατί ήταν πολύ χτυπητή η αντίθεση με τις προηγούμενες μέρες. Ωστόσο, ένας καθηγητής θα έπρεπε να μη βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα: ο συνωστισμός επισκεπτών σε ένα κοντινό και σχετικά φτηνό νησί όπως η Αίγινα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπάρχει κρίση. Αντίθετα, μπορεί να σημαίνει ότι κάποιοι σχετικά εύποροι εκδρομείς  κάνουν οικονομίες, κι αντί να πάνε π.χ. στη Μύκονο ή στη Μονεμβασιά για σαββατοκύριακο συμβιβάστηκαν με την οικονομικότερη Αίγινα. (Παρεμπιπτόντως, σήμερα, που πέρασε το Σαββατοκύριακο, επικρατούσε και πάλι ηρεμία, χωρίς πολύ κόσμο).

Αλλά το άλλο που είπε ο κ. Διαμαντόπουλος, ότι πουθενά δεν του έκοψαν απόδειξη, μου φαίνεται πως δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα. Τόσες μέρες που βρίσκομαι εδώ, αποδείξεις δίνουν σχεδόν όλοι: σουπερμάρκετ, πρακτορείο εφημερίδων, ψαραγορά, μανάβηδες, σουβλατζίδικα, ουζερί, ταβέρνες, από παντού (σχεδόν) έχω πάρει αποδείξεις. Και για του λόγου το αληθές, ορίστε μια απόδειξη (από σουβλατζίδικο) που κόπηκε ακριβώς το Σάββατο που μας πέρασε, την ώρα δηλαδή που ο κ. Διαμαντόπουλος γύριζε το νησί χωρίς κανείς καταστηματάρχης να του δώσει απόδειξη. Θα μπορούσα να παραθέσω πολλές ακόμα, αλλά θα σας κουράσω κι έπειτα δεν θέλω να εκθέσω σε κοινή θέα όλες τις καταναλωτικές μου συνήθειες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Καθημερινότητα, Τηλεοπτικά | Με ετικέτα: , , , | 306 Σχόλια »

Οι παρέες των ηλικιωμένων

Posted by sarant στο 15 Δεκέμβριος, 2010

Αυτό το άρθρο του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε χτες 14.12.2010 στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης. Το άρθρο που είχε γράψει πριν από 9 χρόνια ο πατέρας μου, και το οποίο αναφέρει στην αρχή του κειμένου του, δεν υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή, όμως στον παλιό μου ιστότοπο έχω ανεβάσει ένα παρεμφερές (και εκτενέστερο) άρθρο του με τον ίδιο τίτλο και για το ίδιο θέμα.

Πριν από εννέα ακριβώς χρόνια, δημοσιεύτηκε σ’ αυτήν τη σελίδα σημείωμά μου με τον τίτλο «Φτιάξτε παρέες, έρχονται δύσκολες μέρες», στο οποίο εξηγούσα τον ρόλο και τη σημασία της παρέας, της πιο ριζωμένης, της πιο μακρόβιας και της πιο δημοκρατικής μορφής άτυπης ένωσης ανθρώπων, όπως γράφει και ο Ασημάκης Πανσέληνος στο θαυμάσιο βιβλίο του «Τότε που ζούσαμε».
Την παρέα, δηλαδή την ταχτική συναναστροφή με φιλικά σου πρόσωπα, την κατατάσσω στις μικρές χαρές της ζωής. Μικρές, αλλά πολύ μεγάλης σημασίας. Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει πως αυτές οι μικρές χαρές της ζωής, η συναναστροφή με τους φίλους σου, η παρακολούθηση μιας ταινίας ή μιας θεατρικής παράστασης, η ακρόαση μουσικής, το διάβασμα ενός βιβλίου και φυσικά ο έρωτας με το ταίρι σου, όχι μόνο μας ευχαριστούν, αλλά παρατείνουν τη ζωή μας και μας προφυλάσσουν από πολλές αρρώστιες.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , , , , | 21 Σχόλια »

«Θάνατο στους Γερμανούς εισβολείς!»

Posted by sarant στο 23 Νοέμβριος, 2010

 

Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αιγινήτικα Νέα». Διευκρινίζω ότι ο τίτλος είναι σε εισαγωγικά.

Γιατί τώρα θυμήθηκα αυτό το παλιό σύνθημα, με το οποίο άρχιζαν και τέλειωναν οι εκπομπές του ραδιοσταθμού της Μόσχας, που ακούγαμε κρυφά, στην Κατοχή, από παράνομα ραδιόφωνα;

Διότι, όπως φαίνεται, η φράου Μέρκελ και οι γερμανοί ηγέτες που συντάσσονται μαζί της, το έχουν βάλει αμέτι μουχαμέτι να ξανακάνουν τη Γερμανία μισητή στην υπόλοιπη Ευρώπη. Άρχισαν με τους οικονομικούς μετανάστες, κατηγορώντας τους πως δεν ενσωματώθηκαν στη γερμανική κουλτούρα. Αποκήρυξαν κατόπιν την πολύ-πολιτισμικότητα, που ήταν η κατευθυντήρια γραμμή της γερμανικής πολιτικής από τον καιρό του Αντενάουερ και του Βίλυ Μπραντ. Και τέλος, πάνε να φτιάξουν δύο Ευρώπες στη συσκευασία της μιας: Μια Ευρώπη των ισχυρών που θα διοικεί και μια Ευρώπη των φτωχών χωρών, που θα υπακούει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , , | 30 Σχόλια »

Το κότερο κόβει

Posted by sarant στο 9 Αύγουστος, 2010

Το κότερο είναι ελαφρό σκάφος, αρχικά ιστιοφόρο, σήμερα με μηχανή, που χρησιμοποιείται ως σκάφος αναψυχής, και κατ΄επέκταση κότερο λέμε κάθε ιδιωτικό σκάφος αναψυχής, τουλάχιστο αν δεν είναι φουσκωτό. Αλλιώς, το λέμε γιοτ (γιωτ, για τους παλιομοδίτες), αν είναι πιο πολυτελές και μεγάλο το λέμε και θαλαμηγό.

Στο λεξικό του Δημητράκου θα δείτε σαν συνώνυμο του κόττερου (το γράφει με δυο ταυ), δηλαδή του ελαφρού και γρήγορου σκάφους, να δίνεται ο κέρκουρος και κερκούρος, λέξη που ξεκινάει από την αρχαιότητα (είναι, λέει, κυπριακή επινόηση ο κέρκουρος) και φτάνει μέχρι το πολεμικό ναυτικό του νεοελληνικού κράτους. Όμως, ας μη νομιστεί ότι η λέξη «κότερο» είναι νεότατη, μεταπολεμική ας πούμε. Αν ανοίξετε τον Παπαδιαμάντη, θα τη βρείτε σε δεκάδες διηγήματά του. Στον Πανταρώτα, λογουχάρη, τον καημένο, που τόσα χρόνια που θαλασσοπνιγόταν ούτε ένα κότερο δεν είχε καταφέρει να αποχτήσει: Τόσα χρόνια που εγύριζε στην ξενητειά κι εταξίδευε με ξένα καράβια, κατάλαβες, καμμίαν προκοπήν δεν είχεν ιδεί. Παραπάνω από λοστρόμος, δεν κατώρθωσε να φθάσει. Άλλοι σύντροφοί του, κατάλαβες, απέκτησαν σκούνες και βρίκια, και δυο-τρεις μάλιστα ευρίσκοντο, το-σήμερο, με μπάρκα. Κι αυτός δεν είχε το-σήμερο, ουδ’ ένα κότερο, μόνον ήτον ηναγκασμένος μ’ αυτήν την παλιόβαρκα ν’ αγωνίζεται να πορισθεί τον άρτον της οικογενείας του. Θα προσέξουμε ότι το κότερο βρίσκεται σχετικά χαμηλά στην ιεραρχία των καπεταναίων, μόλις πάνω από τις παλιόβαρκες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ετυμολογικά, Θαλασσινά, Ιστορίες λέξεων, Ναυτικά | Με ετικέτα: , , , , , | 37 Σχόλια »

Πού πάει το παϊτόνι;

Posted by sarant στο 23 Ιουλίου, 2010

Η φωτογραφία από την "Ε"

Το περασμένο Σάββατο, στη Θεσσαλονίκη, έγινε ένα περίεργο ατύχημα: ένα άλογο που έσερνε μια άμαξα με τρεις επιβάτες στην παραλία τρόμαξε από τη φλόγα του αερόστατου μιας κοντινής εκδήλωσης, αφηνίασε και έπεσε στη θάλασσα, μαζί με τον αμαξά και τον ένα επιβάτη –η μητέρα, λέει το ρεπορτάζ, πρόλαβε και πήδησε στο πλακόστρωτο μαζί με το αγοράκι της. Κανείς από τους ανθρώπους δεν έπαθε τίποτα, αλλά το καημένο το άλογο πνίγηκε· το βάρος της άμαξας το τράβηξε στον βυθό. Ο 61χρονος αμαξάς, που κάνει δεκαπέντε χρόνια αυτή τη δουλειά, περίμενε να το ανασύρουν για να το αποχαιρετήσει. Είναι περίεργη φάρα οι αμαξάδες και τ’ αγαπάνε τα ζώα τους. Όταν διάβασα για το ατύχημα (ή δυστύχημα;) της Θεσσαλονίκης είπα να γράψω κάτι, αλλά λόγω διακοπών το αμέλησα, οπότε το παρουσιάζω τώρα, με μια μικρή καθυστέρηση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Λεξικογραφικά | Με ετικέτα: , , , , | 204 Σχόλια »

Η μπάρα, η παγάδα κι άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 8 Ιουνίου, 2010

Καιρό έχω να γράψω μεζεδάκια, δηλαδή ένα άρθρο με ποικιλία από θέματα. Ας σερβίρω λοιπόν μια πιατέλα.

* Μου έγραψε ένας φίλος του ιστολογίου, αρχαιολόγος από το Βόλο, και με ρωτάει: Πρόσφατα σε μια από τις πολλές περιοδείες μου στις κορφές και τις πλαγιές του Πηλίου για επαγγελματικούς λόγους (αναζητώντας αρχαιότητες και ίχνη του παρελθόντος) έπεσα πάνω στη λέξη «μπάρες». Αρχικά ως ονομασία περιοχής. Ωστόσο όπως μου εξήγησε κάποιος ντόπιος έτσι ονομάζουν τις μικρές τεχνητές ή μη λίμνες της βροχής ή για το πότισμα των ζώων. Ως τώρα τις είχα συναντήσει τις λίμνες αυτές με το όνομα «Σουβάλα» ή «Ουβάλα» (άλλη μια λέξη που μάλλον προέρχεται από μακριά; ), αλλά ποτέ ως «μπάρα». Η αλήθεια είναι ότι έβλεπα στο χάρτη τέτοιες τοποθεσίες αλλά δεν τις είχα συνδέσει με το νερό. Μια γρήγορη και πρόχειρη αναζήτηση με το google στο internet με έπεισε ότι είναι γνωστή η σύνδεση της λέξης με τις λίμνες και το νερό. Αλλά από πού; Πως; Γιατί;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Όχι στα λεξικά, Εφημεριδογραφικά, Κοτσανολόγιο, Λεξικογραφικά, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | 139 Σχόλια »

Η Αίγινα του Βάρναλη το 1921

Posted by sarant στο 10 Φεβρουαρίου, 2010

Προχτές είχα ανεβάσει το προτελευταίο ποίημα του Κώστα Βάρναλη και με την ευκαιρία αυτή έγινε συζήτηση για τη σχέση του ποιητή με την Αίγινα και με τα φιλολογικά του απομνημονεύματα, όπου αφιερώνει ένα μεγαλούτσικο κεφάλαιο στην Αίγινα. Μια αγαπητή φίλη πληκτρολόγησε το σχετικό κομμάτι,  που το ανέβασα στα ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΑΖΙ, στον ιστότοπό μου.

Όλο το κομμάτι μπορείτε να το διαβάσετε στον ιστότοπο, αλλά  διάλεξα μερικά αποσπάσματα που τα παραθέτω εδώ:

Ένα απόγεμα πήρα το βαποράκι στον Περαία, την περίφημη «Χρυσώ», και πήγα πρώτα στην Αίγινα. Είχα σκοπό, αρχίζοντας από την Αίγινα, να ψάξω γύρω γύρω το Σαρωνικό όσο να εύρω το κατάλληλο μέρος για να κουρνιάσω οριστικά. Ήθελα να είμαι πάντα κοντά στην Αθήνα. Γιατί δεν είχα και πολλήν εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Ήξερα πως εύκολα με πιάνει ο κόρος και η πλήξη. Έπρεπε λοιπόν να μπορώ να παίρνω εύκολα το βαπόρι και να έρχομαι στην πόλη των Θεών, για να μετανιώνω και να φεύγω από την κάμινο του πυρός και της καβαλίνας πίσου στη δροσιά και την ησυχία του πελάου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βάρναλης, Λογοτεχνία | Με ετικέτα: , , | 20 Σχόλια »

Το (προ)τελευταίο ποίημα του Κώστα Βάρναλη

Posted by sarant στο 7 Φεβρουαρίου, 2010

Το σημείωμα που ακολουθεί, το έγραψε στην ιντερνετική λίστα συζήτησης Hellas, στην οποία συμμετείχαν κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) Έλληνες φοιτητές και μεταπτυχιακοί σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, ο φίλος Τάκης Παπαλεονάρδος, Αιγινήτης, σήμερα καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Οχάιο. Με αυτό αποκαλύπτεται ένα άγνωστο ποίημα του Κώστα Βάρναλη, που το έγραψε ο ποιητής λίγους μήνες πριν πεθάνει.

Το αναδημοσιεύω εδώ, με την άδεια του Τάκη Παπαλεονάρδου. Φυσικά το μεταγράφω σε κανονικά ελληνικά, διότι η λίστα Hellas, τόσο τον καιρό εκείνο (1994) όσο και πιθανότατα σήμερα μένει πιστή στα greeklish, τα ελληνικά που είναι γραμμένα με λατινικό αλφάβητο.

Το άρθρο που ακολουθεί το είχα δημοσιεύσει στα τέλη του 2007 στον ιστότοπό μου, έτσι το ποίημα έχει από τότε αναδημοσιευτεί σε μερικά ποιητικά και άλλα ιστολόγια, οπότε μπορεί να το έχετε δει. Για περαιτέρω αναδημοσιεύσεις, παρακαλώ να γίνεται μνεία της πηγής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αθησαύριστα, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , | 27 Σχόλια »

Πόσο θα κόστιζε ένας μεταφραστής;

Posted by sarant στο 1 Σεπτεμβρίου, 2009

Στο φόρουμ της Λεξιλογιας, η αγαπητή Αλεξάνδρα (γιόρταζε και προχτές), που πέρασε τις διακοπές της στο νομό Μεσσηνίας, ψάρεψε από μια τοπική εφημερίδα μερικά τρανταχτά μαργαριτάρια σε κείμενο που, υποτίθεται, θέλει να ενημερώσει τους ξένους τουρίστες για τα όσα γίνονται στην περιοχή. Έτσι, ο αλλοδαπός τουρίστας διαβάζει, ας πούμε, ότι

The entire good world will pass from Kalamata this summertime!

(Ναι, καλά το καταλάβατε: Όλος ο καλός ο κόσμος θα περάσει από την Καλαμάτα αυτό το καλοκαίρι, αυτό λέει το ελληνικό κείμενο).

Και για να δώσουμε ένα πιο ολοκληρωμένο δείγμα γραφής, ταιριάζει η είδηση για τη Γιορτή Πατάτας που έγινε στην Αλαγονία:

For 22nd year, will be the Potato Feast, Saturday 22 August in the square of Alagonia. The feast will begin at 9p.m, in which will be offered free potatoes cooked with various ways, while it will exist traditional music.

Το οποίο αποτελεί μετάφραση στα αγγλικά του:

Για 22η χρονιά, θα γίνει η Γιορτή της Πατάτας, το Σάββατο 22 Αυγούστου στην πλατεία της Αλαγονίας. Η γιορτή θα ξεκινήσει στις 9μ.μ, στην οποία θα προσφέρονται δωρεάν πατάτες μαγειρεμένες με διαφόρους τρόπους, ενώ θα υπάρχει και παραδοσιακή μουσική.

Ίσως να είμαι υπερβολικά αυστηρός, βέβαια. Στο κάτω-κάτω, για ένα τζάμπα έντυπο πρόκειται, κι αν ο αναγνώστης έχει παράπονα μπορεί να ζητήσει τα λεφτά του πίσω. Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι το αντίστοιχο γερμανικό κείμενο είναι στρωτό, χωρίς προφανή λάθη. Εξήγηση; Ο εκδότης του εντύπου δεν ήξερε γερμανικά, οπότε πλήρωσε κάποιον να το μεταφράσει. Αγγλικά όμως, «ήξερε».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά | Με ετικέτα: , , | 36 Σχόλια »

Το Φιστίκι στη μπλογκόσφαιρα!

Posted by sarant στο 27 Μαΐου, 2009

Το αράπικο είναι μεγαλύτερο, αλλά το αιγενήτικο είναι νοστιμότερο

frontpage_2Αυτό ήταν το μότο που είχε για αρκετόν καιρό το περιοδικό «Το Φιστίκι», το οποίο έβγαζε και βγάζει ο πατέρας μου, ο Δημήτρης Σαραντάκος, στην Αίγινα. Είναι περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο. Στην αρχή ήταν ένθετο σε τοπική εφημερίδα, μετά έγινε αυτόνομο, μηνιαίο ή διμηνιαίο, εδώ και λίγο καιρό εξαμηνιαίο και πολυσέλιδο. Αριστερά βλέπετε το εξώφυλλο του δεύτερου τεύχους της νέας εξαμηνιαίας έκδοσης, αλλά έχει ήδη κυκλοφορήσει το τρίτο τεύχος, που μπορείτε να το βρείτε στην μεν Αίγινα από τα βιβλιοπωλεία «Λυχνάρι», «Πάπυρος» και «Φλώρα», το Κέντρο Τύπου και το περίπτερο μπροστά στην ΑΤΕ, στην Προκυμαία, στην δε Αθήνα, από τα βιβλιοπωλεία «Ορίζοντες» (στοά Όπερας), «Πιτσιλός» (στοά Ορφανίδη) και «Πρωτοπορία» (Εμ. Μπενάκη και Γραβιάς).

Κείμενα του πατέρα μου φιλοξενώ εδώ ταχτικά, ενώ δείγματα από την παλιότερη ύλη του περιοδικού μπορείτε να δείτε στις σελίδες μου, αλλά και στον ιστότοπο του περιοδικού. Όμως το Φιστίκι αποφάσισε να βγει και στη μπλογκόσφαιρα. Εύχομαι κάθε επιτυχία στο νέο εγχείρημα και συστήνω θερμά στους επισκέπτες του ιστολογίου να κάνουν και μια βόλτα από το Φιστίκι!

Ξαναγράφω τη διεύθυνση: tofistiki.wordpress.com

Posted in Αναγγελίες, Δημήτρης Σαραντάκος | Με ετικέτα: , | 8 Σχόλια »