Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Σαύλος’

Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 15

Posted by sarant στο 30 Μαρτίου, 2021

Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη, το ιστορικό μυθιστόρημα του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι εσταυρωμένοι σωτήρες». Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη πέμπτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βάζω μαζι και τις υποσημειώσεις, παρόλο που είναι πάρα πολλές.

Σήμερα θα μπούμε στο 11ο κεφάλαιο, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Σαύλος/Παύλος.  Επειδή είναι μεγάλο, το χωρίζω σε δύο μέρη.

11

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΣΘΕΝΗΣ

Ο Βαρνάβας με εντολή του Σίμωνα-Πέτρου κάλεσε τον Σαύλο από την Ταρσό της Κιλικίας1 στην Αντιόχεια, την πρωτεύουσα της Συρίας, όπου με ζήλο άρχισαν να συγκροτούν σε εκκλησία τους Ναζωραίους που υπήρχαν εκεί. Μολονότι οι δύο άντρες διαφέραν σε πολλά σημεία, δέθηκαν σιγά σιγά με φιλία. Ο Βαρνάβας τον αντιμετώπισε από την αρχή με συμπάθεια και μάλιστα είχε εγγυηθεί γι’ αυτόν, όταν ο Σαύλος ζήτησε να προσχωρήσει στην εκκλησία των Ναζωραίων.

Σε σύγκριση με τον μεγαλόσωμο και επιβλητικό Βαρνάβα ο Σαύλος ήταν καχεκτικός, μάλλον άσχημος, πάντως δε με ασήμαντη εμφάνιση. Επί πλέον έπασχε από κάποια δερματική ασθένεια2.  Ο Βαρνάβας ήταν άνθρωπος κάπως μονοκόμματος και βαρύς ενώ ο φίλος του ήταν ορμητικός, θαρραλέος, εύστροφος μέχρις υποκρισίας3 και ενεργητικός, ταυτόχρονα δε δογματικός, φανατικός και εριστικός.

Οι Ναζωραίοι των Ιεροσολύμων τον αντιμετώπισαν με δυσπιστία, την οποίαν επαύξησαν οι πληροφορίες, που συγκέντρωσαν για το πρόσωπό του. Ο νέος προσήλυτος ήταν άτομο αρκετά μυστηριώδες. Ισχυριζόταν ότι καταγόταν από την Ταρσό, πόλη εξέχουσα και ευημερούσα (που εκείνη την εποχή υπερείχε στα γράμματα και από την Αθήνα και από την Αλεξάνδρεια4), από γονείς ευπόρους,  προερχόμενους κατά κάποιες φήμες από τα Γίσχαλα της Γαλιλαίας5. Ο Σαύλος τους πληροφόρησε ότι ο πατέρας του (του οποίου όμως δεν ανέφερε ποτέ το όνομα) ήταν Ρωμαίος πολίτης και Φαρισαίος6. Τους Ναζωραίους εντούτοις ανησυχούσαν άλλες φήμες, σύμφωνα με τις οποίες ήταν συγγενής με την οικογένεια του Ηρώδη7. Αργότερα εξακριβώθηκε πως είχε πολύ ισχυρές γνωριμίες και υπήρχαν υψηλά ιστάμενοι φίλοι του παντού, ακόμα και στο περιβάλλον του Καίσαρα8. Ανήκε και αυτός στους Φαρισαίους και πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου ήταν εγκατεστημένη η αδελφή του, για να σπουδάσει τις Γραφές κοντά στο νομοδιδάσκαλο Γαμαλιήλ9 και γιαυτό ήταν κάτοχος της εβραϊκής. Μιλούσε όμως άνετα και την ελληνική γλώσσα10, όπως φυσικά και την αραμαϊκή.

Στον Βαρνάβα ο Σαύλος διηγήθηκε πολλές φορές πως μετεστράφη και από διώκτης έγινε ένθερμος οπαδός. Μετά τα επεισόδια που κατέληξαν στο λιθοβολισμό του Στεφάνου, μαθαίνοντας ότι στη Δαμασκό είχαν δημιουργηθεί ομάδες Ναζωραίων, ζήτησε από το Συνέδριο να τον στείλει εκεί με συνοδεία, για να συλλάβει τους ηγέτες τους και να αντιμετωπίσει την αίρεση11. Ξεκίνησε πράγματι για τη Δαμασκό αλλά, όπως διηγήθηκε αργότερα ο ίδιος, είδε σε μια εκτυφλωτική λάμψη τον Ιησού το Ναζωραίο, που τον ρώτησε γιατί τον καταδιώκει. Από τους συνοδούς του άλλοι είδαν μόνο τη λάμψη και άλλοι άκουσαν μόνο τα λόγια, ο δε Σαύλος έμεινε πρόσκαιρα τυφλός. Πάντως  αμέσως μετά το όραμα, από σκληρός διώκτης των Ναζωραίων έγινε φλογερό μέλος της αίρεσης12. Φτάνοντας στη Δαμασκό αντί να προχωρήσει σε διώξεις των Ναζωραίων ήρθε σε επαφή με έναν από αυτούς, τον Ανανία, του αφηγήθηκε το όραμα του  και δήλωσε πως έγινε πιστός του Ιησού του Ναζωραίου. Βαπτίστηκε, ανέκτησε αμέσως την όρασή του και άρχισε να κηρύσσει τους λόγους της  μεταστροφής του στις συναγωγές της πόλης. Αυτό προκάλεσε την οργή των Ιουδαίων, που αποφάσισαν να τον σκοτώσουν και επιτηρούσαν τις πύλες της πόλης για να τμη διαφύγει. Τον έσωσαν όμως οι νέοι φίλοι του, κρύβοντας τον και κατεβάζοντας τον τη νύχτα από τα τείχη της Δαμασκού μέσα σε ένα κοφίνι13.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Θρησκεία, Μυθιστόρημα, Χριστιανισμός | Με ετικέτα: , , , | 94 Σχόλια »

Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 14

Posted by sarant στο 16 Μαρτίου, 2021

Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη, το ιστορικό μυθιστόρημα του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι εσταυρωμένοι σωτήρες». Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη τέταρτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βάζω μαζι και τις υποσημειώσεις, παρόλο που είναι πάρα πολλές.

Σήμερα θα διαβάσουμε το 10ο κεφάλαιο, που περιγράφει τι απόγιναν οι Ναζωραίοι, οι οπαδοί και μαθητές του διδάσκαλου Ιησού, του γιου της Μαριάμ.

 

ΚΑΙ ΕΠΛΗΣΘΗΣΑΝ ΑΠΑΝΤΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ

Αυτά, όσον αφορά τη δράση των Γαλιλαίων, των οπαδών του Ιησού, του γιου του ξυλουργού. Τι απέγιναν όμως οι Ναζωραίοι, οι μαθητές του Ιησού του γιου της Μαριάμ; Μετά τη σταύρωση του Δασκάλου του, ο Σίμων, ο λεγόμενος Κηφάς ή Πέτρος, που βασανιζόταν από τύψεις, για τη λιποψυχία που έδειξε κατά τη σύλληψη του Ιησού, προσπάθησε να συγκεντρώσει τους άλλους μαθητές του, με σκοπό να συνεχίσουν το κήρυγμά του Ναζωραίου. Δεν ανταποκρίθηκαν όλοι στο κάλεσμά του1. Οι περισσότεροι αποσύρθηκαν στα σπίτια τους και ο καθένας φρόντιζε πλέον την οικογένεια και τη δουλειά του. Όσοι όμως, με επικεφαλής τον Πέτρο αποφάσισαν να συνεχίσουν το έργο του Δασκάλου,  αυτονομάστηκαν Απόστολοι2 και συγκέντρωσαν γύρω τους αρκετούς πιστούς, μεταξύ των οποίων τη μητέρα του Ιησού Μαριάμ και τους θετούς αδελφούς του3, που, όπως ήδη αφηγήθηκα, όσο ζούσε δεν τον αποδέχονταν ως Χριστό4.

Στους πιστούς οι Απόστολοι δίδασκαν ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος ήταν ο Χριστός του Θεού,  που θυσιάστηκε, με  μαρτυρικό θάνατο, για τη σωτηρία των ανθρώπων,  αναστήθηκε  όμως εκ νεκρών και ότι πολύ σύντομα θα ξαναγύριζε σε Δεύτερη Παρουσία και θα εγκαθίδρυε την βασιλεία των Ουρανών στη γη. Κανείς τους βέβαια δεν είδε με τα μάτια του την ανάστασή του. Ούτε οι Απόστολοι, ούτε οι λοιποί μαθητές του, ούτε άλλοι άνθρωποι. Μία ή δύο γυναίκες μόνο, που πήγαν στον τάφο του, γύρισαν καταχαρούμενες και είπαν πως τον βρήκαν ανοιχτόν και άδειον και πως Άγγελος Κυρίου τους είπε ότι ο Ιησούς αναστήθηκε και να πάνε να πούνε το νέο στους μαθητές του5. Αργότερα κάποιοι τον είδαν, ή φαντάστηκαν πως τον είδαν, στο δρόμο προς τους Εμμαούς6, ένα χωριό κοντά στα Ιεροσόλυμα, ενώ κάποιοι μαθητές του ισχυρίστηκαν πως τον συνάντησαν για λίγο στη Γαλιλαία7 από όπου κατόπιν αναλήφθηκε στον ουρανό.

Τα βασικά στοιχεία της διδασκαλίας των Αποστόλων: ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος ήταν ο Χριστός του Θεού, ότι αναστήθηκε εκ νεκρών και ότι «επί των ημερών» τους θα ξαναγυρίσει «κρίναι ζώντας και νεκρούς», ήταν και το μεγαλύτερο αγκάθι στις σχέσεις τους με τους άλλους Ιουδαίους, οι οποίοι δεν μπορούσαν να συλλάβουν καν την έννοια ενός σταυρωμένου Σωτήρα8. Για τους Ιουδαίους η ιδέα και μόνο ενός Χριστού, που αντί να ελευθερώσει τη γη του Ισραήλ από τους Ρωμαίους, δέχτηκε να συλληφθεί και αφέθηκε να σταυρωθεί από τους εχθρούς του, ήταν σκανδαλώδης9. Εν τούτοις παρά τους, καινοφανείς (και βλάσφημους για τους ορθόδοξους Ιουδαίους), ισχυρισμούς που περιείχε το κήρυγμά τους10, οι μαθητές του Ιησού θεωρούσαν πως οι ίδιοι παρέμεναν πιστοί Ιουδαίοι. Πήγαιναν κάθε μέρα στο Ναό11, δίδασκαν στο προαύλιο του και τηρούσαν όλους τους διαιτητικούς και λατρευτικούς τύπους που καθορίζει ο Νόμος12 Σε αντίθεση με τους Γαλιλαίους, που η δράση τους εκείνους τους καιρούς, εντοπίζεται κυρίως στην ύπαιθρο και τα χωριά της Παλαιστίνης, όπου η κατάσταση διαρκώς εκτραχυνόταν, οι Ναζωραίοι ήταν συγκεντρωμένοι στα Ιεροσόλυμα και μόνο αργότερα τους συναντούμε σε ορισμένες άλλες πόλεις.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Ευαγγέλιο, Θρησκεία, Μυθιστόρημα | Με ετικέτα: , , , | 54 Σχόλια »