Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Διαψεύδονται οι Κασσάνδρες;

Posted by sarant στο 18 Αυγούστου, 2014


Την αφορμή για το σημερινό άρθρο την πήρα από μια συζήτηση που είχα με μια φίλη στο Φέισμπουκ, η οποία επέμενε ότι είναι λάθος να λέμε «Οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν/θα διαψευστούν». Εγώ διαφωνώ, και μάλιστα έχω γράψει για το θέμα αυτό, τόσον στο παλιό μου ιστότοπο, όσο και στο βιβλίο μου «Γλώσσα μετ’ εμποδίων«, το οποίο είχε εξαντληθεί αλλά ανατυπώθηκε για να κάνουμε και τη γκρίζα μας διαφήμιση. Συνειδητοποίησα όμως ότι στο ιστολόγιο δεν έχουμε ποτέ συζητήσει το θέμα, παρά μόνο σε τυχαία σχόλια σε άλλα άρθρα, οπότε χάρηκα χαρά μεγάλη, επειδή με έχει πιάσει το καλοκαιρινό ραστόνι κι είναι βολικό να αναδημοσιεύω παλιό υλικό, έστω και ξαναδουλεμένο. (Παρένθεση: Η ραστώνη είναι ίδιο πράγμα με τη μουργέλα. Αλλά αν πεις ραστώνη είσαι προοδευτικός, μεταρρυθμιστής και συναμφότερος, ενώ αν λες μουργέλα δεν έχεις περάσει διαφωτισμό και είσαι μπασκλάς).

Λοιπόν, η φίλη έγραψε: Η Κασσάνδρα ή Αλεξάνδρα κόρη του Πριάμου και της Εκάβης είχε το χάρισμα να προβλέπει τα μελλούμενα και οι προφητείες της ήταν ΠΑΝΤΑ αληθινές και σωστές! Απλώς δεν γίνονταν πιστευτές…αλλά ήταν ΟΛΕΣ σωστές! Άρα, τουτέστιν δηλαδή, εκφράσεις όπως: «διαψεύστηκαν οι Κασσάνδρες» » μην ακούτε τις Κασσάνδρες» «πρόλαβαν διάφορες Κασσάνδρες » δεν έχουν σχέση με το μύθο και δεν δίνουν το νόημα που θέλετε στο λόγο σας!

Την ένσταση αυτή θα την έχετε μάλλον συναντήσει ξανά, αφού οι Κασσάνδρες ακούγονται πολύ συχνά στην πολιτική αντιπαράθεση. Για παράδειγμα, πριν από μερικές δεκαετίες, στις 15.11.2006 συγκεκριμένα (το ξέρω ότι δεν μας χωρίζουν ούτε οχτώ χρόνια από τότε, αλλά δεν φαίνεται να έχουν περάσει δεκαετίες;) ο Στάθης, που τότε είχε τακτική στήλη στην Ελευθεροτυπία, είχε γράψει:

Εχει αρχίσει τα όργανα με τα ελληνικά του και ο κ. Καραμανλής. Μετά το «δράσεις» και «δράσεις» και «δράσεις», άρχισε να «διαψεύδει» και τις «Κασσάνδρες». Πρόεδρε! Το πρόβλημα της Κασσάνδρας δεν ήταν ότι μάντευε σφαλερά, αλλά ότι δεν την πίστευαν.

(Το ξέρουμε καλά, διότι την έχουμε κάνει κι εμείς επ’ αυτού την γκέλα μας). Ομως, Πρόεδρε, τι τα θες περί Κασσάνδρας; εσύ κοτζάμ Λούλη έχεις Κάλχα και Τειρεσία στο πλάι σου! Τι κίνδυνο να διατρέχει η Τροία με τέτοιον κολοσσό στις πύλες της;

Η ένσταση του Στάθη, αν την κατάλαβα καλά, είναι ότι κακώς ο πρωθυπουργός μιλάει για «Κασσάνδρες» που «θα διαψευσθούν» διότι οι Κασσάνδρες έκαναν αλάνθαστες προβλέψεις, δυστυχώς όμως κανείς δεν τις πίστευε. Άρα, υπονοεί ο Στάθης, είναι λάθος να μιλάμε σήμερα για «Κασσάνδρες» απαξιωτικά, πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο «Κασσάνδρες» μόνο για όσους κάνουν δυσμενείς προβλέψεις που είναι σωστές και δεν εισακούονται.

Όμως, τι εννοούμε όταν λέμε σήμερα «Κασσάνδρες»; Ας κάνουμε το απονενοημένο διάβημα κι ας ανοίξουμε λεξικό, ευτυχώς έχουμε πια καλά λεξικά. Το λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη, λοιπόν, μας λέει ότι η λ. Κασσάνδρα είναι μετωνυμία για κάποιον που κάνει δυσοίωνες προβλέψεις. Το λεξικό Μπαμπινιώτη είναι πιο αναλυτικό, λέει ότι είναι μετωνυμία για πρόσωπο που κάνει δυσοίωνες προβλέψεις τις οποίες οι άλλοι αντιμετωπίζουν με δυσπιστία. Νομίζω ότι ο ορισμός Μπαμπινιώτη είναι πληρέστερος, το στοιχείο της δυσπιστίας υπάρχει σχεδόν πάντοτε.

Άρα; Άρα, έχει άδικο ο Στάθης όταν επικρίνει τη χρήση «οι Κασσάνδρες θα διαψευσθούν». Οι Κασσάνδρες (και μάλιστα στον πληθυντικό!) δεν είναι η παλιά, η μυθολογική Κασσάνδρα· πέθανε εκείνη, την έσφαξε η Κλυταιμνήστρα, ως γνωστόν. Οι Κασσάνδρες είναι οι κινδυνολόγοι, οι μάντεις κακών, όσοι προλέγουν δεινά, είτε δίκιο έχουν είτε όχι. Λοιπόν, στα σημερινά ελληνικά, ή ίσως στα ελληνικά γενικώς, η φράση «οι Κασσάνδρες θα διαψευσθούν» είναι συνώνυμη της «οι κινδυνολόγοι θα διαψευσθούν» και είναι γλωσσικά ανεπίληπτη -αν και δεν παύει να είναι κλισέ και μάλιστα τετριμμένο, οπότε καλό είναι να χρησιμοποιείται με φειδώ, εκτός κι αν είστε κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Στην πράξη, ένας τόσο στενός ορισμός της Κασσάνδρας (μόνο για εύστοχες δυσοίωνες προβλέψεις, που δεν εισακούονται) απαιτεί μια λεπτή διάκριση που πρακτικά είναι αδύνατο να εφαρμοστεί -μεταξύ άλλων, τη στιγμή που γίνεται η πρόβλεψη δεν ξέρουμε αν είναι σφαλερή ή όχι.

Δεν είναι δηλαδή θέμα «ακριβολογίας», όπως θα λέγαμε αν, λογουχάρη, κάποιος μεμφόταν τους άλλους επειδή δεν τηρούν τη διάκριση ανάμεσα στο «κατ’ αρχήν» και στο «κατ’ αρχάς», μια όμορφη διάκριση που καλώς ή κακώς έχει «όμορφα καεί» πια. Επίσης, είναι συζητήσιμο κατά πόσον έχουμε αλλαγή στις σημασίες των λέξεων, δηλαδή είναι αμφίβολο κατά πόσον η μετωνυμική χρήση οι Κασσάνδρες είχε ποτέ τη σημασία που θέλει ο Στάθης και η μυθολογία. Η έκφραση δεν είναι παροιμιακή, δεν φαίνεται να υπήρχε στην αρχαιότητα ή στο Βυζάντιο, οπότε ή είναι γέννημα της νεότερης περιόδου με τη γενίκευση της σχολικής εκπαίδευσης ή είναι δάνειο από τα γαλλικά. Αν είναι δάνειο από τα γαλλικά δεν αποκλείεται πριν από πολλά χρόνια να είχε τη σημασία που θέλει ο Στάθης, αλλά για τα γαλλικά έχω γράψει ξεχωριστό σημείωμα που το παραθέτω εδώ ως υστερόγραφο.

Σήμερα πάντως, το να θεωρεί κανείς λαθεμένη την κοινότατη φράση «θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες» –και μάλιστα όχι απλώς λαθεμένη αλλά ενδεικτική γενικότερης γλωσσικής ξερωγώ τσαπατσουλιάς είναι άστοχο. Ίσως το μυστικό να βρίσκεται στη δεύτερη παράγραφο· και δεν εννοώ εδώ το απολαυστικό πραγματικά γύρισμα που κάνει ο Σ. με τον Λούλη, τον Κάλχα και τον Τειρεσία –κάτι τέτοια κάνει και μας σκλαβώνει, έχω ξαναπεί. Εννοώ την πρώτη, αυτοκριτική πρόταση της δεύτερης παραγράφου: Το ξέρουμε καλά, διότι την έχουμε κάνει κι εμείς επ’ αυτού την γκέλα μας. Τι θέλει να πει εδώ ο ποιητής; Όπως το διαβάζω εγώ, αν και μπορεί να πέφτω έξω, ο Σ. στο παρελθόν είχε χρησιμοποιήσει την έκφραση «οι Κασσάνδρες θα διαψευστούν» όπως σήμερα και ο πρωθυπουργός, και όπως και ο προηγούμενος πρωθυπουργός, και ο προπροηγούμενος, και όπως όλοι οι Έλληνες σχεδόν. Και (εικάζω, βέβαια) βρέθηκε κάποιος βαθυνούστατος φίλος του και τον διόρθωσε, και τό’ χαψε ο Στάθης το παραμύθι, ότι επειδή η μυθολογική Κασσάνδρα έβγαζε πάντα σωστές προφητείες σήμερα είναι τάχα μου σολοικισμός να λέμε για Κασσάνδρες που θα διαψευστούν. Τρίχες κατσαρές, φυσικά, αλλά ο Στάθης φαίνεται πως τις ενστερνίστηκε και τις εφαρμόζει με το ζήλο του νεοφώτιστου.

Βέβαια, αυτό είναι σκέτη δική μου εικασία, ξέρω όμως καλά ότι υπάρχουν κάτι τέτοιοι «λόγιοι» που βγάζουν φερμάνια ότι είναι λάθος να λέμε «παρέπεμψε στις καλένδες» ή να λέμε «παραολυμπιάδα» (το σωστό τάχαμου είναι παρολυμπιάδα) ή να λέμε «των χρηστών» (διότι οι αρχαίοι έλεγαν των χρήστων) ή να λέμε «έωλος» (διότι το σωστό τάχαμου είναι αίολος), και με βάση αυτά τα ανύπαρκτα ή πολύ συζητήσιμα λάθη αποκαλούν τους άλλους ανελλήνιστους και δεν συμμαζεύεται.

Τέλος πάντων, αυτό δεν αλλάζει την ουσία της υπόθεσης, ότι είναι τερατώδες να εγκαλεί κανείς για σφαλερά ελληνικά τον νυν ή τον πρώην πρωθυπουργό επειδή χρησιμοποιεί αυτή την κοινότατη έκφραση.

Λέω «τον νυν ή τον πρώην» (και θυμίζω ότι αυτά γράφτηκαν επί πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή) διότι τη φράση για τις Κασσάνδρες την έχουν ψωμοτύρι οι πολιτικοί, και όπως και ο τωρινός έτσι και ο προηγούμενος πρωθυπουργός την έχουν χρησιμοποιήσει πολλές φορές. Για παράδειγμα, σε εφημερίδα του 2001 μπορούμε να διαβάσουμε ότι. «θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες, τόνισε σχετικά με την οικονομία, ο πρωθυπουργός, αμέσως μετά τη συνεδρίαση του ΕΓ, που συγκλήθηκε το βράδυ», όπου βέβαια ο πρωθυπουργός τότε ήταν ο Κ. Σημίτης –ο οποίος είχε κι αυτός δεχτεί κριτικές, εν πολλοίς άδικες, για τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε (και εν πολλοίς δίκαιες για την πολιτική που ακολουθούσε).

Και ο σημερινός πρωθυπουργός άλλωστε έχει πολλές φορές πει ότι οι Κασσάνδρες θα διαψευστούν ή διαψεύστηκαν -και το είχε σχολιάσει αυτό μια φορά ένας φίλος στο ιστολόγιο, κι ήταν μια από τις σπάνιες φορές που υπερασπίστηκα τον κ. Σαμαρά.

Υστερόγραφο: Όσο για την προέλευση της έκφρασης, παλιότερα είχα γράψει τα εξής:

Στη μυθολογία η Κασσάνδρα ήταν κόρη του βασιλιά Πριάμου της Τροίας. Ήταν πανέμορφη και την ερωτεύθηκε ο θεός Απόλλων. Για να την κατακτήσει, της δώρισε το χάρισμα της προφητείας. Όταν όμως εκείνη δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά του, ο θεός δεν της πήρε πίσω το δώρο αλλά την καταράστηκε: οι προφητείες της θα ήταν σωστές αλλά κανείς δεν θα την πίστευε. Η Κασσάνδρα πρόβλεψε την πτώση της Τροίας αλλά οι Τρώες δεν την πίστεψαν.

Στα ελληνικά λέμε μετωνυμικά «Κασσάνδρα» κάποιον που κάνει δυσοίωνες προβλέψεις και που οι άλλοι δεν τον πιστεύουν. Στη σημερινή χρήση, ο όρος έχει ξεκάθαρα αρνητική απόχρωση, Κασσάνδρες στον πληθυντικό είναι οι κινδυνολόγοι. Αυτά τα βρίσκουμε και στα λεξικά και αναλύοντας την καθημερινή χρήση της λέξης. Δεν έχω ψάξει σε παλιότερα λεξικά αλλά φοβάμαι πως δεν είναι εύκολο να χρονολογήσουμε με ακρίβεια τη γέννηση της σημασίας αυτής. Πάντως δεν φαίνεται να είναι αρχαία ή μεταγενέστερη, φαίνεται να είναι νεότερη· ή καρπός της σχολικής εκπαίδευσης στο νεοελληνικό κράτος ή δάνειο από τα γαλλικά.

Στα γαλλικά υπάρχει πράγματι η έκφραση jouer les Cassandre(s), η οποία σημαίνει σύμφωνα με το εξαίρετο λεξικό Dictionnaire des expressions et locutions των εκδόσεων Robert: κάνω δραματικές και ακριβείς προβλέψεις που δεν γίνονται πιστευτές. Βλέπουμε δηλαδή ότι η γαλλική χρήση είναι πιο κοντά στη μυθολογική ακρίβεια. Το λεξικό παραθέτει μια φράση του Προυντόν ο οποίος λέει «Ας συγχωρεθούν οι πικρές αυτές σκέψεις σε έναν συγγραφέα [εννοεί τον εαυτό του] ο οποίος τόσες φορές έπαιξε το ρόλο της Κασσάνδρας!» (qui tant de fois joua le rôle de Cassandre).

Ωστόσο, αυτά τα έγραφε ο Προυντόν το 1850 περίπου· σήμερα και στη Γαλλία η χρήση φαίνεται να έχει αλλάξει ή τουλάχιστον να αλλάζει –σε νεότερα λεξικά βρίσκω ότι η έκφραση σημαίνει απλώς «προφητεύω δεινά» (που είναι και η σημερινή ελληνική σημασία) και άλλωστε διαβάζω δηλώσεις του Ντομινίκ ντε Βιλπέν, που τότε ήταν πρωθυπουργός και που παρεμπιπτόντως έχει περγαμηνές λογίου (θαρρώ είναι και ποιητής) ο οποίος, λέει, έψεξε τους «παρακμιολόγους» και τους κατηγόρησε ότι κάνουν τις Κασσάνδρες (le Premier Ministre Dominique de Villepin a fustigé les « déclinologues », accusés de jouer les Cassandre).

Όπως βλέπετε, κοτζάμ ντε Βιλπέν προσχώρησε στην νεοελληνική ερμηνεία της έκφρασης –όπως λέμε, αυτά συμβαίνουν και εις Παρισίους!

 

 

 

75 Σχόλια to “Διαψεύδονται οι Κασσάνδρες;”

  1. ππαν said

    Με τι ασχολείται ο κόσμος.. Δηλαδή η σωστή χρήση της έκφρασης είναι κατ΄αυτούς επαινετική, σε στυλ «Είσαι φοβερή Κασσάνδρα, μην κοιτάς που δεν σε πιστεύουν, όλα μου τα βρήκες!»

  2. chrismagr said

    Διάλογος από την ταινία «Ακαταμάχητη Αφροδίτη» του Γούντι Άλεν:

    Cassandra: Now I see big trouble!
    Lenny Weinrib: Oh for God’s sakes, you’re such a Cassandra!
    Cassandra: I’m not ‘such a Cassandra’; I am Cassandra!

  3. τσοπάνος said

    Περί μουργέλας ο λόγος
    Νομίζω πως μουργέλα αποκαλείται κάποιο μυγοειδές, το τσίμπημα του οποίου, ενδεχομένως, προκαλεί υπνηλία
    Αν υπάρχει εντομολόγος στη μπλογκόσφαιρα, ας μας κατατοπίσει…

  4. Alexis said

    Καλημέρα.
    Με τι ασχολείται ο κόσμος πράγματι (σχ. 1).
    Έχουμε ξανασυζητήσει εδώ ότι άλλο πράγμα η γλώσσα και άλλο η ιστορική ή η επιστημονική αλήθεια.
    Γιατί η γλώσσα λειτουργεί με τους δικούς της νόμους και αγνοεί πολλές φορές το ιστορικά ακριβές ή το επιστημονικά ορθό.
    Ήταν η κουβέντα για τους «ασκούς του Αιόλου» που πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι λάθος, γιατί σύμφωνα με την Οδύσσεια ο ασκός ήταν ένας.
    Εάν π.χ. κάποιος ιστορικός αποδείξει ότι ο Λούκουλος δεν είχε καμία σχέση με τα πλουσιοπάροχα γεύματα, αυτό δεν σημαίνει ότι θα καταργήσουμε ή ότι θα μεμφόμαστε ως λάθος τη χρήση της φράσης «Λουκούλειο γεύμα».

    #3: έντομο ναι, σε κάποιες ντοπιολαλιές, πρέπει να είναι αυτό που πανελλαδικά αποκαλούμε αλογόμυγα ή ντάβανο, αλλά με υπνηλία καμία σχέση.
    Μουργέλα λένε επίσης σε κάποια μέρη και το κατακάθι του λαδιού, τη γνωστή μούργα.

  5. Alexis said

    …κι αυτό που σέρνεται σήμερα στα σχόλια, επίσης…

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Δεν το είχα υπόψη μου, ευχαριστώ!

    4: Και οι στρουθοκάμηλες, άλλωστε, δεν χώνουν το κεφάλι στο χώμα όταν αντιληφθούν κίνδυνο -προγράφεται και ο στρουθοκαμηλισμός.

  7. akindynos said

    Νομίζω ότι εχμ ακριβώς σαν ζήτημα ακριβολογίας γίνεται αντιληπτό. Όπως ας πούμε η ένσταση για τη χρήση του κυριολεκτικά για την εμφατική δήλωση μεταφοράς, «Ο πρωθυπουργός κυριολεκτικά εξερράγη όταν τον ενημέρωσαν πως τελικά στον τάφο της Αμφίπολης είναι θαμένη η πριγκίπισσα Ποκαχόντας». Δεν φαντάζεται κανείς σκηνές σπλάτερ εξαιτίας του κυριολεκτικά.

  8. Θρασύμαχος said

  9. sarant said

    7: Ωραίο παράδειγμα χρήσης!

  10. Avonidas said

    Πάντως, με τη σημερινή πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας, εγώ θα υπερασπιστώ τη σημασία του «κάνω δυσοίωνες προβλέψεις που είναι σωστές, αλλά κανείς δε με πιστεύει». Κι αυτό γιατί πλέον οι ΜΟΝΕΣ προβλέψεις που έχουν ελπίδα να είναι σωστές είναι οι δυσοίωνες — οι ΠΟΛΥ δυσοίωνες. Κι όσοι πολιτικοί λένε «ας πάψουν οι Κασσάνδρες», ή «θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες», λένε με άλλα λόγια «σταμάτα να μου χαλάς το success story».

    Ο καλύτερος τρόπος να διαψευστούν οι Κασσάνδρες είναι πια να τις πάρουμε εντελώς στα σοβαρά.

  11. ππαν said

    Eίναι κάπως παράδοξη αυτή η εκδοχή της Κασσάνδρας: αν πω κάποιον Κασσάνδρα, δηλ. ότι κάνει ακριβείς προβλέψεις αλλά δεν τον πιστεύουν, εγώ τον πιστεύω άρα δεν είναι Κασσάνδρα. Να το πούμε το παράδοξο της ππαν

  12. Emphyrio said

    7:
    Αν ομως για μια και μοναδικη φορα στην ιστορια το «κυριολεκτικα» αποκτησει κυριολεκτικα την κυριολεκτικη του σημασια (literally που λενε και οι μορφωμενοι), αυτο το θεαμα γιατι να το χασουμε;

  13. sarant said

    11: Πολύ ωραία, το «Παράδοξο της Ππαν»!

  14. 7. Εκεί όχι, αλλά άμα κάποιος που χρησιμοποιεί το ‘κυριολεκτικα’ εννοώντας ‘που λέει ο λόγος’ σου πει π.χ. «κατουρήθηκα κυριολεκτικά με το τελευταίο επεισόδιο του 50/50», δεν ξέρεις τι ακριβώς εννοεί!

  15. ππαν said

    13 : Μερσί, να δούμε τι θα πει κι ο δάσκαλός μου!

  16. Avonidas said

    #11: Α, φιρί φιρί το πάμε σήμερα; Άντε μην κατεβάσω το Forever Undecided του Smullyan από το ράφι και εκραγούν κυριολεκτικά τα κεφάλια μας! 😉

    Αλήθεια, τι θα γινόταν αν η Κασσάνδρα έκανε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Ξέρετε, από κείνες που επαληθεύονται μόνο και μόνο επειδή τις πιστεύεις. Τότε, εφόσον κανένας δεν θα πίστευε την προφητεία, η προφητεία δεν θα εκπληρωνόταν. Αλλά η Κασσάνδρα κάνει μόνο σωστές προφητείες που κανείς δεν πιστεύει. Παράδοξο!

    Χμμ, θα το συζητήσω με τον κουρέα του Ράσσελ την ώρα που με ξυρίζει… 😉

  17. sarant said

    12-14: Το είχαμε συζητήσει κι εδώ το «κυριολεκτικά = που λέει ο λόγος».
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/10/14/literally-so-to-speak/

  18. Νέο Kid Στο Block said

    11. !!! Respect! και Chapeau! Θα φροντίσω προσωπικά έτσι ώστε το «Παράδοξο της Ππαν» να πάρει τη θέση που του αξίζει στη διεθνή βιβλιογραφία , δίπλα στο «αυτή η πρόταση είναι μη αποδείξιμη» του Κουρτ Γκαίντελ. Το «Θεώρημα της αυτοδιαψευδόμενης Κασσάνδρας» 🙂

  19. ππαν said

    18: Α, τι συγκίνηση!

  20. Γς said

    ΠΠπαν [Πίτα Πάν, ουπς, Παράδοξο Ππαν]

  21. Παλαιών Πατρών Ιωάννης said

    Cassandra Wilson – The prophet of doom

  22. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    Η έκφραση «θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες» είναι σωστή κι έχει ειρωνική σημασία. «Διαψεύστηκαν οι Κασσάνδρες» είναι λάθος διότι από τη στιγμή που η προφητεία διαψεύστηκε ο προφητεύων έχασε την ιδιότητα της Κασσάνδρας

  23. Νέο Kid Στο Block said

    Έστειλα mail στο Σμάλυαν (αυτός κυνηγάει τον Κριαρά…ζωη νάχουνε οι άνθρωποι!) και μου απάντησε πως το παράδοξο της Ππαν δεν μπορεί να καταχωρηθεί επισήμως στα κιτάπια, γιατί είναι ίδιο με το «παράδοξο του Σαραντάκου» που είναι το «Η λέξη ____(τάδε, βάλτε μια τυχαία λέξη) δεν γκουγκλίζεται!» αμερικάνοι ψείρες… 🙂

  24. ππαν said

    Με έφαγε το κατεστημένο 😦

  25. spiral architect said

    @3, 4β: «Μουργέλες είναι και ένα σόι από αλογόμυγες που τσιμπάνε σαν λυσσασμένες οι καριόλες.»
    (σχόλιο στο slang.gr)

    Καλημέρα. 😉

  26. sarant said

    23: 🙂 🙂
    Να πούμε «της Ππαν-Σαραντάκου»

  27. Gpoint said

    # 14

    Φίλτατε Αγγελε…

    Υπήχε κι ένας Κασσανδρής
    ‘οπως έλεγ’ ο Σουρής
    της παλιάς της εποχής
    και της…χωροφυλακής

    και…

    απηγόρευσεν ο Κασσάνδρας
    το ουρείν στας μάνδρας

    (αυτό είναι του Σουρή)

  28. Γς said

    26:
    >Να πούμε “της Ππαν-Σαραντάκου”

    Αστεία, αστεία μόνο ο Γς δω μέσα έχει όρο με το όνομα του

    Γς Number
    Page 2-16

  29. Pedis said

    «Μην πιστεύετε την Κασσάνδρα», ακούστηκε να διατάζει ο εγκαστρίμυθος ίππος.

  30. Πέπε said

    Η παραπομπή του σχ. 17 οδηγεί σε μία συζήτηση όπου, μεταξύ άλλων, διάβασα το εξής ευστοχότατο:

    > > Όταν λοιπόν τα υπερθετικά ή οι υπερβολές έχουν καταλάβει πλήρως τον γραπτό και τον προφορικό λόγο, τότε ναι χρειάζεται ένα επιπλέον εμφατικό και το “κυριολεκτικά” φαίνεται να κλήθηκε να παίξει αυτό το ρόλο. Εμένα που άμα λέω κάτι το εννοώ όπως το λέω που φαίνεται υπερβολή. Μια ακόμα λέξη που θα καεί και μετά θα ψάχνουμε μια άλλη για να προσδώσουμε ακόμα περισσότερη έμφαση στα λεγόμενά μας. (Σχόλιο 24 εκεί)

    Είναι πράγματι ένα υπαρκτό φαινόμενο. Και άλλοι παρακάτω έκαναν λόγο για πύρινες λαίλαπες, μίνι καύσωνες και όλα τα συναφή. Και ο δημοσιογραφικός λόγος αναμφίβολα έχει ευθύνη σ’ αυτό το φαινόμενο.

    Όμως στον δημοσιογραφικό λόγο συμβαίνει ενίοτε και το αντίστροφο, η υποτίμηση/υπεραπάλυνση των λέξεων. Έτσι διαβάζω τώρα:

    > > Πέθανε ο 51χρονος που τραυματίστηκε σε λογομαχία με τουρίστα [και υπότιτλος της είδησης: Απεβίωσε ο 51χρονος Έλληνας, που είχε τραυματιστεί σοβαρά ύστερα από λογομαχία με Πολωνό τουρίστα στη Ζάκυνθο].

    Αυτά τα λόγια του Πολωνού, μαχαίρι στην καρδιά του ήταν!

    Βέβαια παρακάτω εξηγεί ότι εκτός από κουβέντες έπεσαν και σπρωξίδια. Αλλά αν στο πρώτο σπρωξίδι δε θεωρήσεις ότι έχουμε πλέον ξεφύγει από τα όρια της λογομαχίας και παίζουμε σε άλλη πίστα, ανοίγει ο δρόμος να θεωρηθεί λογομαχία και το μαχαίρωμα, και ο τεμαχισμός/απανθράκωση πτώματος, και ο βομβαρδισμός, και η γενοκτονία κλπ. Στα 65 εκατομμύρια εκτιμώνται τα θύματα της Δεύτερης Παγκόσμιας Λογομαχίας…

    (Πηγή: http://news247.gr/eidiseis/koinonia/zakynthos_pethane_o_51xronos_poy_traymatisthke_se_logomaxia_me_toyrista.2978863.html – γενικά μεγάλο μεζεδοπωλείο το news247)

  31. Εαμοβούλγαρος said

    Ας μού επιτραπούν 7 καίριες παρατηρήσεις:

    1) Ο Όμηρος την αναφέρει 3 φορές. Και τις τρείς την αποκαλεί «Κασσάνδρη»

    http://perseus.uchicago.edu/cgi-bin/philologic/showrest_?conc.6.1.62626.0.46.GreekFeb2011

    2) Κατά τον Όμηρο, ήταν η ομορφότερη από τις κόρες του Πριάμου: «Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Κασσάνδρην» (βλέπε και Νο 6 παρακάτω)

    3) Γράφει η έγκυρη ελληνική Wikipedia: «Μετά την άλωση της Τροίας, η Κασσάνδρα κατέφυγε στον ναό της Αθηνάς. Εκεί έφθασε ο Αίας ο Λοκρός με κακές διαθέσεις. Η Κασσάνδρα αγκάλιασε το άγαλμα της θεάς και ικέτευε έλεος. Ο Αίας την τράβηξε από τα μαλλιά, οπότε το άγαλμα σείσθηκε από τη βάση του. Η Κασσάνδρα βιάστηκε μέσα στο ναό. Οι άλλοι Έλληνες που το είδαν αυτό αγανάκτησαν από τη φοβερή ιεροσυλία, τόσο ώστε είχαν σκοπό να λιθοβολήσουν τον Αίαντα. Τότε ο Αίας βρήκε καταφύγιο στον βωμό της ίδιας θεάς την οποία πριν από λίγο είχε προσβάλει με τη συμπεριφορά του».

    Ακριβώς η σκηνή αυτή με τον Αίαντα (ολλανδιστί= Άγιαξ), να τραβάει από τα μαλλιά την Κασσάνδρα για να την ξεσκίσει, δημιούργησε δεκάδες περίφημα αγάλματα στην Αρχαία Ελλάδα και στην Ρώμη, πολλά από τα οποία περιγράφει ο Παυσανίας στην παραπομπή του TLG που έδωσα παραπάνω

    4) Έχοντας υπό μάλης τον Παυσανία, ο Ερρίκος Σλήμαν ισχυριζόταν ότι βρήκε τον τάφο της Κασσάνδρας στις Μυκήνες, ο οποίος επιδεικνυόταν παλιότερα ως αξιοθέατο. Γράφει ο Παυσανίας στο 2ο βιβλίο του «Ελλάδος Περιήγησις»: «τοῦ μὲν δὴ Κασσάνδρας μνήματος ἀμφισβητοῦσι Λακεδαιμονίων οἱ περὶ Ἀμύκλας οἰκοῦντες». Και γράφει η έγκυρη αγγλική Wikipedia στο λήμμα «Cassandra»: «Cassandra was buried either at Amyclae or Mycenae for the two towns disputed the possession of it.[4] She had been buried most likely in Mycenae. Heinrich Schliemann was certain that he had discovered Cassandra’s tomb when he had excavated Mycenae since he had found the remains of a woman and two infants in one of the circle graves at Mycenae»

    5) Η Κασσάνδρα, εκτός από μουνάρα, ήταν καλόψυχη και ευσεβέστατη προς τους Θεούς. Είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις γυναικών που πήγαν στα Ηλύσια Πεδία (ο Παράδεισος των Δωδεκαθεϊστών). Γράφει η αγγλική Wikipedia και αποκρύπτει η ελληνική, την οποία λυμαίνονται Ρωμιοί και μαθητές του Μεταλληνού: «Cassandra had been sent to the Elysian Fields after her death as her soul was one of the ones judged worthy enough from her dedication to the gods and her religious nature during her life to be there.»

    6) Στον περίφημο πίνακά της «Η Κασσάνδρα θρηνεί προ των ερειπίων της Τροίας» (1898), η μεγάλη Άγγλίδα ζωγράφος Evelyn de Morgan απεικονίζει την Κασσάνδρα με κόκκινα μαλλιά, διότι το κόκκινο ήταν πάντα το χρώμα του πάθους και της προδοσίας

    7) Τελειώνω με κάτι πικάντικο και εξόχως διδακτικό: Οι αποβλακωμένοι από το Ευαγγέλιο Ρωμιοί προτιμάνε να διαβάζουν Βίους Αγίων παρά τον Όμηρο. Αντίθετα, οι ξένες πορνοστάρ διαβάζουν Όμηρο και ξέρουν πως η Κασσάνδρα ήταν μία καλλονή ισάξια της Αφροδίτης, όπως λέει ο Όμηρος στο 24ο βιβλίο του: «Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ». Για τον λόγο αυτό υπάρχουν τουλάχιστον 6 (αριθμός ρεκόρ!) διεθνούς κλάσεως πορνοστάρ που έχουν υιοθετήσει το καλλιτεχνικό όνομα «Κασσάνδρα». Τις καταγράφω για την ιστορία:

    Cassandra Nix, Cassandra Cruz, Cassandra Lord (Εβραία), Cassandra Calogera (Ελληνοαμερικανίδα), Cassandra Wild (Ουγγαρέζα και η ομορφότερη όλων), Cassandra Curves (μαύρη).

    Ιδού τα πειστήρια για κάθε άπιστο Θωμά που θα τολμήσει να με αμφισβητήσει

    http://xhamster.com/search.php?new=&q=cassandra&qcat=video

    http://www.pornhub.com/pornstar/cassandra-lord

  32. …Η ραστώνη είναι ίδιο πράγμα με τη μουργέλα…

    Προσθέτω και την σπαρίλα, αν είσαι φυσιολάτρης, αλιεύς.

  33. Ο Χαρίλαος Τρικούπης φαίνεται να χρησιμοποιούσε τον όρο, εκεί ανάμεσα 19ο και 20ο αιώνα:
    …της καταπονήσεως, της εξαντλήσεως, της πείνης, της συμφοράς, του κλεισίματος των τελωνείων, α προήγγειλον και εμάντευον οι ατιμόγλωσσοι κουκουβάγιαι του τότε δηλιγιαννικού τύπου και αι κακομάντιδες πολιτικοί Κασσάνδραι της τότε αντιπολιτεύσεως.

    Ενώ, τον βρίσκουμε και σε καλοκαιρινό φύλλο της Εμπρός του 1911. http://goo.gl/qOCx1Z

  34. Μουργέλα τώρα έμαθα· σπαρίλα και ραχάτι με κάλυπταν…

  35. sarant said

    33: Ωραίο εύρημα. Και ο Τρικούπης άσχετος;

  36. 23, …το παράδοξο της Ππαν δεν μπορεί να καταχωρηθεί επισήμως στα κιτάπια…

    Καταχωρείται πάντως στα Κιντάπια, που είναι μακράν πλέον αξιόπιστα! 🙂

  37. Η μη επαλήθευση προφητειών κάποιας Κασσάνδρας την υποβιβάζει, φαίνεται, στην υποδεέστερη (αλλά πολυπληθέστερη) κατηγορία της Γαλιάνδρας (το του με δου)…

  38. Γς said

    Στο BBC World Service τώρα.

    Παρακολουθώ τους ιατροδικαστές σχετικά με το θάνατο του Μάικλ Μπράουν και τις ταραχές στο Μισσούρι.

    Μαύροι και λευκοί επιστήμονες εκθέτουν τις απόψεις τους και προσπαθώ να δω διαφορές στα αγγλικά και στην παρουσία τους μπρος στο φακό της τηλεόρασης.

    Και θυμήθηκα τον δικό μας μαύρο ιατροδικαστή, τον καθηγητή Σάμιουελ Ντούγκου [συνταξιοδοτήθηκε εφέτος] .
    Τη σοβαρότητά του και τα φοβερά Ελληνικά του όταν έβγαινε στην τηλεόραση [ασυγκρίτως καλύτερος από τους ιθαγενείς με μητρική γλώσσα τα ελληνικά ομότεχνους του]

    Συμφωνείτε;

  39. sarant said

    36-37: Η ρέντα συνεχίζεται, βλέπω!

  40. Γς said

    38:
    και οι νέες ιατροδικαστικές φαιδρότητες της ΔΕΗ σχετικά με το θάνατο της τετραπληγικής στα Χανιά.

    39:
    Ρέντα;

  41. Εαμοβούλγαρος said

    Νέα τρανή απόδειξη για το πόσο λαμόγια είναι οι Ορθόδοξοι κληρικοί. Όπως αποκαλύπτει το σημερινό «Έθνος» στην τελευταία του σελίδα

    http://postimg.org/image/5ofux1805/

    ο μοναδικός Ορθόδοξος ιεραπόστολος που βρίσκεται αυτή την στιγμή σε χώρα της Αφρικής (Σιέρρα Λεόνε) που πλήττεται από τον Ιό Έμπολα είναι ο 67χρονος Ελληνοαμερικανός παπα-Θεμιστοκλής Αδαμόπουλος, που υπήρξε στα νιάτα του Μαρξιστής, Άθεος και Ροκάς.

    Πού είναι οι κοιλαράδες παπάδες της Ελλαδικής Εκκλησίας και οι ευαίσθητοι στον ανθρώπινο πόνο καλόγεροι του Περιβολιού της Παναγίας; Οι Ρωμαιοκαθολικοί έχουν πάνω από 1.000 ιεραποστόλους σε αφρικανικές χώρες με ιό Έμπολα, οι Προτεστάντες πάνω από 5.000 και τα λαμόγια οι Ορθόδοξοι μόνον έναν κι αυτός πρώην μαρξιστής!.. Ήδη, ένας ρωμαιοκαθολικός Ισπανός ιεραπόστολος πέθανε από τον Έμπολα, ενώ τα δικά μας τα λαμόγια ζούν και βασιλεύουν και την μπάκα τους φιλεύουν…

  42. spiral architect said

    @39: Πες το ψέμματα, σκίζει στην ατάκα ο Μιχάλης! 🙂

  43. Γς said

    39, 40:
    ρέντα: εύνοια της τύχης.

    Αλλά εντάξει. Κι εδώ πρόκειται για σειρά επιτυχών χαρακτηρισμών.

  44. Γς said

    Σκαι τώρα
    [δήλωση Πιπιλής -ΝΔ]:

    «ανασκολοπισμός της μεσαίας τάξεως»

    Ετσι και είσαι της μεσαίας τάξης, την έβαψες…

  45. BLOG_OTI_NANAI said

    O κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας, χαρακτηρίζεται «Κασσάνδρα» με την έννοια του «προφήτη συμφορών» στα 1840, στο περ. «Ευρωπαϊκός Ερανιστής«, τ.Β΄, τχ.Α΄ (1840), σ. 109.

    Το θέμα είναι 100% εσωτερικό ελληνικό. Δεν είναι δηλ. το άρθρο κάποια μετάφραση ξένου.

  46. Aγάπη said

    Αυτή η μουργέλα πολυ με συγκίνησε και διαβάζω στο slang.gr
    Απαντάται κυρίως στην Πάτρα.
    Στο Βόλο λένε «μούσγα» την κακή διάθεση-πονοκέφαλο μετά απο σιέστα λόγω του υγρού κλίματος.

  47. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γιατί, δεν σε χλευάζουν οι νεοκαθαρολόγοι, αν τολμήσεις να πεις στο Γουδί, στην πλατεία Βάθης, της Λητώς;

  48. Γς said

    παρέσυρε στα νύχια του Λύκου την Κοκκινοσκουφίτσα
    λέει ο Καρατζαφέρης σε άθρο του σήμερα στο Εθνος.

    Αμ, δεν τα ξέρει καλά. Ηταν ο Λύκος που έπεσε στα νύχια της Κοκκινοσκουφίτσας!

    http://caktos.blogspot.gr/2014/08/blog-post_18.html

  49. Πάνος με πεζά said

    Γι αυτο να λετε ‘οι Τράγκες θα διαψευστουν’.Απο Σεπτεμβρη δυστυχως επανερχεται:θα σας παρουν τα σπιτια,τα δοντια,καλλιεργηστε καθε σπιθαμη γης…Ευτυχως,για το πρωϊνο του διωρο,υπαρχει πια το αντιδοτο τωμ ‘φουνταριστων’,θαναηλακη-τσαμοπουλου,σε εκ διαμετρου αντιθετουφος!

  50. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    45: Ωραίο εύρημα, το παλιότερο ως τώρα, μπράβο! Ο Κουμανούδης στη Συναγωγή έχει «Κασσανδρολογίαι: λόγοι ως οι της δεινά μαντευούσης Κασσάνδρας», από Ακρόπολι 1892.

  51. Πάνος με πεζά said

    Κι οσο για τη ραστωνη,συμπληρωνω και τα συνωνυμα ‘ρεκλα’,’ρουχλα’.Και,στο ασχετο,συγχαρητηρια στην κυρια του ραδιοφωνικου σταθμου Μητροπολης Συρου.Πιανοντας κατα τυχη το απογεμα απο τη Χωρα,μου εμαθε ενα πολυ ομορφο συνωνυμο του’ανείπωτος’, το ‘ανεκλάλητος’ !

  52. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    και κασσανδρολογίες
    Μα αφού καμιά μαντεψιά της Κασσάνδρας δεν ήταν για καλό, πάντα δηλαδή προφήτισσα δεινών, γιατί ονοματίζουν ακόμη κορίτσια έτσι. Βέβαια το κόβουν στο γοητευτικό Σάντρα.
    Η μουργέλα λέγεται και μουργελίτιδα ,οξεία καμιά φορά 🙂 και ρεμπελίκι . Χαύνωση;

  53. BLOG_OTI_NANAI said

    50: Στην έκδοση του Κουμανούδη, «Συναγωγή νέων λέξεων υπό των λογίων πλασθεισών από της Αλώσεως μέχρι των καθ’ ημάς χρόνων», τ. A΄, 1900, σ. 521 (υπάρχει στην «Ανέμη»), για το «Κασσανδρολογίαι» έχει την παραπομπή: «Ακρ. 6 Νο. 92».
    Περίεργη παραπομπή σε εφημερίδα. Μήπως σημαίνει έτος 6ο, φύλλο 92;
    Πώς έβγαλες άκρη ότι μιλάει για το 1892;

  54. Πέπε said

    Απ’ όλες τις λέξεις που είπατε, νομίζω ότι η ρέκλα, το ραχάτι, το αραλήκι και εν μέρει η χαύνωση και η σπαρίλα είναι πιο κοντά στη ραστώνη. Η ρούχλα και η μουργέλα όχι τόσο: έχουν κάτι το δυσάρεστο και σκοτεινό, ενώ η ραστώνη (ίσως επειδή αναφέρεται σχεδόν πάντα ως καλοκαιρινή) είναι ευχάριστη, ζεστή, φωτεινή…

    (Θα ήταν ωραία άσκηση στη Γλώσσα Γ΄ Γυμνασίου ή Α΄ Λυκείου: διαβαθμίστε τα ουσιαστικά…)

  55. ππαν said

    52: είναι 1892 , αυτό είναι το σύστημα του Κουμανούδη. Μιλάμε για νεολογοσμούς, άρα ο μόνος αιώνας που τον ενδιαφέρει είναι ο 19ος.

  56. Τσοπάνος said

    32.
    Αν κατάλαβα, η σπαρίλα προέρχεται από το σπάρο?
    Για δώσε πληροφορίες…

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    55: Έχεις δίκιο για τα δύο νούμερα, σημαίνουν τον 19ο αιώνα. Συνολικά όμως, κοίταξα προσεκτικά και περιέχει και παλαιότερες λέξεις, και το σύστημα έχει ως εξής, όπως γράφει στην εισαγωγή:

    «…τα μεν της ληξάσης εκατονταετηρίδος έτη δηλούνται σχεδόν πάντοτε διά δύο μόνον ψηφίων, π.X. τα έτη 1802, 1835, 1895 διά μόνον των ψηφίων 02, 35, 95, τα δε των από ελώσεως μέχρι της ΙΗης εκατονταετηρίδος αναγράφονται είτε ολόκληρα ως 1520, 1695, 1725 είτε και συγκεκομμένα ως 520, 695, 725«.

    Εκτός αυτών, παρατήρησα ότι αρχικά με το πρώτο κεφαλαίο, όπως «Νο.», «Δε.» κ.λπ. μπαίνουν συνήθως δίπλα από εφημερίδες και μάλλον, λογικά, σημαίνουν τον μήνα, αν κρίνουμε από κάποιες περιπτώσεις όπου φαίνονται περισσότερα γράμματα, όπως: «Αυγ.», «Σεπτ.», «Ιουλ.», «Μαρτ.» κ.λπ.

    Τώρα, μένει το νούμερο δίπλα από το όνομα της εφημερίδας:

    – Ακρ. 3 Αυγ. 86
    – Ακρ. 10 No. 88
    – Ακρ. 1 Ιαν. 99
    – Ακρ. 40 Μαρτ. 93
    – Ακρ. 12 Οκτ. 96
    – Ακρ. 23 No. 89
    – Ακρ. 25 Απρ. 95 κ.λπ. κ.λπ.

    Εδώ μάλλον πρέπει να έχουμε: (Όνομα εφημερίδας), (Αρ. φύλλου), (Μήνας), (Έτος με δύο ψηφία, άρα μπαίνει μπροστά το «18» = 19ος αιώνας).

  58. BLOG_OTI_NANAI said

    57: Σημείωση: Στο τρίτο εύρημα «Ακρ. 40 Μαρτ. 93», ο αριθμός 40 είναι προδοσία από το… OCR του αποσπάσματος που βρήκα. Διότι, πώς γίνεται το δεύτερο νούμερο να σημαίνει αριθμός φύλλου, και να έχουμε σε ένα μήνα 40 φύλλα;! Όποιος βαριέται να πληκτρολογήσει ακόμα και 5-6 αποσπάσματα, αυτά παθαίνει…

  59. Γιατί να μην είναι η ημέρα του μήνα; 3 Αυγούστου 1886, 10 Νοεμβρίου 1888 κλπ.

  60. ππαν said

    59: Κι εγώ αυτό νομίζω

  61. Spiridione said

    Στον γκούγκλη φαίνεται ότι τη λ. κασσανδρολογία τη χρησιμοποιούν αρκετά οι Κύπριοι.
    Μάριος Καρογιάν: Δεν είναι η ώρα της κασσανδρολογίας
    http://www.sigmalive.com/news/politics/38444
    Μάθημα κασσανδρολογίας σε ομογενείς
    http://simerini.com.cy/simerini/news/local/270179

  62. Πέπε said

    @56: Ναι, σπάρο λένε τον τεμπέλη. Για να πω την ακλήθεια, το έχω δει μόνο σ’ ένα αρκετά παλιό μυθιστόρημα (δεκ. 60;) που εκτυλίσσεται μέσα σε μια κατασκήνωση και η λέξη αναφέρεται ως κατασκηνωτική σλανγκ, δεν ξέρω αν λεγόταν και παραέξω. Ίσως και να είναι υποχωρητική παρετυμολογία (ο σπάρος να βγαίνει από τη σπαρίλα και η σπαρίλα από κάπου αλλού).

  63. sarant said

    59-60: Κι εγώ το ίδιο νομίζω -το είχα γράψει και σε σχόλιο το πρωί, αλλά εξατμίστηκε.

    61: Ενδιαφέρον!

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    59: Να λοιπόν που όταν βλέπει το ίδιο πράγμα κάποιος τρίτος, πόσο πιο καθαρά μπορεί να δει. Αυτό, που τώρα που το λες, μου φαίνεται το πιο λογικό, δεν το σκέφτηκα ούτε για μια στιγμή… Και τώρα που το ξανακοιτάω, πράγματι έτσι πρέπει να είναι.

  65. 56,
    Έτσι είχα μάθει από φίλο μου πολύ παλιά, επειδή, λέει, ο σπάρος είναι αραχτός και δεν δείχνει ιδιαίτερη κινητικότητα. Ο Τζι, που επιτηδεύεται νομίζω τα ψαρικά, θα ξέρει μάλλον καλύτερα.

  66. Spiridione said

    Τη μουργέλα κι εγω δεν την ήξερα. Η σπαρίλα νομίζω ότι είναι αρκετά διαδεδομένη λέξη. Μπορεί να είναι της στρατιωτικής αργκό.
    62. Ο σπάρος, το ψάρι,είναι αρχαία λέξη, αγνώστου ετύμου.
    http://www.asprilexi.com/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82?cid=359

  67. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Κοντινά στη ραστώνη: ραθυμία, νάρκη, νωθρότητα, χαύνη. Βαρεμάρα.
    Τώρα μου ήρθε: από τη μουργέλα ο μούργος; Σα να ΄χει και μια δόση …σπαρίλας ο μούργος, ‘οχι; (ο σκύλος-μούργος,ολημέρα λιάζεται και κοπροσκυλιάζει 🙂 )

  68. Τσοπάνος said

    Επειδή σε κάποιο κοντινό χωριό τα παρατσούκλια (προσωνύμια) έχουν υποκαταστήσει πλήρως τα ονοματεπώνυμα, κι επειδή κάποιον γνωστό μου τον αποκαλούν «Σπάρο», θα πάρω πληροφορίες, και θα επανέλθω δριμύτερος.

  69. Για το παρατσούκλι Σπάρος παίζει να είναι και από Τα Καβουράκια («…πάει τσάρκα με τον σπάρο στη Ραφήνα»)

  70. Πέπε (62), κι εγώ τη σπαρίλα την πρωτοείδα σε αφήγημα από κατασκήνωση, δημοσιευμένο στη Διάπλαση των Παίδων του 1957 ή 1958. Λέμε άραγε το ίδιο; Μπορώ και να το βρω όταν βρεθώ στην Αθήνα σε κανένα μήνα, αν εξακολουθεί να ενδιαφέρει κανέναν. Αν βέβαια υπάρχει παλιότερη εμφάνιση, πάω πάσο.

  71. Τσοπάνος said

    69:
    Το αποκλείω. Το παρουσιαστικό του δεν παραπέμπει σε εραστή, το αντίθετο θα έλεγα …

  72. Στο 903 της Ν.Εστίας (1965) σπάρος/σπαρίλα αναφέρονται ως στρατιωτική αργκό, σε σχετικό άρθρο. Στο σπίτι μας πάντως -που δεν φημιζόταν για τη φιλαναγνωσία του- εξαπανέκαθεν ήταν γνωστός ο όρος.

  73. Το 59 χρησιμοποιεί τη σπαρίλα ο Μίνως Αργυράκης σε χρονογράφημα για το ποδόσφαιρο στην Ελευθερία, οπότε πρέπει να ήταν όρος γνωστός.

  74. sarant said

    Κι εγώ εξαπανέκαθεν την ήξερα τη σπαρίλα 🙂

  75. Ναι, αλλά εσύ κάπου τότε γεννήθηκες, οποτε δεν προσφέρει τίποτε καινούυργιο η μαρτυρία σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: