Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Μπομπ Μάρλεϊ’

Μεσονοεμβριανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 17 Νοεμβρίου, 2015

Τα μεζεδάκια του περασμένου Σαββάτου τα είχα γράψει, και επιστρέφοντας στο σπίτι από μια πανέμορφη βόλτα στην καλοκαιρινή Αθήνα, έμαθα για το μακελειό στο Παρίσι. Όταν συνειδητοποίησα (περίπου) τις διαστάσεις του εγκλήματος, αισθάνθηκα πως θα ήταν άτοπο να κυκλοφορήσει το ιστολόγιο με ένα ανάλαφρο άρθρο στην πρώτη του σελίδα, κι έτσι έγραψα τις σκέψεις μου για τη σφαγή. Τα μεζεδάκια σκέφτηκα να τα αναβάλω για τη Δευτέρα, αλλά μεσολάβησε το θλιβερότατο νέο του θανάτου του φίλου Γιώργου Ανανδρανιστάκη, οπότε το ανάβαλα και πάλι. Εν τω μεταξύ, μ΄ αυτά και μ΄ εκείνα, η σημερινή επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου κάπως σαν να βγήκε εκτός κλίματος -περάσαμε σε άλλον αιώνα τελεσίδικα. Οπότε βάζω σήμερα τα μεζεδάκια, χωρίς να τροποποιήσω στο παραμικρό αυτά που είχα γράψει -διαβάζοντάς τα, μην ξεχνάτε ότι τα έγραψα την Παρασκευή το μεσημέρι, πριν από τα τραγικά που συνέβηκαν στη συνέχεια.

 

Αν κοίταζε κανείς τον ουρανό χτες, ηλιόλουστον και καταγάλανο, και τον κόσμο να κυκλοφορεί με κοντομάνικα, θα μπορούσε να τα πει και μεσομαγιάτικα τα μεζεδάκια, καθώς ο φετινός Νοέμβριος έχει ξεσηκώσει όλα τα σουσούμια του Μάη -ωστόσο το ημερολόγιο μάς προσγειώνει. Βέβαια, οι πιο πολλοί δεν ενοχλιούνται από τούτη την παράταιρη άνοιξη, αν και ξέρω κάποιους που παραπονέθηκαν.

Βρέξει-χιονίσει όμως, ή και με καλόν καιρό, εμείς το Σάββατο θα σερβίρουμε μεζεδάκια. Ας ξεκινήσουμε.

* Το πρώτο πιάτο, ορντέβρ καλύτερα, είναι ένα συνηθισμένο ορθογραφικό λαθάκι, που δεν παύει όμως να είναι γουστόζικο και πάντως δεν θα το περίμενε κανείς από έναν σοβαρόν ιστότοπο. Γράφει η Ναυτεμπορική:

Η πλευρά των δανειστών δεν ήταν αντίθετη. πάντως, ζήτησε συγκεκριμένη κοστολόγηση και διαβεβαιώσεις ότι δεν θα υπάρξει νομικό κόλλημα.

Το ενδεχόμενο να κολλήσουν κάπου οι διαπραγματεύσεις, επισημαίνει ο φίλος που το στέλνει, δεν είναι λόγος για να αλλάξουμε την ορθογραφία του νομικού κωλύματος.

* Σε μια δικτυακή παρέα, μια φίλη έκανε λόγο για την «κοτσάνα» του συγγραφέα Βαγγέλη Ραπτόπουλου, ο οποίος στη ραδιοφωνική του εκπομπή τις προάλλες, κι ενώ έπαιζε το πασίγνωστο No woman no cry, σχολίασε «άμα δεν έχεις γυναίκα, δεν κλαις». Δεν είναι όμως αυτό το νόημα του στίχου, διότι το no cry (πιο σωστά nuh cry) στο τζαμαϊκανό ιδίωμα είναι ισοδύναμο με το don’t cry των αγγλικών: μην κλαις, γυναίκα θα μεταφράζονταν τα λόγια, και όχι «όχι γυναίκα, όχι κλάμα» όπως πιστεύουν πολλοί -και στη Γαλλία.

Από τη συζήτηση πάντως φάνηκε πως η παρεξήγηση είναι διαδεδομένη, οπότε δεν θα την έλεγα «κοτσάνα» (συν τοις άλλοις επειδή μιαν άλλη φορά που είχα επισημάνει μια γλωσσική κοτσάνα του Ραπτόπουλου, μετά μου τα έψαλε από την εκπομπή του όπου βέβαια δεν είχα δυνατότητα απάντησης). Επειδή όμως το τραγούδι του Μπομπ Μάρλεϊ είναι πασίγνωστο, καλό είναι να ξέρουμε τη σημασία των στίχων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Θηλυκό γένος, Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , | 126 Σχόλια »