Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘ποδόσφαιρο’

Η μέρα με τα τρία εντεκάρια

Posted by sarant στο 11 Νοεμβρίου, 2011

Σήμερα είναι 11 Νοεμβρίου του 2011, μέρα σημαδιακή, που τη γράφουμε 11/11/2011, κι επειδή έχουμε πλέον ξεπεράσει το φόβο του “σφάλματος της χιλιετίας” (το θυμάται κανείς αυτό; ), 11/11/11. Παναπεί, σήμερα είναι η μέρα με τα τρία εντεκάρια, η μοναδική σε τούτον τον αιώνα, οπότε σκέφτηκα να γράψω ένα αρθράκι για να τιμήσω τον αριθμό 11 που έχει σήμερα την τιμητική του (επίσης γιορτάζει ο φίλος μου ο Μηνάς). Οι ταχτικοί θαμώνες ίσως να θυμούνται ότι παρόμοιο άρθρο είχα γράψει και πριν από ένα χρόνο, ένα μήνα και μια μέρα, τότε όμως ήταν η μέρα με τα τρία δεκάρια· κι άλλο ένα, την αντίστοιχη μέρα πρόπερσι, τη μέρα με τα τρία εννιάρια.

Βέβαια, σε αντίθεση με πέρσι και πρόπερσι, η σημερινή μέρα είναι σημαδιακή έτσι κι αλλιώς, γιατί σήμερα προβλέπεται να ορκιστεί κι η νέα κυβέρνηση «ευρείας συνεργασίας», του εξωκοινοβουλευτικού πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, που κάποιος υπολόγισε ότι είναι ο ενδέκατος πρωθυπουργός μετά τη μεταπολίτευση, και πράγματι αυτό ισχύει. Ο ενδέκατος πρωθυπουργός, και ο τρίτος εξωκοινοβουλευτικός μετά τον Ιωάννη Γρίβα και τον Ξενοφώντα Ζολώτα το 1989-1990. Κάποιοι μάλιστα είπαν ότι η νέα κυβέρνηση θα ορκιστεί στις 11 το πρωί, ίσως μάλιστα και στις 11.11 της 11.11.11, ώστε να πήξουμε στα εντεκάρια, κάτι πολύ λογικό για μια κυβέρνηση που σχηματίζεται με τη διακηρυγμένη πρόθεση (και δέσμευση) να μας αφήσει στον άσσο. (Μια κυβέρνηση, επίσης, που θα κουβαλάει το στίγμα ότι περιλαμβάνει και υπουργούς από την άκρα δεξιά, αλλά ας προσπεράσουμε προς το παρόν αυτό το πολύ θλιβερό γεγονός).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αριθμοί, Ποίηση, Τραγούδια, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , | 104 Σχόλια »

Ακόμα λίγα για το ποδόσφαιρο

Posted by sarant στο 3 Αυγούστου, 2010

Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε σήμερα στην εφημ. Εμπρός της Μυτιλήνης και αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου άρθρου του, που το είχαμε παρουσιάσει και εδώ -μάλιστα, υπάρχει κι ένα στοιχείο αναπληροφόρησης (ελληνιστί φίντμπακ, η πλάτη του φιδιού) διότι απαντάει συνοπτικά σε κάποια προηγούμενα σχόλια.

Αν έχω γίνει όψιμος εραστής της Νέας Τεχνολογίας είναι, μεταξύ άλλων, γιατί με θέλγει η αμεσότητά της. Όπως το πρόβλεψα, το σημείωμά μου για το ποδόσφαιρο, που δημοσιεύθηκε πριν μία βδομάδα σ’ αυτήν εδώ τη στήλη, ενόχλησε πολλούς που το διάβασαν. Οι μόνοι όμως που απάντησαν αμέσως είναι όσοι το διάβασαν ψηφιοποιημένο. Γιατί πολλά σημειώματά μου, παράλληλα με την καταχώρησή τους στις σελίδες του «Εμπρός», αναρτώνται και σε δυο ιστολόγια: στο http://www.sarantakos.wordpress.com και στο http://www.tofistiki.wordpress.com/.
Λοιπόν, όλες οι σχετικές παρατηρήσεις, σύμφωνες ή αντίθετες με τις απόψεις του σημειώματος, προέρχονται από αναγνώστες των ιστολογίων και όχι από αναγνώστες του «Εμπρός». Γιατί το «Εμπρός» κυκλοφορεί μεν και σε ηλεκτρονική μορφή, αλλά η οποία δεν έχει, ούτε θα μπορούσε άλλωστε να έχει, χαρακτήρα ιστολογίου.
Ας αφήσω όμως τις αρετές και τα πλεονεκτήματα της νέας τεχνολογίας και ας έρθω στις παρατηρήσεις των αναγνωστών. Σε γενικές γραμμές συμφωνούν με το πνεύμα του σημειώματος, ότι δηλαδή το ποδόσφαιρο είναι θέαμα και επιχείρηση, κάποιοι όμως προσθέτουν το μπάσκετ, το βόλλεϋ και άλλα «ομαδικά αθλήματα» σε αντιπαράθεση με τα ατομικά αθλήματα του στίβου, που δεν προσφέρονται για οικονομική εκμετάλλευση.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , | 6 Σχόλια »

Περί ποδοσφαίρου και δε συμμαζεύεται

Posted by sarant στο 27 Ιουλίου, 2010

Το άρθρο αυτο του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε σήμερα στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης και πριν από μερικές ημέρες στα Αιγινήτικα Νέα. Το ποίημα του Πανσέληνου που κλείνει το άρθρο, το είχαμε παρουσιάσει και συζητήσει παλιότερα εδώ.

Ξέρω πως με όσα θα διαβάσετε, αγαπητοί αναγνώστες, θα εξοργίσω πολλούς και ενδεχομένως θα στεναχωρήσω περισσότερους, αλλά πιστέψτε με δεν είναι τέτοια η πρόθεσή μου. Απλώς θέλω να διατυπώσω κάποιες απόψεις, που σε πολλούς μπορεί να φανούν αιρετικές ή εικονοκλαστικές, αλλά που έχω εξακριβώσει πως τις συμμερίζονται πολλοί άνθρωποι, μόνο που δεν τις εκφράζουν ελεύθερα.
Τώρα που τέλειωσε το Μουντιάλ και μπορεί ο μέσος άνθρωπος να ανοίξει την τηλεόρασή του για να ακούσει ειδήσεις ή να δει μια ταινία ή ένα ντοκυμαντέρ, χωρίς να πέσει απάνω σε ματς, ας πω κι εγώ την άποψή μου για το δημοφιλές αυτό σπορ.
Σας εξομολογούμαι λοιπόν το κρίμα μου: ποτέ μου δεν υπήρξα φίλος του ποδοσφαίρου. Το αντίθετο μάλιστα, αντιπαθώ αυτό το σπορ, γιατί πιστεύω πως μακρινή μόνο σχέση έχει με τον αθλητισμό. Στην πραγματικότητα εξυπηρετεί άλλους σκοπούς και στόχους, που δεν είναι οι προβαλλόμενοι και διαφημιζόμενοι, δηλαδή το φίλαθλο πνεύμα, η ευγενής άμιλλα, η απομάκρυνση των νέων από τα καφενεία, τα πορνεία και τα ναρκωτικά και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , | 30 Σχόλια »

Το ρήμα κεραμιδώνειν στην ιδιόλεκτο της ποδοσφαιρικής αλάνας επί Πετρόπουλου και Πούσκας

Posted by sarant στο 13 Οκτωβρίου, 2009

Μια συνεργασία του Καλοπροαίρετου

Ο Καλοπροαίρετος έκανε το σχόλιο αυτό, που το χαρακτήρίζει, και σωστά, ποδοσφαιρογλωσσονοσταλγικό, σε ένα άλλο νήμα ύστερα από έντονες παροτρύνσεις. Επειδή βρίσκω ότι στέκει αυτοτελώς και έχει ενδιαφέρον, είναι κρίμα να θαφτεί στα σχόλια -που, πολλές φορές, έχω διαπιστώσει, μένουν και εκτός ακτίνας δράσης του γκουγκλ. Οπότε, αποφάσισα, μονομερώς είναι η αλήθεια, να το μετατρέψω σε δημοσίευση. Ελπίζω ο Καλοπροαίρετος να μη δυσανασχετήσει που προεξόφλησα τη συγκατάθεσή του.

Η πρώτη σημασία του ρήματος κεραμιδώνω είναι στρώνω με κεραμίδια, είναι δηλαδή ρήμα καλύψεως σημαντικό ©, όπως πολλά ρήματα σε –ώνω, π.χ. ασφαλτοστρώνω, χαλικοστρώνω, επιχωματώνω, ασβεστώνω, επιχρυσώνω (επαργυρώνω, επινικελώνω κ.ο.κ.), λαδώνω (βουτυρώνω, αλατοπιπερώνω, ζαχαρώνω, κανελλώνω κ.ο.κ.), φασκιώνω, μπαμπουλώνω, πεταλώνω, σελώνω, στεφανώνω, μπουγελώνω (!) κ.ά.π. Ακόμα και τα χαρτζηλικώνω, φασκελώνω και μπινελικώνω, με την ευρεία έννοια, στην ίδια ομάδα εντάσσονται. (Υπάρχουν και ρήματα σε –ώνω που είναι αποκαλύψεως σημαντικά, όπως ξηλώνω και τσιτσιδώνω.) Όμως, στην ιδιόλεκτο της αλάνας, το κεραμιδώνειν έχει άλλη σημασία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γενικά γλωσσικά, Λεξικογραφικά, Συνεργασίες | Με ετικέτα: , | 23 Σχόλια »

Εικοσιδυό λεβέντες και μια μπάλα

Posted by sarant στο 26 Αυγούστου, 2009

mpalaΚαθώς αρχίζει η ποδοσφαιρική περίοδος είπα να βάλω ένα ποίημα του Μυτιληνιού ποιητή Ασημάκη Πανσέληνου (1903-1984) με τίτλο Ποδοσφαιρικό Ματς, που στέκεται κριτικά, όπως τότε οι διανοούμενοι της εποχής, απέναντι στο ποδόσφαιρο. Πότε γράφτηκε το ποίημα δεν το ξέρω γιατί το βιβλίο απ’ όπου το πήρα (Ταξίδια με πολλούς ανέμους, έκδοση Κέδρου) είναι μεν έκδοση του 1964 αλλά περιέχει πολλά παλιότερα ποιήματα. Θα έλεγα, τέλη δεκαετίας 1950. Από εκεί και το σκίτσο, της Μαρίας Βαξεβάνογλου.

Για λόγους ισορροπίας, να θυμίσω το πολύ νεότερο ποίημα του Ηλία Λάγιου για τον Μαραντόνα, και το κάπως παλιότερο του Γ. Μαρκόπουλου για τον Χρήστο Αρδίζογλου. Να θυμίσω επίσης, εκτός θέματος αυτό, ότι μέχρι το βραδάκι σήμερα θα περιμένω υπογραφές για την επιστολή προς το Βήμα.

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΜΑΤΣ

Εικοσιδυό λεβέντες και μια μπάλα
τις ώρες της δουλειάς και της σχολής μας
με ιδανικά τις γέμισαν μεγάλα,
να φτιάξουν, λέει, το μέλλον της φυλής μας.
Πόδια στραβά, στραβά μυαλά και χέρια,
κωλοπηδούν να πιάσουνε τ’ αστέρια!

Ορμούν, χτυπούν και κουτουλούν σα βόδια,
να βρουν το νόημα της ζωής στην πάλη,
όλο τους το μυαλό πήγε στα πόδια
και λες κλοτσούν πια τ’ άδειο τους κεφάλι
και ζουν κι αυτοί κι ο λαός μια καταδίκη
ανάμεσο στην ήττα και στη νίκη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ποίηση | Με ετικέτα: , , , | 32 Σχόλια »