Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Αλήθεια Λεμεσού’

Τα δυο Φάληρα, 104 χρόνια μετά

Posted by sarant στο 9 Σεπτεμβρίου, 2012

Τις Κυριακές (έστω και με κάποιες παρασπονδίες, όπως την περασμένη βδομάδα) παρουσιάζω ένα θέμα λογοτεχνικό. Το σημερινό άρθρο δεν ξέρω αν θα το χαρακτηρίσετε έτσι. Βλέπετε, το χρονογράφημα -γιατί ένα χρονογράφημα λογαριάζω να παρουσιάσω-  θεωρείται από πολλούς ο φτωχός συγγενής των άλλων ειδών του πεζού λόγου, πάντως, παρά τον εφήμερο χαρακτήρα του αναγνωρίζεται θαρρώ, ως λογοτεχνικό είδος.

Το χρονογράφημα που θα παρουσιάσω δημοσιεύτηκε, το μαρτύρησα στον τίτλο, πριν από 104 χρόνια, το καλοκαίρι του 1908, στην κυπριακή εφημερίδα Αλήθεια της Λεμεσού. Το υπογράφει ο Βίκτωρ Ν. Ζήνων, τότε 18χρονος, που είχε έρθει στην Αθήνα από έφηβος. Αφού τελείωσε το Βαρβάκειο γράφτηκε στη Νομική, συμμετείχε στους κύκλους μαθημάτων του Χρηστομάνου όπου γνωρίστηκε με τον Λαπαθιώτη και άλλους «οσκαρουαϊλδιστές» και τελικά παράτησε το πανεπιστήμιο και αφοσιώθηκε στο θέατρο κι έγινε έτσι ένας από τους πρώτους ηθοποιούς της Κύπρου, μαζί με τ’ αδέλφια του.

Το θέμα του χρονογραφήματος με ενδιαφέρει γιατί τυχαίνει να έχω γεννηθεί και να μένω στο Παλιό Φάληρο και το βρήκα αρκετά γουστόζικο που πριν από εκατό χρόνια το θεωρούσαν πρωτόγονα όμορφο κι ερημικό. Παρόμοιο θέμα είχα παρουσιάσει πριν από δυο μήνες περίπου (αν και υπό μορφή κουίζ τότε), όταν σε ένα χρονογράφημα του 1914 το Παγκράτι παρουσιαζόταν σαν ειδυλλιακός συνοικισμός μακριά από το πολύβουο κέντρο της Αθήνας. Πάντως, καθώς γενικεύτηκε η χρήση του αυτοκινήτου, το «βάρβαρο χέρι της Προόδου» δεν άργησε και πολύ να αδράξει την «ερημική αχτή» του Παλιού Φαλήρου. Άλλωστε, και η μεγάλη δημοτικότητα του Νέου Φαλήρου, σε συγκοινωνιακούς λόγους είχε στηριχτεί, στην ευκολία πρόσβασης με τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αθηναιογραφία, Εφημεριδογραφικά, Κύπρος, Λογοτεχνία, Χρονογραφήματα | Με ετικέτα: , , , , | 53 Σχόλια »