Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘βουλεβάρτο’

Στο βουλεβάρτο του κ. Μπακογιάννη

Posted by sarant στο 15 Οκτωβρίου, 2021

Το άρθρο που θα διαβάσετε σήμερα δημοσιεύτηκε χτες στο ηλεπεριοδικό 2020magΌπως έχω ήδη γράψει, στο ηλεπεριοδικό αυτό δημοσιεύω άρθρα με Λέξεις της επικαιρότητας -σαν εκείνα που δημοσίευα κάθε μήνα στα Ενθέματα της Αυγής. Εδώ μπορείτε να βρείτε όλα μου αυτά τα άρθρα, 11 ως τώρα. Η εικονογράφηση είναι του περιοδικού.

Οι ισχυρομνήμονες παλαιοί φιλοι του ιστολογίου ίσως αναγνωρίσουν κάποια κομμάτια του σημερινού άρθρου. Πράγματι, ενώ το βουλεβάρτο είναι σήμερα λέξη της επικαιρότητας λόγω των εξαγγελιών του δημάρχου Αθηναίων, στο ιστολόγιο έχουμε ήδη βάλει ένα άρθρο με τα λεξιλογικά της λέξης αυτής, σε ανύποπτο χρόνο και με άλλη αφορμή. Οπότε, το λεξιλογικό κομμάτι είναι επανάληψη. 

Σημειώνεται ότι το άρθρο γράφτηκε πριν από τη νεροποντή που πλημμύρισε την Αττική -διαφορετικά, μπορεί σήμερα να γράφαμε για τα λεξιλογικά της γόνδολας. 

Στο βουλεβάρτο του κ. Μπακογιάννη

Μεγάλη εντύπωση προκάλεσαν οι νέες ανακοινώσεις του δημάρχου Αθηναίων για το σχέδιο ανάπλασης της οδού Πανεπιστημίου. Θα φυτευτούν 86 πλάτανοι, διαβάσαμε, που θα δώσουν «την αίσθηση ενός αστικού βουλεβάρτου που θα είναι αντάξιο με τα αντίστοιχα που υπάρχουν σε πόλεις της Ευρώπης, στο Βερολίνο για παράδειγμα». Η αρχική μάλιστα ανακοίνωση του δήμου ήταν τόσο προχειρογραμμένη που αφενός επέμενε πως τα πλατάνια είναι δέντρα αειθαλή (ενώ όσοι έχουν δει ελληνικό πλάτανο ξέρουν ότι τα φύλλα του όχι μόνο πέφτουν αλλά και προκαλούν κάμποσα προβλήματα, στις πλατείες των χωριών, με την ολισθηρότητά τους) ενώ αφετέρου υποστήριζε ότι αποτελούν στοιχείο της… αστικής πανίδας ανατρέποντας όλα όσα ξέραμε για το φυτικό και το ζωικό βασίλειο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αθηναιογραφία, Αντιδάνεια, Επαναλήψεις, Ιστορίες λέξεων, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , | 113 Σχόλια »

Στο μπουλεβάρτο

Posted by sarant στο 28 Μαρτίου, 2014

Renoir-les-grands-boulevardsΤις προάλλες, καθώς φυλλομετρούσα το (σκαναρισμένο) σώμα μιας παλιάς εφημερίδας ψάχνοντας να βρω κάτι άλλο, έπεσε το μάτι μου πάνω στο εξής ποίημα του Μιλτιάδη Μαλακάση:

Στο μπουλεβάρτο

Μέσ’ απ’ το τζαμωτό και να κοιτάζω
σε κύματα τον κόσμο να ξεσπά.
Να πίνω τον καφέ μου, να ρεμβάζω,
ένα σιγάρο ανάβοντας μετά

Στο νου μου τα ερωτήματα να βάζω,
όχι τα πολυσύνθετα· τ’ απλά.
Ένα συν δύο, τρία να λογαριάζω,και η ώρα μου με τέτοια να περνά.

Τ’ ορεκτικό μου αργότερα να παίρνω
με κάτι τι πικάντικο, μια ελιά,
τέταρτο, πέμπτο, κι ύστερα να γέρνω
στο στήθος το κεφάλι μου βαριά,

κι άξαφνα να σηκώνομαι, και να ‘μαι
σαν ένας άλλος, που ούτε τον θυμάμαι
Μ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ

Το ποίημα το ήξερα, μάλιστα το είχα πρωτακούσει να το απαγγέλλει, στον κατάλληλο χώρο, ένας γνωστός ποιητής, και μου άρεσε πολύ, αλλά δεν ήξερα τον τίτλο του, μόνο ότι είναι του Μαλακάση. Ύστερα απευθύνθηκα, μέσω Φέισμπουκ, σε έναν άλλον ποιητή, κι αυτόν αρκετά γνωστόν αν και κυρίως στο Διαδίκτυο, που είχε τα Άπαντα του Μαλακάση, και τον παρακάλεσα να ψάξει και να βρει το ποίημα με βάση τους στίχους που θυμόμουν. Η τύχη το θέλησε και άνοιξε τον χοντρό τόμο κοντά στο σημείο όπου ήταν το ποίημα και μου το έστειλε, αλλά ή το άφησε άτιτλο ή εγώ ξέχασα να μεταφέρω και τον τίτλο, κι έτσι, μέχρι πρόσφατα, το ήξερα άτιτλο.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αντιδάνεια, Εκδηλώσεις, Ιστορίες λέξεων, Περιαυτομπλογκίες, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , | 111 Σχόλια »