Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Ασμοδαίος’

Ποια είναι η μεγαλύτερη πληγή του τόπου;

Posted by sarant στο 10 Ιουνίου, 2016

Και ποια δεν είναι, θα πείτε. Αλλά το ερώτημα του τίτλου είναι εσκεμμένα παραπλανητικό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απαγορεύεται να το απαντήσετε στα σχόλια. Όμως αντικείμενο του σημερινού άρθρου δεν είναι ένα τόσο φλέγον θέμα. Το σημερινό μου σημείωμα είναι μικροφιλολογικό, διερευνά την ακρίβεια ενός αποφθέγματος.

RoyidisΕιδικότερα, το ερώτημα του τίτλου ακριβέστερα (αν και λιγότερο συνοπτικά) θα διατυπωνόταν: «Ποιαν θεωρούσε μεγαλύτερη πληγή του τόπου ο Ροΐδης;»

To έναυσμα για το άρθρο μού το έδωσε πριν από μερικές μέρες ένας φίλος του ιστολογίου, ο οποίος μού έστειλε μέιλ, με ένα λινκ προς έναν ιστότοπο (δεν είναι ανάγκη να βάλω λινκ, υπάρχει σε πολλά σημεία) όπου υπήρχε το εξής απόφθεγμα του Εμμανουήλ Ροΐδη:

Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του:

Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Έλληνας

Εμμανουήλ Ροΐδης

«Είναι έτσι;» με ρωτάει ο φίλος, «εγώ το θυμάμαι αλλιώς, με πατριωτισμό στο τέλος»

Κι εγώ αλλιώς το θυμόμουν, αλλά, περιέργως, όχι με πατριωτισμό. Ευχαρίστησα τον φίλο μου και κάθισα να το ψάξω. Αν γκουγκλίσετε τη φράση «η Αίγυπτος τας οφθαλμίας» (δηλαδή τις παθήσεις, ιδίως τις φλεγμονές των ματιών) θα δείτε ότι η φράση του Ροΐδη παραδίδεται με πολλούς τρόπους, συγκεκριμένα σε τρεις παραλλαγές.

Σε πολλούς ιστότοπους, όπως στο Γνωμικολογικόν, δίνεται η παραπάνω μορφή του αποφθέγματος, «η Ελλάς τους Έλληνας».

Αλλού πάλι, όπως στο sansimera.gr, μπορείτε να βρείτε μια διαφορετική διατύπωση. Οι τρεις πρώτες χώρες έχουν τις ίδιες πληγές, αλλά για την Ελλάδα η πληγη αλλάζει:

Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τον πατριωτισμόν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μικροφιλολογικά, Το είπε/δεν το είπε | Με ετικέτα: , , , , , | 187 Σχόλια »

Επιτέλους, κάντε κάτι εκτός από νομοσχέδια

Posted by sarant στο 20 Απριλίου, 2010

 Το παρακάτω άρθρο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης. Με την ευκαιρία, ας κάνω την ανάρτηση εντελώς οικογενειοκρατούμενη.

Αφενός, να ανακοινώσω ότι στο τρέχον τεύχος της εβδομαδιαίας εφημερίδας Ο δρόμος της Αριστεράς υπάρχει εκτενές αφιέρωμα στον άγνωστο ποιητή Άχθο Αρούρη, δηλαδή τον παππού μου, Νίκο Δ. Σαραντάκο. Κάποια στιγμή θα το εμφανίσω και εδώ αλλά αργότερα, οπότε να σπεύσετε να την προμηθευτείτε 🙂

Τέλος, να ενημερώσω ότι η απουσία φρέσκου υλικού αυτές τις δυο μέρες οφείλεται στο ότι έπεσε λίγη παραπάνω δουλειά. Διαψεύδω ότι με έχει επηρεάσει η ηφαιστειακή τέφρα (ή σποδός επί το επισημότερο, τρομάρα μας) όπως τα μαραμένα τριαντάφυλλα της Κένυας. Αλλά πολλά είπα, ιδού το άρθρο:

Έκλεισε μισός χρόνος από τότε που έχουμε τη νέα κυβέρνηση στο τιμόνι της εξουσίας. Νομίζω πως είναι εύλογο χρονικό διάστημα για να κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό. Συνήθως το κρίσιμο διάστημα για να δούμε αν μια καινούργια κυβέρνηση ξεκίνησε καλά είναι οι καθιερωμένες «πρώτες 100 μέρες», κι εδώ έχουμε να κάνουμε με 180 μέρες. Βλέπουμε, λοιπόν, πως το μόνο ορατό καινούργιο στοιχείο είναι η βροχή νομοσχεδίων, που έχουν εισαχθεί για ψήφιση ή έχουν ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο. Αρκεί, όμως, αυτό σε μια χώρα που πάσχει χρονίως από την πολυνομία;

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , | 8 Σχόλια »