Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Μ. Λιάπης’

Πολλά μικρά της Κυριακής

Posted by sarant στο 22 Νοέμβριος, 2009

Παλιότερα τις Κυριακές έβαζα (συνδέσμους προς) λογοτεχνικά κείμενα, τώρα τελευταία το έχω πιάσει συνήθειο να βάζω μικρά-μικρά, μεζεδάκια που τα λέω, που έχουν μαζευτεί από την προηγούμενη βδομάδα και θα μπαγιατέψουν αν μείνουν κι άλλο στο ψυγείο.

* Το πρώτο πάντως μεζεδάκι είναι ολόφρεσκο, μόλις σερβιρισμένο από τη σημερινή στήλη του Βασίλη Αγγελικόπουλου στην Καθημερινή: Να μου κοπεί το χέρι αν ποτέ γράψω την ελεεινή λέξη «ευπώλητο» • τουτέστιν μπεστ σέλερ στα ευπρεπή και κλασικίζοντα σύγχρονα ελληνικά • αλλά κι αυτό το … πουληστερό που ακούω τελευταία; • Βάι βάι βάι, δηλαδή. • Κατά το βραστερό, βγήκε πριν από μερικές δεκαετίες το διαβαστερό, • μετά εμφανίστηκε -μη λησμονήσουμε, αλίμονο!- το γαμηστερό, • ιδού τώρα και το πουληστερό. • Τι άλλο θα ακούσουμε; • Το ελληνικό μας κράτος, ας πούμε, διάγει βίον πολυτελή και δανειστερό. • Αμ πώς!

Κι ενώ συμμερίζομαι (αν και όχι μέχρι αυτοακρωτηριασμού) την ιερήν αγανάκτηση του Β.Α. για το ανεκδιήγητο «ευπώλητος», δεν καταλαβαίνω γιατί τόσο απόλυτα καταδικάζει το λαϊκό «πουληστερός» το οποίο βέβαια μόνο σε προφορικό λόγο μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Πάντως, η αναζήτηση ελληνικού όρου για το μπεστσέλερ συνεχίζεται, αν και κάτι με το «επιτυχία» δεν είναι κακό. Το μόνο πλεονέκτημα του ευπώλητος, κατ’ εμέ, είναι ότι ριμάρει με το ξυπόλητος: «Μπατίρης και ξυπόλητος ή συγγραφέψ ευπώλητος;» Εδώ είναι το δίλημμα!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Εφημεριδογραφικά, Κοτσανολόγιο, Μεζεδάκια, Ξενισμοί, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , | 89 Σχόλια »