Στράτωνος μούσα παιδική
Posted by sarant στο 20 Φεβρουαρίου, 2025
Tσικνοπέμπτη σήμερα, μέρα κραιπάλης και κεφιού. Καμιά φορά βάζουμε άρθρα σχετικά με τα κοψίδια και την κρεοφαγία (παράδειγμα), άλλοτε βάζουμε άσεμνα άρθρα, ου φωνητά. Έτσι θα γίνει και σήμερα, θα βάλουμε μερικά ποιήματα από την «παιδική μούσα» του Στράτωνος, σε μετάφραση του Γιώργου Ιωάννου, που πρόσφατα είχαμε τα σαράντα χρόνια από τον θάνατό του.
Παιδική μούσα, βεβαίως, σημαίνει «παιδεραστική». Πρόκειται λοιπόν για παιδεραστικά επιγράμματα, άλλα απερίφραστα και άλλα πιο υπαινικτικά, που περιέχονται στο 12ο βιβλίο της Παλατινής/Ελληνικής Ανθολογίας.
Ο Στράτων ο Σαρδιανός είναι ποιητής του 2ου μΧ αιώνα, που έχει συνθέσει και τα περισσότερα (94) από τα 259 ποιήματα της συλλογής.
Η δουλειά του Ιωάννου έχει ενδιαφέρον και από μεταφραστική άποψη. Αφήνει μέσα στο κείμενο λέξεις ή και ολόκληρες φράσεις αμετάφραστες (εδώ τυπώνονται με πλάγια) διότι αυτά τα «έξεργα» όπως τα ονομάζει βρίσκει πως θέλγουν τους αναγνώστες, τους κάπως επαρκείς όπως λέει. Έχει κάνει καλή δουλειά ο Ιωάννου, θαρρώ, κι ας μην ακολουθεί (αδύνατο θα ήταν) τον αριθμό των στίχων του πρωτοτύπου.
To βιβλίο, με πρώτη έκδοση το 1979, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Θα παρουσιάσω τα πρώτα δεκατρία ποιήματα της συλλογής, όλα πλην ενός του Στράτωνος, πρώτα το αρχαίο κείμενο και μετά τη μετάφραση του Ιωάννου.
1 ΣΤΡΑΤΩΝΟΣ
Ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα, καθὼς εἴρηκεν Ἄρατος·
ὑμῖν δ’, ὦ Μοῦσαι, σήμερον οὐκ ἐνοχλῶ.
εἰ γὰρ ἐγὼ παῖδάς τε φιλῶ καὶ παισὶν ὁμιλῶ,
τοῦτο τί πρὸς Μούσας τὰς Ἑλικωνιάδας;
Τον Δία ας επικαλεσθούμε τώρα στην αρχή,
καθώς κι ο Άρατος είπε.
Εσάς σήμερα, Μούσες μου, ήσυχες σας αφήνω.
Γιατί εφόσον αγαπάω εγώ τ’ αγόρια
και πάω μάλιστα μ’ αγόρια,
τι σχέση μπορεί να’χει αυτό
μ’ εσάς τις Μούσες απ’ τον Ελικώνα;
2 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Μὴ ζήτει δέλτοισιν ἐμαῖς Πρίαμον παρὰ βωμοῖς,
μηδὲ τὰ Μηδείης πένθεα καὶ Νιόβης,
μηδ’ Ἴτυν ἐν θαλάμοις καὶ ἀηδόνας ἐν πετάλοισιν·
ταῦτα γὰρ οἱ πρότεροι πάντα χύδην ἔγραφον·
ἀλλ’ ἱλαραῖς Χαρίτεσσι μεμιγμένον ἡδὺν Ἔρωτα
καὶ Βρόμιον· τούτοις δ’ ὀφρύες οὐκ ἔπρεπον.
Μην περιμένεις μες στα κείμενά μου
τον Πρίαμο πλάι στους βωμούς γονατισμένο,
μήτε της Μήδειας τα πένθη και της Νιόβης
μήτε τον Ίτυ μέσα στους θαλάμους
κι αηδόνες στις φυλλωσιές ανάμεσα.
Οι προγενέστεροί μας έγραψαν
γι’ αυτά με την ψυχή τους.
Περίμενε όμως τον ολόγλυκο τον Έρωτα
με τις φαιδρές τις Χάριτες συνδυασμένο.
Περίμενε τον Βάκχο.
Μ’ αυτούς πολύ αταίριαστα τα κρεμασμένα φρύδια.
Μια δική μου παρατήρηση εδώ, αναρωτιέμαι μήπως το «οφρύες» πρέπει ν’ αποδοθεί «αλαζονεία, έπαρση» -αν διαβάζει ο Γιώργος Μπαλόγλου θα θυμηθεί κάτι από τη μετάφραση της Παιδιόφραστης.
3 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Τῶν παίδων, Διόδωρε, τὰ προσθέματ’ εἰς τρία πίπτει
σχήματα, καὶ τούτων μάνθαν’ ἐπωνυμίας.
τὴν ἔτι μὲν γὰρ ἄθικτον ἀκμὴν λάλου ὀνόμαζε,
κοκκὼ τὴν φυσᾶν ἄρτι καταρχομένην·
τὴν δ’ ἤδη πρὸς χεῖρα σαλευομένην λέγε σαύραν·
τὴν δὲ τελειοτέρην οἶδας, ἃ χρή σε καλεῖν.
Των αγοριών τα εξαρτήματα, Διόδωρέ μου,
σ’ αυτά τα τρία σχήματα είναι που πίπτουν·
και μάθε τα διάφορα χαϊδευτικά τους.
Αυτήν που ασυγκίνητη στέκει ακόμα
πέστην «Λάλου».
«Κωκώ» να λες αυτήν που πήρε μόλις
να φουσκώνει·
κι αυτήν που μες στη φούχτα σου σκιρτάει
λέγε «Σαύρα».
Την τελειότερη ξέρεις καλά εσύ
πώς πρέπει να τη λέγεις.
4 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Ἀκμῇ δωδεκέτους ἐπιτέρπομαι· ἔστι δὲ τούτου
χὠ τρισκαιδεκέτης πουλὺ ποθεινότερος·
χὠ τὰ δὶς ἑπτὰ νέμων γλυκερώτερον ἄνθος Ἐρώτων,
τερπνότερος δ’ ὁ τρίτης πεντάδος ἀρχόμενος·
ἑξεπικαιδέκατον δὲ θεῶν ἔτος· ἑβδόματον δὲ
καὶ δέκατον ζητεῖν οὐκ ἐμόν, ἀλλὰ Διός.
εἰ δ’ ἔτι πρεσβυτέρου τις ἔχει πόθον, οὐκέτι παίζει,
ἀλλ’ ἤδη ζητεῖ «τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος».
Με την ακμή τού δωδεκάχρονου πολύ ευχαριστιέμαι·
μα είναι κι απ’ αυτόν πιο περιπόθητος ο δεκατριάρης.
Κι εκείνος που τα δυο εφτάρια ισοζυγιάζει
ακόμα πιο γλυκό λουλούδι των Ερώτων.
Τερπνότερος ο αρχόμενος την τρίτη του πεντάδα·
το δεκαέξι των θεών είναι το έτος,
όσο για το δεκαεφτά σε μένα δεν ανήκει
μα στον Δία.
Κι αν κάποιος έχει πόθον και για πρεσβυτέρους,
αυτός δεν παιδιαρίζει πια
μα τον «απαμειβόμενον» αναζητάει
– αυτόν που θα μπορούσε να του απαντήσει αναλόγως.
5 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Τοὺς λευκοὺς ἀγαπῶ, φιλέω δ’ ἅμα τοὺς μελιχρώδεις
καὶ ξανθούς, στέργω δ’ ἔμπαλι τοὺς μέλανας·
οὐδὲ κόρας ξανθὰς παραπέμπομαι· ἀλλὰ περισσῶς
τοὺς μελανοφθάλμους αἰγλοφανεῖς τε φιλῶ.
Τους άσπρους άσπρους λαχταρώ,
τους μελιχρώδεις και ξανθούς, επίσης.
Και για τους μελαψούς δεν λέω όχι.
Μάτια λαδιά δεν τα περιφρονώ,
μα για τους μαυρομάτηδες λατρεία έχω περίσσια,
μ’ εκείνη τη λαμπράδα που διαχύνουν.
6 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Πρωκτὸς καὶ χρυσὸς τὴν αὐτὴν ψῆφον ἔχουσιν·
ψηφίζων δ’ ἀφελῶς τοῦτό ποθ’ εὗρον ἐγώ.
Πρωκτός και χρυσός, αυτά τα δυο ως λέξεις,
βγάζουν το ίδιο νούμερο με τα ψηφιά τους.*
Είναι δική μου ανακάλυψη ετούτο,
μια μέρα που απονήρευτα ολωσδιόλου
έπαιζα με λογαριασμούς πάνω στα γράμματά τους
( * Οι αριθμοί που αντιστοιχούν στα γράμματα κάθε μιας από αυτές τις λέξεις δίνουν το ίδιο άθροισμα, 1570) -σημείωση του Ιωάννου. Λεξάριθμους τους λένε σήμερα οι αγύρτες.
7 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Σφιγκτὴρ οὐκ ἔστιν παρὰ παρθένῳ οὐδὲ φίλημα
ἁπλοῦν, οὐ φυσικὴ χρωτὸς ἐυπνοΐη,
οὐ λόγος ἡδὺς ἐκεῖνος ὁ πορνικὸς οὐδ’ ἀκέραιον
βλέμμα, διδασκομένη δ’ ἐστὶ κακιοτέρα·
ψυχροῦνται δ’ ὄπιθεν πᾶσαι· τὸ δὲ μεῖζον ἐκεῖνο,
οὐκ ἔστιν, ποῦ θῇς τὴν χέρα πλαζομένην.
Σφιχτήρας δεν υφίσταται στην κόρη,
ούτε φιλί απονήρευτο,
ούτε του σώματος ευωδία φυσική
-κείνα τα λόγια τα καυλωτικά,
το βλέμμα το ευθύβολο.
Κι όσο ξεσκολίζει, τόσο τρισχειρότερη.
Κι ανεξαιρέτως όλες τους ψυχρές είναι αποπίσω.
Μα απόλα το χειρότερο ετούτο·
τη χέρα σου δεν έχεις πού να θέσεις,
καθώς αυτή περιπλανιέται πέρα δώθε.
8 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Εἶδον ἐγώ τινα παῖδα ἐπανθοπλοκοῦντα κόρυμβον
ἄρτι παρερχόμενος τὰ στεφανηπλόκια·
οὐδ’ ἄτρωτα παρῆλθον· ἐπιστὰς δ’ ἥσυχος αὐτῷ
φημί· «Πόσου πωλεῖς τὸν σὸν ἐμοὶ στέφανον;»
μᾶλλον τῶν καλύκων δ’ ἐρυθαίνετο καὶ κατακύψας
φησί· «Μακρὰν χώρει, μή σε πατὴρ ἐσίδῃ.»
ὠνοῦμαι προφάσει στεφάνους καὶ οἴκαδ’ ἀπελθὼν
ἐστεφάνωσα θεοὺς κεῖνον ἐπευξάμενος.
Καθώς περνούσα λίγο πριν απ’ τα στεφανηπλόκια,
είδα ένα αγόρι να στολίζει με λουλουδια τα μαλλιά του.
Άτρωτος δεν κατόρθωσα να προσπεράσω.
Κοντοστάθηκα και του λέω συγκρατημένα:
— Πόσου πωλείς τον σον εμοί στέφανον;
Απ’ τους κοντσέδες πιο πολύ κοκκίνισε
και σκύβοντας μου ψιθυρίζει:
— Μακράν χώρει, μη σε πατήρ εσίδη.
Αγόρασα τότε για πρόσχημα λίγα στεφάνια
και σαν έφτασα σπίτι στεφάνωσα τους θεούς μ’ αυτά,
θερμά παρακαλώντας τους για κείνον.
Κοντσέδες είναι τα μπουμπούκια των λουλουδιών. Το ποίημα μού θύμισε το Ρωτούσε για την ποιότητα του Καβάφη.
9 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Ἄρτι καλός, Διόδωρε, σὺ καὶ φιλέουσι πέπειρος·
ἀλλὰ καὶ ἢν γήμῃς, οὐκ ἀπολειψόμεθα.
Ωραίος είσαι ακόμα, Διόδωρέ μου,
ωριμασμένος για όσους σε ποθούμε.
Μα κι αν ακόμα παντρειά θελήσεις
εμείς δεν θα σ’ εγκαταλείψουμε ποτές μας.
10 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Εἰ καί σοι τριχόφοιτος ἐπεσκίρτησεν ἴουλος
καὶ τρυφεραὶ κροτάφων ξανθοφυεῖς ἕλικες,
οὐδ’ οὕτω φεύγω τὸν ἐρώμενον· ἀλλὰ τὸ κάλλος
τούτου, κἂν πώγων, κἂν τρίχες, ἡμέτερον.
Κι αν τρίχα κατσαρή παντού σε βρήκε,
κι αν τρυφερά αχνά τσουλούφια στους κροτάφους,
εγώ δεν πρόκειται το φίλο μου να τον αφήσω.
Για μένα πάντα θα υπάρχει η ομορφιά του.
Δεν πα να βγήκε γένι κι όσες θέλει τρίχες!…
11 ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Ἐχθὲς ἔχων ἀνὰ νύκτα Φιλόστρατον οὐκ ἐδυνήθην
κείνου—πῶς εἴπω; —πάντα παρασχομένου.
ἀλλ’ ἐμὲ μηκέτ’ ἔχοιτε, φίλοι, φίλον, ἀλλ’ ἀπὸ πύργου
ῥίψατ’, ἐπεὶ λίην Ἀστυάναξ γέγονα.
Εχθές νυχτιά με τον Φιλόστρατο που είχα,
δεν μπόρεσα -πώς να το πω- ουκ εδυνήθην,
αν και αυτός μού πρόσφερε τα πάντα.
Φίλοι μου, μη με θεωρείτε πια δικό σας·
γκρεμίστε με καλύτερα από πύργο,
πολύ μεγάλος γέγονα Αστυ(σι)άναξ.
12 ΦΛΑΚΚΟΥ
Ἄρτι γενειάζων ὁ καλὸς καὶ στερρὸς ἐρασταῖς
παιδὸς ἐρᾷ Λάδων. σύντομος ἡ Νέμεσις.
Μόλις έβγαλε γένεια ο ωραίος μα ανένδοτος
στους εραστές του Λάδων,
σε έρωτα περιέπεσε για ένα αγόρι.
Τι γρήγορη η Νέμεση!
13 ΣΤΡΑΤΩΝΟΣ
Ἰητροὺς εὗρόν ποτ’ ἐγὼ λείους δυσέρωτας
τρίβοντας φυσικῆς φάρμακον ἀντιδότου.
οἱ δέ γε φωραθέντες «Ἔχ’ ἡσυχίην» ἐδέοντο·
κἀγὼ ἔφην· «Σιγῶ, καὶ θεραπεύσετ’ ἐμέ.»
Είχα πετύχει κάτι ντόκτορες εγώ, κάτι σπανίθρες,
που δεν τα πήγαιναν καλά με την αγάπη,
κι έτριβαν για αντίδοτο στη φύση κάποιο φάρμακό τους.
Κι όταν τους τσάκωσα επ’ αυτοφώρω,
«Μην κάνεις λόγο» με παρακαλούσαν.
Καγώ τούς δήλωσα κοφτά· «Δεν κάνω λόγο,
μα θεραπεύσετέ με».
Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία 
leonicos said
Κόκκαλο το ακροατήριο!
leonicos said
Δεν το κατάπιατε ακόμα;
leonicos said
Θαμυρις εν όψει,
ος ήρξατο εράν αρρένων
Μαγδαληνή said
Καλημέρα και καλή Τσικνοπέμπτη!
Τι έγινε σήμερα, κιόλας το ρίξατε στα μπριτζολάκια; Μάλλον τα ποιήματα έχουν δυσκολία στον σχολιασμό τους… Μας διαβάζουν και διάφορες μαμάδες…😄
leonicos said
Δεν έχει τι να πιάσει στα κορίτσια!
Ολόκληρη η γυναίκα δεν του φτάνει;
Jorge said
Καλή τσίκνα, αν αφήσουν τα πουλιά 🙂
Καθόλου κόκαλο.
Όμως η ανάλυση, είναι μισή κατάρα.
Και η περιέργεια του «Πλην ενός» ή άλλη μισή.
atheofobos said
Μου άρεσε η διάκριση μεταξύ Λάλου, Κακώ και Σαύρας!
Επίσης το πόσο θεοσεβούμενοι ήταν όταν -το δεκαέξι των θεών είναι το έτος, όσο για το δεκαεφτά σε μένα δεν ανήκει μα στον Δία.
Επίσης βλέπω πως γκραν σουξέ είχαν οι μαυρομάτηδες!
Η δύναμη δε της συνήθειας οδηγεί τον ποιητή και σε ανακρίβειες, όταν γράφει ότι – Σφιχτήρας δεν υφίσταται στην κόρη! Φαίνεται ότι τότε δεν ήξεραν ακόμα το δύστυχο (σωστή γραφή ) ότι η απόσταση προς τον σφιγκτήρα είναι δυό δάκτυλα και κάτι!
Άσε δε που και με την χέρα σου έχεις που να πιάσεις αν ψάχνεις ψηλότερα !
Jorge said
Γιατί μόνο μανάδες 4 ; Και μπαμπάδες και μπαμπάδες.
leonicos said
4 Καλημέρα Μαγδαληνή
Δηλαδή οι μαμάδες μας μας συγκρατούν; Αλλιώς…..
Ε, όχι βρε κορίτσι μου! Ξέρουμε και μόνοι μας να πατάμε στα στεγνά
Jorge said
Ξεβιδώθηκε και μπήκε μες το γράσο, για παρατεταμένη διατήρηση και αποθήκευση, τώρα πια.
sarant said
Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!
6 Είπα να βάλω τις 4 πρώτες σελίδες με επιγράμματα του βιβλίου, 13 επιγράμματα, που 12 είναι του ίδιου του Στράτωνα.
4-8 Παροιμιωδώς, μας διαβάζει η μαμά μου.
Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said
@5. Ἔχει καί παραέχει, Λεώνικε! Καί ὁλόκληρα, ἀλλά καί ἄλλα τινά διαλυτικά τῆς ψυχῆς καί κορυφαῖο, τό ὀμορφότερο πρᾶγμα πού ἔφτιαξε ὁ Θεός: καί τό κρατοῦνε ἄπονα καί φειδωλά ἀνάμεσα στά πόδια τους 🙂
Καλημέρα σας!
spyridos said
Γούστα.
leonicos said
Αν εξαιρέσουμε το
Εἶδον ἐγώ τινα παῖδα ἐπανθοπλοκοῦντα κόρυμβον
όλα τα υπόλοιπα είναι «μου αρέσει το…. του δείνα» (αλλάζεις ονόματα και αριθμό στην ανθολογία) σα να λες η Καλλιόπη και η Μερόπη είναι διαφορετικά ποιήματα
Είναι ποιήματα φτιαχτά. Δεν είναι λογοτεχνήματα. Δεν έχουν πραγματικό ερωτικό υπόβαθρο. Κάνουν πλάκα λέγοντας αυτά που δεν λέει ο καθένας. Έχω και κάποιον που έγραψε τη Μηροδύσσεια σε 1100 στίχους, όπου ηρωες και ηρωίδες απλώς πηδιούνται. Αξία έχουν μόνο για τη γλώσσα και όχι για το περιεχόμενο.
Κι εγω ξερω να πω κάβλα, μουνί, πρωκτός, πούτσα. Και λοιπόν; Κάνω λογοτεχνία;
leonicos said
12 Γιώργο!
Αλλά λέει «δεν το βρίσκει!» Εγώ θα του το δείξω; Απλώς, δεν ζητάει αυτό.
όσο για το υμνητικό μέρος του σχολίου, συμφωνώ
dimosioshoros said
Στη μνήμη του.
Με το μακαρίτη το Γιώργο είχαμε συνυπηρετήσει στη συντακτική επιτροπή του σχολικού περιοδικού «Ελεύθερη Γενιά».
Εγώ ενδιαφέρομαι, βέβαια, για τα πολεογραφικά του. Πεζά πεζού βαδιστή της πόλης.
Jorge said
Άλλεν Καβάφεν,Καπούτ.
Μερικά είναι πετράδια απροσπέλαστα.
Όχι απλά νέος κόσμος, μα πιο πέρα.
sarant said
16 Πάνε σαράντα χρόνια που πέθανε. Πριν πάω φαντάρος, τον Σεπτέμβριο του 84, είχα περάσει από το σπίτι του να του αφήσω το βιβλίο με τα διηγήματά του. Δεν ήταν εκεί. Κι έτσι δεν τον γνώρισα.
michaeltz said
Πρώτη σκέψη, να προγκίξω τον Νικοκύρη! Τσικνοπέμπτη με «καμώματα παιδιακίσια»!
Δεύτερη σκέψη, ωριμότερη απ’ την πρώτη. Με τα «παιδιακίσια καμώματα» σε κοντράρουν οι μαμάδες! Με τα, τυχόντα, άλλα, άντε να ξεμπλέξεις με τις συμβίες!
Σοφός ο Νικοκύρης! Τόσο, δεν του τό ‘χα! 🙂
Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said
Ἕνα σημαντικό κομμάτι ἀπό τό μέέέέγα ζήτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας στήν Ἀρχαία Ἑλλάδα, εἶναι τό «σέ τί ἀκριβῶς συνίστατο ἡ ὁμοφυλοφιλική ἐπαφή», εἰδικότερα αὐτή ἡ συγκεκριμένη, ἡ «παιδική». Πάντως, τά «Λάλου». «Κωκώ» καί «Σαύρα» ἐνισχύουν τίς θέσεις τοῦ «‘μή φοινικικοῦ » στρατοπέδου..
(Ὁ Λεντάκης -μά καί πολλοί ἄλλοι, δικοί μας καί ξένοι- μᾶς ἄφησε σπουδαῖα κείμενα περί αὐτοῦ τοῦ θέματοε)
spyridos said
16
Αγαπητέ πολεογράφε και πολεοσυλλέκτη.
Έχεις κάποια λίστα (βιβλιογραφική; ή ονομαστική) με πολεογραφικά τα οποία θεωρείς αξιόλογα;
Ευχαριστώ.
leonicos said
13 Μόλις το βρήκα εξ αιτίας σου
Άγιος Σπυρίδωνας
September 27, 2019 ·
Καλούνται οι Αιγιαλείς να παραστούν στον προαύλιο χώρο του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας της Αφανέρωτης για να υποδεχθούν πανηγυρικά τον θαυματουργό φαλλό την Κυριακή στις 10.30 το πρωί. Στο προσκύνημα θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
#εκκλησία_offline
dimosioshoros said
Στο 10 είναι σωστή η γραφή τριχόφοιτος με -οι- αντί για -υ-; Βέβαια, οι δυο γραφές, σε κάποια εποχή, ταυτίζονταν ως προς την προφορά οι/υ. (Όσοι μαθαίνουν γαλλική φωνητική πληροφορούνται πως το γαλλικό u είναι στρογγυλευμένο i, άρα o+i, δηλαδή i στο λάρυγγα και o στα χείλη).
leonicos said
20 Γιώργο μου
τί λέει ο Φαίδρος για τον Λυσία; Τί λέει για κε΄νους που πολιορκούν το σπίτι και ντροπιαζουν τα παιδιά με τα οποία είναι ερωτευμένοι; Τί λέει το Συμπόσιο; Θα σκότωναν οι απολίτιστοι ασιάτες τους νέους για απλή φιλική σχέση;
Jorge said
Έφκα οι βέβηλοι!
Stazybο Hοrn said
Τσικνοπέμπτη, παϊδάκια και παιδάκια.
Jorge said
Τις σπανομαρίες το έπιασα, αλλά τα στεφανηπλόκια τι ή που είναι;
Jorge said
Για τη θράκα σας.
https://www.youtube.com/watch?v=EB0drJWTDRU
Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said
@24. Λεώνικε, οἱ «μή φοινικικές» σχέσεις, ΔΕΝ ΗΤΑΝ φιλικές!!
Ἧταν σεξουαλικές, χωρίς πρωκτική διείσδυσι 🙂
(Οἱ παράλληλες πνευματικές σχέσεις ἐραστοῦ καί ἐρωμένου, εἶναι ΑΛΛΟ ΖΗΤΗΜΑ! Κάτι ξέρει ἡ ψυχούλα τοῦ ἀδικοχαμένου μεγίστου φιλολόγου μας Συκουτρῆ..)
dimosioshoros said
# 21 Spyridos
Πολλά βρίσκονται στο βιβλίο μου (προϊόν 🙂 ) «Αναπαραστάσεις της πόλης», Πανεπ. Εκδόσεις Θεσσαλίας. Καλημερίζω.
leonicos said
29 Παραδέχομαι ότι δεν ήμουν μπροστά
Μαρία said
Απ’ τον Αντρέ Ζίντ στο Στράτωνα. Ούτε βαλτός να ήσουνα.
michaeltz said
Λοιπόν, όταν έκανα τη θητεία μου στο Ναυτικό, ήτανε στο ΚΕΦΝ ένας ναύτης, μουσουλμάνος, που γέμιζε τον νιπτήρα, όχι με νερό, για να πλύνει το εργαλείο του! Εντάξει, δεν ήτανε 55 εκατοστά, κόψε κάτι και το πέτυχες!
Προξενούσε σε όλους τον …πανικό! Τι σώβρακο να φορέσεις, τι παντελόνι να το κρύψεις… Στα κανονικά του μέτρα, με κόπο διαχειρίσιμο! Τραγωδία η όποια στύση.
Ήταν και μερικοί χαζοί που το ζήλευαν! Και επειδή το ζήλευαν, τον κορόιδευαν… Το καροτσάκι για να το κουβαλάς πού τό ‘χεις; τον ρωτούσαν…
Κάποια ολονύχτια βάρδια την κάναμε μαζί: Εγώ ΒΑΦ, αυτός χωρίς ειδικότητα, ναύτης καταστρώματος (αφού μουσουλμάνος) χωρίς κατάστρωμα, αφού τα Γραφεία του ΚΕΦΝ στεριανά!
Δεν θυμάμαι πώς ακριβώς ήρθε στη συζήτηση το επίμαχο εργαλείο… Και τότε, έπεσα από τα σύννεφα!
Κλαυθμός και οδυρμός! Τραγωδία! Να σπαράζει στο κλάμα! Ήταν αδύνατο να πάει με οποιαδήποτε γυναίκα! Από τους οίκους αποκλεισμένος διά ροπάλου, ούτε την πόρτα δεν του άνοιγαν, από κορίτσια έρημος, μπουχός γίνονταν «άμα τη εμφανίσει». Τις καλόπιανε, ορκιζόταν ότι την πετσέτα που έδενε στη βάση του εργαλείου, για να περισσέψουν μόνο 20 εκατοστά δεν θα την έλυνε σε καμία φάση, κάθετη άρνηση: Το μήκος το βόλεψες, το πάχος; Οι γυναίκες στο επάγγελμα τού έλεγαν για κάποιον άλλον δυστυχισμένο, με το παρατσούκλι «το μωρό», περιγραφικό των …προσόντων του, που είχε σχεδόν τα ίδια προβλήματα με αυτόν, σχεδόν, γιατί ο ίδιος ήταν… χειρότερα! Ούτε με το στόμα δεν τολμούσαν.
Δεν είχε καταφέρει να πάει, ο φουκαράς, με γυναίκα… Ούτε είχε πιθανότητα στο μέλλον να τα καταφέρει…
Χρόνια Πολλά!
atheofobos said
22
Τα λινκ που βρήκες είναι σατιρικά σάιτ και το όνομα εκκλησία offline κοροϊδεύει το σάιτ του Καραγιάννη που τακκτικά του τα σούρνει ο Τατσόπουλος.
Πάντως μπορεί να μην έχει, μέχρι στιγμής, βγει για προσκύνημα κάποιο πέος αγίου, αλλά στο παρελθόν μεγάλο σουξέ είχε η ακροποσθία από την περιτομή του Χριστού!
Αντιγράφω από το ποστ μου
Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΣΘΙΑ ΤΟΥ!
Η παλαιότερη αναφορά στην Ιερή Ακροποσθία χρονολογείται από την εποχή του Καρλομάγνου, γύρω στο 800 μ.Χ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ιερή Ακροποσθία παραδόθηκε στον Καρλομάγνο από έναν άγγελο, ο οποίος κατόπιν την εμπιστεύτηκε στον πάπα Λέοντα Γ’, όταν εκείνος έχρισε τον Καρλομάγνο αυτοκράτορα. (Ίσως ο μοναδικός θρόνος που αποκτήθηκε με μια τόσο απλή συναλλαγή!)
Όπως κατανοεί κανείς, όταν υπάρχουν πιστοί που προσκυνούν τις πλαστικά πέδιλα και το κάστανο του Παΐσιου, η ακροποσθία αποτελεί κορυφαίο κειμήλιο και για τον λόγο αυτό πάνω από 21 ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες αντιδικούσαν στο παρελθόν ότι την είχαν στην κατοχή τους, μέχρι που ο Πάπας Κλήμης Ζ’(1478 – 1534) αναγκάστηκε να δηλώσει πως μόνο μία είναι αυθεντική.
Δυστυχώς κατά περίεργο τρόπο όλες οι σκευοθήκες με τις Ιερές Ακροποσθίες του Μεσαίωνα έχουν σήμερα εξαφανιστεί, προφανώς για να μην βρεθεί κανένας άπιστος και ζητήσει ραδιοχρονομέτρηση, όπως έγινε με την Σινδόνη του Τορίνου που έχει τα σημάδια από το σώμα του Χριστού από την αποκαθήλωση του, μόνο που αποδείχτηκε επιστημονικά ότι η σινδόνη έχει κατασκευαστεί το 1290-1390 !
Επειδή όμως πολλοί έχουν την περιέργεια τι έγινε τελικά η ακροβυστία του Χριστού ο Αναστάσιος ο Σιναΐτης και ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας έδωσαν μια απόλυτα λογική και βασισμένη σε όλη την θρησκευτική θαυματοποιία απάντηση :
Την είχε φυλάξει η Παναγία και όταν αναστήθηκε ο Κύριος την πήρε μαζί του!
sarant said
29 Εχει όμως και με πρωκτό ποιήματα
32 Ελα ντε!
27 Το μέρος όπου φτιάχνονται και πουλιούνται στεφάνια. Τα στεφανάδικα, θα λέγαμε σήμερα.
Πουλ-πουλ said
«ἑβδόματον δὲ καὶ δέκατον ζητεῖν οὐκ ἐμόν, ἀλλὰ Διός.»
17χρονος λοιπόν ο Γανυμήδης, όσο και να πεις σιτεμένος!
Jorge said
Να μνημονεύσω και τέτοια μέρα το «χαρακίρι»
Που τα πήραν όλα μα όλα!(Μουσλίμια χριστανά μαρτύρια βουδίτσες,άμηδες και τα ρέστα) σβάρνα.
Να τοὺς φυλάει ο θεός εκεί που είναι.
Charlie Hebdo
gpointofview said
#33 και αλλού
Μικρός ήμουνα κι άκουγα ιστορίες για την «βαριοπούλα» πρωταθλητού της σφυροβολίας και τον αποκλεισμό του από τους πέριξ του Πανελληνίου οίκους ανοχής. Ο προικισμένος αθλητής βρήκε παρηγοριά στους καλλιτεχνικούς κύκλους της εποχής με ξακουστές πρωταγωνίστριες και βίλλες.
Ολα τελείωσαν σχετικά νωρίς, ίσως να έφταιγαν τα μεγέθη
atheofobos said
33
Μια αντίστοιχη ιστορία από την θητεία μου στο Ναυτικό έχω γράψει στο Ο ΑΘΕΟΦΟΒΟΣ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 12) ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
Μια άλλη φορά χειρουργήθηκε ένας κοντούλης ναύτης για φίμωση.
Μετά το χειρουργείο την ώρα που τον ξύπναγαν, του ταλαίπωρου, που την είχε αρκετά μεγάλη, του σηκώθηκε μεγαλοπρεπώς καθώς ήταν και «δαφνοστεφής» με την βαζελινούχο γάζα που μπαίνει στην συρραφή του υπολείμματος της ακροποσθίας.
Έγινε η σχετική πλάκα γιατί λόγω του ύψους του επιβεβαίωνε την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση που χαρακτηριστικά παρίσταται με τον δείκτη και τον αντίχειρα τεντωμένα και κάποιος διηγήθηκε και εκτός χειρουργείου το περιστατικό.
Από στόμα σε στόμα η ιστορία, με την γνωστή τάση όλων να μεγαλοποιούν τα πράγματα, κατέληξε το πέος του ναύτη να είναι σχεδόν σαν το καντάρι της σημαίας του νοσοκομείου και μερικοί από τους πιο εύπιστους ήρθαν μέχρι τον θάλαμο για να δουν ποιος είναι αυτός με το υπερφυσικό πέος, προς μεγάλη του κατάπληξη του ιδιοκτήτη του που δεν μπορούσε να εξηγήσει το τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για την υγεία του!
Επίσης ένα ακόμα κωμικό στιγμιότυπο:
Ήταν ένας Αμερικανός από την Βάση στο Ακρωτήρι που στεκόταν όρθιος σε ένα τζίπ μέχρι που βάρεσε στο δόξα πατρί το κεφάλι του, καθώς πέρασαν κάτω από ένα δέντρο που είχε στον δρόμο ένα χαμηλό οριζόντιο κλαδί.
Ήταν σε αφασία με ένα μεγάλο εντύπωμα στο μέτωπο, αλλά ταχύτατα αυθημερόν ήρθε με αεροπλάνο αμερικάνος νευροχειρουργός από την Γερμανία και τον πήρε μαζί του πίσω.
Στις πρώτες βοήθειες που του δώσαμε ήταν να τοποθετηθεί ένας καθετήρας.
Καθώς η αδελφή του κατέβασε το σλιπάκι και ένα σπασουάρ που φόραγε, ξεπετάχτηκε από μέσα ένα τεράστιο σηκωμένο πέος που την έκανε να πεταχτεί έντρομη προς τα πίσω μόλις το είδε, καθότι ήταν και παρθένος, κραυγάζοντας :Αααααααα!
Πουλ-πουλ said
Μια δική μου παρατήρηση εδώ, αναρωτιέμαι μήπως το «οφρύες» πρέπει ν’ αποδοθεί «αλαζονεία, έπαρση»
Το πένθος για τον Πρίαμο, τη Μήδεια, τη Νιόβη, τον Ίτυ, σε κατεβασμένα (σμιχτά) φρύδια ταιριάζει καλύτερα.
Jorge said
Με δυο λόγια Senegalen royal.
King size
Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said
@35α. Σαφῶς ὑπῆρχε καί αὐτή ἡ μορφή ὁμοφυλοφιλίας (ὁ Ἀριστοφάνης εἶναι πλημμυρισμένος ἀπό τέτοιους καταπύγονες) δέν ἐπρόκειτο ὅμως γιά τόν τυπικό παιδικό ἔρωτα, ἀλλά γιά πορνεία
Καί βέβαια, δέν ἐννοῶ ὅτι οἱ ἡδονοηθικές διαχωριστικές γραμμές τῆς ἀρχαιοελληνικῆς κοινωνίας ἦταν πάντοτε καθαρές καί εὐδιάκριτες 🙂 )
Theo said
@22:
Λεώνικε, νόμιζα πως σεβόσουν την πίστη της πλειονότητας των συμπολιτών και δεν θα συναγωνιζόσουν σε αντιχριστιανισμό τον κομπλεξικό του ιστολογίου. Κρίμα 😦
Λάμπας said
Είναι πολύ διασκεδαστική η προσπάθεια κάποιων να μας πείσουν πως, παρ’ όλα αυτά, δεν είναι αυτό που νομίζουμε.
dimosioshoros said
# 21 Spyridos
Εδώ μερικά: https://dimosioshoros.wordpress.com/2025/02/20/%cf%84%ce%bf-%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%85-%ce%b9%cf%89%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b1%ce%bd-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bb%ce%bf%ce%b3/
ΜΙΚ_ΙΟΣ said
Ωραιότατο και ταιριαστό με τη μέρα το σημερινό! Αποκριές μπαίνουν, βρε παιδιά –και ‘κουζουλένουνται κι οι γρες!’ 🙂)
Θα τα διαβάσω αργότερα όλα –να κάνω και ένα τεστ στα αρχαιογλωσσικά μου… 🙂
Προς το παρόν: Νιόνης -> Νιόβης
++==++
«…μηδ’ Ἴτυν ἐν θαλάμοις…»
Λαμβάνοντας υπόψη τα μυθολογικά γύρω από τον Ίτυ, την Πρόκνη κ.λπ. και τις σημασίες της λ. θάλαμος (LSJ), ίσως το νόημα θα αποδιδόταν καλύτερα (πιο ξεκάθαρα) με μια πιο ελεύθερη μετάφραση όπως:
…μήτε τον Ίτυ μέσα στο παιδικό του δωμάτιο… [θάλαμος: ὡσαύτως, ὁ κοιτών τῶν ἀγάμων υἱῶν]
ή, ακόμη πιο τολμηρά:
…μήτε τον Ίτυ (σφαγμένο) μέσα στο μαντρί [ἀρνῶν θάλαμοι, οι μάνδρες τους ή οι στάνες τους].
Οι φιλόλογοί μας τι λένε;
Λάμπας said
Ο κώλος είναι χρυσάφι, λέει ο ποιητής. Αλλά, προς Θεού, χωρίς διείσδυση! Μη μας περάσουν και για πούστηδες…
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
Έχω ακούσει για χρυσά χέρια, χρυσά δάχτυλα, χρυσές καρδιές. Για χρυσοθεμουσχώραμε δεν είχα ακούσει, και μάλιστα αγιασμένο.
Έχω δει εδωμέσα να γίνεται της πουτάνας στα σχόλια. Του πούστη ποτέ. Μέχρι σήμερα.
Έχω δει να πλακώνονται και να τα κάνουνε μουνί καπέλο. Σήμερα, χωρίς να πλακωθούνε, τα κάνανε κώλος.
Γι αυτό μ’ αρέσει εδώ. Όλο εκπλήξεις. Πάω όμως, αφού κάνω το ετυμολογικό μου καθήκον (κοντσέδες < περσ. αρχής τρκ gonca=μπουμπούκι).
Costas X said
Ω τέμπορα, ω μόρες, ω τζίντζολες κλανιόρες !
Καλό τσίκνισμα και καλές απόκριες !
Μαρία said
48 Γκοντζέδες τους λέμε εμείς αλλά ο Ιωάννου τους εξευγένισε.
dimosioshoros said
21 Spyridos
Εδώ: https://dimosioshoros.wordpress.com/2025/02/20/11450/
Μαρία said
47 Με τους κώλους δεν βρίσκεις άκρη. Ο Αντρέ Ζίντ έκανε την εξής διάκριση: α. παιδεραστές (pédérastes), οι καλύτεροι, όπως ο ίδιος, β. σοδομίτες (sodomites), που γουστάρουν κώλους ενηλίκων αντρών και γ. αναποδογυρισμένοι (invertis), ενήλικες που δίνουν κώλο, τους οποίους και μισούσε. Πώς φαντάζονταν τα αγοράκια της πρώτης κατηγορίας, όταν θα ενηλικιώνονταν, αποτελεί μυστήριο.
sarant said
Ευχαριστώ για τα νεότερα.
50 Πιο πολλές γκουγκλιές βγάζει πάντως κοντζέδες και κοντσέδες.
46 Ωχ, διορθώνω
Alexis said
Α, ρε ένδοξο ΠΝ!
Εκτιμώ την προσπάθεια του Ιωάννου αλλά τα συγκεκριμένα ποιήματα με αφήνουν αδιάφορο.
Για τους αρχαίους ήταν σίγουρα σκαμπρόζικα και άσεμνα. Μεταφρασμένα δεν έχουν τίποτα το άσεμνο, αθυρόστομο, κωμικό, παιχνιδιάρικο.
Θα ήταν τέτοια αν είχε γίνει προσπάθεια μετάφρασής τους με σημερινές «κακές» λέξεις.
Καλή Τσικνοπέμπτη!
ΜΙΚ_ΙΟΣ said
33.
😅😂
34.
Αν είναι (ήταν…) δυνατόν! 😅😂
40.
Νομίζω ότι σωστά ο Γ.Ι. εκφράζει έτσι -με τα κατεβασμένα φρύδια- το κατσούφικο, θλιμμένο ύφος, που, βέβαια (πρέπει να) εξαφανίζεται όταν έχεις δίπλα σου τον Έρωτα, τις Χάριτες και τον Βάκχο…
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
Κι ένα ωραίο άσμα με γκοντζέ. Yedi tepeli şehrimde bıraktım gonca gülümü, άφησα το μπουμπούκι του ρόδου μου στην επτάλοφη πόλη μου.
Λάμπας said
52. Αυτό που εννοώ είναι πως τα περί «πρωκτικής διείσδυσης» είναι το έσχατο «επιχείρημα» κάποιων μπροστά στα τεκμήρια που βοούν. Ουσιαστικά, μας λένε: «Εντάξει, το είχαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι αυτό το κουσούρι με τα αγοράκια, αλλά ούτε τον έπαιρναν ούτε τον έδιναν από πίσω, όπως κάνουν οι πούστηδες. Έφταναν μέχρι τα…πρόθυρα.» Παρεμπιπτόντως, παρόμοια «επιχειρήματα» χρησιμοποιούν ανέκαθεν οι απανταχού παιδόφιλοι: «Δεν τη διακόρευσα, κύριε Πρόεδρε, την δεκάχρονη. Μόνο της τον ακούμπησα λίγο!»
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
57# Esynousiazonto kyrie Proedre, kai meta tis richnei ki ena boutso.
(το γράφω στα ξένα γτ μας διαβάζουν και μαμάδες).
dimosioshoros said
Γιατί; Δεν κάναν λατινικά στο σχολείο;
dimosioshoros said
Το έργο με τον μεγάλο Turing αρχίζει που τον πάνουν οι αστυνομικοί, αλλά από σεβασμό του λέει ο ένας «ελπίζω βέβαια όχι διεισδύσεις». https://www.bbc.co.uk/programmes/b0074rxv
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
59# Τσου. Ήτανε των θετικώνε.
Prince said
14. Μηροδύσσεια
Εγώ το’ξερα ως Αφροδύσσεια.
38. …άκουγα ιστορίες για την «βαριοπούλα» πρωταθλητού της σφυροβολίας… …βρήκε παρηγοριά … με ξακουστές πρωταγωνίστριες και βίλλες.
Κι άλλες;
ΓΤ said
Πηγαίνουμε λοιπόν στον «Κέδρο» για να δούμε περισσότερα για το βιβλίο. Ξεχνάμε το Αλκαίο ο Μεσσήνιος. Διαβάζουμε ότι η Παιδική Μούσα «Καταρτίστηκε στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές του δέκατου αιώνα, επί Λέοντος Σοφού, από τον πρωθιερέα των ανακτόρων Κωνσταντίνο Κεφαλά και διασώθηκε σε ένα και μοναδικό χειρόγραφο, που βρέθηκε το 606 στην Παλατινή Βιβλιοθήκη της Χαϊδελβέργης».
Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς κάτι που καταρτίστηκε επί Λέοντος Σοφού διασώθηκε σε ένα χειρόγραφο που βρέθηκε το 606…
Μπορεί βέβαια οι λόγιοι του «Κέδρου» να εννοούν τη σελ. 606.
https://www.kedros.gr/product/2706/stratwnos-moysa-paidiki.html
https://books.google.gr/books?id=zIATAAAAQAAJ&dq=%CE%9C%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1+%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AE&pg=PA449&hl=en#v=onepage&q=%CE%9C%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1%20%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AE&f=false
ΓΤ said
Θείτσα Κυψέλης έκανε ανάληψη 100.000 ευρώ. Ακριβή η Τσικνοπέμπτη…
https://www.protothema.gr/greece/article/1604041/arpaxan-tsada-me-100000-euro-apo-ilikiomeni-stin-kupseli-me-epiase-apo-to-laimo-kai-lipothumisa-leei/
Costas Papathanasiou said
Καλημέρα!
Σαφώς συνάδουν οι εν λόγω παιδαριώδεις στρατωνισμοί, με το σημερινό εθιμικό κατεστημένο μας το έχον ως υπόκρουση τριώδια “τσίκνιο άσμα, μάσας πίστη/ στην ωμοφοβία του ψήστη”.
“Η δουλειά του Ιωάννου έχει ενδιαφέρον”, πράγματι, κάπου όμως φαίνεται να χάνεται η σκωπτικότητα του πρωτοτύπου, κάπου ίσως θα μπορούσε να γίνει πιο μεγάλος χαβαλές, ενδεχομένως έτσι:
2. Μην ψάχνεις στα γραφτά μου, για βωμούς σαν του Πριάμου,
ουδέ για πένθη Μήδειας, Νιόβης ‘του Ίτυ στο-παλάτι’*,
κι αηδόνια σ’ ανθοκλώνια: Άλλοι γι’ αυτά γράφαν για χρόνια.
Εγώ έχω σμίξει του έρωτα γλύκα, χαρά Χαρίτων
και Διονυσιασμούς· δεν πάει, με αυτά, κατσούφη μάτι.
( * και “Τουίτι, στοπ αλάτι”)
3. Τα μαραφέτια Διόδωρε αγοριών τα τριών λογιών
μάθε πώς συνθηματικά να τα ονομάζεις :
Άμα λουφάζει ακόμη, ατάραχο, πες το “λουφέ”,
“κούκου” είναι αυτό που ξεκινάει και φουσκώνει
το που- στη χέρα σου σαλεύει- είν’ η “σκοντέρα”
και το πιο τέλειο που σε κράζει ξέρεις πώς το λεν.
13. Σπανομαρίες γιατρούς, διόλου ικανούς για έρωτα πράξη
έπιασα εγώ στη φύση τους αντίδοτο να τρίβουν.
“Μην πεις κουβέντα”, επ’ αυτοφώρω αυτοί, παρακαλάγαν.
Κι εγώ: “Ούτε λέξη, αν μου κάνετ’ ίδια θεραπεία”.
Georgios Bartzoudis said
Ώμοσε Καλλίγνωτοις Ιωνίδι μήποτ’ εκείνης
έξειν μήτε φίλον κρέσσονα μήτε φίλην.
Ώμοσεν, αλλά λέγουσιν αληθέα, τους εν έρωτι
όρκους δύνειν ούατ’ ες αθανάτων.
Νυν δ’ ό μεν αρσενικώ θέρεται πυρί, της δε ταλαίνηις
νύμφης ως Μεγαρέων ού λόγος ούδ’ άριθμος.
gpointofview said
# 62 τέλος
όχι … κυπριακές, επαύλεις !
Prince said
59. …λατινικά.
Regina rosas amat, γιατί ο rex τρέχει πίσω απ΄τα παιδιά για τα θελήματα.
Και δικαίως. Γιατί; ‘Εχεις δει πώς είναι η regina; Ε, του πούστη!
Πέπε said
Δεν ξέρω αν θα υπήρχε καταλληλότερη μέρα εκτός Αποκριάς για μια τέτοια ανάρτηση (εκτός αν θεωρήσουμε κάθε μέρα εξίσου κατάλληλη για οτιδήποτε), αλλά ομολογώ ότι αφίσταται κάπως αυτού που έχω στο μυαλό μου ως πνεύμα της Τσικνοπέμπτης. Το ότι υπάρχει ελευθεροστομία στις Απόκριες και σπάσιμο ορισμένων ταμπού, το ενστερνίζομαι απόλυτα και το εφαρμόζω πρώτος. Αλλά εδώ μ’ αυτά τα… μαοϊκά, σοκαρίστηκα ελαφρώς.
Μπορεί στην εποχή τους να μη σήμαιναν ό,τι καταλαβαίνουμε εμείς σήμερα, αλλά, όσο κι αν δεν πρέπει να αποσυνδέουμε ένα έργο από την εποχή του, στην πράξη δεν μπορούμε και να το αποσυνδέσουμε από την εποχή της ανάγνωσής του.
Γενικότερα βέβαια, να πω ότι δεν πείθομαι ότι οι αρχαίοι, ενώ γούσταραν αγοράκια και θεωρούσαν απολύτως οκέι να το λένε δημόσια, ξαφνικά την τελευταία στιγμή πριν τη διείσδυση έκαναν πίσω σε φάση «ώπα, είμαι και πρόγονος των νεοελλήνων, μην τα κάνουμε όλα ίσωμα» ή «ωραία ήταν μέχρι εδώ, καλύφθηκα, δεν επιθυμώ τίποτε περισσότερο».
Μιχάλης Νικολάου said
… Tσικνοπέμπτη σήμερα, … για παιδεραστικά επιγράμματα, …
Και
Τεκνοπέμπτη
τη λες
Faltsos said
Εμένα η μαμά μου με έπιασε να σας διαβάζω και μου είπε: «Δεν ντρέπεσε; Μή σε ξαναδώ να διαβάζεις τέτοια πράματα!» και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω.
😇
Jorge said
Ντρουπής!
-Παρών!
Τι λιμανίσια λατινικά είναι αυτά;
Η Ρεγγίνα ήταν ιστορικός, οικογενειακός σινεμάς των Χανίων.
Μιχάλης Νικολάου said
22, … οι Αιγιαλείς να παραστούν στον προαύλιο χώρο του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας της Αφανέρωτης ...
Είναι αυθεντική η είδηση ή τρολάρισμα?
Καθεδρικός στο Αίγιο είναι η Φανερωμένη (έργο Τσίλλερ).
Αφανέρωτη δεν ξέρω αν υπάρχει.
(Θα μού πεις, βέβαια, πού να το ξέρω, αν είναι Αφανέρωτη.)
Χαρούλα said
Κοίτα τι μαθαίνει κανείς!!! Ο Μάο έλκει την καταγωγή του απ’ τα μέρη μας!🤫😂
Κοντσέδες! Πόσα χρόνια είχα να το ακούσω! Η μαμά μου το έλεγε όμως μόνον για τα μπουμπούκια της τριανταφυλλιάς.
κατά τα λοιπά,
Προσυπογράφω το #69(😉τυχαίο;) του Πέπε.
Ένα κεφάτο και ευχάριστο βράδυ να έχουμε!🤡
Μιχάλης Νικολάου said
34α,
Α, έτσι μάλιστα! 🙂
ΓΤ said
69 Πέπε
Η σημερινή ανάρτηση με γέμισε αποστροφή.
Εύκολα, δε, πολύ εύκολα τσικνογλεντοκοπάκηδες θα γυρίσουν στο πενθόδακρυ την Ημέρα των Τεμπών.
spyridos said
54
Διάβασε λοιπόν ένα σκαμπρόζικο αλλά ποτέ άσεμνο από τον Δον, να χαρείς.
πισωδέχτης
Μιχάλης Νικολάου said
68,
Ήταν αμάτη η ρεγκίνα
spyridos said
30 , και όλα τ άλλα
Ευχαριστώ πολύ, θα χρειαστώ μάλλον το βιβλίο.
Εχω ανάγκη ένα θεωρητικό υπόβαθρο, μια φαρέτρα επιχειρημάτων για την προστασία της ιστορίας της πόλης, που η σύγχρονη κερδοσκοπική λογική θεωρεί περιττή.
Το γενικό δηλαδή, πέρα από το ειδικό μιας συγκεκριμένης πόλης.
Ίσως να τα απαλλοτριώσω από το βιβλίο σου. Αν κάποτε βγουν σε γραπτό θα αναφερθεί φυσικά. Προς το παρόν προφορικά.
Prince said
78. Αγ-amat-η ήταν. 🙂
Είχε rosas-ει το χέρι της.
leonicos said
77 spyridos
Το πιο ευρηματικόο το έχει γάψει ο Σταύρος ο Μελισσινός, ο περίφημος τσαγκάρης – ποιητής της Πανδρόσου τη δεκαετία 60-70
στησίπυγος
όνομα δούλου σε θεατρικό του
leonicos said
66 Γιώργο
Μόνο που το ‘αρσενικώ’ μοιάζει με δυϊκό. Γράψε ἀρσενικῷ να σε καταλαβαίνουμε
leonicos said
62 Prince
Εδώ λεξιλογούμε!!
Θεωρούμε το βίλα – αιδοίο αμιγώς κυπριακό. Κι όμως δεν ειναι. Η γιαγιά μου, από τη μάνα μου έλεγε ένα παραμύθι κατ το οποίο ένας καλικάντζαρος πήγε σε μια μαμή με τη γυναίκα του γκαστρωμένη, κι της ζήτησε το παιδι να ειναι σίγουρα αρσενικό. Η μαμή πήρε μια καλή αμοιβή και συμφώνησε. Το παιδί γεννήθκε κοριτσάκι και η μαμή τού έβαλε ένα ψεύτικο πεος από κερί. Όταν το νακάλυψε ο καλικάντζαρος πήγε στην πόρτα της τη βρίνταει και φώναζε «κυρά μαμή, κυρά μαμή, ψεύτικο ειναι το βιλί.» Και το παραμύθι δεν είναι κυπραίικο
leonicos said
65 Costas Papathanasiou
Δεν θ’ ασχολιόμουν ομλογώ, αλλά το έκανες σαφώς καλύτερο, πειστικότερο. Σαν πρωτότυπο
leonicos said
43 Theo
Συγγνώμη, γιατί μου το λες; Το γκούγκλισα από περιέργεια, δεν το είχα ξανακούσει και έχει φωτογραφία με σοβαροτατους ιερείς γύρω γύρω. Το ανάρτησα πληροφοριακά και δεν είχα καμιά πρόθεση αντιχριστιανική κλπ. Ακόμα και αν πίστευα ότι οι συγκεκριμένεις ιερείς είναι δεν ξέρω τι, ξέρω άλλους που είναι άμεμπτοι και αυτοθυσιαστικοί.
Δεν έχω πρόβλημα με τους ιερείς και τα σύμβολά τους. η προέλευσητων συμβόλων είναι γνωστή και δεν το ξανακουβεντιάζω. Η διαφορά μας είναι ερμηνείας και τίποτα πέρα από αυτό. Κανείς δεν ξέρει τι λέει πραγματικά ο Θεός.
Μαρία said
83 Βίλλος και βίλλα στα κυπριακά αλλά και στο παραμύθι της γιαγιάς σου είναι η πούτσα.
ΜΙΚ_ΙΟΣ said
Μία ώρα (+) στη μαρμάγκα… Διατί, παρακαλώ;
Theo said
@85:
Δηλαδή, το πήρες για αληθινό και δεν κατάλαβες πως είναι τρολιά (το έγραψε κι ο αντίχριστος του ιστολογίου στο #34); Οι διεστραμμένοι που πόσταραν τη φωτογραφία του λειψάνου ενός ποδιού (που το προσκυνά κόσμος και κοσμάκης) παρουσίασαν τους ιερείς να κουβαλούν ένα φαλλό (φαλλούς μάλλον βλέπουν στον ύπνο τους). Εδώ στην Κ.Δ. (Πράξ. 19, 12) παρουσιάζονται οι πιστοί να προσκυνούν μαντήλια και πετσέτες που άγγιξαν το σώμα ενός Αγίου και να θεραπεύονται. Πόσω μάλλον τα πόδια του!
Και μάλλον καταλαβαίνεις πόσο προσβάλλει έναν Ορθόδοξο που τα προσκυνά να τον γελοιοποιείς, ισχυριζόμενος ότι προσκυνά φαλλούς.
ΓΤ said
Μέγας Χάφτερμαν
ΓΤ said
Στεάουα Βουκουρεστίου-ΠΑΟΚ 2-0 (συν. 4-1)
Τέλος ο ΠΑΟΚ από Ευρώπη
spyridos said
spyridos said
Η λατρεία στο κάστανο του Παΐσιου αποδεικνύει πως οι Έλληνες είναι πια Ευρωπαίοι
Μαρία said
88 Σκουπίζονταν με το μαντήλι του Παύλου και γιατρεύονταν. Πέρα απ’ την τρολιά με το φαλλό μέρα που είναι, θα μπορούσε κι ένας χαντούμης να σκουπίσει με το σιμικίνθιο του Παύλου το πουλί του και να γιατρευτεί 🙂
ΜΙΚ_ΙΟΣ said
Στο 3ο:
-Το ‘αυτήν’ (της μετάφρασης) πού αναφέρεται, τι αφορά; (Αφού πιο πριν την ονομάζει ‘εξάρτημα’ – παραλείποντας την ‘ακμήν’! 🙂)
Στο 7ο:
…οὐδ’ ἀκέραιον βλέμμα,… (Σε κάποιες εκδόσεις ‘ουδ’ ακάκητον βλέμμα’).
Υπάρχει κάποιος λόγος που ο Γ.Ι. επέλεξε την λ. ‘ευθύβολο’ και όχι την προφανή ‘άδολο, αγνό, καθάριο’;
(Αλλά το ‘ξεσκολίζει’ αξεπέραστο!)
Στο 11ο:
Ευφυές το λογοπαίγνιο του Στράτωνα, αλλά ευφυέστατη και η απόδοση του Γ.Ι. με την παρένθεση του (σι)!
spyridos said
88
Δεν πάμε καλά. Το πόδι έχει μεγαλύτερη αξία ή ο φαλλός;
Σαν να συγκρίνουμε Ζούνταπ με Φεράρι. Εντάξει στη δική μου περίπτωση Αουτομπιάνκι, αλλά και πάλι.
sarant said
Eυχαριστώ για τα νεότερα!
63 Στο βιβλίο το λέει σωστά, 1606
65 Τσίκνιο άσμα, τι ωραίο!
69 Ψιλοαφίσταται, συμφωνώ. Αλλά ποτέ να μη βάλουμε μαοϊκά;
81 Η Σοφία Σπανούδη, όταν γινόταν μετά το 45 μια επιτροπή κρίσης δωσιλόγων, είχε πει «Δωσίλογος ο τάδε; Δεν νομίζω, το πολύ δωσίπυγος»
87 —> 94 Πράγματι, εξαιρετικό το Αστυσιάναξ. Αναρωτιέμαι αν το Αστυάναξ ήταν παροιμιώδες.
Theo said
Πέρα από τις τρολιές των τελευταίων σχολίων, να διευκρινίσω ότι μόνο τον Τριαδικό Θεό λατρεύουμε. Τους Αγίους, τα λείψανα, τα σουδάρια και τα σιμικίνθιά τους τα τιμούμε. Κι εδώ είναι ο θείος υλισμός της Ορθοδοξίας: «Σέβων οὐ παύσομαι τὴν ὕλην, δι᾿ἧς ἡ σωτηρία μου εἴργασται … Σέβω καὶ δι᾿αἰδοῦς ἄγω δι᾿ἧς ἡ σωτηρία μου γέγονεν, ὡς θείας σωτηρίας καὶ χάριτος ἔμπλεων», γράφει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός για ό,τι υλικό έχει έρθει σε επαφή με τον Χριστό και τους Αγίους».
Πέπε said
96 @69 (οποία αρμονία αριθμών!)
Γι’ αυτό είπα ότι υπάρχουν και οι κοινές μέρες, που δεν είναι ούτε καταλληλότερες ούτε πιο ακατάλληλες για οποιοδήποτε θέμα.
____________________
Να ρωτήσω κάτι.
Το νόημα της Τσικνοπέμπτης είναι ότι, επειδή ακολουθεί η Κυριακή της Απόκρεω που κόβουμε το κρέας (η νηστεία της Σαρακοστής μπαίνει σταδιακά, δεν τα κόβουμε όλα μαχαίρι την Κ. Δευτέρα), τώρα τρώμε το τελευταίο κρέας, ή ένα από τα τελευταία, και το κάνουε κάπως «υποχρεωτικά» και πανηγυρικά. Ωραία μέχρις εδώ.
Το ότι είναι μία από τις κατεξοχήν αποκριάτικες μέρες, με πολύ περισσότερα γλέντια, πάρτι, χορούς και μεταμφιέσεις από οποιαδήποτε άλλη καθημερινή μέσα στην Αποκριά, το θυμάστε από παλιά; Εγώ νομίζω πως όχι. Μάλιστα όταν ήμουν μικρός αμφιβάλλω αν την ήξερα ολωσδιόλου, ακόμα και σε ηλικίες που το είχα ξεκαθαρισμένο ότι όλη μαζί η Αποκριά είναι τρεις εβδομάδες (και μάλιστα δεν καταλάβαινα γιατί να ηγαίνουμε σχολείο, όταν για Χριστούγεννα-1οχρονιά-Φώτα, που είναι τρεις μέρες και μάλιστα σπαστές, καθόμαστε δυο βδομάδες).
Οι πρώτες μου αναμνήσεις από Τσ/πέμπτη δεν πρέπει να πηγαίνουν πιο πίσω από το 1990.
leonicos said
Να βάλω κι εγώ ένα κειμενάκι, Διηγήσεις Κόνωνος
ΔΙΗΓΗΣΙΣ 15
Τὰ περὶ Προμάχου καὶ Λευκοκόμα τῶν Κνωσίων (πόλις δὲ Κρήτης ἡ Κνωσός) διέξεισιν ὡς ἤρα Πρόμαχος νεανίου καλοῦ τοῦ Λευκοκόμα ὡς ἄθλα αὐτῷ μεγάλα προὔτεινε καὶ κινδύνων μεσά ὡς πάντα ὑπέση Πρόμαχος ἐλπίδι τοῦ τυχεῖν ὡς δ ̓ ὅτω τυγχάνει καὶ ἀντιλυπεῖ Λευκοκόμαν τὸ τελευταῖον τῶν ἄθλων (κράτος δ ̓ ἦν περιβόητον) ἐν ἑτέρῳ καλῷ νεανίᾳ ὁρῶντος περιθεὶς τοῦ Λευκοκόμα καὶ ὡς οὐκ ἐνεγκὼν τὴν ζηλοτυπίαν ξίφει ἑαυτὸν διεχρήσατο.
Διηγούνται πως ο Πρόμαχος ερωτεύτηκε έναν ωραίονέο, τον Λευκοκόμα, ο οποίος του επέβαλε διάφορες δοκιμασίες. Και αφού όλα τα ξεπέρασε ο Πρόμαχος, ελπίζοντας να τον ευνοήσει ο Λευκόμας, αλλά απέτυχε στο τελευταίο, ήταν πολύ δύσκολο, και όταν είδε άλλον να αγκαλιάζει τον Λευκόμα, δεν άντεξε τη ζήλεια και αυτοκτόνησε.
Αλφα_Χι said
Αποκριάτικο Κοζάνης, 1939
«-Καλημέρα κυρ Δεσπότη
-Βρε , καλώς την, την κυρά.
-Κυρ δεσπότη, κυρ δεσπότη μια χάρη σου ζητώ. Στείλε μου τον πρώτο διάκο, μόνο μια βραδιά.
–Έρχομαι και μοναχός μου 5-6 βραδιές».
Τα πιο αθυρόστομα στους Φανούς τα έλεγαν και «ξινέντροπα»
ΓΤ said
Διηγήσεις Κόναν του Βαρβάρου
sarant said
98 Πάντως, σε σχολεία δεν τσικνίζανε τον περασμένο αιώνα.
Πέπε said
Στα κείμενα; Καθόλου ποιητική λέξη.
sarant said
103 Μέσα στα γραφτά μου, καλύτερο,
ΛΑΜΠΡΟΣ said
85 – «Κανείς δεν ξέρει τι λέει πραγματικά ο Θεός.»
Εγώ ξέρω! Δεν λέει τίποτα. Αν υπάρχει δεν τον παίρνει να πεί κάτι με το ηλίθιο δημιούργημα που έφτιαξε και ως ανεύθυνος, του ρίχνει την ευθύνη και ποιεί τη νήσσα.
Αν δεν υπάρχει (το πιθανότερο) εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να πεί κάτι.
freierdenker said
Μια ενδιαφέρουσα εργασία: Anagnostou-Laoutides, E. 2021. «Marching in the Name of Pleasure: Cavafy’s Sexual Aesthetics in View of his Models»
Σε αυτήν την εργασία η Αναγνώστου-Λαουτίδη το έργο του Στράτωνος το χαρακτηρίζει militant Eros, κάτι σαν έρωτα μαχητή. Και πραγματικά ο αφηγητής γίνεται νομίζω περισσότερο αντιληπτός ως στρατιώτης του έρωτα, παρά ας πούμε ως ιερέας ή δάσκαλος, ή παρατηρητής.
Η εργασία κάνει και μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση για τον Καβάφη. Λέει ότι και στα δικά του ποιήματα, κάτω από ένα ελεγειακό στρώμα, υπάρχει ένας militant Eros, τον οποίον τον εξηγεί ως επιρροή από τα επιγράμματα της Ελληνιστικής.
ΛΑΜΠΡΟΣ said
71 – Τραγουδά φάλτσα το, Μωρό μου Faltso, και θα σε συγχωρέσει η μαμά σου.😊
ΓΤ said
ΠΑΟ-Βίκινγκουρ 2-0 (συν. 3-2)
Τώρα με Φιορεντίνα/Ραπίντ Βιέννης
☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
sarant said
108 Αφού κερδίσαμε τη θηριώδη Βίκινγκουρ, τη Φιορεντίνα την έχουμε.
Πέπε said
Άργησα, ήθελα να το ‘λεγα πρώτος αυτό:
ΓΤ said
109 Ντάκμαν
Γράψαμε Φιορεντίνα/Ραπίντ και όχι Φιορεντίνα–Ραπίντ.
Το δεύτερο σημαίνει ήδη καθορισμένο ματς, με ΠΑΟ να περιμένει νικήτρια, που δεν ισχύει στην περίπτωσή μας. Θα γίνει κλήρωση μεταξύ Φιορεντίνα και Ραπίντ, seeded ομάδες. Αυτή που δεν θα τύχει στον ΠΑΟ πάει με Τσέλοε. Το γράψαμε επειδή νιώσαμε ότι βίωσες ζεύγος αναμέτρησης από το οποίο θα περνούσαν οι Βιόλα.
ΓΤ said
111
Τσέλιε
spyridos said
98
«και μεταμφιέσεις από οποιαδήποτε άλλη καθημερινή μέσα στην Αποκριά, το θυμάστε από παλιά; Εγώ νομίζω πως όχι.»
Κι εγώ αυτό νομίζω. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα τη δεκαετία του 90 ξαφνιάστηκα από την εορταστική πρωτοκαθεδρία που είχε πάρει η Τσικνοπέμπτη.
Τσικνίσματα στο σχολείο δεν υπήρχαν, με ξάφνιασε που το διάβασα σήμερα.
Παλιότερα οτιδήποτε αποκριάτικο ξεκινούσε την Τυρινή.
dimosioshoros said
# 79 spyridos
Εντάξει σε όλα. 🙂
ΜΙΚ_ΙΟΣ said
98, Πέπε (+Spyridos=
>> Το ότι είναι μία από τις κατεξοχήν αποκριάτικες μέρες, με πολύ περισσότερα γλέντια, πάρτι, χορούς και μεταμφιέσεις από οποιαδήποτε άλλη καθημερινή μέσα στην Αποκριά, το θυμάστε από παλιά;
Τουλάχιστον εδώ στο Ηράκλειο, όπου έζησα τα παιδικά μου τη δεκαετία του ’60, θυμάμαι ότι περιμένανε(-με) οι περισσότεροι την Τσικνοπέμπτη για να ξεκινήσουν τα μασκαρέματα, οι χοροί κ.λπ. Ήταν, ας πούμε, η πρώτη μέρα της Αποκριάς.
Την Τσικνοπέμπτη έπρεπε να είναι έτοιμη η μικρή αποθήκη στη γειτονιά μας, κατάλληλα καθαρισμένη, στολισμένη, με ζωγραφισμένους τους τοίχους (!) για να γίνει το σχετικό ‘πάρτι’, ξεκινώντας αργά το απόγευμα. Εγώ ήμουν μικρός τότε και δεν συμμετείχα πλήρως, αλλά τα μεγαλύτερα αδέλφια μου με τους φίλους/ες τους το διασκέδαζαν μέχρι αργά.
Να και ένα σχετικό σχόλιο, από την εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ, της 10-2-1961.
Αλφα_Χι said
98. 113.
Πάντα ήταν ξεχωριστή μέρα η Τσικνοπέμπτη, από τη δεκαετία του ’80 σίγουρα, αλλά με λιγότερο ντόρο, περιορισμένη σε ταβέρνα, ψησταριά το βράδυ και με λιγότερη έως και καμία προβολή από τα ΜΜΕ. Κάτι παρεΐστικο, που σου υπενθύμιζε ότι ήρθαν οι Απόκριες. Από τη δεκαετία του ’90, άρχισε, λόγω της φούσκας, να γίνεται το αδιαχώρητο και σήμερα κανονική Αποκριά. Αν και, πλέον, πολύς κόσμος δεν έχει λεφτά για να βγει έξω.
Μαρία said
94
3ο Κανονικά το πρώτο αυτήν πρέπει να γίνει την άκρη.
atheofobos said
Απορία αντίχριστου: Αφού Τους Αγίους, τα λείψανα, τα σουδάρια και τα σιμικίνθιά τους τα τιμούμε, τι πρόβλημα υπάρχει να τιμήσουμε και το πέος ενός αγίου, δεν αποτελεί μέρος από το λείψανο του;
Μαρία said
116 Ακριβώς. Καρναβάλια όμως δεν θυμάμαι να ντυνόμασταν απο σήμερα αλλά απ’ την Κυριακή των Απόκρεω.
Jorge said
98 Όσο θυμάμαι και από έθιμα την Τσικνοπέμπτη, το ψητό ήταν απαραίτητο, η βαρύτητα ήταν στο «να μυρίσει» στην ανθρακιά.
Για καρναβάλια, μασκαρέματα, ούτε λόγος.
Theo said
@118:
Άλλο πέος, άλλο φαλλός.
ofakiris said
91, 92.
Νομίζω ότι σύντομα θα επαληθευθεί η προφητεία του Παΐσιου που προέβλεψε την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Ρώσους και την παράδοσή της στην Ελλάδα.
Αυτές τις μέρες ο Ρωσικός στρατός πολιορκεί την Κωνσταντινούπολη και αναμένεται η κατάληψη της εντός των ημερών.
Το ότι βρίσκεται στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας και το αν θέλουν να μας την δώσουν οι Ρώσοι είναι νομίζω ένα μικρό πρόβλημα.
Κανείς δεν είναι τέλειος και δεν ήταν ούτε ο Παΐσιος που οι Χριστέμποροι τον έκαναν να πιστέψει ότι ήταν άγιος, προφήτης και μιλούσε με τον Θεό.
Theo said
@122:
Πού τα ξέρεις αυτά;
Τον έχω συναντήσει 35 περίπου φορές κατά μόνας, κι άλλες 10-15 με άλλους, μεταξύ 1975 και 1981. Ήταν ταπεινός. Δεν είχε καμιά φαντασίωση. Αλλά είχε δείγματα αγιότητας όσο ζούσε. Έχω ιδίαν πείραν, όπως έχουν και πολλοί άλλοι που τους γνωρίζω και εμπιστεύομαι. Ο φάκελός του, με μαρτυρίες πιστών που οδήγησε το Πατριαρχείο στην αγιοκατάταξή του είναι τεράστιος. Τα βιβλία του (τέσσερα που έχει γράψει κι άλλα έξι από καταγραμμένους λόγους του που εκδόθηκαν μετά θάνατον) καθώς κι ο βίος του που εξέδωσε το ησυχαστήριο που ίδρυσε έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες και κυκλοφορούν σε δεκάδες εκατομμύρια αντίτυπα.
Μάλλον δεν έχεις διαβάσει κάτι από αυτά και αρκείσαι σε όσα γράφουν οι ακροδεξιές φυλλάδες και στις τάχαμου «προφητείες» που διαδίδουν τα εθνίκια κι οι στρατόκαυλοι. Εγώ, που ήμουν κοντά του έξι χρόνια, δεν έχω ακούσει καμία από αυτές. Άλλος ήταν ο πραγματικός άγιος Παΐσιος, κι άλλος αυτός που παρουσιάζουν οι φυλλάδες. Μη τον κρίνεις στα κουτουρού, εφόσον δεν τον ξέρεις.
ΓΤ said
Να με συγχωρείτε που μπαίνω αργά. Ήμουν σε μεζεδοπωλείο με μουσική. Σιμώνουν τα Τέμπη, βλέπετε. Ήθελα να πνίξω τον πόνο μου, η τυροκροκέτα είναι μια κάποια βοήθεια.
Χαρούλα said
Συμφωνώ για τον γιορτασμό της Τσικνοπέμπτης με τους υπόλοιπους νεολαίους(- ΜΙΚ_ΙΟΣ). Ούτε μασκαρέματα τότε, ούτε δημόσια ψησίματα γενικά. Όλα συνέβαιναν το Σαββατοκύριακο του 3ημέρου. Όπως επίσης η Δευτέρα ήταν Καθαρή. Δεν «ντυνόμασταν» όπως σήμερα. Μαζεύαμε, καθαρίζαμε τα αποκριάτικα. Σερπαντίνες, μάσκες κλπ
Όσο για τα μπαλ-ντανφάν, γινόταν ένα στην μικρή μας πόλη. Ένα και καλό. Οι Οδηγοί(ΣΕΟ) το διοργάνωναν στην Λέσχη Αξιωματικών. Με παιχνίδια, διαγωνισμό κ.α..
Και για τους ενήλικες, 2-3 χοροί. Όχι μπαλ-μασκέ. Κάποια μάσκα, καπέλο, σερπαντίνες, κομφετί.
Στα σπίτια όμως πάντα γινόταν μικρές μαζώξεις, όπου γιορτάζαμε με αυτοσχέδια μασκαρέματα και κρασί, μικροί και μεγάλοι. Το κομφετί πάντα απαγορευμένο από τις νοικοκυρές🥹.
Alexis said
#105: «Κανείς δεν ξέρει τι λέει πραγματικά ο Θεός.»
Εγώ ξέρω!
Βεβαίως! Εσύ κι ο Τσακ Νόρις! ☺️
#98: Καλή ερώτηση Πέπε! Να σου πω τη δική μου εμπειρία. Πέρασα παιδικά χρόνια στην Πάτρα, μια πόλη που γιορτάζει έντονα τις Απόκριες, αλλά απ’ όσο θυμάμαι η Τσικνοπέμπτη ήταν απούσα, δεν την ήξερα καν. Όλα γίνονταν τα δύο τελευταία Σαββατοκύριακα.
Για πρώτη φορά πρέπει να άκουσα περί Τσικνοπέμπτης γύρω στα 12-13, και πάλι όχι από τον περίγυρό μου αλλά από την τηλεόραση, από κάποιο επεισόδιο του «Λούνα-Παρκ» τότε.
Στη δεκαετία του ’80 δεν την θυμάμαι ως κάτι ιδιαίτερο, μια παρεΐστικη γιορτή, όπως είπαν κι άλλοι παραπάνω, με κρέατα, κρασί και χορό. Ούτε δημόσια ψησίματα, ούτε όλος αυτός ο χαμός που έγινε μετά.
Νομίζω ότι από το ’90 και μετά, στα χρόνια της πλαστής ευμάρειας, άρχισε να εδραιώνεται ως «παράδοση» και μέρος της κουλτούρας του Νεοέλληνα.
Άλλο ένα παράδειγμα της υπερβολής που μας χαρακτηρίζει. Παίρνουμε μια γιορτή ή ένα έθιμο και τους αλλάζουμε τα φώτα. Με το σιγοντάρισμα, εννοείται, της «αγοράς».
Το ζητούμενο είναι να δουλέψουν τα «μαγαζά».
Μαγδαληνή said
Καλημέρα!
Συμφωνώ με όσα λέτε για την Τσικνοπέμπτη. Στο σχολείο ως εργαζόμενοι πηγαίναμε παρέα το μεσημέρι κάπου να φάμε με το σχόλασμα και το βράδυ συνήθως σε σπίτια με φίλους.
Έτυχε τις τελευταίες μέρες να είμαι στην Πάτρα. Αυτό που είδα χτες ήταν απίστευτο. Η πόλη έμοιαζε να έχει πάρει άδεια. Ήταν από το πρωί, πολύς κόσμος στους δρόμους, έψηναν παντού σε υπαίθριες ψησταριές, έξω από μαγαζιά, πολλοί φορούσαν κάτι λίγο αποκριάτικο, μουσική παντού, ακουγόταν και από κεντρικά ηχεία στους δρόμους και διαφορετική σε καφέ κλπ. Ένας χαμός!
michaeltz said
Καλημέρα
Στο χτεσινό ποντίκι υπάρχει ανάλυση για τις διαπραγματεύσεις Τραμπ και Πούτιν για λύση στον πόλεμο στην Ουκρανία. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η αναφορά της εφημερίδας στις απώλειες της Ρωσίας σε αυτόν τον πόλεμο: Περισσότεροι από χίλιοι νεκροί την ημέρα!!!
Επίσης ο Τραμπ κατηγόρησε τους Ευρωπαίους πως «έσυραν» τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο εναντίον του Πούτιν, όπου οι Αμερικανοί ξόδεψαν 200 δις δολλάρια, έναν πόλεμο όπου ο Πούτιν δεν θα μπορούσε να ηττηθεί αν δεν γινόταν ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος!
Ο Τραμπ είπε ότι θα κάνει τις διαπραγματεύσεις χωρίς την παρουσία των Ευρωπαίων και των Ουκρανών. Τι σημαίνει αυτό; Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι θα προκύψει μια Ουκρανία με εδαφικές απώλειες κοντά στο 40% των εδαφών της, με υποχρεωτική εκχώρηση μεγάλου ποσοστού των αποθεμάτων σπανίων γαιών που διαθέτει, και με τους Ευρωπαίους να έχουν ξοδέψει πάνω από 250 δις ευρώ και να χρωστάνε και της Μιχαλούς (ΗΠΑ) έναν σκασμό λεφτά που θα διεκδικήσει ο Τραμπ. Αυτά θα γίνουν γιατί ο Πούτιν θα είναι αμείλικτος και ανυποχώρητος στην διαπραγμάτευση, με τέτοιες τεράστιες θυσίες που έκανε ο λαός του. Υπάρχουν και άλλες παράμετροι στην ανάλυση της εφημερίδας, αλλά όσα ανάφερα φτάνουν και περισσεύουν!
Ποια ήταν η αιτία αυτού του πολέμου; Το ΝΑΤΟ ήθελε να κάνει μέλος του την Ουκρανία και η Ρωσία δεν μπορούσε να δεχτεί να μπουν στην Ουκρανία όπλα που θα μπορούσαν να ισοπεδώσουν τη Μόσχα μερικά δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή τους. Εκείνη η παρανοϊκή επιδίωξη του ΝΑΤΟ (με την Αμερική να μην είναι ενάντια σε συτήν) κόστισε στην Ρωσία πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρά παλικάρια και στους Ουκρανούς, αν όχι περισσότερα, όχι πολύ λιγότερα. Αναρωτιέμαι: Όχι μόνο η Ρωσία, αλλά οποιοδήποτε άλλο κράτος, ήταν ποτέ δυνατόν να επιτρέψει την εγκατάσταση τέτοιων όπλων που θα υποχρέωναν την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του να μεταβάλλεται σε υποτελείς όποιου παράφρονα θα αναδείκνυαν οι κάλπες σε Αμερική και Ευρώπη;
Και επειδή εμείς δεν είμαστε αμέτοχοι των ευθυνών που η κυβέρνησή μας έτρεχε σαν το σκυλάκι πίσω από τα εφιαλτικά αυτά σενάρια, και γέμισε ακόμα και τους προστατευόμενους από διεθνείς συνθήκες βιότοπους με ηλεκτρογεννήτριες, για να πουλάνε οι ολιγάρχες ενέργεια στην χωρίς πρόσβαση στα ρωσικά αποθέματα παγωμένη Ευρώπη, τι θα κάνουμε τώρα; Τώρα που πρέπει να πληρώσουμε μέρος του ευρωπαϊκού λογαριασμού χωρίς επαφές με την στη γειτονιά μας εχθρική Ρωσία; Μήπως θα μας επιτρέψουν να χρησιμοποιήσουμε την παραγόμενη ενέργεια εδώ για τις ανάγκες μας;
Ακούγεται πως ο Μητσοτάκης θα κάνει εκλογές το καλοκαίρι, ή αμέσως μετά. Η κυβέρνησή του, που θα προκύψει, δεν θα μπορέσει να ολοκληρώσει τη θητεία της γιατί θα πρέπει να εκλεχτεί άλλη, που θα διαχειριστεί την επερχόμενη χρεοκοπία. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας δεν θα έχουν μέλλον στον τόπο μας. Ιδίως τώρα που ο Τραμπ δίνει όπλα στην Τουρκία, που οι Γάλλοι δίνουν όπλα στην Τουρκία που αυτά που πούλησαν σε μας δεν μπορούν να τα αντιμετωπίσουν, που οι Ιταλοί δίνουν όπλα στη Τουρκία, που οι Ισπανοί πουλάνε όπλα στην Τουρκία, και που οι Γερμανοί θα συνεχίσουν να πουλούν όπλα στην Τουρκία, δεν σταμάτησαν ποτέ να το κάνουν! Και που ο Ζελένσκι, που μας έβγαλε και λόγο στη Βουλή, θέλει να επιβάλει την Τουρκία να μετέχει στα κράτη που θα ελέγχουν τις μετά τον πόλεμο συμφωνίες, ώστε να μην παραβιάζεται το Διεθνές Δίκαιο!!! Η Τουρκία, που το έχει το Διεθνές Δίκαιο χεσμένο!
Πύρινη επικαιρότητα, που δεν θα ήταν καλό να μείνει εκτός του Ιστολογίου μας.
michaeltz said
Αυτή τη φαγωμάρα με το να μάθετε τι θέλει ο θεός, δεν την καταλαβαίνω.
Γιατί δεν ρωτάτε τον Μητσοτάκη; Αυτός είναι ο μόνος που θα ξέρει! Σιγουράκι! Είναι ο μόνος που τους παρακολουθεί όλους!!!
ΓιώργοςΜ said
>…πουλάνε όπλα στην Τουρκία…
Η οποία Τουρκία έχει εξαιρετικά ανεπτυγμένη πολεμική βιομηχανία, ειδικά αεροπορική, με κάποια από τα καλύτερα ντρόνια στον κόσμο και υπό ανάπτυξη μαχητικό 5ης γενιάς που με βάση τις ανακοινωμένες προδιαγραφές τουλάχιστον, μάλλον θα είναι καλύτερο από το πολυδιαφημισμένο F35.
Δεν είναι η ισχύς των όπλων που τους κρατάει προς δυσμάς, τουλάχιστον όχι κυρίως αυτή. Η πολιτική υποστήριξη είναι, της οποίας το τίμημα – νταβατζηλίκι είναι τα πολεμικά συμβόλαια για αεροπλάνα, πλοία, πυραύλους, σφαίρες, σφεντόνες…
Η οποία υποστήριξη δεν δείχνει να έχει και πολύ γερά πόδια πλέον, και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.
Ο Δύτης και ο Χτήνος είναι σε πλεονεκτική θέση (βλέπουν μπροστά; 😛 😛 😛 )
Jorge said
Καλημέρα σας. Εκτίμηση.:
Θα απαιτηθεί από την Ευρώπη, πληρωμή για τη στρατιωτική παρουσία των Η.Π.Α.
Το παιδί να πληρώνει τον εραστή, ενάντια στη φυσική τάξη των πραγμάτω.
Μας κάνει το Ν.Α.Τ.Ο., «νάτο». Yankee see!
Γιάννης Μαλλιαρός said
Καλημέρα,
102 Δεν ξέρω στας Αθήνας τι κάμνανε, αλλά η Πελοπόννησος τσίκνιζε. Με ψησταριές στις αυλές. Σίγουρα 1992 – 1996 στην Ηλεία, νομίζω και τα προηγούμενα 2 χρόνια σε άλλα μέρη (αλλά όχι με ψησταριές). Με τις αντιρρήσεις της Διεύθυνσης Δ.Ε. που χάνονταν ώρες και διαπραγματεύσεις πόσες ώρες μάθημα (συνήθως 4). Ας πούμε στο Βούναργο που ήμουν 2 φορές, τις ψησταριές τις είχαν υπευθύνη τους τα παιδιά του Λυκείου κι αναλάμβαναν να ψήσουν και τα σουβλάκια του Γυμνασίου (όχι πάντα με επιμέλεια). Και τα χρόνια εκείνα ήταν τον περασμένο αιώνα!
ofakiris said
123.
Theo
Σέβομαι την πίστη σου.
Από τους γονείς μου έμαθα (ζώντας τους) ότι άλλο πίστη στο Θεό και άλλο θρησκεία με τους μύθους, τους ήρωες (Αγίους), τα φετίχ, τις απαγορεύσεις και το σύστημα εξουσίας που συντηρούν. Η σκέψη στην ύπαρξη του Θεού τους έφτανε.
Είχα παρακολουθήσει, πριν πολλά χρόνια, μια σειρά συζητήσεων για την πίστη και τη θρησκεία, με καλεσμένο τον καθηγητή Joseph Campbell και θέμα τη θέση του μύθου και των λατρευτικών παραδόσεων στις διάφορες θρησκείες. Ο ίδιος δήλωνε πιστός στο Θεό αλλά και πόσο άσχημα ένιωθε βλέποντας όλο αυτό το οικοδόμημα που χτίζουν οι άνθρωποι γύρω από την ανάγκη τους για αναφορά σε μια ανώτερη δύναμη.
Έλεγε πως όλα αυτά με τις ιεροτελεστίες, τους αγίους, τις εικόνες, τα αγάλματα, τα λείψανα, τις ιεραρχίες κλπ καταστρέφουν την ουσία της πίστης που έπρεπε να είναι αδιαμεσολάβητη.
Και πιστεύω πως είχε δίκιο.
Ο Παΐσιος μπορεί να ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος με αγάπη και αυτοθυσία για τους συνανθρώπους του. Όλα τα άλλα όμως που γίνονται και λέγονται στο όνομα του (συνομιλίες με τον Χριστό, προφητείες, θαύματα, κάστανα, παντόφλες, σίριαλ, μπεστ-σελερς κλπ) νομίζω τον μειώνουν και τον γελοιοποιούν.
Εσείς που τον γνωρίσατε πρέπει ίσως να τον προστατέψετε.
ΜΙΚ_ΙΟΣ said
Καλημέρα!
116, 120, 125, 126, 127
Τι να πω, βρε παιδιά! Φαίνεται πως εμείς οι Καστρινοί είμαστε (είμασταν, από τότε…) πιο γλεντζέδες! 🙂 Μερικά πειστήρια ακόμη για το ότι από την Τσικνοπέμπτη ξεκινούσε η Αποκριά εδώ.
sarant said
Kαλημέρα από εδώ!
132 Στο νησί τσικνίζατε στο λύκειο;
Γιάννης Μαλλιαρός said
Και για να συνεχίσω και για τα εκτός σχολείου:
Κάθε περιοχή και τα έθιμά της. Στην κλασσική νηστεία κρέας μέχρι μεθαύριο, που είναι η κρεατινή. Την επόμενη βδομάδα μόνο γαλακτοκομικά (τυρινή). Την Τσικνοπέμπτη κάτι να ψηθεί και να μυρίσει τσίκνα (όχι γενικά κρέας).
Στην Ηλεία είναι οι μέρες που λιώνουν τα γουρούνια και φτιάχνουν τσιγαρίδες (κρέας στο λίπος για συντήρηση). Οπότε εκεί το ψήσιμο παράλληλα ήταν κανόνας. Στα χωριά στην αρχή, επεκτάθηκε και στις πόλεις. Την εποχή που πήγα (1992) ψησταριές έβγαζαν τα κρεοπωλεία. Νομίζω τότα ξεκίνησαν και άλλα μαγαζιά, εταιρίες κλπ. Αυτά για το πρωί. Για το βράδυ στα μαγαζιά το αδιαχώρητο (μια φορά πήγα και το μετάνιωσα) και μαζώξεις στα σπίτια να ψήσουμε (όχι να πάρουμε απ’ έξω).
Άλλες απαγορευμένες βραδιές για έξοδο λόγω στριμώγματος η 14η Φεβρουαρίου του Βαλεντίνου (που είχε ξεκινήσει δυναμικά) και η 8η Μαρτίου (μόνο γυναίκες επιτρεπόταν, ούτε καν ζευγάρια)!
atheofobos said
121
Πολύ σωστή η διευκρίνηση ότι φαλλός είναι το πέος σε στύση. Αλλά το ερώτημα μου ήταν για το πέος !
Γιάννης Μαλλιαρός said
135 Όχι. Στο σπίτι το βράδυ. Αλλά το χοιρινό άρχισε να εξαπλώνέται στις αρχές της δεκαετίας του 70, σουβλάκια μόνο στο Πλωμάρι ο Μπάμπης (ένα σουβλατζίδικο). Μετά έφυγα. Φοιτητές; Τσικνίζαμε όποτε θέλαμε (αλλά στα Γιάννενα αποκριές = τζαμάλες, κεντρκές φωτιές δηλ.). Στην εταιρία (85 – 90) όλο και κάτι κάναμε σε βραδιές. Κι απ’ το 90 και μετά στην εκπαίδευση. Στον Πύργο το βρήκα σίγουρα. Πρ8ν δεν θυμάμαι σίγουρα. Στο Διδυμότειχο μετά ήταν αδιανόητο να χαθούν ώρες. Με την επιστροφή στην Αττική είχε αρχίσει να διαδίδεται αλλά όχι με ψησταριές. Παραγγελία τάδε ώρα να έρθουν τόσα σουβλάκια. Κάθε τμήμα παράγγελνε πόσα ήθελε (κι απ’ το σύλλογο χώρια γαι τους εκπαιδευτικούς). Που μπορεί να ήταν μια ενδιάμεση διδακτική ώρα!
Πέπε said
Όσα χρόνια είμαι σην Κρήτη, δηλαδή δέκα, στο σχολείο κάνουμε στάνταρ μία αποκριάτικη γιορτή, και κάθε χρόνο διαλέγουμε αν θα είναι Τσικνοπέμπτη ή τελευταία Παρασκευή πριν την Καθαρά Δευτέρα. Πιο παλιά, στην Αθήνα, και ακόμη πιο παλιά στην Κάρπαθο (2004-2008), ομολογώ πως δε θυμάμαι. Τρεις ώρες υποτίθτεαι μάθημα, που δεν πολυγίνεται γιατί όλοι είναι ντυμένοι και δεν πνέει άνεμος φιλομάθειας και μελέτης, και μετά επισήμως γιορτή.
127
> στην Πάτρα […] χτες […] πολλοί φορούσαν κάτι λίγο αποκριάτικο,
Αυτό το κάτι λίγο αποκριάτικο…! Που σ’ όλα τα μαγαζιά, ενίοτε όλη την Αποκριά, οι υπάλληλοι και ιδίως οι γυναίκες φορούν μια αποκριάτικη στέκα στα μαλιά με αφτάκια ή κέρατα ή έχουν βαμμένη τη μύτη τους ξερωγώ, και κατά τα άλλα με πολιτικά ή με στολή! Εγώ αυτό βρίσκω χυδαίο. Όλα τ’ άλλα εντάξει, αλλάζουν τα ήθη και οι μόδες.
125
> η Δευτέρα ήταν Καθαρή. Δεν «ντυνόμασταν» όπως σήμερα. Μαζεύαμε, καθαρίζαμε τα αποκριάτικα. Σερπαντίνες, μάσκες κλπ
Εδώ είναι άλλο ζήτημα. Η κορύφωση της αστικής Αποκριάς ήταν από παλιά η τελευταία Κυριακή, η Τυρινή, ενώ της αγροτικής η Καθαρά Δευτέρα. Κουδουνάτοι, τραγόμορφοι, γαμοτράγουδα, έθιμα με νεκρούς που ανασταίνονται κλπ., όλα αυτά γίνονταν παλαιόθεν στα χωριά Καθαρά Δευτέρα, με συνοδεία φασολάδας και ταραμά. Υποτίθεται δε (αυτό δεν το ‘χω προλάβει, μου το λέγανε για «παλιά») ότι η λήξη είναι κάποια συγκεκριμένη στιγμή με μια καμπάνα στην εκκλησία για… -δεν ξέρω ακριβώς τι, έναν εσπερινό; κάτι τέτοιο. Ενώ στις πόλεις κοσμιότης και χαρταετοί, πάλι φυσικά με φασολάδα.
Jorge said
Χαρταετοί και αερόαστρα ή αραιόστρατα (ζεστός αέρας, δεν θάταν;) και φυσικά με στυπιόθλιψη 🙂 στον πάτο.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
139τέλος# Νταξ τώρα, κοσμιότης και φασολάδα δεν πάνε μαζί.
Jorge said
https://en.wikipedia.org/wiki/Jet_Propulsion_Laboratory
ΓιώργοςΜ said
140 Στυπίο – εκτός αν βάζατε όντως στυπιοθλίπτη (= σαλαμάστρα).
141-142 Να οι ενεργειακές ευκαιρίες που πάνε χαμένες και εισάγουμε αβέρτα από τα εξωτερικά…
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
143# Εξαπανέκαθεν, δεν είναι τωρινή η αβελτηρία. Τα έγραφα προ ολίγων ετών τι έγινε με τον γαϊδούρειο ίππο.
Jorge said
στρατσωνίζω, με ζόρισε να το αποδόσω παλιά.
Μαρία said
138 Ούτε στη Θεσ/νίκη χάνονταν ώρες. Τώρα δεν ξέρω τι γίνεται. Μόνο εγώ ντυνόμουν καρναβάλι την τελευταία Παρασκευή, όταν σχολούσα νωρίτερα, κι έκανα μια γύρα στα τμήματα που είχαν μάθημα. Πολύ γέλιο. Έχω ντυθεί και παπάς κι ευλόγησα τη συνεδρίαση του τριμήνου. Στην ταβέρνα όμως που πήγαμε μετά, ο σερβιτόρος με παρακάλεσε να βγάλω τα ράσα, γιατί σε διπλανή παρέα είχαν αρραβώνα και το θεωρούσαν γουρσουζιά.
spyridos said
Ιερέας πήγε για Τσικνοπέμπτη στα μπουζούκια κι έφυγε χρωστώντας 2.000 ευρώ
antonislaw said
Καλημέρα σας! Σήμερα πέρασε η Τσικνοπέμπτη αλλά το κλίμα του τριωδίου παραμένει ακλόνητο! Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο, το έχω το βιβλίο, είχα κάνει κάποια εργασία από φοιτητής για το άσεμνο και ενώ είχαν κυνηγηθεί και πολύ πιο «λάιτ» κείμενα νομίζω τελικά είχα δει ότι το βιβλίο του Ιωάννου δεν είχε παρατράγουδα με διώξεις και παπάδες, ίσως γιατί αναφερόταν στους αημ και εκείνοι ό,τι και αν έκαναν ήταν καλά καμωμένο για τους συντηρητικούς ηθικιστές. Έχω την εντύπωση ότι και στην Παλατινή Ανθολογία που είχε βγάλει ο Ανδρέας Λεντάκης στη β’ φάση της χούντας, το 1972, στον Κέδρο και αργότερα το 1987 στον Δωρικό (σήμερα βγαίνει από τον Γκούτενμπεργκ) και που είχε μέσα και παιδικά επιγράμματα δεν είχε ντράβαλα με τις αρχές.
κοκκὼ τὴν φυσᾶν ἄρτι καταρχομένην·
τὴν δ’ ἤδη πρὸς χεῖρα σαλευομένην λέγε σαύραν·
Λοιπόν στην Κρήτη λέγαμε παλιά κοκώνα και κοκωνιό το πουλάκι των παιδιών. Και σαύρα έχω ακούσει από σύγχρονη πιτσιρικαρία που λένε την επική φράση «πάω να αρμέξω τη σαύρα μου» τουτέστιν μεθερμηνευόμενον πάω για ψιλό μου νερό
65 Εξαιρετική η απόδοση κ Παπαθανασίου!
69 Γενικότερα βέβαια, να πω ότι δεν πείθομαι ότι οι αρχαίοι, ενώ γούσταραν αγοράκια και θεωρούσαν απολύτως οκέι να το λένε δημόσια, ξαφνικά την τελευταία στιγμή πριν τη διείσδυση έκαναν πίσω σε φάση «ώπα, είμαι και πρόγονος των νεοελλήνων, μην τα κάνουμε όλα ίσωμα» ή «ωραία ήταν μέχρι εδώ, καλύφθηκα, δεν επιθυμώ τίποτε περισσότερο».
Έτσι είναι! Άλλωστε λέει και ο σοφός λαός «Π@τσος σηκωμένος, Τούρκος αβάφτιστος»
128 Τέλεια ανάλυση michaeltz!!!
Pedis said
Είτε πέος είτε φαλλός, αν είναι τ’ αγίου το εργαλείο το ορίτζιναλ, τη δουλειά που θα του ζητήσει αρσενικός, θηλυκός και φλούιδ πιστός οφείλει την κάνει. Τι σκατά θαυματουργό είναι τότε;
–
Συγγνώμη, άσχετος: Τσικνοπέμπτη διοργανώνουν μετά το μάθημα ή σε ώρα σχολείου; (Και ποια εξήγηση δίνεται για το ότι διοργανώνεται στο σχολείο αυτή η εορταστική επίδειξη υπερβολής στην κρεατοφαγία;)
sarant said
148 Πολύ ενδιαφέρον αυτό με το πώς τα λέγατε
Γιάννης Μαλλιαρός said
149 τέλος: Μία ώρα, όχι δύο. Τρεις, όχι τέσσερις, όλη μέρα, μα να κάνουμε και λίγο μάθημα κλπ. Όπου κάτσ’ η μπίλια!
ΓιώργοςΜ said
149β Αν δεν θυμάμαι πολύ λάθος, τότε(ς) που τα παιδιά μου πήγαιναν δημοτικό, γινόταν το απόγευμα από το σύλλογο γονέων, αφορμή να βγουν απ’ το σπίτι και να βρεθούν με κόσμο χωρίς μεγάλο κόστος. Τώρα οι ίδιοι λόγοι συντρέχουν (καιρό είχα να πάρω απέξω, 2,5€ ένα καλαμάκι κοτόπουλο, αν είναι δυνατόν), αλλά δεν ξέρω αν η μασαμπουκία τελείται εν ώρα μαθημάτων ή το απόγευμα.
Pedis said
# 151, 152 – Μάλιστα. Παίζει λοιπόν.
Μαρία said
148 Υπάρχει κι η δίγλωσση έκδοση των ιαμβογράφων απο τα Κείμενα το 1976 με εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια του Γιάννη Δάλλα.
Πέπε said
149
Περίπου μισή σχολική ημέρα, η οποία πρακτικά συχνά συμπαρασύρει και την άλλη μισή. Και δε γίνεται τίποτε ιδιαίτερο σε σχέση με την υπερβολή στην κρεατοφαγία. Ψήνουν σουβλάκια και τα πουλάνε, αυτό είναι όλο. Το κύριο που γίνεται είναι αποκριάτικη γιορτή. Αν απορήσεις γιατί να αφιερώνουμε σχολικές ώρες στην αποκριάτικη γιορτή τη στιγμή που υπάρχουν οι Κυριακές και η αργία της Κ. Δευτέρας, μάλιστα. Αλλά και η χριστουγεννιάτικη γιορτή τελευταία μέρα πριν τις διακοπές τείνει να καθιερωθεί, μην πω και για το σχεδόν θεσμοθετημένο μπουγέλο την τελευταία μέρα πριν το τέλος της χρονιάς.
(Εδώ είστε κι εδώ είμαι, ότι σε μερικά χρόνια θα καθιερωθεί και πασχαλινή γιορτή πριν το Πάσχα, με κρυμμένα σοκολατένια αβγά και κουνελάκια… Το ότι το Πάσχα δεν έχει μεθεόρτια, και οι παραμονές του βρίσκονται στον αντίποδα οποιασδήπτε έννοιας γιορτής και χαράς, θα το θυμούνται μόνο οι διανοούμενοι χριστιανοί.)
Προσωπικά μου τη δίνουν όλες οι παμπλήθεις αφορμές να χάνουμε μάθημα, όχι μόνο για γιορτές αλλά και για άλλα πράγματα αξιόλογα μεν αλλά εκτός σχολικής ύλης. Ειδικά για το αποκριάτικο βάζω νερό στο κρασί μου για τον εντελώς ιδιοτελή λόγο ότι γουστάρω πολύ απόκριες, μασκαράτες, πιπέρια, γαμοτράγουδα και τσαμπούνες.
Πέπε said
155 συμπλ.
Ένα στοιχείο που θα μπορούσε να μετρήσει υπέρ της αποκριάτικης γιορτής και πολλών άλλων εξωμαθητικών εκδηλώσεων σε σχολικό χρόνο (εκδρομές εκπαιδευτικές ή όχι, επισκέψεις σε μουσεία και παραστάσεις, διαλέξεις και προγράμματα μέσα στο σχολείο για ζητήματα όπως η κυκλοφοριακή αγωγή ή το ασφαλές διαδίκτυο κλπ.) είναι ότι συμβάλλουν στο δέσιμο της σχολικής κοινότητας. Θα καρναβαλίσω και το ΣΚ με την παρέα μου, αλλά το να το κάνω και με τους συμμαθητές και τους δασκάλους δεν είναι το ίδιο.
Πέπε said
> το Πάσχα δεν έχει μεθεόρτια:
συγγνώμη, προεόρτια εννοούσα
sarant said
155 Aλλά ένα άρθρο για την τσαμπούνα δεν έχεις γράψει 🙂
Pedis said
Πέπε: πώς καταφέρνεις και μπλέκεις τη σχολική γιορτή (κατόπιν προετοιμασίας με σκετς, τραγούδια κλπ), την πλάκα με τα μπουγέλα και το μπάρμπεκιου?! Και κάτι ακόμη, αν είναι το σχολείο να γίνει σαν στρατόπεδο το Πάσχα τα σουβλάκια θα έπρεπε να προσφέρονται σε όλους κι όχι να πουλιούνται (φανταζόμουν φάση ρεφενέ). Αν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, ένας λόγος παραπάνω να μην γίνει.
Πέπε said
159
Ο κοινός παρονομαστής είναι οι χαμένες ώρες μαθήματος. Δε συμπεριλαμβάνω τις εθνικές εορτές, όπου είναι δεδομένο και όχι παραχώρηση ότι αντί άλλου μαθήματος γίνεται γιορτή.
Όσο για το αν τα πουλάνε: απ’ όσο έχω δει, κανονίζει να τα πουλήσει μία τάξη για να μαζέψει λεφτά για την εκδρομή. Αλλά επιμένω, δεν είναι φάση μπάρμπεκιου. Μέσα σε μερικές ώρες αποκριάτικου χαβαλέ, χορών, πασαρέλας κλπ. κάποια στιγμή θα είσαι και μ’ ένα σουβλάκι στο χέρι. Τίποτε παραπάνω.
Πέπε said
158
Βρε μανία! Σιγά το όργανο στην τελική, φουσκώνεις εκειπέρα ένα τομάρι και σκούζεις μέχρι να φύγουν όλοι.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
158# Άρθρο δεν έγραψε, διατριβή πεντακοσεσκαί σελίδες έγραψε. Σου κάνει? Το ανεβάζεις? Χίαρ άι γουόντ γιου κραμπ…
michaeltz said
128. δικό μου
με τους Ευρωπαίους να έχουν ξοδέψει πάνω από 250 δις ευρώ…
Διόρθωση: 250 δισ. ευρώ
emfril said
Σχετικό με το θέμα του ιστολόγιου που θα έπρεπε να αναφερθεί είναι βέβαια και ο διάλογος Διός και Γανυμήδου του Λουκιανού, από βιβλίο του Θεών Διάλογοι:
https://www.ebooks4greeks.gr/λουκιανοσ-θεων-διαλογοι
sarant said
161-2 Εχει όμως πολλά λεξιλογικά, ανάγεται ετυμολογικά στη συμφωνία και έχει και το ρήμα τσαμπουνάω.