Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Αντ. Πανούτσος’

Ο Άδωνης στο Ξάρβαρντ και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 15 Φεβρουαρίου, 2014

Συνήθως τα σαββατιάτικα μεζεδάκια μας είναι πολλά και μικρά, όπως αρμόζει άλλωστε σε μεζεδάκια. Σήμερα, για αλλαγή, η πιατέλα μας έχει δυο μεγάλα κομμάτια, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν και χωριστό άρθρο, και λιγοστά μικρά.

Θα ξεκινήσω με το πρώτο μεγάλο κοψίδι, που έδωσε και τον τίτλο του σημερινού άρθρου. Ο τίτλος, πρέπει να πω, δεν έχει λάθος πληκτρολόγησης, όπως στο προχτεσινό άρθρο του Βήματος, που είχε τον τίτλο «Ο Άδωνις στο Χάρβαντ» και που κανείς δεν το έχει διορθώσει τόσες μέρες σε ένδειξη σεβασμού προς τους αναγνώστες. Όχι, εγώ το Ξάρβαρντ το έγραψα μετά λόγου γνώσεως, που λένε, διότι, σύμφωνα με τη μόνη επίσημη ανακοίνωση που έχω δει, στο Ξάρβαρντ ταξίδεψε ο υπουργός (οΘντκ) Υγείας κ. Άδωνης Γεωργιάδης. Πράγματι, αν ανατρέξετε στην ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στη Διαύγεια, ο κ. Γεωργιάδης έκανε το ταξίδι του «κατόπιν πρόσκλησης που απηύθυνε η Ευρωπαϊκή Λέσχη του Xarvard Kennedy School of Government». Το Xarvard δεν μπορεί να είναι λάθος, αφού πιο κάτω επαναλαμβάνεται, όταν γίνεται αναφορά στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Xarvard. Αυτό το Xarvard στα ελληνικά αποδίδεται Ξάρβαρντ. Δεν μου ακούγεται πολύ αγγλοπρεπές, αλλά τα επίσημα έγγραφα ξέρουν καλύτερα.

Πέρα απ’ αυτό, είναι λάθος αυτό που γράφεται στο άρθρο του Βήματος, ότι την πρόσκληση στον Άδωνη την απεύθυνε «η έδρα John F. Kennedy του ξακουστού Πανεπιστημίου Χάρβαρντ». Δεν ξέρω αν υπάρχει έδρα John F. Kennedy, νομίζω ότι πρόκειται για Kennedy School of Government, αλλά όπως και να έχει το θέμα η πρόσκληση δεν έγινε από το εκπαιδευτικό ή διοικητικό προσωπικό του πανεπιστημίου. Άλλωστε, στην επίσημη ιστοσελίδα των εκδηλώσεων του Χάρβαρντ δεν υπάρχει καμιά μνεία των ομιλιών του κ. Γεωργιάδη.

Όπως αναφέρει ρητά το έγγραφο της Διαύγειας, ο κ. Γεωργιάδης προσκλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Λέσχη του Harvard Kennedy School of Government. Αυτή η Ευρωπαϊκή Λέσχη, ή European Club όπως είναι ο τίτλος της, δεν είναι παρά μία από τις σχεδόν εκατό φοιτητικές λέσχες και συλλόγους που έχει η συγκεκριμένη Σχολή του Χάρβαρντ. Όπως βλέπετε στον κατάλογο, τέτοιοι σύλλογοι υπάρχουν για κάθε γούστο: για φοιτητές από το Πακιστάν, την Ιταλία και την Κορέα, για Χριστιανούς ή Μουσουλμάνους, για γυναικεία ζητήματα και για άτομα ΛΟΑΔ, για τένις και για φρίσμπι. Και κάπου εκεί είναι και το European Club που κάλεσε τον Άδωνη (υποθέτω ότι ο σύλλογος του φρίσμπι θα καλέσει την κ. Κεφαλογιάννη). Ιδού και η πρόσκληση άλλωστε:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εκδηλώσεις, Λαθροχειρίες, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Νομανσλάνδη | Με ετικέτα: , , , , , , | 155 Σχόλια »

Τι Μίθρας, τι Μιθριδάτης!

Posted by sarant στο 5 Μαΐου, 2009

Επειδή έχω άλλα ενδιαφέροντα, δεν διαβάζω τα έντυπα στα οποία γράφει ο κ. Αντώνης Πανούτσος. Πού και πού, σε μια ιντερνετική λίστα όπου συμμετέχω, κάποιος φίλος στέλνει εκλεκτά άρθρα, είτε του κ. Πανούτσου είτε του κ. Μπαζίνα, αλλά δεν τα διαβάζω με μεγάλη προσοχή κι έτσι θα ήταν άδικο να εκφέρω κρίση.

Σήμερα ένας καλός φίλος που θυμάται τη συζήτηση που είχαμε κάνει εδώ για τον… Φλάβιους Ζοζέφ, εννοώ τον Φλάβιο Ιώσηπο, μού έστειλε ένα άρθρο του κ. Πανούτσου από κάποιον αθλητικό ιστότοπο:

http://www.sport-fm.gr/article/175398

Όπως θα δείτε, ενώ το άρθρο ξεκινάει μιλώντας για τον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη, γρηγορα ξεστρατίζει σε ιστορικο-φιλοσοφικές σκέψεις. Εκεί και το μαργαριτάρι, αφού τον Ιώσηπο τον έχει βαφτίσει Ιώσηφο.

Επειδή το λάθος είναι αρκετά κοινό, είπα απλώς να προσθέσω ένα σχόλιο στο παλιότερο ποστ. Δεν άξιζε να κάνω χωριστό ποστ. Όμως, διαβάζοντας λίγο πιο κάτω, έπιασα ένα δεύτερο, ωραίο και πρωτότυπο μαργαριτάρι:

Αναρωτιέται ο αρθρογράφος πώς έγινε και τα κατάφεραν να διατηρηθούν οι Εβραίοι, και λέει: Η εύκολη εξήγηση ότι τους ένωνε η θρησκεία δεν φτάνει. Και άλλους ένωνε η θρησκεία, αλλά να συναντήσετε σήμερα άνθρωπο που να δηλώνει Ασσύριος και πιστός του Μιθριδάτη είναι κομμάτι δύσκολο και για την Εφη Θώδη.

Εντάξει, η σύνταξη είναι τρικυμισμένη και δεν θέλω να εντρυφήσω στα της Έφης Θώδη, αλλά νομίζω ότι ο ποιητής θέλει σαφώς να πει πως σήμερα δεν υπάρχουν Ασσύριοι πιστοί του Μιθριδάτη (ενώ, εννοεί, παλιότερα υπήρχαν).

Όμως, δεν. Άλλο ο Μιθριδάτης, άλλο ο Μίθρας, κύριε Πανούτσο μου! Ο θεός ήταν ο Μίθρας. Ο Μιθριδάτης ήταν όνομα πολλών βασιλιάδων του Πόντου, με πιο ονομαστόν τον νούμερο 6. Μάλιστα, το όνομα Μιθριδάτης απο τον Μίθρα ετυμολογείται -είναι, υποθέτω, κάτι ανάλογο με τα ελληνικά σε -δοτος. Όπως Ηρό-δοτος, έτσι Μιθρι-δάτης.

Κι έπειτα, δεν θυμάμαι καλά, αλλά νομίζω πως οι Ασσύριοι δεν πιστεύανε στον Μίθρα έτσι κι αλλιώς. Άλλους θεούς είχαν. Ο Μίθρας ήταν περσικής προέλευσης θεός, θαρρώ.

Όμως, το σωστό να λέγεται, πιστοί του Μίθρα δεν υπάρχουν πια, αυτό τουλάχιστον το πέτυχε ο κ. Πανούτσος!

Posted in Κοτσανολόγιο | Με ετικέτα: , , , | 68 Σχόλια »