Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Στ. Αλεξίου’

Ο αγλέουρας, ο περίδρομος, το καταπέτασμα

Posted by sarant στο 27 Οκτώβριος, 2010

Στις αρχές του μήνα, είχαμε συζητήσει εδώ διάφορες εκφράσεις για το υπερβολικό φαγητό, με αφορμή τα φαγοπότια του κ. Θ. Πάγκαλου. Από αυτές ξεχώρισα την έκφραση «έφαγε τον άμπακο» που της αφιέρωσα και ιδιαίτερο άρθρο. Υπάρχουν κι άλλες τρεις διάσημες φράσεις της κραιπάλης και της γουρουνιάς, και σ’ αυτές είναι αφιερωμένο το σημερινό σημείωμα. Με την προειδοποίηση, όμως, ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο κατασταλαγμένα όσον αφορά την προέλευση των τριών αυτών εκφράσεων: υπάρχει αρκετή αβεβαιότητα και όχι οριστικές εξηγήσεις.

Ξεκινάμε από τον αγλέουρα, ο οποίος, σύμφωνα με τα λεξικά, είναι ένα φυτό με στυφή γεύση, ο ελλέβορος των αρχαίων· η επιστημονική του ονομασία είναι «ευφόρβιον το διτταδενώδες» και ανήκει σε μια οικογένεια ποωδών φυτών των οποίων ο οπός είναι γαλακτώδης, λίγο-πολύ δηλητηριώδης και συχνά χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική. Λέγεται και γαλατσίδα. Οι αρχαίοι τον ελλέβορο τον χρησιμοποιούσαν πολύ, μεταξύ άλλων τον έδιναν στους τρελούς: η φράση ελλεβόρου δείσθαι ήταν το ισοδύναμο του σημερινού είναι για δέσιμο. Όμως γιατί να το τρώμε αυτό το πικρό βότανο εμείς που δεν είμαστε παράφρονες αλλά απλώς λαίμαργοι;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Γιατί (δεν) το λέμε έτσι, Γλωσσικά συμπόσια, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , | 29 Σχόλια »