Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Ο δωδεκάλογος του γύφτου’

Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 17 – Επίλογος

Posted by sarant στο 17 Ιουλίου, 2018

Εδώ και μερικούς μήνες δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του Δημήτρη Σαραντάκου «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;» που κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Γνώση και έχει τον υπότιτλο «Χρηστομάθεια». Κανονικά οι δημοσιεύσεις αυτές γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη.

Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη έβδομη και τελευταία. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Καθώς είναι επίλογος, η σημερινή συνέχεια είναι συντομότερη από τις προηγούμενες, αλλά έκρινα πως δεν θα έπρεπε να λείπει.

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ζούμε σε μιαν εποχή που σε πολλά σημεία της θυμίζει τους τελευταίους αιώνες της αρχαιότητας. Όπως και τότε έτσι και τώρα αλλάζει ο τρόπος παραγωγής. Τότε το σύστημα των εποίκων (coloni) και αργότερα των δουλοπάροικων αντικαθιστούσε σιγά σιγά τη δουλοκτησία. Σήμερα ο αυτοματισμός και η πληροφορική αντικαθιστούν τους κλασικούς προλετάριους. Τότε οι παλιές φιλοσοφίες και ιδεολογίες περνούσαν βαθιά κρίση κι ο κόσμος στρεφόταν προς τη θρησκεία, τη μεταφυσική, τη μοιρολατρία, τον μυστικισμό και την ιδιώτευση, για να αντιμετωπίσει τον φόβο, την ανασφάλεια και το άγχος. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στις μέρες μας. Γι’ αυτό ποτέ άλλοτε όσο σήμερα δεν μας είναι τόσο απαραίτητη η επαφή μας με τα ζωογόνα νάματα της αρχαίας ελληνικής σκέψης, με το καθαρό, ιλαρό φως της Ιωνίας και της Αττικής.

Αν όμως ο αρχαίος κόσμος πέθανε, αν οι ναοί του πυρπολήθηκαν, τα αγάλματα των θεών του κομματιάστηκαν, τα βιβλία των διανοητών του κάηκαν, το αρχαίο πνεύμα δεν έσβησε. Η φωνή του μπόρεσε να φτάσει καθαρή ώς εμάς. Στον τοίχο της κεντρικής πλατείας, στη μικρασιατική πόλη Οινόανδα της Λυκίας, βρέθηκαν χαραγμένα τα παρακάτω λόγια ενός φιλοσόγου, του Διογένους του Οινοανδέως, για τον οποίο το μόνο που ξέρουμε είναι πως ήταν οπαδός του Επίκουρου και έζησε την εποχή των διωγμών των Εθνικών. Χάραξε τα παρακάτω λόγια για να μείνουν για τις επερχόμενες γενιές, «αφού το καλό μήνυμα του βιβλίου σκόρπισε πια». Αρχίζει έτσι:

«Γερνώντας και περιμένοντας κάθε στιγμή να φύγω από τη ζωή, μ’ ένα μελαγχολικό αίσθημα, παρ’ όλη την ευτυχία που έζησα, αποφάσισα να βοηθήσω αυτούς που βρίσκονται σε κακή κατάσταση. Αν ένα ή δύο ή τρία ή τέσσερα ή όσα θέλετε πρόσωπα, δυστυχούσαν και με καλούσαν να τα βοηθήσω, θα έκανα ό,τι ήταν δυνατόν για να τους δώσω την καλύτερη συμβουλή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαίοι, Δημήτρης Σαραντάκος, Πατριδογνωσία | Με ετικέτα: , , | 106 Σχόλια »