Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Α. Φουντής’

Και όμως σουτάρισε!

Posted by sarant στο 29 Ιουνίου, 2010

Στο στοιχηματικό ένθετο περιοδικάκι της Ελευθεροτυπίας, ο δημοσιογράφος Αντώνης Φουντής έχει τακτική στήλη («Έχω αγώνα σήμερα») στην οποία, μεταξύ άλλων, ειρωνεύεται τα γλωσσικά και πραγματολογικά λάθη των ζωντανών αθλητικών μεταδόσεων. Έχω ξαναγράψει ότι καμιά φορά με ενοχλεί όταν διακρίνω ότι προσπαθεί να βγάλει από τη μύγα ξύγκι (είναι άχαρο να πρέπει, ζορ ζορνά, να βρεις γουστόζικα λάθη για να γεμίσεις σελίδα, βδομάδα μπαίνει-βδομάδα βγαίνει). Στη σημερινή στήλη του, επιτίθεται στον εκφωνητή Αλέκο Θεοφιλόπουλο, διότι:

Αυτό το «σουτάρισε ο τάδε παίκτης» και «μαρκάρισε ο δείνα» δεν υπάρχει πουθενά και σε κανένα λεξικό! Πονάνε τα μυαλά μας…
Από πού προκύπτει το «σουτάρισε», Αλέκο; Το ρήμα είναι δηλαδή… σουταρίζω; Εγώ στο σχολείο… σουτάρω το είχα αφήσει! Το ίδιο και το «μαρκάρισε». Δεν είναι το ρήμα… «μαρκαρίζω», Αλέκο, μην μας τρελαίνεις.
Θυμάμαι πιτσιρικάς, μία φορά που παίζαμε μπάλα, ότι είχα φωνάξει στον φίλο μου τον Ηλία Τζιτζικάκη -νυν επιτυχημένο δικηγόρο- «πρόσεχε, Ηλία, μαρκάρισε αυτόν εκεί». Κι εκείνος μου απάντησε ορθά-κοφτά: «αν ξανακούσω… μαρκάρισέ τον, θα έρθω και θα σε… σουταρίσω»!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γραμματική, Γενικά γλωσσικά, Λαθολογία | Με ετικέτα: , , , , | 86 Σχόλια »

Όταν πεθάνω βάλτε με σε κενοτάφιο -και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 23 Σεπτεμβρίου, 2009

* Το πρώτο από τα σημερινά μεζεδάκια, που δίνει και τον τίτλο, μου το έστειλε ένας φίλος που διαβάζει πολύ. Σ’ αυτόν χρωστάω και τον τίτλο. Ο φίλος το ψάρεψε στην Βιβλιοθήκη της Ε. την Παρασκευή 18/9, όπου γράφει, κάτω από ένα ποίημα: ποίημα του Μίκλος Ραντνότι (1909-1944), ούγγρου ποιητή, εβραϊκής καταγωγής, που εκτελέστηκε από τους φασίστες. Τα τελευταία του ποιήματα, με τον γενικό τίτλο Καρτ Ποστάλ, βρέθηκαν πάνω του όταν, μετά την απελευθέρωση, ανοίχτηκε το κενοτάφιο. Πράγματι, ο Ράντνοτι (έτσι προφέρεται, όχι Ραντνότι) στον πόλεμο συμμετείχε σε άοπλο Τάγμα Εργασίας (διότι ως εβραίος ήταν εθνικώς ύποπτος) σε κάτι ορυχεία στη Γιουγκοσλαβία. Με την υποχώρηση (η Ουγγαρία, θυμίζω, ήταν με τον Άξονα), πολλοί φαντάροι του Τάγματος πέθαναν από τις κακουχίες, κάτι που μάλλον ήταν και ο σκοπός των διοικητών τους. Όποιον έπεφτε κάτω εξαντλημένος, τον εκτελούσαν. Εκεί βρήκε τον θάνατο κι ο Ράντνοτι (διάβασα ότι ένας από τους φύλακες τον είχε στο μάτι επειδή τον έβλεπε να γράφει) και θάφτηκε σε ομαδικό τάφο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφήμερα, Εφημεριδογραφικά, Μαργαριτάρια | Με ετικέτα: , , | 43 Σχόλια »