Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Δ. Καμένος’

Καλή χρονιά και κουράγιο! (πάλι)

Posted by sarant στο 1 Ιανουαρίου, 2011

Μπορεί να με κατηγορήσετε για έλλειψη πρωτοτυπίας, διότι το σημερινό πρωτοχρονιάτικο άρθρο είναι αντίγραφο, θα έλεγε κανείς, του περυσινού -σε σημείο που έχει και τον ίδιο περίπου τίτλο. Βρίσκω όμως ότι ο περυσινός τίτλος («Καλή χρονιά και κουράγιο») ταιριάζει και για φέτος, και μάλιστα επαυξημένος.

Και το θέμα του άρθρου θα είναι το ίδιο. Δεν έχω σκοπό, χρονιάρα μέρα, να σας σκοτίσω με ετυμολογικά άρθρα ή περισπούδαστες αναλύσεις. Θα σας παρουσιάσω λοιπόν μερικές πρωτοχρονιάτικες γελοιογραφίες από προηγούμενα χρόνια -και μια και φέτος αλλάζουμε δεκαετία, θα δούμε γελοιογραφίες από την πρώτη μέρα προηγούμενων δεκαετιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Γελοιογραφίες, Επικαιρότητα, Πρόσφατη ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , | 39 Σχόλια »

Ο γρύλος, ο Καραμήτρος και άλλα παροιμιακά ανέκδοτα

Posted by sarant στο 24 Μαρτίου, 2010

Το σκίτσο είναι του Καμένου από την Ελευθεροτυπία, το είδα στην Καλύβα του Πάνου Ζέρβα και μου έδωσε την ιδέα για το σημερινό άρθρο. «Και σεις και ο γρύλος σας» φωνάζει η Ελλάδα προς τους ενωσιακούς εταίρους της, απελπισμένη από τη στήριξη που (δεν) της παρέχουν. Όποιος ξέρει το ανέκδοτο, καταλαβαίνει. Όμως, όλοι οι αναγνώστες το ξέρουν, κι έτσι καταλαβαίνουν, κι έτσι η γελοιογραφία λειτουργεί. Όλοι; Όχι όλοι, βέβαια. Κάποιος που δεν ξέρει το ανέκδοτο, δεν θα καταλάβει ούτε την τελευταία του φράση που χρησιμοποιείται εδώ παροιμιακά. Το ξέρετε το ανέκδοτο;

Βλέπω ότι κατά σύμπτωση το ίδιο ακριβώς θέμα το έθιξε χτες στα Νέα ο Αλέξης Καλοκαιρινός, οπότε με απαλλάσσει από τον κόπο να σας το διηγηθώ:
Μοιάζουμε με τον τύπο στο ανέκδοτο, που μένει από λάστιχο και πηγαίνει να ζητήσει γρύλο από γειτονική αγροικία. Στον δρόμο κουρντίζεται με το ενδεχόμενο ο ιδιοκτήτης να του αρνηθεί και φτάνοντας, μόλις εκείνος του ανοίγει την πόρτα, αντί να ζητήσει το εργαλείο, του λέει: «Άι στον διάολο κι εσύ και ο γρύλος σου». Στην περίπτωσή μας τα πράγματα είναι λίγο χειρότερα: δεν κοιτάξαμε καν μήπως έχουμε γρύλο στο πορτμπαγκάζ.

Βέβαια, αν εσείς διηγηθείτε στην παρέα σας το ανέκδοτο, οπωσδήποτε πρέπει να αναπτύξετε εκτενώς το «κουρντίζεται με το ενδεχόμενο να του αρνηθεί ο ιδιοκτήτης». Να πείτε «στο δρόμο σκέφτεται· κι αν δεν έχει γρύλο; κι αν θυμώσει που τον ενοχλώ μέσα στη νύχτα; κι αν μου πει, γιατί δεν είχες το δικό σου γρύλο; τότε εγώ θα του πω… κι αυτός θα μου πει…» και άλλα πολλά τέτοια, ώστε να έρχεται φυσιολογικά το αποκορύφωμα της τελευταίας ατάκας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ανέκδοτα, Ευτράπελα, Λαογραφία, Παροιμίες | Με ετικέτα: , , , , , | 156 Σχόλια »