Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Ελευθεροτυπία’

Γκρίνιες για ένα μεταφρασμένο άρθρο

Posted by sarant στο 26 Ιανουαρίου, 2011

Δεν είχα σκοπό να ανεβάσω κι άλλο σημείωμα σήμερα, αλλά διαβάζοντας τη χτεσινή Ελευθεροτυπία στην αρχή θύμωσα και μετά προβληματίστηκα, οπότε καταγράφω τις γκρίνιες μου για να ξεθυμάνω.

Λοιπόν, η Ελευθεροτυπία χτες δημοσίευσε μεταφρασμένο ένα εκτενές άρθρο (πιάνει σχεδόν ένα δισέλιδο) του γερμανικού περιοδικού Σπίγκελ, με τίτλο «Σχέδιο Μανίλα για τις Φιλιππίνες της Ευρώπης». Πριν εξοργιστείτε που οι αλαζόνες Γερμανοί μάς αποκαλούν Φιλιππίνες της Ευρώπης, πρέπει να διευκρινίσω ότι σχεδόν σίγουρα οι λέξεις αυτές είναι εύρημα του υλατζή της ελληνικής εφημερίδας. Ο γερμανικός τίτλος είναι Euro: Angebot an Griechenlands Gläubiger, και ο αγγλικός The Manila Model – Plan Would Place Burden for Euro Rescue on Creditors, μια και στο άρθρο γίνεται λόγος για ένα σχέδιο που είχε εφαρμοστεί στη δεκ. του 1980 στις Φιλιππίνες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Γκρίνιες, Εφημεριδογραφικά, Μεταφραστικά | Με ετικέτα: , | 28 Σχόλια »

Ο δυσθεόρατος Βίσκοντ, μερικά μεζεδάκια και δυο απορίες

Posted by sarant στο 19 Ιανουαρίου, 2011

 

Το σημερινό πιάτο με τα μεζεδάκια έχει μια διαφορά από τα συνηθισμένα, διότι ζητάω να μου λύσετε δυο απορίες που παρουσιάστηκαν -μια και εγώ σηκώνω τα χέρια ψηλά. Αλλά, πρώτα η διασκέδαση και οι απορίες στο τέλος.

Ο τίτλος πάντως του άρθρου είναι παρμένος από τα μεζεδάκια. Και ας ξεκινήσουμε από τη λέξη δυσθεόρατος, που είναι σαν το refudiate της Σάρας Πέιλιν, δηλαδή είναι πάντρεμα δυο άλλων υπαρκτών λέξεων. Υπάρχει η λέξη «δυσθεώρητος» που είναι λόγια και σημαίνει αυτόν που δύσκολα μπορούμε να τον συλλάβουμε σε όλο του το μέγεθος, άρα τεράστιος, πολύ ψηλός, ιδίως όταν χρησιμοποιείται στη φράση «δυσθεώρητο ύψος», πολύ μεγάλο ύψος δηλαδή. Βέβαια, σπάνια λέμε ότι το τάδε κτίριο έχει ύψος δυσθεώρητο, συνήθως το λέμε για το χρέος που έχει φτάσει σε δυσθεώρητο ύψος. Υπάρχει πάλι και η λέξη «θεόρατος» που σημαίνει επίσης τεράστιος, πολύ ψηλός. Οπότε δεν είναι περίεργο που κάποιοι τα μπλέκουν και λένε για «δυσθεόρατο ύψος»,  θα περίμενα όμως από κοτζάμ πρόεδρο των δημοσιογράφων, όχι σε προφορικό λόγο αλλά σε ενυπόγραφο και υποτίθεται βαρυσήμαντο άρθρο να μην κάνει τέτοια στραβοπατήματα. Διότι τις προάλλες ο Πάνος Σόμπολος, σε άρθρο για την κρίση στα ΜΜΕ έγραψε ότι ο αριθμός των ανέργων δημοσιογράφων έχει ανέβει σε δυσθεόρατα ύψη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Απορίες, Εφημεριδογραφικά, Κοτσανολόγιο, Λαθροχειρίες, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 132 Σχόλια »

Η επικράτεια της κοτσάνας: ποδαρικό στα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 11 Ιανουαρίου, 2011

Σήμερα έχουμε την πρώτη πιατέλα με μεζεδάκια για το 2011, δηλαδή με μικρά αξιοσχολίαστα, συνήθως ευτράπελα, συχνά μαργαριτάρια, που ψαρεύω, κυρίως από τον γραπτό Τύπο, και που δεν είναι τόσο σπουδαία ώστε να αξίζουν ιδιαίτερο σημείωμα. Οπότε, έχουμε ποδαρικό στα μεζεδάκια –με το δεξί παρακαλώ!

Ποδαρικό αργοπορημένο, επειδή λόγω της γιορταστικής ατμόσφαιρας, δεν παρακολουθώ εφημερίδες όσο συνήθως. Ευτυχώς παρακολουθούν άλλοι, κι έτσι επισημάνθηκε έγκαιρα μια σημαντική προσχώρηση στη Στρατιά των Ανύπαρχτων, που πραγματοποιήθηκε ανήμερα της πρωτοχρονιάς. Παρένθεση για τους νεοφερμένους: η Στρατιά των Ανύπαρχτων περιλαμβάνει στις γραμμές της όλους εκείνους που ήρθαν στον κόσμο όχι από μάνα και πατέρα αλλά από μεταφραστική ανικανότητα. Περισσότερα για τη στρατιά, δείτε εδώ ή εδώ. Το νέο απόκτημα, και μάλιστα σημαντικό, καθότι γαλαζοαίματος, είναι ο πρίγκιπας Ρήτζεντ. Στο πρωτότυπο είναι Prince Regent το οποίο σημαίνει πρίγκιπας αντιβασιλέας για τους πολλούς, όχι όμως και για τους μεταφραστές της ψηφιακής ΕΡΤ. Το μαργαριτάρι ψαρεύτηκε στη σύντομη παρουσίαση της ταινίας «The Gypsy and the Gentleman» στο ψηφιακό μενού της DIGEA. (σινέ+ 1/1/11, ώρα 16:15: «Ο Βαρώνος και η Τσιγγάνα», αγγλιστί «The Gypsy and the Gentleman» με την αείμνηστη Μελίνα). Επισημαίνεται το αρχοντικό η του Ρήτζεντ για να μην προσβληθεί ο πρίγκιψ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφημεριδογραφικά, Κοτσανολόγιο, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , | 131 Σχόλια »

Καλή χρονιά και κουράγιο! (πάλι)

Posted by sarant στο 1 Ιανουαρίου, 2011

Μπορεί να με κατηγορήσετε για έλλειψη πρωτοτυπίας, διότι το σημερινό πρωτοχρονιάτικο άρθρο είναι αντίγραφο, θα έλεγε κανείς, του περυσινού -σε σημείο που έχει και τον ίδιο περίπου τίτλο. Βρίσκω όμως ότι ο περυσινός τίτλος («Καλή χρονιά και κουράγιο») ταιριάζει και για φέτος, και μάλιστα επαυξημένος.

Και το θέμα του άρθρου θα είναι το ίδιο. Δεν έχω σκοπό, χρονιάρα μέρα, να σας σκοτίσω με ετυμολογικά άρθρα ή περισπούδαστες αναλύσεις. Θα σας παρουσιάσω λοιπόν μερικές πρωτοχρονιάτικες γελοιογραφίες από προηγούμενα χρόνια -και μια και φέτος αλλάζουμε δεκαετία, θα δούμε γελοιογραφίες από την πρώτη μέρα προηγούμενων δεκαετιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γελοιογραφίες, Επικαιρότητα, Πρόσφατη ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , | 39 Σχόλια »

Το ιγκρέκ της Ζακλίν ντε Ρομιγί και άλλα μικρά

Posted by sarant στο 22 Δεκέμβριος, 2010

Η ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί (Jacqueline de Romilly, δείτε και τη Βικιπαίδεια) έφυγε τις προάλλες από τον μάταιο τούτο κόσμο, πλήρης ημερών, στα 97 της. Χτές στην Ελευθεροτυπία, ο Στάθης Σταυρόπουλος σχολίασε, με νηφαλιότητα, τον τρόπο μεταγραφής του επωνύμου της στα ελληνικά:

Ελληνίστρια η Ρομιγύ (Jacqueline de Romilly) υποθέτω ότι όταν μετέγραφε το όνομά της στα ελληνικά, θα κρατούσε το υγκρέκ (y) και θα έγραφε Ρομιγύ, όχι Ρομιγί.
Ελληνικότεροι πάντως της Ρομιγύ οι Ελληνες μεταφραστές, δημοσιογράφοι και διορθωτές την κατέγραφαν και την καταγράφουν, ομόθυμα σχεδόν, Ρομιγί.
Μικρό το κακό, άλλωστε το πρόβλημα του περάσματος στα ελληνικά των ξένων ονομάτων είναι παλιό (ου μην και αρχαίο), μάλιστα πολύπλοκο -πολλές σχολές συγκρούονται.
Τα τελευταία χρόνια έχει κυριαρχήσει η σχολή της εξαπλούστευσης (γνωστής και ως απλοποίησης), η οποία βάζει και τη φωνητική και την ορθογραφική ή ετυμολογική προσέγγιση στον ίδιον παρονομαστή της απλότητας. Ετσι, αντί Σαίξπηρ, Σέξπιρ κι αντί Ρομιγύ, Ρομιγί. Πιθανόν να ‘ναι έτσι το σωστό, αλλά η ταπεινότης μου ήθελε να γράψει και κάτι για το δίκιο του υγκρέκ…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βιβλία, Γλωσσικοί μύθοι, Μεταγραφή ξένων ονομάτων, Μονοτονικό | Με ετικέτα: , , , , , , , | 76 Σχόλια »

Ο αδελφός του παππού του και το βραβείο Τσαπατσούλιτζερ

Posted by sarant στο 14 Δεκέμβριος, 2010

Ξεκινάω με μια εξομολόγηση: Το βραβείο Τσαπατσούλιτζερ, που υποτίθεται πως απονέμεται σε δημοσιογράφους για τις επιδόσεις του στο ευγενές άθλημα της γονατογραφίας, δεν είναι δικό μου εύρημα, αλλά του εκλεκτού φίλου του ιστολογίου που ακούει στο ψευδώνυμο π2. Το έχουμε επανειλημμένα αναφέρει σε συζητήσεις, οπότε τώρα το βάζω και στον τίτλο να γίνει ευρύτερα γνωστό, αν και παραδέχομαι ότι τα μεζεδάκια που θα σας παρουσιάσω σήμερα δεν είναι όλα κατάλληλα για βραβείο γραφείο Τσαπατσούλιτζερ.

Ας πούμε, το πρώτο δείγμα που θα σας παρουσιάσω είναι ένα κρούσμα μανιακής σχιζολεξίας, της νεοκαθαρευουσιάνικης εκείνης αρρώστιας που μας κάνει να διαμελίζουμε άσπλαχνα τις λέξεις, αναζητώντας τα υποτιθέμενα πραγματικά τους έτυμα, και για την οποία έχουμε ήδη γράψει.

Άλλο όμως είναι να εμφανίζονται κρούσματα σχιζολεξίας στη βιτρίνα ενός συνοικιακού μαγαζιού και άλλο είναι να τα βλέπεις φάτσα-κάρτα στην ηλέκδοση μιας μεγάλης εφημερίδας, που υποτίθεται μάλιστα πως από τον επόμενο Γενάρη θα φέρει την επανάσταση στο ελληνικό ειδησεογραφικό Διαδίκτυο. Διότι ακριβώς στο ηλεΒήμα εμφανίστηκε προχτές το φριχτά διαμελισμένο «διαδικασία του κατ’ επείγοντος», και μάλιστα όχι μόνο στον τίτλο (οπότε θα ρίχναμε το φταίξιμο στον υλατζή) αλλά και στο καθαυτό άρθρο. Όμως δίνω τον λόγο στον φίλο που μου το έστειλε, γιατί τα λέει πολύ ωραία:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφημεριδογραφικά, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Υπότιτλοι | Με ετικέτα: , , , , | 75 Σχόλια »

Ζωγραφίζοντας τον αρσύρη

Posted by sarant στο 2 Δεκέμβριος, 2010

Μια φορά, πριν από πολλά χρόνια, καθώς έψαχνα κάτι σε μια βιβλιοθήκη, είχα πέσει πάνω σ’ ένα απόσπασμα, καμιά σελίδα, που ήταν γραμμένο στα μεσαιωνικά λατινικά και που με ενδιέφερε. Επειδή δεν μπορούσα να το φωτοτυπήσω (η βιβλιοθήκη είχε μάλλον αυστηρούς κανόνες και απέκλειε από τη φωτοτύπηση όλα τα παλιά βιβλία για να μην φθαρούν), κι επειδή δεν είχα ακόμα ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, η μόνη λύση ήταν να το αντιγράψω στο χέρι για να το δείξω αργότερα σε κάποιον λατινομαθή. Ευτυχώς, την εποχή εκείνη έγραφα ακόμα με το χέρι, όχι όπως τώρα που, εξαιτίας του πληκτρολογίου, έχω ξεμάθει, και ύστερα από πέντε λεπτά χειρόγραφης ταλαιπωρίας το χέρι μου αρνείται να με υπακούσει. Ωστόσο, και πάλι δυσκολεύτηκα, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ήξερα τις μισές λέξεις του κειμένου κι έτσι έπρεπε να τις κοιτάζω δυο και τρεις φορές για να το αντιγράψω σωστά. Μ’ άλλα λόγια, ζωγράφιζα το κείμενο, όπως λέγαμε στα φοιτητικά μου χρόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναμνήσεις, Κοτσανολόγιο, Ποίηση, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , | 39 Σχόλια »

Η μανία του ευπρεπισμού και άλλα μεσεκλογικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 12 Νοέμβριος, 2010

 

Τη λέξη «μεσεκλογικά» μην την ψάχνετε στα λεξικά -μόλις την έπλασα, πάνω στο πατρόν του «μεσοπόλεμου», για να αναφερθώ σ’ αυτή τη βδομάδα που είναι ανάμεσα στους δυο γύρους των αυτοδιοικητικών εκλογών. Βέβαια, τα μεζεδάκια που έχω μαζέψει είναι όλα τους προεκλογικά, όμως η παρουσίασή τους γίνεται τώρα, ενδιάμεσα στους δυο γύρους, οπότε θαρρώ πως ο νεολογισμός δεν είναι ολότελα άστοχος -άλλωστε, αν δεν φτιάχνουμε όλοι μας καινούργιες λέξεις, πώς θα φτάσουμε τα 5 εκατομμύρια λέξεις της ελληνικής γλώσσας, να μην παραπονιέται και ο κ. Κουνάδης που τα έχει εξαγγείλει από πέρσι;

Μερικά από αυτά τα μεζεδάκια έχουν το εξής κοινό χαρακτηριστικό, ότι αποτελούν δείγματα -ή μάλλον κρούσματα- γλωσσικού ευπρεπισμού. Κοινότατες και απόλυτα καθιερωμένες λέξεις φαίνονται ξαφνικά ανάρμοστες, ακατάλληλες ή τέλος πάντων όχι πολύ καθώς πρέπει και έτσι αντικαθίστανται από «ευπρεπέστερες», ας πούμε το παίρνω από το λαμβάνω, το μπαίνω από το εισέρχομαι, το βγαίνω από το εξέρχομαι και πάει λέγοντας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ευπρεπισμός, Εφημεριδογραφικά, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , | 236 Σχόλια »

Ο Ιός φεύγει, οι χρυσαυγίτες έρχονται…

Posted by sarant στο 9 Νοέμβριος, 2010

Συχνό κλισέ των δημοσιογράφων, όταν πεθαίνει («φεύγει») κάποιος άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών, είναι να ξεκινούν τα ρεπορτάζ τους με τη φράση «Από σήμερα, ο (αντίστοιχος τομέας π.χ. κινηματογράφος, ποίηση, θέατρο) είναι φτωχότερος». Κλισέ είναι βέβαια η φράση και μάλιστα από τα πιο πολυφορεμένα, αλλά, όσο κι αν προσπαθώ να αποφεύγω τα κλισέ, νιώθω υποχρεωμένος να το χρησιμοποιήσω, και να γράψω πως από τις 7 Νοεμβρίου 2010 η ελληνική μαχητική, ερευνητική, αξιόπιστη δημοσιογραφία είναι απελπιστικά φτωχότερη. Φτωχότερη επειδή ύστερα από 20 χρόνια παρουσίας, σταμάτησε η σελίδα του Ιού από την σαββατιάτικη και την κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

Μπορεί να μη συμφωνούσα πάντοτε με τα άρθρα της ομάδας του Ιού, ωστόσο πιστεύω ότι αποτελούσαν κόσμημα για τον ελληνικό Τύπο. Εκτιμούσα τη μεθοδικότητα των ερευνών τους, τη σχολαστική τεκμηρίωση, το θάρρος τους να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ιός δεν είχε μόνο πολλούς πιστούς φίλους (κάποιοι αγόραζαν την εφημερίδα μόνο και μόνο για τον Ιό), αλλά και εξίσου πολλούς ορκισμένους εχθρούς, που τώρα ασφαλώς θα πανηγυρίζουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εφημεριδογραφικά, Εκλογές | Με ετικέτα: , , , , | 331 Σχόλια »

Λέσχη τρισάθλιων ελληνικών

Posted by sarant στο 2 Νοέμβριος, 2010

Άστραψε και βρόντησε στη σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία ο κ. Γ. Σταματόπουλος: Γεγονός είναι -ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει- ότι τα περισσότερα μέλη τούτης της κυβέρνησης ομιλούν άθλια ελληνικά.

Φαντάστηκε μάλιστα και μια «Λέσχη Αθλίων (sic) Ελληνικών», μέλη της οποίας εγγράφει τον πρωθυπουργό, την υπουργό Παιδείας και τους περισσότερους άλλους υπουργούς, μερικούς ονομαστικά. Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ, εγώ θα επαναλάβω ορισμένα αποσπάσματα.

Θα περίμενε κανείς ένα τόσο σοβαρό κατηγορητήριο να στηρίζεται σε πολυάριθμα παραθέματα «αθλίων» ελληνικών, αλλά, περιέργως, ο γλωσσοδίκης κ. Σταμ. δίνει δύο μόνο παραδείγματα, στο τέλος-τέλος του άρθρου του μάλιστα: «Ανεξαρτησία της χώρας μας από δάνειες δυνάμεις» και «Επανάκτηση αξιοπρέπειας». Και το πρώτο από αυτά, που το είπε ο πρωθυπουργός, πράγματι είναι μαργαριτάρι –το συζητήσαμε και σ’ αυτό το ιστολόγιο· το δεύτερο όμως αδυνατώ να καταλάβω γιατί είναι λανθασμένο –και πολύ περισσότερο «άθλιο», διότι βέβαια ένα απλό λαθάκι δεν αρκεί για να στηρίξει τόσο βαριούς χαρακτηρισμούς. Ίσως ο κ. Σταμ. θεωρεί αδόκιμη την «επανάκτηση», αλλά τα λεξικά την δέχονται τη λέξη, συνώνυμη της ανάκτησης βέβαια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφημεριδογραφικά, Λαθολογία | Με ετικέτα: , , , , , | 75 Σχόλια »

Το είδατε καλά το αρνάκι; -και μερικά ακόμα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 22 Σεπτεμβρίου, 2010

Καιρός για μερικά μεζεδάκια, μια και είναι κάμποσος καιρός που δεν έχω σερβίρει. Προς το παρόν, δείτε καλά τη φωτογραφία αριστερά, που όμως αφορά το τελευταίο μεζεδάκι της πιατέλας μας.

Κατά σύμπτωση, τα περισσότερα σημερινά μεζεδάκια έχουν μεταφραστική χροιά. Το πρώτο από αυτά το πήρα από μια συζήτηση στη Λεξιλογία. Στο τεύχος Σεπτεμβρίου του Athens Review of Books, ο φίλος Χ. Μαραβέλιας κάνει μια συντριπτική κριτική στη μετάφραση ενός πολύ σημαντικού βιβλίου, του βιβλίου του Τζον Τσάντγουϊκ, Η αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β, από τις εκδόσεις Ενάλιος. Εκλεκτό μέλος της Λεξιλογίας σκάναρε τις τέσσερις (!) σελίδες της κριτικής του Μαραβέλια, και μπορείτε να τις βρείτε εδώ (Πρώτη σελίδα, δεύτερη σελίδα, τρίτη σελίδα, τέταρτη σελίδα). Όπως θα δείτε, ο Μαραβέλιας είναι αυστηρός, αλλά το δίκιο του είναι βουνό: η μετάφραση είναι εγκληματικά κακή -και δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος τα θαλασσώνει (συγνώμη για το λογοπαίγνιο). Εδώ μάλιστα το θέμα είναι ακόμα πιο σοβαρό αν σκεφτούμε ότι υπήρχε δόκιμη ελληνική μετάφραση, του 1962, για την οποία μάλιστα ο συγγραφέας είχε εκφράσει την ικανοποίησή του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κριτική μεταφράσεων, Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά | Με ετικέτα: , , , , , , | 125 Σχόλια »

Για να μη λέτε ότι μόνο γκρινιάζω

Posted by sarant στο 18 Αύγουστος, 2010

Πριν από ενάμιση μήνα, δηλαδή πριν από τις διακοπές, είχα ζητήσει τη γνώμη σας για τα βιβλία που θα προτείνατε για να διαβάσει κάποιος, σε σειρά, φέτος το καλοκαίρι. Η ανταπόκρισή σας ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμη. Από τις (εξαιρετικές) προτάσεις σας διάλεξα αυτές που μου φάνηκαν καλύτερες (και που δεν είχα διαβάσει) και έκανα έναν μεγάλο και «βαρύ» κατάλογο, που τον έγραψα σε ένα ωραίο χαρτάκι. Κι έπειτα, όπως ο θείος Άρθουρ σ’ ένα χιουμοριστικό διήγημα που είχα διαβάσει παλιά, … έχασα το χαρτάκι!

Έτσι, όταν βρέθηκα στο βιβλιοπωλείο, η μόνη πρόταση που θυμόμουν ήταν το Αλεξανδρινό κουαρτέτο του Ντάρελ –και επειδή κοτζάμ Πρωτοπορία δεν είχε όλους τους τόμους της παλιάς μετάφρασης του Χουρμούζιου, αγόρασα την μονότομη έκδοση από το Μεταίχμιο, σε νέα μετάφραση Μαριάννας Παπουτσοπούλου. Το προξενιό δεν έπιασε. Κάτι ο όγκος του βιβλίου που προκαλούσε δέος (997 σελιδούλες), κάτι η δική μου διάθεση, κάτι που δεν μου ταίριαζε για καλοκαιρινό ανάγνωσμα, κάτι μια γενική «της Μελίσα» που είδα κι έβγαλα φλύκταινες, δυο φορές το ξεκίνησα και δυο φορές το άφησα στη σελίδα 30.΄

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κριτική μεταφράσεων, Μεταφραστικά, Παρουσίαση βιβλίου, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , | 64 Σχόλια »

Μαργαριτάρια στον Βερύκιο Πορθμό

Posted by sarant στο 13 Αύγουστος, 2010

Ζέστη, δεκαπενταύγουστος, άδειες, αραλίκι, δεν περιμένατε βέβαια κάποιο εμβριθές άρθρο (τέτοια δεν γράφω ούτε καταχείμωνο). Κάτι για να γελάσουμε θα ανεβάσω, και μάλιστα με το περισσότερο υλικό δανεισμένο. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε μπει σ’ αυτό που οι αγγλοσάξονες δημοσιογράφοι ονομάζουν silly season, παναπεί τη χαζή εποχή, επειδή –τάχα- τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, κάτι που νομίζω πως το πρωτοείπε ο Ουμπέρτο Έκο, και που κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται και συνήθως διαψεύδεται από τα πράγματα –δείτε και τους καημένους τους Ρώσους.

Είναι όμως αλήθεια ότι τον μήνα Αύγουστο η τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα ατονεί κι έτσι, στις ελληνικές τουλάχιστον εφημερίδες, αλλά και στα δελτία ειδήσεων, δίνεται χώρος σε ρεπορτάζ και θέματα που άλλην εποχή ίσως δεν θα δημοσιεύονταν. Λογουχάρη, χτες, σε μεγάλη καθημερινή εφημερίδα διάβασα μεγαλούτσικο άρθρο (με φωτογραφία) για μια έκθεση ζωγραφικής που επρόκειτο να γίνει εδώ στην Αίγινα. Πήγα στο Λαογραφικό Μουσείο για να δω, μια μέρα πριν από τα εγκαίνια, την έκθεση, αλλά εκεί είδα ότι ο ζωγράφος την είχε ματαιώσει, προφανώς εξαιτίας της πρόσφατης φασαρίας με τις διακοπές ρεύματος (ίσως οι πίνακες ήταν φρέσκοι και θα χαλούσαν εκτός ψυγείου).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφημεριδογραφικά, Κοτσανολόγιο, Λαθολογία, Μαργαριτάρια, Υπότιτλοι | Με ετικέτα: , , , , , | 134 Σχόλια »

Πού πάει το παϊτόνι;

Posted by sarant στο 23 Ιουλίου, 2010

Η φωτογραφία από την "Ε"

Το περασμένο Σάββατο, στη Θεσσαλονίκη, έγινε ένα περίεργο ατύχημα: ένα άλογο που έσερνε μια άμαξα με τρεις επιβάτες στην παραλία τρόμαξε από τη φλόγα του αερόστατου μιας κοντινής εκδήλωσης, αφηνίασε και έπεσε στη θάλασσα, μαζί με τον αμαξά και τον ένα επιβάτη –η μητέρα, λέει το ρεπορτάζ, πρόλαβε και πήδησε στο πλακόστρωτο μαζί με το αγοράκι της. Κανείς από τους ανθρώπους δεν έπαθε τίποτα, αλλά το καημένο το άλογο πνίγηκε· το βάρος της άμαξας το τράβηξε στον βυθό. Ο 61χρονος αμαξάς, που κάνει δεκαπέντε χρόνια αυτή τη δουλειά, περίμενε να το ανασύρουν για να το αποχαιρετήσει. Είναι περίεργη φάρα οι αμαξάδες και τ’ αγαπάνε τα ζώα τους. Όταν διάβασα για το ατύχημα (ή δυστύχημα;) της Θεσσαλονίκης είπα να γράψω κάτι, αλλά λόγω διακοπών το αμέλησα, οπότε το παρουσιάζω τώρα, με μια μικρή καθυστέρηση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Λεξικογραφικά | Με ετικέτα: , , , , | 204 Σχόλια »