Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘φιάσκο’

Το φιάσκο και το σαμποτάζ

Posted by sarant στο 25 Νοεμβρίου, 2015

Χτες το βραδάκι είχα ανοιχτή μιαν ειδησεογραφική τηλεοπτική εκπομπή στον υπολογιστή και άκουγα, ενώ έγραφα κάτι. Κι ενώ η εκπομπή κάλυπτε την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου από τα τουρκικά μαχητικά, και τις εξελίξεις που μπορεί να πυροδοτήσει η ενέργεια αυτή, την οποία ο Ρώσος πρόεδρος χαρακτήρισε «πισώπλατο χτύπημα» ενώ παράλληλα έκανε λόγο για το λαθρεμπόριο καυσίμων από το οποίο το Ισλαμικό Κράτος και η Τουρκία θησαυρίζουν, ενώ λοιπόν ο δημοσιογράφος αναφερόταν σε κρισιμότατες διεθνείς εξελίξεις, ο συντονιστής της εκπομπής τον διέκοψε για έκτακτη επικαιρότητα. Και ήταν η έκτακτη επικαιρότητα, κρατηθείτε, οι δηλώσεις Παπαμιμίκου έξω από τα γραφεία της ΝΔ στη λεωφόρο Συγγρού, δηλώσεις στις οποίες ο γραμματέας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανακοίνωνε ότι δεν πρόκειται πλέον να προεδρεύει στην Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή ίσαμε τις προσεχείς (;) εκλογές για την ανάδειξη προέδρου του κόμματος.

Σίγουρα σκεφτήκατε τη φοράδα και το ατύχημα που έπαθε στο αλώνι, ενώ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα μπορούσε να ανακράξει φλεγματικά «Ανθ’ ημών Παπαμιμίκος» -ωστόσο κάτι ανάλογο θα κάνω κι εγώ, αφού από αυτά τα δυο γεγονότα της επικαιρότητας, το ένα διεθνές και ενδεχομένως κοσμοϊστορικό και το άλλο εσωτερικό και πιθανότατα ασήμαντο, πρόκειται να διαλέξω το δεύτερο για θέμα του σημερινού μου άρθρου.

Όχι όμως για να το σχολιάσω -αν και θα το κάνω κι αυτό- αλλά κυρίως για να λεξιλογήσω, με άξονα τις δυο λέξεις του τίτλου, που συνδέονται με τα όσα κωμικοτραγικά συμβαίνουν τελευταία στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Η πρώτη λέξη του τίτλου, το φιάσκο, χαρακτηρίζει επαρκώς τα τεκταινόμενα στη ΝΔ. Η αναβολή των εκλογών ήταν φιάσκο πρώτης γραμμής, ενδεικτικό για τον τρόπο λειτουργίας όλου του πελατειακού κράτους που έστησαν στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, με έναν ιδιωτικό τομέα κατά μεγάλο ποσοστό ανίκανο και κρατικοδίαιτον, όπου οι γνωριμίες και οι μίζες είχαν αναχθεί σε καθοριστικά κριτήρια ανάθεσης συμβάσεων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γλωσσικά δάνεια, Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων | Με ετικέτα: , , , , | 169 Σχόλια »

Σκόρπιες σκέψεις για ένα φιάσκο

Posted by sarant στο 3 Οκτωβρίου, 2013

Όπως και να το πάρει κανείς, η απόφαση για μη προφυλάκιση των τριών κορυφαίων χρυσαβγιτών μόνο σαν φιάσκο μπορεί να χαρακτηριστεί. Βέβαια, η μη προφυλάκιση δεν ισοδυναμεί με απαλλαγή (όπως και η προφυλάκιση δεν σημαίνει καταδίκη), και βέβαια οι τρεις δεν παύουν να είναι κατηγορούμενοι, που μάλιστα αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, ο ένας μάλιστα με όχι ευκαταφρόνητη εγγύηση, πράγμα που σημαίνει ότι ο ανακριτής και ο εισαγγελέας βρήκαν κάποιες ενδείξεις ότι πράγματι οι τρεις ήταν μέλη εγκληματικής οργάνωσης, όπως ήταν το αδίκημα για το οποίο παραπέμφθηκαν σε αυτόφωρη διαδικασία, ωστόσο στην όλη ιστορία δεν παύει να υπάρχει μια πρόδηλη και ανησυχητική αντίφαση. Διότι, αν όντως υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις ότι οι τρεις ήταν μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, με την αποφυλάκισή τους δεν θα ξαναρχίσουν τάχα τη δραστηριότητά τους ως μέλη της; Κι αν πάλι δεν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις εναντίον τους, αυτό δεν προμηνύει τίποτα καλό για τη συνέχιση της διαδικασίας. Βέβαια, είναι σωστό αυτό που λέγεται, ότι ακόμα βρισκόμαστε στην αρχή, και ότι τίποτε δεν έχει κριθεί. Ωστόσο, για να χρησιμοποιήσω το παλιό κλισέ, έστω κι αν ο πόλεμος μόλις τώρα άρχισε, την πρώτη αψιμαχία την κέρδισε σαφώς το φιλοναζιστικό μόρφωμα.

Πρέπει ακόμα να διευκρινίσω ότι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι γνωστό αν θα προφυλακιστεί ή όχι ο αρχηγός του μορφώματος, ο Ν. Μιχαλολιάκος. Τυχόν μη προφυλάκισή του θα σημάνει την κορύφωση του φιάσκου, ενώ αν προφυλακιστεί το φιάσκο απλώς θα μετριαστεί. [Λίγο πριν δημοσιευτεί το άρθρο, επι του πιεστηρίου που θα λέγαμε τον παλιό καιρό, διαβάζω ότι ο φυρερίσκος κρίθηκε προφυλακιστέος. Η ουσία όσων ακολουθούν δεν αλλάζει, αν και υπάρχει η ελπίδα -έχει ξανασυμβεί- το μόρφωμα να διασπαστεί αν η αποφυλακισμένη ηγεσία διαφοροποιηθεί από την προφυλακισμένη. Βέβαια, έτσι θα έχουμε και τη σοβαρή ΧΑ που ευαγγελίζονται κάποιοι].

Η απόφαση για τη μη προφυλάκιση του Κασιδιάρη και των άλλων δύο ξένισε πολλούς, επειδή είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι δικαστικές αρχές, τον τελευταίο καιρό, αποφάσιζαν προφυλακίσεις περίπου για ψύλλου πήδημα. Δεν μπορούμε να μη σκεφτούμε, για παράδειγμα, τους τέσσερις πολίτες της Ιερισσού, που βρίσκονται προφυλακισμένοι εδώ και έξι μήνες κατηγορούμενοι για τα επεισόδια στις Σκουριές -τάχα αυτοί ήταν πιο επικίνδυνο να συνεχίσουν τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται απ’ ό,τι ο κ. Κασιδιάρης; Ή είναι πιο επικίνδυνος ο Λάκης Γαβαλάς από τον κ. Παναγιώταρο;

Έτσι κι αλλιώς, πάντως, η χτεσινή απόφαση ήταν μια τεράστια επικοινωνιακή νίκη για το φιλοναζιστικό μόρφωμα και ενα εξίσου πρωτοφανές επικοινωνιακό στραπάτσο για την κυβέρνηση, και προσωπικά για το ηγετικό της δίδυμο, τον πρωθυπουργό κ. Σαμαρά και τον αντιπρόεδρο κ. Βενιζέλο. Θα θυμίσω ότι μία μόνο μέρα πριν εκδοθεί η απόφαση, ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει από την Αμερική: «Συντρίβουμε τον εξτρεμισμό, έχουμε σαν κυβέρνηση την πολιτική βούληση, πάντα με σεβασμό στο Σύνταγμα και τους νόμους, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής έχει οδηγηθεί στην φυλακή». Το παροιμιακό κοκοράκι δεν πρόλαβε να λαλήσει, και η «ηγεσία» βρισκόταν έξω από τη φυλακή, βρίζοντας και απειλώντας θεούς και δαίμονες και μοιράζοντας και μερικές ψιλές στο διάβα της. Επικοινωνιακά το χαστούκι για τον πρωθυπουργό είναι ηχηρό, και ίσως γι’ αυτό ακόμα και φιλοκυβερνητικά έντυπα παραδέχτηκαν αιφνιδιασμό, προβληματισμό, έκπληξη της κυβέρνησης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων | Με ετικέτα: , , | 117 Σχόλια »