Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘Φρανσουά Ολάντ’

Βαλς με τον Μανουέλ

Posted by sarant στο 2 Απριλίου, 2014

400px-Valls_Toulouse_2012Καλώς εχόντων των πραγμάτων, ορκίζεται σήμερα το μεσημέρι η νέα κυβέρνηση της Γαλλίας, με πρωθυπουργό τον Μανουέλ Βαλς, ως χθες υπουργό Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Ζαν-Μαρκ Ερό. Επειδή η Γαλλία είναι προεδρική δημοκρατία, ο Πρόεδρος αποφασίζει για τους ανασχηματισμούς, όχι ο πρωθυπουργός (αν βέβαια ανήκουν στο ίδιο κόμμα), και οι ανασχηματισμοί μπορεί να αφορούν και τον πρωθυπουργικό θώκο. Δεν είναι λοιπόν σπάνιο να αλλάζει ένας πρόεδρος τον πρωθυπουργό του: ναι μεν ο Σαρκοζί εξάντλησε την πενταετία 2007-2012 με τον ίδιο πρωθυπουργό, τον Φρανσουά Φιγιόν, αλλά ήταν μάλλον η εξαίρεση. Ο Σιράκ το 2002-2007 είχε τρεις πρωθυπουργούς, Ζοσπέν (με συγκατοίκηση), Ραφαρέν και ντε Βιλπέν.

Βέβαια, η αντικατάσταση του πρωθυπουργού σηματοδοτεί συνήθως μια σαφέστερη αλλαγή πλεύσης απ’ ό,τι ένας απλός ανασχηματισμός με αντικαταστάσεις υπουργών, και φαίνεται ότι ο Φρανσουά Ολάντ μια τέτοια εντύπωση ήθελε να δώσει, μετά την καθαρή ήττα που υπέστησαν οι σοσιαλιστές στις δημοτικές εκλογές της Κυριακής, ήττα που θα ήταν συντριπτική αν η κεντροδεξιά κατάφερνε να πάρει και το Παρίσι, όπου τελικά η νίκη της Αν Ινταλγκό απέναντι σε μια ισχυρή υποψήφια της αντιπολίτευσης ήταν μια από τις λίγες παρηγοριές για την κυβέρνηση.

Ο Βαλς τοποθετείται στη δεξιά πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μέσα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν έχει πολλές συμπάθειες, και στις προκριματικές εσωτερικές εκλογές που έγιναν το 2011 για να ορισθεί ο σοσιαλιστής υποψήφιος στις εκλογές του 2012 ο Βαλς ήρθε ουσιαστικά τελευταίος με 5,6% (υπήρχε κι ένας με 0,6%). Επανειλημμένα έχει διαφωνήσει με εμβληματικές θέσεις του ΣΚ όπως το 35ωρο. Ως Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Ερό, είχε δώσει δείγματα σκληρής γραμμής σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης, με αποτέλεσμα να είναι ο δημοφιλέστερος υπουργός, αλλά για τους οπαδούς της κεντροδεξιάς. Επομένως, η τοποθέτησή του στη θέση του πρωθυπουργού  είναι σαφής ένδειξη της πολιτικής που θέλει να χαράξει ο Ολάντ ή τουλάχιστον του σήματος που θέλει να εκπέμψει. Η τοποθέτησή του επικρίθηκε όχι μόνο από το Μέτωπο της Αριστεράς και τους κομμουνιστές αλλά και από την αριστερή πτέρυγα των σοσιαλιστών, όπως και από τους Πράσινους. Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν, σε μια πετυχημένη ατάκα από αυτές που συνηθίζει, τον αποκάλεσε «μέγιστο κοινό διαιρέτη της Αριστεράς» ( le plus grand commun diviseur de la gauche στο πρωτότυπο), εννοώντας ότι πρόκειται για επιλογή που διχάζει την αριστερά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Μεταγραφή ξένων ονομάτων, Μετανάστες | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 137 Σχόλια »

Βασιλικότεροι του βασιλέως για το 75% του Ολάντ

Posted by sarant στο 9 Ιανουαρίου, 2013

Σήμερα έχω ταξίδι και δεν προλαβαίνω να ετοιμάσω δικό μου άρθρο, αλλά έχω κάτι καλύτερο, ένα άρθρο που το έκλεψα από τον φίλο μου Ρογήρο (με την άδειά του) και στο οποίο προσθέτω κάποια σχόλια που είχε παλιότερα κάνει ο φίλος Μιχ. Νικολάου για το ίδιο θέμα. Ποιο θέμα; Το θέμα της «φορολογίας 75%» που θέσπισε η κυβέρνηση της Γαλλίας για τα πολύ υψηλά εισοδήματα, ένα θέμα που το είχαμε συζητήσει παλιότερα στο ιστολόγιο με αφορμή την φορολογική αποδημία ενός Γάλλου μεγιστάνα, αλλά έχει ξαναέρθει στην επικαιρότητα εξαιτίας της απόφασης του Ζεράρ Ντεπαρντιέ να φύγει από τη Γαλλία για να αποφύγει την έκτακτη αυτή εισφορά -διότι περί έκτακτης εισφοράς πρόκειται, που έχει ισχύ μόνο δύο χρόνια.

Ο λόγος που αντέγραψα το κείμενο του Ρογήρου είναι ότι εξηγεί πολύ καλά μερικά απαραίτητα πράγματα για τον γαλλικό φόρο: ότι έχει προσωρινό χαρακτήρα, ότι επιβάλλεται στο κλιμάκιο άνω του 1 εκατ. ευρώ, ότι δεν κρίθηκε στην ουσία του αντισυνταγματικός αλλά σε μια νομοτεχνική του λεπτομέρεια. Προσθέτω επίσης κάποια στοιχεία που είχαν αναφερθεί παλιότερα στο ιστολόγιο, από τα οποία προκύπτει ότι φόρος κλιμακίου 75% κάθε άλλο παρά πρωτοφανής είναι. Στις ίδιες τις ΗΠΑ, ο φόρος του ανώτατου κλιμακίου ως το 1964 ήταν πάνω από 90% και μετά έπεσε στο 77%.

Και να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για φόρο κλιμακίου, όχι για συνολικό φόρο. Αν ένας Γάλλος φορολογούμενος δηλώνει, ας πούμε, 1.200.000, μόνο οι 200.000 θα φορολογηθούν με συντελεστή 75% Είναι βέβαια σωστό ότι ο φορολογούμενος με ατομικό εισόδημα, έστω, 10 εκατομμύρια, θα φορολογηθεί με συνολικό συντελεστή που πλησιάζει το 75% (έναντι του παλαιού 57%) αλλά πόσοι είναι επιτέλους αυτοί και γιατί να τραβάμε τόσο ζόρι για μια δράκα υπερπλούσιων που βγάζουν σε ένα χρόνο περισσότερα από όσα ένας μέσος μισθωτός σε μια ολόκληρη ζωή ή σε δέκα ζωές; Διότι, αυτό είναι ίσως το πιο ανεξήγητο, η ιερή οργή που εκφράστηκε στην ελληνική μπλογκόσφαιρα κατά του γαλλικού «δημευτικού» φόρου, από ανθρώπους που το εισόδημά τους φαίνεται να απέχει πολύ από το όριο του ενός εκατομμυρίου. Ιδεολόγοι, τι να πεις…

Το άρθρο του Ρογήρου:

Διαβάζω τόσα και τόσα στο ελληνόφωνο Διαδίκτυο σχετικά με τη φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων στη Γαλλία, ιδίως μετά την πρόσφατη απόφαση του Conseil constitutionnel, που αρχίζω να πιστεύω ότι αποτελεί το σημαντικότερο ζήτημα της νεοελληνικής επικαιρότητας. Ας μου επιτραπεί κι εμένα να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις, ως συνήθως… πικρόχολες.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Οικονομία, Συνεργασίες | Με ετικέτα: , , , , , | 170 Σχόλια »

Χριστουγεννιάτικα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 22 Δεκεμβρίου, 2012

Από γαλοπούλα δηλαδή; Όχι βέβαια, αλλά αφού σερβίρονται σήμερα και θα πιάσουν όλη την επόμενη εβδομάδα, λογικό είναι να τα πούμε έτσι. Μεζεδάκια λοιπόν τούτες τις γιορτάσιμες μέρες, καθώς τελειώνει ένας δύσκολος χρόνος και ανατέλλει ένας ακόμα δυσκολότερος -και να σας θυμίσω ότι συνεχίζεται η ψηφοφορία για τη Λέξη της χρονιάς 2012, και έχουν βέβαια ψηφίσει πολύ περισσότεροι από πέρσι και πρόπερσι, αλλά η ψήφος σας ακόμα μετράει αφού η μάχη για την πρώτη θέση είναι εξαιρετικά αμφίρροπη, ενώ αβεβαιότητα υπάρχει και για τα υπόλοιπα πλασαρίσματα στην πρώτη δεκάδα.

Ίσως διαβάσατε την περασμένη εβδομάδα το σημαντικό ρεπορτάζ του Ρόιτερ για τη διαπλοκή της εξουσίας στην Ελλάδα. Αισθάνθηκα εθνική υπερηφάνεια, βλέποντας ότι ύστερα από τόσα χρόνια η ακένωτη δεξαμενή της ελληνικής γλώσσας άρχισε και πάλι να γονιμοποιεί την αγγλική γλώσσα, μια και στο άρθρο υπάρχει τρεις φορές η λέξη haratsi, μάλιστα τις δυο φορές ως σύμπλοκο «the haratsi tax». Και μη μου πείτε ότι το haratsi είναι τουρκική λέξη, διότι οι άγγλοι από εμάς το πήρανε και στην ελληνική μορφή του. Άλλωστε, όπως έχουμε γράψει παλιότερα, και η τουρκική λέξη κατά πάσα πιθανότητα είναι ελληνικής αρχής.

Στο protagon.gr είχαν την ιδέα να παρουσιάσουν σύνοψη του άρθρου, μεταφράζοντας ορισμένα κομμάτια, αλλά (φυσικά!) θεώρησαν περιττό να δώσουν να το μεταφράσει το κείμενο μεταφραστής, τη στιγμή που ο γιος της τηλεφωνήτριας έχει πάρει Λόουερ. Κι έτσι το κείμενο είναι γεμάτο μαργαριτάρια, και πάλι καλά που δεν το είδε ο κ. Π. Καμμένος, να βάλει (και με το δίκιο του) τις φωνές, διότι το ελληνικό κείμενο τον παρουσιάζει να λέει ασυναρτησίες, και συγκεκριμένα ότι: «Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης είναι υπό τον έλεγχο των ανθρώπων που εξαρτώνται από την κατάσταση. Τα μέσα ενημέρωσης ελέγχουν την κατάσταση και το κράτος ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης είναι μια εικόνα ενός αμοιβαίου εκβιασμού». Το αγγλικό κείμενο βγάζει πολύ περισσότερο νόημα: «The Greek media is under the control of people who depend on the state. The media control the state and the state controls the media. It’s a picture of mutual blackmail.» Βλέπετε, state σημαίνει και κράτος και κατάσταση, και μπερδεύτηκε το παιδί που έκανε τη μετάφραση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , , | 140 Σχόλια »

Σχόλιο για δυο πρωτοσέλιδα

Posted by sarant στο 12 Σεπτεμβρίου, 2012

Θα μπορούσε να βγει και σε μεζεδάκι, αλλά μάλλον το θέμα δεν αντέχει μέχρι το Σάββατο. Θέλω λοιπόν να κάνω ένα μικρό σχόλιο για δυο πρωτοσέλιδα που ακούστηκαν αρκετά αυτές τις δυο μέρες, που και τα δύο έχουν λογοπαίγνιο, κάτι που μόνο σε ένα ρεπορτάζ άκουσα να επισημαίνεται -αν και είναι πιθανό να γράφτηκε και αλλού, σε κάποια εφημερίδα ή ιστολόγιο (αν το ακούσατε, πείτε μου).

Την είδηση που προκάλεσε τα ευρηματικά πρωτοσέλιδα, θα την έχετε μάλλον ακούσει. Ο Γάλλος Μπερνάρ Αρνό (Bernard Arnault), ο τέταρτος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, ιδιοκτήτης της εταιρείας LVMH, του κολοσσού των ειδών πολυτελείας, δήλωσε ότι θα ζητήσει τη βελγική υπηκοότητα (ή ίσως την έχει ήδη ζητήσει). Παρόλο που η εταιρεία διευκρίνισε ότι ο Αρνό θα παραμείνει κάτοικος Γαλλίας για φορολογικούς λόγους, το θέμα συνδέθηκε με την εξαγγελία του Φρανσουά Ολάντ για φορολογία ύψους 75% σε όσους έχουν ετήσιο εισόδημα άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ. Σε έναν γαλλικό ιστότοπο διάβασα ότι ίσως ο Αρνό να θέλει να γίνει Βέλγος επειδή το Βέλγιο έχει πολύ ευνοϊκό καθεστώς στους φόρους κληρονομιάς, απείρως ευνοϊκότερο από το γαλλικό.

Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση. Δεν το έχω ψάξει σε βάθος, αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το 75% δεν είναι ο συνολικός συντελεστής φορολόγησης αλλά ο συντελεστής κλιμακίου: αφορά το τμήμα άνω του 1 εκατομμυρίου, αυτό μόνο φορολογείται με 75%. Βέβαια, αν ο Αρνό βγάζει π.χ. 10 εκατομμύρια το χρόνο, ο συντελεστής κλιμακίου πλησιάζει τον συνολικό συντελεστή.

Η είδηση ότι ο Αρνό θα πολιτογραφηθεί Βέλγος έκανε εύλογα αίσθηση στη Γαλλία, ιδίως επειδή η LVMH δραστηριοποιείται σε έναν τομέα που έχει ταυτιστεί με τη Γαλλία, τα είδη πολυτελείας, με πασίγνωστα ονόματα όπως Λουί Βουιτόν, Κριστιάν Ντιόρ, Moet Hennessey, τέτοια. Η δεξιά αντιπολίτευση επέκρινε την κυβέρνηση (ο πρώην πρωθυπουργός Φιγιόν μίλησε για «ηλίθιες αποφάσεις που θα έχουν τρομακτικά αποτελέσματα»), ενώ πάρα πολλοί επέκριναν τον μεγιστάνα. Πολύ συζητήθηκε το πρωτοσέλιδο της Λιμπερασιόν, που το βλέπετε αριστερά: Casse-toi, riche con!

Όπως θα έχετε διαβάσει, αυτό μεταφράζεται περίπου «άντε χάσου, πλούσιε μαλάκα». Για το con, τυχαίνει να έχουμε ξαναγράψει στο ιστολόγιο. Αποδίδεται «μαλάκας», αν και έχει και άλλες σημασίες. Το πρώτο μισό της φράσης, μπορούμε φυσικά να το αποδώσουμε με πολλούς τρόπους: Άντε χάσου, Στα τσακίδια, Ουστ, Δίνε του, έχουμε πολλές εκφράσεις και στα ελληνικά.

Έστω κι αν δεν είναι πολύ χοντρή βρισιά, το con δεν παύει να είναι υβριστικό, και είναι αρκετά τολμηρό να μπαίνει σε πρωτοσέλιδο -και φυσικά ο Μπερνάρ Αρνό δήλωσε ότι θα υποβάλει μήνυση στην εφημερίδα. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που δεν είδα να λέγεται σε κανένα ελληνικό ρεπορτάζ, που όμως διαφοροποιεί κάπως τα πράγματα. Ο τίτλος της Λιμπερασιόν δεν είναι μια τυχαία υβριστική φράση, είναι παράφραση μιας άλλης διάσημης φράσης -μιας φράσης του Νικολά Σαρκοζί.

Πριν από μερικά χρόνια, νομίζω το 2008, ο Σαρκοζί είχε επισκεφθεί το Salon de l’Agriculture, μια μεγάλη ετήσια γεωργική έκθεση στο Παρίσι. Και εκεί που οι παρευρισκόμενοι τον χαιρετούσαν κι ο πρόεδρος δεν προλάβαινε να σφίγγει χέρια αριστερά-δεξιά, ένας άλλος επισκέπτης αρνήθηκε να τον χαιρετήσει, λέγοντάς του «Μη μ’ ακουμπάς, με λερώνεις».

Αντιδρώντας, ο Σαρκοζί του απάντησε: Casse-toi alors, pauvre con, που θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε «Ε τότε χάσου από δω, παλιομαλάκα». Το επεισόδιο το απαθανάτισε κάποιος επισκέπτης, μια και στην εποχή μας η πρόοδος της τεχνολογίας δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, κι έτσι μπορείτε να το δείτε στο γιουτούμπι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εφημεριδογραφικά, Λογοπαίγνια | Με ετικέτα: , , , , , | 162 Σχόλια »