Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘σχολαρχείο’

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Οι γονείς

Posted by sarant στο 8 Οκτωβρίου, 2013

mimis_jpeg_χχsmallΑπό την προπερασμένη Τρίτη έχω αρχίσει να δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Το σημερινό είναι το δεύτερο κεφάλαιο. που και αυτό ασχολείται με τους προγόνους, και ειδικότερα με τον πατέρα του ποιητή (δηλαδή τον πατέρα του παππού μου).Το προηγούμενο, πρώτο κεφάλαιο, βρίσκεται εδώ.

Σ’ αντίθεση με τον πληθωρικό και ασυγκράτητο Μιχάλη, ο γιος του ήταν πράος και μετρημένος χαρακτήρας· αγαπούσε τα γράμματα, του άρεσαν τα χωρατά και τα γλέντια και σιχαινόταν τους καβγάδες και τους τσακωμούς. Έβγαλε το δημοτικό στη Γέρμα και το Σχολαρχείο στο Γύθειο.Το δευτεροβάθμιο αυτό σχολείο, που επίσημα λεγόταν «Ελληνικόν Σχολείον» κι ήταν μια βαθμίδα ανάμεσα σε δημοτικό και γυμνάσιο, έδινε όπως φαίνεται στέρεες και ουσιαστικές γνώσεις στους αποφοίτους του. Ο Δημήτρης πάντως έμαθε πολύ καλά αρχαία ελληνικά και καλούτσικα γαλλικά καθώς και γεωγραφία και πραχτική αριθμητική.

Από τότε που ο πατέρας του ήταν στη φυλακή καταπιάστηκε να οργανώσει το πατρικό του χτήμα. Ήταν θαυμάσιος ξυλουργός και ξυλόγλυπτης και τα περισσότερα έπιπλα και σύνεργα του σπιτιού ήταν έργο των χειρών του. Αργότερα άνοιξε ξυλουργείο στην Τσίπα (το Νέο Οίτυλο) και έφτιαχνε κάθε είδους σκαλιστά έπιπλα, σεντούκια και κασέλες καθώς και τέμπλα εκκλησιών. Τα τέμπλα των εκκλησιών της Τσίπας και του Βαχού είναι δικά του δημιουργήματα.

Γράφτηκε συνδρομητής σ’ ένα γαλλικό αγροτικό περιοδικό και με τη βοήθεια του εφάρμοσε πολλές πρωτοπόρες για την εποχή και τον τόπο μεθόδους, με αποκορύφωμα την κατασκευή μιας κλωσομηχανής που λειτουργούσε με λάμπες πετρελαίου. Η κλωσομηχανή αυτή έγινε θρυλική σ’ όλη την κεντρική Μάνη, παρά το γεγονός ότι τα εγκαίνια της σημείωσαν παταγώδη αποτυχία. Τα αυγά που βάλανε δεν είχαν γονιμοποιηθεί από πετεινό και κλωσόπουλα δε βγήκαν. Ο Δημήτρης όμως απτόητος επανέλαβε την προσπάθεια και τα τετρα­κόσια πουλιά που του έδωσε η μηχανή βούλωσαν τα στόματα και των πιο δύσπιστων. Κόσμος και κοσμάκης ήρθαν να δουν τη θαυματουρ­γή κατασκευή «που έβγαζε κλωσόπουλα χωρίς κλώσες» κι ο πα­πάς του Βαχού, αφού περιεργάστηκε το μηχάνημα πολλήν ώρα σκυθρωπός, πήρε παράμερα τον Δημήτρη και του ’πε:

«Αυτά, παιδί μου Δημήτρη, είναι δουλειές του Οξαποδώ. Κοίτα να το καταστρέψεις αυτό το πράγμα πριν χάσεις την ψυχή σου».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Άχθος Αρούρης, Βιογραφίες, Δημήτρης Σαραντάκος | Με ετικέτα: , , , | 75 Σχόλια »