Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘κρίση’

Κουράγιο παιδιά! Θα τα βγάλουμε πέρα

Posted by sarant στο 4 Οκτωβρίου, 2011

Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης. Όποιος ξέρει το ποίημα για το οποίο γίνεται λόγος, παρακαλείται να μας ενημερώσει στα σχόλια για τον τίτλο και τον ποιητή.

Χωρίς αμφιβολία περνάμε μια πολύ σοβαρή κρίση: οικονομική, κοινωνική και πολιτική. Και όχι μόνο εμείς, αλλά ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες από κοντά. Από εκεί άλλωστε, τις ΗΠΑ,  ξεκίνησε, πριν μερικά χρόνια με τη χρεοκοπία της Lehman Brothers. Όλοι οι οικονομολόγοι και όχι μόνο οι μαρξιστές ή οι μαρξίζοντες συμφωνούν πως οι οικονομικές κρίσεις είναι σύμφυτες με τον καπιταλισμό. Δε θα επιμείνω περισσότερο σ΄ αυτό. Εκτός του ότι δεν είμαι οικονομολόγος, δεν είναι αυτό το αντικείμενο του σημερινού σημειώματός μου.

Θα ήθελα να πω δυο κουβέντες για τον τρόπο που αντιμετωπίζεται μια οικονομική κρίση με όλες τις παρενέργειές της στον κοινωνικό και πολιτικό τομέα. Γιατί υπάρχουν  πολλοί τρόποι για να αντιμετωπιστεί μια κρίση και πιο συγκεκριμένα η κρίση που βιώνουμε. Θα ήταν πάντως λάθος να επιδιώξουμε να προσεγγίσουμε την κρίση με παραδοσιακά βασικά κριτήρια, περιμένοντας μια γενικότερου – παγκοσμίου χαρακτήρα λύση της, ένα εκσυγχρονισμένο «Σχέδιο Μάρσαλ» να πούμε. Θα ήταν επίσης λάθος να προσεγγίσουμε την κρίση με την ιδιοτέλεια μιας προσωπικής εξόδου από την κρίση, του τύπου «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω».

Ας θυμηθούμε τι κάναμε παλιά. Ας πάρουμε διδάγματα από την ιστορία μας. Χωρίς αμφιβολία η γερμανική κατοχή του 1941-1944 προκάλεσε πολλαπλή κρίση που χτύπησε την πατρίδα μας σε όλους σχεδόν τους τομείς: Στον εθνικό – η χώρα διαμελίστηκε, μεγάλες περιοχές της προσαρτήθηκαν στη Βουλγαρία και την Ιταλία. Στον οικονομικό – εξαναγκαστήκαμε να «δανείσουμε» τη Γερμανία με υπέρογκα ποσά – που ουδέποτε μας τα επέστρεψαν και το εθνικό νόμισμα έχασε κάθε αξία από τον πρωτοφανή πληθωρισμό. Στον κοινωνικό – εξαθλιώθηκαν τεράστιες μάζες του πληθυσμού, ολόκληρες περιοχές δοκιμάστηκαν από τον λιμό, ενώ ταυτόχρονα μια χούφτα αδίστακτων κερδοσκόπων έκαναν τεράστιες περιουσίες, που τις απολαμβάνουν ακόμα οι απόγονοί τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Εθνική αντίσταση, Ποίηση, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , , | 234 Σχόλια »

Πωλείται κουλτούρα, τα φέσια δώρο

Posted by sarant στο 26 Μαρτίου, 2011

 

Αναδημοσιεύω σήμερα μια ανακοίνωση του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, του ΣΜΕΔ, που αφορά αφενός τη διαμάχη ενός γνωστού εκδοτικού οίκου με έναν μεταφραστή και αφετέρου το γενικότερο πρόβλημα της θέσης των εργαζομένων του κλάδου του βιβλίου σε εποχές κρίσης. Ίσως και όλων των εργαζομένων, μια και η περικοπή των αποδοχών και η αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι παρόμοια σε όλους τους κλάδους και μάλιστα περίπου ανεξάρτητα από την πορεία της επιχείρησης: εξαιρετικά κερδοφόρες εταιρείες έχουν επίσης επιχειρήσει ή καταφέρει να μειώσουν το μισθολογικό τους κόστος επικαλούμενες την κρίση. Ειδικά όμως στον χώρο της μετάφρασης βιβλίων, όπου ο εργαζόμενος συνήθως είναι μόνος του και διαπραγματεύεται ατομικά, ο εργοδότης έχει όλα τα χαρτιά στα χέρια του, γιατί ποιος εργαζόμενος μπορεί να αντέξει το κόστος μιας δικαστικής διαδικασίας; Και πώς αλλιώς θα βρει το δίκιο του; Είπα όμως πολλά, δίνω τον λόγο στην ανακοίνωση του ΣΜΕΔ. Να επισημάνω ότι δεν υιοθετώ κατ’ ανάγκη όλα τα σημεία του κειμένου, ούτε έχω ελέγξει ανεξάρτητα αν ισχύουν οι καταγγελίες -αν και φαντάζομαι πως ισχύουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εργατικά, Μεταφραστικά | Με ετικέτα: , , | 93 Σχόλια »

Οι ατομικές λύσεις δεν αντιμετωπίζουν το ζήτημα

Posted by sarant στο 6 Οκτωβρίου, 2010

Αυτό το άρθρο του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε χτες, 5.10.2010, στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης.

Όλους μάς απασχολεί σήμερα το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κρίση που περνάμε. Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπτονται, οι φόροι αυξάνονται, οι τιμές των αγαθών πήραν τον ανήφορο. Καθώς δε τις αποφάσεις για όλα αυτά τα μέτρα τις παίρνουν κάποια ξένα κέντρα εξουσίας και η κυβέρνηση της χώρας τις εφαρμόζει πειθήνια, ο κάθε πολίτης αναρωτιέται τι θα πρέπει να κάνει για να αντιμετωπίσει τη δύσκολη αυτή κατάσταση.
Μ’ όλο που την εποχή της Κατοχής και της Πείνας ήμουν 12 χρονών, θυμάμαι καλά πως και τότε οι άνθρωποι είχαν βρεθεί μπροστά σε πολύ δύσκολα προβλήματα. Μέσα σε λίγους μήνες, πρώτα τα τρόφιμα και μετά τα απαραίτητα εμπορεύματα (ρούχα, παπούτσια κ.λπ.), χάθηκαν από τα ράφια των καταστημάτων, ο καλπάζων πληθωρισμός μείωνε σταθερά το εισόδημα των μισθωτών αλλά και των μικροεπαγγελματιών. Οι άνθρωποι δεν ξέρανε τι να κάνουν για να τα βγάλουνε πέρα. Όσες λύσεις, σε ατομικό ή οικογενειακό επίπεδο, δοκίμασαν, δεν οδήγησαν πουθενά.
Τότε άρχισαν να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα ομαδικά. Αναπτύξανε μεγάλη αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια. Φτιάξανε συσσίτια στα σχολεία για τα παιδάκια που πέφτανε κάτω στο δρόμο από την πείνα. Κάνανε καταναλωτικούς συνεταιρισμούς που αγόραζαν τα τρόφιμα κατ’ ευθείαν από τους παραγωγούς, παρακάμπτοντας τους ενδιάμεσους μεταπράτες, με δυο λόγια άρχισαν να αντιστέκονται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Πολιτική, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , , , | 7 Σχόλια »