Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘αντιρατσιστικό’

Η γενοκτονία της αντίθετης άποψης

Posted by sarant στο 6 Νοεμβρίου, 2015

Τη Δευτέρα που μας πέρασε, στο τέλος μιας τρίωρης ενδιαφέρουσας συνέντευξής του στον Ενικό, στην οποία προσπάθησε να εκθέσει την πολιτική που θα ακολουθήσει το υπουργείο του και να δώσει απαντήσεις στα φλέγοντα προβλήματα της παιδείας μας που έχει καίρια πληγεί από τη μνημονιακή λαίλαπα, ο Υπουργός Παιδείας κ. Νίκος Φίλης δέχτηκε μια ερώτηση για το αν επιμένει στην άποψή του σχετικά με τη γενοκτονία των Ποντίων.

Θυμίζω ότι ο Νίκος Φίλης, πέρυσι τον Αύγουστο, τότε που συζητιόταν το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, είχε γράψει στην Αυγή ένα εξαιρετικά εύστοχο (κατά τη γνώμη μου, πάντοτε) άρθρο σχετικά με τις προσπάθειες βουλευτών της ΝΔ (προσπάθειες που τελικά τελεσφόρησαν) να ποινικοποιηθεί στο τότε υπό ψήφιση νομοσχέδιο η άρνηση της γενοκτονίας των Χριστιανών της Μικρασίας, άρθρο στο οποίο κατάγγελλε την πολιτικάντικη προσπάθεια καπηλείας της σφαγής των Ποντίων και εξέφραζε την άποψη ότι επιστημονικά δεν στοιχειοθετείται γενοκτονία αλλά εθνοκάθαρση, χωρίς φυσικά να αρνείται τον πολύ πόνο και το πολύ αίμα, τα θύματα και τον ξεριζωμό.

Η άποψη αυτή του Φίλη, την οποία άλλωστε δεν εξέφραζε για πρώτη φορά, δεν ήταν καινοφανής -οι περισσότεροι ιστορικοί το ίδιο πιστεύουν, καθώς και πολιτικοί από την Αριστερά και όχι μόνο. Με την ανάληψη του υπουργείου Παιδείας, το παλιό εκείνο άρθρο ήρθε στην επιφάνεια ξανά και ο Νίκος Φίλης δέχτηκε κριτική από ακροδεξιούς ως αρνητής της γενοκτονίας των Ποντίων ενώ από (οΘντκ) αριστερούς δεχόταν κριτική για τον σωματότυπό του.

Για να μη μακρηγορώ, στο τέλος της συνέντευξης εκείνης γίνεται η ερώτηση προς τον Φίλη, και εκείνος απαντάει σαφέστατα και καθαρότατα, δηλώνοντας ρητά ότι η προσωπική του άποψη δεν εκφράζει την κρατική πολιτική και δεχόμενος ότι υπάρχουν αντίθετες απόψεις:

Δυστυχώς, τα εκατόν πενήντα λεπτά της υπόλοιπης συνέντευξης επισκιάστηκαν από τη δίλεπτη αυτή απάντηση και από την άλλη μέρα έχει ξεσπάσει θόρυβος μεγάλος για την «δήλωση Φίλη».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δικαιώματα, Επικαιρότητα, Ελευθερία του λόγου | Με ετικέτα: , , , , | 272 Σχόλια »

Αντιρατσιστικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 6 Σεπτεμβρίου, 2014

Ο τίτλος του σημερινού άρθρου δεν αναφέρεται στο περιεχόμενό του, αλλά στο ότι γράφονται ενώ στη Βουλή συζητιέται το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο (για το οποίο γράψαμε χτες). Βέβαια, τα περισσότερα από τα μεζεδάκια της πιατέλας δεν είναι αλιευμένα από την κοινοβουλευτική συζήτηση του νομοσχεδίου αλλά δεν πειράζει.

Πάντως, έχουμε και μεζεδάκια από τη συζήτηση του αντιρατσιστικού. Για παράδειγμα, άκουσα τον ανεξάρτητο (πρώην ΝΔ) βουλευτή Κασαπίδη, ο οποίος επιστράτευσε τον απόστολο Παύλο για να χαρακτηρίσει ανώμαλους τους ομοφυλόφιλους, ενώ αποκάλεσε «εξέχων προσωπικότητα» τον υπουργό Δικαιοσύνης. Παρατήρησα επίσης αγαστή σύμπνοια του Άδωνη Γεωργιάδη, του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΧΑ κ. Ματθαιόπουλου και του ομολόγου του των Ανέλ κ. Καπερνάρου στην υπεράσπιση του όρου λαθρομετανάστης -ο τελευταίος μάλιστα ισχυρίστηκε ότι οι Έλληνες μετανάστες ουδέποτε υπήρξαν παράνομοι, αγνοώντας προφανώς ότι οι πρώτες εμφανίσεις των όρων «λαθρομετανάστης» και «λαθρομετανάστευση» στην ελληνική γλώσσα αφορούσαν, ακριβώς, Έλληνες μετανάστες προς την Αμερική.

Τέλος, ο (και αντιπρόεδρος της Βουλής) κ. Αναστάσιος Νεράντζης μάλλον κερδίζει το βραβείο της χαμέρπειας, αφού έσπευσε να εξομοιώσει την ομοφυλοφιλία με την κτηνοβασία και την παιδοφιλία. Αν το μεταφέρω σωστά, είπε: Υπάρχουν κόμματα στην Ολλανδία που αναγνωρίζουν την παιδοφιλία. Τι θα κάνουμε θα το υιοθετήσουμε και εμείς; Υπάρχουν επίσης και οίκοι ανοχής που επιτρέπουν την κτηνοβασία. Τι θα κάνουμε θα το υιοθετήσουμε και εμείς; Ε λοιπόν, το σύμφωνο συμβίωσης δεν μπορεί να βρει θέση σε εμάς. Μέχρι πού θα φτάσουμε για την πρόοδο;

Ο κ. Νεράντζης παραπληροφορεί. Δεν υπάρχουν κόμματα στην Ολλανδία που αναγνωρίζουν την παιδοφιλία. Είχε γίνει προσπάθεια να ιδρυθεί ένα τέτοιο κόμμα, το 2006, αλλά δεν συγκέντρωσε τις υπογραφές που ήταν απαραίτητες για να πάρει μέρος στις εκλογές και από το 2010 το κόμμα, που μόνο τρία μέλη του είχαν εμφανιστεί, έπαψε να ισχύει με απόφαση Δικαστηρίου (περισσότερα εδώ). Το θλιβερό είναι ότι πρώτη (μεταξύ των πολιτικών) πλάσαρε τον άθλιο αυτό μύθο η Λιάνα Κανέλλη (όπως και τόσους άλλους, ακούω κάποιον να λέει).

* Κατά σύμπτωση, τα περί παιδοφιλίας και κτηνοβασίας σε Ολλανδία και Γερμανία τα είχε αναφέρει πρόσφατα και ο βουλευτής Νικ. Νικολόπουλος, αυτός που πριν από καμιά δεκαριά μέρες ρεζίλεψε τη χώρα μας σε όλη την Ευρώπη.

* Και περνάμε τώρα στα… εξωκοινοβουλευτικά μεζεδάκια μας, ξεκινώντας με Χρήστο Γιανναρά, ο οποίος τις προάλλες σύστησε στους αναγνώστες του να διαβάσουν «το μελέτημα του Hering Gannard, «Oικουμενικό Πατριαρχείο και Eυρωπαϊκή Πολιτική 1620 – 1638» (Eκδόσεις MIET)». Με τη διαφορά ότι αν το αναζητήσουν με βάση το ονοματεπώνυμο του συγγραφέα δεν θα το βρουν, διότι στην πραγματικότητα λέγεται Gunnar Hering, ή τέλος πάντων λεγόταν πριν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βουλή, Δικαιώματα, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , | 144 Σχόλια »