Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Από τη Γη στη Σελήνη, ένα κόμικς του Κώστα Μητρόπουλου (1970)

Posted by sarant στο 21 Ιανουαρίου, 2014


seliniΣήμερα το ιστολόγιο θα σας παρουσιάσει το κόμικς του Κώστα Μητρόπουλου «Από τη Γη στη Σελήνη». Όπως λέει ο τίτλος του, πρόκειται για μια διασκευή ή μάλλον για μια παρωδία του ομότιτλου μυθιστορήματος του Ιουλίου Βερν, που οι περισσότεροι της γενιάς μου (όπως και οι μεγαλύτεροι, και μάλλον και οι λίγο μικρότεροι) θα έχουν διαβάσει ή θα το έχουν δει σε μια από τις πολλές κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές μεταφορές του (για τους αρκετά πιο νέους, δηλ. τους σημερινούς σαραντάρηδες και κάτω, ας πούμε, δεν ξέρω αν διατηρήθηκε η συνήθεια να διαβάζουν Ιούλιο Βερν).

Είπα ότι είναι παρωδία μάλλον παρά διασκευή, επειδή ο Μητρόπουλος ακολουθεί χαλαρά την υπόθεση του μυθιστορήματος του Βερν (τουλάχιστον ώς ένα σημείο της ιστορίας), αλλά ο πρόδηλος σκοπός του είναι να κάνει πλάκα με τα πάντα, και δεν χάνει καμιά ευκαιρία. Με τα πάντα; θα ρωτήσουμε αστεριξοπρεπώς. Όχι ακριβώς. Το κόμικς δημοσιεύεται τον καιρό της χούντας, και μάλιστα πριν από την χαλάρωση της λογοκρισίας, οπότε λείπει η πολιτική σάτιρα, εκτός από κάποια υπονοούμενα. Κατά τα άλλα, ο υπότιτλος «ένα κόμικς αλαλούμ» είναι, θαρρώ, αρκετά ακριβής περιγραφή.

Το κόμικς δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο το 1969 ή το 1970 και μετά εκδόθηκε σε βιβλιαράκι (στην εικόνα βλέπετε το εξώφυλλό του). Το βιβλίο έχει περίπου 70 σελίδες και κάθε σελίδα έχει δυο σειρές από γελοιογραφίες συνήθως, ας πούμε 3-4 γελοιογραφίες στην επάνω σειρά και άλλες 3-4 στην κάτω σειρά. Ενώ θυμόμουν μάλλον καθαρά την υπόθεση, καθώς και μερικές ατάκες, δεν μπορώ καθόλου να θυμηθώ σε ποια μορφή είχε δημοσιευτεί στον Ταχυδρόμο, ίσως δύο σελίδες του βιβλίου να ήταν μία σελίδα του περιοδικού -αλλά αυτό είναι δευτερεύον.

Στην παρωδία του Μητρόπουλου, ο εμπνευστής του ταξιδιού στη Σελήνη δεν λέγεται Μπαρμπικέιν, όπως στο βιβλίο του Βερν, αλλά Μπαρμπ, συντομευμένο, όμως έχει γενειάδα όπως και στον Βερν.Εδώ είναι η πρώτη σελίδα του κόμικς, με τον Μπαρμπ να αναγγέλλει το εγχείρημα στα μέλη της Λέσχης -και ένας υπαινιγμός για την πολιτική κατάσταση, όταν αθώα αναφέρει ότι ο Μπαρμπ ήταν «εκλεγείς και ουχί διορισθείς».

selini1

Από τα μέλη της Λέσχης, που πολλά από αυτά είναι ανάπηροι πολέμου (στο βιβλίο του Βερν, η δράση εκτυλίσσεται λίγο μετά το τέλος του αμερικανικού εμφυλίου), ο Μητρόπουλος έχει διαλέξει να επικεντρωθεί σε τρία, αρτιμελή όμως, τον Μάστον, τον Μόργκαν, και τον Τζον (στο βιβλίο υπάρχει Μόργκαν και Τζον Μάστον). Ο Μητρόπουλος αφηγείται (με άφθονες σάλτσες) πώς το επιτελείο της Λέσχης σχεδίασε την αποστολή -ιδού μια από τις πρώτες συνεδριάσεις:

selini2

Πρωταγωνιστεί επίσης ο Νίκολ, ο ορκισμένος εχθρός του Μπαρμπ, που ο Μητρόπουλος μας τον συστήνει εδώ:

selini3a

Θα προσέξατε επάνω δεξιά τη σκηνή με τον Βερν που κλαίει επειδή του έκαναν σαλάτα το μυθιστόρημα, ενώ ο Μπαλζάκ του συμπαραστέκεται. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται τουλάχιστον σε άλλα δύο σημεία του έργου (με τον Ζολά και τον Τολστόι). Ένα άλλο μοτίβο που επαναλαμβάνεται συχνά είναι ένας ή δυο αγανακτισμένοι πιτσιρίκοι (πρόδρομοι των Άγριων μωρών) που διαμαρτύρονται επειδή στο έργο δεν έχει καθόλου σεξ, όπως στην αποκάτω σελίδα:

selini4

Θυμάμαι, όταν διαβάζαμε το κόμικς στον Ταχυδρόμο, και η μικρή μου η αδερφή έφτασε σε αυτή τη σκηνή, ρώτησε τη μητέρα μου «Τι θα πει «σεξ»;» Εγώ που ήξερα (την τύφλα μου) γέλασα πονηρά, αλλά πριν προλάβω να πω τίποτα η μητέρα μου, πάντα εύστροφη, της λέει: Να, ο ένας λέει ότι εδώ και 4 μήνες δεν έχετε ταξιδέψει, και το αγοράκι θυμωμένο λέει πως «Ούτε σ’ εξ» μήνες δεν θα γίνει η εκτόξευση. Η αδερφή μου φάνηκε να το πιστεύει.

Όπως και στο μυθιστόρημα του Βερν, έτσι και στο κόμικς του Μητρόπουλου, κάποια στιγμή παρουσιάζεται ο Γάλλος τυχοδιώκτης Μισέλ Αρντάν που ζητάει από τον Μπαρμπ να ταξιδέψει ο ίδιος στη Σελήνη αντί να εκτοξεύσουν ένα μη επανδρωμένο βλήμα. Όπως και στο μυθιστόρημα, στο σημείο εκείνο γίνεται μεγάλος καβγάς του Μπαρμπ με τον Νίκολ, που καταλήγουν να μονομαχήσουν, και, όπως και στο μυθιστόρημα, ο Αρντάν τους συμφιλιώνει. Ωστόσο, αντίθετα με το μυθιστόρημα, όπου στο διαστημικό σκάφος μπαίνουν ο Αρντάν, ο Μπαρμπ και ο Νίκολ, στην παρωδία του Μητρόπουλου ο Νίκολ αναγκάζει διά της βίας τους τέσσερις επιτελείς της Λέσχης να μπουν στο σκάφος και τους στέλνει στη Σελήνη!:

selini5

Ύστερα από διάφορες περιπέτειες κατά την πτήση, όπως μια βροχή από μετεωρίτες που κάνει κόσκινο το διαστημόπλοιο, τελικά το σκάφος προσγειώνεται ή μάλλον προσθαλασσώνεται στη Σελήνη, η οποία, όπως αποδεικνύεται όχι μόνο έχει νερό, αλλά και πλούσια βλάστηση, και ζώα καθώς και ανθρώπους… ή δεν είναι η Σελήνη; Καθώς έχουν ξεφύγει από τους διώκτες τους, οι ήρωές μας σηκώνουν τα μάτια στον ουρανό και βλέπουν το φεγγάρι στη γνωστή του θέση -αυτό που νόμιζαν για Σελήνη ήταν η Αφρική. Ο Μπαρμπ στην αρχή ντρέπεται να επιστρέψει στον πολιτισμό, αλλά μετά αποφασίζει να μην πει όλη την αλήθεια:

selini6

Το βιβλιαράκι με το κόμικς του Μητρόπουλου είχε κυκλοφορήσει όπως είπαμε το 1970, οπότε θα είναι προ πολλού εξαντλημένο. Στο Διαδίκτυο υπάρχουν κάτι λίγες αναφορές στη δουλειά αυτή, ίσως και κάπου να βρεθεί  κάποια σελίδα. Εγώ είχα την τύχη να το ξαναβρώ πριν από λίγο καιρό, μου το χάρισε φωτοτυπημένο ένας σεβαστός και καλός φίλος, που έχει συλλογή με τέτοια καλούδια.

Το σκανάρισα λοιπόν για να το προσφέρω ως έπαθλο (σπαμακόπιτα που λέμε) στον νικητή των 200.000 σχολίων, που ήταν ο αγαπητός μας Στάζιμπος. Κατά σύμπτωση, στον Στάζιμπο θα απευθυνόμουν έτσι κι αλλιώς για να μου συνταιριάξει τις επιμέρους εικόνες σε ένα αρχείο pdf, που θα έστελνα στον νικητή, οπότε με το να νικήσει εκείνος η διαδικασία απλουστεύτηκε.

Επειδή όμως ο Στάζιμπος δεν είναι μοναχοφάης, με πρότρεψε να το διαθέσω σε όλους τους φίλους του ιστολογίου -πράγμα που κι εγώ είχα σκεφτεί να κάνω, αλλά ήθελα πρώτα να το έχω ως έπαθλο σε κανένα κουίζ που θα διοργάνωνα -τώρα θα πρέπει να βρω άλλη σπαμακόπιτα. Οπότε, χάρη στην προσφορά του σεβαστού μου φίλου και στην ευγενική φροντίδα του αγαπητού μας Στάζιμπου, μπορείτε να κατεβάσετε το κόμικς του Κώστα Μητρόπουλου από εδώ.

Καλή διασκέδαση!

Δυο υστερόγραφα, ωστόσο.

Πρώτον, η διάθεση του σκαναρισμένου υλικού γίνεται επειδή το βιβλίο είναι εξαντλημένο και στο πνεύμα της αφιλόκερδης προσφοράς που χαρακτηρίζει το Διαδίκτυο. Αν ο Κώστας Μητρόπουλος ή ο εκδότης ή όποιος άλλος έχει έννομο συμφέρον δεν συμφωνεί με την ενέργεια αυτή, ας το πει να διαγράψω τον σύνδεσμο.

Δεύτερον, επειδή εδώ λεξιλογούμε. Το 1970 που κυκλοφόρησε το κόμικς του Μητρόπουλου, μια και η λέξη ήρθε στον πληθυντικό στα ελληνικά, όλοι λέγαμε «το κόμικς – τα κόμικς», όπως άλλωστε και «το τανκς – τα τανκς». Η συνείδηση του πληθυντικού βέβαια υπήρχε, απ’ όσους ήξεραν αγγλικά τουλάχιστον, και ίσως γι’ αυτό γράφαμε «τανκς» και «κόμικς» και πολύ λιγότερο «τανξ» και «κόμιξ» (αν και το γνωστό περιοδικό, αρκετά αργότερα και πάντως όχι χωρίς διαμαρτυρίες, πήρε αυτόν τον τίτλο, Κόμιξ). Αναρωτιέμαι, οι σημερινοί νέοι ή νεότεροι αν διατηρούν τη λέξη άκλιτη ή αν την κλίνουν αλά αγγλικά, το κόμικ – τα κόμικς.

130 Σχόλια προς “Από τη Γη στη Σελήνη, ένα κόμικς του Κώστα Μητρόπουλου (1970)”

  1. Πάνος με πεζά said

    Μια που τότε πρωτοεμφανιζόταν,θα πρέπει να λέγαμε και «το κομπιούτερς». Καλημέρα !

  2. Είναι εξαιρετικό, το διάβαζα μικρός μέχρι απομνημόνευσης. Θυμάμαι τη μαφία που προσπαθεί να πάρει το ταμείο της επιχείρησης, και το όνειρο του Μόργκαν (όπου στο φεγγάρι κρύβεται ο Μάρτιν Μπόρμαν!).

  3. «…για τους αρκετά πιο νέους, δηλ. τους σημερινούς σαραντάρηδες και κάτω, ας πούμε, δεν ξέρω αν διατηρήθηκε η συνήθεια να διαβάζουν Ιούλιο Βερν»
    Δεν ξέρω γιά τους υπόλοιπους κάτω των σαράντα, εγώ πάντως είχα καταβροχθίσει με ζέση τα άπαντα του Βερν από τις εφηβικές βιλιοθήκες των γονιών μου!

  4. Yannis said

    Καλημέρα.
    Πολύ ωραία προσφορά, Νικοκύρη!

    Να σταθώ λίγο σε ορισμένα στοιχεία απ’ όσα παρουσιάζονται στην ανάρτηση.

    α. Ο πλοίαρχος (=συνταγματάρχης) Νίκολ είναι νευρικός, βίαιος, μυστακοφόρος και οδηγεί τους ήρωες (πολιτικούς (;)), που προηγουμένως καβγάδιζαν σε ένα ξένο αφιλόξενο τόπο.
    Αναφορά στο δικτάτορα και στις εκτοπίσεις;

    β. Η θριαμβευτική υποδοχή.
    Ο πληθυντικός «ζήτωσαν» στο πανό, έχει σήμερα ξεχαστεί.
    Επίσης, το «ως ευπαρέστειτε».

    γ. Στην καταληκτική φράση του Μπαρμπ βρίσκω μια ειρωνεία με εφαρμογή μέχρι τις μέρες μας: «Αφού ζητούν μούσι, αφήστε να το σερβίρω».

    Ισως είναι αρκετά πολιτικό το κόμικ. Θα πρέπει να το διαβάσω όλο για να σχηματίσω γνώμη.

  5. Δεν είχε υποπέσει στην αντίληψή μου, δεν ήμουνα φαν του ταχυδρόμου, τις εικόνες παίρναμε στο σπίτι (πιο παλιά ήταν ένα περιοδικό η εκλογή 😉
    Αδικο να το κρίνω σήμερα που πολλές από τις τότε φρέσκες αστείες εκφράσεις έχουν παλιώσει
    Πάντως θεωρούσα τον Μητρόπουλο ένα κλικ πίσω από τον Κυρ
    Οσο για τα κόμιξ και τα κινούμενα σχέδια (τα καρτούνς), παλιά οι περισσότεροι τα έλεγαν μικυμάους

  6. Νέο Kid Στο Block said

    Ευχαριστούμε Νικοκύρη και Μάγε!
    Προσωπικά δεν είχα ιδέα γι’αυτό το κόμικ του Μητρόπουλου.
    Μεγάλος,πολύ μεγάλος ο Ιούλιος, και διαμορφωτής κόσμων ολάκερων για πολλούς της γενιάς μου, παρά τις όποιες τεχνικές και άλλες «αδυναμίες» του. O πατήρ της Ε.Φ. Της μόνης φαντασίας που υπάρχει ,σε τελική ανάλυση. 🙂

  7. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Τι ωραία που ζούσαμε το ’70!!! Ούτε Ξηρός, ούτε χαράτσια, ούτε τίποτα…

  8. […] Σήμερα το ιστολόγιο θα σας παρουσιάσει το κόμικς του Κώστα Μητρόπουλου "Από τη Γη στη Σελήνη". Όπως λέει ο τίτλος του, πρόκειται για μια διασκευή ή μάλλον για μια παρωδία του ομότιτλου μυθιστορήματ…  […]

  9. Dimitrios Raptakis said

    Νίκο, αν δεν κάνω λάθος,βλέπω ότι το κόμικς κυκλοφόρησε από το αγλαότεχνο τυπογραφείο των εκδόσεων «Κείμενα» του Φίλιππου Βλάχου.

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και θα χαρώ αν σας αρέσει το καλούδι!

  11. Νέο Kid Στο Block said

    Αυτό που θυμάμαι ,αν είναι απ’το «Απ’τη Γη στη Σελήνη» κι όχι από άλλο, είναι ο κακός ή τρελός της υπόθεσης , νομίζω Γερμανός (τρελο)επιστήμονας ή κάτι τέτοιο που λέει κάτι σαν «όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός/δημιουργία έχει εκπορευτεί από το Βόρειο ημισφαίριο της Γης» ή κάπως έτσι. Θυμάμαι την εντύπωση που μού είχε κάνει και το έναυσμα που μου είχε δώσει για γεωγραφικές ,ιστορικές και χαρτογραφικές διερευνήσεις και φυσικά εντυπώσεις λανθασμένες…που με τον καιρό φρόντισα να διορθώσω. 😉

  12. Καλημέρα.

    Κι εμένα θυμάμαι με είχε ξενίσει αυτό το Ξ στον τίτλο του ΚΟΜΙΞ όταν το πρωτοείχα δει στα περίπτερα. Μου θύμιζε αυτό το αλλόκοτο «ντισκοτέξ» που χρησιμοποιούσαν κάτι νεολαιονουθετιστικά φυλλάδια που είχαν πέσει κάποια στιγμή στα χέρια μου.

  13. Κιντ, ο Γερμανός κακός τρελός επιστήμονας που λες πρέπει να είναι ο Δρ. Σουλτς των «Πεντακοσίων εκατομμυρίων της Μπεγκούμ», που έχει έμμονη ιδέα τη φυλετική κατωτερότητα των γαλατικών φυλών σε σχέση με τις γερμανικές και φτιάχνει την Σταλστατ, την πόλη του ατσαλιού. Γραμμένο λίγο μετά τη γαλλική πανωλεθρία του 1870…

  14. Yannis said

    6, 10: Σχεδόν πάντοτε, θα υπάρχει ο κακός Γερμανός στα έργα του, δικαιολογημένο για ένα Γάλλο μετά την ήττα του 1870.
    Γενικότερα, οι «αδυναμίες» του Ι. Βερν συνδυάζονται στενά με την εποχή του.
    Η αφελής εμπιστοσύνη στην επιστήμη και τον ορθό λόγο, η υποβόσκουσα ανωτερότητα της λευκής φυλής των αποικιοκρατών, η απέχθεια για τους Γερμανούς…
    Αλλά συνεχίζω να τον διαβάζω με ευχαρίστηση.

  15. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂

    Μαζί με το πεσκέσι του Νικοκύρη, θυμίζω κι εγώ την πρώτη ταινία-κόμικ του Γάλλου κινηματογραφιστή Ζωρζ Μελιέ της οποίας το σενάριο στηρίχθηκε στο βιβλίο του Βερν:

  16. Yannis said

    13. … Και, αν θυμάμαι καλά, προσπαθεί με οβίδες φονικού αερίου (μονοξειδίου του άνθρακα) να εξοντώσει το δημιούργημα του Γάλλου (Αλσατού;) ήρωα.
    Προφητικό για όσα συνέβησαν στους 2 ΠΠ…

  17. Ο γιατρός που έχει χτίσει την πόλη-στόχο είναι Γάλλος, ο ήρωας που σώζει την κατάσταση είναι βέβαια Αλσατός 😉

  18. Γς said

    13:
    >Σταλστατ, την πόλη του ατσαλιού.

    Σταλ και στατ
    Ατσάλι και πόλη.
    Στατ όπως γκραντ, στην άλλη πόλη του ατσαλένιου πατερούλη

  19. Γς said

    6, 10, 14:

    Οι Βερν και Βέρνερ των αναμνήσεων:

    Ιούλιος Βέρν και Βέρνερ φον Μπράουν δημιουργός των πυραύλων που μετέφεραν τους αστροναύτες στην Σελήνη.

  20. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    1 – Νομίζω οτι μέχρι το 90, επικρατέστερο ήταν, το – τα – κομπιούτερ, αντίθετα απο, το – τα – κόμικς. Απο το 90 και μετά, επικράτησε, τα κομπιούτερς μια και τα περισσότερα παιδιά, ήξεραν αγγλικά.

    7 – Ναι πολύ ωραία ζούσαμε, ούτε πολλές συναθροίσεις, ούτε πολλά λόγια, υπήρχε σεμνότητα, σταθερότητα, «ασφάλεια», άσε που χιλιάδες φτωχοί εργαζόμενοι (και οχι μόνο) μπορούσαν να παραθερίζουνγια χρόνια άμα ήθελαν (μπορούσε να «δηλώσει» ο καθένας πότε ήθελε να σταματήσει τις διακοπές) σε ένα σωρό εξωτικά νησιά, long islant, Leros, Gyaros, κλπ, με έξοδα του κράτους. ΩΡΑΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ.

    10 – Δεν μπορώ να πώ οτι με ενθουσίαζε ο Μητρόπουλος, πάντα μου έμοιαζε συντηρητικός, τα άγρια μωρά ήταν το καλύτερο κόμικ του νομίζω. Θεωρώ τους Κυρ και Ιωάννου αρκετά καλύτερους, και τον αρκά, μακράν τον καλύτερο όλων.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  22. Γς said

    Κώστας Μητρόπουλος από τα 60s μέχρι τα 10s.
    Αγαπημένος και του Δημήτρη Σαραντάκου.
    Νικοκύρη για ποιο γατάκι του ανεκδότου λες εδώ;

  23. Alexis said

    Ταξίδι στο χρόνο είναι αυτό σήμερα Νίκο, να μας θυμίσεις τον αγαπημένο των παιδικών μας χρόνο (σε πολλούς από εμάς) Ιούλιο Βερν. Ευχαριστούμε για την ανάρτηση και για την προσφορά του κόμικ!

    Απ’ όσο θυμάμαι ούτε στο μυθιστόρημα του Βερν οι ήρωες αποβιβάστηκαν τελικά στη Σελήνη, αλλά έκαναν μία περιφορά γύρω από αυτήν και στο τέλος παρεξέκκλιναν της πορείας τους (όπως λένε κι οι τροχονόμοι) και επέστρεψαν στη γή, όπου έπεσαν κάπου σε κάποιον ωκεανό και τελικά διασώθηκαν. Όλα αυτά βέβαια περιγράφονται στο «Γύρω από τη Σελήνη» που είναι η συνέχεια του μυθιστορήματος του Βερν.

    Νομίζω ότι ούτε και παλιά λεγόταν πολύ συχνά το «κόμικς», ως ενικός εννοώ, τουλάχιστον όχι στο βαθμό που λεγόταν το «τανκς» (που ακόμα λέγεται βέβαια).

  24. spyroszer said

    Για τους σημερινούς σαραντάρηδες και κάτω νομίζω ότι διαβάζαμε αρκετά Ιούλιο Βέρν. Για τους τριαντάρηδες και κάτω δεν ξέρω.
    Θυμάμαι το «Από το Γη στη Σελήνη» και στα κλασικά εικονογραφημένα που ήταν απ’ τα αγαπημένα μου.

    2. Δύτη εννοείς διάβαζες το κόμικ αυτό του Μητρόπουλου;
    (Και εγώ πάντως κόμικ το έλεγα από παλιά).

  25. 24β Όπως καταλαβαίνεις 😉 δεν εννοώ το κόμικ στον Ταχυδρόμο, είχε το βιβλιαράκι όμως η γιαγιά μου.

  26. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @18,

    αφού θυμήθηκες τις «-στατ» και τις «-γραντ», σημείωσε και τις «-μπαντ» των περιοχών της Πενταποταμίας (Ισλαμαμπάντ, Χαϊντεραμπάντ, Φαϊσαλαμπάντ…κοκ.): αυτές είναι της μόδας, πλέον.

  27. sarant said

    22: Το γατάκι του ανεκδότου, που του κούρεψαν τ’αυτιά και το ένα ήταν πιο πολύ κομμένο από το άλλο, οπότε του κόψανε λίγο την ακρούλα κι από το άλλο για να έρθει στα ίσα, αλλά τώρα ήταν το άλλο αυτί πιο πολύ κομμένο κτλ. ώσπου έμεινε κουτσαύτικο.

  28. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    …α, ξέχασα! Βλέπω έναν κάποιο διάλογο να γίνεται για τα κόμικς και τα κόμιξ. Τι να πουν και οι καημένοι οι γείτονές μας, που μπαίνουν καθημερινά στα taksi (πρέπει να ακούσει κανείς τα επιφωνήματα των μορφωμένων νεοελλήνων, όταν πρωτοπηγαίνουνε στην Πόλη για να σαρώσουν τα δερμάτινα), επικοινωνούν μέσω faks, κι άλλα, που δεν φαντάζεται ο πολιτισμός μας.

  29. Νέο Κid said

    Δύτη, μάλλον καλύτερα θυμάσαι για τον Σουλτς, εγώ άλλωστε ειδικεύομαι στον Κλαρκ. (η καημένη η μάνα μου κόντεψε να φωνάξει ψυχίατρο όταν κλείστηκα επί τετραήμερον οίκοι διαβάζοντας την τριλογία του Ράμα. 🙂 ) Yπάρχουν και τα Cοmixxx! (μικρά παιδιά και σεμνότυφοι παρακαλούνται να μην γκουγκλίσουν..) μερικά απ’τα οποία είναι θαυμαστά έργα τέχνης.

  30. spyroszer said

    25. Ναι, δεν εννοούσα τον Ταχυδρόμο, το βιβλιαράκι 🙂

  31. 26 -αμπάντ, για την ακρίβεια

  32. Μου άρεσε που από τα πρώτα καρεδάκια κιόλας, ο γελοιογράφος ρίχνει την αντιχουντική σπόντα για τον πρόεδρο της λέσχης που ήταν «εκλεγείς και ουχί διορισθείς»!

  33. Alexis said

    #29: Yπάρχουν και τα Cοmixxx! (μικρά παιδιά και σεμνότυφοι παρακαλούνται να μην γκουγκλίσουν..)
    Όχι δεν γκουγκλίζουμε. Βάλε λινκ κατευθείαν 🙂

    Πάντως το taksi δεν είναι ίδια περίπτωση με το κόμικς-κόμιξ.

  34. physicist said

    Παρατηρώ ότι το κόμικ γράφτηκε το 1970, δηλ. ένα χρόνο μετά την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη, ενώ την ίδια στιγμή κάνει σαφές ότι οι ήρωές του ποτέ δεν πάτησαν το πόδι τους εκεί και όλα ήταν μούσι.

    Χμμμμμ … καλό το χιούμορ και ωραίοι οι διάλογοι και οι χαρακτήρες αλλά αναρωτιέμαι μήπως και ο σκιτσογράφος ανήκε στους πυροβολημένους σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα.

  35. Νέο Kid Στο Block said

    34. Φυσικέ, νομίζω πως ο σχετικός πυροβολισμός άρχισε πολύ αργότερα από το 70 (και βέβαια κρατάει ακόμη γερά…μαζί με διάφορους και πληθικά αυξανόμενους πυροβολισμούς και τραυματισμούς και θανάτους..της λογικής)

  36. physicist said

    #35. — Κιντ, ομολογώ ότι δεν ξέρω πότε άρχισε ο πυροβολισμός περί της Σελήνης αλλά αν κρίνω από σύγχρονους πυροβολισμούς, ξεκινάνε συνήθως σε dt μετά το επίμαχο γεγονός, ιφ γιου νόου γουατ άι μην. 😉

  37. Νέο Kid Στο Block said

    Σ’αυτά τα θέματα γενικά, νομίζω πως τα 70’ς μέχρι μιντλ 80’s ήταν κλάσεις καλύτερα τα πράγματα νομίζω. (παγκοσμίως μιλάω).
    Υπήρχε κάποιος σεβασμός στη λογική και στην επιστήμη , και δεν θυμάμαι ,ας πούμε, παπάδες να σχολιάζουν τα αποτελέσματα της θεωρητικής και πειραματικής Φυσικής, όπως σήμερα…γιου νόου γουατ άι μην. 🙂

  38. physicist said

    #37. — Α, Κίντο, καλό αυτό με τους παπάδες, δεν θα φέρω αντίρρηση. 🙂

    Για τα υπόλοιπα έχω πολλές επιφυλάξεις. Νομίζω ότι πάντοτε υπήρχε η ροπή στις παλαβομάρες και πάντοτε υπήρχαν τα μέσα για τη γρήγορη διάδοσή τους, απλώς τώρα βλέπουμε σε πραγματικό χρόνο τη μετάδοση και τον εκλερναϊσμό τους (ώπα της, καινούργια λέξη).

  39. spiral architect said

    @34, 35, 36: Moon landing conspiracy theories:
    The first book about the subject, Bill Kaysing’s We Never Went to the Moon: America’s Thirty Billion Dollar Swindle,[8] was written in 1974,[9] two years after the Apollo Moon flights had ended, …

  40. Γς said

    36, 37:

    γιου νόου γουατ δέι μην;

  41. aerosol said

    Σαραντάρης, επιβεβαιώνω: μια χαρά ρούφαγα τον Ιούλιο στα παιδικάτα μου! Η αίσθηση του θαυμαστού που δημιουργούσε ήταν υπέροχη.
    Παρά το ότι έχω ασχοληθεί αρκετά με τα κόμικς δεν γνώριζα αυτό το δημιούργημα του Μητρόπουλου. Τον οποίο εκτιμώ ιδιαίτερα για την απατηλά απλή γραμμή του και την ικανότητα να μεταδίδει με μια εικόνα αποχρώσεις εννοιών και αισθημάτων. Σπάνιος γελοιογράφος, ίσως ο καλύτερος της γενιάς του. Θεωρώ πως η ακμή του σταμάτησε πριν τις αρχές του αιώνα -και δεν με έπεισαν ποτέ τα Άγρια Μωρά, διότι δεν ήταν άγρια και μου έβγαζαν κάτι γεροντίστικο.
    Ωραίος ο ECTOXEFTIR!

  42. Νέο Kid Στο Block said

    Αλλά και στα θέματα που αποτελούν το κυρίως αντικείμενο του ιστολογίου, εγώ (μιντλ 70,ς) πρόλαβα καλύτερες εποχές. Θυμάμαι σαν τώρα τον πατέρα μου (που ήταν τυπικά δεξιός, αν και όλη η ζωή του και η κοσμοθεωρία του ήταν μάλλον αριστερή..) να μού λέει ότι πήραμε το αλφάβητο από τους Φοίνικες και για τους ινδοευρωπαίους και θυμάμαι και τον «Θησαυρό της γνώσης» του Χαρίλαου Μηχιώτη (αν θυμάμαι καλά το όνομα της πρώτης μου μίνι-εγκυκλοπαίδειας) που έγραφε αυτά τα πράγματα ξεκάθαρα και χωρίς καμία «ενοχή» ή «second thoughts» όπως σήμερα ,που η κάθε άποψη ,ανεξάρτητα πόσο επιστημονική ή τεκμηριωμένη είναι, στιγματίζεται και χρωματίζεται.

  43. physicist said

    #39. — Αν το πρώτο βιβλίο γράφτηκε το 1974, τότε αυτές οι θεωρίες είναι παλιότερες. Μαρτυρίες για την προφορική τους διάδοση και οι νύξεις σε (φτηνά) ΜΜΕ είναι που ενδιαφέρουν αν θέλουμε να μάθουμε πότε πρωτοεμφανίσητκαν αυτά. Δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν τέτοιες αρλούμπες ήταν στη γύρα ακόμα και πριν την αποστολή.

  44. Νέο Kid Στο Block said

    το 42. πήγαινε (mainly) τω Φυσικώ.

  45. physicist said

    #42. — Κιντ, οι εντυπώσεις εκτός από την ποικιλία τους είναι και απατηλές. Την ίδια ηλικία μου φαίνεται πως έχουμε, πάνω-κάτω, και θα συμφωνούσα μαζί σου σε πρώτη ανάγνωση πλην όμως θυμάμαι πολύ καλά έναν-δυο Φιλολόγους στο Σχολείο να λένε για 5 εκατομμύρια λέξεις της ελληνικής γλώσσας. Κι αν κάτσω και σκεφτώ κι άλλο, είμαι βέβαιος ότι θα θυμηθώ κι άλλα από τα νεανικά μου χρόνια που ήταν κολοκύθια τούμπανα. Άλλα επέζησαν, άλλα όχι και μερικά (Φοινικικά και μυστικοί κώδικες καληώρα) μπήκανε σχεδόν στο μέηνστρημ, όμως δεν γεννηθήκανε τα τελευταία χρόνια, υπήρχαν από παλιά.

  46. Yannis said

    36: Αν όμως ο Μπαρμπ και οι συνεπιβάτες του είναι οι πολιτικοί παλαιάς κοπής, τότε τα μούσια έχουν άλλο νόημα 😉

    40: Π.χ. Πειραιώς Σεραφείμ, που έχει αποφανθεί ότι «πίσω από τη θεωρία για το μποζόνιο του Χιγκς κρύβεται τό αποκρουστικό πρόσωπο τού δαιμονισμού, γιατί μόνο δαιμόνια και κατεχόμενοι από αυτά μπορούν να μωρολογούν με τέτοιες ανοησίες», …
    (γραμμένο από το δημοσιογράφο που προχτές αναρωτιόμασταν αν …ψόφησε 🙂

  47. physicist said

    Διόρθωση, Κιντ: είσαι κάμποσο νεότερος από μένα αν το μιντλ 70’ς αναφέρεται στο έτος γεννήσεως και όχι στο έτος που πρωτοπήγες σχολείο.

  48. aerosol said

    Το ’69 («καθώς γυρνούσα εδώ και κει…») υπήρχαν κάμποσοι μεγάλης ηλικίας στην Ελλάδα που δεν πίστευαν πως τα πλάνα από την επίσκεψη στη Σελήνη ήταν αληθινά, πως ήταν δυνατό να συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν είχαν διαβάσει τίποτα, απλώς τους ξεπερνούσε το γεγονός. Νομίζω πως έτσι γεννήθηκαν οι σχετικές ιστορίες συνομωσίας: από το σοκ απλών ανθρώπων μπροστά στο μοναδικό γεγονός. Πιθανότατα ο Μητρόπουλος να παίζει με αυτή την αυθόρμητη αντίδραση δυσπιστίας.

  49. Νεο Kid said

    45. Τι να πω, ισως να ειναι ετσι. Ισως απλα να ημουν τυχερος που επεσα σε δασκαλους και περιβαλλον μη βαρεμενους γιατι τις κατομυριες λεξεις και τις πρωτογενειες ,και τις λοιπες παπαντζες τα τελευταια χρονια τα ακουσα.

  50. Γς said

    Κι έψαχναν λέει εθελοντή για την πρώτη επανδρωμένη πτήση στο διάστημα.

    Προσφέρθηκε ένας Ιταλός έναντι ενός εκατομμυρίου δολ.
    Και μετά ένας Έλληνας:

    -Τρία εκατομμύρια!
    -Μα τι λες; Ο Ιταλός μας ζητάει μόνο ένα. Του λέει ο διευθυντής της ΝΑΣΑ.
    -Μα κι εγώ ένα θέλω. Το άλλο ένα θα το πάρεις εσύ και αυτό που περισσεύει θα το δώσουμε στον Ιταλό για να φύγει απ τη μέση

  51. Το βιβλιαράκι συμβαίνει να το έχω. Όταν το είχα διαβάσει, μου είχαν κάνει εντύπωση τα δυο πιτσιρίκια, σαν μια ιστορία μέσα στην ιστορία, που σχολίαζαν «ΤΙ ΣΟΪ ΚΟΜΙΚΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ; ΣΕΞ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΠΟΥΘΕΝΑ!», διάφορα ενδιάμεσα ποδοσφαιρικά, «ΟΧΙ ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΟΜΙΚΣ ΤΟ ΛΕΣ ΕΣΥ ΑΥΤΟ; ΓΙΑ ΣΕΞ ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΟΜΑ!», «- ΛΕ… ΠΩ… ΤΙ Κ…, – ΞΕΡΩ-ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΠΗΣ … ΑΠΟ ΣΕΞ ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΟΜΑ», «- ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΒΑΖΑΝΕ ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΚΙ’ ΕΝΑ ΓΑΤΟ;, – ΓΙΑΤΙ ΒΛΑΞ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΕΞ!», όταν γίνεται μια έκρηξη και γκρεμίζεται ένας τοίχος και φαίνεται ένα ζευγάρι στο κρεβάτι του, λέει το ένα πιτσιρίκι «ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΣΕΞ ΣΕΞ ΣΕΞ και του λέει το άλλο «ΟΧΙ!… ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ», και τελειώνουν με «- ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ! ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΑΠ’ ΟΛΑ ΕΧΕΙ Ο ΜΠΑΧΤΣΕΣ, – ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΣΕΞ!».

  52. spiral architect said

    @43: Πολύ πιθανό αυτό που λες στο τέλος, ειδικά στην Αμερική με τα φριπρές στα ταμεία των σούπερ μάρκετ που είχαν τίτλους του στιλ «έκανα σεξ με έναν εξωγήινο» 😛
    Οι Mythbusters πάντως τις έχουν καταρρίψει: :mrgreen:
    Mythbusters Moon Landing photo hoax 1
    Mythbusters Moon Landing photo hoax 2

  53. sarant said

    34 και επόμενα: Όσο μπορώ να στηριχτώ στη μνήμη μου, τέτοιες διαδόσεις δεν θυμάμαι να άκουσα τότε, αλλά πολύ αργότερα. Και με τίποτα δεν θα ερμήνευα έτσι το κόμικς -και στον Βερν άλλωστε, οι ηρωες δεν προσεδαφίζονται.

  54. aerosol said

    Η άποψη δεν είχε διαδοθεί διότι οι νεώτεροι ήταν ενθουσιασμένοι και καθόλου δύσπιστοι. Ξέρω όμως πως ο παπούς μου έβλεπε την προσελήνωση και σχολίαζε «μην τα πιστεύετε αυτά, σας κοροϊδεύουν!». Απλός, αμόρφωτος άνθρωπος, δεν νομίζω πως ήταν ο μόνος της γενιάς του. Μιας γενιάς που είδε τα πάντα μέσα σε λίγα χρόνια: τηλέφωνα, ραδιόφωνα,αυτοκίνητα, αεροπλάνα, τηλεόραση,διαστημόπλοια. Από τον 19ο αιώνα στο αποκορύφωμα του εικοστού μέσα σε μια γενιά σχεδόν.

  55. Νέο Kid Στο Block said

    Μην ανησυχείς φυσικέ! Δεν είσαι παππούς. Kαι γώ επί «Επαναστάσεως» γεννήθηκα (κάποιους μήνες προτού ο μακαρίτης Νηλ πατήσει τη φεγγαρόσκονη),γι’αυτό και απέκτησα τέτοια θαυμαστή επαναστατική και πρωτοπόρα σκέψη! 😆

  56. physicist said

    #54. — Αυτό που γράφεις ταιριάζει και με τις δικές μου αναμνήσεις από τους ηλικιωμένους εκείνης της εποχής, όσο μπορώ να θυμηθώ μετά από τόσα χρόνια.

  57. physicist said

    #55. — Εγώ είμαι απειροστά προεπαναστατικός. 😉

  58. Νέο Kid Στο Block said

    57. Γέρο! (..της Δημοκρατίας. 😆 )

  59. spyroszer said

    Όπως λέει και το άρθρο της Βίκι (σχ. 39) ήδη από το 1968 κυκλοφορούσε αυτή η θεωρία συνομωσίας. Εδώ αναφέρεται και ένα άρθρο στους New York Times το 1969: A moon landing? What moon landing?

    Click to access sp4801-part1.pdf


    Αυτά στην Αμερική. Στην Ελλάδα, αν και δεν έχω ζήσει αυτή την εποχή, απ’ αυτά που έχω ακούσει από μεγαλύτερους δεν νομίζω να ήταν πολύ διαδεδομένες τέτοιες φήμες.

  60. Οι Ρώσοι πάντως, που ήταν και πιό εξελιγμένοι στην πυραυλική επιστήμη και πιό μπροστά γενικώς από τους Αμερικανούς σ’ αυτά τα θέματα και είχαν και επικεφαλής επιστήμονα-ιδιοφυία (του οποίου το όνομα μου διαφεύγει προς στιγμήν), διατείνονταν ήδη από τότε ότι η πτήση και η προσεδάφιση στη σελήνη ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί με την τεχνολογία εκείνης της εποχής. Απ’ όσο ξέρω, ακόμα και τώρα το ίδιο λένε…

  61. physicist said

    #59. — (Καλό θα ήταν να διαβάζαμε τα λινκ που δίνουν συνσχολιαστές — θενξ, Σπύρο!)

    Η γένεση αυτών των θεωριών στις ΗΠΑ δεν εκπλήσσει, τελικώς. Όχι εξαιτίας του στερεότυπου των «ανόητων Αμερικανών» αλλά επειδή το Διαστημικό Πρόγραμμα των ΗΠΑ πάντα είχε εσωτερικούς πολιτικούς αντιπάλους — άλλοτε με καλά επιχειρήματα, άλλοτε όχι. Μέρος της τακτικής είναι να τραβήξεις το χαλί της υποστήριξης του πληθυσμού γι’ αυτές τις δαπάνες, κι όποιος είναι κατά της Κυβέρνησης για ένα σωρό άλλους λόγους έχει ένα επιπλέον κίνητρο να πιστέψει σε τέτοιες θεωρίες.

  62. Νέο Kid Στο Block said

    Λήδα (60.) Σεργκέι Καραλιόφ. Mεγάλο κεφάλι ,αλλά κι αυτός -όπως κι οι Αμερικάνοι- είχε και μια μικρή στρατιά «Φρίτσηδων» («λάφυρα» πολέμου) επιστημόνων για μπακάπ.
    Kι οι Αμερικάνοι πάντως -για Σπούτνικ και Γκαγκάριν- τα ίδια πάνω κάτω λέγανε νομίζω. Ψυχρός πόλεμος γαρ…

  63. #62 Α, ναι! Και οι γερμανοί, φυσικά (δεν ήταν μόνος του ο Φον Μπράουν). Το πρόβλημα με τη συνωμοσιολογία είναι ότι, αν σε πάρει ο κατήφορος, δε σταματάς με τίποτα!!! Πάντοτε υπάρχει μια ακόμα πιό τρελή θεωρία! Η τελευταία που άκουσα είναι πως όλες τις φωτογραφίες και τα φιλμ από την προσελήνωση τα σκηνοθέτησε σε στούντιο της ΝΑΣΑ ο ένας και μοναδικός Στάνλεϊ Κιούμπρικ (τα κινηματογραφούσε μάλιστα παράλληλα με το 2001 που βγήκε στις αίθουσες το 1968, έναν χρόνο ακριβώς πριν από την προσελήνωση!)

  64. aerosol said

    Αν τα σκηνοθετούσε ο παροιμιωδώς τελειομανής Κιούμπρικ, θα ήταν έτοιμα με δυο χρόνια καθυστέρηση! 😀

  65. Νέο Kid Στο Block said

    63. Μα μπλέξανε και τον μακαρίτη τιτανογίγαντα Κιούμπρικ στις ανοησίες τους;; 😦
    H πλάκα είναι πως ο Κιούμπρικ (εκτός από περιπλανώμενος τζογαδόρος σκακιστής=μέγιστος τίτλος τιμής!) ήταν ένας άνθρωπος της επιστημονικής/τεχνολογικής αιχμής ,γι’αυτό και συνέννεσε κι ο Άρθουρ Κλαρκ (που δεν ήταν κανένα χαϊβάνι)για την «Οδύσσεια» και ανέπτυξαν μια ζεστή ανθρώπινη σχέση. Toν μαγάρισαν κι αυτόν λοιπόν…

  66. Γς said

    54:
    >Μιας γενιάς που είδε τα πάντα μέσα σε λίγα χρόνια: τηλέφωνα, ραδιόφωνα,αυτοκίνητα, αεροπλάνα, τηλεόραση,διαστημόπλοια.

    Ναι τα είδαν όλα.
    Και θυμήθηκα τον μπαλωματής της γειτονιάς, τον πλανόδιος μπαλωματή που όλο και σε κάποια γωνιά τον έβλεπες με τα σύνεργα του να σιάζει τα παπούτσια.

    Που είδε και τον Γς ο να έρχεται απ το νηπιαγωγείο με την τσάντα, του που μέσα είχε την πλάκα του και τα κοντίλια του.

    -Γιαννάκη τη γέμισες την τσάντα γράμματα;

    Κι απορούσα που νόμιζε ότι έτσι γίνεται με τα γράμματα.
    Με χαρά τον άκουγα να συνεχίζει αργότερα στο Δημοτικό το ίδιο χωρατό.
    -Ακόμα να γεμίσεις τη τσάντα γράμματα;

    Και το χωρατό του έγινε απορία, μια ζωή που με έβλεπε να κουβαλάω τσάντα.

    Κι όταν ξαναγύρισα στο πατρικό μου έτυχε ν ακούσω κι αυτό.

    -Στο φεγγάρι πήγαμε κι εσύ ακόμα να γεμίσεις τη τσάντα γράμματα.

    Θεός σχωρέστον

  67. sarant said

    64: 😉

  68. Νέο Kid Στο Block said

    Διά του λόγου το αληθές του 65.
    http://www.skakistiko.com/?p=5103

  69. spyroszer said

    Αυτό για τον μέγιστο Κιούμπρικ το διάβασα και στο άρθρο της Βίκι. Λέει έχει γυριστεί και ένα mockumentary (πώς μεταφράζεται αυτό, παρωδία ντοκιμαντέρ;), για το θέμα αυτό.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Dark_Side_of_the_Moon_%28documentary%29

  70. Νέο Kid Στο Block said

    69. Μάλιστα… μάλλον ήταν άφραγκη η χήρα του Στάνλεϋ, και είπε να βγάλει κανα ψιλό… (αλλά αυτός ο Κίσιντζερ ρε παιδί μου…τύφλα νάχει ο μαϊντανός, όπου συνωμοσία και δολοπλοκία ,μέσα!)

  71. Νέο Kid Στο Block said

    Εμένα αυτό που με εκπλήσσει σ’αυτές τις θεωρίες συνομωσίες και που αποτελεί ξεκάθαρη υπέρβαση του κοινού νου,είναι η στοιχειώδης παράβλεψη του παράγοντα «μέγεθος»! Άντε να δεχτώ μια συνομωσιολογική θεωρία που περιλαμβάνει 2-3 άντε 10 ανθρώπους. Αλλά εδώ μιλάμε για «ταξίδι στη σελήνη». Τι νομίζουν μερικοί πως είναι η ΝΑΣΑ; Κανα γραφείο «διεκπεραιώσεων» σε καμιά πολυκατοικία. Χώρα ολόκληρη είναι! Πέραν από τους 15(;) ανθρώπους που έχουν ΠΑΤΗΣΕΙ στο φεγγάρι (πολλοί ζουν ακόμη) και που δεν πήγαν μετά από κανα αιώνα απο το 69. Μέσα σε 4-5 χρόνια πήγαν ,υπάρχουν χιλιάδες (αν όχι εκατομμύρια) τεχνικοί, επιστήμονες, διοικητικοί κ.λ.π που συμμετείχαν σ’αυτά τα προγράμματα. Υπάρχουν δείγματα σεληνιακού υλικού (κάποια είναι προσιτά και στο κοινό νομίζω, χωρίς να είμαι σίγουρος γι’αυτό) . Όλοι «μούγκα στη στρούγκα»;; Aν είναι δυνατόν δηλαδή!

  72. skol said

    Βρίσκω -δεν το ήξερα- ότι είχε γυριστεί και μια ταινία κιν. σχεδίων πρόσφατα βασισμένη στο ίδιο μυθιστόρημα.
    Να και ένα τραγούδι απ’ τον Σαββόπουλο.

  73. # 71

    Παραβλέπεις όμως την θεωρία της ομαδικής παράκρουσης !
    Ποιός θα πιστεύει μετά από 50 χρόνια πως ο «δαντελένιος» Κωστάκης ο Μανωλάς δεν έχει δει ούτε μια κίτρινη κάρτα στο πρωτάθλημα ενω διανύουμε την 20 αγωνιστική ;

    επ’ ευκαιρία ρε Κιντ. εσύ που ασχολείσαι με τα σχετικά του σκακιού θυμάσαι σε ποια ταινία είχαν αφήσει μια σπουδαία παρτίδα ατέλειωτη και εμφανίσθηκε μετά ικανό χρονικό διάστημα μια γυναίκα με την τελευταία κίνηση σ’ ένα σφραγισμένο φάκελλο για να την κερδίσει (αυτά θυμάμαι μέσες-άκρες)

  74. Νέο Kid Στο Block said

    73. Tζι, δεν μού λέει κάτι το στόρυ που λες.

  75. Κιντ, μη ζητήσεις να σου μετρήσουμε τα σχόλιά σου του χρόνου, άμα συνεχίσεις να βγαίνεις με κομμένη την ουρά σου, κάθε τόσο…

  76. # 74

    Κιντ, δεν πειράζει είναι η

    The Luzhin defense, την βρήκε ο γιόςε μουστα ψαχτήρια του

  77. 62, Kι οι Αμερικάνοι πάντως -για Σπούτνικ και Γκαγκάριν- τα ίδια πάνω κάτω λέγανε νομίζω. Ψυχρός πόλεμος γαρ…

    Μπα, η εκτόξευση του Σπούτνικ προκάλεσε τεράστια έκπληξη και δέος στους Αμερικάνους, σε βαθμό που να πιστώνουν το γεγονός ως εγερτήριο σάλπισμα για την κινητοποίηση της αμερικάνικης (και όχι μόνο) επιστήμης και τεχνολογίας στον ντε φάκτο αγώνα δρόμου των δύο ψυχροπολεμικών στρατοπέδων για την κατάκτηση του διαστήματος.

    Η ανάγκη για ένα καινούργιο Sputnik Moment (κατά προτίμηση με ειρηνικές διαστάσεις) έχει διατυπωθεί επανειλημμένα στις ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες, με το σκεπτικό πως ένα αντίπαλο δέος θα μπορούσε να δημιουργήσει αντίστοιχη κινητοποίηση.

    Έχουν υπάρξει στο παρελθόν στιγμές που πλησίασαν το Sputnik Moment, όπως, πχ, όταν η Fairchild Semiconductor – εμβληματική εταιρεία των ΗΠΑ στον χώρο των μικροηλεκτρονικών – επρόκειτο να αγοραστεί από γιαπωνέζικες εταιρείες, τέλη 80, και τελικά δημιουργήθηκε η Sematech σαν αντίποδας. Αλλά καμμιά στιγμή δεν έχει φτάσει στο ύψος του Σπούτνικ (pun intended).

  78. 71,Υπάρχουν δείγματα σεληνιακού υλικού (κάποια είναι προσιτά και στο κοινό νομίζω, χωρίς να είμαι σίγουρος γι’αυτό)

    Ναι, υπάρχει μια φεγγαρόπετρα (βασάλτης, νομίζω) στο μουσείο της ΝΑΣΑ στο Χιούστον, που μπορείς να την ακουμπήσεις. (Τώρα, βέβαια, θα πει ο άλλος, βασάλτη μπορεί να βρει στην Γη και η κουτσή Μαριά…)

  79. mitsi vrasi said

    Γεια σας
    1. Όχι σπουδαίος ο Μητρόπουλος, αλλά με αρκετά πολύ έξυπνα. Δεν το’ξερα αυτό. Ευχαριστούμε για το δωράκι.
    2. Ήμουν απ’ τις οπαδούς του κόμιξ γιατί γλιτώναμε από το κόμικ-κόμικς, τανκ-τάνκς κλπ., γιατί πιστεύω πως οι ξένες λέξεις που δεν έχουν ελλληνοποιηθεί πρέπει να μένουν άκλιτες.
    3. Κάπου είχα διαβάσει ότι ο Βερν είχε μετρήσει στο βιβλίο σωστά την απόσταση (δεν το έχω επιβεβαιώσει)
    4. Έπεσε στα χέρια μου πριν από λίγα χρόνια ένα βιβλίο του με τίτλο «Χειμώνας στο Παρίσι» (αν δεν κάνω λάθος), με όλα τα βερνικά ρομαντικά στοιχεία του, αλλά τελείως μαύρο.

  80. mitsi vrasi said

    Μελό στοιχεία του.

  81. spyroszer said

    75. Αλώπηξ κόλουρος ο Κιντ 🙂

  82. Yannis said

    6, 11, 14, 19: Φαντάζεστε τα μούτρα του Βερν, αν μάθαινε ότι αυτός που συνετέλεσε για το πρώτο ταξίδι στη Σελήνη ήταν Γερμανός;

    24: Το εξώφυλλο των Κλασικών Εικονογραφημένων.

    Και μερικές από τις πρωτότυπες(;) εικόνες.



  83. Νέο Kid Στο Block said

    Προσφορά στο φιλοθεάμον κοινόν! 🙂
    http://www.teamgr.gr/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=156&id=7500&Itemid=314#

  84. sarant said

    82-83: Μπράβο Γιάννη, μπράβο Κιντ!

  85. Γς said

    Και θυμήθηκα τις μαγουλάδες μου,
    Τότε πλακωνόμαστε στα παιδικά αναγνώσματα (έρλι 50ιζ)
    Μας έμεινε και λάθος το κλαΣΣικος)

  86. 65: «H πλάκα είναι πως ο Κιούμπρικ (εκτός από περιπλανώμενος τζογαδόρος σκακιστής=μέγιστος τίτλος τιμής!) ήταν ένας άνθρωπος της επιστημονικής/τεχνολογικής αιχμής ,γι’αυτό και συνέννεσε κι ο Άρθουρ Κλαρκ (που δεν ήταν κανένα χαϊβάνι)για την “Οδύσσεια” και ανέπτυξαν μια ζεστή ανθρώπινη σχέση.»

    Εξού και το καρφί: Λέει ο Κλαρκ στην εισαγωγή του 2010, σχολιάζοντας κάποιες, ας πούμε προφητικές σκηνές του 2001, πως το πλήρωμα του Skylab είχε κινηματογραφήσει μια μίμηση της σκηνής που ο αστροναύτης κάνει τζόγκινγκ στον περιμετρικό δακτύλιο του διαστημοπλοίου, και του την είχαν στείλει.

    «And they televised the whole exercise back to Earth (need I name the accompanying music?) with the comment: ‘Stanley Kubrick should see this.’ As in due course he did, because I sent him the telecine recording.

    (I never got it back; Stanley uses a tame Black Hole as a filing system.)»

  87. Yannis said

    Και όλο το βιβλίο (στα γαλλικά με τις εικόνες) εδώ.

  88. Ψάχνοντας να βρω να μην γράψω την φράση από μνήμης, έπεσα σε αυτήν την ωραία σελίδα, που έχει τα δύο βίντεο. http://www.2001italia.it/2013/09/skylab-40-years-later.html

  89. vioannis said

    Εδώ ( http://www.math.technion.ac.il/S/rl/ ) ένας μαθηματικός, πάνω κάτω της γενιάς μας, που πολύ αγάπησε τον Ιούλιο Βερν ( http://jv.gilead.org.il/)

  90. vioannis said

    43 εικόνες από τονHenri de Montaut:
    http://jv.gilead.org.il/rpaul/De%20la%20terre%20%C3%A0%20la%20lune/

  91. Νέο Kid Στο Block said

    Μitsi Vrasi (90). Το σχόλιό σου για τον Βερν και την απόσταση Γης-Σελήνης, μού θύμισε άλλο ένα κάζο για τους conspiracy theorists. Αστροναύτες των Apollo έχουν βάλει «καθρέφτες» (retro-reflectors) και έκτοτε φυσικοί και τεχνικοί μετράνε με λέιζερ επακριβώς (με απόκλιση κάποιων μιλιμέτρων) την απόσταση. Εκτός πια κι αν είναι κι όλοι αυτοί στο κόλπο και χτυπάνε με τα λέιζερ στο…στούντιο του Κιούμπρικ. 🙂
    Πάντως η χοντρική απόσταση Γης-Σελήνης ήταν γνωστή στους σοφούς αστρονόμους της αρχαιότητας (Aρίσταρχος ο Σάμιος σίγουρα, ίσως κι άλλοι που δεν θυμάμαι) , καθότι υπάρχει μια γεωφυσική σύμπτωση που λόγω γεωμετρικών αναλογιών επιτρέπει με λίγη τριγωνομετρία και πολύ μυαλό τον υπολογισμό. Η σύμπτωση (που δείχνει και συνεπάγεται την ολική έκλειψη Ηλίου) είναι πως το πηλίκο των λόγων απόστασης από τη Γη και διαμέτρων για τον Ηλιο και τη Σελήνη αντίστοιχα είναι σχεδόν 1. Για την ακρίβεια ισχύει: (Aπόσταση Γ-Η/διάμετρος Η) / (Απόσταση Γ-Σ/διάμετρος Σελήνης)=0,9604 ,πράγμα που επιτρέπει στις εκλείψεις να είναι πραγματικά «ολικές» (σχεδόν..) 🙂

  92. nirevess said

    Πάντως ο Κινέζος (3η εξάδα, αρ. 2) δεν λέει «στη Σαγκάη». Για την ακρίβεια, δεν λέει απολύτως τίποτα.

  93. sarant said

    Ρε Κιντ, συγνώμη, δεν είχα δει νωρίτερα τη σπαμοπαγίδα -και τώρα που τα είδα, τα έσβησα 🙂

    92: Θα με εξέπληττε αν έλεγε κάτι, εν έτει 1970. 🙂

  94. Μαρία said

    53
    Επιβεβαιώνω όσα γράφει ο Αεροζόλ.
    54
    Μου θύμισες ένα γέρο θυμόσοφο το καλοκαίρι του ’70 στη Θάσο ακριβώς σαν τον παππού σου. Προσπαθούσε να μας πείσει οτι πρόκειται για απάτη.

  95. gryphon said

    Σχετικό τραγουδι (μονο στον τιτλο δηλαδη αλλα παντα ωραιο)

  96. Γς said

    Κι άλλο ένα

  97. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  98. Avonidas said

    Αχ, αναμνήσεις…
    Το πρώτο βιβλίο που διάβασα ποτέ (και εννοώ το πρώτο που διάβασα μόνος μου, όχι που μου διάβασαν) ήταν το Ταξίδι στο κέντρο της Γης του Ιουλίου Βερν. Ακολούθησαν πολλά άλλα, σχεδόν όλα τα πρώτα μου αναγνώσματα ήταν Βερν. Δεν θυμάμαι από ποιον εκδοτικό οίκο (και δεν τα έχω πια πρόχειρα, μετά την τελευταία μου μετακόμιση). Ήταν ωραίες εκδόσεις με σκληρό γυαλιστερό εξώφυλλο και μέσα τις πρωτότυπες (φαντάζομαι) γκραβούρες. Λίγο καιρό αργότερα, ένας οικογενειακός μας φίλος μου χάρισε «Τα Τέρατα των Θαλασσών», σε παλιότερη έκδοση αυτά, κόκκινο σκληρόδετο.

    Το καρέ με τον οπτικό που θησαύρισε πουλώντας κυάλια στους σεληνόπληκτους νομίζω είναι αναφορά σε ένα άλλο διήγημα του Βερν, το «Κυνήγι του Αερόλιθου», όπου ένας μεγάλος μετεωρίτης εντοπίζεται από δύο ερασιτέχνες αστρονόμους σε τροχιά γύρω από τη Γη, και τελικά προκύπτει πως είναι από ατόφιο χρυσάφι — καταλαβαίνετε λοιπόν τι πανζουρλισμός έγινε! Θυμάμαι που απορούσα πώς στο καλό μπόρεσαν να προσδιορίσουν τη σύστασή του. Όσο μπορώ να καταλάβω, αυτό πρέπει να είναι αδύνατο. Μπορούμε να προσδιορίσουμε τη σύσταση των αστέρων επειδή ακτινοβολούν, και των νεφελωμάτων επειδή απορροφούν ακτινοβολία, με φασματοσκοπία. Δεν νομίζω ότι γίνεται να βρούμε τη σύσταση ενός μετεωρίτη με παρατηρήσεις της τροχιάς ή της επιφάνειάς του, και ακόμη κι αν προσδιορίσουμε την πυκνότητά του, δεν θα είναι εύκολο να διακρίνουμε τον χρυσό από τον σίδηρο, που περιέχουν αρκετοί μετεωρίτες.

    Τέλος, τα ευτράπελα διαστημικά ταξίδια στην ελληνική ΕΦ ξεκίνησαν κάπως νωρίτερα… το 1962:

    ούτε κι αυτή η εκτόξευση πέτυχε τελικά, και το μόνο πράγμα που η «ταλαίπωρος Ελλάς» κατάφερε να στείλει αναμφισβήτητα στο Διάστημα είναι το χρέος 😉

  99. munich said

    νομίζω ότι αν όντως είχε σκηνοθετήσει ο Κιουμπρικ την προσελήνωση τότε δεν θα υπήρχαν σήμερα αρνητές της και συνομωσιολόγοι

  100. Yannis said

    98: Οι εκδόσεις για τις οποίες μιλάς (σίγουρα αυτές με το κόκκινο εξώφυλλο) είναι ΑΣΤΗΡ.
    Στις νεότερες εκδόσεις τους είχαν στην αρχή έγχρωμο κάλυμα με εικόνα και κατόπιν το κόκκινο σκληρό εξώφυλλο έγινε έγχρωμο.
    Εξαιρετικές εκδόσεις με τις πρωτότυπες εικόνες, δε γνωρίζω αν η μετάφραση ήταν πιστή η είχε προσαρμοστεί για παιδιά.
    Κάποιος γαλλομαθής που να ξέρει;

  101. sarant said

    100: Από τον Αστέρα είχα πολλά. Θυμάμαι τις Περιπέτειες Κινέζου στην Κίνα επειδή ηταν σε μετφρ, Καζαντζάκη. Αλλά αμυδρά θυμάμαι πως αργότερα που το κοίταξα είδα πως είχε κάνει διασκευή.

  102. Avonidas said

    100: Άγκυρα

    Τα πιο πολλά, τουλάχιστον.

  103. 54,94, …ο παπούς μου έβλεπε την προσελήνωση…Προσπαθούσε να μας πείσει οτι πρόκειται για απάτη.

    Πάτησαν ή απάτησαν;
    Ιδού η απορία.

  104. Yannis said

    102: Ο Αστέρας του Παπαδημητρίου είχε βγάλει 50 τόμους μέχρι το 1975 και σίγουρα αυτός είχε το κόκκινο σκληρό εξώφυλλο με τις πρωτότυπες λιθογραφίες. Πολλές από τις εικόνες στο λικνο που παραθέτεις είναι από αυτές τις εκδόσεις (π.χ. οι τελευταίες στην 1η και 2η σειρά, το εξώφυλλο του 15ετούς πλοιάρχου).
    Τα περισσότερα, αν θυμάμαι καλά, ήταν σε μετάφραση του Πωλ Μενεστρέλ.
    Ενα δείγμα εδώ.

    Και το καλύτερο στο τέλος!
    Οι Πειραταί του Αιγαίου σε διασκευή Ν. Καζαντζάκη.

    Καληνύχτα σε όλους!

  105. Yannis said

    101: Ευχαριστώ, Νικοκύρη. Και από αυτό που λίκνισα στο 104, φαίνεται ότι ο Καζαντζάκης (τουλάχιστον) έκανε διασκευές.

  106. Μαρία said

    http://www.ekdoseispapadimitriou.gr/ProductList.aspx?Category=2 Ο Βερν αρχινάει απ’ τη 2η σελίδα.
    Όπως τα λες είναι. Κάποια απ’ τα παιδικά με το ίδιο ακριβώς εξώφυλλο τα έχω απ’ τη δεκαετία του ’50.

  107. Γς said

    105:
    Το «τουλάχιστον» που πάει;
    Στον Καζαντζάκη ή στις διασκευές του;
    (καρφί για τις μεταφράσεις του)

  108. Yannis said

    107: Καλημέρα!
    Το «τουλάχιστον» πάει στους μεταφραστές και διαβάζεται σε συνάρτηση με τα 100 & 101. Δηλαδή ένας τουλάχιστον (ο Ν.Κ.) έκανε διασκευές.

  109. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    103.Πάτησαν ή απάτησαν;
    Ιδού η απορία.

    Nα ΄χεν η γης πατήματα
    κι ο ουρανός κερκέλια
    να πάτου τα πατήματα
    να ΄πιανα τα κερκέλια
    ν΄ανέβαινα στον ουρανό
    να διπλωθώ να κάτσω
    να δώσω σείσμα τ΄ουρανού…

    Καλημέρα

  110. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @100 κι 101,

    τα πιο πολλά ήταν λάιτ διασκευές (συνήθως περιορισμός του πρωτότυπου κειμένου, για να ενταχθεί στις προβλεπόμενες σελίδες της σειράς) από τον κερκυραίο μουσικό Γεώργιο Λαμπελέτ, ο οποίος ήταν φανατικός φαν του Βερν κι έγραφε, πολλές φορές, και σύντομους προλόγους στα έργα που ακολουθούσαν, μάλλον για παιδιά (:οι πρόλογοι).
    Αυτό, βέβαια, όταν την σύντμηση δεν την είχαν κάνει οι μεταφραστές τους, πχ. ο Καζαντζάκης.
    Δεν ήταν κακές εκδόσεις -το αντίθετο, μάλιστα. Και, οπωσδήποτε, υπήρξαν οι πιο πλήρεις σε αριθμό τίτλων έργων του Βερν.

    Τα έγχρωμα «πλαστικοποιημένα» εξώφυλλα, όταν πρωτοκυκλοφόρησαν ήταν ντυμένα με ίδιας εικόνας χάρτινο κάλυμα. Εκδόσεις δυσεύρετες πλέον, αφού είναι γνωστή η καταστροφική μανία των μικρών.

    Εγώ, κι επιτρέψτε μου την προσωπική αναδρομή, είχα δανείσει σε συμμαθητή μου την «Σφίγγα των Πάγων», που λάτρευα, εννοείται πολυτονική -εκείνη την εποχή- και με το πρωτότυπο κάλυμα. Δεν μου την επέστρεψε ποτέ. Στη συνέχεια, βρήκα στην Ελβετία την πρωτότυπη γαλλική έκδοση, που έσπευσα ν’ αγοράσω, βρήκα κι άλλη, μεταγενέστερη, βιβλιοφιλική, αγόρασα πριν από τρία χρόνια και την νεώτερη ελληνική και εικονογραφημένη, σε μετάφραση της Άννας Δαμιανίδη (από τις εκδόσεις «Ποταμός»), αλλά δεν μπόρεσα να θεραπεύσω την πληγή της απωλείας Εκείνης!

    Έτσι, δράττομαι της ευκαιρίας, όπως λένε, χωρίς πολλές – πολλές ελπίδες πλέον, να παρακαλέσω κάποιον ενδεχομένως από εσάς που την έχει, να μου την πουλήσει (όσο-όσο, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για παζάρια…). Ευχαριστώ.

  111. Γς said

    110:
    >είχα δανείσει σε συμμαθητή μου την “Σφίγγα των Πάγων” […] Δεν μου την επέστρεψε ποτέ

    Κι εγώ θυμάμαι μια πιο σπάνια περίπτωση:
    Είχα δανείσει σε συμμαθητή μου ένα βιβλίο και μου το … επέστρεψε!

  112. 106 Ωραία σειρά ήταν αυτή. Οι μεταφράσεις/διασκευές του Μενεστρέλ ξεχωρίζουν από τα ελληνικά λογοπαίγνια που έχωνε μέσα. Ο ίδιος έγραφε και μικρούς προλόγους σε όλους (αν δεν κάνω λάθος) τους τόμους, ένας τόμος δε είναι η βιογραφία του Βερν γραμμένη από τον ίδιο. Ήταν νομίζω και μέλος κάποιας διεθνούς Εταιρείας Φίλων του Ιουλίου Βερν ή κάτι τέτοιο.

  113. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Διόρθωση στο 110:

    «…από τον στιχουργό Πωλ Μενεστρέλ,…», βέβαια, και όχι «…από τον κερκυραίο μουσικό Γεώργιο Λαμπελέτ»!!!

    (Ευχαριστώ τον Δύτη για τη διακριτικότητα του 112, που όχι μόνο μου «άνοιξε τα μάτια» αλλά που τόσο αποτελεσματικά χτύπησε τον δράκο του Αλτσχάιμερ.)

  114. Διακριτικότητα; Εγώ σκεφτόμουν «κοίτα να δεις που δεν θυμάμαι καθόλου μεταφράσεις του Λαμπελέτ, αλλά πόσο σίγουρος μπορεί να είμαι;» 🙂

  115. Υπάρχει ένα βιβλίο για τον Βερν, από έναν άνθρωπο που έχει μελετήσει πολύ το έργο του. Δείτε εδώ.

  116. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δεν ήξερα την ΑΛΕΦ και τις δραστηριότητές της, κύριε Μανωλά, ευχαριστώ! Αντιθέτως, ξέρω καλά το Άλεφ του Μπόρχες που, κατα ευτυχή σύμπτωση, δεν βρίσκεται και πολύ μακριά. (: Η διάμετρός του πρέπει να ήταν δύο με τρία εκατοστά, αλλά μέσα του χωρούσε όλο το κοσμικό σύμπαν).

  117. Yannis said

    110. Το ωραίο είναι ότι στη βιογραφία του που φαίνεται στο λίκνο του 104, δεν υπάρχει αναφορά σ’ αυτή του τη δραστηριότητα! Για κάποιους έμεινε μόνο ως στιχουργός. Για άλλους ήταν ο μεταφραστής του Βερν…

    Σφίγγα των Πάγων… Δοκιμάσατε σε παλαιοβιβλιοπωλεία;
    Κάποια στιγμή είδα ότι είχαν αρκετά του Βερν από τις εκδόσεις Αστέρος.
    Μπορείτε βέβαια να πάρετε την τελευταία έκδοση που φαίνεται στο λίκνο της Μαρίας στο 106 (3η σελίδα).
    Το δικό μου πάντως δεν το πουλάω 🙂

  118. Αρκεσινεύς said

    Το πρώτο βιβλίο του Βερν που διάβασα ήταν στη Β’ Γυμνασίου το «Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος» σε ακραιφνή καθαρεύουσα. Δυσκολευόμουνα βέβαια, αλλά το χαιρόμουνα. Μου το είχε δώσει ένας θείος μου ο οποίος στη συνέχεια μου έδωσε και αρκετά άλλα του Βερν.

    Βιβλίο δανεισμένο ή σκισμένο ή χαμένο: Θύμα κι εγώ όταν ήμουν φοιτητής. Πήρα το πτυχίο μου και έδωσα 4 βιβλία OXFORD CLASSICAL TEXTS στο φίλο μου. Ακόμα να μου τα επιστρέψει! Δανεικά και αγύριστα.

  119. Τώρα που ξαναβλέπω το κόμιξ του Μητρόπουλου: ο «πλοίαρχος Νίκολ» ήταν, αν δεν κάνω λάθος, λοχαγός (capitaine) στο βιβλίο. Τώρα δεν τα έχω πρόχειρα, αλλά θα ήταν ενδιαφέρον να δει κανείς πώς αποδίδεται στην παλιά έκδοση (Σιδέρη;) που πιθανότατα είχε υπόψη του ο Μητρόπουλος, και στην καινούρια (Αστέρος).

  120. Avonidas said

    «Θα προσέξατε επάνω δεξιά τη σκηνή με τον Βερν που κλαίει επειδή του έκαναν σαλάτα το μυθιστόρημα, ενώ ο Μπαλζάκ του συμπαραστέκεται. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται τουλάχιστον σε άλλα δύο σημεία του έργου (με τον Ζολά και τον Τολστόι).»

    Αλήθεια, τον Ζολά πού τον είδατε; Εγώ μόνο τον Μπαλζάκ και τον Τολστόι είδα. Επίσης, οι σελ.67-68 είναι η ίδια σελίδα, τουλάχιστον στο pdf που κατέβασα. Ο δαίμων του (ηλεκτρονικού) τυπογραφείου;

  121. sarant said

    120: Ναι, έγινε λάθος και έβαλα δυο φορές την ίδια σελίδα (η μια είναι όμως ισιασμένη),. Αλλά δεν λείπει καμία, απλώς μπήκε δυο φορές. Όσο για τον Ζολά, θα τον φαντάστηκα 🙂

  122. Yannis said

    120, 121: Ο Τολστόι παρηγορεί τον «Αύγουστο» Βερν 🙂

  123. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Γιάννη (117), καλημέρα!

    Δεν μ’ ενδιαφέρει η καινούργια Σφίγγα, που βρίσκεται, αλλά εκείνη που κυκλοφορούσε γύρω στο ’70, ει δυνατόν με το χάρτινο κάλυμά της. Ναι, ξέρω ότι το εξώφυλλο και της καινούργιας είναι το ίδιο, όμως υπάρχει κάτι … που δεν είναι.

    Για την περίπτωση που αλλάξεις γνώμη: glikot@gmail.com

  124. spyroszer said

    119. Δύτη, στην έκδοση της Άγκυρας πλοίαρχος ήταν ο Νίκολ.

  125. 124 Να θυμηθώ τέλος Φλεβάρη που θα ξαναπεράσω από το πατρικό μου να τσεκάρω τις άλλες δύο εκδόσεις, λοιπόν.

  126. Εν συντομία: προσωπικά βγάζω καντίλες με την κατάληξη σε ξι για πληθυντικός αγγλικών λέξεων με ενικό σε σι ή κέι, όπως και με λέξεις που είναι καταχρηστικά πλεοναστικές (π.χ. η Αμερικανιά «katana sword», τη στιγμή που το σωστό είναι απλώς «katana» — και ομοίως η ελληνικούρα «σπαθί σαμουράι,» όχι για λόγους πλεονασμού όμως). Έτσι, κανονικά λέω και γράφω: «Σ’ ένα κόμικ που διάβασα […]», αλλά: «Τα κόμικς […]» — όπως επίσης προφέρω και γράφω: «Στάινμπεκ» και ποτέ μα ποτέ: «Στάιμπεκ» (η διαφορά είναι πολύ σαφής).

  127. Mustang said

    Στις τελευταίες «Νυχτες Πρεμιέρας» προβλήθηκε και η μεγάλου μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων του Άγγελου Σπάρταλη «Απο τη Γή στη Σελήνη». Εξαιρετική. Θα ξαναπαιχτεί σίγουρα και στο «SFF-rated Athens 2014», το Διεθνές κινηματογραφικό Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας που θα γίνει την τελευταία εβδομάδα του Μαρτίου στον κιν. ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ.

  128. Avonidas said

    Ένα διαφορετικό (αλλά εξίσου ξεκαρδιστικό) ‘Από τη Γη στη Σελήνη’

  129. Αργύρης said

    Το συγκεκριμένο κόμικς του Μητρόπουλου πρωτοδημοσιεύεται στον Ταχυδρόμο, περίπου από το Καλοκαίρι του 1967.

  130. sarant said

    129 Το θυμάμαι για 1969 ή 1970, οπωσδήποτε μετά το ταξίδι του Απόλλων 11. Το βιβλιαράκι εκδόθηκε το 1970, αποκλείεται να είχε δημοσιευτεί το 1967.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: