Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Ολυμπιακός’

Μεζεδάκια μιας ξεχασμένης επετείου

Posted by sarant στο 5 Οκτώβριος, 2019

Για να είμαι δίκαιος, η ξεχασμένη επέτειος δεν είναι σήμερα που διαβάζετε το άρθρο. Ήταν χτες, που το έγραψα εγώ. Ποια επέτειος; Μα φυσικά τα δέκα χρόνια από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, που έφεραν τη θριαμβευτική νίκη του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου, με ποσοστό 44% και 160 έδρες (εδώ τα αποτελέσματα αν θέλετε να τα θυμηθείτε).

Από τις εκλογές του 2009 έχουν περάσει 10 χρόνια, αλλά ήταν πολύ πιο πυκνά από τα δέκα προηγούμενα χρόνια -σε σημείο που για πολύ κόσμο να φαντάζουν ότι ανήκουν στον προηγούμενο αιώνα. Σε κάθε περίπτωση, είναι «π.Κ.» -προ κρίσης, που μπορείτε να το διαβάσετε και «πριν από το Καστελόριζο».

Είχαμε ιστολόγιο και τότε, και πολλοί από σας μάς διαβάζετε από τότε. Το άρθρο της ημέρας των εκλογών, γραμμένο το πρωί της Κυριακής, είχε τον (προφητικό;) τίτλο «Μην κοιτάς ποιος βγήκε, κοίτα ποιος μπήκε» ενώ την επόμενη μέρα δεν είχαμε καμιά ανάλυση των αποτελεσμάτων αλλά, απλώς, την πρώτη μετεκλογική κοτσάνα.

* Και ξεκινάμε.

Παρά τη Συμφωνία των Πρεσπών και την διεθνή αναγνώριση του ονόματος Βόρεια Μακεδονία, πολλά εγχώρια ειδησεογραφικά μέσα κάνουν «αντίσταση» επιμένοντας σε ονομασίες όπως Σκόπια. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλά ιδιωτικά ειδησεογραφικά μέσα της Βόρειας Μακεδονίας, που επιμένουν στο παλιό συνταγματικό όνομα της χώρας, το σκέτο Μακεδονία.

Πρόσφατα, ο πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας, ο Στέβο Πεντάροφσκι, δέχτηκε τα διαπιστευτήρια του Έλληνα πρέσβη. Στην αγγλική εκδοση της εθνικιστικής και αντιπολιτευόμενης Ρεπούμπλικα, το ρεπορτάζ αναφέρει σκέτο τον όρο Macedonia.

Δικος μας εθνικιστικός ιστότοπος κάνει ρελάνς, παραθέτοντας το άρθρο της Ρεπούμπλικα, με την εξής διατύπωση: Ο Πρόεδρος της χώρας μεταξύ Αλβανίας και Βουλγαρίας Στέβο Πενταρόφσκι….

Ομολογώ πως δεν είχα ξανασυναντήσει τέτοια διατύπωση!

* Ο πορτοκαλισμός της εβδομάδας, ισως και του μήνα. Κυκλοφόρησε πρόσφατα στα κοινωνικά μέσα η εξης εικόνα:

Όταν οι Βάρβαροι βρισκόντουσαν στη θέα κάποιου αρχ. Ελληνικού Ναού ή αγάλματος ή τέλος πάντων ενός αριστουργήματος έλεγαν

EXCELLENT

«Εξ Ελλήνων»

δηλ. είναι από τους Έλληνες!!!!

Να σημειώσουμε μόνο ότι τα ανθελληνικά ετυμολογικά λεξικά, που τα χρηματοδοτεί ο Σόρος, ισχυρίζονται, λέει, πως η αγγλική λέξη excellent έχει λατινική αρχή, από το ρήμα excellere (υπερέχω), από το cellere (υψώνομαι). Αλλά βέβαια αυτά δεν τα πιστεύουμε, είναι σιωνιστική προπαγάνδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Γκας Πορτοκάλος, Λογοπαίγνια, Μαργαριτάρια, Μακεδονικό, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , | 208 Σχόλια »

Μορφωμένοι και αμόρφωτοι

Posted by sarant στο 6 Ιανουαρίου, 2016

Βγήκα μια βόλτα το πρωί σε γειτονιές του Πειραιά. Σε έναν τοίχο είδα γραμμένο ένα σύνθημα που μου άρεσε και είπα να το φωτογραφίσω.

Βγήκε υπό γωνία, αλλά διαβάζεται άνετα. Προειδοποιώ όμως ότι πρόκειται για σύνθημα αθυρόστομο, έστω κι αν έχει διαστάσεις ταξικές και κοινωνικές.

toixo1

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ποδόσφαιρο, Αθυροστομίες, Συνθήματα, Σφηνάκια, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , | 75 Σχόλια »

Όταν ο Λουκανίδης γύρισε από την Αφρική

Posted by sarant στο 29 Απρίλιος, 2014

Το Σάββατο που μας πέρασε, πήγα στο ΟΑΚΑ και είδα τον Παναθηναϊκό να κερδίζει 4-1 τον ΠΑΟΚ για τον τελικό του κυπέλλου. Επειδή μάλιστα ο Παναθηναϊκός ΠΑΟΚ ήταν τυπικά γηπεδούχος, το σκορ στον φωτεινό πίνακα ήταν ΠΑΟΚ-ΠΑΟ 1-4. Την προηγούμενη φορά που είχα δει αυτές τις δυο ομάδες να αγωνίζονται ήταν το 1979-80 στη Θεσσαλονίκη, και τότε ο Παναθηναϊκός είχε κερδίσει με 2-0. Όπως καταλαβαίνετε, αρχίζει να δημιουργείται ένα πατερνάκι. Σε 35 χρόνια που θα ξαναπάω να τους δω, θα ειδοποιήσω να το παίξετε στάνταρ δύο.

Γενικά, στο γήπεδο πηγαίνω πολύ σπάνια, παρόλο που τότε που πήγαινα, πολύ νεότερος, το διασκέδαζα -αν δεν κάνω λάθος, σε αγώνα ποδοσφαίρου είχα να πάω καμιά τριανταριά χρόνια. Σαν φοιτητής, πήγαινα πότε-πότε στο Καραϊσκάκη, στον Εθνικό κυρίως, ή στην Καισαριανή, στον (Εθνικό) Αστέρα, πριν ανέβει πρώτη εθνική -που δεν έμεινε και πολύ. Και προχτές που πήγα, δεν πήγα για να δω το ματς -αν θες να δεις το ματς, κάθεσαι στον καναπέ σου και το βλέπεις στην τηλεόραση. Ή μάλλον, πας στην καφετέρια για να το δεις, διότι η κυβέρνησή μας κατάφερε το αδιανόητο, να δώσει τη μετάδοση του τελικού του κυπέλλου, του σημαντικότερου ποδοσφαιρικού αγώνα της χρονιάς, σε κλειστό κανάλι, και μάλιστα όχι στο μεγαλύτερο από τα συνδρομητικά, και τούτο επειδή αμέλησε να ορίσει τον κατάλογο των συναντήσεων «μείζονος σημασίας», οι οποίες βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, πρέπει να μεταδίδονται από ανοιχτό κανάλι.

Άλλωστε, από τις θέσεις που βρήκαμε, στο πέταλο, είδαμε καλά μόνο τα δύο από τα πέντε γκολ, όσα μπήκαν από την κοντινή μας εστία. Τα άλλα γκολ τα είδαμε από πολύ μακριά, όσο για τις δυο ευκαιρίες του ΠΑΟΚ στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου μάλλον τις μάντεψα -χρειάστηκε να τις ξαναδώ στην τηλεόραση για να τις εμπεδώσω. «Πάλι καλά που δεν τα βλέπουμε καλά», είπα στον διπλανό μου όταν μάντεψα (σωστά) το δοκάρι του Σαλπιγγίδη.

Έγραψα «τις θέσεις που βρήκαμε» διότι όταν μπήκαμε στο γήπεδο, μία ώρα πριν από τον αγώνα, χωρίς κανείς να δει τα εισιτήριά μας, η θύρα 6 ήταν γεμάτη πήχτρα, και ούτε να ανέβουμε τη σκάλα δεν μπορούσαμε για να φτάσουμε στην ενδέκατη σειρά όπου ήταν οι θέσεις μας -το ίδιο άλλωστε έπαθαν κι άλλοι πολλοί. «Θέσεις; Στο Μέγαρο Μουσικής νομίζεις πως είσαι;» είπε κάποιος. Οπότε, πήγαμε κι εμείς στο πέταλο, όπου ήταν λιγότερο πυκνό το πλήθος, και βρήκαμε να καθίσουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ποδόσφαιρο, Αναμνήσεις | Με ετικέτα: , , | 136 Σχόλια »

Η πρώην πλάτη μου και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 22 Μαρτίου, 2014

Συνήθως, όταν ο τίτλος της σαββατιάτικης ανάρτησής μας είναι παρμένος από ένα συγκεκριμένο μεζεδάκι, δηλαδή όπως ο σημερινός, το άρθρο ξεκινάει με αυτό ακριβώς το μεζεδάκι, σήμερα όμως λέω να το αφήσω για το τέλος, οπότε ξεκινάμε την επισκόπηση των αξιοπρόσεκτων μαργαριταριών της εβδομάδας με κάτι που ακούστηκε στη μετάδοση του ματς Μάντσεστερ-Ολυμπιακού 3-0 προχτές.

* Βέβαια, εγώ το ματς δεν το είδα, αφενός επειδή δεν έχω συνδρομή στο συνδρομητικό κανάλι και αφετέρου επειδή πριν από τρεις εβδομάδες είχα δει ένα άλλο ματς του Ολυμπιακού που με κάλυψε για χρόνια. Πολλοί όμως σχολίασαν τον λαϊκό τύπο «απέκρουση» που ακούστηκε πάνω από μία φορά. Δεν ξέρω αν το είπε αθλητικογράφος ή καλεσμένος του, αν θέλετε διευκρινίζετε γιατί είδα αντικρουόμενες πληροφορίες, πάντως είχα καιρό να τον ακούσω, με γύρισε στα παιδικά μου χρόνια -νόμιζα πως είχε σταματήσει να ακούγεται. Φυσικά, πρόκειται για λάθος παραγωγή από τον αόριστο (απέκρουσε). Υπάρχει και απέκκρουση, αλλά είναι σπανιότατη: βγάζει δυο γκουγκλιές, μία από το δικό μας μπλογκ και μία που καυτηριάζει την «*απέκρουση».

* Την περασμένη Κυριακή που έγινε το δημοψήφισμα στην Κριμαία κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά μέσα μερικά γουστόζικα σχόλια για υποτιθέμενες δημοσκοπήσεις ελληνικών εταιρειών, οι οποίες έβγαζαν αποτελέσματα του τύπου: Ανεξαρτησία 22%, Παραμονή στην Ουκρανία 18%, Ποτάμι 60%, υπονοώντας ότι τα υψηλά ποσοστά που παρουσιάζει το νεοπαγές κόμμα στις δημοσκοπήσεις είναι χαλκευμένα. Εγώ όμως θα θίξω κάτι άλλο (που θα μπορούσε ίσως να αναπτυχθεί και σε χωριστό άρθρο) για το νέο κόμμα, καθαρά γλωσσικό. Επίσημα, ο τίτλος του είναι έναρθρος: Το Ποτάμι. Μοιάζει και σ’ αυτό με τίτλους εφημερίδων: Τα Νέα. Η Καθημερινή. Η Αυγή. Το Βήμα. Το Βήμα και τα Νέα έχουν μάλιστα ενσωματώσει το άρθρο στη διεύθυνση του ιστοτόπου τους: tanea.gr, tovima.gr. Ωστόσο, κανείς δεν λέει και δεν γράφει: Κάθε μέρα αγοράζω την Η Αυγή ή Διάβασα χτες στο Το Βήμα ή Ο αρθρογράφος της/των Τα Νέα είναι απαράδεκτος. Λέμε και γράφουμε: Αγοράζω την Αυγή, το διάβασα στο Βήμα, το κύριο άρθρο των Νέων είναι για τα μπάζα.

Επομένως, δεν υπάρχει κανείς απολύτως λόγος όταν αναφερόμαστε στο κόμμα του κ. Θεοδωράκη να χρησιμοποιούμε δυσκοίλιες διατυπώσεις όπως είχε ένα πρόσφατο άρθρο του skai.gr: Επίθεση στο Το Ποτάμι, χωρίς να το κατονομάσει, εξαπέλυσε τη Δευτέρα το βράδυ ο Φώτης Κουβέλης… Πολύ πιο στρωτό είναι: Επίθεση στο Ποτάμι, χωρίς να το κατονομάσει…

* Ούτε και δικαιολογείται η ακλισιά του τίτλου του νέου κόμματος, όταν είναι στη γενική πτώση, όπως σε άλλο άρθρο του skai.gr: Κοινά στοιχεία Ποτάμι – Χρυσής Αυγής. Όχι βέβαια! Στα ελληνικά: Κοινά στοιχεία Ποταμιού-Χρυσής Αυγής.

* Το επόμενο που είχα επισημάνει βλέπω ότι διορθώθηκε. Είχε γραφτεί ότι: Την ώρα που τα ελικόπτερα του ΕΚΑΒ μειώνουν αισθητά των αριθμό των πτήσεών τους για τη συγκομιδή ασθενών από νησιά λόγω των τεράστιων οικονομικών δυσκολιών, πολεμικά αεροπλάνα και ελικόπτερα βρίσκουν χρήματα και κάνουν βόλτες, από το πρωί της Δευτέρας, πάνω από τον αττικό ουρανό.

Όπως θα δείτε και στα σχόλια, η αστοχία επισημάνθηκε και διορθώθηκε σε «διακομιδή ασθενών». Η συγκομιδή είναι για τις καλλιέργειες, η αποκομιδή για τα απορρίμματα και, όπως είπε στη Λεξιλογία ο Ν. Λίγγρης, «οπωσδήποτε όχι ανακομιδή» (τη λέξη τη χρησιμοποιούμε μόνο για λείψανα αγίων και οστά νεκρών).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Μηχανική μετάφραση, Περιαυτομπλογκίες, Τίτλοι | Με ετικέτα: , , , , | 153 Σχόλια »

Ο Μποστ, ο Ολυμπιακός και η Σφαδάζ χανούμ

Posted by sarant στο 31 Αύγουστος, 2012

Χτες έγινε η κλήρωση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, οπότε σκέφτηκα σήμερα να ανεβάσω ένα σκίτσο του Μποστ που θυμίζει την παρθενική συμμετοχή ελληνικής ομάδας στη διοργάνωση. Τον έχουμε συνηθίσει για τα πολιτικά του σκίτσα, αλλά ο Μποστ το 1959 είχε τακτική γελοιογραφία, κάθε βδομάδα, και στην (πολύ καλή) αθλητική εφημερίδα «Ομάδα» που έβγαινε από τον ΔΟΛ. Πολλά από αυτά τα σκίτσα έχουν περιληφθεί στο πρώτο λεύκωμα του Μποστ, που εκδόθηκε στα τέλη του 1959 (δύο από αυτά, εδώ) αλλά αυτό που παρουσιάζω σήμερα όχι, με αποτέλεσμα να είναι εντελώς άγνωστο σήμερα.

Τον Σεπτέμβριο του 1959 λοιπόν, η πρωταθλήτρια Ελλάδας, που ήταν ο Ολυμπιακός (είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα της περιόδου 1958-59, το τελευταίο πριν από την καθιέρωση της εθνικής κατηγορίας), συμμετείχε στο τότε Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, που βρισκόταν στην πέμπτη του διοργάνωση. Τις τέσσερις προηγούμενες χρονιές, πρωταθλήτρια είχε στεφθεί η Ρεάλ (των Πούσκας και Ντι Στέφανο). Ο Ολυμπιακός ήταν άτυχος στην κλήρωση, αφού στον προκριματικό γύρο κληρώθηκε με την πρωταθλήτρια Ιταλίας, τη Μίλαν. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου στο στάδιο Καραϊσκάκη και έληξε ισόπαλος 2-2. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε δυο φορές, αλλά ο Αλταφίνι ισοφάρισε. Η ρεβάνς δόθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου στο Σαν Σίρο, και η Μίλαν νίκησε με 3-1. (Για να είμαστε ακριβείς, ο Ολυμπιακός είχε συμμετάσχει και στη διοργάνωση του 1958-59, αλλά επειδή κληρώθηκε με την τουρκική Μπεσίκτας και καθώς οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν τεταμένες με το Κυπριακό, δεν κατέβηκε να αγωνιστεί και αποκλείστηκε «άνευ αγώνος»). Τελικά και το 1959-60 πρωταθλήτρια Ευρώπης στέφθηκε η Ρεάλ, για πέμπτη συνεχή φορά (ρεκόρ ακατάρριπτο ίσαμε σήμερα), νικώντας στον τελικό την Άιντραχτ Φρανκφούρτης με 7-3 (επίσης ρεκόρ ίσαμε σήμερα).

Το σκίτσο του Μποστ δημοσιεύτηκε στην Ομάδα στις 26 Αυγούστου 1959, δηλαδή πριν από τους αγώνες με τη Μίλαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ποδόσφαιρο, Γελοιογραφίες, Μποστ, Πρόσφατη ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , | 213 Σχόλια »

Απεργιακά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 20 Οκτώβριος, 2011


Απεργία (και) σήμερα, κι όσο κι αν τα ιστολόγια δεν απεργούν το κλίμα είναι κάπως ιδιόμορφο. Έλεγα να μην ανεβάσω σήμερα άρθρο, ή να βάλω μια επιγραφή ότι το κατάστημα είναι κλειστό, αλλά δεν μου πήγαινε. Οπότε, όπως η νοικοκυρά που βγάζει από την κατάψυξη μια κατεψυγμένη πίτσα και την πετάει στο φούρνο, έτσι κι ο Νικοκύρης καταλήγει στην εύκολη λύση: μεζεδάκια, έστω κι αν δεν έχει περάσει βδομάδα από το προηγούμενο άρθρο με παρόμοιο υλικό. (Εδώ που τα λέμε, τα μεζεδάκια δεν είναι και τόσο εύκολη λύση. Πολύ ευκολότερο είναι να ξαναζεστάνω κάποιο από τα άρθρα του παλιού μου ιστότοπου).

* Τέλος πάντων, ας ξεκινήσουμε με κάτι ακραιφνώς γλωσσικό και όχι και πολύ συγκλονιστικό. Πολλοί ιστότοποι έγραψαν ότι η συνάντηση Παπανδρέου-Σαμαρά προχτές ήταν πολύ σύντομη, και ότι διήρκησε μόνο 35 λεπτά. Φυσικά, αυτός ο τύπος δεν μπορεί να είναι σωστός -το ρήμα είναι διαρκώ, ο αόριστος είναι διάρκεσα ή διήρκεσα (στα ρήματα του τύπου αυτού, η αύξηση δεν είναι υποχρεωτική). Κι όμως, ο τύπος *διήρκΗσε είναι αρκετά συχνός, και όχι μόνο σε ερασιτεχνικά ιστολόγια αλλά και στις θεωρούμενες καλές οικογένειες, Βήμα, Καθημερινή κτλ. (γκουγκλίστε και θα δείτε). Το θέμα το είχαμε συζητήσει παλιότερα και στη Λεξιλογία και είχα τότε πει ότι δεν αποκλείεται η τροπή του -εσε σε -ησε να οφείλεται στην έλξη από το πρώτο «διή» και στην επιρροή του «διήνυσε» που έχει παρεμφερή σημασία. Ότι είναι μάλλον έλξη φαίνεται και από το ότι αν έχουμε να κλίνουμε το απλό ρήμα, το αρκώ, θα πούμε ομόφωνα «άρκεσε» και όχι βέβαια «*άρκΗσε», διότι δεν υπάρχει το διπλό i της αρχής να έλκει και την τρίτη συλλαβή. Πάντως, εγώ προτιμώ τον τύπο «διάρκεσε» (και «διάνυσε») που τον βρίσκω και πιο εύηχο, αυτά τα συνεχόμενα i (διίνισε, διινίθι, διιμίφθι) λίγο γελοία τα βρίσκω -βέβαια, περί ορέξεως…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αθλήματα, Επικαιρότητα, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , | 105 Σχόλια »