Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Κοτζιούλας’

Σατιρικά ποιήματα για την 4η Αυγούστου

Posted by sarant στο 3 Αυγούστου, 2009

Στο επετειακό αυτό σημείωμα δεν έχω ούτε τον χρόνο ούτε και τα φόντα εδώ που τα λέμε να κάνω διεξοδική αποτίμηση της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, που σήμερα συμπληρώνονται 73 χρόνια από την κήρυξή της. Θα παραθέσω απλώς μερικά ποιήματα που γράφτηκαν είτε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας είτε αμέσως μετά.

Βέβαια, δεν κατάγγειλαν όλοι οι λόγιοι το καθεστώς του Μεταξά. Κάποιοι συνεργάστηκαν ενεργά –θα θυμηθούμε τον Άριστο Καμπάνη με το περιοδικό Νέον Κράτος, γερόν φιλόλογο και καλόν ποιητή, που αργότερα, επί κατοχής, γέρος πια, κατάντησε και φερέφωνο των ναζιστών. (Η εκδίκηση της ιστορίας είναι ότι σήμερα όσοι τον θυμούνται τον γράφουν «Αρίστο»). Πιο ελαφρός και με μεγαλύτερη απήχηση, ο ευθυμογράφος Τίμος Μωραϊτίνης έγραψε τους στίχους στο τραγούδι της Τετάρτης Αυγούστου, το «Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα». Κάπου υπάρχει μια παράφρασή του, αλλά δεν τη βρίσκω τώρα –αν κανείς την έχει πρόχειρη, ας την προσθέσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επετειακά, Πρόσφατη ιστορία, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , , | 31 Σχόλια »

Η ανταρσία του Μπάουντι και άλλα αναγνώσματα

Posted by sarant στο 3 Μαΐου, 2009

Οι στασιαστές αφήνουν μεσοπέλαγα τον Μπλάι και τους πιστούς σ' αυτόν ναύτες. Πίνακας του Ρόμπερτ Ντοντ.

Οι στασιαστές αφήνουν μεσοπέλαγα τον Μπλάι και τους πιστούς σ' αυτόν ναύτες. Πίνακας του Ρόμπερτ Ντοντ.

Δεν έχω βέβαια σκοπό να παρουσιάσω εδώ κάτι τόσο γνωστό όσο η ανταρσία του Μπάουντι, μια ιστορία που έχει γίνει κατ’ επανάληψη ταινία και για την οποία η Βικιπαίδεια έχει άφθονο υλικό. Ό,τι και να έλεγα εγώ θα ήταν φτωχό. Όμως, μια και κάθε Κυριακή το έχω καθιερωμένο ν’ ανακοινώνω εδώ τα λογοτεχνικά κείμενα που ανέβασα μέσα στη βδομάδα στον ιστότοπό μου,  έτσι για να τα διαφημίσω λίγο περισσότερο, δανείζομαι τον τίτλο από το Μπάουντι, τον τίτλο και την εικόνα που βάζω εδώ αριστερά.

Βλέπετε, ένα από τα δύο εκτενή κείμενα που ανέβασα χτες είναι ακριβώς η εξιστόρηση της ανταρσίας του Μπάουντι, από τον Φώτη Κόντογλου, σε χυμώδη αν και πολιτικώς απρεπή δημοτική. Η πρώτη παράγραφος:

Το «Μπάουντυ» τ’ αρμάτωσε η εγγλέζικη κυβέρνηση στα 1787, για να κουβαλήσει κάμποσα δέντρα από κείνα που τα λένε ψωμόδεντρα από το νησί του Ταϊτί στις Αντίλλες, για να θρέφουνται οι σκλάβοι αραπάδες που δουλεύανε στους άσπρους. Ο καπετάνιος λεγότανε Μπλάι, θαλασσινός άξιος, που ‘χε ταξιδέψει με τον ξακουσμένον καπετάν Κουκ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Λογοτεχνία | Με ετικέτα: , , | 20 Σχόλια »