Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Βία’

Σκέψεις γύρω από τη βία

Posted by sarant στο 29 Ιουνίου, 2011

Αυτό το άρθρο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε χτες, 28.6.2011, στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης.

Πριν από ένα χρόνο δημοσιεύθηκε στο «Εμπρός» σημείωμά μου με τον τίτλο «Είναι η βία η μαμή της Ιστορίας;», που από κάποιους θεωρήθηκε περίπου βλάσφημο, αφού δεν αποδεχόταν ως θέσφατο κάτι που είχε πει ο γέρο Κάρολος (άσε που έκανα λάθος και απέδωσα τη ρήση όχι στο Μαρξ αλλά στον Έγκελς).
Το ζήτημα είναι τι ορίζουμε ως βία; Γιατί βία είναι οι χουλιγκανισμοί στα γήπεδα, βία είναι και οι καταστροφές που προκάλεσαν οι νεαροί που διαμαρτυρήθηκαν για τη δολοφονία του Αλέξη, βία αποτελούν τα φαινόμενα του προπηλακισμού και των χειροδικιών κατά επιφανών εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, που πολλαπλασιάζονται τελευταία.
Όλα αυτά όμως τα βίαια φαινόμενα, όσο και αν τα υπερτονίζουν τα εξωνημένα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού, είναι παράγωγα και όχι γενεσιουργά στοιχεία. Γενεσιουργός πηγή της βίας είναι η νόμιμη βία που ασκεί το εκάστοτε κράτος. Άλλωστε ο Μαξ Βέμπερ, αν δεν κάνω λάθος, είπε πως το κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας. Στην περιοχή της βίας κάθε εξουσία είναι έτοιμη να δίνει μάχες, συνήθως εύκολες γι’ αυτήν, και συχνά να κερδίζει. Η βία είναι το δικό της γήπεδο.
Η κρατική βία είναι υπόκωφη, αθόρυβη και αόρατη, ειδικότερα δε στις μέρες που περνάμε, που η πατρίδα μας έπαψε να είναι ανεξάρτητη και έχει υποδουλωθεί σε ξένα κέντρα οικονομικής εξουσίας, η κρατική βία μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη, γιατί αποσκοπεί στην ανεμπόδιστη εφαρμογή των επιταγών της παγκοσμιοποίησης, στην εξαθλίωση των μισθωτών και των μικρών και μεσαίων επαγγελματιών και στον εκφοβισμό της κοινωνίας.

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Ποίηση, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , | 31 Σχόλια »

Είναι η βία η μαμή της ιστορίας;

Posted by sarant στο 8 Ιουνίου, 2010

Άρθρο του πατέρα μου, Δημήτρη Σαραντάκου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης σήμερα, 8 Ιουνίου 2010.

Να θυμίσω ότι βιντεάκι από την πρόσφατη παρουσίαση των βιβλίων του πατέρα μου, υπάρχει εδώ:


Ο ορισμός, αν δεν κάνω λάθος, ανήκει στον Φρίντριχ Έγκελς, αλλά, παρά τη μεγάλη εκτίμηση που τρέφω στον άξιο συναγωνιστή του Μαρξ και στο έργο του, νομίζω πως είναι λανθασμένος.
Για να εξηγήσω τον συλλογισμό μου, που σε πολλούς μπορεί να φανεί βλάσφημος, ξεκινώ από το τι εννοούμε λέγοντας «ιστορία». Προφανώς δεν είναι μόνο η αφήγηση των ιστορικών γεγονότων, αλλά και η αναζήτηση και η ερμηνεία των αιτίων που προκαλούν τα γεγονότα αυτά, αφού όμως ξεκαθαρίσουμε ποια ιστορικά γεγονότα πρέπει να θεωρούνται καθοριστικά για την πορεία του ανθρώπου και ποια δευτερεύοντα ή έστω παράγωγα των πρώτων.
Για παράδειγμα, η έκβαση ενός πολέμου, οι πολιτικές μεταβολές, οι πολιτειακές ανατροπές, οι οικονομικές κρίσεις, με όσες δραματικές συνέπειες και αν έχουν, δεν ανήκουν στα ιστορικά γεγονότα που καθορίζουν την πορεία της Ανθρωπότητας. Έναν νικηφόρο πόλεμο μπορεί σε κάποια χρόνια να ακολουθήσει στρατιωτική ήττα, οι οικονομικές κρίσεις εναλλάσσονται με περιόδους οικονομικής ανάπτυξης, οι κυβερνήσεις μπορεί να διαδέχονται η μια την άλλη, οι μοναρχίες μπορεί να καταργούνται και να παλινορθώνονται και ουσιαστικά τίποτα να μην αλλάζει σε βάθος. Οι άνθρωποι και πριν και μετά από τα γεγονότα αυτά, ζούνε όπως ζούσανε.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , , | 46 Σχόλια »