Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Τα Νέα’

Επιστολή στα Νέα για τη διακοπή της συνεργασίας με τον Γιάννη Χάρη (επανάληψη)

Posted by sarant στο 18 Σεπτεμβρίου, 2011

Τις προάλλες είχα δημοσιεύσει μια επιστολή διαμαρτυρίας προς την εφημερίδα Τα Νέα για τη διακοπή της συνεργασίας με τον Γιάννη Χάρη και είχα ζητήσει από όσους φίλους θέλουν να την υπογράψουν. Η ανταπόκριση με εξέπληξε, αφού μέσα σε λίγες ώρες πήρα πολλές δεκάδες ηλεμηνύματα, από ανθρώπους που ήθελαν να συνυπογράψουν την επιστολή. Ωστόσο, λίγο μετά τη δημοσίευση του άρθρου, ο ίδιος ο Γιάννης Χάρης με παρακάλεσε να ανασταλεί προς το παρόν η πρωτοβουλία, επειδή γινόταν στην εφημερίδα κάποια συζήτηση για το θέμα (το σχόλιο του Γ.Χάρη, εδώ). Οπότε, παγώσαμε προσωρινά τη διαδικασία συλλογής των υπογραφών (αν και, πρέπει να πω, υπογραφές συνέχισαν να έρχονται όλες τις επόμενες μέρες!)

Δυστυχώς, τελικά η διεύθυνση της εφημερίδας έδειξε στον Γιάννη Χάρη την πόρτα της εξόδου -το πώς και το γιατί το αφηγείται αναλυτικότατα ο ίδιος στο ιστολόγιό του. Δεν θα σταθώ στις λεπτομέρειες, αλλά φαίνεται ότι η διακοπή της συνεργασίας δεν οφείλεται απλώς στην ανάγκη για περικοπές και μείωση κόστους, αλλά και σε μια σαφή διάθεση να χαμηλώσουν την έντασή τους οι «ενοχλητικές» φωνές -τόσο πολιτικά όσο και γλωσσικά ενοχλητικές.

Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι η επιστολή διαμαρτυρίας πρέπει να σταλεί. Δεν την αλλάζω για τεχνικούς λόγους, επειδή έχουν ήδη συγκεντρωθεί τόσες υπογραφές. Αναγνωρίζω ωστόσο ότι μπορεί κάποιος, μετά τις εξελίξεις, να κρίνει άσκοπο ή άστοχο να υπογράψει, οπότε αν μου έχετε στείλει ηλεμήνυμα ότι υπογράφετε πρέπει να μου στείλετε καινούργιο όπου να μου λέτε ότι αλλάξατε γνώμη. Αν δεν αλλάξατε γνώμη, δεν είναι ανάγκη να στείλετε νέο μέιλ, έχω τα στοιχεία σας από το παλιό. Εννοείται βέβαια ότι αν θέλετε να υπογράψετε την επιστολή και δεν το είχατε ήδη δηλώσει, πρέπει να στείλετε ηλεμήνυμα, κοινώς ιμέιλ, στο sarant-παπάκι-pt.lu.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γενικά γλωσσικά, Επιστολές σε έντυπα, Εφημεριδογραφικά | Με ετικέτα: , , | 16 Σχόλια »

Δυο-τρία κυριακάτικα

Posted by sarant στο 18 Σεπτεμβρίου, 2011

Έλεγα να μη γράψω σήμερα, αλλά έχουν μαζευτεί δυο-τρία μεζεδάκια που θα μπαγιατέψουν, οπότε τα σερβίρω λίγο πρόχειρα, και μην σας κακοφανεί αν δεν πρόλαβα να στρώσω το καλό τραπεζομάντιλο.

Ξεκινάμε με ένα μικρούλι, για ορντέβρ. Από κείμενο του ΑΠΕ, τις προάλλες, που αναδημοσιεύτηκε, φυσικά, σε πολλούς έγκυρους (βάλτε όσα εισαγωγικά θέλετε) ιστότοπους, π.χ. εδώ στα Νέα, όπου ένας αξιωματούχος της ΕΕ φερεται να δηλώνει ότι:  Η πίεση στην Ελλάδα έχει αυξηθεί από όλες τις πλευρές επειδή επανειλημμένα απέτυχε να πετύχει όσα υποσχέθηκε. Ίσως το αγγλικό να έλεγε failed to deliver, πάντως το «απέτυχε να πετύχει» θα παραδεχτείτε ότι δεν στέκει -και πώς να είναι τάχα το αντίθετό του; Πέτυχε να πετύχει;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφημεριδογραφικά, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Ορθογραφικά, Υπότιτλοι | Με ετικέτα: , , , , , | 103 Σχόλια »

Επιστολή στα Νέα

Posted by sarant στο 14 Σεπτεμβρίου, 2011

Αν είναι να κάνεις κάτι, να το κάνεις σωστά, έλεγε ο παππούς μου. Τις προάλλες, ενώ συζητούσαμε τη θλιβερή (για πολλούς) είδηση της διακοπής της συνεργασίας του Γιάννη Χάρη με τα Νέα, ύστερα από 12 χρόνια γόνιμης παρουσίας, προτάθηκε η ιδέα να στείλουμε μια επιστολή στα Νέα για να τους επισημάνουμε τη διαφωνία μας με την απόφασή τους. Όμως, την ιδέα αυτή την είδαν μόνο όσοι συμμετείχαν στη συζήτηση -διότι, βέβαια, δεν διαβάζουν όλοι τα σχόλια, ιδίως όταν είναι πολλά.

Οπότε, ας το κάνουμε σωστά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γενικά γλωσσικά, Επιστολές σε έντυπα, Εφημεριδογραφικά | Με ετικέτα: , , | 33 Σχόλια »

Η αποψίλωση του Τύπου συνεχίζεται…

Posted by sarant στο 11 Σεπτεμβρίου, 2011

Αντιγράφω από τη σημερινή Αυγή την είδηση για τη διακοπή της αρθρογραφίας του Γιάννη Χάρη στα Νέα. Ύστερα θα πω και μερικά δικά μου.

Την ώρα που έκλεινε η ύλη μας, μάθαμε ότι τα Νέα διέκοψαν τη συνεργασία με τον Γιάννη Χάρη, έπειτα από 12 χρόνια. Δεν χρειάζεται να πούμε πόσο διαλεχτά και ξεχωριστά ήταν τα κείμενά του στη δεκαπενθήμερη στήλη του («Μικρά Γλωσσικά» ονομαζόταν στην αρχή, «Στην Αγορά» στη συνέχεια) — οι αναγνώστες μας το ξέρουν καλά. Χρειάζεται όμως να επισημάνουμε δύο τινά: Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια ακόμα απόλυση (κι ας έχει τη μορφή της διακοπής συνεργασίας με «εξωτερικό» συνεργάτη) στο χώρο του Τύπου, απ’ όπου τους τελευταίους μήνες παίρνουμε διαρκώς τα χειρότερα μηνύματα για τις συνθήκες εργασίας, για τις πιέσεις, για τις καταιγιστικές απολύσεις. Δεν πρόκειται όμως μονάχα, ούτε κυρίως γι’ αυτό. Με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στα ΜΜΕ, με την επικίνδυνη μονοφωνία που επιβάλλεται σιγά σιγά (και ο ΔΟΛ, ιδίως μετά το θάνατο του Λαμπράκη, πρωτοστατεί στη γραμμή αυτή, που δεν αφορά μόνο τα πρωτοσέλιδα και τα πολιτικά, αλλά και τον πολιτισμό), είναι εξαιρετικά δύσκολο να μη θεωρήσει κανείς ότι δεν πρόκειται, εν τέλει, για μια απόλυση για λόγους ιδεολογικούς, μιας «αποκλίνουσας φωνής». Στο ζοφερό τοπίο της κρίσης, θεωρείται «πολυτέλεια» και κόβεται πρώτο πρώτο οτιδήποτε πότιζε με τους χυμούς του την κοιλάδα του Τύπου: πέρυσι ήταν ο «Ιός» και οι «Schooligans», φέτος ο Γιάννης Χάρης, και πολλοί ακόμα, επώνυμοι και ανώνυμοι· αν η αποψίλωση συνεχιστεί, όπως όλα δείχνουν, σε λίγο καιρό θα μείνει μόνο μια ισοπεδωμένη και άγονη έρημος, όπου το φαγητό και το νερό της ενημέρωσης θα προσφέρονται σε κονσέρβες, με το δελτίο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γλωσσικό ζήτημα, Επικαιρότητα, Εφημεριδογραφικά | Με ετικέτα: , , | 150 Σχόλια »

Ο χρόνος στο Διαδίκτυο, η Έλενα Ακρίτα και ο Κίσινγκερ

Posted by sarant στο 13 Φεβρουαρίου, 2011


Για όποιους κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο, ο χρόνος τρέχει διαφορετικά, τα συμβάντα χάνουν τη διάσταση του χρόνου, θα έλεγε κανείς γίνονται άχρονα. Στον έξω κόσμο, τα περίπτερα πουλάνε τη σημερινή εφημερίδα, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση λένε τις σημερινές ειδήσεις. Όταν διαβάσετε στην εφημερίδα ή δείτε στην τηλεόραση ότι π.χ. «παραιτήθηκε ο Μουμπάρακ» αυτό σημαίνει ότι χτες ή πριν από λίγη ώρα παραιτήθηκε ο Αιγύπτιος πρόεδρος (ή δικτάτορας, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί) Χόσνι Μουμπάρακ. Αύριο το συγκεκριμένο φύλλο της εφημερίδας δεν θα υπάρχει πια, παρά μόνο στα αρχεία.  Στο Διαδίκτυο, η ιστοσελίδα που γράφει «παραιτήθηκε ο Μουμπάρακ» θα μείνει έτσι πολλές μέρες ακόμα, ίσως στον αιώνα τον άπαντα. Κι αν το γεγονός δεν είναι πασίγνωστο, μόνο όποιος προσέχει την ημερομηνία θα καταλάβει ότι δεν είναι πρόσφατο –και μόνο αν στην ιστοσελίδα δηλώνεται ημερομηνία.

Δεν γκρινιάζω. Αυτές οι διαφορές των δύο μέσων –εφημερίδας και Διαδικτύου– πηγάζουν από τη φύση τους. Και είναι γεγονός ότι στις αναζητήσεις, π.χ. μέσω γκουγκλ, συνήθως τα πιο πρόσφατα γεγονότα εμφανίζονται πρώτα, και εκτός αυτού υπάρχει τρόπος να εμφανίσει κανείς μόνο τις πρόσφατες σελίδες (αν και δεν είναι αλάνθαστα τα αποτελέσματα).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γλωσσικοί μύθοι, Διαδίκτυο, Εφημεριδογραφικά, Λερναίο κείμενο, Ορθογραφικά | Με ετικέτα: , , , , | 151 Σχόλια »

Καλή χρονιά και κουράγιο! (πάλι)

Posted by sarant στο 1 Ιανουαρίου, 2011

Μπορεί να με κατηγορήσετε για έλλειψη πρωτοτυπίας, διότι το σημερινό πρωτοχρονιάτικο άρθρο είναι αντίγραφο, θα έλεγε κανείς, του περυσινού -σε σημείο που έχει και τον ίδιο περίπου τίτλο. Βρίσκω όμως ότι ο περυσινός τίτλος («Καλή χρονιά και κουράγιο») ταιριάζει και για φέτος, και μάλιστα επαυξημένος.

Και το θέμα του άρθρου θα είναι το ίδιο. Δεν έχω σκοπό, χρονιάρα μέρα, να σας σκοτίσω με ετυμολογικά άρθρα ή περισπούδαστες αναλύσεις. Θα σας παρουσιάσω λοιπόν μερικές πρωτοχρονιάτικες γελοιογραφίες από προηγούμενα χρόνια -και μια και φέτος αλλάζουμε δεκαετία, θα δούμε γελοιογραφίες από την πρώτη μέρα προηγούμενων δεκαετιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γελοιογραφίες, Επικαιρότητα, Πρόσφατη ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , | 39 Σχόλια »

Ο Οκτώβριος στο ιστολόγιο

Posted by sarant στο 1 Νοεμβρίου, 2010

Μια και είναι η πρώτη μέρα του μήνα, πέρα από το Μηνολόγιο που ανέβασα ήδη, και μαζί με τις ευχές προς όλους, ταιριάζει θαρρώ να κάνω έναν περιαυτομπλογκικό απολογισμό του μήνα που μας πέρασε.

Ο Οκτώβριος του 2010, ο μήνας που έκλεισε χτες, είχε τις περισσότερες επισκέψεις μέσα στο 20μηνο που λειτουργεί το ιστολόγιό μας. Συνολικά είχαμε 103.056 επισκέψεις, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του περασμένου Μάρτη (96.453), που σημαίνει 3.324 επισκέψεις τη μέρα κατά μέσον όρο. Η καλύτερη εβδομάδα ήταν η πρώτη (από 4 έως 10 του μήνα), ενώ η καλύτερη μέρα ήταν η Παρασκευή 8 του μηνός, με 5.120 επισκέψεις. Αυτό όμως δεν είναι ρεκόρ: προηγείται μια μέρα του Φλεβάρη με 5.720 επισκέψεις.

Να σημειωθεί ότι και ο περσινός Οκτώβρης είχε κάνει ρεκόρ επισκέψεων, τότε -διότι γενικά ο Οχτώβρης είναι μήνας που ευνοεί τη δικτυοπλοΐα (το σερφάρισμα, το ιντερνετιλίκι). Πέρσι τον Οχτώβρη είχαμε 68896 επισκέψεις, φέτος έχουμε σχεδόν 50% περισσότερες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επετειακά, Εφημεριδογραφικά, Περιαυτομπλογκίες | Με ετικέτα: , , , , | 58 Σχόλια »

Φούφουτος χωρίς φον

Posted by sarant στο 26 Ιουλίου, 2010

Του Χατζόπουλου από τα Νέα (27.7.2010)

Τηλεόραση δεν πολυβλέπω εδώ στις διακοπές, αλλά την ατάκα του Θ. Πάγκαλου για τους φον Φούφουτους την πήρα είδηση. Και καθώς το ιστολόγιό μας έχει κατεξοχήν γλωσσικά και λεξικογραφικά ενδιαφέροντα δεν θα μπορούσα να αφήσω το θεμα να περάσει ασχολίαστο. (Προσθήκη: συνειδητοποιώ ότι δεν ανέφερα την ατάκα! Λοιπόν, στο υπουργικό συμβούλιο ο Θ. Πάγκαλος είπε ότι «δεν μπορεί να μας διατάζει ο κάθε φον Φούφουτος» ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων).

Την ατάκα, πρέπει να το ομολογήσω, την βρίσκω ευφυέστατη, για την παρήχηση του φι και τον συνδυασμό του αριστοκρατικού φον με το ευτελές Φούφουτος. Θα την έβρισκα βέβαια πιο ταιριαστή στο Δελφινάριο παρά στο υπουργικό συμβούλιο, αλλά στην εποχή μας πρέπει να είναι κανείς πολυτάλαντος αν θέλει να προκόψει.

Δεν θα πολιτικολογήσω όμως, αλλά θα επιχειρήσω να ανιχνεύσω την ιστορία της λέξης «φούφουτος» -έργο δύσκολο για λέξη λαϊκή και μειωμένου κύρους, πολύ περισσότερο που είναι καλοκαίρι, αλλά θα κάνω ό,τι μπορώ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Όχι στα λεξικά, Ιστορίες λέξεων, Λεξικογραφικά | Με ετικέτα: , , , , , | 66 Σχόλια »

Το μακελειό του καρνάγιου

Posted by sarant στο 21 Ιουλίου, 2010

Μου στείλαν ένα εξαιρετικό μεταφραστικό μαργαριτάρι, που για να μην μπαγιατέψει πολύ σας το σερβίρω τώρα, αντί να το παρουσιάσω μαζί με άλλα μεζεδάκια κάποιαν άλλη φορά.

Λοιπόν, στα Νέα της Δευτέρας (19.7) σε άρθρο για τα σχέδια του Πολάνσκι, διαβάζουμε:

Ο Ροµάν Πολάνσκι επιστρέφει στη δουλειά, τώρα που έληξε ο κατ’ οίκον περιορισµός του στην Ελβετία. Ο 76χρονος σκηνοθέτης πρόκειται να µεταφέρει στην οθόνη το θεατρικό έργο της Γιασµίνα Ραζά «Ο Θεός του Καρνάγιου».

Αν το διάβαζα έτσι, ανειδοποίητος, ομολογώ ότι θα το προσπερνούσα χωρίς να αντιληφθώ το μαργαριτάρι, διότι, για να πω την αμαρτία μου, σε αντίθεση με τον πληροφορητή μου δεν είμαι και τόσο ενήμερος για το γαλλικό θέατρο -διότι γαλλικό είναι το θεατρικό έργο και Γαλλίδα είναι η Γιασμίνα Ρεζά (που την έκανε Ραζά ο δημοσιογράφος ή ο δαίμων).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφημεριδογραφικά, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά | Με ετικέτα: , , , | 21 Σχόλια »

Τίκι τίκι τακ, το πρώτο ρεμπέτικο

Posted by sarant στο 26 Ιουνίου, 2010

Ήθελα να γράψω νωρίτερα, αλλά μια συνωμοσία των σκοτεινών δυνάμεων με εμπόδισε. Τέλος πάντων, σήμερα τα «Νέα» πρόσφεραν μαζί με την εφημερίδα (και με τις παραφυάδες της) ένα τομίδιο για τα ρεμπέτικα, με κείμενα του Παναγιώτη Κουνάδη, και με τα 2 πρώτα σιντιά μιας σειράς, προφανώς με ρεμπέτικα τραγούδια. Προς το παρόν, βρισκόμαστε στην περίοδο 1850-1922.

Μέσα στα 40 τραγούδια των δυο πρώτων σιντιών, είναι και το «Τικ τακ τικιτάκ» ή μάλλον «Τίκι τίκι τακ», όπως είναι ο ακριβής τίτλος, που ηχογραφήθηκε περί το 1913 στην Πόλη με τον Γιάγκο Ψωματιανό. (Η χρονολογία είναι με ερωτηματικό’ αλλού θα βρείτε πως είναι του 1905). Στο βιβλιαράκι που λέγαμε έχει εξαιρετικά πλούσιες πληροφορίες για όλες τις άλλες εκτελέσεις του τραγουδιού, τις παλιές όμως, όχι τις νεότερες. Εκεί βλέπουμε ότι γνώρισε άλλες πέντε δισκογραφήσεις στη δεκ. του 1910. Ίσως παλιότερη να είναι μια σμυρνέικη, του 1911, αλλά αυτή εδώ, με τον Ψωματιανό, έχει μια ιδιαιτερότητα. Ακούστε την:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ετυμολογικά, Παρουσίαση βιβλίου, Τραγούδια | Με ετικέτα: , , , , , , | 27 Σχόλια »

Ο Ξέρξης κάθισε στ’ αυγά του

Posted by sarant στο 27 Απριλίου, 2010

Στα Νέα της Δευτέρας 26.4.2010 υπάρχει ένα δισέλιδο άρθρο με τίτλο «Οι Πέρσες ακόμα πικραίνονται για τις ήττες σε Μαραθώνα-Σαλαμίνα», που υπογράφεται από τον κ. Μανώλη Πιμπλή, αλλά προβάλλει τις απόψεις και το έργο του ιρανολόγου κ. Βαγγέλη Βενέτη, χωρίς να τσιγκουνεύεται επαίνους, σε σημείο που να χάνει κάπως την αίσθηση του μέτρου. Φτασμένοι επιστήμονες με μεγάλο κύρος στον κλάδο τους δεν έχουν αξιωθεί τόσο λιβάνι όσο ο 33χρονος ιρανολόγος που μάλλον θα είναι καλός φίλος του δημοσιογράφου.

Τέλος πάντων, αυτό δεν με ενδιαφέρει, ούτε έχω να παρατηρήσω κάτι στις απόψεις του κ. Βενέτη στο άρθρο –μερικές ανακρίβειες ή αφελείς διατυπώσεις θα τις χρεώσουμε στον δημοσιογράφο. Με ενόχλησε όμως η λεζάντα μιας εικόνας, την οποία δεν μπορείτε να δείτε εκτός αν κάνετε mouse over (πώς το λέμε αυτό;) στη δεύτερη φωτογραφία του άρθρου, οπότε θα διαβάσετε:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γιατί (δεν) το λέμε έτσι, Εφημεριδογραφικά, Λογοτεχνία, Φρασεολογικά, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , | 50 Σχόλια »

Μερικά μεταπασχαλινά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 22 Απριλίου, 2010

Πολύ καιρό έχω να παρουσιάσω μεζεδάκια, δηλαδή ανάμικτα μαργαριτάρια, κοτσάνες και ό,τι άλλο έχω μαζέψει από τα έντυπα και το Διαδίκτυο των τελευταίων ημερών –ίσως επειδή ήταν Σαρακοστή (και τα μεζεδάκια σπανίως είναι νηστήσιμα). Τέλος πάντων, το πιάτο γέμισε με μεταπασχαλινά δείγματα και σας το σερβίρω.

* Ξεκινάω με ένα ολόφρεσκο, που δεν είναι δα και σοβαρό λάθος, λαθάκι ίσως, ασήμαντο, αλλά έχει κάποιο ενδιαφέρον. Διαβάζω στο Βήμα τη Λώρη Κέζα που γράφει για την παραίτηση του συγγραφέα Γιάννη Ξανθούλη από την Εταιρεία Συγγραφέων:

Ο Ξανθούλης με την ανακοίνωσή του παραιτείται από την Εταιρεία Συγγραφέων: δεν θέλει να συναγελάζεται μετριότητες που έχουν πιάσει τα πόστα, σε επιτροπές, σε έντυπα, σε δημόσιους οργανισμούς και παριστάνουν τους λογοτέχνες χωρίς ποτέ να έχουν παράξει λογοτεχνία.

Ποιο είναι το λαθάκι; Όχι πάντως το «παράξει λογοτεχνία» που εγώ το επιδοκιμάζω αν και δεν το χρησιμοποιώ (και εδώ ίσως θα έβαζα άλλο ρήμα). Όμως, το συναγελάζομαι την θέλει την πρόθεσή του, δεν είναι όπως το συναναστρέφομαι. Συναναστρέφομαι διάσημους, συγχρωτίζομαι με κάθε λογής ανθρώπους, συναγελάζομαι με μετριότητες. Τέλος πάντων, ίσως είμαι ψείρας.

* Πάμε παρακάτω, πάλι στο Βήμα, αλλά και στο in.gr, και σε ένα σωρό ιστολόγια (διότι, το έχω ξαναπεί, ο ένας αντιγράφει τον άλλο ανεξέταστα, όπως οι στραβοί στον Άδη). Ήρθαν στα χέρια δυο αστυνομικοί για ένα διαδικαστικό θέμα, και: Αξιωματικοί της Αστυνομίας απέδιδαν το περιστατικό σε «υπερβάλλων ζήλο» και στο «νεαρό της ηλικίας» των δυο εμπλεκομένων αστυνομικών. Ο Μποστ τα έγραφε αυτά, αλλά για να γελάμε.
* Το σύννεφο ηφαιστειακής στάχτης που σκέπασε όλη την Ευρώπη φαίνεται πως σκορπίστηκε, αλλά για όσο διάστημα απασχολούσε την επικαιρότητα, οι δημοσιογράφοι, μου λέει ο φίλος μου ο Κωστής που ακούει πολύ ραδιόφωνο, την αποκαλούσαν «τέφρα» ή και, ακόμα πιο επίσημα «σποδό». Μάλιστα, στις 19 Απριλίου γύρω στις 8:30 το πρωί, ένας φιλοξενούμενος του ραδιοφωνικού Σκάι, καθηγητής γεωλογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κατέθεσε την επιστημονική του άποψη για την «σπονδό» από το ηφαίστειο της Ιρλανδίας. Προφανώς εννοούσε τη σποδό από ηφαίστειο της Ισλανδίας, σημειώνει… άσπονδος ο φίλος μου.

* Η γνωστή έρευνα για τα γκρίκλις που είχε γίνει σε γυμνάσια της Δυτικής Μακεδονίας πέρυσι, κάνει το γύρο των εντύπων και κάθε φορά δημοσιεύεται με ολοένα και πιο κινδυνολογικά σχόλια. Τελευταία εμφάνιση στα Νέα, όπου κινδυνολογούν διάφοροι, μεταξύ των οποίων και κάποιος ερευνητής της Ακαδημίας, που μπερδεύει τα γκρίκλις με τις ξενόγλωσσες επιγραφές. Κι έτσι, με αφορμή το κατάστημα Attica, λέει:

«Είναι σπάνιο σε ευρωπαϊκή χώρα το όνομα καταστήματος και πόσω μάλλον του μεγαλύτερου εμπορικού της χώρας να είναι γραμμένο με λατινικούς χαρακτήρες. Κάτι τέτοιο αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα».

Σοβαρά; Μα, ωγαθέ, σε όλες τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες τα ονόματα των καταστημάτων είναι γραμμένα, φυσικά, με λατινικούς χαρακτήρες. Στο κυριλλικό ήθελες να γράφονται οι πινακίδες του Λονδίνου και της Ρώμης ή στα ελληνικά; Κάτι άλλο ήθελες να πεις, τι ακριβώς κανείς δεν ξέρει, αλλά δεν σου βγήκε. Κατά τα άλλα, μας πειράζουν τα γκρίκλις, ίσως επειδή στα γκρίκλις δεν μπορούμε να βάλουμε το αριστοκρατικό ωμέγα στο «πόσο μάλλον» και να το κάνουμε «πόσω»!

* Μεζεδάκια χωρίς Χρίστο Μιχαηλίδη είναι σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Από το χτεσινό φύλλο, μιλάει για τη δολοφονία του ρατσιστή νοτιοαφρικανού πολιτικού Eugene Terre’Blanche. Ο Μιχαηλίδης τον γράφει Γιουτζίν Τέρε Μπλανς· εγώ νομίζω πως Τερμπλάνς προφέρεται, αλά γαλλικά (άλλωστε το σόι του καταγόταν από Γάλλο ουγενότο μετανάστη), αλλά μπορεί να κάνω εγώ λάθος, άλλωστε ο Μιχαηλίδης είναι από εκείνα τα μέρη, κάτι παραπάνω θα ξέρει. Δεν επιμένω, όμως πιο κάτω διαβάζω, για τη διαδικασία μεταβίβασης της εξουσίας στους μαύρους:

ΕΥΤΥΧΩΣ, υπήρχε τότε, μαζί με τον ρεαλιστή και σώφρονα Ντε Κλερκ και ένας πιο νέος σε ηλικία, πιο σοφός μετά τα τόσα χρόνια στη φυλακή και πιο οραματιστής ο Νέλσον Μαντέλα, που δεν άφησε τη χώρα του να γλιστρήσει στον εμφύλιο σπαραγμό και έπεισε τους δικαίως εξοργισμένους μαύρους συμπολίτες του να προτιμήσουν τη συμφιλίωση και τη συγχώρεση παρά την εκδίκηση και το μίσος.

Ώστε ο Μαντέλα ήταν «πιο νέος σε ηλικία» από τον Ντε Κλερκ; Κι όμως, στη Βικιπαίδεια βρίσκω ότι ο Μαντέλα είναι γεννημένος το 1918 και ο Ντε Κλερκ το 1936. Δεκαοχτώ χρόνια είναι αυτά, κυρ Χρίστο μας, δεν είναι παίξε γέλασε!

* Ο ορθογράφος του Word κάνει περίεργα πράγματα μερικές φορές. Αν γράψετε «κυανίδια» θα το θεωρήσει λάθος, μια και δεν «ξέρει» αυτή τη λέξη, αν όμως του ζητήσετε να σας υποδείξει διόρθωση θα σας προτείνει «κουνάδια». Και ρωτάω, τι είναι τα κουνάδια; Εσείς τα ξέρετε;

Ύστερα από αναζήτηση σε διάφορα λεξικά, βρίσκω ότι κουνάδι είναι αφενός άλλη λέξη για το κουνάβι και αφετέρου άλλη λέξη για το κουνέλι. Μια φίλη μού είπε ότι στην Αντίπαρο κάποιος εστιάτορας λέει πράγματι κουνάδι (ακριβέστερα, κναδ) το κουνέλι που σερβίρει. Τι να πω, φταίει που ζω μακριά από τη φύση και τα κυανίδια μου είναι  πιο οικεία από τα κουνάδια.

* Και μια και το έφερε η κουβέντα: έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος και ακόμα είκοσι μέρες, από τότε που έδωσε ο ακαδημαϊκός κ. Κουνάδης εκείνη την περίφημη διάλεξη στην οποία ισχυρίστηκε ψευδώς ότι το βιβλίο Γκίνες θεωρεί πλουσιότερη γλώσσα την ελληνική με 5 εκατομμύρια λέξεις, και ακόμα να δημοσιοποιηθεί το κείμενο της διάλεξης.

Ακόμα και με την… ιλιγγιώδη ταχύτητα με την οποία λειτουργεί η Ακαδημία, σαν πολύ δεν καθυστέρησε; Λέτε να οφείλεται η καθυστέρηση στην αγωνιώδη (και άκαρπη) προσπάθεια να βρεθεί κάποια τεκμηρίωση για τα λεγόμενα του κ. Κ. και να συμμαζευτούν κάπως τα ασυμμάζευτα;

Πάντως, την Κυριακή που μας έρχεται, στις 25 του μήνα, γίνεται στον Παρνασσό μεγάλη εκδήλωση, ημερίδα θαρρώ, του συλλόγου Ελληνική Γλωσσική Κληρονομία (προσοχή: όχι κληρονομιά), με θέμα «Η διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας». Αν ήμουν στην Αθήνα, θα πήγαινα (φορώντας μάσκα ή μπούρκα) για να δω αν θα συνεχίσουν να εκτοξεύουν λερναίους μύθους ή αν επιτέλους θα πουν σοβαρά πράγματα. Επειδή όμως είμαι εκτός Αθηνών, αν τυχόν και περάσετε από εκεί, ζητήστε από τον κ. Κουνάδη, που είναι ένας από τους ομιλητές, να σας δώσει το αντίτυπο του Γκίνες που λέει για τα 5 εκατομμύρια λέξεις.

Posted in Εφήμερα, Εφημεριδογραφικά, Κοτσανολόγιο, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , , , | 48 Σχόλια »

Τα graffiti και ο graffit-άς (από τον Γ.Η.Χάρη)

Posted by sarant στο 17 Απριλίου, 2010

Αναδημοσιεύω εδώ το σημερινό άρθρο του Γιάννη Χάρη στα Νέα, φρέσκο μόλις βγήκε. Ο λόγος που το βάζω είναι ότι με ενδιαφέρει πολύ το θέμα και θα ήθελα τη γνώμη σας για την αιτία του φαινομένου αυτού, δηλαδή τι είναι αυτό, πέρα από τον σνομπισμό (ή μήπως snob-ισμό;), που μας σπρώχνει να γράφουμε στο λατινικό αλφάβητο λέξεις που έχουν μπει στη γλώσσα μας εδώ και δεκαετίες, π.χ. prim αντί πριμ (που είναι και λάθος, παρεμπιπτόντως, prime το γράφουν οι Γάλλοι απ΄όπου το πήραμε, prim στα αγγλικά θα πει άλλο πράμα!) και πολύ περισσότερο να γράφουμε (όσοι το γράφουν δηλαδή) τα τερατώδη υβρίδια του τύπου panelίστες, hitάκια, testάκια, αντί για πανελίστες, χιτάκια, τεστάκια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γενικά γλωσσικά, Μεταφραστικά, Μεταγραφή ξένων ονομάτων | Με ετικέτα: , , , | 276 Σχόλια »

Τον είπε κανείς ακροδεξιό; (άρθρο του Γ. Χάρη)

Posted by sarant στο 23 Ιανουαρίου, 2010

Απ’ τη Μακρόνησο ο Μίκης Θεοδωράκης μάς έδειχνε παλιά το δρόμο, και του το χρωστάμε. Όμως, εγώ τουλάχιστον, αρνούμαι να δεχτώ ότι ο ίδιος αυτός δρόμος έχει στο τέρμα του, στην καλύτερη περίπτωση, π.χ. Αντώνη Σαμαρά

Αναδημοσιεύω εδώ ολόκληρο το σημερινό (23.1.2010) άρθρο του Γιάννη Χάρη από τα «Νέα», που ασχολείται με σχετικά πρόσφατες τοποθετήσεις του Μίκη Θεοδωράκη, και ιδίως με τη διάσημη πλέον επιστολή του προς τη Θ. Δραγώνα. Θα μου πείτε, ποιος ο λόγος της αναδημοσίευσης, αφού το άρθρο υπάρχει όχι μόνο στο άβολο σάιτ των Νέων αλλά και στο ιστολόγιο του Γιάννη Χάρη. Αφενός, το θέμα δεν έχει συζητηθεί εδώ παρά μόνο ξώφαλτσα, δηλαδή στα σχόλια άλλου άρθρου, και αφετέρου επειδή ο Γ.Χ. έχει κλειστά τα σχόλια στο ιστολόγιό του (αρχικώς τα είχε ανοιχτά, αλλά διαπίστωσε ότι δεν έχει χρόνο να απαντάει) δεν είναι δυνατόν να σχολιαστούν οι θέσεις του Χάρη εκεί, οπότε ίσως κάποιοι φίλοι να ήθελαν να τις σχολιάσουν εδώ. Νομίζω ότι ο Χάρης θίγει ενδιαφέροντα ζητήματα και για το θέμα του Μίκη αλλά και γενικότερα, π.χ. η Παρένθεση 2. Αλλά τον αφήνω να τα πει ο ίδιος, αφού πρώτα διευκρινίσω ότι η αναδημοσίευση γίνεται χωρίς οποιαδήποτε δική μου προσυνεννόηση με τον Γ.Χ.:

Τη γνωστή λασπολογία κατά της Θάλειας Δραγώνα με τα χαλκευμένα αποσπάσματα, παραγωγής Λάος κυρίως, την ανακύκλωσε και ο Μίκης Θεοδωράκης, σε δημόσια επιστολή του προς τον Στέφανο Ληναίο, που αναδημοσιεύτηκε σε διάφορες εφημερίδες και στο διαδίκτυο.

Η Θάλεια Δραγώνα έστειλε ιδιωτικά επιστολή στον Μίκη Θεοδωράκη μαζί με τα επίμαχα βιβλία της, ώστε να διαπιστώσει εκείνος την άτεχνη εντέλει αλλά οπωσδήποτε κακόβουλη μαγειρική.

Ο Μίκης Θεοδωράκης απάντησε με άλλη επιστολή στη Θάλεια Δραγώνα, όπου χωρίς μισή συγνώμη για τη συμμετοχή του στη λασπολογία, περνά κατευθείαν σε εφτασέλιδη επίθεση, κοντά τεσσάρων χιλιάδων λέξεων.

Παρένθεση 1: ακόμα και εθνικιστικά μπλογκ είχαν στο μεταξύ ομολογήσει δημόσια ότι παραπλανήθηκαν, όταν αναπαρήγαγαν τα υποτιθέμενα αποσπάσματα από έργα της Θάλειας Δραγώνα.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Εφημεριδογραφικά | Με ετικέτα: , , , , | 353 Σχόλια »