Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιήματα για τα μνήματα των συμμάχων εχθρών

Posted by sarant στο 24 Μαΐου, 2015


pwcΌταν βρίσκω ευκαιρία, μου αρέσει να κάνω βόλτες σε νεκροταφεία -ιδίως σε νεκροταφεία στρατιωτικά, όπου βρίσκονται θαμμένοι νεκροί παλιών πολέμων.

Στη γειτονιά μου, έχουμε ένα τέτοιο στρατιωτικό νεκροταφείο, το «εγγλέζικο νεκροταφείο» όπως το λέγαμε. Η επίσημη ονομασία του είναι Πολεμικό Κοιμητήριο Φαλήρου, Phaleron War Cemetery στα αγγλικά, και βρίσκεται πάνω στη λεωφόρο Ποσειδώνος, λίγο μετά το Έδεμ (όπως πηγαίνεις προς Γλυφάδα).

Λέγεται «Φαλήρου», αλλά υποψιάζομαι πως διοικητικά ανήκει στον δήμο Αλίμου, στο Καλαμάκι δηλαδή -αφού είναι πέρα από το ρέμα της Πικροδάφνης, δεν είναι Φάληρο, αν και είναι δώθε από τη λεωφόρο Αμφιθέας.

Στο νεκροταφείο βρίσκονται θαμμένοι κάπου 2000 στρατιώτες της Βρετανικής Κοινοπολιτείας που βρήκαν τον θάνατο στην Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Εμφύλιο.

Ακόμα, μέσα στο κοιμητήριο υπάρχει μνημείο, το Athens Memorial, που μνημονεύει 2800 στρατιώτες που είναι γνωστά τα ονόματά τους και θεωρούνται νεκροί του πολέμου αλλά που δεν έχει βρεθεί το πτώμα τους -ονόματα χωρίς τάφο. Αλλά μέσα στους 2000 θαμμένους υπάρχουν και πολλοί τάφοι χωρίς όνομα, με τη στερεότυπην αναφορά known unto God.

Το  νεκροταφείο φαίνεται αφύλαχτο και δεν θυμάμαι καν να αναφέρει ώρες λειτουργίας, αν και στην είσοδο υπάρχει μια πινακίδα που απαριθμεί απαγορεύσεις –δεν επιτρέπεται το μπάρμπεκιου ανάμεσα στα μνήματα. Στην πράξη, όποιος θέλει τραβάει τον σύρτη, ανοίγει την πόρτα της εισόδου και μπαίνει.

Στη μαρμάρινη πύλη υπάρχει δίγλωσση επιγραφή -το ελληνικό κείμενο, σε βαριά καθαρεύουσα που θεωρήθηκε ταιριαστή για την περίσταση, μαζί και με υπογεγραμμένες (από τις οποίες μία λείπει) αναφέρει:

pwc known1939-1945

ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥΤΟΥ ΣΤΗΛΑΙ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΣΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΩΙ 1941 ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΕΙΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΗΙ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΙ ΚΑΙ ΤΗΙ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΥΙΑ ΑΛΛ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ Η ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΗΡΝΗΘΗ ΓΝΩΣΤΟΝ ΚΑΙ ΕΝΤΙΜΟΝ ΤΑΦΟΝ

Αυτό που δεν λέει ρητά η επιγραφή, καλύπτοντάς το ίσως πίσω από τη γενικόλογη αναφορά σε «έπειτα επιχειρήσεις» είναι ότι μεγάλος αριθμός των νεκρών βρήκαν τον θάνατο στα Δεκεμβριανά, πολεμώντας και σκοτώνοντας Έλληνες. Μάλιστα, αρχικά το νεκροταφείο φτιάχτηκε ακριβώς για τους νεκρούς των Δεκεμβριανών, και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν εδώ τα οστά στρατιωτών της Κοινοπολιτείας από όλη την Ελλάδα, που ως τότε βρίσκονταν σε προσωρινά στρατιωτικά νεκροταφεία ή και σε κοινά νεκροταφεία. (Το 1966, μάλιστα, μεταφέρθηκαν εδώ, σε ιδιαίτερο τμήμα, και τα οστά πεσόντων του Κριμαϊκού πολέμου, Άγγλων και Γάλλων, που ως τότε βρίσκονταν σε στρατιωτικό κοιμητήριο στο Νέο Φάληρο, που καταργήθηκε).

Όπως και πολλά άλλα, το νεκροταφείο του Καλαμακιού (ή του Φαλήρου) το διαχειρίζεται η Commonwealth War Graves Commission –εδώ η σχετική ιστοσελίδα.

Οι αμέτρητες σειρές των τάφων έχουν διαταχθεί, απ’ όσο μπόρεσα να καταλάβω, με χρονολογική σειρά θανάτου -περίπου. Όσοι βρήκαν τον θάνατο την ίδια μέρα, μάλλον κείτονται πλάι-πλάι, κι ας ανήκουν σε άλλα σώματα. Πάρα πολλοί έχουν σκοτωθεί τον Απρίλιο του 1941, με τη γερμανική επίθεση. Ύστερα οι τάφοι αραιώνουν, για να πυκνώσουν πάλι τον Δεκέμβριο του 1944 με τα Δεκεμβριανά. Τα μνήματα των νεκρών των Δεκεμβριανών βρίσκονται στο επάνω δεξιά τεταρτημόριο του κοιμητηρίου, ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε στη βόλτα που έκανα. Ομολογώ ότι δεν πρόσεξα όλα τα μνήματα ένα προς ένα.

pwc pilotg Οι περισσότεροι νεκροί είναι Βρετανοί, αλλά υπάρχουν και πολλοί Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί (το άρθρο της Βικιπαίδειας μιλάει μόνο για Αυστραλούς, αλλά είδα με τα μάτια μου αρκετούς Νεοζηλανδούς). Υπάρχουν επίσης λίγοι Καναδοί και Νοτιοαφρικανοί, ενώ μερικές δεκάδες από τους νεκρούς είναι Ινδοί. Αυτοί έχουν αποτεφρωθεί. Οι νεκροί εβραϊκού θρησκεύματος δεν βρίσκονται χωριστά, απ’ όσο μπόρεσα να συμπεράνω -αλλά βέβαια πάνω στην επιτάφια στήλη υπάρχει το αστέρι του Δαβίδ, όπως εδώ αριστερά στον πιλότο P.H.Greenburgh της RAF, που βρήκε τον θάνατο στα 21 του χρόνια τον Ιούνιο του 1944.

Για το συμμαχικό νεκροταφείο του Φαλήρου (ή του Καλαμακιού) έχουν γράψει τρεις Έλληνες ποιητές, όμως ο ένας από αυτούς, ο μεγαλύτερος, δεν αφιέρωσε ποίημα. Σε χρονογράφημά του στην Αυγή το 1957, σε μια περίοδο που οι Άγγλοι είχαν ξαναγίνει μισητοί εξαιτίας του Κυπριακού, ο Βάρναλης χαρακτήρισε «κάρφος στα μάτια των Ελλήνων» το «νεκροταφείο των Εγγλέζων στο Καλαμάκι» -και συνεχίζει: Εκεί, στο Καλαμάκι, στο ψήλωμα, στην ομορφότερη τοποθεσία του Σαρωνικού, μέσα στα λουλούδια και τα δέντρα νανουρίζονται από τα πουλιά και το θαλασσινόν μπάτη τα οστά των Βρετανών κυρίων και των Ινδιάνων σκλάβων τους (ο καθένας με τ’ όνομά του!). Αλλά για τους Έλληνες, που πέσανε πολεμώντας τους ξένους επιδρομείς για την ελευθερία της πατρίδας τους δεν υπάρχει μήτε τάφος, μήτε όνομα -σκουπίδια και κατάρες!

Ήταν τότε που οι Άγγλοι κρεμούσαν τους Κύπριους αγωνιστές, μην το ξεχνάμε -και ενώ η εθνική αντίσταση δεν είχε αναγνωριστεί, οι φυλακές και οι εξορίες ήταν γεμάτες με αγωνιστές της αντίστασης.

Ψήλωμα, λουλούδια, μπάτης, όλα αυτά τα στοιχεία τα βρίσκουμε και στο πρώτο από τα δύο ποιήματα που (ξέρω να) έχουν γραφτεί για το «εγγλέζικο νεκροταφείο», από τον Βασίλη Ρώτα. Ο Ρώτας χρησιμοποιεί μοτίβα που θυμίζουν δημοτικό τραγούδι για να θρηνήσει τους νεκρούς -και δεν παραλείπει να θυμηθεί τον ζωντανό Τσόρτσιλ. Μια έλλειψη του άρθρου μου είναι πως δεν ξέρω πότε γράφτηκε το ποίημα -αλλά μπορεί να είναι γραμμένο ακόμα και το 1946-47. Όποιος ξέρει, ας συμπληρώσει το κενό.

ΑΓΓΛΙΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ

pwc majorastellΣτo Φάληρο, σε λιόλουστη πλαγιά, σιμά στο ακροθαλάσσι,
τα μνήματα σειρές ανάμεσα σε πικροδάφνες,
— που ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να μας καμαρώσεις! —

με τους σταυρούς επ’ ώμου ολάσπρους, φάλαγγα πυκνή,
και με λοφία τα κόκκινα άνθη από τις πικροδάφνες,
— που ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να μας κάμεις επιθεώρηση, —

σαλεύει ο μπάτης τ’ άνθη πάνω απ’ τα κεφάλια μας,
για την παρέλαση να ξεκινήσουμε, σταυρούς επ’ ώμου,
— πού ‘σαι καημένε Τσώρτσιλ, να μας δόσεις το παράγγελμα!

σαλεύει τ’ άνθη ο μπάτης του Φαλήρου,
κόκκινα σαν καρδιές πού στάζουν αίμα, κρεμασμένες,
— πού ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να τα μυριστείς! –

μας μουρμουρίζει χαιρετίσματα από την Αγγλία,
το χώμα μας ιδρώνει στην ανάμνηση της,
— που ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να μας βγάλεις λόγο! —

οι ζωντανοί αραδίζουνε περιδιαβάζοντας,
γελάνε τα κορίτσια, ο μπάτης ανεμίζει τα μαλλιά τους,
—πού ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να τα λιμπιστείς! –

ο μπάτης ανεμίζει τα χρωματιστά φουστάνια τους,
καθώς περνάνε τώρα αγκαλιαστά με Αμερικάνους,
— πού ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να ζηλέψεις! —

όταν το κύμα υψώνει τ’ αφροστέφανά του
ακούγονται παιάνες νίκης, βουή στη γλώσσα των Ελλήνων,
— πού ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, πού τους έλεγες ληστές, —

μας άνοιξαν τις αγκαλιές τους οι χρυσές καρδιές
κι εμείς προβάλαμε τις λόγχες στ’ αγκαλιάσματα τους,
— που ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να τους δεις στα μάτια! —

εδώ ‘μαστε θαμμένοι, όπως μας πρόσταξε η Αγγλία,
πικρή μας φέρνει ο μπάτης άρμη απ’ την Αγγλία,
— που ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, είσαι στην Αγγλία; —

στέκουνε τρεμουλιάζοντας χλωμές η Τζόη κι η Φάνη,
στέκουν ουρά να πάρουνε ψωμί και κάρβουνο;
— που ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ να τις λυπηθείς! —

Α, τ’ άρωμα απ’ την άρμη και τις δάφνες του Φαλήρου
πόσο γλυκό ‘ναι, μ’ αχ! πόσο πικρό για τους θαμμένους! —
— πού ‘σαι, καημένε Τσώρτσιλ, να μας κλάψεις!

Το δεύτερο ποίημα, αντίθετα, ξέρω καλά πότε γράφτηκε αφού ο Γιώργος Κοτζιούλας, που το έγραψε, σημείωσε την ημερομηνία από κάτω -αλλά και την αποτύπωσε στον τίτλο. Τον έφεραν τα βήματά του στο Καλαμάκι την 25η Μαρτίου 1947, κι έγραψε το εξής ποίημα:

pwc2ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΥΣΤΡΑΛΩΝ ΣΤΟ ΚΑΛΑΜΑΚΙ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΓΙΟΡΤΗ

Πούθε ξεφύτρωσαν εδώ στ’ άδροσο περιγιάλι
τόσ’ άνθια μ’ ίδιο πλέξιμο και σάμπως από γύψο;
Ξέκοψα απ’ το σεργιάνημα κι ήρθα σ’ εσάς να σκύψω
που η πάχνη κιόλα σκέπασε της μνήμης το κρουστάλλι.

Αν-νόουν -άγνωστο, κι εδώ κι εκεί και παραπέρα·
τι ξένοι αλλόκοτοι, άφησαν για μας τα κόκαλά τους
κι ουδέ το λιγοσύλλαβο δεν ξέρουμε όνομά τους
πρώτα αναστήματα που δεν τα ξαναβλέπει η μέρα.

Κι ούτε οι μανάδες, ακριβούς οπού τους είχαν, ούτε
ρούσες αρραβωνιαστικές ταίρι τους πια θα ιδούνε·
κάτι για τ’ άστρα από της γης τα βάθη τραγουδούνε
και μόνο εσείς, ακοίμητα τριζόνια, τους ακούτε.

Τύχη ζηλέψαν ηρωική του αιθέρα αυτοί οι κουρσάροι
που Σαλαμίνα πλεύρισαν και πιάσαν Μαραθώνα.
Καλοκαιριά παντοτινή μας διώχνει το χειμώνα,
μας φέρνουν κι απ’ τα πέλαγα χαιρετισμούς οι γλάροι.

Πολεμιστές αλλόφερτοι, βρήκατε εδώ τα Ηλύσια.
Μα να ’ν’ αλήθεια, το χωράει ο νους κι η αντρίκια γνώμη,
ω εσείς οι θαλασσόλυκοι κι εσείς οι ουρανοδρόμοι,
πως φέρνατε από τότε, λεν, ετούτα μας τ’ αλύσια;

26.3.47

Ο Κοτζιούλας εστιάζεται στους «Αυστραλούς», αεροπόρους («ουρανοδρόμοι») και ναύτες («θαλασσόλυκοι»), τους φαντάζεται παράτολμους πολεμιστές («του αιθέρα οι κουρσάροι»), διαφορετικούς από εμάς στο ανάστημα, τη φυσιογνωμία, ακόμα και στα ονόματα -όχι σαν τα δικά μας πολυσύλλαβα. Όμως, ο εαμίτης Κοτζιούλας, που είδε από πρώτο χέρι την ανάμιξη των Άγγλων στα ελληνικά πράγματα, δεν μπορεί να μη σκεφτεί, στο τέλος, ότι οι ήρωες εκείνοι έφερναν από τότε τις αλυσίδες μαζί τους.

Αναρωτήθηκα αν στις μέρες μας, που το Διαδίκτυο είναι φορτωμένο με άπειρες πληροφορίες που περιμένουν κάποιον να τις αναζητήσει, μπορούν να βρεθούν στοιχεία για τους νεκρούς του Καλαμακιού. Και πράγματι, για τον αξιωματικό της προτελευταίας φωτογραφίας, τον ταγματάρχη N.F.Astell, υπάρχει στο Διαδίκτυο η απάντηση της αρμόδιας υπηρεσίας σε κάποιον συγγενή του, με πλήρη στοιχεία της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας. Αντίθετα, για τον εβραϊκού θρησκεύματος πιλότο της προηγούμενης φωτογραφίας, τον P.H.Greenburgh δεν βρήκα τίποτα (όχι ότι έψαξα πολύ), όμως ψάχνοντας είδα ότι η Βικιπαίδεια κάνει λόγο για άλλον πιλότο, συνεπώνυμό του, τον Lou Greenburgh, που ήταν πολύ τυχερός και, παρόλο που τον καταρρίψανε δυο φορές, βγήκε ζωντανός από τον πόλεμο -να είναι σύμπτωση ή να είναι συγγενείς οι δυο πιλότοι, ίσως κι αδέρφια;

 

Advertisements

187 Σχόλια to “Ποιήματα για τα μνήματα των συμμάχων εχθρών”

  1. cronopiusa said

    Kαλή σας μέρα
    και καλή δύναμη στους Ισπανούς

    ¡¡AY CARMENA!!

  2. Jimakos said

    Πολύ όμορφο….

    Έχω κι εγώ την λόξα να επισκέπτομαι τέτοια μέρη, όπου είναι δυνατό.
    Να κι ένα λινκ με μια σειρά από φωτογραφίες που έκανα (λίγες είναι, αν κι είχα τραβήξει πολύ περισσότερες τότε) από μια επίσκεψή μου στο συγκεκριμένο κοιμητήριο. Καλημέρες…

    Cyprus Regiment
  3. Γς said

    Περιποιημένος και επιβλητικός ο χώρος.

    Και θυμήθηκα τους Εγγλέζους, Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς τάφους του πολέμου της Καλλίπολης στα Δαρδανέλια εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    Τους φροντίζουμε λέγανε οι Τούρκοι στους συγγενείς τους .
    «Τώρα είναι και δικά μας παιδιά»

  4. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Όταν βρίσκω ευκαιρία, μου αρέσει να κάνω βόλτες σε νεκροταφεία -ιδίως σε νεκροταφεία στρατιωτικά, όπου βρίσκονται θαμμένοι νεκροί παλιών πολέμων.»
    Ωραίο χόμπι έχεις Νικοκύρη (χαμόγελο) ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Η ΝΑ ΜΗ ΖΕΙ; δεν μας διευκρίνισες όμως, την μέρα ή την νύχτα σ΄αρέσουν οι βόλτες στα νεκροταφεία;

  5. gbaloglou said

    3 Αχ αυτοί οι Τούρκοι οι μεγαλόψυχοι, μέχρι και προτομή του Ατατούρκ κατάφεραν να μπήξουν στην Wellington ελέω Καλλίπολης…

  6. spiral architect said

    Πολλές φορές έχω περάσει απ’ έξω, καμία φορά δεν έχω μπει. Λίγο-πολύ ήξερα την ιστορία του (σήμερα μάθαμε κι άλλα ενδιαφέροντα) και αυτό δεν με ενέπνευσε, να μπω να φωτογραφήσω τουλάχιστο.

    Ωραίο νεκροταφείο για επίσκεψη είναι το λονδρέζικο Χάιγκεϊτ, που έχει και ονομαστούς ενοίκους σαν τον Μαρξ, τον Φάραντεϊ και τον Χοσμπάουμ. Αν σας βγάλει ο δρόμος από κει, μπείτε για μια βόλτα στα ενδότερά του. 😉

  7. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Όταν υπηρετούσα φαντάρος στη Λήμνο, στο Μούδρο, καμιά φορά όταν έπηζα αφιέρωνα την έξοδό μου σε μια επίσκεψη στο εκεί Συμμαχικό Νεκροταφείο. Με ηρεμούσε.

    Είναι μια έκταση με γρασίδι, με δέντρα νομίζω στην άκρη αλλά χωρίς το παραμικρό ίχνος χλωρίδας διαφορετικής από το ομοιόμορφα κοντοκουρεμένο γρασίδι εκεί όπου είναι τα μνήματα. Τα μνήματα είναι εκατοντάδες στήλες από γκρίζα πέτρα, διατεταγμένες όπως και στη φωτογραφία εδώ από το Φάληρο: δηλαδή, απ’ όποια γωνία κι αν τις κοιτάξεις σχηματίζουν σειρές. Καμία στήλη δεν ήταν σαν αυτές των δύο ατομικών φτγρ εδώ, με ατομικό παρτέρι και δικά της λουλούδια. Απόλυτη στρατιωτική πειθαρχία, και μετά θάνατον.

    Δίπλα είναι το (ορθόδοξο φυσικά) νεκροταφείο του χωριού. Εκεί τα πράγματα ήταν τελείως αλλιώς: κάθε μνήμα ήταν όπως ήθελε. Μικρά, μεγάλα, σεμνά, πομπώδη, με άγαλμα, με μνημείο, με σκέτη οριζόντια πλάκα, περιποιημένα, απεριποίητα, με λουλούδια, με πλαστικά λουλούδια, με φωτογραφίες, με μπουκάλια λάδι, κάποια με καντήλι αναμμένο, άλλα με σβησμένο, κάποια μερικές φορές με θυμιατό αναμμένο αν τα είχε μόλις επισκεφτεί συγγενής, κλπ. κλπ., ένα πολύχρωμο πανηγύρι.

    Αυτοί οι νεκροί, που ήταν ντόπιοι ορθόδοξοι πολίτες, ήταν πολύ πιο ζωντανοί από τους άλλους, που ήταν ξενιτεμένοι προστεστάντες (κυρίως) στρατιώτες.

    ________________

    Κι ένα λεξιλογικό:

    Οι Πόντιοι, ακόμη κι εκείνοι που δε μιλούν ποντιακά αλλά ΚΝΕ, συνήθως δε λένε «νεκροταφείο» αλλά την πολύ πιο ωραία λέξη «μνήματα».

  8. LandS said

    Όταν γράφονται τόσο όμορφα άρθρα για ενα χαρακτηριστικό της γειτονιάς σου το φχαριστιέσαι δυο φορές.
    Έχω και φωτογραφίες απο κει. Έφηβοι το διασχίζαμε κόβοντας δρόμο για το σινεμά (Άδωνις) . Ούτε μας ένοιαζε που έλεγε Phaleron και βρισκεται στο Καλαμάκι. Τα παιδιά, δυο αγορια, του Ολλανδού κηπουρού πήγαιναν σχολείο στο δικό μας. Θα τους έλεγα συμμαθητές αλλά ηταν σε μικρότερη τάξη.
    Ψιλοτσαντιζόμουν με αυτή την επιγραφή «BURRIED IN A PLACE THAT SHALL ALWAYS BE ENGLAND» στις πλάκες που είχαν βάλει για τους OPD’s που δεν βρήκαν να τους μεταφέρουν. Όσο για τις ημερομηνίες του Δεκέμβρη, καλύτερα να μη πω.

    Συμπληρωματικά, το οικόπεδο ανήκε στον περιβόητο Γκρόμμαν υιό, κερατά Γερμανό μηχανικό, γιος κερατά Γερμανού μηχανικού και ιδιοκτήτη των Λατομείων Σερίφου.
    Ο πατήρ εγκληματίας,τότε, στην απεργία με ηγέτη τον Κωνσταντίνο Σφέρα. Ο υιός εγκληματίας συνεργάτης των κατακτητών. Ο μύθος λέει οτι ήταν στα SS.

  9. spiral architect said

    @2: Τζιμάκο, φωτογραφικά είναι ενδιαφέρον θέμα τα χιονισμένα νεκροταφεία ιδίως σε α/μ. 💡

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    8: Ε, από τον γείτονα περίμενα να σχολιάσει 🙂
    Μου έλυσες την απορία για ποιο λόγο η περιοχή αυτή σε μερικούς χάρτες αναφέρεται «Γκρώμαν».

    7: Φοβάμαι πως σε παραπλάνησα με τις φωτογραφίες, τα μνήματα (αν θυμαμαι καλά) δεν έχουν ατομικό παρτέρι αλλά απλώς φωτογράφισα από κοντά και δεν φαίνονται οι διπλανές στήλες.

    6: Ε, στο Χαϊγκέιτ είναι κομμάτι δύσκολο να σε φέρει ο δρόμος (αν δεν μένεις στο Λονδίνο), είναι πολύ έξω -θα πας επί τούτου. Ή τουλάχιστον έτσι μού φάνηκε όταν είχα πάει.

    2: Ωραίες φωτογραφίες Τζιμάκο -και δεν είχα προσέξει ότι είχε και (Τουρκο)κύπριους.

  11. Jimakos said

    @9, ω ναι. Πρέπει να έχω ελάχιστο υλικό από τέτοια όμως… Δεν ξέρω, αυτά τα Καθολικά ειδικά, με τα ογκώδη μνήματα και τα αγάλματα, επιβλητικά καθώς είναι, με κάνουν να αισθάνομαι σα να παίζω σε ταινία του Τιμ Μπάρτον 😛

  12. Παρά την επιγραφή («υπέρ της Ελλάδος και της Κρήτης»–παράξενη διατύπωση λίγο, δεν είναι;), οι Κοινοπολιτειακοί πεσόντες της μάχης της Κρήτης έχουν ταφεί στη Σούδα.

    Απ’ τα πιο ενδιαφέροντα ελληνικά νεκροταφεία για επίσκεψη, η Ευαγγελίστρια στη Θεσσαλονίκη. Εκεί και οι τάφοι των σφαγμένων προξένων του 1876.

  13. 8 Σπέρα, όχι Σφέρα 🙂

  14. leonicos said

    Μπήκα κι εγώ σ’ αυτό το νεκροταφείο από περιέργεια ή ρομαντισμό, δεν θυμάμαι, γιατί είναι πάρα πολλά χρόνια. Έχει όντως νεοζηλανδούς, γιατί σκέφτηκα πόσο άδικο είναι να γννιέσαι σε μια τέτοια χώρα και να σκοτώνεσαι σαν ηλίθιος στην Ελλάδα, που πιθανώς να μην την έβλεπες ποτέ σου. Μερικοί μάλιστα είναι και Μαορί..

    Κάθε φορ’ά που περνάω από κει με σκανδαλίζει. Αν δεν υπήρχε βένβαια, κάποιο μεγαθήριο κάποιοιυ μεγαλοκατασκευαστή θα ήταν, οποότε δεν χάνει τίποτα το Φάληρο επι της ουσίας, αλλά μ’ ενοχλεί το ότιο υπάρχει ένα τέτοιο νεκροταφείο σε τόσο περίοπτο σημείο.

    Ξέρω ότι δεν γίνεται να μκεταφερθεί, αλλά θα το πρότεινα,

  15. Γς said

    7:
    Είναι η Commonwealth War Graves Commission που έχει φτιάξει και συντηρεί τα 2 νεκροταφεία της Λήμνου [όπως και αυτό του Αλίμου].

    Είναι από την εκστρατεία [απέναντι] της Καλλίπολλης [το φιάσκο του Τσόρτσιλ], που σκοτώθηκαν πάνω από 100 000.

    Στα Δαρδανέλια υπάρχουν αρκετά νεκροταφεία του πολέμου αυτού.

    Και τα φυλακισμένα μνήματα, μια που είπαμε για τους άγγλους ση Κύπρο.

    Και το Γερμανικό Νεκροταφείο του Διονύσου.
    Κι αυτό περιποιημένο σαν τα …ελληνικά του 40-41 στην Αλβανία 😦

  16. Πέπε said

    @10>7: Έστω κι έτσι, στο Μούδρο έχουν μόνο γρασίδι. Η μόνη διαφορά από στήλη σε στήλη είναι τα στοιχεία του νεκρού.

  17. spiral architect said

    Συνήθης τρόπος ταφής ιερωμένων στην προτεσταντική Ολλανδία:

    St. Bavochurch – Haarlem – The Netherlands
    (φωτό δική μου)

  18. Earion said

    Για την επιγραφή έχω την υποψία —σχεδόν βεβαιότητα— ότι είναι μετάφραση από αγγλικό κείμενο καμωμένη από αρχαιομαθή Εγγλέζο.

    Μια ένδειξη για τη χρονολόγηση του ποιήματος του Ρώτα (terminus ante) είναι η αναφορά στη χορήγηση τροφίμων και κάρβουνου με το δελτίο στη Μεγάλη Βρετανία. (η Τζόη κι η Φάνη, στέκουν ουρά να πάρουνε ψωμί και κάρβουνο). Αυτό σταμάτησε μόλις το 1954.

    Τι σημαίνει αραδίζω; (οι ζωντανοί αραδίζουνε περιδιαβάζοντας)

    Υπάρχουν βέβαια και άλλα συμμαχικά νεκροταφεία σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Οι Θεσσαλονικιοί θα ξέρουν το Ζεϊτενλίκ. Νομίζω ότι υπήρχε και για τους Ινδούς της Κοινοπολιτείας κάποιο κοιμητήριο ή οστεοφυλάκιο κάπου στον Πειραιά.

    Αλλά ο πιο διάσημος νεκρός, θαμμένος σε ελληνικό έδαφος, είναι ασφαλώς ο ποιητής Ρούπερτ Μπρουκ. Το μνημείο του βρίσκεται σ’ ένα ωραίο γι’ αγνάντεμα σημείο στη Σκύρο, όπου πέθανε.

  19. sarant said

    17: Δεν το είχα προσέξει στην Ολλανδία, αλλά νομίζω και σε καθολικές χώρες το έχω δει.

  20. sarant said

    18: Έχεις δίκιο, έπρεπε να υπάρχει σημείωση για το «αραδίζω», που σημαίνει «περνάω», ιδίως όμως περνάω από ένα μέρος που ανήκει σε άλλον, επειδή βρίσκεται πάνω στο δρόμο μου. Δηλαδή, ο LandS στο σχόλιο 8 αράδιζε από το νεκροταφείο όταν πήγαινε σινεμά στον Άδωνη.

  21. atheofobos said

    Ένα μοναδικό ποίημα γραμμένο σε τάφο έχω μεταφέρει στο ποστ μου ΑΡΑΓΕ… ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΕΜΠΝΕΥΣΤΗΚΕ Ο ΜΠΟΣΤ;
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2007/01/blog-post_21.html

  22. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Κι ένα ακόμη ωραίο, με πολλές ωραιες φωτο.
    http://www.2steps.gr/index.asp?xkey=158
    στρατιωτικό νεκροταφείο Βρετανών στρατιωτών του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου. (1914-1918).

    Ακριβώς στο κέντρο τoυ βρίσκεται ένας χαρακτηριστικός τύμβος.
    (το σαίτ λέει ότι βρίσκεται πριν τον Μπράλο, αλλά εγώ θυμάμαι ότι είναι παρά τω δρόμω για Άμφισσα,λίγο πριν τη Γραβιά…)
    [λοίπουν και οι ιστορικοί ,να μας πουν για τον Α’Π.Πόλεμο στην Ελλάδα]

  23. atheofobos said

    18
    Για το Ζεϊτενλίκ είχα δημοσιεύσει ένα ποστ που μου είχε έρθει με e-mail χωρίς να αναγράφεται η προέλευση του γιατί το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον.
    Τελικά ένας αναγνώστης με ενημέρωσε ότι είχε δημοσιευτεί εδώ:
    http://pigkouinos.blogspot.gr/2013/05/blog-post_22.html

  24. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    8 – «Συμπληρωματικά, το οικόπεδο ανήκε στον περιβόητο Γκρόμμαν υιό, κερατά Γερμανό μηχανικό, γιος κερατά Γερμανού μηχανικού και ιδιοκτήτη των Λατομείων Σερίφου.
    Ο πατήρ εγκληματίας,τότε, στην απεργία με ηγέτη τον Κωνσταντίνο Σφέρα. Ο υιός εγκληματίας συνεργάτης των κατακτητών. Ο μύθος λέει οτι ήταν στα SS.»
    Μα γιατί τα λές αυτά; απ΄όσο ξέρω οι Γερμανοί ήταν και είναι φίλοι μας.

    14 – Συμφωνώ απολύτως μαζί σου, απο την αρχή μέχρι το τέλος.

  25. spiral architect said

    @19: Ναι, και οι καθολικοί έκαναν στο παρελθόν ταφές ιερωμένων σε κρύπτες κάτω από πατώματα εκκλησιών. Τώρα τοποθετούν τα οστά τους σε κρύπτες στα υπόγεια. Έχω παρόμοιες φωτογραφίες από διάφορες καθολικές εκκλησίες (ατυχώς χωρίς σκαναρισμένα αρνητικά).

    Θεματολογικά όλα τα νεκροταφεία έχουν φωτογραφικό ενδιαφέρον ακόμα και το μικρό νεκροταφείο σε κάποιο χωριό, πολλώ δε μάλλον αν το νεκροταφείο συνδέεται με ιστορικά πρόσωπα. Στο Χάιγκεϊτ πέρασα κάμποσες ώρες, όπως και στο παρισινό Περ Λασέζ, που έχει μαζέψει ακόμα περισσότερες προσωπικότητες από το πρώτο. Ευτυχώς που ήμουν μόνος μου σ’ αυτές τις επισκέψεις μου, γιατί όπως λέει και ένας φίλος φωτογράφος «ωραίες οι οικογενειακές διακοπές, αλλά αν θες να τραβήξεις φωτογραφίες, να πας διακοπές μόνος σου». 😉

  26. JEK said

    1.Χρονολογίες θανάτου 1946-47, απ’ ότι πήρε το μάτι μου κι εμένα σε πρόσφατη επίσκεψη,σε βάζουν σε σκέψεις σχετικά με την εμπλοκή των Εγγλέζων στην αρχή του Εμφυλίου. Από αδέσποτες πάντως δεν πήγαν.
    2. Ο Δ.Δημητρίου-Νικηφόρος γράφει,πως τον Σεπτ. του ’41 συνάντησε στους πρόποδες του Καλλίδρομου αρκετά πτώματα Εγγλέζων που σάπιζαν. Προφανώς ανήκουν στους ανώνυμους.

  27. Earion said

    Φωτογραφίες:

    Τo κοιμητήριo Ζεϊτενλίκ στη Θεσσαλονίκη. Η μεγαλύτερη νεκρόπολη της Ελλάδας

    Τα βρετανικά στρατιωτικά νεκροταφεία Πολυκάστρου, Δοϊράνης, Καλοκάστρου Στρυμωνικού και Σούδας

    Το Σερβικό μαυσωλείο Kosturnica στη νησίδα Βίδος της Κέρκυρα

    Ο Σερβικός ναός-μαυσωλείο του προφήτη Ηλία στη κορυφή του Καϊμακτσαλάν (υψ. 2.524 μ)

    Από εδώ.

  28. spiral architect said

  29. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    22: Μου κάνει εντύπωση που βρίσκεται εκεί το νεκροταφείο, διότι στην περιοχή αυτή μάχες δεν έγιναν. Νεκροί του Α’ ΠΠ εγγλέζοι δεν πρέπει να ήταν πολλοί πέρα από το Μακεδονικό μέτωπο -στα Νοεμβριανά είχαν σκοτωθεί Γάλλοι κι αυτοί είναι στο Κερατσίνι θαμμένοι.

    23: Πολύ ωραίο άρθρο!

    25: Ναι, και το Περ Λασέζ!

    26: Καλώς ήρθες. Είδα κι εγώ θαμμένους με χρονολογία θανάτου 1946 -βέβαια, και από ασθένεια να πέθανε κάποιος «εν υπηρεσία», εκεί θα θάφτηκε.

  30. κουτρούφι said

    Σαμπάχ μανές, με το Στράτο Παγιουμτζή με στίχους σχετικούς με μνήματα.

  31. Ενδιαφέρον άρθρο.
    Εντύπωση μου έκανε πως και οι τρεις αναφορές ξεκινάνε με τις κλιματολογικές συνθήκες. Βέβαια ο Κοτζιούλας υπερβάλλει ελαφρώς αφού είναι δύσκολο να υπάρχει άδροσος τόπος στο περιγιάλι.
    Υποθέτω πως οι γνωστοί μόνο στον θεό ήταν από αποικίες και δεν πολυψάχνανε για λεπτομέρειες οι φλεγματικοί εγγλέζοι

  32. Γς said

    νεκροταφείο ενός στρατιώτη

  33. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    27 Θυμήθηκα τον Στρατηγό της στρατιάς των νεκρών, του Κανταρέ.

  34. Και το κουίζ της Κυριακής :

    Ποιά δύο ρήματα έχουν ανταλλάξει τα ουσιαστικά τους ;

    Βοήθεια του κοινού : έχουν την ίδια πρόθεση και τα δύο

  35. Στο Νεστόριο της Καστοριάς υπάρχει ένα στρατιωτικό νεκροταφείο για τους πεσόντες του Εμφυλίου. Όχι όλους, βέβαια. Τους «νικητές» μόνο. Είναι γεμάτο σταυρούς. Όλο σταυρούς. Ακόμα και για έναν μειονοτικό μουσουλμάνο από το Διδυμότειχο. Σταυρός και για κείνον!

  36. Idomeneo said

    7 @ΠΕΠΕ -> επισης για τα μνηματα εχουμε ( εμεις οι ποντιοι 🙂 )και την λεξη ταφεία !

  37. Y. G. said

    Πολυ ενδιαφερον το σημερινο αρθρο!

    Για οποιον θελει να σχηματισει στα γρηγορα μια ιδεα για την κοινωνικη ζωη μιας πολης και δεν εχει καιρο, ο πιο γρηγορος τροπος ειναι να επισκεφτει και να μελετησει το νεκροταφειο της απο κοντα, την πολη των νεκρων της. Εκει ειναι αμεσα ορατη η κοινωνικη διαστρωματιση της ζωντανης πολης – οι μη εχοντες σε ταπεινους ταφους, οι εχοντες σε μαυσωλεια, οι υπολοιποι στριμωγμενοι καπου αναμεσα. Ειναι ορατες και οι σχεσεις των ζωντανων με τους νεκρους – οι μη εχοντες χανουν και την τελευταια διευθυνση τους οταν εκθαβονται κακην κακως, οι δε οχι. Ο δευτερος πιο γρηγορος τροπος ειναι επισκεψη στους τοπους λατρειας της πολης και ο τριτος κατα σειρα ειναι επισκεψη στην κεντρικη λαϊκη αγορα.

    Το στρατιωτικο νεκροταφειο ειναι διαφορετικο – ειναι μνημειο/συμβολο σαν ολα τα αλλα, με τη διαφορα οτι καταναλωνει τεραστια επιφανεια στο χωρο, γιαυτο ειναι καρφι στο ματι οταν ο συμβολισμος του … μπαζει. Κατα τη γνωμη μου για να εκτιμησει κανεις το στρατιωτικο νεκροταφειο χρειαζονται συνοπτικες διαδικασιες – θεα απο ψηλα, οχι απο κοντα.

    Πανεμορφο ειναι το μνημειο στο Ποτσνταμ του Μεχμετ Ακσοϊ αφιερωμενο σε λιποτακτες πολεμων, αλλα δεν μπορω να βρω φωτογραφια που να το δειχει σε ολη την ομορφια του.

  38. spiral architect said

    Και η ζωή συνεχίζεται στο Χάιγκεϊτ:

    Φωτό του Mundus Gregorius απ’ τη συλλογή του στο Flickr
    (πολλές περισσότερες εδώ)

  39. cronopiusa said

    EEUU tira a la basura los cadáveres de los soldados latinos muertos en Afganistán 19-I-2012

  40. cronopiusa said

    Θάρθει, λέω, μια νύχτα που θάναι πια πολύ γριά η γης. Όλοι τούτοι οι άνθρωποι, πούναι να σαστίσεις με τη μεγαλοφυϊα τους, όλοι τούτοι που κάθουνται και σκαρφίζουνται τις τορπίλες και τ’ αεροπλάνα και το μελινίτη, θάναι ψιλοκοσκινισμένο χώμα. Κ’ η ανθρωπότητα θάναι πια ένας θρύλος, ένα κακό όνειρο που διάβηκε και πάει. Θα το αναθυμιούνται μόνο πάππου προς πάππου και θα τ’ ανιστορούν στους απογόνους των τ’ αρχαία δέντρα, σαν θα παίρνει να φυσά τ’ αγέρι και θ’ αρχίζουν οι φυλλωσιές να ψιθυρίζουν θυμητικά. Ωστόσο και κείνη τη νύχτα τα μικρά τριζόνια θα βγούνε να τραγουδήσουν όλα μαζί κάτω από τ’ αμέτρητα αστέρια τούτον τον ίδιο σκοπό. Κι ο ουρανός θ’ ανθίσει πάλι όλες τις ασημένιες μαργαρίτες του και θα σκύψει ν’ αφουγκραστεί τα κρουσταλλένια μαντολινάκια. Και παντού θ’ απλώνεται το ίδιο παγωμένο μυστήριο. Τα νέα δάση θα βουίζουν δίχως να πάρουν είδηση πως δεν υπάρχουν πια ποιητές για να ριμάρουν τη βουή τους και στρατιώτες να τα κόψουν παλούκια για συρματοπλέγματα. Κι οι θάλασσες θα δέρνουν τις αδάμαστες αχτές και θα πηδάν ολοένα πάνω στις αντάρτισσες ξέρες, δίχως να πολυσκοτίζουνται για κείνο το ξιπασμένο ζωντόβολο, που μια φορά κι έναν καιρό πίστεψε στ’ αλήθεια πως όλα τα εξαίσια έργα και κινήματα του Θεού γίνονταν για τη ζαχαρένια του.

    Στράτης Μυριβήλης (1890-1969) «Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ»

  41. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    35 Βρε τον καημένο τον Χασάν…

    38 Ο Χάκκας έχει ένα διήγημα για την επίσκεψή του στο Χαϊγκέιτ, και λέει ότι είδε σκιουρο (παίζει ρόλο και στην πλοκή,, ας πούμε)

  42. sarant said

    38-41
    http://eimaistahaimou.blogspot.gr/2014/07/1931-1972.html

  43. skom said

    @37 Y G
    Αυτό;
    http://www.deserteur-denkmal.de/deserteur-denkmal_geschichte-denkmal-bonn_hintergrund.html

  44. nirevess said

    22,29
    Οι ημερομηνίες θανάτου στον Μπράλο είναι περίεργες: Μέσα Νοεμβρίου-Δεκέμβριος 1918 (sic).

    Εγώ θα έβαζα προσδιορισμούς: αριστερούς αγωνιστές, εαμική εθνική αντίσταση, αγωνιστές της ΕΟΚΑ.

  45. Tsopanakos said

    Ιδού η λύση του μυστηρίου:
    wikimapia.org/29846299/el/Αγγλικό-Στρατ-Κοιμητήριο

  46. spiral architect said

    @41γ: Όντως τα πάρκα και τα νεκροταφεία του Λονδίνου είναι τίγκα στους σκίουρους, στις αλεπούδες και στα -αρκετά φιλικά με τους ανθρώπους- κοράκια, ο δε Κεν Λίβινγκστον είχε φέρει και γεράκια για να διώξουν τα περιστέρια που κατάχεζαν τη στήλη του Νέλσονα. 😉

  47. Alexis said

    Ωραίο άρθρο πράγματι, και με πολλαπλό ενδιαφέρον.
    Εξαιρετικό το ποίημα του Κοτζιούλα!

    #7 τέλος: Σωστός! Θυμάμαι που το έλεγε η (πόντια) γιαγιά μου και οι θειάδες μου: «Θα πάμε στα μνήματα».

    #21: Αθεόφοβε, αριστουργηματικό πραγματικά το «μποστικό» ποίημα στο οποίο παραπέμπεις!

  48. 8, 13: Δεν περίμενα ότι θα ήταν ακόμα διατηρημένο εδώ, αλλά το βγάλανε και στον γιουτούμπη μετά.

  49. Y. G. said

    #43 Skom, ναι αυτο ειναι το μνημειο στους λιποτακτες του Ακσοϊ ειναι αλλα η φωτογραφια δεν εχει καμμια σχεση με την εμπειρια…

  50. sarant said

    48 Και νάχουμε την αργή σύνδεση… γμτ. Ευχαριστούμε όμως!

    44-45 Κι εγώ την ισπανική γρίπη σκέφτηκα σαν είδα τις ημερομηνίες

  51. cronopiusa said

    … μια ημέρα του Οκτώβρη του 1918,
    κατά την οποία δεν συνέβη τίποτε, και γιαυτό το πολεμικό δελτίο ειδήσεων ήτανε πολύ περιληπτικό με τα λόγια:

    «Ουδέν νεώτερον από το Δυτικό Μέτωπο».

  52. (8) H φράση «BURIED IN A PLACE THAT SHALL ALWAYS BE ENGLAND» παραπέμπει στο γνωστό ποίημα The Soldier του Rupert Brooke, ο οποίος λες και προαισθανόταν ότι ήταν η μοίρα του να ταφεί σε ξένη γη (στη Σκύρο, όπου ο τάφος του έχει γίνει τουριστικό αξιοθέατο):
    If I should die, think only this of me:
    That there’s some corner of a foreign field
    That is forever England. There shall be
    In that rich earth a richer dust concealed;
    A dust whom England bore, shaped, made aware,
    Gave, once, her flowers to love, her ways to roam,
    A body of England’s, breathing English air,
    Washed by the rivers, blest by suns of home.

    Εκτός βέβαια αν η έκφραση προϋπήρχε (πλήθος Αγγλοι στρατιώτες είχαν αφήσει τα κόκκαλά τους στα διάφορα ροζ μέρη της υφηλίου και πριν από τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο…) και την αξιοποίησε ποιητικά ο Μπρουκ…

  53. Λ said

    Μνημούρια τα λέγε ο Παπαδιαμάντης

  54. Για να ελαφρύνομε λιγάκι το θέμα, εκτός από τα συμμαχικά νεκροταφεία, ορισμένοι σύμμαχοι έφτιαχναν κι άλλες αράδες και σειρές επί ελληνικού εδάφους. Ζυγισμένες-στοιχημένες, βεβαίως βεβαίως!

    View of Moudros during the Dardanelles Campaign, with a French military wine store in the foreground and a hospital in the background.

    C’ est la vin!

  55. gbaloglou said

    Είμαι Άγγλος νιος και τυχερός

  56. Λ said

    Στο Χάροου ον δε χιλ δίπλα από το ιδιωτικό σχολείο είναι το νεκροταφείο που έναι θαμμένος ο Μπάιρον.

  57. Λ said

    Το ωραιότερο κοιμητήριο που έχω δει είναι αυτό της Πλατανούσας με απλά ξύλινα κιγκλιδώματα και ξύλινους σταυρούς.
    Τα χειρότερα βρίσκονται στην Κύπρο που φτιάχνουν ολόκληρα καλλιμάρμαρα παλατάκια που βαραίνουν τους τάφους.

  58. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    45. A μπράβο! Με χαρά βλέπω ότι ο Εμεντάλερ αυτήτη φορά νικήθηκε! 🙂 Λίγο πριν τη στροφή για Καστέλια (ωραίο χωριό! και ωραίο φαί και κρασί και τσίπρο! να πάτε!) και λίγο πριν τη Γραβιά, όντως. Τυπικά ,εκεί είναι ακόμα Φθιώτιδα νομίζω.

  59. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Πάντως η ποίηση και οι νεκροί συνδυάζονται ωραία ,ακόμη και στο φαιδροπορτοκαλέικο… πιστεύω ότι το Α’Αθηνών πρέπει να είναι από τα ποιητικότερα κοιμητήρια στον κόσμο.

  60. # 34

    Δεν γκουγκλίζεται γμτ…

  61. NM said

    Το ¨Τουρκικό στρατιωτικό νεκροταφείο» που βρίσκεται στην παλιά Κοκκινιά (οδός Δομοκού – Πειραιας) το ξέρετε;
    Εχει πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία

  62. RaspK said

    Θα διαβάσω λεπτομερώς και θα σχολιάσω ίσως αργότερα, όμως χάρηκα πολύ με την ανάρτηση, καθώς κι εγώ επισκέπτομαι τέτοιους χώρους άμα τους πετύχω χωρίς να τους ξέρω, αλλά και σε περίπτωση που σχεδιάζω μια διαδρομή. Πολύ καλοφτιαγμένο μνημείο, έχει έναν ιδιαίτερο αέρα, μάλιστα προσωπικά τον συμπάθησα ιδιαίτερα, επειδή εκεί συχνάζουν τα αγαπημένα μου απ’ όλα τα κορακοειδή, οι καρακάξες (magpies):
    https://www.google.com/search?q=magpie&tbm=isch

    Αλήθεια, δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά στις πλάκες που αφιερώνονται σε Ινδούς ή μέλη ινδικών ταγμάτων υπάρχουν απεικονίσεις (μάλλον το έμβλημα του εκάστοτε τάγματος ή σώματος) του ινδικού μαχαιριού kukri. Γενικά οι αφιερώσεις έχουν το δικό τους ενδιαφέρον.

  63. Κίντο, στο 59

    Δεν θα τόλεγα!

  64. 26. Και πρόσφατα απέκτησα τον Νικηφόρο. Η περιγραφή του περιστατικού.

    Δημήτρης Δημητρίου – Νικηφόρος. Αντάρτης στα βουνά της Ρούμελης

    A post shared by Vangelis Dardantakis (@vangelisdard) on

  65. spiral architect said

    Τελικά, παλιόπαιδο Νικοκύρη θα με κάνεις να πάρω το Canonι και να κατέβω κάτσα κάτου. 🙄
    (μια συννεφιασμένη μέρα με διάχυτο φωτισμό)

  66. 61. Έλεγα να σχολιάσω και γι αυτό. Ένα πάρα πολύ διαφωτιστικό άρθρο.
    http://mlp-blo-g-spot.blogspot.gr/2014/09/TourkikoNekrotafeio.html

  67. Στο λινκ του 66 αναφέρεται πως το συμμαχικό νεκροταφείο του Φαλήρου κατασκευάστηκε στη θέση Βοϊδολίβαδο. Μμμμμμ…

  68. Tania Rahmatoulina said

    Aν και λιγάκι εκτός…πνεύματος, θα το πω. Μου θύμισες, Νίκο, έναν παλιό φίλο (έχω και κάτι χρόνια να τον δω), που έλεγε ότι όταν ένιωθε βαριά την ψυχή του, συνήθιζε να πηγαίνει σε κάποια κηδεία αγνώστου, κρυβόταν σε μια γωνιά κι άφηνε τον εαυτό του ελεύθερο να κλάψει όσο ήθελε. Αν δεν του περνούσε, αν δεν ξαλάφρωνε δηλαδή, τότε ακολουθούσε και στο κοιμητήριο, όπου συνέχιζε σε μια γωνιά το κλάμα… «Γι΄αυτό», μας έλεγε, «εγώ δεν έχω ανάγκη ψυχίατρους και ψυχολόγους.» Και μας προέτρεπε να δοκιμάσουμε κι εμείς τη μέθοδό του.

  69. Earion said

    22, 29, 45. Να το πω πληρέστερα:
    Από το Μάιο του 1917, όταν ήρθε θριαμβευτής ο Βενιζέλος από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και η επανενωμένη Ελλάδα βγήκε στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων, οι Αγγλο-Γάλλοι οργάνωσαν δευτερεύουσα γραμμή εφοδιασμού τους από την ξηρά που να καταλήγει στη μεγάλη βάση τους στη Θεσσαλονίκη. Ο λόγος ήταν αυτός που λέει ο σύνδεσμος του 45, ο φόβος των γερμανικών υποβρυχίων. Η διαδρομή που επέλεξαν δεν μπορούσε να ήταν άλλη από τον προαιώνιο (από τα προϊστορικά ήδη χρόνια) διάδρομο που διασχίζει από βορρά προς νότο τη Στερεά Ελλάδα (the Great Isthmus Corridor τον αποκαλούν οι αρχαιολόγοι), δηλαδή ο δρόμος που ενώνει (χοντρικά μιλώντας) τη Λαμία με την Άμφισσα, περνώντας ανάμεσα από τον Παρνασσό (ανατολικά) και τη Γκιόνα (δυτικά). Ακριβώς αυτό το πέρασμα είναι που φυλάει η Γραβιά. Οι Σύμμαχοι έφτιαξαν λιμάνι στην Ιτέα, αναβαθμίζοντας το έως τότε άσημο χωριουδάκι, και έστρωσαν δρόμο. Η σύνδεση με τον από ανατολικά (από Αθήνα) ερχόμενο δρόμο γίνεται στον Μπράλο, εξού και η κομβική σημασία του σημείου αυτού. Στον Μπράλο βρέθηκαν αγγλικές μονάδες και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην υποχώρηση από Θερμοπύλες, τον Απρίλιο του ’41.

  70. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    63. Κυριολεκτικά «ποιητικό» εννοούσα Σκύλε. Τα ποιήματα/στιχάκια/ επιγράμματα.

  71. Το παλιό, σχεδόν ξύλινο, νεκροταφείο του Ζακοπάνε στα σύνορα Πολωνίας – Σλοβακίας είναι πολύ γοητευτικό.

  72. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, πολύ διαφωτιστικά όλα!

    66 Δεν ήξερα καν για το τούρκικο νεκροταφείο!

    67 Σκύλε, μιλάει για το Νέο Φάληρο -το εκεί νεκροταφείο δεν υπάρχει πια, μεταφέρθηκαν τα οστά στο νεκροταφείο του Καλαμακιού.

  73. 72γ
    Α! Βγιαστικός ως συνήθως…

    Και με αφορμή την αναφορά του Κιντ (70) στα επιγράμματα μια ερώτηση στη συλλογική διάνοια:

    Μούχανε πει για τον Θών, τον απόγονο Βαβαρών και ιδιοκτήτη του ομωνύμου κτήματος στη συμβολή Κηφισίας και Αλέξάνδρας, πως όταν πέθανε, ο Σουρής ανέλαβε εν λευκώ να γράψει το επίγραμμα στον τάφο του. Και καθώς ο μακαρίτης αγαπούσε πολύ τα όμορφα αγόρια, λένε πως ο Σουρής έγραψε

    «Ενθάδε κείται Θών,
    αείποτε ωθούμενος,
    μηδέποτε ωθών»

    Το γκούγκλισα αλλά δεν το βρήκα παραμόνο ως σχόλιο εδώ:

    http://pisostapalia.blogspot.gr/2014/07/blog-post_6796.html

    Έχουτε ακούσει τίποτες το σχετικόν;

  74. 66, 72: <a href="http://turkishnavy.net/2008/10/08/admiral-atac-in-greece/"Admiral Ataç in Greece

  75. 66, 72: Admiral Ataç in Greece

  76. ΙΝ said

    Κάτω στο Clausen έχει ένα μικρό Γερμανικό από τον Α’ Π.Π., έχεις πάει; Αν όχι να πάμε παρέα όταν με το καλό επιστρέψεις στην άλλη πατρίδα.

  77. Νέο Kid L'errance d'Arabie said


    Aυτός είναι ο τάφος του Τζων Παρ, που σκοτώθηκε σε αναγνωριστική περίπολο , 17 μέρες μετά που η Βρετανία μπήκε στον Α’Π.Πόλεμο, στις 21 Αυγούστου 1914.
    Στον ακριβώς αντικρυστό του τάφο, κείται οΤζωρτζ Εντγουιν Έλισον. Σκοτώθηκε έξω από τη Mons στις 11 Νιόβρη 1918. 90 λεπτά πριν τη λήξη του πολέμου.
    Ήταν ο πρώτος και ο τελευταίος βρετανός πεσών του μεγάλου πολέμου αντίστοιχα ,και μια παράξενη μεταθανάτια μοίρα τούς ένωσε για πάντα…

    (σας εντυπωσιασα έτσι; Ας είν καλά το φιουτίλιτυ δε μάρβελους. http://www.futilitycloset.com/2014/09/19/first-and-last-2/ )

  78. 74, 75 As Arsistotle said: ‘One swallow does not make a summer’

  79. 77 17 μέρες στον πόλεμο και δεν είχε δηλαδή ούτε ένα νεκρό η Βρετανία;

  80. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    79. Ε ξέρω και γώ; έτσι γράφει ο Φιούτι! Μεχρι να φτάσουν κείνους τους καιρούς απ’το νησί στο Βέλγιο…έπαιρνε χρόνο ρε συ Δύτη, φαίνεται… 🙂

  81. Ήρθε η ώρα και για μιαν τραγική αλήθεια.
    Στο συμμαχικό νεκροταφείο της Ράμλα κρύβεται το τραγικό τέλος μιας από τις πιο αγαπημένες παιδικές ιστορίες του 20ου αιώνα

  82. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    73 Θεωρείς πιθανό να έγραψε ο Σουρής κάτι τέτοιο στον τάφο του; Όχι βέβαια
    Τον στίχο κάπου τον ξέρω, πάντως.
    ‘Ασε που ο Θων είχε έξι παιδιά.

    76 Να πάμε, αλλά έχω πάει
    http://www.panoramio.com/photo/110479708

    Κι άλλη μια βόλτα είναι από το αμερικάνικο νεκροταφείο στο Χαμ ίσαμε το γερμανικό στο Ζαντβάιλερ. Απέχουν λιγότερο από 2 χλμ

    77 Φοβερό! Κι έχει και εξήγηση γιατί γειτονεύουν τα δυο άκρα…!

  83. 77 & 81 ντουζ πουάν!

    Να σημειώσω πως η Άννα Μαρία Δρουμπούκη στην εξαιρετικά αξιόλογη μελέτη της «Μνημεία της Λήθης» έχει ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για τα γερμανικά στρατιωτικά νεκροταφεία απ’ όπου αλιεύω αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία. Ο Άμπελ Γκανς στην ταινία του J’ accuse (1919) γυρίζει μια σκηνή όπου σε ένα νεκροταφείο βγαίνουν οι νεκροί στρατιώτες του Α’ ΠΠ από τους τάφους, τραυματισμένοι με επιδέσμους και πατερίτσες, σαν ζόμπι, «με σκοπό να διαπιστώσουν αν ο θάνατός τους ήταν μάταιος ή όχι». Σ’ αυτή τη σκηνή ο Γκανς χρησιμοποίησε [i]πραγματικούς στρατιώτες[/i] του Α’ ΠΠ που εξελισσόταν την εποχή των γυρισμάτων και στη συνέχεια πολλοί από αυτούς τελικά σκοτώθηκαν στα πεδία των μαχών.

  84. 82: Καλά, το αμαξάκι του γκουγκλ είσαι; 🙂

  85. καλὰ ποὺ ἔγραψε ὁ Νικοκύρης γι’αὐτὸ τὸ θέμα γιατὶ κι ἐγὼ ὅλο λέω νὰ πάω στὰ συμμαχικὰ νεκροταφεῖα, ποὺ βρίσκονται σχετικὰ κοντὰ στὸ σπίτι μου, κι ὅλο τὸ ἀμελῶ.

  86. Υπάρχει η σκηνή στο γιουτούμπι!

  87. Μερσί JAGO 🙂
    Είχα δει τον Ναπολέοντα του Γκανς, εκεί γύρω στο ’90, επιχρωματισμένο με τον ίδιο τρόπο από τον Κόπολα (και με μουσική του μπαμπά του).

  88. Πάντως να εξιστορήσω πως μερικούς από τους επιζώντες νεοζηλανδούς Μαορί του πολέμου είχα την τύχη να τους γνωρίσω μικρός, έχω και φωτογραφίες κάπου. Μέσα δεκαετίας του ’70, ο πατέρας μου δούλευε στο κρουαζιερόπολοιο Σεμίραμις της Ηπειρωτικής του Ποταμιάνου. Σε μια άφιξη στον Πειραιά το πλοίο παθαίνει βλάβη και υποχρεωτικά θα έκανε διανυκτέρευση μέχρι να επισκευαστεί. Ο καπετάνιος πρότεινε σε μερικούς από το πλήρωμα να πάρουν από μερικούς επιβάτες να τους ξεναγήσουν, να τους φιλοξενήσουν και γενικά να τους φροντίσουν για να μην έχουν χασούρα κι έλαχε ο κλήρος στον πατέρα μου να πάρει τους Μαορί με τις συζύγους τους, καμιά δεκαριά άτομα. Όχι ότι μόνο ήρθαν σπίτι μας, ήταν και τα γενέθλια μου! Και χαρά μου που θα είχα τον πατέρα μου εκείνο το βράδυ. Έγινε το μικρό πάρτι, μου είπανε τα χάπι μπέρθντεϊ, τους ταϊσαμε, τραβήξαμε και τις φωτό, μετά τους πήρε ο πατέρας μου για βραδυνή έξοδο, δεν ξέρω πού, μέχρι να γυρίσουν στο πλοίο το οποίο απέπλευσε την επόμενη μέρα.

  89. physicist said

    Κρίμα να έχει τέτοιο άδοξο τέλος, κρίμα τέτοιος –επιρέψτε μου– ηλίθιος θάνατος για τον Τζων Νας.

  90. 24, …οι Γερμανοί ήταν και είναι φίλοι… [ΣΣ. Said tongue-in-cheek]

    Η αμφισβήτηση της έννοιας «μόνιμη φιλία – ή έχθρα – μεταξύ κρατών» αποτυπώνεται στην (μακιαβέλειας ειλικρίνειας) φράση που αποδίδεται στον Λόρδο Πάλμερστον, υπουργό εξωτερικών και πρωθυπουργό στο απόγειο της βρετανικής αυτοκρατορίας τον 19ο αιώνα:

    Η Βρετανία δεν έχει
    ούτε μόνιμους φίλους,
    ούτε μόνιμους εχθρούς –
    μόνο μόνιμα συμφέροντα.

    Mεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει πως η ελληνική Βίκη γράφει χαρακτηριστικά για τον Πάλμερστον:

    Ενώ ήταν αρχικά φιλέλληνας, έτρεφε αισθήματα συμπάθειας για τους Έλληνες και ήταν υποστηρικτής της ανεξαρτησίας της Ελλάδας, πολλές φορές…

    (Επίσης διαβάζω ότι στα επιτεύγματα του ενλόγω συγκαταλέγονται τα ακόλουθα:

    …είχε τον τίτλο…του ιππότη της Περικνημίδας, του μεγαλόσταυρου ιππότης του Τάγματος του Λουτρού,,,και Υποκόμης, μια δρασκελιά από ιπποκόμος )

  91. 89, Κρίμα, πράγματι.

  92. Είχα δει την είδηση για τον Νας. Αλλά ήξερα, Φυσικέ, ότι θα προτιμούσες να έχεις εσύ την τιμή.

  93. physicist said

    #92. — Δύτα μου, σ’ ευχαριστώ αλλά δεν είναι θέμα τιμής. Δεν θέλω να ξεφύγει το νήμα, απλώς δεν μπόρεσα ν’ αποφύγω τη σκέψη πόσο ανόητα, πόσο τυχαία και πόσο παράλογα μπορεί να σε συναντήσει ο τύπος με το δρεπάνι. Ας είσαι κι ο Νας, κι ας είσαι και παπάς.

    Τα λέμε άλλη φορά — θενξ και πάλι!

  94. 17,
    Ωραία η σύνθεση, καθώς η εικόνα μοιράζεται από την μπροστινή όρθια φιγούρα και την διακοσμημένη ταφόπλακα, στην οποία η φιγούρα έχει γυρίσει την πλάτη.
    Ο ευρυγώνιος κάνει την φιγούρα να φαίνεται ψηλότερη απ’ ό,τι είναι – σχεδόν ξεπερνώντας στον οπτικό ανταγωνισμό τις πανύψηλες κολώνες στο υπόβαθρο, απ’ τις οποίες φαίνεται μόνον η βάση – και μεγαλώνοντας στο μάτι την απόσταση της φιγούρας από αυτό που πάντα θα αντιμετωπίζουμε με δέος.

  95. physicist said

    … και συγγνώμη για την τριτολογία επί του θέματος αλλά ποιος Νομπελίστας μαθηματικός βρε χαϊβάνια, τι λέτε βρε τενεκέδες ξεγάνωτοι; Τι διάολο, πού ζουν αυτός ο κόσμος, από τίποτα τρύπες στις σπηλιές γράφουν άρθρα και τα στέλνουνε;

  96. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Πολύ κρίμα για τον Νας.

    84: Είδες;

    83: Προφανώς τα γυρίσματα έγιναν νωρίτερα αφού ο Α ΠΠ τελείωσε τον Νοε. του 1918

  97. Luminita said

    Παρότι μακάβριο, βρήκα αρκετά ενδιαφέρον το σημερινό σας άρθρο, κύριε Σαραντάκο.
    Για τα νεκροταφεία (ή «κοιμητήρια») δεν έχω εγώ η ίδια να σας πω κάτι.
    Επειδή όμως σας διαβάζω από ζήλο για την γλώσσα σας, εγώ που είμαι ρουμανίδα, και έχω σπουδάσει Βυζαντινή & Νεώτερη Ελληνική Φιλολογία στη Θεσσαλονίκη, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι που είναι μία παλαιότερη απορία μου και που μου δώσατε την αφορμή από το κείμενό σας:
    Γιατί λέγεται η παραλιακή περιοχή ανάμεσα στο Π. Φάληρο και στο Καλαμάκι «(το) Έδεμ» και όχι «(η) Εδέμ»; Γνωρίζω πολύ καλά ότι στα ελληνικά λέτε «ο κήπος της Εδέμ» (και γνωρίζω, επίσης, ότι σε αρκετές ελληνικές επαρχιακές πόλεις υπάρχουν πάρκα με αυτήν την ονομασία) όταν θέλετε να δηλώσετε την παραδείσια φυσική ομορφιά.
    Άραγε, πώς προέκυψε αυτό το άκομψο και αλλοπρόσαλλο τοπωνύμιο που ακούγεται συχνά καθώς υπάρχει και ομώνυμη στάση του τραμ και των αστικών λεωφορείων;
    Εσείς, τι γνώμη έχετε; είναι σωστό να λέγεται «το Έδεμ» αντί για το πιό καθιερωμένα εξελληνισμένο «η Εδέμ»;
    Ευχαριστώ_

  98. Να μην ήταν εκεί κάποιο παλιό κέντρο, ονόματι ΕΔΕΜ; Συνήθως έτσι βγαίνουν τα ονόματα στις στάσεις των λεωφορείων (και θα είχε πολύ ενδιαφέρον να τα μαζέψει κάποιος).

  99. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    90 – Δεν διαφωνώ, για αστείο το έγραψα στο 24, απλώς ξέχασα να βάλω χαμόγελο.

    89-93 – Δεν υπάρχει παραλογισμός και ανοησία στην συνάντησή μας με τον θάνατο, και φυσικά δεν κρατάει κανένα δρεπάνι, ούτε αγρότης είναι ούτε κομουνιστής, θα έλεγα ότι είναι ο πλέον δημοκράτης. Παραλογισμός και ανοησία, υπάρχει στην απο μέρους μας αντιμετώπισή του – κατανόησή του, κυρίως στις παράλογες και ανόητες καταναλωτικές κοινωνίες που έχουμε δημιουργήσει.

  100. sarant said

    97: Καλώς ήρθατε και συγχαρητήρια για τα ελληνικά!

    Η περιοχή λέγεται «το Έδεμ» από το παραλιακό κέντρο Έδεμ που υπάρχει εκεί, το οποίο άνοιξε το 1919 -βέβαια από τότε έχει αλλάξει ιδιοκτήτη.
    Τώρα που έχει επικρατήσει, δεν με ενοχλεί, ίσως επειδή έχει ανέβει και ο τόνος. Πάντοτε έτσι το λέγαμε. Και το «η Εδέμ» δεν είναι λαϊκή λέξη.

    98 Ως συνήθως, με πρόλαβες!

  101. Μαρία said

    98
    Εστιατόριο που άνοιξε το 1919 με την ονομασία βέβαια ΕΔΕΜ και υπάρχει μέχρι σήμερα ανακαινισμένο.
    ‘Εντεμ το προφέρω και το έμαθα απ’ τους γείτονες.

  102. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    95 – Πάντως Φυσικέ, το πρώτο σχόλιο στο λινκ που έβαλες «σκοτώνει» δεν συμφωνείς;

  103. Μαρία said

    100
    Οι ιδιοκτήτες είναι της ίδιας οικογένειας λένε.
    Κλικ στο εμείς: http://www.edemrestaurant.gr/

  104. physicist said

    #102. — Δεν το είχα δει, Λάμπρο, αλλά τώρα που το είδα, τι να πεις. Κυκλοφορεί φοβερή καφρίλα και υπερβολικά πολώς κόσμος έχει αφεθεί λυτός, που να πάρει και να σηκώσει …

  105. Μαρία said

    Νικοκύρη, απο σήμερα αναγορεύεσαι promeneur nécroplitain σαν αυτό τον κύριο που εκτός απο φωτογράφος και άλλα καλιτεχνικά δίνει και ιδέες για την κατασκευή τάφων http://www.andrechabot.com/
    Εδώ μας ξεναγεί στο Περ Λασέζ https://www.youtube.com/watch?v=6E8nSVjnuFU
    Τον ανακάλυψα τυχαία ψάχνοντας ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ μιας Ολανδέζας απ’ το οποίο δυστυχώς βρήκα μόνο το τρέιλερ κι ένα μικρό απόσπασμα https://www.youtube.com/watch?v=l0w74gc4NGc

  106. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Κοίτα να δεις που πολύ πρόσφατα που σχολιάζαμε με τον Άγγελο νομίζω για το Άμπελ που είχε πάρει, έγραφα «Ζει ο τρελο-Νας!» … 😦
    Φυσικέ, νομπελίστας οικονομικών ήταν. Άσχετα αν δεν υπάρχει νομπελ μαθηματικών , δεν μου φαίνεται αδόκιμο να πει κ΄ποιος «νομπελίστας μαθηματικός» . (τώρα θα μου πεις αυτός που το γράφει ξέρει οτι δεν υπαρει νομπελ μαθημ. ; who the @uck knows! )

  107. Αν δεν κάνω λάθος όμως, ούτε το νόμπελ οικονομικών είναι ακριβώς νόμπελ, ε;

  108. Μαρία said

    107
    Επονομάζεται όμως και νόμπελ οικονομίας http://en.wikipedia.org/wiki/Nobel_Memorial_Prize_in_Economic_Sciences

  109. sarant said

    105 Ωραίος τιτλος!

  110. physicist said

    #106. — Αποσύρω την κριτική μου: το λάθος ήταν δικό μου, επειδή κατάλαβα «Νομπελίστας Μαθηματικών». Το γεγονός ότι, όπως λέει σωστά ο Δύτης, το Νόμπελ Οικονομικών είναι μαϊμού-Νόμπελ, δεν αλλάζει το γεγονός ότι έτσι έχει καθιερωθεί να λέγεται. Δικό μου το λάθος, ξαναλέω.

  111. Βρε χαϊβάνι Φυσικέ, βρε τενεκέ ξεγάνωτε, από καμιά τρύπα σε σπηλιά γράφεις τα σχόλιά σου; 🙂

  112. physicist said

    #111. — Έτσι, έτσι, πες τα, ψάλτα μου και λίγα λες! 🙂

  113. Γς said

    Σε καλό σας σήμερα.
    Ο ένας λέει συνηθίζει να επισκέπτεται νεκροταφεία, ο άλλος τη βρίσκει στις κηδείες.
    Αμάν φτου, φτου [ο Γς φτύνει τον κόρφο του]

    Κι είχα έναν άσπονδο φίλο που του είχα υποσχεθεί ότι θα του έκανα τη ζωή πατίνι.

    Τρίχες, απλώς την έβρισκα ώρες ώρες με διάφορα καταχθόνια σχέδια και εκδικητικές φαντασιώσεις.

    Και τι μου κάνει το κάθαρμα;
    Πεθαίνει από συγκοπή καρδιάς, έτσι στα καλά καθούμενα.

    Το πόσο στεναχωρήθηκα δεν λέγεται που ο Χάρος μου τον άρπαξε!
    Κι απόψε το βράδυ να τον στο όνειρό μου. Ζωντανός, δεν είχε πεθάνει λέει.
    Ηταν μόνο λίγο αδυνατούλης.

    Και να του λέω, πόσο είχα λυπηθεί όταν νόμιζα ότι πέθανε.
    Κι απάνω που άρχισα να ξεσκονίζω πάλι τα διάφορα σενάρια για τα βασανιστήρια που θα τον υποβάλω, διαπιστώνω ότι ήταν όνειρο.
    Πάλι μου ξέφυγε…

    Και μετά ήρθαν άλλα όνειρο, δεν τα θυμάμαι.
    Θυμάμαι μόνο ένα που είχε μια παλιά γκόμενα και φτιάχτηκα.

    Την άφησα λέει για να πάω κάπου. Κι ήμουν άνετος και αεράτος με τον κόσμο. Μόνο που ο αέρας που ένιωθα ήταν ανίσως κατανεμημένος.
    Από την μέση και κάτω.
    Φόραγα πουκαμισάκι, γραβάτα, σακάκι, αλλά όχι παντελόνι και εσώρουχο κι ο ποπός μου κρύωνε.

    Τι να σημαίνει άραγε;

  114. spiral architect said

    Ηθικά διδάγματα:
    1. Πρέπει επιτέλους να καθιερωθεί Νόμπελ Μαθηματικών για να μην εκτίθενται άδικα οι δημοσιογράφοι. 😛
    2. Δένετε τις ζώνες σας, έστω κι αν πηγαίνετε για ψώνια στο μπακάλικο της γωνίας. 😉
    (εννοείται σοβαρά το τελευταίο)
    John Nash 😦

  115. physicist said

    #114. — Ξέχασες το τρίτο ηθικό δίδαγμα: πρώτα βουτάμε τη γλώσσα στο μυαλό και μετά γράφουμε σχόλιο. 😦

  116. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    115. Eντάξει ρε φιλαράκι! Δε θα σε κρεμάσουμε κιόλας. Μην ακούς τον αυστηρό Δύτη! (δε θα κάνει καμιά πατάτα κι αυτός;…θα τον πλερώσουμε με το ίδιο νόμισμα! 😆 )

  117. physicist said

    #116. — Στημένη του την έχω, του μπαγάσα. 😀

  118. Γς στο 113

    κι επιπλέον

    οπότε, ρηλάξ εντ ηντζόυ λάιφ, μπέημπυ!

  119. spiral architect said

  120. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Φυσικέ, έκανα μια σύντομη βόλτα στα σχόλια του Τουίτα που λίνκαρε ο Σπάιραλ και σε σχόλια σε ξένα σάιτ…μεγάλη θλίψη!
    Το τι λαμακίες γράφουνε για τον μακαρίτη…απερίγραπτο. Κάποιος στο ισπανικό publico έγραψε επικριτικά: «οι θεωρίες του άνοιξαν το δρόμο στο νεοφιλελευθερισμό…» Λες και μπορεί ένα μαθηματικό θεώρημα (για το οποίο το 99.9% των σχολιαζόντων ΔΕΝ έχουν ιδέα) να φταίει για οποιαδήποτε ιδεοληψία έχουμε στα -κατα τεκμήριο!- αδειανά κεφάλια μας. 😦

  121. 105,
    Μαρία, τι ειρωνεία, στο σάιτ, μετά το Art Funéraire έχει Curriculum Vitae…

  122. Μαρία said

    109
    Στη φωτογραφία δίπλα στο ποίημα του Κοτζιούλα φαίνεται κι η πολυκατοικία, όπου μένει η οικογένεια, 2η δεξιά ανεβαίνοντας τη Μακαρίου απ’ την Ποσειδώνος.
    Ως προς τα πικ νικ και τις ψησταριές τηρείται η απαγόρευση αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο για τα σκυλιά 🙂

  123. 121 Αυτά έχει η ζωή…

  124. physicist said

    #120. — Συνηθισμένα πράγνατα, Κίντο, με τους επιστήμονες που έχουν την ατυχία να γίνουν ευρέως διάσημοι. Το κρυφό μου ίνδαλμα είναι ο Μπόλτσμαν: κυνηγημένος και αφανής όσο ζούσε, οδηγήθηκε στην αυτοκτονία, και μετά 5 χρόνια από τον θάνατό του αναγνωρίστηκε. Αλλά και πάλι, η αναγνώρισή του έμεινε στον κύκλο των συναδέλφων και των κατοπινών: κανένας σεναριογράφος δεν είχε, ευτυχώς, την ιδέα να τον κάνει ταινία. Α, πώς θάθελα να του μοιάσω! 😛

  125. Μαρία said

    121
    Ξορκίζει το θάνατο.
    Έχει λέει 190 χιλιάδες φωτογραφίες απο κοιμητήρια απ’ όλο τον κόσμο.

  126. Μιας και πιάσαμε τα συμμαχικά νεκροταφεία να θυμηθούμε και εκείνο του Μάλεμε Χανίων, των συμμάχων μας των Γερμανών.

    Στο οποίο, μεταπολεμικά, διορίστηκε ως επιμελητής (->κηπουρός) ένας από τους πρωτεργάτες της κρητικής αντίστασης, συνεργάτης του Φέρμορ και του Μος στην απαγωγή του στρατηγού Κράιπε. Παπαδάκης, νομίζω, λεγόταν. Κι όταν τον ρωτήσανε πως και δεν έχει μάθει γερμανικά τόσον καιρό, έδειξε γύρω του τους σταυρούς και λέει κάτι σαν τώρα πια, δεν μου μιλάνε. Και κατά τη δεκαετία του ’70 επισκέφθηκε το νεκροταφείο ένας κοτσονάτος,γεροδεμένος. Ευγενικά, ο *Παπαδάκης* του έδειξε τον χώρο, οπότε τον ρωτάει ο Γερμανός αν ήταν στην αντίσταση. Μετά το ναι του κρητικού, του λέει ο Γερμανός «σε θυμάμαι την πρώτη μέρα, ήμουν κάτω από έναν θάμνο».

  127. 126

    Ψέμματα είπα, πάλι λόγω βιασύνης.
    Πρόκειται για το Μανώλη Πατεράκη (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82)

    Εδώ, στη διάσημη φωτό, πριν την απαγωγή του Κράιπε, δεύτερος από δεξιά

    Members of the Kreipe abduction team: Georgios Tyrakis, William Stanley Moss, Leigh Fermor, Emmanouil Paterakis and Antonios Papaleonidas

  128. spiral architect said

    Μιας και το σημερινό μας ήταν κι ελαφρώς φωτογραφικό δείτε τους κινδύνους της αλόγιστης χρήσης σελφοκόνταρου. 😛

  129. Σπειροειδή στο 128

    και πού να πέσει η τιμή της Λίλυ!

  130. Νικος Κ. said

    126: Κοντά στο γερμανικό νεκροταφείο στο Μάλεμε (περίπου 10 χιλιόμετρα προς τα Χανιά) υπήρχε μνημείο που έστησαν οι ναζί το 1941 κι έδειχνε έναν αετό να εφορμά προς τα κάτω. Οι ντόπιοι το έλεγαν «γερμανικό πουλί».
    Το γκρέμισε πριν χρόνια μια καταιγίδα και πάει στο καλό του (ή στο κακό του). Υπήρξαν και σκέψεις για αναστήλωση ή και μεταφορά στο γερμανικό νεκροταφείο.
    http://www.iospress.gr/mikro2001/mikro20010331.htm

  131. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Και το γνωστότατο αυτόγραφο επιτάφιο επίγραμμα
    «Aδαμάντιος Kοραής Xίος υπό ξένην μεν ίσα δε τη φυσάση μ΄ Ελλάδι πεφιλημένην γην των Παρισίων κείμαι»

  132. Theban said

    Η παραπομπή του σχολίου 27 αξίζει μια επίσκεψη.

  133. Γς said

    Yanis Varoufakis
    ‏@yanisvaroufakis

    Reading your work was inspirational. Meeting you, and spending time together, was an unearned bonus. Farewell John Nash Jr.

  134. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Επίσης κι εγώ έχω αυτή την «παραξενιά» να κάνω βόλτες στα νεκροταφεία αν μου προκύψει.
    Στο Α΄ έχω κόψει ατέλειωτες βόλτες με το αμόρε των σχολικών μου χρόνων,(ανεβαίναμε στη Μάρκου Μουσούρου από τα σκαλιά επιστρέφοντας), ως το μόνο ασφαλή τόπο να μη μας πάρει κανένα μάτι από τους κρητικούς ( 🙂 ) .Μα διάολε,πηγαίναμε με τη γυμνάστρια για πρόβες της παρέλασης στο Ζάππειο,δυο φορές το χρόνο και ήταν η μεγάλη μας ευκαιρία για φλερτοβόλτα και,άκουσον άκουσον, στα παγκάκια,στις πάπιες τού (απένατι) Εθνικού Κήπου,βρέθηκε να μας πιάσει το μπούρου μπούρου ο φύλακας και κατέληξε να είναι ένας μπάρμπας από τα χωριά μας!

    Στη Μύκονο πήγα επί τούτου,να βρω ίχνη από την οικογένεια της Μέλπως Αξιώτη.Τζίφος.Ρώτησα και τη νεωκόρισσα,ιδέα δεν είχε.

  135. Μαρία said

    131
    Μπράβο. Ας βάλουμε και το Μονπαρνάς. Ο Κοραής στο 2ο τομέα, ο Καστοριάδης στον 6ο, ο Αξελός στον 13ο.
    Βάζω το σάιτ του κοιμητηρίου, για να δείτε κι άλλους διάσημους. http://www.landrucimetieres.fr/spip/spip.php?article244

    Για Στάζυ: ο Μπέκετ στο 12ο.

  136. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    57.>>φτιάχνουν ολόκληρα καλλιμάρμαρα παλατάκια που βαραίνουν τους τάφους.
    Κι αφού με τόσα μάρμαρα τον πλάκωσαν το φουκαρά
    για κοροϊδία του έγραψαν «ας έχει γαία ελαφρά»

  137. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    130: Και: το κακό πουλί

    129: Ωχ, πολύ μου άρεσε!

    126 Οι δικοί μου Γερμανοί, δεν μιλάνε -έτσι είχε πει, αν θυμάμαι καλά.

  138. 128 & 129 Σκύλε, αυτό το βίντεο έπρεπε να βάλεις.

  139. JEK said

    JustAnotherGoneOff # 64: Μπράβο, αυτό είναι το απόσπασμα του Νικηφόρου!

  140. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Διαχείριση Νεκροταφείων μέσω Τεχνικών GIS και Διαδικτύου
    http://www.ims.forth.gr/docs/Sinedrio-Xartografias-4-4_Sarris-eMEM.pdf

  141. strangetraveler said

    Flanders Field American Cemetery and Memorial (Βέλγιο)

    Ενα εξαιρετο ποιημα για τον «Μεγαλο Πόλεμο»

    In Flanders fields the poppies blow
    Between the crosses, row on row,
    That mark our place; and in the sky
    The larks, still bravely singing, fly
    Scarce heard amid the guns below.

    We are the Dead. Short days ago
    We lived, felt dawn, saw sunset glow,
    Loved and were loved, and now we lie
    In Flanders fields.

    Take up our quarrel with the foe:
    To you from failing hands we throw
    The torch; be yours to hold it high.
    If ye break faith with us who die
    We shall not sleep, though poppies grow
    In Flanders fields

  142. LandS said

    @52 Τώρα που σε διάβασα, μάλλον από το ποίημα πήραν την επιγραφή. That is forever England λοιπόν και όχι αυτό που έγραψα από μνήμης. Πάει σχεδόν μισός αιώνας ε.

  143. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ελληνικό στρατιωτικό κοιμητήριο του Πίροτ κοντά στα Σερβο-Βουλγαρικά σύνορα. Στο νεκροταφείο είναι θαμμένοι 358 Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες από την Πάτρα και την 3η Μεραρχία που πολέμησε στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό της Aντάντ. Στην είσοδο του κοιμητηρίου έχει στηθεί μνημείο, έργο του Αντώνη Σώχου, με έξοδα της Ελληνικής κυβέρνησης
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%AF%CF%81%CE%BF%CF%84

  144. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    120 – H βλακεία είναι παγκόσμια φίλε μου, δεν είναι ελληνικό «προνόμιο» πέραν του ότι αυτό που έγραψες, δικαιώνει αυτό που λέω κατά καιρούς, αλλά δεν είναι του παρόντος να πιάσουμε τέτοια κουβέντα.

    124 – Πρίν πολλά χρόνια διάβαζα για την ζωή του, και έμαθα ότι οι «συνάδελφοί» του τον κορόϊδευαν κυρίως για την λεπτή φωνή που είχε. Ήταν απο τους βασικούς λόγους που ξεχώρισα την παιδεία απο την εκπαίδευση μια για πάντα.

    Υ.Γ – Λέγοντας «Α, πώς θάθελα να του μοιάσω! » δεν πιστεύω να εννοείς μέχρι ΤΕΛΟΥΣ!

  145. sarant said

    141 Πόσα παλικάρια χάθηκαν στη Φλάνδρα και τη βόρεια Γαλλία…

  146. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Μια και σαν σήμερα γεννήθηκε (έτσι για κόντρα στην θανατήλα) ο Μπόμπ Ντύλαν, να αφιερώσω ένα τραγούδι του στον φανατικό του φαν του ιστολογίου, πσαρά, και καταπληκτικό χταποδομάγειρα Gee.

  147. physicist said

    #144(β). — Δεν ήταν μόνο η φωνή του, ήταν και οι προκαταλήψεις του βιεννέζικου κατεστημένου συν ο παλιοχαρακτήρας του Ερνστ Μαχ και διάφορα άλλα. Κι ας ήταν ο Μαχ κι αυτός ο ίδιος από τους πολύ σπουδαίους, και με πολύ μεγάλη συνεισφορά … πάνε πολύ κοντά το καλό με το κακό συχνά.

    Α, αυτό με το μοιάξιμο πλάκα ήτανε. Άλλο τώρα ο Μπόλτσμαν, άλλο οι αφεντομουστουνάρες μας. Στο τελικό, βέβαια, μπορεί να του μοιάσει ο οποισοδήποτε. 😉

  148. Sarant said: «ο εαμίτης Κοτζιούλας, που είδε από πρώτο χέρι την ανάμιξη των Άγγλων στα ελληνικά πράγματα, δεν μπορεί να μη σκεφτεί, στο τέλος, ότι οι ήρωες εκείνοι έφερναν από τότε τις αλυσίδες μαζί τους».
    Άραγε, ξεχνούμε (ή μήπως δεν γνωρίζουμε;) ότι ο κάθε «εαμίτης Κοτζιούλας», προτιμούσε τότε τις …ωραίες σοβιετικές αλυσίδες, αντί για τις αγγλικές; Άραγε έχει ξεχαστεί η αποστολή του Ερυθριάδη (ως …ικέτη αλυσοδεσίματος); Μήπως είναι καλλίτερα να μην ξύνονται παλιές πληγές όταν μάλιστα (περίπου) διαπομπεύονται νεκροί στρατιώτες;

  149. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    {…}
    -Εμένα βοήθα, πατριώτη, φωνάζει ελληνικά ο Βενετσιάνος, να σκοτώσουμε τον Τούρκο τον άπιστο!
    -Κανέναν δεν βοηθώ ! Τους Τούρκους και τους Βενετσιάνους ας τους αγαπούν οι άμυαλοι λαϊκοί. Εγώ και τους δυό τους ξέρω εχθρούς της πατρίδας μου. Όποιος είναι πιο γερός, ας φάει τον άλλο, και τους δυό ας τους φάνε τα σκυλιά και τα κοράκια. Μα τραβηχτείτε από δω! Δεν θα αφήσω να χυθεί αίμα ανθρώπινο στου πατέρα μου, του γέρο Χωραφά, τον τάφο!
    Γιατί με φωνή από δυο στόματα ακούγεται: «Αδελφέ μου!»; Γιατί μεμιάς πέφτουν τα’ άρματα κάτω; Γιατί ανοίγονται τρείς αγκαλιές;{…}
    Γ. Καμπούρογλου. «Γραικός,Γενίτσαρος και Βενετσιάνος

  150. cronopiusa said


  151. cronopiusa said

  152. sarant said

    148 Πού τη βρισκετε τη διαπόμπευση των νεκρών;

  153. Καλή τύχη σε όλους… 😦

    Good Luck Everyone

  154. Φυσικέ, δεν συμμερίζομαι την αγανάκτησή σου για τον «άδοξο» θάνατο του Νας. Δηλαδή πώς θα ήταν «ένδοξος»; 86 χρονών ήταν, υπέρ πατρίδος δεν επρόκειτο να πολεμήσει, ούτε να πέσει στο νερό να σώσει κάποιον που πνιγόταν. Από κάτι θα πήγαινε, και καλύτερα έτσι παρά π.χ. από καρκίνο ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
    Αφ’ετέρου, δεν φαίνεται κανείς να πρόσεξε το μεζεδάκι στο πρώτο λινκ που έδωσες: το δυστύχημα έγινε «στο Τέρνπαϊκ του Νιού Τζέρσι».

  155. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψατε και εις τον γερο-Βάταλον να εκφράση ωρισμένας απόψεις επί της παρούσης αναρτήσεως…

    1) Από ημέρας έχω επισημάνει ότι πάμπολλοι Ρωμιοί αναγνώσται του παρόντος Ιστολογίου (πιθανότατα του κ. Σαραντάκου συμπεριλαμβανομένου) ΑΓΝΟΟΥΝ την στοιχειωδεστέραν εντολήν της Google διά ΣΤΟΧΕΥΜEΝΗΝ αναζήτησιν. Η σημερινή ανάρτησις με έπεισεν οριστικώς, εξαιτίας των σχολίων υπ’ αριθμόν 73 και 82. Αγαπητοί κύριοι: Οποτεδήποτε επιθυμείτε να μάθετε αν έχη γράψει το Σαραντάκειον Ιστολόγιον δι’ έν θέμα, δεν θα κάμνετε search εις την ειδικήν θέσιν αναζητήσεως του WordPress (άνω δεξιά του ιστολογίου) αλλά κατευθείαν εις την αναζήτησιν του Google, θέτοντες εις το κουτάκι την εξής εντολήν:

    Θών site:https://sarantakos.wordpress.com.

    Αυτό σας οδηγεί στοχευμένα μόνον εις αναρτήσεις του Σαραντακείου Ιστολογίου, εν προκειμένω σας πάει εδώ: https://www.google.gr/search?newwindow=1&hl=el&biw=1304&bih=683&q=%CE%98%CF%8E%CE%BD+site%3Ahttps%3A%2F%2Fsarantakos.wordpress.com&oq=%CE%98%CF%8E%CE%BD+site%3Ahttps%3A%2F%2Fsarantakos.wordpress.com&gs_l=serp.12…5644.7293.0.9247.4.4.0.0.0.0.130.433.1j3.4.0.ckpsrh…0…1.1.64.serp..4.0.0.OCcjh9CU3xM , όπου εις την κορυφήν θα εύρητε την απάντησιν εις την απορίαν του κ. Σκύλου (σχόλιον 73) περί του βατάλου Νικολάου Θών, του πάντοτε ωθουμένου και μηδέποτε ωθούντος… Κι ότι ο ποιητής δεν ήτο ο Σουρής, αλλά ο Σούτσος.

    Εννοείται πως εις την θέσιν του Σαραντακείου Ιστολογίου δύνασθε να θέσετε οιονδήποτε άλλον Ιστότοπον διά στοχευμένην αναζήτησιν. Παραδείγματος χάριν, αν θέλετε να μάθετε τι υπάρχει εις το Scribd διά τον ρέκτην κ. Σαραντάκον, βάζετε εις την αναζήτησιν του Google την εξής εντολήν: Νίκος Σαραντάκος site:https://www.scribd.com Κάμετέ το και θα εντυπωσιασθήτε ανακαλύπτοντες πόσοι απατεώνες λεηλατούν τον ρέκτην οικοδεσπότην μας, δεδομένου ότι το ψαχτήρι της Google ερευνά και εντός των ανηρτημένων βιβλίων!…

    2) Παρατηρώ μετά μεγίστης εκπλήξεως ότι εις τα σχόλια της παρούσης αναρτήσεως γίγνεται εδώ και 7 σχεδόν ώρας συζήτησις διά τον αδόκητον θάνατον του μεγίστου ΜΗ Εβραίου μαθηματικού του 20ού Αιώνος, John Nash (1928 – 23 Μάη 2015) http://en.wikipedia.org/wiki/John_Forbes_Nash,_Jr. Και ουδείς έχει αναφερθή ( προφανώς επειδή δεν το καταγράφει ούτε κάν η έγκυρος αγγλική Wikipedia!) εις το γεγονός ότι ο Νάς υπήρξεν ο Μπόμπυ Φίσερ των Μαθηματικών, με την έννοιαν ότι η σχιζοφρένειά του ωφείλετο εις το γεγονός πως ενόμιζε ότι τον καταδιώκουν οι Εβραίοι (σ.σ.: εξαιτίας της πρώτης απορρίψεώς του από το εβραιοκρατούμενον μαθηματικόν κατεστημένον των ΗΠΑ). Όπως περίπου συνέβαινε με τον κορυφαίον σκακιστήν όλων των εποχών Μπόμπυ Φίσερ, όστις είχε την ιδιαιτερότητα να είναι κι ο ίδιος Εβραίος εκ μητρός…

    Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερον, διά να μη με παρεξηγήσητε… Μόλις ανέβασα εις τον ουρανόν του Διαδικτύου την καλυτέραν βιογραφίαν του μακαριστού Νάς (εις αυτήν είναι βασισμένη η περίφημος ταινία «A beautiful mind» εξ ού και ο πανομοιότυπος τίτλος! ), γραμμένη το σωτήριον έτος 2001 από την Γερμανο-Αμερικάνα δημοσιογράφον Σύλβιαν Νάσαρ http://en.wikipedia.org/wiki/Sylvia_Nasar . Δυστυχώς είναι εις djvu (και ουχί εις pdf), ωστόσον κάθε ενδιαφερόμενος Ρωμιός αναγνώστης δύναται να κατεβάση δωρεάν το ειδικόν πρόγραμμα διά συγγράμματα djvu http://en.wikipedia.org/wiki/DjVu και τα βιβλία θα του ανοίγουν όπως τα pdf. Την βιογραφίαν του Νάς από την Σύλβιαν Νάσαρ δύνασθε να καταβιβάσητε από εδώ http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=27528 (πατήσατε το κομβίον GET) και θα φρίξητε με τον φοβερόν αντισημιτισμόν του μακαριστού John Nash, διά τον οποίον σιωπά ακόμη και η αγγλική Wikipedia!.. Απλώς θέσατε το λήμμα «Jew» εις το κουτάκι του search και θα σοκαριστείτε.

    Μεταφέρω μόνον αυτό που γράφει η Σύλβια εις την σελ. 144, διά το πώς φερόταν ο Νάς εις τον μέγιστον Εβραίον μαθηματικόν του 20ού αιώνος Μάξ Νόϊμαν (1897-1984) http://en.wikipedia.org/wiki/Max_Newman, τον δημιουργόν του θρυλικού υπολογιστού «Κολοσσός» διά του οποίου απεκρυπτογράφουν οι Άγγλοι τα μηνύματα των Ναζί και ηδυνήθησαν να κερδίσουν τον Β΄ Π.Π.: : «Nowhere was his snobbery more evident than in his reaction to being «a non-Jew in a definitely Jewish atmosphere.» 61. Later, when Nash became paranoid and embraced all sorts of strange delusions, he wrote letters to Newman and others addressed to «Jewboy,» became obsessed with the state of Israel, and talked about «Krypto-Zionist conspiracies. «62 But in the early 1950s, his attitude was merely one of social superiority. He frequently told Newman that he looked «too Jewish.»!..
    Δια τους γαλλομαθείς, έχω ανεβάσει την βιογραφίαν της Σύλβιας Νάσαρ διά τον Νάς εις pdf εδώ: http://en.bookfi.org/book/1375822

    3) Να προσθέσω επίσης, ότι λάτρης του Ιωάννου Νάς είναι και ο ημέτερος Γιάνης Βαρουφάκης, όστις έχει δημοσιεύσει ειδικήν μελέτην διά τον διδάσκαλόν του εις την Θεωρίαν των Παιγνίων, ήν δύνασθε να καταβιβάσητε εδώ

    4) Διά τα περί Έδεμ, επιτρέψατέ μοι να επισημάνω ότι η Ρωμέικη γλώσσα είναι η μόνη που αποκαλεί με μί την Εβραϊκήν λέξιν Eden, http://en.wikipedia.org/wiki/Garden_of_Eden !.. Αυτό οφείλεται εις την επιπολαιότητα των Εβδομήκοντα Μεταφραστών της Παλαιάς Διαθήκης, οίτινες ενόμιζον ότι το μί εις την ελληνικήν δηλώνει καλύτερα την ευδαιμονίαν από το νί!.. Αν δεν είναι αυτό μεζεδάκι, διά την διαχρονικήν επιπολαιότητα των Ρωμιών, τι είναι;

    5) Περαίνω με μίαν πρόσκλησιν προς τον κ. Σαραντάκον, την οποίαν θα αναλύσω αύριον το μεσονύκτιον, διά να δυνηθώ να εύρω το σχετικόν βίδεο από την ιστοσελίδα του Star Channel: Αγαπητέ, κ. Σαραντάκο, το πρωΐ της Πέμπτης ή της Παρασκευής ήκουσα εις την εκπομπή της κ. Τσαπανίδου τον θρυλικόν Θεσσαλονικιόν νεκροθάπτην Φώτιον Μπαμπούλαν να λέγη ότι το επώνυμόν του προήλθεν από τον βρωμερόν άγιον Βαβύλαν, διά τον οποίον ο Καβάφης έγραψε το εξαίσιον ποίημά του «Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας»! Ο Μπαμπινιώτης γράφει εις την σελ. 885 του Ετυμολογικού του ότι η λέξις «μπαμπούλας» είναι παιδική και αυτό φαίνεται από τον αναδιπλασιασμόν «μπα-μπου». Η άποψις του νεκροθάπτου Μπαμπούλα με εγοήτευσε και δηλώνω δημοσίως το εξής: Αν κάποιος αναγνώστης του παρόντος Ιστολογίου γράψει ειδικήν μελέτην ότι το «μπαμπούλας» βγαίνει από τον άγιον Βαβύλαν (Ba-bu-las, με την ερασμιακήν προφοράν!) είμαι διατεθειμένος να πληρώσω από 1.000 έως και 3.000 ευρώ, εφόσον ο κ. Σαραντάκος αναρτήσει την μελέτην επί 6μηνον εις το ιστολόγιόν του (έστω και ως άποψιν, ακόμη κι αν δεν την υιοθετεί!). Όπως αντιλαμβάνεσθε, φιλοδοξία μου είναι να πάθουν εγκεφαλικόν οι Γαλιλαίοι μανθάνοντες ότι η λέξις «μπαμπούλας» προέρχεται από τον τρομοκράτην άγιόν των Βαβύλαν, όστις έκαψε το Ιερόν του Απόλλωνος εις την Δάφνην της Αντιοχείας, διά «να την σπάση» εις τον Μέγαν Ιουλιανόν, προκαλώντας ακόμη και την αντίδρασιν του βατάλου Καβάφη!..

    Μετά τιμής
    Β.

  156. Reblogged this on anastasiakalantzi50.

  157. Το γνωστό In Flanders fields θα το προτιμούσα χωρίς την τρίτη στροφή («take up our quarrel with the foe…»). ΑΥΤΗ τη διαμάχη με ΑΥΤΟΝ τον εχθρό την έχουμε ευτυχώς ξεπεράσει!
    Αφού όμως το παραθέσαμε κι αυτό και το άλλο του Brooke, ας βάλουμε και το τέλος του άλλου χιλιοανθολογημένου σχετικού ποιήματος (του Wilfred Owen):
    My friend, you would not tell with such high zest
    To children ardent for some desperate glory
    The old lie: Dulce et decorum est
    Pro patria mori.

  158. argyris446 said

    Reblogged this on worldtraveller70.

  159. Γς said

    155:

    >η λέξις «μπαμπούλας» προέρχεται από τον τρομοκράτην άγιόν των Βαβύλαν

    Ηταν κι ο άλλος Βαβύλης. Με τις πλαστές ταυτότητες. Του Πατριαρχείου και του Πανάγιου Τάφου.
    Απόστολος ή Απόστολος-Παύλος, Βαβύλης ή Φωκάς, Αναγνωστάκης ή Γρηγοριάτης, «Μπίζι» ή πατήρ Ραφαήλ. Ο άνθρωπος-μάσκα. Το φάντασμα που πλανάται στα παρασκήνια του εκκλησιαστικού χώρου από την Ελλάδα ως το Ισραήλ και την Κάτω Ιταλία.

    Ο ποδηλάτης, το φιλαράκι του μακαριστού Χριστόδουλου.

    Κι ήταν και ένας άλλος περίεργος ποδηλάτης προχτές που παρκάριζα στο έθνικ κομμωτήριο της Κυψέλης.
    Νόμιζα ότι θαύμαζε την τεχνική μου κατάρτιση. Τόσο που αν ήταν γυναίκα θα έκανα ένα σπέσιαλ τετ α κε παρκάρισμα για παρτι της.
    Ηταν όμως άντρας [και μακάκας].

    -Το χτύπησες.
    -Ασε μας ρε.
    -Εχει ένα βαθούλωμα εδώ.
    -Τι λες ρε βλήτο;

    Κι άρχισε να ψάχνει στο μπαρ μπριτζ για την ασφάλεια τα στοιχεία μου και τέτοια.
    Και ξαφνικά:

    -Α, είσαι της ‘Τάδε’ Σχολής; Κι έκανε χαρούλες.
    -Ποιος είσαι;
    -Είμαι ξάδελφος του Χατζηκαραπαπαδόπουλου. [είχε δει ένα αυτοκόλλητο σήμα απ το πάρκιν της Σχολής].
    -Του Αντρέα ε; [συνάδελφος]. Πώς σε λένε για να του πω;
    -Μήτσο. Αλλά τι θέλεις να του πεις;
    -Ότι είσαι και πολύ μαλάκας!

  160. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα σχόλια!

    Λογικό είναι ο Μπαμπούλας να θέλει να αποκτήσει πεντιγκρί αναγόμενος στον… Βαβύλα.

  161. spiral architect said

    @152: Ποιος διαπόμπευσε νεκρούς; Πού είδατε αλυσίδες εκτός απ’ αυτές που μας έχουν φορέσει από το 1821 κι εντεύθεν;

  162. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Eίναι ωραίο το κείμενο του Βαρουφάκη που λίνκαρε ο καπετάνιος.
    Περιγράφει ωραία και αρκούντως εκλαϊκευτικά ,χωρίς να στερείται ικανοποιητικής ποσότητας «επιστημονικότητας» και φορμαλισμού, την έννοια της ισορροπίας Nash.
    Μια σχετική συζήτηση, θεωρώ ενδιαφέρουσα, με αφορμή ένα ωραίο παιχνιδάκι, και εδώ.
    http://eisatopon.blogspot.com/2014/02/blog-post_4991.html

  163. Λ said

    Στο ή μάλλον έξω από το Ρόβανιεμι υπάρχει κοιμητήριο Γερμανών στρατιωτών. Και να φανταστείτε οι Γερμανοί κατά την οπισθοχώρηση τους έκαψαν και ισοπέδωσαν την πόλη. Τράβηξαν και οι Φιλανδοί πολλά όχι μόνο από τους φασίστες αλλά και από τους Ρώσους.

  164. Εις μνήμην Τζών Νας

  165. physicist said

    #154. — Τι να σου πω, βρε Άγγελε, μου φαίνεται εντελώς χαζός τρόπος να μη φοράς ζώνη και να πας καλιά σου επειδή ο ταξιτζής το στουκάρησε. Είσαι και τελείως απροετοίμαστος, μπορεί να μην έχεις βάλει σε τάξη πράγματα και υποθέσεις που θα ήθελες ν’ αφήσεις τακτοποιημένες, τι να σου πω. Από την άλλη, πήγε μαζί με τη γυναίκα του. Ίσως έτσι να εκπληρώθηκε και μια κοινή τους επιθυμία. Τι να πω, ό,τι και να πεις γι’ αυτά τα πράγματα βλακεία θ’ ακουστεί.

    Ώστε στο Τέρνπάικ του Νιου Τζέρσεϋ, ε; Πάλι καλά, σκέψουν να τους είχε βρει το κακό στο Φρήγουαίη της Καλιφόρνιας.

  166. Γς said

    ποία η διαφορά;

  167. physicist said

    Καμία. Απλώς ο αρθρογράφος φαίνεται να νόμισε ότι το Τέρνπάικ είναι τόπος, πώς λέμε Camden, NJ ένα πράμα.

  168. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Για να λέμε όμως και του στραβοκουτσού μεταφραστή το δίκιο, το τερνπάικ είναι λίγο δύσκολο και άγνωστο- ως όρος -για να πάει το μυαλό ότι δεν είναι τοπωνύμιο.Μοιάζει πολύ με τοπωνύμιο διάολε! (γι’αυτό και κάνει κλικ σε πολύ προσεκτικούς αναγνώστες μόνο,όπως ο Άγγελος, άλλωστε!) Είναι κάπως σαν το περίφημο Νιου τζέρσεϋ , τον στάνταρ τύπο διαχωριστικού διαζώματος στσι ελληνικοί αυτοκινητοδρόμοι. 🙂

  169. physicist said

    #168. — Κίντο, θα έπρεπε όμως να είχε υποψιάσει τον αρθρογράφο ότι λέγεται New Jersey Turnpike και όχι Turnpike (of/comma) New Jersey. Κανένα τοπωνύμιο δεν έπεται του ονόματος της Πολιτείας.

  170. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    169. Σωστή παρατήρηση. Το στάνταρ κόμμα λείπει, οπότε… τεσπά, καλλιγραφία απ’τον πωπό της μαϊμούς ζητάμε… 😉

  171. physicist said

    Περί τοπωνυμίων και πλεονασμών:

    City College of New York, New York, New York 10031, USA 🙂

  172. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Φυσικέ, με το νιου τζέρσεϋ θυμήθηκα κι ένα παλιό καλό που είχε πει ένας συνάδελφος μηχανολόγος. Ήμασταν στην ηρωική και -τότε τουλάχιστον,το 2001 ή 2002- φτωχική αλλά φιλότιμα αναπτυσσόμενη Αλβανία για κάτι επιμετρήσεις (quantity surveying). Μια Κυριακή μας βάζει στο αμάξι ο εργοταξιάρχης (ένα απίθανο μούτρο…) να μας πάει για ψάρι στο Δυράχιο (νομίζω). Πιάνουμε τον αυτοκινητόδρομο, ο οποίος ο καημένος είχε ένα και μόνο «νιου τζέρσεϋ» δηλαδή το ένα μόνο μπετονένιο στηθαίο (αντί για δύο αντικριστά με φύτευση ανάμεσα).
    -Ωπα! λέει. Αυτο τι είναι τώρα; Ολντ Τζέρσεϋ; 🙂

  173. Stella said

    Οπου περασαν βρετανικα στρατευματα,υπαρχουν καλοδιατηρημενα στρατιωτικα νεκροταφεια.Συγχαρητηρια στους βρετανους, αν και ξεδοντιασμενοι τωρα, που τιμουν οσους επεσαν για να οικοδομησουν την αυτοκρατορια τους.
    Για τα ελληνικα στρατιωτικα νεκροταφεια στην Αλβανια, ειναι μια πονεμενη ιστορια, μπλεγμενη με τον αλβανικο εθνικισμο και αλλα, οπως το εμπολεμο κλπ.Αλλα στα ελληνο σκοπιανα και ελληνοβουλγαρικα συνορα, υπαρχουν ελληνικα στρατιωτικα νεκροταφεια, του Μακεδονικου Μετωπου και του Α΄Παγκοσμιου.
    Στη θεσσαλονικη, στην Μενεμενη, διπλα στις σιδηροδρομικες γραμμες, υπαρχει το ινδικο στρατιωτικο νεκροταφειο με 600 περιπου ταφους.Ειναι του Μακεδονικου Μετωπου.Θαφτηκαν εκει γιατι το ζειντελικ δεχθηκε τους πεσοντες χριστιανικου θρησκευματος.Επισης, στην Εξοχη Θεσσαλονικης, απεναντι απο το Ασβεστοχωρι, θα βρειτε το στρατιωτικο νεκροταφειο της Μαλτας, της ιδια περιοδου. Οι πεσοντες , ινδοι και μαλτεζοι, ηταν βοηθητικοι του βρετανικου εκστρατευτικου σωματος και οι περισσοτεροι πεθαναν απο ασθενειες (τυφος και ελονοσια). Πολλα στοιχεια στην πολυ καλη περιοδικη εκδοση «Θεσσαλονικεων Πολις» γυρω στο 2000. Δυστυχως , το περιοδικο δεν κρατησε πολυ.
    Στο Ρεθυμνο υπαρχει ουγγρικο στρατιωτικο νεκροταφειο, για τους ουγγρους στρατιωτες της αυστροουγγρικης αυτοκρατοριας που βρεθηκαν εκει επι κρητικης πολιτειας και η χαθηκαν απο ασθενειες η απο συνεχεις μικροσυγκρουσεις με τοπικα ενοπλα σωματα. Λιγο γνωστη η ιστορια. Τελος, στη Βλαχερωνιτισσα Χανιων, πανω απο το Μαλεμε, καθως πηγαινουμε δυτικα στην παληα εθνικη για το Κολυμπαρι, το γερμανικο στρατιωτικο νεκροταφειο, με περισσοτερους απο 4000 σταυρους (παρα την επιτυχια της γερμανικης εισβολης οι απωλειες ηταν πολυ βαριες για μαχες μολις δεκα ημερων και με κακα οπλισμενους υπερασπιστες) , και το μισητο «γερμανικο πουλι». Μεχρι το 1980, το βανδαλιζαμε συστηματικα, μεχρι που ο αετος δεν ειναι πλεον σε εμφανες σημειο οπως ηταν παληα. Ο χωρος ειναι πολυ φροντισμενος και τωρα γινονται τελετες συμφιλιωσης. Ετσι πρεπει πλεον, και ας εχω πολλους χαμενους απο εκεινα τα γεγονοτα στην περιοχη.
    Αγνοω εαν υπαρχει μαροκανικο στρατιωτικο νεκροταφειο στην Λαρισα, με τους νεκρους μαροκινους ιππεις σπαχηδες του γαλλικου εκστρατευτικου σωματος στις συμπλοκες με το 5/42 στα επεισοδια του 1916 στη Θεσσαλια.

  174. physicist said

    Κίντο, εμένα μ’ αρέσανε πολύ στην Αμερική οι λεγόμενοι διαιρεμένοι αυτοκινητόδρομοι, που είχες ανάμεσα στα δύο ρεύματα γρασίδι απέραντο. Πάρε μια ιδέα από εδώ, αν και φανάζομαι θα έχεις υπόψη σου. Πολύ συχνά η απόσταση ανάμεσα στα δύο ρεύματα ήταν ακόμα μεγαλύτερη, κι επειδή το γρασίδι ήταν κοίλο, φαντάζομαι δεν υπήρχε περίπτωση να στουκάρει κάποιος στο αντίθετο ρεύμα.

    Μια ιδιαιτερότητα αυτών των αυτοκινητοδρόμων είναι ότι μία τόσο είχαν και δυνατότητα για U-turn, είχαν δηλαδή «ημικύκλια» που συνέδεαν τα δύο ρεύματα, η χρήση τους όμως που όμως ήταν περιορισμένη μόνο για τα υπηρεσιακά. Σε κείνα τα σημεία τη στήνανε συνήθως οι State Troopers με τα ραντάρ.

  175. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    174. Nαι ωραίοι αυτοί οι αυτοκινητόδρομοι (έχουμε και μεις έξω από τη Θεσαλλονίκη ένα κομμάτι τέτοιο, νομίζω επί Κιούπκιοϊ έγινε) αλλά θέλουνε χώρο και άπλα ,ρε φίλε! Μη κοιτάς οι γιάνκηδες που έχουνε λιβάδια και δάση απέραντα και κάρα δυο στρέματα το καθένα. Σε μας ο μελετητής έχει να παλαίψει με στενωσιές, με απαλλοτριώσεις (που κρατάνε χρόνια…με τις ενστάσεις…τους δικηγόρους… ιι,ιιιι… 🙂 ) ,δύσκολη δλεια η χάραξη και ο σχεδιασμός. 🙂

  176. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    165 – Μα αυτή είναι η μαγεία της ζωής, ότι ουσιαστικά δεν ξέρεις πότε και πώς θα πεθάνεις. Διάβασα χθές μια είδηση, για ένα οκτάχρονο κοριτσάκι που σκοτώθηκε στον Βόλο. Ενώ έκανε με τον μπαμπά του βόλτα με μια άμαξα, τα άλογα αφηνίασαν και το παιδί έπεσε και σκοτώθηκε. Εντελώς αυθόρμητα μου ήρθε στο μυαλό το σχόλιό σου για τον ανόητο θάνατο του Νάς, και μιλούμε για 8 χρονών κορίτσι, που ποιός ξέρει, μπορεί να γινόταν το ίδιο ιδιοφυές σαν τον Νάς. Είναι πολύ ηλίθιος ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τον θάνατο, (και ακόμα πιο ηλίθια η θεοποίηση της ζωής) μοιραία, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι μαζί του, είτε έμμεσα είτε άμεσα, να τον θεωρούμε παράλογο και να μη μπορούμε να συμβιβαστούμε με την μεγάλη αλήθεια που κουβαλάει, γι΄αυτό συνεχίζουμε να ζούμε μέσα στον καταναλωτικό παραλογισμό χωρίς να κάτσουμε να σκεφτούμε, πόσα απο αυτά που καταναλώνουμε, και ξοδεύουμε την ζωή μας δουλεύοντας για να τα αποκτήσουμε, τα χρειαζόμαστε πραγματικά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος δάσκαλος απο τον θάνατο στην ζωή, για να ζήσει κανείς αληθινά και βιωματικά, παραδόξως, οι μαθητές του είναι ελάχιστοι.

  177. physicist said

    Α, ναι, βέβαια, άπλα ατελείωτη στην αμερικάνικη επαρχία, ούτε λόγος. Δεν γίνονται αυτά στην πατρίδα μας με τα ορεινά και τις στενωσιές. Δεν παραπονιέμαι, απλώς νοσταλγώ καμιά φορά να οδηγήσω σε δρόμο με άπλα, που να συναντάς ένα αυτοκίνητο κάθε μισή ώρα, κι όχι όπως στη στριμωγμένη Ευρώπη. Γι’ αυτό σε λέω, πάρε το τραίνο νάχεις το κεφάλι σου ήσυχο.

  178. sarant said

    173 Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά!

  179. 152: Ναι, έχεις δίκιο. Γι’ αυτό έγραψα «(περίπου) διαπόμπευση», επηρεασμένος ίσως από το ποίημα του Ρώτα.

  180. Λονδίνο: Η βικτωριανή μελαγχολία του Highgate | Με Αφορμή | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

  181. a said

    όλα τα στρατιωτικα νεκροταφεία της κοινοπολιτείας εχουν το ιδιο σχεδιαστικο προτυπο
    το νεκροταφειο στον μπραλο πρεπει να ηταν κοντα σε νοσοκομειο εκστρατιας
    σε νεκροταφεία της μακεδονιας εχουν ταφει και ελληνες εργατες των βρετανών
    η ελλονοσια κυριως αλλα και άλλες ασθενειες προκαλεσαν πολλους θανατους

  182. Ριβαλντίνιο said

    Πολλοί Βρετανοί σκοτώθηκαν και στην προσπάθεια να αφαιρέσουν τις γερμανικές νάρκες από το ελληνικό έδαφος.
    ———————————————–
    Δεκεμβριανά

    Προκήρυξη του ΕΑΜ για τους αγγλικούς βομβαρδισμούς σε κατοικημένες περιοχές.

    Σύσκεψη Τσώρτσιλ, Δαμασκηνού, αντιπροσώπων του ΕΑΜ. (Σαν το κρυφό σχολειό είναι !!! 🙂 )


    Αφίσα του ΕΑΜ για τους Ινδούς και τους Γκούρκας , Οι «μελαμψές ακρίδες» πλιατσικολόγησαν τον Πειραιά.


    Μέλη του ΕΑΜ υποδέχονται τους Άγγλους ως ελευθερωτές στην Κόρινθο.


    Οι Άγγλο προβάλουν τους εαυτούς τους ως ειρηνοποιούς διαμεσολαβητές.

  183. Ποιο είναι το ποιο τρελό σημείο που έχεις κάνει σεξ;
    Στο αγγλικό κοιμητήριο που βρίσκεται απέναντι από τη «Νεράιδα». Είναι πεντακάθαρο, δεν έχει όλο αυτό το spooky που χαρακτηρίζει συνήθως τα νεκροταφεία. Έχει ένα τρομερό γκαζόν, είναι ρομαντικό, ειδυλλιακό θα έλεγα, απλώς ενώ βρίσκεσαι στο γρασίδι, μπορεί να ανοίξει το αυτόματο σύστημα ποτισμού.

  184. sarant said

    Δεν τον ξέρω τον πασίγνωστο που το είπε αυτό.

  185. Σάμπως εγώ τον ήξερα; Κύπριος είναι κιόλας, μπορεί να είναι εκδικητική πράξη…

  186. ππαν said

    Αχ, αυτό μπήκα να γράψω 🙂

  187. Γράψε για το «ποιο» 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: