Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘καμπινές’

Εκεί όπου και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος του

Posted by sarant στο 20 Νοέμβριος, 2017

Σας προειδοποιώ πως το σημερινό άρθρο δεν έχει εύοσμο θέμα· έχει όμως μεγάλο λεξιλογικό ενδιαφέρον, και εκτός αυτού ήταν και επίκαιρο.

Επίκαιρο ήταν χτες, που έπεφτε Κυριακή, μέρα αφιερωμένη στη λογοτεχνία. Και η χτεσινή Κυριακή, 19 Νοεμβρίου, ήταν, ανάμεσα στ’ άλλα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, Παγκόσμια Ημέρα Αποχωρητηρίου, World Toilet Day στα αγγλικά, όπως έχει ανακηρυχθεί πριν από μερικά χρόνια με απόφαση του ΟΗΕ.

Ομολογώ πως δεν ήξερα τιποτα για το θέμα, μέχρι που ένας φίλος με ρώτησε κάτι και, παρεμπιπτόντως, την ανέφερε. Την απορία του φίλου μου θα τη δείτε πιο κάτω, διότι έχει σχέση με το θέμα μας.

Γιατί να υπάρχει Παγκόσμια Ημέρα Αποχωρητηρίου, θα ρωτήσετε. Απλούστατα, επειδή πάρα πολλοί συνάνθρωποί μας, σε 2 δισεκατομμύρια υπολογίζονται, δεν έχουν πρόσβαση σε ικανοποιητικές εγκαταστάσεις υγιεινής, κι αυτή η έλλειψη στοιχίζει κάθε χρόνο πολλές χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Είναι λοιπόν θέμα ζωτικό, αλλά είναι και θέμα ποιότητας ζωής -οι πιο παλιοί θα έχουν προλάβει άλλωστε την εποχή όπου ακόμα και οικονομικά ευκατάστατες οικογένειες δεν είχαν τουαλέτα μέσα στο σπίτι τους -αλλά τα περιγράφει με τόση μαστοριά ο Μάριος Χάκκας στον Μπιντέ, που δεν είναι ανάγκη να πω περισσότερα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Αθυροστομίες, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , , | 358 Σχόλια »

Ο άνθρωπος του ντουλαπιού -ή του καμπινέ

Posted by sarant στο 1 Ιουνίου, 2010

Η μεταφραστική γκάφα είναι πολύ διασκεδαστική, η πολιτική γκάφα είναι για κλάματα –αλλά πρώτα θα σας διηγηθώ μιαν ιστορία που μπορεί να είναι αληθινή, μπορεί να είναι απλώς μπεντροβάτη.

Πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια, μια Ελληνίδα είχε προσληφθεί στο ιδιαίτερο γραφείο ενός επιτρόπου της Κομισιόν, το οποίο λέγεται cabinet στα γαλλικά και αποκαλείται «καμπινέ» στην καθομιλουμένη των Ελλήνων ευρωϋπαλλήλων, όχι χωρίς μια δόση ειρωνείας, αν σκεφτούμε ότι ο προϊστάμενος του ιδιαίτερου γραφείου λέγεται καμπινεδάρχης. Όταν με το καλό η κοπέλα γύρισε όλο καμάρι το καλοκαίρι στο χωριό της, τη ρώτησαν οι γυναίκες του μαχαλά πού δουλεύει, κι αυτή απάντησε, χωρίς να το σκεφτεί, «στο καμπινέ». Όπως καταλαβαίνετε, βούιξε το χωριό για την κόρη του τάδε που γύρισε με μια μύτη μέχρι κειπάνω ενώ καθαρίζει καμπινέδες εκεί στην Ευρώπη που την έστειλε ο πατέρας της –σαν δεν ντρέπεται κι αυτός, να τη σπουδάσει δικηγορίνα για να καθαρίζει τους απόπατους των Βέλγων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ιστορίες λέξεων, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Ψευδόφιλες λέξεις | Με ετικέτα: , , | 230 Σχόλια »