Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Τάκης Λουκανίδης’

Για τον Βάρναλη στη Γεννάδειο

Posted by sarant στο 11 Μαΐου, 2018

Χτες είχαμε την παρουσίαση των πιο πρόσφατων βιβλιων του εκδοτικού οίκου Αρχείο στην αίθουσα Cotsen Hall της Γενναδείου Βιβλιοθήκης, ανάμεσά τους και του τόμου «Αστυνομικά» με χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη που έχουν θέμα τους γεγονότα του αστυνομικού δελτίου, που τον έχω επιμεληθεί εγώ.

Ήταν πολύ πετυχημένη εκδήλωση, με μεγάλη προσέλευση. Με χαρά μου είδα φίλους από το ιστολόγιο, τόσο παλιούς γνωστούς όσο και τακτικούς αναγνώστες που δεν σχολιάζουν.

Όσες ομιλίες κάνω σε δημόσιες εκδηλώσεις τις δημοσιεύω και εδώ. Το ίδιο θα κάνω και σήμερα, θα δημοσιεύσω τη χτεσινή μου παρέμβαση στην εκδήλωση. Ή μαλλον, θα δημοσιεύσω το γραπτό κείμενο που είχα ετοιμάσει -στην πράξη, παρέλειψα μερικά πράγματα επειδή είχε αναφερθεί σε αυτά η κυρία Ναταλία Βογκέικωφ-Brogan, υπεύθυνη του Αρχείου της Γενναδείου Βιβλιοθήκης (όπου φυλάσσεται και το αρχείο Βάρναλη), η οποία με αιφνιδίασε ευχάριστα, μια και αναφέρθηκε εκτενώς στα προηγούμενα βαρναλικά βιβλία που έχω εκδώσει από τις εκδόσεις Αρχείο -έτσι, στη δική μου ομιλία παρέλειψα τη σύντομη αναφορά που είχα σκοπό να κάνω.

Προσθήκη: Ολόκληρο το βίντεο της ομιλίας, εδώ. (Η δική μου παρέμβαση από 12.50 εως 25.)

Παραθέτω λοιπόν το γραπτό κείμενο της ομιλίας μου.

Καλησπέρα, θέλω να σας ευχαριστήσω που ήρθατε εδώ και να ευχαριστήσω και τις εκδόσεις Αρχείο για την υποδειγματική εκδοτική συνεργασία που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια.

Νομίζω πως είναι πολύ ταιριαστό που η σημερινή παρουσίαση γίνεται εδώ, και που αρχίζει με ένα βιβλίο του Κώστα Βαρναλη, και αυτό διότι είναι πολλά εκείνα που συνδέουν τον ποιητή με τον χώρο.

Καταρχάς, το αρχείο Βάρναλη φυλάσσεται ακριβώς στη Γεννάδειο –και πρέπει να πούμε ότι και σε αυτό το βιβλίο όπως και στα προηγούμενα τρία βιβλία του Βάρναλη που έχω εκδώσει από τις εκδόσεις Αρχείο, η συμβολή του αρχείου Βάρναλη και του αρχειονομικού προσωπικού της Γενναδείου υπήρξε καθοριστική.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αργκό, Βάρναλης, Εκδηλώσεις, Παρουσίαση βιβλίου, Στρατός, Χρονογραφήματα | Με ετικέτα: , , , | 143 Σχόλια »

Όταν ο Λουκανίδης γύρισε από την Αφρική

Posted by sarant στο 29 Απριλίου, 2014

Το Σάββατο που μας πέρασε, πήγα στο ΟΑΚΑ και είδα τον Παναθηναϊκό να κερδίζει 4-1 τον ΠΑΟΚ για τον τελικό του κυπέλλου. Επειδή μάλιστα ο Παναθηναϊκός ΠΑΟΚ ήταν τυπικά γηπεδούχος, το σκορ στον φωτεινό πίνακα ήταν ΠΑΟΚ-ΠΑΟ 1-4. Την προηγούμενη φορά που είχα δει αυτές τις δυο ομάδες να αγωνίζονται ήταν το 1979-80 στη Θεσσαλονίκη, και τότε ο Παναθηναϊκός είχε κερδίσει με 2-0. Όπως καταλαβαίνετε, αρχίζει να δημιουργείται ένα πατερνάκι. Σε 35 χρόνια που θα ξαναπάω να τους δω, θα ειδοποιήσω να το παίξετε στάνταρ δύο.

Γενικά, στο γήπεδο πηγαίνω πολύ σπάνια, παρόλο που τότε που πήγαινα, πολύ νεότερος, το διασκέδαζα -αν δεν κάνω λάθος, σε αγώνα ποδοσφαίρου είχα να πάω καμιά τριανταριά χρόνια. Σαν φοιτητής, πήγαινα πότε-πότε στο Καραϊσκάκη, στον Εθνικό κυρίως, ή στην Καισαριανή, στον (Εθνικό) Αστέρα, πριν ανέβει πρώτη εθνική -που δεν έμεινε και πολύ. Και προχτές που πήγα, δεν πήγα για να δω το ματς -αν θες να δεις το ματς, κάθεσαι στον καναπέ σου και το βλέπεις στην τηλεόραση. Ή μάλλον, πας στην καφετέρια για να το δεις, διότι η κυβέρνησή μας κατάφερε το αδιανόητο, να δώσει τη μετάδοση του τελικού του κυπέλλου, του σημαντικότερου ποδοσφαιρικού αγώνα της χρονιάς, σε κλειστό κανάλι, και μάλιστα όχι στο μεγαλύτερο από τα συνδρομητικά, και τούτο επειδή αμέλησε να ορίσει τον κατάλογο των συναντήσεων «μείζονος σημασίας», οι οποίες βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, πρέπει να μεταδίδονται από ανοιχτό κανάλι.

Άλλωστε, από τις θέσεις που βρήκαμε, στο πέταλο, είδαμε καλά μόνο τα δύο από τα πέντε γκολ, όσα μπήκαν από την κοντινή μας εστία. Τα άλλα γκολ τα είδαμε από πολύ μακριά, όσο για τις δυο ευκαιρίες του ΠΑΟΚ στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου μάλλον τις μάντεψα -χρειάστηκε να τις ξαναδώ στην τηλεόραση για να τις εμπεδώσω. «Πάλι καλά που δεν τα βλέπουμε καλά», είπα στον διπλανό μου όταν μάντεψα (σωστά) το δοκάρι του Σαλπιγγίδη.

Έγραψα «τις θέσεις που βρήκαμε» διότι όταν μπήκαμε στο γήπεδο, μία ώρα πριν από τον αγώνα, χωρίς κανείς να δει τα εισιτήριά μας, η θύρα 6 ήταν γεμάτη πήχτρα, και ούτε να ανέβουμε τη σκάλα δεν μπορούσαμε για να φτάσουμε στην ενδέκατη σειρά όπου ήταν οι θέσεις μας -το ίδιο άλλωστε έπαθαν κι άλλοι πολλοί. «Θέσεις; Στο Μέγαρο Μουσικής νομίζεις πως είσαι;» είπε κάποιος. Οπότε, πήγαμε κι εμείς στο πέταλο, όπου ήταν λιγότερο πυκνό το πλήθος, και βρήκαμε να καθίσουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ποδόσφαιρο, Αναμνήσεις | Με ετικέτα: , , | 136 Σχόλια »

Ο Μποστ με τον Σπύρο Σκούρα στο Χόλιγουντ

Posted by sarant στο 9 Αυγούστου, 2013

Όπως κάθε καλοκαιρινή Παρασκευή, σήμερα δημοσιεύω σκίτσο του Μποστ, κι αφού το πήρα σκοινί κορδόνι να δημοσιεύω ένα σκίτσο απο κάθε χρονιά, σήμερα έχουμε ένα σκίτσο του 1962 (την περασμένη Παρασκευή είχαμε σκίτσο του 1961). Εδώ που τα λέμε, το σκίτσο αυτό λογάριαζα να το παρουσιάσω πέρσι τον Ιούλιο που ήταν τα πενηντάχρονα του γεγονότος, αλλά κάτι έγινε και το ξέχασα, οπότε τώρα βγάζω τα δανεικά.

bost620701

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στην Ελευθερία την 1η Ιουλίου 1962 και σχολιάζει ένα γεγονός του καλλιτεχνικού στερεώματος: ο Σπύρος Σκούρας (1893-1971), μετανάστης από το Σκουροχώρι Ηλείας, που έφτασε να γίνει μεγιστάνας του αμερικανικού κινηματογράφου και πρόεδρος επί εικοσαετία της 20th Century Fox, είχε μόλις εξαναγκαστεί (στις 27 Ιουνίου) σε παραίτηση, όταν οι μέτοχοι εξεγέρθηκαν για τις τεράστιες υπερβάσεις κόστους της υπερπαραγωγής Κλεοπάτρα.

Πράγματι, η Κλεοπάτρα με σκηνοθέτη τον Τζόζεφ Μάνκιεβιτς, πρωταγωνιστές την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, είναι ακόμα και σήμερα η ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία του κινηματογράφου (αν υπολογίσουμε τον πληθωρισμό) αφού κόστισε 44 εκατ. δολάρια (που ισοδυναμούν με 320 σημερινά) και φυσικά δεν έβγαλε τα έξοδά της. Ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν μόνο 2 εκατομμύρια!

Η υπέρβαση του κόστους οφείλεται με μια σειρά από ατυχίες στο γύρισμα που έριξαν έξω τον χρονοπρογραμματισμό και τον προϋπολογισμό, όπως ότι διάλεξαν για γύρισμα τη Ρώμη, αλλά συνέπεσε με τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1960, κάτι που τους έβαλε ανυπέρβλητα προβλήματα, και μετά μεταφέρθηκαν σε ένα βρετανικό στούντιο, πολύ κακή ιδέα αφού η συνεχής ομίχλη και βροχή του Λονδίνου δεν ταίριαζε με την Αλεξάνδρεια, και τελικά, αφού η Λιζ Τέιλορ αρρώστησε σοβαρά και άλλαξε ο αρχικός σκηνοθέτης, το γύρισμα επέστρεψε στη Ρώμη το καλοκαίρι του 1961.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γελοιογραφίες, Κινηματογράφος, Μποστ, Πρόσφατη ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , | 46 Σχόλια »