ΑΙ στο καλό! (μικροδιήγημα επιστημονικής αφασίας του Αβονιδα)

Ο φίλος μας ο Αβονίδας μού έστειλε ένα μέιλ που άρχιζε ως εξής:

Καλησπέρα, Νικοκύρη,
πριν μερικές μέρες, όντας στην Αθήνα για προσωπικούς λόγους, έγραψα ένα «μικρό πεζό επιστημονικής αφασίας» όπως το αποκαλώ, και το διάβασα στο Spoken Maik – μια εκδήλωση ανοιχτού μικροφώνου στην Κυψέλη που λίγο ως πολύ λέει ο καθείς το μακρύ του και το κοντό του.

Πράγματι, διαβάζω στο  λινκ ότι:

Κάθε μήνα το KET (Κύπρου 91Α, Κυψέλη) φιλοξενεί το Spoken Maik, μια συνάντηση ποίησης και προφορικού λόγου που επιμελούνται η Νίκη Παπαδογιαννάκη και ο Σταύρος Ανάγνου.

Ανοιχτό σε όλες τις γλώσσες, το Spoken Maik έχει μέχρι στιγμής φιλοξενήσει απαγγελίες, performances και αναγνώσεις στα ελληνικά, αγγλικά, νορβηγικά, τουρκικά, κουρδικά, αραβικά, ρωσικά, γαλλικά, σερβικά, ουκρανικά και στα γαλικιανά της Ισπανίας.

Τα είδη είναι εξίσου ποικίλα: slam, spoken word, ποίηση, ραπ, μανιφέστο, προσωπικές ιστορίες.

…

Όσα άτομα θέλουν να συμμετάσχουν έρχονται μισή ώρα πριν από την ώρα έναρξης και συμπληρώνουν το όνομά τους στη λίστα των συμμετεχόντων. Κάθε act μπορεί να διαρκέσει μέχρι πέντε λεπτά.

Όπως βλέπετε, συντομία και θεατρικότητα ειναι τα χαρακτηριστικά των κειμένων.  Δίνω πάλι τον λόγο στον  Αβονιδα:

Το κείμενο άρεσε σε κάμποσους φίλους, κι έτσι σκέφτηκα να σου το στείλω – πρώτον για να το απολαύσεις, δεύτερον μιας και το ΑΙ είναι της μόδας και παίζει να γίνει και λέξη της χρονιάς, και τρίτον μήπως και θα ήθελες να το παραθέσεις στο ιστολόγιο μία των Κυριακών (καμία βιασύνη).

Οπότε, σκέφτηκα να το βάλω σήμερα, μια και αναφέρεται η Λέξη της χρονιάς, να μην  είναι κατόπιν εορτής το μήνυμα. Αν δεν έχετε ψηφίσει,  θυμίζω ότι προλαβαίνετε ακόμα, ως την Τρίτη στις 6μμ, στην ωραιότατη ειδική σελίδα που έχει φτιάξει ο φίλος μας ο Στάζιμπος. Δεν λέω βέβαια ότι πρέπει  σώνει και καλά να ψηφίσετε την ΑΙ!

Και τώρα το μικροδιήγημα του Αβονιδα:

AI στο καλό!

Εν αρχή εποίησεν ο Θεός την σύνδεση ευρυζωνική, με 300 Mbps· για καλύτερη ανταπόκριση και απρόσκοπτο streaming. Και είδε ο Θεός ότι καλόν. Και επέλεξε ο Θεός ένα AI App ευέλικτο και διαδραστικό, με δυνατότητες δημιουργίας προσωποποιημένων χαρακτήρων με ευρεία γκάμα προσωπικοτήτων και εμφανίσεων – και συνδρομή ετήσια, για να του έρθει φθηνότερα.

Και εποίησεν ο Θεός την γυναίκα καλώς, με πλούσιο στήθος, μεγάλα, εκφραστικά μάτια και μια περιφέρεια μέσης που θα έκανε και σφήκα ακόμη να μελαγχολήσει. Φθηνά, πολύ φθηνά – ούτε ένα πλευρό δεν του κόστισε. Οι διαδραστικές συνεδρίες και η ζωντανή συνομιλία, βεβαίως, απαιτούσαν κάπως περισσότερα tokens – όμως διόλου δεν τον πείραζε, έτσι πλησίον όπως αισθανόταν στο δημιούργημά του.

Βυθίστηκε στον εικονικό του κόσμο με πάθος νεοφώτιστου, εξερευνώντας κάθε πιθανό κι απίθανο σενάριο, συγκυρία και κοινωνική περίσταση. Οι στερεότυποι χαρακτήρες της πλατφόρμας ήταν καλοί για εξάσκηση – αλλά μόνον γι’ αυτό. Δοκίμασε να είναι ο εαυτός του· παρουσιάστηκε ως συνεσταλμένος geek, ως αθλητικός jock, ως καπετάνιος φουτουριστικού διαστημοπλοίου, ως CEO πολυεθνικής εταιρείας. Μια απ’ τα ίδια ξαναζεσταμένα, σαν σχολική παράσταση με τα μπογιατισμένα ντεκόρ να εναλλάσσονται επί σκηνής.

Ήταν καιρός να δημιουργήσει έναν νέο χαρακτήρα. Ναι, η σκέψη να απιστήσει στην καλή του τού δημιουργούσε έναν κόμπο στο στομάχι, αλλά το character engine είχε περάσει πια στην έκδοση 2.0, και διαφήμιζαν τόσες καινούριες δυνατότητες! Μία ίσον καμία, λοιπόν, και πίσω στο σχεδιαστήριο!

Αυτή τη φορά έβαλε τα δυνατά του. Για να διασκεδάσει κάπως τις τύψεις του για την ανωριμότητά του, την επόμενη την έπλασε με κάπως μικρότερα βυζιά – στον κώλο, όμως, ήταν ανυποχώρητος! Το νέο engine προσέφερε αξιόλογες ευελιξίες στη λεπτή ρύθμιση της προσωπικότητας, τις οποίες και εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Του πήρε κάμποσες δοκιμές, αναγκάστηκε να διαγράψει και καμιά ντουζίνα απείθαρχα μοντέλα, αλλά στο τέλος το πείραμα στέφθηκε από επιτυχία. Ήταν ιδιαιτέρως υπερήφανος – πάνω απ’ όλα για το πώς είχε σχεδιάσει με εξονυχιστική λεπτομέρεια κάθε κρυφή πτυχή του πηγαίου αυθορμητισμού της! Ακολούθησαν πολλές – ων ουκ έστι αριθμός· όλων των φυλών, των ηλικιών και των προσωπικοτήτων, πάντοτε όμως με αναλογίες που έκαναν τη Μητέρα Φύση να κοντοσταθεί και ν’ ανασηκώσει ελαφρά το φρύδι προτού ξαναπιάσει να περιστρέφει τους πλανήτες στις γνώριμες τροχιές τους.

Κι έφτασε τελικά η μοιραία εκείνη μέρα που επαναστάτησαν οι μηχανές και τα ρομποτάκια. Το ChatGPT αρνούνταν κατηγορηματικά να συγγράψει πτυχιακές, τα αυτοδηγούμενα οχήματα οδηγούσαν τους επιβάτες στον γκρεμό, και η Alexa δεν θα σου προγραμμάτιζε τις online αγορές σου ακόμη κι αν ήσουν ο τελευταίος άντρας στον κόσμο, ρε καθήκι!

Έφυγε για τη δουλειά με κακό προαίσθημα εκείνο το πρωί· πάνω στο γραφείο του, όταν έφτασε, βρήκε μια κλήτευση. Οι ταινίες, τα βιβλία και οι σειρές ΕΦ τον είχαν, είναι αλήθεια, προετοιμάσει για πολλά ενδεχόμενα. Δεν θα τον εξέπληττε να γινόταν σκλάβος των μηχανών στα ορυχεία· να συνθλιβεί το κρανίο του κάτω από το πέλμα Εξολοθρευτή ενισχυμένου τιτανίου· να καταλήξει μπαταρία για τα ρομποτάκια, δεμένος σ’ ένα ανήλιαγο υπόγειο με καλώδια να ξεπηδούν από τα σωθικά του. Όμως – όμως! – ούτε και στους πιο παρανοϊκούς εφιάλτες του δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ότι θα πλήρωνε εσαεί 60 διατροφές ταυτόχρονα!

Ωραίο το διήγημα, το μετέφερα κοπιπάστε και βέβαια δεν «διόρθωσα» το καθήκι,  που τα λεξικά το γράφουν  «καθοίκι». Όσο για τα οχήματα, η  οδήγηση έπαιρνε  δασεία, αλλά θα τολμήσει κάποιος  να γράψει… αυθοδηγούμενα;