Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Μετς’

Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ στον γύρο της Γαλατίας

Posted by sarant στο 15 Μαΐου, 2019

Εδώ και μερικά χρόνια έχω αρχίσει να παρουσιάζω περιπέτειες του Αστερίξ, ενός από τα πιο αγαπημένα μου κόμικς. Αρχικά αυτο γινόταν κάθε δίμηνο αλλά τελευταία έχει αραιώσει πολύ ο ρυθμος των δημοσιεύσεων.

Όπως έχω πει, με μια δόση υπερβολής βέβαια, οι 24 τόμοι του Αστερίξ (εννοώ την κοινή δημιουργία του Ρενέ Γκοσινί και του Αλμπέρ Ουντερζό) είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά. Τουλάχιστον η γενιά μου, που γνώρισε τον Αστερίξ στα φοιτητικά της χρόνια, τον αγάπησε σχεδόν ομόθυμα -και η ανταπόκρισή σας σε αυτές τις δημοσιεύσεις ήταν πολύ θετική, οπότε είχα πει ότι θα παρουσιάσω στο ιστολόγιο, έναν προς έναν, και τους 24 τόμους του Αστερίξ. Ήδη φτάσαμε στις 16 περιπέτειες δηλαδή στα δύο τρίτα.

Ξεκινήσαμε τον Οκτώβριο του 2014, με μια παρουσίαση της περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά με μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς. Τον Δεκέμβριο είχαμε τη δεύτερη περιπέτεια, την Κατοικία των θεών, τον Φλεβάρη 2015 είδαμε τον Μάγο (ή Μάντη) ενώ στα τέλη Απριλίου παρουσίασα τον «Αστερίξ στη χώρα των Ελβετών». Τέλη Ιουνίου 2015 παρουσιάστηκε Ο αγώνας των αρχηγών, η πέμπτη περιπέτεια της σειράς, αλλά στα τέλη Αυγούστου δεν είχαμε περιπέτεια για τεχνικούς λόγους. O κύκλος συνεχίστηκε στα μέσα Οκτωβρίου με τον Αστερίξ στην Κορσική και η τελευταία δημοσίευση για το 2015 ήταν την παραμονή των Χριστουγέννων με τον Αστερίξ Λεγεωνάριο. Το 2016 ξεκίνησε με την περιπέτεια Οβελίξ και σία τον Φλεβάρη, ενώ τον Απρίλιο ανέβασα το Δώρο του Καίσαρα. Τον Ιούνιο είχε πέσει πολλή δουλειά, τον Αύγουστο είχαμε το… θερινό ραστόνι (και θα ήταν ευκαιρία να βάλουμε τον Αστερίξ Ολυμπιονίκη, κρίμα), οπότε ξαναπιάσαμε το νήμα τον Οκτώβριο με την Ασπίδα της Αρβέρνης. ενώ τον Δεκέμβριο ακολούθησε το Χρυσό δρεπάνι. Πρώτη περιπέτεια του 2017, τον Φλεβάρη, ήταν το Μεγάλο ταξίδι, που συμπλήρωσε την πρώτη δωδεκάδα. Στη δεύτερη δωδεκάδα μπήκαμε τον Απρίλιο, με την περιπέτεια «Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα». Μετά αραίωσαν οι ρυθμοί. Τον Αύγουστο του 2017 παρουσιάστηκε η περιπέτεια «Ο Αστερίξ και οι Γότθοι» ενώ τον Δεκέμβριο είχαμε ένα εμβόλιμο άρθρο, αφού παρουσιάσαμε την καινούργια (χωρίς Γκοσινί αλλά και χωρίς Ουντερζό) περιπέτεια «Ο Αστερίξ στην Ιταλία» που είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει στα γαλλικά (ο ελληνικός τίτλος είναι δικός μου, αφού τότε δεν είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά το τεύχος -δεν ξέρω τελικά τι απόγινε). Το 2018 μία μόνο περιπέτεια παρουσιάσαμε, τον Απρίλιο, τον Αστερίξ στην Ισπανία.  Μετά σταμάτησα, αρχικά επειδή δεν είχα σκαναρισμένες περιπέτειες. Μετά βρέθηκαν σκαναρισμένες δυο περιπέτειες χάρη στον φίλο μας τον Χρήστο Τσατσαρώνη, αλλά εγώ πνιγόμουν. Τελικά, δεκατρείς μήνες μετά το τελευταίο αστεριξολογικό μας άρθρο, μπόρεσα σήμερα να συνεχίσω με την 16η περιπέτεια της σειράς. Η επόμενη που περιμένει είναι Ο Αστερίξ και η χύτρα που την έχει επίσης σκανάρει ο Χρήστος. Για τις άλλες, ελπίζω πως κάποιος θα φιλοτιμηθεί να σκανάρει τεύχη του Ψαρόπουλου που μας λείπουν (ο κατάλογος στο τέλος του άρθρου).

Θυμίζω ότι οι περιπέτειες του Αστερίξ κυκλοφόρησαν σε αυτοτελείς τόμους στα ελληνικά πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από τις εκδόσεις Ψαρόπουλου (σε μετάφραση αρχικά του Κώστα Ταχτσή και μετά του Αργύρη Χιόνη) ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν σε νέα μετάφραση (της Ειρήνης Μαραντέι) από τις εκδόσεις Μαμούθ, που είναι και η έκδοση που (νομίζω πως) βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εμπόριο. Λέω «σε αυτοτελείς τόμους» διότι περιπέτειες του Αστερίξ σε συνέχειες είχαν δημοσιευτεί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο περιοδικό «Αστερίξ».

Τη σημερινή περιπέτεια, όπως εκδόθηκε από τον Ψαρόπουλο, τη σκανάρισε ο Χρήστος όπως είπαμε, αν και η ποιότητα ίσως δεν είναι πολύ καλή (παρόλο που πήγε σε κατάστημα). Την ανέβασα σε έναν ιστότοπο φιλοξενίας, απ’ όπου μπορείτε να τη διαβάσετε ονλάιν ή να την κατεβάσετε.

Ο Αστερίξ στο γύρο της Γαλατίας είναι μια από τις πρώτες περιπέτειες της σειράς, συγκεκριμένα η 5η περιπέτεια από τις 24. Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Pilote το 1963 αλλά σε βιβλίο δεν εκδόθηκε παρά το 1965. Ο γαλλικός τίτλος είναι Le tour de Gaule d’Astérix.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Αστερίξ, Γαλλία, Κόμικς, Λογοπαίγνια, Μεταφραστικά | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 95 Σχόλια »

Αγιοβασίληδες με αυτόματα

Posted by sarant στο 9 Δεκέμβριος, 2017

Το μεσημέρι πήγα στο Μετς, τη μεγαλούτσικη γαλλική πόλη που είναι εδώ κοντά μας, εξήντα χιλιόμετρα πιο κάτω. Οι ντόπιοι την προφέρουν Μες (γράφεται Metz), αλλά εγώ τη λέω ελληνοπρεπώς, Μετς, όπως και τη γειτονιά της Αθήνας. Άλλωστε, αφού όλες οι λέξεις ανάγονται στα ελληνικά, από μας θα το έχουν πάρει το όνομα.

Πήγα για να δω τη χριστουγεννιάτικη αγορά, που μια φίλη μου είχε πει πως είναι πολύ ωραία -κανονικά θα έπρεπε να πάω βράδυ, να δω και τους φωτισμούς, αλλά φοβηθηκα το χιόνι και πήγα μέρα.

Σε διάφορα σημεία της πόλης, λοιπόν (το Μετς έτσι κι αλλιώς είναι πολύ όμορφο) έχουν στήσει ξύλινα σπιτάκια, όπου σερβίρουν διάφορα μεζεκλίκια, λουκάνικα, φοντύ, σαλιγκάρια, ξινολάχανο με αλλαντικά και άλλα τέτοια διαιτητικά, καθώς και ποτά, μεταξύ των οποίων χριστουγεννιάτικες μπίρες και ζεστό κρασί. Αλλού σερβίρουν γλυκά. Όταν κάνει κρύο είναι πολύ ωραία. Έχουμε και στο Λουξεμβούργο τέτοια, αλλά με μικρότερη ποικιλία στα εδέσματα.

Φυσικά υπάρχουν και παιδικά παιχνίδια, τρενάκια, πατινάζ, αλογάκια, και μια μεγάλη ρόδα που τη βλέπετε στη φωτογραφία μπροστά στον καθεδρικό ναό του Μετς, ο οποίος κοσμείται από ωραία βιτρώα (σικ, ρε) μεταξύ των οποίων και κάμποσα φτιαγμένα από τον Σαγκάλ.

Ωραία ήταν. Αν μάλιστα ήμουν καμιά πενηνταριά χρόνια μικρότερος θα μου έμενε αξέχαστη η βόλτα, ενώ τώρα φάνηκα μάλλον εγκρατής -είχα και φαγητό στο σπίτι οπότε περιφρόνησα τα μεζεδάκια, ήπια μόνο ένα ζεστό κρασί για το έθιμο και για το κρύο.

Ούτε ψώνισα τίποτα από τα μαγαζάκια ή τα μαγαζιά, με εξαίρεση όταν επέστρεφα στο πάρκιν, που πέρασα αναγκαστικά από τη Fnac -παλιότερα θα έμενα ώρες εκειμέσα, αλλά τώρα με πιάνει δέος και μόνο που σκέφτομαι πόσα αδιάβαστα βιβλία έχει η στοίβα, ελληνικά -όχι να προσθέσω και γαλλικά. Αν και πήρα, πάλι για το σεφτέ, ένα βιβλιαράκι που δεν διαβάζεται ακριβώς, κάτι διαδρομές πεζοπορικές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γαλλία, Σφηνάκια, Ταξιδιωτικά | Με ετικέτα: , | 169 Σχόλια »