Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘ράγκμπι’

Γκραν σλαμ

Posted by sarant στο 6 Οκτωβρίου, 2021

Κανονικά το άρθρο αυτό έπρεπε να το είχα γράψει πριν από κανένα μήνα, θα ήταν πιο επίκαιρο τότε. Σήμερα είναι ανεπίκαιρο, αλλά φοβάμαι να το αναβάλω έως ότου ξαναέρθει στην επικαιρότητα, μήπως το ξεχάσω.

Γκραν σλαμ λοιπόν, ένας όρος που τον ακούμε συχνά τον τελευταίο καιρό, από τότε που ο Στέφανος Τσιτσιπάς και η Μαρία Σάκκαρη μπήκαν στην αφρόκρεμα του παγκόσμιου τένις και άρχισαν να φτάνουν σε ημιτελικούς και τελικούς μεγάλων τουρνουά.

Πόσο μεγάλων; Εδώ είναι που ακούστηκε ο όρος «γκραν σλαμ». Η Μαρία Σάκκαρη έγινε η πρώτη Ελληνίδα τενίστρια που έφτασε σε ημιτελικό ενός τουρνουά γκραν σλαμ, δυο φορές φέτος, στο Ρολάν Γκαρός στο Παρίσι και στο US Open. Η διάκριση αυτή είναι πολύ πιο σημαντική από το ότι, λίγο αργότερα, έφτασε στον τελικό του τουρνουά της Οστράβας. Και να κατακτούσε την πρώτη θέση στην Οστράβα, ο ημιτελικός σε ένα από τα δύο τουρνουά που ανέφερα θα ήταν σημαντικότερος.

Διότι βέβαια έχει σημασία και το τουρνουά στο οποίο διακρίνεσαι. Δεν είναι όλα εξίσου ισχυρά. Έχουν πολλές διαβαθμίσεις, αλλά εκείνη η διάκριση που μας ενδιαφέρει είναι πως τέσσερα από αυτά χαρακτηρίζονται «τουρνουά γκραν σλαμ»: της Αυστραλίας τον Γενάρη, το Ρολάν Γκαρός (τέλη Μαΐου-αρχές Ιουνίου), το Γουίμπλεντον στο Λονδίνο (τέλη Ιουνίου αρχές Ιουλίου) και το αμερικάνικο Όπεν (Σεπτέμβριο συνήθως).

Γιατί λέγονται έτσι; Διότι αν κάποιος τενίστας ή κάποια τενίστρια καταφέρει να κερδίσει μέσα σε μια χρονιά και τα τέσσερα αυτά τουρνουά, να κανει 4 στα 4, τότε πετυχαίνει «γκραν σλαμ για τη σεζόν». Φέτος, ο φοβερός Νόβακ Τζόκοβιτς έφτασε σε μιαν ανάσα από τον άθλο -αλλά, ενώ είχε κατακτήσει τα τρία πρώτα, κι έφτασε στον τελικό του αμερικάνικου Όπεν, εκεί έχασε από τον Μεντβέντεφ. Μίλησα για άθλο, διότι με τον συναγωνισμό που υπάρχει το γκραν σλαμ στο τένις, τουλάχιστον στους μονούς αγώνες, δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο τελευταίος τενίστας που το έχει πετύχει είναι ο μεγάλος Ροντ Λέιβερ, δυο φορές αλλά πριν από μισόν αιώνα και βάλε, ενώ στις τενίστριες η Στέφι Γκραφ, νομίζω το 1988 -όχι ακριβώς χτες. (Στους διπλούς αγώνες και στο τένις με αμαξίδιο είναι ίσως λιγότερο έντονος ο ανταγωνισμός, άρα και πιο συχνά τα γκραν σλαμ).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αθλήματα, Ετυμολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , | 99 Σχόλια »

Με μια μπάλα σαν πεπόνι

Posted by sarant στο 18 Οκτωβρίου, 2019

Τις τελευταίες εβδομάδες, όταν πηγαινοέρχομαι στη δουλειά, ακούω στο ραδιόφωνο τα νέα από το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ποιο Παγκόσμιο Κύπελλο, θα ρωτήσετε. Όχι του ποδοσφαίρου, αυτό έγινε πέρυσι. Ούτε του μπάσκετ, αυτό έγινε πριν από 2-3 μήνες και η Ελλάδα, παρά την παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο, δεν τα πήγε και πολύ καλά.

Αυτή την περίοδο όμως διεξάγεται το Παγκόσμιο Κύπελλο σε ένα άλλο ομαδικό άθλημα, ένα άθλημα που παίζεται με μπάλα: όχι στρογγυλή σαν του ποδοσφαίρου, όχι σπυριάρα σαν του μπάσκετ, αλλά με μια μπάλα σαν πεπόνι: το ράγκμπι.

Το ράγκμπι δεν το ξέρουμε στα μέρη μας. Ελάχιστα παίζεται στη χώρα μας αν και νομίζω πως υπάρχει ομοσπονδία και εθνική ομάδα, που παίζει στα βάθη της ευρωπαϊκής κατάταξης. Ίσως όμως να κάνω λάθος, διότι ψάχνοντας βλέπω πως η ομοσπονδία υπήχθη στην ομοσπονδία του χάντμπολ και στην ιστοσελίδα της ΟΧΕ οι σελίδες που αφορούν το ράγκμπι έχουν να ανανεωθούν από το 2017.

Μιλάμε βέβαια για το ράγκμπι με 15 παίκτες, το λεγόμενο και rugby union, όχι για την παραλλαγή με 13 παίχτες που λέγεται rugby league. Και οι δυο παραλλαγές γεννήθηκαν στην Αγγλία τον 19ο αιώνα και κάποια στιγμή διχάστηκαν και η κάθε μια εξελίχθηκε διαφορετικά.

Επειδη όμως εδώ λεξιλογούμε, πρέπει να πούμε ότι το όνομα του αθλήματος, rugby, προέρχεται από την πόλη Ράγκμπι της μέσης Αγγλίας, κοντά στο Κόβεντρι. Το 1823, λέει, στο σχολείο του Ράγκμπι, ενώ οι μαθητές έπαιζαν ένα είδος ποδοσφαίρου, ένας μαθητής άρπαξε τη μπάλα με τα χέρια και άρχισε να τρέχει. Παρόλο που δεν υπάρχουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν τον μύθο, είναι βαθιά ριζωμένος κι έτσι γίνεται αποδεκτός.

Το ράγκμπι για το οποίο θα μιλήσουμε, λοιπόν, παίζεται με ομάδες των 15 παικτών, 8 επιθετικούς και 7 αμυντικούς, σε γήπεδο 100 x 70 μέτρων. Ο αγώνας διαρκεί 80 λεπτά, σε δυο ημιχρόνια των 40.

Υπάρχουν δυο τέρματα, που είναι δυο πανύψηλα δοκάρια με 8 μέτρα ύψος με ένα οριζόντιο δοκάρι στα 3 μέτρα, δηλαδή κάπως σαν κοντοπόδαρο Η. Όμως δεν υπάρχει τερματοφύλακας, και άλλωστε ο σκοπός των παικτών δεν είναι μόνο να περάσουν τη μπάλα μέσα από το τέρμα, όπως είναι στο ποδόσφαιρο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αθλήματα, Γαλλία, Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Μεγάλη Βρετανία | Με ετικέτα: , , , , | 173 Σχόλια »