Μεζεδάκια υπάρχουν

Ασφαλώς υπάρχουν μεζεδάκια, αλλά γιατί το αναφέρω;

Διότι σήμερα έχουμε μια επέτειο που ίσως περάσει απαρατήρητη: σαν σήμερα πριν από 16  χρόνια, το 2009, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές με αυτοδύναμη πλειοψηφία και έγινε πρωθυπουργός ο Γιώργος  Παπανδρέου, ενώ προεκλογικό του  σύνθημα είχε γίνει κλισέ,  το «Λεφτά υπάρχουν». Ακολούθησε το Καστελόριζο και τα υπόλοιπα τα θυμάστε.

Λεφτά δεν ξέρω αν υπάρχουν, αλλά μεζεδάκια ασφαλώς -κι  έτσι βρήκα τίτλο για το πολυσυλλεκτικό μας άρθρο.

Αρχικά είχα σκεφτεί να  τα ονομάσω «τα πρώτα μεζεδάκια του Οκτώβρη», αλλά ένας φίλος, ανταποκριτής από Μυτιλήνη, μου έστειλε μια φωτογραφία και με έριξε σε αμφιβολία: μπήκαμε στον Οκτώβρη  ή δεν μπήκαμε;

Όπως βλέπετε, το ταξιδιωτικό γραφείο διοργανώνει «6ήμερη εκδρομή τον Σεπτέμβριο», που αρχίζει σήμερα, 4 Οκτωβρίου, και τελειώνει στις 9 Οκτωβρίου.

Άρα; Θαύμα; Ή δεν έχουμε μπει στον Οκτώβρη; Ή, αφού αναφέρεται και ο Παΐσιος, «είναι σαν να  έχεις μπει στον Οκτώβρη αλλά δεν  έχεις μπει»;

* Και συνεχίζω, με μια αποκάλυψη, έναν πρωθυπουργό της Ελλάδας που κανείς δεν τον ξέρει.

Διαβάζω ρεπορτάζ (σε  πολλούς ιστότοπους, πχ εδώ) για τα σχέδια του κ. Αντώνη  Σαμαρά, και:

Με άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο οποίος είναι σύμβουλος και από τους πιο βασικούς συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά, (στο πλευρό του οποίου βρίσκεται τόσο πριν τη θητεία του ως πρωθυπουργός, όσο κατά τη διάρκειά της και βέβαια και σήμερα), εξαπολύει κατά μέτωπο επίθεση, όχι στη ΝΔ, αλλά στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη προσωπικά.

Δεν  ήξερα ότι  ο Χρύσανθος Λαζαρίδης είχε θητεία ως πρωθυπουργός! (Διότι η ονομαστική, όπως λέει ο φίλος που το στέλνει, «με λίγη  καλή θέληση  θα μπορούσε να αποδοθεί στον Λαζαρίδη, που είναι το υποκείμενο της  πρότασης).

* Κι ένα πολύ αστείο λάθος από την Καθημερινή -δεν είναι φρέσκο, γράφτηκε στις 31 Αυγούστου, αλλά διατηρεί το ενδιαφέρον του, συν τοις άλλοις επειδή ακόμα δεν έχει  διορθωθεί στην  ηλεκτρονική έκδοση.

H φωτογραφία είναι από τη χάρτινη  έκδοση, από συνέντευξη που έδωσε στην  Αλεξάνδρα Σκαράκη η συγγραφέας Βίκυ Μηνά. Όλη η συνέντευξη υπάρχει  εδώ, αλλά ίσως να μην είναι προσπελάσιμη από μη συνδρομητές.

Λοιπόν, η κ. Μηνά αναφέρει πως αγαπημένο της βιβλίο, που θα  ήθελε να  γίνει ταινία, είναι «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου» του… Ευγένιου Τριβιζά.

Φυσικά, το μυθιστόρημα είναι της  Άλκης Ζέη. Και καλά, η συγγραφέας έκανε λάθος, σαρδάμ, παραδρομή. Η  δημοσιογράφος τι ρόλο παίζει; Δεν διαβάζει τις απαντήσεις; Δεν ξέρει ποιος  έγραψε ένα από τα πιο  γνωστά ελληνικά βιβλία του τελευταίου τετάρτου του 20ού αιώνα; Ένα βιβλίο που επανεκδόθηκε άπειρες φορές, που έγινε θεατρικό έργο και παίχτηκε, που απόσπασμά του έχει βιβλίο της πρωτοβάθμιας; Και γράφει τα πολιτιστικά;

(Θα μπορούσε βέβαια να τα μπαλώσει -του Ευγένιου-Άλκη Τριβιζέη).

* Λαθάκια  κι εδώ, από κάμερα οπισθοπορείας (ή οπισθοπορίας; ) σε Μάζντα

Ελέγξτε του περιβάλλοντα χώρο για ασφάλεα

Βέβαια, το κρίσιμο στις κάμερες αυτές είναι να δείχνουν με ακρίβεια τι υπάρχει πίσω από το αυτοκίνητο και να βάζουν σωστά την κόκκινη γραμμή, κι ας κάνουν λάθη στο κείμενο.

* Συνεχίζουμε στον αστερισμό των λαθών  κάθε λογής. Αυτό δεν  έχω οθονιά ή άλλο τεκμήριο για να το στηρίξω, θα πρέπει να με πιστέψετε.

Στα μεζεδάκια του περασμένου Σαββάτου, είχα αναφέρει ότι ο Ηλίας Κανέλλης είχε πέσει θύμα  του νόμου του Μέφρι, επειδή, σε ένα άρθρο του για τα λάθη των εφημερίδων, με τίτλο «Προσλάβετε διορθωτές», είχε κι ο ίδιος κάνει  λάθος, κι έγραψε για τις «κλήσεις» των  ουσιαστικών, αντί για «κλίσεις».

Ο κ. Κανέλλης,  στον  τοίχο του στο Φέισμπουκ,  έγραψε (περίπου) τα εξής: Ο κ. Σαραντάκος με ψιλομέμφεται επειδή σε κείμενό μου … έγραψα «κλήσεις» αντί «κλίσεις». Έχει δίκιο, αλλά κι ο ίδιος  έγραψε «Μέφρι» και μάλιστα δύο φορές.

Αλλά βέβαια, άλλο ο νόμος του Μέφρι και άλλο ο νόμος του Μέρφι. Κάποιος κοινός φίλος το έγραψε σε σχόλιο, οπότε ο κ, Κανέλλης αιδημόνως κατέβασε την ανάρτηση -πριν προλάβει να πάρει οθονιά ο κοινός φίλος!

* Και σκέφτομαι πώς θα μπορούσε  να  ονομαστεί το φαινόμενο να αναφέρει κάποιος τον νόμο του Μέφρι και κάποιος άλλος να τον διορθώνει χαιρέκακα πιστεύοντας ότι έκανε λάθος και ήθελε να πει «Μέρφι». Για πείτε; Μεταμέρφιση;

* Και συνεχίζουμε με ένα  ακόμα απίστευτο λάθος σε εφημερίδα, που  όμως διορθώθηκε. Σε άρθρο στο Βήμα για την Οριάνα Φαλάτσι, μετά τον τίτλο υπήρχε το εξής εισαγωγικό κείμενο:

Υπήρξε η πιο διάσημη δημοσιογράφος στον κόσμο, παίρνοντας συνεντεύξεις από τους σημαντικότερους άνδρες του αιώνα της. Επιβίωσε από απόπειρα δολοφονίας, ερωτεύτηκε τον Πατακό, πέταξε το τσαντόρ μπροστά στον Χομεϊνί. Κι όμως, η ίδια που έσπαγε τα ταμπού του αυταρχισμού, αργότερα βούτηξε την πένα της στον μισανθρωπισμό.

Θεός φυλάξοι, τον Παττακό; Τον ερωτεύτηκε; Ή είναι  άλλος ο Πατακός και όχι ο φαλακρός δικτάτορας με το μυστρί;

Στο άρθρο μέσα αναφέρεται διά μακρών η ερωτική ιστορία της  Φαλάτσι με  τον Αλέκο Παναγούλη, οπότε η αναφορά στον «Πατακό», από τον συντάκτη που έγραψε το εισαγωγικό κείμενο (ίσως  όχι  ο  ίδιος με  αυτόν  που έγραψε το άρθρο) είναι  μνημειώδης παραδρομή. Βέβαια,  διορθώθηκε σχετικά  γρήγορα,  αφού έπεσε  και κράξιμο στα σόσιαλ,  αλλά ίχνος παραμένει σε αναδημοσιεύσεις, και στο γκουγκλ:

* Σε σελίδα του Φέισμπουκ που ειδικεύεται σε  θέματα  ναυτικής  ιστορίας, διαβάζουμε ότι ο Κυβερνήτης του ΑΤ Βασ. Ολγα, ο πλωτάρχης Μπλέσσας, ήταν «πρωταθλητής γέφυρας».

Καταλάβατε βέβαια  ότι ήταν πρωταθλητής του μπριτζ. Κι έτσι έμαθα κι εγώ ότι τόσα χρόνια έπαιζα  γέφυρα…

* Από το ναυτικό στην αεροπορία, αν και μένουμε στη θάλασσα. Γράφει το Πρόταγκον ότι ο Τραμπ έδωσε εντολή να αποχαρακτηριστούν όλα τα έγγραφα σχετικά με την εξαφάνιση της Αμέλια Έρχαρτ, της πρωτοπόρας πιλότου που χάθηκε στον Ειρηνικό το 1938 -χωρίς ποτέ να βρεθούν ίχνη  της.

Και διαβάζω:  Η Eρχαρτ εξαφανίστηκε στην προσπάθειά της να φτάσει στο νησί Χάουλαντ, έναν ακατοίκητο κοραλλιογενή σχηματισμό των ΗΠΑ, για ανεφοδιασμό. Πετώντας ανατολικά από το Oκλαντ της Καλιφόρνια, είχε φτάσει στη Λάε της Παπούα Νέας Γουινέας με το δίδυμο κινητήρων Lockheed Electra, προτού χαθεί μαζί με τον πλοηγό Φρεντ Νούναν κάπου πάνω από τον Ειρηνικό.

Aυτό το «πετώντας ανατολικά από το Όκλαντ» είναι παραπλανητικό, αλλά υπάρχει και στο  πρωτότυπο, κι ας το ξεδιαλύνουν οι γεωγράφοι. Το «δίδυμο  κινητήρων» όμως είναι  αυτό που λέμε «δικινητήριο»!

* Κι ένα ποδοσφαιρικό. Φίλος στέλνει ανάρτηση με τους 10 ποδοσφαιριστές που έχουν κερδίσει Παγκόσμιο Κύπελλο, TσουΛου και Χρυσή Μπάλα.

Όλα καλά,  αλλά πότε μαύρισε ο σερ Μπόμπι Τσάρλτον κάτω δεξιά;

Και ποιος είναι ο παίκτης που υποδύεται τον Τσάρλτον;

Να το πάρει το ποτάμι, είναι φέρελπις Βραζιλιάνος, 19 μόλις χρονών, που παίζει  στη Ρεάλ. Έντρικ λέγεται (το κανονικό του όνομα είναι μακρύτερο).

* Ευπρεπισμός σε ανακοίνωση του δήμου Αθηναίων:

Παρακαλούνται οι κάτοικοι «να μην εξάγουν απορρίμματα» λόγω της απεργίας. Η «εξαγωγή απορριμμάτων» πρέπει να γίνεται το βράδυ, μετά τη λήξη των κινητοποιήσεων.

Να  μη  βγάζουν τα σκουπίδια τους,  δηλαδή,  ή έστω τα απορρίμματά τους. Επειδή όμως το «βγάζω» έχει κηρυχθεί εκτός νόμου, έχουμε  «εξάγω» και «εξαγωγή». Η πλάκα είναι ότι εξαγωγή απορριμμάτων γίνεται, και είναι  επικερδής για τις χώρες υποδοχής.

(Αν το έγραφα εγώ, δεν θα έγραφα βέβαια «βγάλσιμο» αντί για εξαγωγή, αλλά θα διάλεγα ρηματική φράση. Παρακαλούμε να  βγάλετε τα απορρίμματα….)

* Σαρδάμ σε ρεπορτάζ για την απεργία του Πάνου Ρούτσι:

H πάνδημη στήριξη, γράφει, στον πατέρα υπουργό πείνας!!

Απεργό πείνας ήθελε να γράψει -ίσως το λάθος  έγινε  από κορέκτορα ή σε μετατροπή φωνής σε κείμενο, αλλά μπορεί  να  είναι και γραπτό σαρδάμ.

Και βέβαια πολλοί υπουργοί θα μπορούσαν  να χαρακτηριστούν  «υπουργοί πείνας» -αλλά δεν έχουν πάνδημη στήριξη, παρά πάνδημη κατακραυγή.

* Ο σινεφίλος μας στέλνει ένα παράδειγμα πετυχημένης, αλλά όχι πιστής απόδοσης σε υποτίτλους.

Στο Μπάτμαν του 2022, ντιμπέιτ υποψηφιων δημάρχων, και μία υποψήφια λέει στον συνυποψήφιό της «we want a leader, not a cheerleader».

Το λογοπαίγνιο δεν μπορεί να διατηρηθεί.

Η λύση  που επέλεξε ο υποτιτλιστής δεν είναι πιστή απόδοση,  αλλά δεν είναι κακή κατά τη γνώμη μου.

Άλλες ιδέες;

* Και κλείνω  με ένα σουπεράκι από το Mega

Υπό το άγρυπνο βλέμμα του Νίκου Ευαγγελάτου, ο πιλότος Λούις Χάμιλτον παραστέκει στο αγαπημένο του σκυλί, που είναι βαριά άρρωστο.

Και το σουπεράκι: Σε κόμμα ο σκύλος του Λούις Χάμιλτον.

Είναι αυτό που λέμε  «κομματόσκυλο»!

* Αλλά στέλνει  φίλος κι άλλο φρέσκο, επί του πιεστηρίου. Έγινε, λέει, μεταμόσχευση «ύπατος» σε 73χρονο.

Μάλλον αρμοστή, αφού ο 73χρονος έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ στο βάδην!