Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Ρ. Ζήση’

Ο χακεμένος Ισοκράτης και μερικά ακόμα προεκλογικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 5 Μαΐου, 2012

Η προεκλογική περίοδος τέλειωσε, αύριο ψηφίζουμε, το σημερινό άρθρο αναπόφευκτα είναι προεκλογικό και εθιμικά θα έχει μεζεδάκια, άρα: προεκλογικά μεζεδάκια, όπως είχαμε και την προηγούμενη βδομάδα. Ομολογώ ότι δεν έψαξα να βρω μαργαριτάρια και λάθη στις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών και των υποψήφιων βουλευτών, κι έτσι ο τίτλος «προεκλογικά» δεν είναι απόλυτα ακριβής, περισσότερο χρονολογικός είναι ο προσδιορισμός.

Ωστόσο, πριν από λίγο άκουγα τον Ευάγγ. Βενιζέλο που μιλούσε στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ στο Σύνταγμα, να λέει: «Το ΠΑΣΟΚ δεν θα γίνει δεκανίκι οποιουδήποτε». Δεν λέω ότι είναι λάθος, αλλά εγώ, που δεν έχω τον τρόμο της διπλής άρνησης, θα έλεγα «δεν θα γίνει δεκανίκι κανενός». Να διευκρινίσω ότι τρόμος της διπλής άρνησης είναι μια σχετικά καινούργια γλωσσική ασθένεια, που κάνει μερικούς να αποφεύγουν τη διπλή άρνηση (δεν είδα κανέναν, δεν μου είπε τίποτα, δεν θα γίνει ποτέ αυτό) είτε από επιρροή των αγγλικών είτε από νοσταλγία της αρχαιότροπης καθαρεύουσας. Πράγματι, στην καθαρεύουσα, και μάλιστα όχι την απλή, θα πεις «ουδένα είδα, ουδέν είπε, ουδέποτε θα γίνει». Όσο λάθος είναι όμως να γράψεις «ουδένα δεν είδα», άλλο τόσο είναι και το «κανέναν είδα», και μάλιστα χειρότερο γιατί εύκολα οδηγεί σε παρανόηση. Το «δεν θα γίνει δεκανίκι οποιουδήποτε» δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση -αν και κάποιος σχολαστικός θα έλεγε πως διαφέρει από το ‘κανενός». Δεν θα γίνει δεκανίκι «οποιουδήποτε» θα μπορούσε να νοηθεί ότι σημαίνει πως θα γίνει δεκανίκι μόνο ορισμένων, αλλά όχι και του πρώτου τυχόντα, όχι όποιου κι όποιου. Όταν λέμε «δεν πάω οπουδήποτε» δεν εννοούμε «δεν πάω πουθενά», έτσι δεν είναι;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εκλογές, Λαθροχειρίες, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , | 67 Σχόλια »