Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘ακυρολεξία’

Μεζεδάκια του φύλου

Posted by sarant στο 7 Οκτώβριος, 2017

Μεζεδάκια του φύλου, επειδή αυτές τις μέρες συζητιέται στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, το οποίο έχει προκαλέσει την έντονη αντίθεση της Εκκλησίας -περιμένω, και ελπίζω, να ψηφιστεί από την ολομέλεια χωρίς σημαντικές τροποποιήσεις, αν και ομολογώ ότι δεν είμαι απόλυτα βέβαιος.

Εξαιτίας του νομοσχεδίου, έχουμε μεζεδάκια του φύλου, ενώ αν μας τα είχε προσφέρει κάποιος φίλος μας θα ήταν «μεζεδάκια του φίλου» και αν είχαμε μια πιατέλα γεμάτη τυροπιτάκια, λουκανικοπιτάκια και διάφορα κρουασανοειδή θα είχαμε «μεζεδάκια του φύλλου».

Ίσως αυτό το μπέρδεμα με τα ομόηχα να φταίει και για την ανάρτηση του Βασίλη Τσιάρτα στο Φέισμπουκ που τόσο θόρυβο προκάλεσε.

Ίσως η αρχική δημοσίευση του Τσιάρτα να μην ήταν ανορθόγραφη, μπορεί ο άνθρωπος να ήταν αντίθετος στην αλλαγή φύλλου επειδή είχε λοζέ. Κι εμένα μου έχει τύχει αυτό -αν και συνήθως προτιμώ να λέω «σερβί» και να μην κάνω ολόκληρη ανάρτηση στο Φέισμπουκ· αλλά οι διάσημοι έχουν άλλα χούγια.

* Άλλωστε, το νομοσχέδιο δεν αφορά την αλλαγή φύλου (ούτε φύλλου) αλλά τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, που είναι κάτι αρκετά διαφορετικό. Προτιμώ να αφήσω ασχολίαστο το τσουβάλιασμα που κάνει ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής με την παιδοφιλία.

* Αν δεν ήταν το φύλο και το φύλλο, θα μπορούσα επίσης να ονομάσω τα σημερινά μας μεζεδάκια «Μεζεδάκια του Νόμπελ», μια και η βδομάδα που μας πέρασε ήταν η εβδομάδα απονομής των βραβείων Νόμπελ. Στη λογοτεχνία δεν είχαμε φέτος έκπληξη, με την έννοια ότι βραβεύτηκε μέινστριμ λογοτέχνης, ο Καζούο Ισιγκούρο, ο οποίος παρά το όνομά του είναι Βρετανός και γράφει αγγλικά.

Κι έτσι, όπως γράφτηκε, τα Νόμπελ επιστρέφουν σε πιο παραδοσιακά μονοπάτια «μετά την αμφιλεγόμενη βράβευση του Τομ Ντίλαν το 2016«. Αφού ήδη του Μπομπ Ντίλαν η βράβευση ήταν αμφιλεγόμενη, φανταστείτε του Τομ!

* Από τα άλλα Νόμπελ, θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε βέβαια το πολιτικότερο όλων, το Βραβείο Ειρήνης, το οποίο, όπως ανακοινώθηκε χτες, δόθηκε στην ICAN, τη Διεθνή Εκστρατεία για την Κατάργηση των Πυρηνικών Όπλων.

Χάρη στις ενέργειες της οργάνωσης, έγινε δυνατό να εγκριθεί φέτος τον Ιούλιο από τον ΟΗΕ μια διεθνής συνθήκη για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων, που προβλέπει και την καταστροφή των πυρηνικών οπλοστασίων. Τη συνθήκη την έχουν υπογράψει 122 χώρες, αλλά το δυστύχημα είναι ότι δεν την έχει υπογράψει καμία από τις 9 χώρες που κατέχουν πυρηνικά όπλα. Δεν λέω ότι έτσι χάνει εντελώς την αξία της αλλά πάντως θυμίζει λίγο εκείνη τη θαυματουργή σκόνη που διώχνει τα λιοντάρια, που πουλούσε κάποιος στην πλατεία Συντάγματος.

Παρεμπιπτόντως, προσπαθήστε να βρείτε ποιες είναι οι 9 χώρες που έχουν πυρηνικά. Η απάντηση προς το τέλος του άρθρου, αν το θυμηθώ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Μηχανική μετάφραση | Με ετικέτα: , , , , | 224 Σχόλια »

Μπρεξιταρισμένα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 20 Φεβρουαρίου, 2016

Το 1998 το Λεξικό Μπαμπινιώτη συμπεριέλαβε το λήμμα «εξιτάρω» με τη σημείωση ότι πρόκειται για αργκό των νέων. Το νεότερο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας επίσης περιλαμβάνει το λήμμα αυτό. Αντιθέτως, λήμμα «μπρεξιτάρω» δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και λήμμα «γκρεξιτάρω» -αν πάντως το βάλουμε στόχο να φτιάχνουμε αβέρτα λέξεις για να φτάσουμε τα 5 εκατομμύρια, μπρεξιτάρω θα μπορούσε να σημαίνει «ερεθίζω, διεγείρω κάποιον με την ιδέα του μπρέξιτ». Και αφού τα μεζεδάκια γράφονται ενώ συνεχίζεται η μαραθώνια σύνοδος κορυφής που είναι αφιερωμένη στο μπρέξιτ, δηλαδή στην έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ, σκέφτηκα να νεολογίσω στον τίτλο, αν και τελικά μαθαίνω ότι στη σύνοδο τα βρήκαν με τη Βρετανία, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι αποτράπηκε ο κίνδυνος του μπρέξιτ.

Τα μεζεδάκια, εννοείται, δεν έχουν σχέση είτε με το μπρέξιτ είτε με τη σύνοδο κορυφής, απλώς συμπίπτουν χρονικά.

* Και ξεκινάω με μιαν ακόμα περίπτωση γραμματικής μπούρκας, που μας έρχεται από την Κύπρο. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, υπάρχει αίτημα του Προέδρου Αναστασιάδη «για παύση της διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας». Σε άλλα κυπριακά μέσα η μπούρκα διατηρείται, αλλά με καθαρευουσιάνικη δαντέλα: της διοικητού.

Ασφαλώς, «της διοικήτριας», όπως θα λέγαμε και «της διευθύντριας». Έχω πάντως προσέξει ότι οι κουμπάροι στην Κύπρο προτιμούν τους επίκοινους τύπους περισσότερο από εμάς. Από την άλλη, έχουν διοικήτρια στην κεντρική τους τράπεζα, έστω κι αν την αποκαλούν «διοικητή».

* Η ακλισιά της εβδομάδας, από άρθρο της ΕφΣυν για τον Άγιο Γεώργιο, το νησάκι που βρίσκεται πλάι στη Σαλαμίνα -αν και δεν είναι πια νησάκι, αφού, όπως βλέπω στο χάρτη, ενώνεται με τη Σαλαμίνα με ένα είδος προβλήτα(ς).

Το νησάκι αυτό χρησίμευε τον 19ο αιώνα για λοιμοκαθαρτήριο, για καραντίνα -οπότε ο αρθρογράφος το παρομοιάζει με τη Σπιναλόγκα αν και, όπως κι ο ίδιος αναγνωρίζει, υπάρχουν αρκετές διαφορές στον ρόλο που έπαιξαν. Ωστόσο, μας λέει «Οι ομοιότητες των δύο μικρών νησιών, της Σπιναλόγκα και του Αγίου Γεωργίου, είναι πολλές».

Εδώ τα χαλάμε. Γιατί άκλιτη η Σπιναλόγκα; Για να δείξουμε ότι ξέρουμε πως είναι δάνειο; Σουσουδισμός απαράδεκτος.

* Ύστερα από τόσον καιρό που ψαρεύω τα μαργαριτάρια του, ας πω και ένα μπράβο για τον Κώστα τον Μπογδάνο, ο οποίος την Τρίτη (αν δεν κάνω λάθος) χρησιμοποίησε στην εκπομπή του τον αναλογικό τύπο «έχει ανάξει» αντί του αμαληκιτικού «έχει αναγάγει». Νομίζω μάλιστα πως με κοιτούσε την ώρα που το έλεγε 🙂

* Ενδιαφέρουσα ακυρολεξία στις δηλώσεις του παραιτηθέντος υφυπουργού κ. Παν. Σγουρίδη. Δήλωσε: «Αν δεν τάξεις, δεν σε ψηφίζει. Όταν σου μιλάει κάποιος ορθολογιστικά, δεν είναι καλός. Επειδή είμαι παλιά καραβάνα και επειδή δεν φείδομαι των λόγων μου, πρέπει κάποια στιγμή να πούμε την αλήθεια. Αυτή είναι η αλήθεια»

Άλλο ήθελε να πει ο κ. Υπουργός. Προφανώς ήθελε να πει ότι μιλάει πάντα με παρρησία, ότι δεν κρύβεται, ότι δεν μασάει τα λόγια του. Προτίμησε το «δεν φείδομαι» που όμως σημαίνει δεν οικονομώ τα λόγια μου, είμαι φλύαρος. Βέβαια, αλήθεια έλεγε -αλλά δεν νομίζω ότι είναι να παινεύεται γι’ αυτό!

* Πιο σωστό βέβαια θα ήταν να πω «του υπό παραίτηση υπουργού». Επειδή ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στις Βρυξέλλες για το μπρέξιτ, δεν έχει ασχοληθεί με το θέμα.

* Οι σπαμαδόροι βελτιώνονται. Βλέπω στη σπαμοπαγίδα του ιστολογίου τρία-τέσσερα σπαμ που λένε περίπου το εξής:

«Ψαγμενο κειμενο παιδια. Συνεχίστε να ανεβαζεται τετοια κειμενα να εχουμε και κατι της προκοπης να χαζευουμε».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ακλισιά, Μύθοι, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Μουστάκια της Τζοκόντας | Με ετικέτα: , , , , | 302 Σχόλια »

Ποδαρικό στα φετινά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 3 Ιανουαρίου, 2016

Ο τίτλος του καθιερωμένου άρθρου μας είναι αυτονόητος και ο ίδιος επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε χρονιά -για να πρωτοτυπήσω φέτος πρόσθεσα τη λέξη «φετινά». Θα μπορούσα επίσης να τα πω «διακοσιοστά μεζεδάκια» επειδή τούτο εδώ, κατά σύμπτωση, είναι το 200ό άρθρο -όχι από τότε που άρχισα να σερβίρω μεζεδάκια αλλ’ από τότε που άρχισα να τα μετράω. Και βέβαια τα σημερινά μεζεδάκια είναι ετεροχρονισμένα, επειδή δεν δημοσιεύονται το συνηθισμένο Σάββατο αφού λόγω εορτών η ρουτίνα μας διαταράχθηκε.

Ποδαρικό στα φετινά μεζεδάκια, αλλά το περιεχόμενο της πιατέλας απαρτίζεται, κατά κύριο λόγο, από περσινό υλικό -λογικό είναι αυτό, αφού η καινούργια χρονιά μόλις άρχισε και μάλιστα με μέρες αργίας.

* Την περασμένη Κυριακή, ας πούμε, στο δελτίο του Σκάι άκουσα να λένε για τον νέο πρωθυπουργό του Καναδά, τον Τζάστιν Τρυντώ, που έκανε κάποια επικοινωνιακή κίνηση τώρα με τις γιορτές, ότι «προσπαθεί να οικειοποιηθεί τον κόσμο». Δεν μου φαίνεται σωστή η χρήση του ρήματος. Το «οικειοποιούμαι» σημαίνει ότι σφετερίζομαι κάτι, ότι κάνω δικό μου κάτι που δεν μου ανήκει. Ο Τρυντώ, υποθέτω, προσπαθούσε να γίνει οικείος στους πολίτες -ή όχι;

* Ένα ενδιαφέρον και πολύπλοκο μεζεδάκι, αλλά και τοξικό, μου στέλνει ένας φίλος. Όπως έγραψε η Lifo, σε πρόσφατη συναυλία του Ενρίκε Ιγκλέσιας στο Κολόμπο της Σρι Λάνκα συνέβησαν έκτροπα από υπερεκδηλωτικές θαυμάστριες του τραγουδιστή, με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος της χώρας να θεωρήσει απαραίτητο να επιληφθεί του θέματος. «Δεν εκτιμώ ότι οι γυναίκες αυτές που πέταξαν τα εσώρουχά τους πρέπει να μαστιγωθούν με τοξικά μαστίγια, αλλά εκείνοι που διοργάνωσαν τη συναυλία πρέπει να τιμωρηθούν με αυτόν τον τρόπο» είπε. Και το ρεπορτάζ μάς πληροφορεί ότι «Να σημειωθεί πως το μαστίγωμα με τοξικές ουρές αποτελούσε συνήθη πρακτική που εφαρμοζόταν τα παλαιότερα σε σκληρούς εγκληματίες της Σρι Λάνκα και σήμερα έχει καθιερωθεί σαν έκφραση, όταν γίνεται λόγος για μια πάρα πολύ σκληρή τιμωρία ως αντίποινα σε λάθος πράξεις».

Τοξικά μαστίγια, μαστίγωμα με τοξικές ουρές… καταλαβαίνετε τίποτα; Αν πάμε στον ξενόγλωσσο τύπο θα δούμε πως ο Πρόεδρος μίλησε για toxic stingray tails, δηλαδή για δηλητηριώδεις ουρές σαλαχιών (ή ουρές δηλητηριωδών σαλαχιών). Τώρα βγαίνει λίγο περισσότερο νόημα, και μάλιστα η Βικιπαίδεια μάς πληροφορεί ότι και σε άλλα μέρη του (ευρύτερου) Ινδικού ωκεανού χρησιμοποιούσαν παλιότερα ως μαστίγιο την ουρά του σαλαχιού.

Ευτυχισμένη χώρα η Σρι Λάνκα, αν το σοβαρότερο που έχει να κάνει ο πρόεδρός της είναι να ασχολείται με ξεγυμνώματα σε συναυλίες!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Ορθογραφικά | Με ετικέτα: , , , | 143 Σχόλια »

Ευρετηριασμένα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 25 Ιουλίου, 2015

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός, για διαφημιστικούς λόγους και επειδή δεν έβρισκα άλλον καλύτερον. Τι διαφημίζει; Μα, τον νέο, επικαιροποιημένο και απαστράπτοντα πίνακα περιεχομένων του ιστολογίου, που τον έφτιαξε την περασμένη Κυριακή ο φίλος μας ο Στάζιμπος, γκουρού υπηρεσίας για θέματα πληροφορικής. Όπως βλέπετε, έχει τα 2373 (ζωή νάχουνε) άρθρα του ιστολογίου ως τις 18 Ιουλίου, σε αλφαβητική σειρά, ενώ προτάσσει τις 45 σελίδες «εκτός άρθρων». Εμένα με βολεύει πολύ αυτό το ευρετήριο, όταν θέλω να δω αν έχω ξαναγράψει για κάποιο θέμα, ή όταν θυμάμαι ότι κάτι έχω γράψει και θέλω να βρω το παλιότερο άρθρο. Θυμίζω επίσης ότι μπορείτε να δείτε ένα τυχαίο άρθρο του ιστολογίου κλικάροντας εδώ.

* Ξεκινάμε με ένα ορντέβρ, μικρό αλλά δίκροκο. Σε μεταφρασμένο άρθρο του Πολ Μέισον στο tvxs, διαβάζω ότι βρισκόμαστε «εν μέσω ωχρούς ανάκαμψης». Αν δεν είναι λάθος πληκτρολόγησης, απορώ πώς το σκέφτηκε ο συντάκτης. Η ωχρώ της ωχρούς μήπως; Αλλά λέω πως το μεζεδάκι είναι δίκροκο επειδή ακόμα και με τον σωστό τύπο, «εν μέσω ωχράς ανάκαμψης» (αφού είναι λόγιο το επίθετο, την αντέχει την καθαρευουσιάνικη κλίση) και πάλι κάτι δεν πάει καλά. Και δεν πάει διότι το «ωχρά ανάκαμψη» δεν μου αρέσει για απόδοση του pale recovery, που, πάω στοίχημα, θα είχε το πρωτότυπο. Ασθενική, εύθραυστη, χλωμή αν θέλετε. Θα μου πείτε, το ίδιο δεν είναι ωχρός και χλωμός; Στην κυριολεξία τους περίπου -αλλά το ένα έχει μεταφορικές χρήσεις που δεν έχει το άλλο. Ούτε είναι ίδιες οι συνάψεις τους, δεν θα πούμε «χλωμή σπειροχαίτη».

* Πολύς θόρυβος έγινε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την περασμένη εβδομάδα για μια συνέντευξη του Χρήστου Θηβαίου, στην οποία ο τραγουδιστής επιτέθηκε στη ραδιοφωνική παραγωγό που του έπαιρνε τη συνέντευξη. Αλλά δεν θα σταθώ στο περιεχόμενο των όσων είπε ο Θηβαίος, για τα οποία άλλωστε ζήτησε συγνώμη. Με ενδιαφέρει ο τίτλος του σχετικού άρθρου: Επίθεση-παραλήρημα σε γυναίκα δημοσιογράφο.

Δυο παρατηρήσεις έχω εδώ. Καταρχάς, όπως έχουμε ξαναγράψει, το «παραλήρημα» έχει γίνει κλισέ και χρησιμοποιείται αδιακρίτως -να δω τι θα γράψουν αν τύχει και κάποιος αρχίσει πράγματι να παραληρεί. Έπειτα, το «γυναίκα δημοσιογράφο» δείχνει το κουσούρι των επίκοινων τύπων (δηλαδή που έχουν ίδιο αρσενικό και θηλυκό). Αν δεν το προσδιόριζε και έλεγε «επίθεση σε δημοσιογράφο», όλοι θα σκέφτονταν άντρα δημοσιογράφο. Και βέβαια, ελάχιστοι θα έγραφαν «σε άντρα δημοσιογράφο». Οπότε, για να το τραβήξουμε λίγο, με τους επίκοινους τύπους διαιωνίζεται η ανδροκρατία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Περιαυτομπλογκίες | Με ετικέτα: , , , | 151 Σχόλια »

Δημοψηφισματικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 27 Ιουνίου, 2015

Άλλον τίτλο είχε αρχικά το σημερινό άρθρο, αλλά το μεταμεσονύκτιο διάγγελμα του πρωθυπουργού, και η εξαγγελία δημοψηφίσματος με έκαναν να αλλάξω τίτλο -από «πενταμηνίτικα» σε «δημοψηφισματικά». Ωστόσο, δεν αλλάζω τίποτα από το άρθρο που είχα γράψει, ούτε καν τον, αταίριαστο πια, πρόλογο. Εννοείται, πάντως, ότι με πολύ ενδιαφέρον θα ακούσω τα σχόλιά σας όχι μόνο για το περιεχόμενο του άρθρου αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις.

Τα λέω «πενταμηνίτικα» τα μεζεδάκια του σημερινού άρθρου, επειδή γράφονται την ώρα που ακούω στις ειδήσεις για την πεντάμηνη παράταση που προτάθηκε από τους εταίρους μας και την οποία απέρριψε ο Έλληνας πρωθυπουργός. Βέβαια, έτσι που το διατύπωσα το μυαλό πάει αμέσως σε πρόωρο τοκετό -και όπως τα πρόωρα έχουν μειωμένο βάρος, έτσι και τα σημερινά μεζεδάκια δεν είναι και πολύ ψωμωμένα -ταξίδευα και αμέλησα τη συλλογή μαργαριταριών.

Φυσικά, τα βλέμματα όλων αυτό το σαββατοκύριακο είναι στραμμένα στις διαπραγματεύσεις (που έχουν προς το παρόν διακοπεί) με τους εταίρους, οπότε δεν θα σας παρεξηγήσω αν τα σχόλιά σας επικεντρωθούν σε αυτό το θέμα. Πάντως, ακόμα και στο θέμα αυτό υπάρχουν επισημάνσεις με γλωσσικό ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, πριν από μερικές μέρες ο υπουργός κ. Κατρούγκαλος δήλωσε «Δεν θέλουμε οποιαδήποτε συμφωνία. Ο ελληνικός λαός δεν μας εξέλεξε για να συνεχίσουμε την τακτική των προηγούμενων, να λέμε σε όλα ναι».

Κανονικά, δεν θα έπρεπε να υπάρχει αμφισβήτηση τι εννοεί ο υπουργός: θέλει μια ικανοποιητική συμφωνία, όχι μια οποιαδήποτε (δηλαδή κακή) συμφωνία. Ο ίδιος άλλωστε, σε άλλες δηλώσεις, το είπε σαφέστερα: Θέλουμε μια συμφωνία με τους εταίρους, αλλά όχι οποιαδήποτε συμφωνία. Θέλουμε μια συμφωνία τίμια, που θα επιτρέπει στη χώρα να ορθοποδήσει.

Ωστόσο, ζούμε στους καιρούς όπου ορισμένοι θεωρούν έγκλημα τη διπλή άρνηση, κι έτσι, όταν δεν θέλουν καμιά συμφωνία, αντί να το γράψουν έτσι, επηρεασμένοι ίσως από τα αγγλικά, γράφουν «δεν θέλουμε οποιαδήποτε συμφωνία» -ενώ δεν θέλουν καμιά. Για παράδειγμα, πριν από τις εκλογές του 2012, ο κ. Βενιζέλος είχε δηλώσει «Το ΠΑΣΟΚ δεν θα γίνει δεκανίκι οποιουδήποτε», ενώ εννοούσε «δεν θα γίνει δεκανίκι κανενός» (Βέβαια, τελικά έγινε δεκανίκι, οπότε ίσως η γλώσσα η λανθάνουσα κάτι να ήξερε).

Θα μου πείτε, πού θα φτάσουμε αν αρχίσουμε να επισημαίνουμε και τα σωστά (δηλ. τη διατύπωση Κατρούγκαλου). Ε, δεν επισημαίνουμε οποιαδήποτε σωστά.

* Ένα μεζεδάκι που έπρεπε να μπει την προηγούμενη βδομάδα, αλλά δεν χώρεσε. Το Λιντλ έχει αρχίσει ραδιοφωνικές διαφημίσεις στις οποίες ξεκινάει με μιαν εγκυκλοπαιδική πληροφορία για το προϊόν που δίνει σε προσφορά. Έτσι, χτες ή προχτές έλεγε για τα κεράσια που πήραν το όνομά τους από την Κερασούντα, αλλά τα δικά μας κεράσια είναι ελληνικά, και τα δίνουμε σε προσφορά κτλ. κτλ.

Η αμέσως προηγούμενη διαφήμιση έλεγε: Το βερίκοκο στα λατινικά σήμαινε «πολύτιμο» αλλά στα Λιντλ έχουμε ελληνικά βερίκοκα σε προσφορά κτλ.

Δεν είναι έτσι όμως, ο διαφημιστής τα έχει κάνει κουβάρι. Το βερίκοκο στα λατινικά λεγόταν (όχι σήμαινε!) praecoquium, που όμως ΔΕΝ σημαίνει πολύτιμος αλλά πρώιμος. Η φριχτή υποψία μου είναι ότι ο λεγάμενος μάλλον διάβαζε από τα αγγλικά και μπέρδεψε το precocious με το precious!

(Θυμίζω ότι το βερίκοκο το λέγαν πρώιμο γιατί βγαίνει νωρίτερα από άλλα φρούτα, και ότι από το praecoquium προέκυψε το ελλ. πρεκόκιον, βρεκόκιον, βερεκόκιον, βερίκοκο. Η ελληνική λέξη πέρασε στα αραβικά ως αλ μπαρκούκ, και από εκεί το ισπαν. albaricoque, και το αγγλ-γαλλ apricot/abricot. Αλλά αυτά τα έχουμε ήδη γράψει).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Μύθοι, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , | 375 Σχόλια »

Σαρακοστιανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 28 Φεβρουαρίου, 2015

Τόσες Σαρακοστές έχουμε κάνει στο ιστολόγιο, κι όμως τον σημερινό τίτλο δεν τον έχω ακόμα χρησιμοποιήσει, πράγμα που πολύ με παραξένεψε όταν το διαπίστωσα. Εννοώ βέβαια ότι τις προάλλες μπήκε η Σαρακοστή, όχι ότι τα μεζεδάκια μας είναι νηστίσιμα -αυτό θα το κρίνετε βέβαια εσείς. Να θυμίσω πάντως ότι στο ιστολόγιο έχουμε ένα άρθρο με σαρακοστιανό θέμα, σχετικά με την παροιμία «ασθενής και οδοιπόρος«, την οποία κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν ότι αποτελεί παρερμηνεία. Τέλος πάντων, έτσι κι αλλιώς το ιστολόγιο δεν νηστεύει.

* Και ξεκινάμε με καναδυό ορθογραφικά ορντέβρ. Κανονικά, τα ορθογραφικά λάθη δεν τα επισημαίνουμε, γιατί αλλιώς δεν θα κάναμε άλλη δουλειά, παρά μόνο αν υπάρχει και κάποιος άλλος λόγος ή αν είναι πολύ αστεία.

* Συνήθως, το επίρρημα «βάσει» κάποιοι το γράφουν «βάση», αλλά καμιά φορά συμβαίνει και το αντίστροφο μπέρδεμα, όπως εδώ, όπου η αστυνομία «αναζητά τον δράστη με βάσει τον αριθμό των πινακίδων του αυτοκινήτου».

Βέβαια, έτσι που είναι διατυπωμένο, θα μπορούσε κανείς να πει ότι δεν θα φέρει αποτέλεσμα η αναζήτηση, αφού στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα αυτοκίνητα έχουν τον ίδιο αριθμό πινακίδων, δύο.

* Το έχω επισημάνει κι άλλη φορά, αλλά με παραξενεύει πόσο συχνά «έγκυρες» εφημερίδες κάνουν αυτό το λαθάκι. Σε ρεπορτάζ για εμπρησμό αυτοκινήτου, πληροφορούμαστε ότι ήταν σταθμευμένο «έξω από την οικεία ,του πρώην αντιπροέδρου, στην Καβάλα». Να προσεχτεί ότι το κόμμα μετά την… οικεία είναι εντελώς αδικαιολόγητο.

* Προσωπικά δεν συμφωνώ με την επιστολή συγνώμης του Μανώλη Γλέζου, βρίσκω την κίνησή του άστοχη και άκαιρη, αλλά ακόμα περισσότερο δεν συμφωνώ με κάποιους, εκτός ΣΥΡΙΖΑ, που έσπευσαν να επιτεθούν στον μεγάλο αγωνιστή. Αν υπήρχε βραβείο ιταμότητας, θα το κέρδιζε (αβλεπί) ο Απόστολος Γκλέτσος και το κόμμα του, με την ανακοίνωση που βλέπετε εδώ (ούτε να την παραθέσω δεν θέλω). Και το βρίσκω ταιριαστό που σε ένα τόσο αισχρό κείμενο υπάρχει κι ένα χοντρό μαργαριτάρι, εκεί που γίνεται λόγος για «διατεταΛμένη υπηρεσία» -διασταύρωση διατεταγμένης και εντεταλμένης, μάλλον.

* Πολύ γέλασα με την ακυρολεξία του capital.gr: τα μέλη του διοικητικού ήξεραν ότι οι στόχοι ήταν φαντασιόπληκτοι (!) Αλλά πώς μπορεί ένας στόχος να είναι φαντασιόπληκτος; Το πολύ-πολύ να είναι φαντασιόπληκτος ο στόκος που έβαλε τέτοιον στόχο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Νομανσλάνδη, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , | 123 Σχόλια »

Μεζεδάκια διαίτης

Posted by sarant στο 27 Σεπτεμβρίου, 2014

Ο τίτλος είναι ελαφρώς οξύμωρος, διότι τα μεζεδάκια σπανίως είναι κατάλληλα για δίαιτα (εκτός αν κάνετε τη δίαιτα της πάπιας). Στην πραγματικότητα, η σημερινή πιατέλα μας δεν είναι και τόσο φορτωμένη: δεν στείλατε κι εσείς πολλά, δεν στάθηκα κι εγώ καλός αλιέας μαργαριταριών, κι έτσι το τραπέζι μας θα είναι λιτό.

* Η ανασκαφή της Αμφίπολης δεν έδωσε κάτι το συνταραχτικό τη βδομάδα που μας πέρασε, μας χάρισε όμως καναδυό μεζεδάκια. Έτσι, ο υπουργός Πολιτισμού κ. Τασούλας δήλωσε ότι έχει την αίσθηση πως είναι αδύνατο να βρίσκεται ο Μεγαλέξαντρος στον τάφο και συνέχισε: «Και το λέω όχι επειδή θέλω να εκπλαγώ ευχάριστα. Το λέω γιατί για το Μέγα Αλέξανδρο έχουμε υποδεέστερες πληροφορίες, άρα φαντάζομαι ότι αν είχαμε μια τέτοια εξέλιξη, μια τέτοια πληροφορία δεν θα είχε διαφύγει».

Υπάρχουν άραγε «υποδεέστερες» πληροφορίες; Αν πάντως τον θαυμάσατε για το τόλμημά του, να πει το προφανές, ότι δεν είναι καθόλου πιθανό να βρίσκεται μέσα στον τάφο ο Αλέξανδρος, το θάρρος του κ. Τασούλα υπήρξε θνησιγενές, αφού πριν λαλήσει το κοκοράκι ο κ. Υπουργός ανασκεύασε τον… εαυτό του, δηλώνοντας ότι ποτέ δεν είπε αυτά που τον ακούμε να λέει στο βίντεο!

* Όσο για το «ο ένοικος του τάφου», δεν θα το χρεώσω στον κ. Υπουργό, διότι οι περισσότεροι έτσι το λένε (το λέμε). Δεν μου αρέσει, δεν θα το χρησιμοποιούσα -αλλά δεν έχω άλλη μονολεκτική λύση. Ιδέες;

* Και μόλις χτες, η υπεύθυνη ενημέρωσης του τάφου κ. Παναγιωταρέα έδωσε τη δική της ακυρολεξία, ευγενική προσφορά στη χειμαζόμενη πιατέλα μας. Ενημερώνοντας τους δημοσιογράφους, η κ. καθηγήτρια ανέφερε: «Οι διατυπωθείσες θεωρίες περί της ταυτότητος του νεκρού, ως σήμερα, ανάγονται σε 14». Ωστόσο, το «ανάγομαι» εδώ δεν ταιριάζει, αφού το ρήμα αυτό χρησιμοποιείται όταν προσδιορίζουμε χρονικά την αρχή ενός πράγματος, π.χ. «οι ρίζες της οικογένειάς του ανάγονται στο Βυζάντιο». Προφανώς η κ. Παναγιωταρέα ήθελε να πει πως οι θεωρίες «ανέρχονται σε 14». Ευτυχώς πάντως που είναι άμισθη, αλλιώς θα ζητούσαμε τα λεφτά μας πίσω.

Αλλά και πέρα από το λαθάκι, έχει πλάκα αυτό με τις 14 θεωρίες -μού θυμίζει την παλιά διαφήμιση της συμπυκνωμένης πορτοκαλάδας, που πάει το παιδί στην Έβγα και ζητάει μια πορτοκαλάδα κι ο εβγατζής του λέει «Ορίστε δεκατέσσερις!».

* Η Μηχανή του χρόνου θέλει να νατσουλίσει αλλά θέλει και να κρατήσει μιαν επίφαση εγκυρότητας. Έτσι, σε πρόσφατο άρθρο της, επαναλαμβάνει κοπυπαστηδόν τις νατσουλικές θεωρίες για τη γέννηση των εκφράσεων «μου μπήκαν ψύλλοι στ’ αυτιά» και «μου έψησε το ψάρι στα χείλη», αλλά κρατάει και μια πισινή με το αμίμητο (δική μου υπογράμμιση): Η τραγική ιστορία του Μεθόδιου έγινε αφορμή για να καθιερωθεί η φράση: «του έψησε το ψάρι στα χείλη». Δυστυχώς δεν ξέρουμε από ποια πηγή έφθασε στις μέρες μας η ιστορία του μοναχού, αλλά φαίνεται να είναι η επικρατέστερη εκδοχή της φράσης.

* Ο Γιάνης Βαρουφάκης άρχισε εκπομπή, κάθε Δευτέρα, από τον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο 105,5. Ο τίτλος της εκπομπής είναι Terra Nullius, και στην πρώτη εκπομπή (που μπορείτε να την ακούσετε σ’ αυτή τη σελίδα, και για πιο μόνιμα από εδώ) ο Γ.Β. εξήγησε τι σημαίνει ο όρος. Μια φίλη μου, που ξέρει καλά λατινικά, μου επισημαίνει δύο λαθάκια. Το πρώτο είναι η προφορά της… λατινικούρας. Ο Βαρουφάκης την προφέρει Νούλιους, η φίλη μου ορκίζεται ότι προφέρεται Νουλίους, διότι το ι είναι μακρό και η παραλήγουσα όταν είναι μακρά τονίζεται.

Το δεύτερο είναι στη σημασία της έκφρασης, που o Γ.Β. την αποδίδει «κενή γη» ενώ στην πραγματικότητα μεταφράζεται «γη (του) κανενός», δηλαδή που δεν ανήκει σε κανέναν. Η έννοια είχε μεγάλη σημασία την εποχή της αποικιοκρατίας και την επικαλούνταν οι Ευρωπαίοι για να κατοχυρώνουν την κυριότητα σε εδάφη (καμιά φορά και ολόκληρες ηπείρους) που κατοικούνταν από «πρωτόγονους» λαούς. Δεν ήταν «κενή» γη. Είχε κατοίκους, αλλά ποιος τούς έδινε σημασία.

(Θα προσέξατε ότι στα αγγλικά το Terra Nullius αποδίδεται Nomansland, παναπεί Νομανσλάνδη!)

* Το επόμενο το ψάρεψα από τον Γαλαξιάρχη, έναν φίλο του Φέισμπουκ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο κ. Σαμαράς εκνευρίστηκε από τον θόρυβο που έκαναν οι δημοσιογράφοι χτυπολογώντας τα πληκτρολόγια των λάπτοπ τους στη συνέντευξη τύπου με τη Μέρκελ, και τους επέπληξε «ευγενικά και διακριτικά» (για τον Κιμ Ιλ Σουνγκ παίζει να λέγονταν λιγότερα εγκώμια). Συγκεκριμένα, λέει το ρεπορτάζ, «Η επίπληξη δεν ήταν ευθεία, αλλά έμμεση και ευγενή μέσω μιας ιστορίας που τους διηγήθηκε από τα φοιτητικά του χρόνια στην Αμερική. «Κάποιοι χρησιμοποιούσαν υπολογιστές και στις εξετάσεις, οπότε μας ενοχλούσαν, επειδή έκαναν θόρυβο», είπε με νόημα στους δημοσιογράφους ο Αντώνης Σαμαράς.»

Ο Γαλαξιάρχης επισημαίνει όμως ότι ο πρωθυπουργός τελείωσε τις σπουδές του στην Αμερική το μακρινό 1976, οπότε λάπτοπ δεν υπήρχαν, και οι πιο φορητοί υπολογιστές ήταν κάπως έτσι. Πρόκειται άραγε για ένα ακόμα ψέμα, ή εννοούσε, τάχα, ότι οι συμφοιτητές του είχαν κομπιουτεράκια που ενοχλούσαν με το θόρυβο των πλήκτρων τους; (Κι έκαναν θόρυβο τα κομπιουτεράκια; Είχα κι εγώ, αλλά ένα κλικ θυμάμαι πως έκαναν).

Θα προσέξατε πάντως και ότι η επίπληξη ήταν «έμμεση και ευγενή». Εμένα μ’ αρέσει κι έτσι.

* Κι άλλο ένα με επίθετο της ίδιας κατηγορίας. Σε δελτίο τύπου του υπουργείου Παιδείας, γίνεται λόγος για πρόγραμμα «ασφαλής πλοήγησης» στο Διαδίκτυο. Συνδυάζοντας με το προηγούμενο, έχουμε πλήρες το κλιτικό υπόδειγμα: η ασφαλή της ασφαλής, και βέβαια ο ασφαλής του ασφαλή. Εμένα μού αρέσει, ξαναλέω, μόνο να το βάλουμε και στη γραμματική να μη σκοντάφτουν τα παιδιά. (Ο πληθυντικός παραμένει ως έχει).

* Θα προσέξατε ίσως, ότι το ρεπορτάζ που συνοδεύει την είδηση ξεκινάει με τη φράση: Το λάθος είναι εναρμονισμένο με την ανθρώπινη φύση, ωστόσο όταν εντοπίζεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας, σίγουρα προκαλεί εντύπωση… Ταιριάζει η λέξη αυτή; Όχι «είναι σύμφυτο»; Ακούω γνώμες.

* Και κλείνω όπως άρχισα, με Αμφίπολη. Αλλά εδώ έχουμε άλλης τάξης μεζεδάκι -τι μεζεδάκι, πιάτο ολόκληρο βγαίνει, αλλά επιβάλλεται να χρησιμοποιηθεί η προειδοποίηση που μπαίνει σε ποτά και άλλα: Με ρέγουλα.

Λοιπόν, ο τάφος της Αμφίπολης δεν είναι τάφος. Χαρακτηριστικό απόσπασμα: Από την λέξη σκιά προέρχεται και η λέξη θρησκεία, που ασφαλώς δεν έχει καμία σχέση με την σημερινή έννοια της θρησκείας. Η σκιά της πυραμίδας ήταν ιερή και απαγορεύονταν να αλλοιωθεί το σχήμα της, γι΄αυτό και η λέξη θρη-σκια, σημαίνει: «θύω την σκιά», θυσιάζω στην σκιά για να κρατήσω σταθερό τον χρησμό.

Περισσότερα, θαρρώ, δεν χρειάζονται.

* Και σε παράρτημα δυο αναγγελίες για μελλοντικές εκδηλώσεις σε εξωτικά μέρη. Θα τις ξαναθυμίσω βέβαια όταν θα πλησιάζουν οι μέρες, αλλά να ξέρετε ότι στις 31 Οκτωβρίου θα είμαι στη Δράμα, καλεσμένος του Συνδέσμου Φιλολόγων, όπου θα μιλήσω για την ελληνική γλώσσα, ενώ στις 4 Νοεμβρίου το απόγευμα θα παρουσιάσω μαζί με τον Δ. Κερασίδη το βιβλίο μου Οπωροφόρες λέξεις στην Κηφισιά.

Posted in Αναγγελίες, Γραμματική, Κοτσανολόγιο, Λατινικά, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , | 146 Σχόλια »

Δεκαπενταυγουστιανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 16 Αύγουστος, 2014

Είναι ο έκτος Δεκαπενταύγουστος του ιστολογίου αλλά περιέργως δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ αυτό τον τίτλο σε άρθρο, μόνο πρόπερσι είχα βάλει «μεταδεκαπενταυγουστιανά». Αλλά είναι «δεκαπενταυγουστιανά» ή «δεκαπενταυγουστιάτικα»; Ομολογώ ότι δεν το σκέφτηκα πριν γράψω, κι αφού έχουμε «αυγουστιάτικο» φεγγάρι λογικό θα ήταν να πούμε και τα μεζεδάκια δεκαπενταυγουστιάτικα. Λίγο ακόμα και θ’ αλλάξω γνώμη και θα τα πω «αμφιπολίτικα» για να τιμήσω την επικείμενη αρχαιολογική ανακάλυψη που έσπευσε να προαναγγείλει ο πρωθυπουργός μας. Θα έγραφα περισσότερα για την κωμική αυτή πολιτικάντικη ενέργεια, που θυμίζει την παράσταση «Ο Καραγκιόζης και το τάφος του Μεγαλέξαντρου», αλλά δεν είναι σωστό γιατί ο πρωθυπουργός, καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι από ισχιαλγία -η κατάρα του τάφου, είπαν κάποιοι κακεντρεχείς στο Φέισμπουκ.

* Στο οποίο Φέισμπουκ, είδαμε και πολλές… παραλλαγές της Αμφίπολης, καθώς άλλος έγραφε για τον τάφο της Αμφιλοχίας κι άλλος για την επίσκεψη Σαμαρά στην Αμφίκλεια.

* Πάντως, σύμφωνα με μια εκδοχή, στον τάφο της Αμφίπολης είναι θαμμένος ο πάμπλουτος βασιλιάς της παρετυμολογίας. Διότι, ακούστε τι εξωφρενικό ξεστόμισε η ρεπόρτερ του Σκάι (περίπου στο 7.43 του βιντεακιού) και ενώ αναφέρει «τι λένε οι κάτοικοι της περιοχής»

Μας είπανε μάλιστα, και αυτή είναι πρόσφατη πληροφορία, μην εκπλαγείτε αν βρεθούν πάρα πολλά και σπουδαία χρυσά αντικείμενα, μπορεί να είναι, όπως λέει ο μύθος, ο χρυσός όλης της Περσίας, που φέρανε καραβάνια με πάρα πολλά ζώα, για να μείνουν εδώ στη Μακεδονία, ως απόρροια των εκστρατειών στα βάθη της Ασίας που έκανε ο Μέγας Αλέξανδρος. Και μάλιστα μας το δικαιολόγησαν και με την ονομασία του τύμβου. Μας είπαν, πώς λέγεται ο τύμβος; Καστάς. Το Κασ- προέρχεται από τη ρίζα την αγγλική του cash, που σημαίνει μετρητά, άρα πολύς χρυσός.

Δύσκολο να σκεφτεί κανείς μεγαλύτερη σαχλαμάρα -και ότι το λένε οι κάτοικοι ασφαλώς δεν είναι επαρκής λόγος για να το αναμεταδώσει η ρεπόρτερ και να προσδώσει κύρος στη μπαρούφα. Αφήστε που είναι και… αντεθνική μπαρούφα, αφού δίνει έρεισμα στους Βρετανούς να διεκδικήσουν τον θησαυρό που ΘΑ βρεθεί, ισχυριζόμενοι ότι κάποιος προκατακλυσμιαίος άγγλος ονομάτισε έτσι τον λόφο. Από το cash άλλωστε μπορεί να προέρχεται και το όνομα του Cashανδρου, γιατί όχι;

* Το θλιβερότατο νέο της βδομάδας που πέρασε ήταν ο θάνατος του Ρόμπιν Γουίλιαμς. Στο Διαδίκτυο κυκλοφόρησε ένα τουίτ μιας καλλιτέχνιδας, που θρηνώντας την απώλεια λέει ότι τα τραγούδια του ήταν έμπνευση για εκείνην, δημιουργώντας την υποψία ότι τον μπέρδεψε με άλλον Γουίλιαμς, ίσως και Ουίλιαμς -αλλά δεν ξέρω αν είναι αυθεντικό ή τρολιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Παρετυμολογία | Με ετικέτα: , , , , | 238 Σχόλια »