Το απαρέμφατο σήμερα (μια συνεργασία του ΚΑΒ)
Αναρτήθηκε από τον/την: sarant στο 4 Δεκεμβρίου, 2025
Γλωσσικό θέμα έχουμε και σήμερα, μετά το χτεσινό, αλλά το σημερινό άρθρο είναι συνεργασία του αγαπητού φίλου μας, του ΚΑΒ.
Σε σχέση με το απαρέμφατο στη νέα ελληνική, είχαμε κάνει μια συζήτηση πέρυσι στο ιστολόγιο (το λινκ δίνεται πιο κάτω). Είχα τότε ευχηθεί να συγκεντρώναμε τα απαρέμφατα που χρησιμοποιούμε, σε στερεότυπες φράσεις ή αλλού. Ο φίλος ΚΑΒ, που είναι φιλόλογος, αυτό ακριβώς επιχειρεί στο σημερινό του σημείωμα, παίρνοντας αφορμή από τη δική μας συζήτηση.
ΤΟ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΣΗΜΕΡΑ
Για το απαρέμφατο έχει γράψει αναλυτικά ο Νικοκύρης.
Στο σχόλιο 56, με αφορμή το σχόλιο 48 της Χαρούλας στο οποίο παρέθεσε μερικές στερεότυπες εκφράσεις με απαρέμφατο, ο Νικοκύρης έγραψε «Να τα μαζέψουμε κάποτε αυτά». Παρουσιάζω λοιπόν έναν κατάλογο με απαρέμφατο σε αρχαίες φράσεις ή καθαρευουσιάνικες, που είτε λέγονται από όλους ή από τους περισσότερους και άλλες που χρησιμοποιούνται από λιγότερους σε επίσημο (κάποιοι το λένε λόγιο), προσεγμένο, ποιοτικό ύφος σε γραπτό ή προφορικό λόγο. Στον κατάλογο έχουν συμπεριληφθεί και φράσεις με απαρ. που παλιότερα ήταν θέματα σε σχολικές εκθέσεις ή σε εισιτήριες εξετάσεις για τα Α.Ε.Ι.
Αρχικά όμως ας γραφούν πάλι μερικά λεξιλογικά για τον όρο. Το απαρέμφατο είναι ονοματικός τύπος του ρήματος, έχει δηλ. και ονοματική φύση, αφού αρχικά φαίνεται να ήταν αφηρημένο ουσιαστικό που δήλωνε ενέργεια, αλλά και αργότερα αφού παρουσιάζεται και έναρθρο με τις πτώσεις του ουδέτερου άρθρου στον ενικό αριθμό, όμως και ρηματική, αφού έχει χρόνους, φωνές, διαθέσεις. Η λέξη είναι δημιούργημα των γραμματικών των ελληνιστικών χρόνων και σύμφωνα με το ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη είναι ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου απαρέμφατος: αυτός που δε φανερώνει, δε δηλώνει κάτι <στερητικό α- και το ρ. παρεμφαίνω: δηλώνω. Επομένως Απαρέμφατο είναι έγκλιση που δεν παρεμφαίνει, δε δηλώνει πρόσωπο και αριθμό σε αντίθεση με τις άλλες παρεμφατικές εγκλίσεις. Να θυμίσουμε εδώ και τους όρους στη σύνταξη του απαρ. που ταλαιπωρούν τους μαθητές: την ταυτοπροσωπία με ίδιο υποκ. ρ. και απαρεμφ. και την ετεροπροσωπία με διαφορετικό υποκ.
Στα Ν.Ε. τυπικά δεν υπάρχουν απαρέμφατα, όμως οι τύποι που χρησιμοποιούνται με το έχω για τον σχηματισμό των 3 συντελικών χρόνων παρακ., υπερσυντ. και συντελ. μέλλοντα θεωρούνται ότι προήλθαν από απαρέμφατα αορίστου: έχω, είχα, θα έχω λύσει (λύσειν, λύσει), έχω, είχα, θα έχω λυθεί (λυθῆναι, λυθή, λυθεί).
Από αρχαία ουσιαστικοποιημένα απαρέμφατα έχουν σχηματιστεί και λέξεις της ΝΕ. όπως φαΐ από μσν. φαγί < αρχ. φαγεῖν, φιλί από μσν. φιλῖν, του αρχ. απαρ. φιλεῖν, γαμήσι από το απαρ. μέλλοντα γαμήσειν του αρχ. γαμῶ, γιορτάσι από μσν. γιορτάσιν < γιορτάσειν < αρχ. απαρ. μέλλοντα ἑορτάσειν.
Και μετά τα λεξιλογικά-φιλολογικά ας δούμε τον κατάλογο, που έχει καταχωριστεί αλφαβητικά σύμφωνα με το απαρέμφατο:
. Ὦ ξεῖν᾿, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι, από το επίγραμμα του Σιμωνίδη του Κείου για τους πεσόντες στη μάχη των Θερμοπυλών. Εδώ βέβαια το απαρέμφατο έχει θέση προστακτικής: ἄγγελλε. Σε παλιότερες εποχές από ράθυμους και περί άλλα τυρβάζοντες φοιτητές που σπούδαζαν σε πόλεις μακριά από τη γενέτειρα ακουγόταν το: Ω ξείν αγγέλλειν τοις γονεύσι, ότι τήδε κοιμώμεθα τοις κείνων χρήμασι τρεφόμενοι!
. Tίς ἀγορεύειν βούλεται; στην εκκλησία του δήμου ερώτηση από τον κήρυκα. Σήμερα, σε μια συζήτηση ποιος θέλει να μιλήσει.
. Το ευ αγωνίζεσθαι η σωστή συμπεριφορά στον αγώνα, ο έντιμος αγώνας (το fair play που λένε στο χωριό μου) η ευγενής άμιλλα. Διαβάζω ότι ο θεσμός του «Ευ Αγωνίζεσθαι» δημιουργήθηκε από την Επιτροπή Αθλητικής Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά τη διάρκεια της 1ης Στρογγυλής Τράπεζας του Αθλητισμού, της Ανοχής και του Ευ Αγωνίζεσθαι, στο Άμστερνταμ στις 11 Απριλίου 1996.
. Πᾶσιν ἁδεῖν χαλεπόν, φράση του Σόλωνα σύμφωνα με τον Πλούταρχο Σόλων 26, είναι δύσκολο να αρέσεις σε όλους. Αυτό το ἁδεῖν είναι απαρ. αορ. β΄ του ρ. ἁνδάνω: είμαι αρεστός, ευχαριστώ. Είχε μπει παλιά σε έκθεση σε εισιτήριες εξετάσεις για το πανεπιστήμιο και είχε γίνει χαμός, αν και έπρεπε να ήταν γνωστό από την Αντιγόνη στ. 89 ἀλλ᾽ οἶδ᾽ ἀρέσκουσ᾽ οἷς μάλισθ᾽ ἁδεῖν με χρή (ξέρω όμως να είμαι αρεστή σε όσους κυρίως πρέπει να αρέσω), που είχε βέβαια διδαχτεί στην Στ΄ Γυμνασίου.
. Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω Λουκάς ιδ΄ 35 εκτός από την κυριολεξία, υπαινιγμός για κάποιον που για πράγματα που τον αφορούν κάνει τον κουφό.
. Εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης, από τον λόγο του Έχτορα στο Μ 243 της Ιλιάδας. Γνωστἠ η μετατροπή σε «πάρτης».
. Αἰὲν ἀριστεύειν (καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων) από το Ζ 208 της Ιλιάδας, συνηθισμένη ευχή σε κάποιον που διακρίθηκε, που πήρε π.χ. το πτυχίο του. Η φράση υπάρχει στον θυρεό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).
. Ἐξέστω Κλαζομενίοις ἀσχημονεῖν, ακούγεται και με ἔξεστι Αιλιανός, Ποικίλη Ιστορία 11, 15. Λέγεται υποτιμητικά για ανθρώπους με απρεπή συμπεριφορά. Ας γραφεί στα σχόλια το επεισόδιο που προκάλεσε τη φράση.
. Δεν είναι δυνατόν άλλως γενέσθαι «Είναι θλιβερή η προοπτική να μείνουμε για χρόνια υπό επιτροπεία. Αλλά ου δυνατόν γενέσθαι άλλως». ΤΟ ΒΗΜΑ
. Τι δέον γενέσθαι; τι πρέπει να γίνει, ~ (ποια απόφαση πρέπει να ληφθεί) για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα π.χ. της λειψυδρίας.
. Τι μέλλει γενέσθαι από το «τί μέλλει γίγνεσθαι» Αποκάλυψη του Ιωάννου α’ 20: τι πρόκειται να γίνει
. Εν τω γεννάσθαι Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε ~ : στην αρχή της δημιουργίας του. Στη χημεία υπάρχει το «οξυγόνο εν τω γεννάσθαι» που είναι ατομικό οξυγόνο, μια πολύ δραστική μορφή του στοιχείου που παράγεται από τη διάσπαση του μοριακού οξυγόνου ή του όζοντος.
. γίγνεσθαι το ιστορικό ~ (το προτσές, στο αριστερό λεξιλόγιο), το κοινωνικό ~
Προσοχή στο παράθεμα! «Η απόρριψη [στον κάδο Σ.τ.σ.] της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους» της Εκδοτικής Αθηνών —ενός έργου που συνιστούσε κάποτε το corpus της εθνικής αυτοσυνείδησης και το επίσημο κείμενο της κρατικής επιθυμίας να ιστοριοποιήσει το είναι του [… ] Και ίσως εκεί, μέσα στον σιδερένιο θόρυβο των κάδων, να τελείται η ύστατη πράξη του ελληνικού ιστορικού γίγνεσθαι».
. Δεσμείν και λύειν από Ματθαίο ιη΄ 18 : Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅσα ἐάν δήσητε ἐπί τῆς γῆς ἔσται δεδεμένα ἐν οὐρανῷ καὶ ὅσα ἐάν λύσητε ἐπί τῆς γῆς ἔσται λελυμένα ἐν οὐρανῷ. (Η εξουσία στους αποστόλους και στη συνέχεια στους ιερείς στην εξομολόγηση να συγχωρούν ή όχι τις αμαρτίες). Αυτός έχει την απόλυτη δικαιοδοσία του ~ , να κάνει ό,τι θέλει, να μπορεί αυθαίρετα να δένει και να λύνει.
. Οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν Ματθαίος στ΄ 24 κανένας δεν μπορεί να επιδιώκει ταυτόχρονα δυο αντίθετους σκοπούς
. δούναι και λαβείν, σε δοσοληψίες, μτφρ. αρνητικά: δε θέλω να έχω ~ με…, καμιά σχέση με κάποιον. Γράφει ο Σουρής στην Αυτοβιογραφία του:
ο δε πατήρ μου έμπορος ελέγετο πως ήτο
και με το δούναι και λαβείν πολύ ενησχολείτο.
. όπερ έδει δείξαι (ὅπερ ἔδει δεῖξαι, Ευκλείδης) για να δηλώσουμε ότι αυτό που έπρεπε να αποδειχτεί, αποδείχτηκε.
. Πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει Αριστοτέλης μετά τα φυσικά 980α, 21. Όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους επιθυμούν τη γνώση, θέμα έκθεσης Στ΄ Γυμνασίου
. Το είναι και το φαίνεσθαι η αλήθεια και η πραγματικότητα σε αντίθεση με το απατηλό και το φαινομενικό
. Ούτως ειπείν για να το πούμε έτσι. Συχνά ειρωνικά: Ο ~ φίλος μου, μετά από όσα έκανε.
. Συνελόντι ειπείν (συνελόντι: μετοχή αορ. β΄ του συναιρῶ) το συναντάμε σε αρχαίους λ.χ.: Πλούταρχος, για να το πω συνοπτικά, με λίγα λόγια
. Φέρ’ ειπείν και φερειπείν παραδείγματος χάριν
. Το εκλέγειν και εκλέγεσθαι το δικαίωμα του πολίτη να εκλέγει και να εκλέγεται.
. Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, από το γνωμικό του Μένανδρου Δὶς ἐξαμαρτεῖν ταὐτὸν οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ. Έχουμε βέβαια και τα ..δισ. εξαμαρτείν.
. ‘Ἀγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι ψαλμός 91,1 χρήσιμη κάποιες φορές η αποκάλυψη μυστικών. Τίτλος βιβλίου του Τσαρούχη.
. Εις το επανιδείν μεταφραστικό δάνειο από το γαλλικό au révoir αποχαιρετισμός με επιθυμία για μελλοντική συνάντηση. Διαφέρει από το ιταλικό αντίο (addio) που δηλώνει τελευταίο, οριστικό αποχαιρετισμό.
. Έρπειν στη στρατιωτική ορολογία (που γίνεται έρπινγκ) 1. προτροπή για καψόνι 2.τρόπος προσέγγισης του εχθρού: έρποντας
. Τα προς το ζην εξασφάλισε ~, τα απαραίτητα για τις βασικές ανάγκες της ζωής του ανθρώπου
. Εξεμέτρησε το ζην πέθανε. Χρησιμοποιείται και μεταφορικά: τερμάτισε την ύπαρξή του π.χ. ένα κόμμα, ο ΟΠΕΚΕΠΕ (που η ενσωμάτωσή του στην ΑΑΔΕ θα στοιχίσει 8844 εκατ. ευρώ!)
. Το ζην επικινδύνως απόδοση του ιταλικού vivere pericolosamente για επικίνδυνη ζωή ή για επικίνδυνα επαγγέλματα
. Στους γονείς μου οφείλω το ζην και στον δάσκαλό μου το ευ ζην. Ευ ζην: η ενάρετη, ηθική, ποιοτική ζωή. Αναφέρεται ότι το έλεγε ο Αλέξαντρος για τον δάσκαλό του, τον Αριστοτέλη.
. Θαρσεῖν χρή (τάχ᾽ αὔριον ἔσσετ᾽ ἄμεινον). Θεοκρίτου ειδύλλια 5, 41. Το ειδύλλιο με τίτλο «Νομεῖς» (βοσκοί) μέχρι και τη δεκαετία του ’60 διδασκόταν στην Στ’ Γυμνασίου. Όσο για τη συνέχεια της φράσης: ας παρηγοριόμαστε και με το «προσεχώς καλύτερα» του Ζήκου στον Μπακαλόγατο.
. Προς (ή για) το θεαθήναι πάντα δέ τά ἔργα αύτῶν ποιοῦσιν πρός τό θεαθῆναι τοῖς άνθρώποις Ματθαίος στ’ 1 για λόγους επίδειξης και όχι για λόγους ουσίας.
. Οὐκ έᾶ με καθεύδειν τό τοῦ Μιλτιάδου τρόπαιον από Πλούταρχος, Θεμιστοκλής 3,4 λέγεται γὰρ οὕτω παράφορος πρὸς δόξαν εἶναι καὶ πράξεων μεγάλων ὑπὸ φιλοτιμίας ἐραστής, ὥστε νέος ὢν ἔτι, τῆς ἐν Μαραθῶνι μάχης πρὸς τοὺς βαρβάρους γενομένης καὶ τῆς Μιλτιάδου στρατηγίας διαβοηθείσης, σύννους ὁρᾶσθαι τὰ πολλὰ πρὸς ἑαυτῷ καὶ τὰς νύκτας ἀγρυπνεῖν καὶ τοὺς πότους παραιτεῖσθαι τοὺς συνήθεις, καὶ λέγειν πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας καὶ θαυμάζοντας τὴν περὶ τὸν βίον μεταβολήν, ὡς καθεύδειν αὐτὸν οὐκ ἐῴη τὸ Μιλτιάδου τρόπαιον. … όταν έγινε στον Μαραθώνα η μάχη με τους βαρβάρους και διαφημίστηκε η στρατηγία του Μιλτιάδη, ο Θεμιστοκλής φαινόταν πολύ σκεφτικός, τις νύχτες έμενε άυπνος, παράτησε τα συνηθισμένα συμπόσια και σ᾽ εκείνους που τον ρωτούσαν με απορία για την απότομη αυτή μεταβολή της ζωής του έλεγε: «Δε μ᾽ αφήνει να κοιμηθώ ο θρίαμβος του Μιλτιάδη». Η φράση λέγεται όταν η επιτυχία άλλου προτρέπει κάποιον σε δική του ανάλογη προσπάθεια.
. Πού την κεφαλήν κλίναι Δεν έχω ~, πού να μείνω, πού να στηριχτώ στην κατάσταση στην οποία βρίσκομαι.
Βλέπε σχετικά άρθρο του ιστολογίου.
. Σκληρόν πρός κέντρα λακτίζειν Πράξεις Αποστόλων 26 (πρβλ. Αισχύλου Αγαμέμνων 1624: πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας μογῇς: μην κλοτσάς αιχμηρά αντικείμενα γιατί θα υποφέρεις με την κλοτσιά σου) Η φωνή που άκουσε ο Παύλος, που τον οδήγησε σε μεταστροφή από διώκτη των Χριστιανών σε απόστολο των εθνών. Ματαιοπονεί όποιος προσπαθεί να εναντιωθεί στην εξουσία ή τους ισχυρούς (Χρηστικό)
. Το λακωνίζειν εστι φιλοσοφείν τό λακωνίζειν πολὺ μᾶλλόν ἐστιν φιλοσοφεῖν ἢ φιλογυμναστεῖν Πλάτων, Πρωταγόρας 342 e η σύντομη και περιεκτική ομιλία
. Έχω λαμβάνειν μου χρωστούν χρήματα
. Αίσχρόν ἐστι και λέγειν Παύλος προς Εφεσίους ε΄ 12
. Έχει (καλό) λέγειν διαθέτει ευφράδεια, ευγλωττία
. Τρόπος του λέγειν όχι κυριολεκτικά, που λέει ο λόγος «Η συνέντευξη βέβαια στην πραγματικότητα ήταν μονόλογος του κ. Σαμαρά, από εκείνες τις συνεντεύξεις τις έτοιμες, τις προαποφασισμένες… συνέντευξη τρόπος του λέγειν όπως είπαμε» (Εφ. Συν. 9-11-2025 ).
. Απαγορεύεται το ουρείν (προσθήκη για εκφοβισμό: παρά της αστυνομίας) Πινακίδα που τοποθετούνταν έξω από σπίτι προπολεμικά. Γνωστό και του Σουρή; Ο Έλλην δύο δίκαια ασκεί φιλελευθέρως: ουρείν τε και συνέρχεσθαι εις όποιο θέλει μέρος.
. Το πλανάσθαι (το σφάλλειν) ανθρώπινον (το λατινικό errare humanum est)
. Οὐ παντός πλεῖν ἐς Κόρινθον. ΄Ηταν απαγορευτικός για τους πολλούς ο πηγαιμός με πλοίο στην Κόρινθο λόγω της ευμάρειας της πόλης και του πλούτου και της ευζωίας των κατοίκων της. Δεν είναι εύκολο σε οποιονδήποτε να πάει σ’ ένα ακριβό μέρος.
. Και τούτο ποιήσαι κι εκείνο μη αφιέναι από: ταῦτα δέ ποιῆσαι κἀκεῖνα μή ἀφιέναι Ματθαίος κγ΄ 23 Λουκάς ια΄ 42 και το ένα να γίνει, αλλά και το άλλο να μην το ξεχνάμε, ας ακολουθούμε τη χρυσή τομή. Ας κάνουμε τα σπουδαία και μετά ας γίνουν και τα λιγότερο σημαντικά.
. Το προλαμβάνειν κρείττον του θεραπεύειν Δεν ξέρω αν είναι του Ιπποκράτη για θέματα υγείας, αλλά η φράση χρησιμοποιείται σε κάθε περίπτωση.
. Απαγορεύεται το πτύειν και το καπνίζειν, σε πινακίδες παλιά σε ΜΜΜ. Σε υπουργική απόφαση του 1952 στο άρθρο 6 «Απαγορεύεται το πτύειν εις παν μεταφορικόν μέσον και το καπνίζειν εντός των τροχιοδρομικών οχημάτων και λεωφορείων αυτοκινήτων», ενώ σε υπουργική απόφαση του 1938 με τίτλο Υγειονομικός κανονισμός νομού Αττικοβοιωτίας «Απαγορεύεται το πτύειν επί του εδάφους ἠ των δαπέδων των οικιών και καταστημάτων και κέντρων εξυπηρετήσεως κοινού» δηλ. το «φτου στα μούτρα σας» επιτρεπόταν; Σε Β.Δ. του 1968 στο άρθρο 3: «Εντός των αιθουσών υπάρχουν πτυελοδοχεία μετά βάσεως ύψους 75 εκατοστών του μέτρου τουλάχιστον, πεπληρωμένα δι’ αντισηπτικού διαλύματος. Ταύτα καθαρίζονται άπαξ της ημέρας αντικαθισταμένου του εν αυτοίς αντισηπτικού. Απαγορεύεται το πτύειν έξω των πτυελοδοχείων ως και η απόρρι-ψις απορριμμάτων εις αυτά». Μην εκπλήττεσθε όμως, γιατί έχουμε όμοιες περιπτώσεις και το 2025. Μαρινάκης στον ΣΚΑΙ 30-10-2025: «Τσιγαράκι, κιθάρα μια χαρά σε υπαίθριο χώρο όχι στον Άγνωστο Στρατιώτη». Τώρα λοιπόν δεν απαγορεύεται μόνο το καπνίζειν αλλά και το κιθαρίζειν!
. Τό σιγᾱν κρεῖττόν έστιν τοῦ λαλεῖν Μένανδρος (τό σιγᾶν θ’ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν ἵν’ ἀσφαλές, Ευριπίδης να σιωπάς όταν πρέπει και να μιλάς όταν δεν κινδυνεύεις) συνηθισμένη απάντηση σε άτομο που ενἐχεται για το θέμα για το οποίο κατηγορεί τον αντίπαλο. [Σχόλιο ΝΣ: Κάποτε και συνοπτικά: κρείττον σιγάν]
. Στρίβειν διά του αρραβώνος, ατάκα του Στέφανου Στρατηγού στην ελληνική ταινία «Ο ατσίδας», τρόπος για να καθυστερήσει κάποιος υπόσχεση ή δέσμευση είτε να αποφύγει την εκπλήρωσή της εξασφαλίζοντας στο μεταξύ τα οφέλη της συμφωνίας. Και με μετοχή: Δεν άργησε να έρθει και η ανταπάντηση από τον Κώστα Τσουκαλά, ο οποίος σημειώνει ότι «ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέλεξε να απαντήσει στρίβοντας… διά του αρραβώνος». Εφ. Συν. 9-11-2025
. Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι Η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση ότι με την ψήφιση διατάξεων για τον Άγνωστο Στρατιώτη παραβιάζει το άρθρο 28 του συντάγματος που κατοχυρώνει τις διεθνείς συμβάσεις για την ελευθερία του συνέρχεσθαι.
. [Προσθήκη ΝΣ: το δικαίωμα/η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι. Στα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που μετέφραζα, συχνά τα έβλεπες πλάι πλάι: το δικαίωμα/η ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι. Εδώ εννοεί βέβαια το να σχηματίζουν οι πολίτες οργανώσεις και κόμματα]
. ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ σύνθημα της Πολεμικής Αεροπορίας
. Το φυλάξαι τα αγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι από Δημοσθένη, α΄ Ολυνθιακός 23: πολλάκις δοκεῖ τὸ φυλάξαι τἀγαθὰ τοῦ κτήσασθαι χαλεπώτερον εἶναι. Η διατήρηση ενός αγαθού είναι πιο δύσκολη από την απόκτησή του
. Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον (ἄφευκτόν ἐστιν ἀνθρώπω τό πεπρωμένον Πλούταρχος Λύσανδρος 29,5)
. Πρίν ἀλέκτορα φωνῆσαι Λουκάς 22, 61, ΜατθαΙος 26,34 για μια πρόβλεψη που επαληθεύεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, για υπόσχεση που διαψεύδεται πολύ γρήγορα. Η Κυβέρνηση καθυστερούσε τις αγροτικές επιδοτήσεις επικαλούμενη τους ελέγχους της ΕΕ στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Όμως ~ η ΕΕ διέψευσε τον ισχυρισμό της Κυβέρνησης ότι οι δικοί της έλεγχοι έχουν σχέση με τη καθυστέρηση των αγροτικών ενισχύσεων.
Για λανθασμένη χρήση της φράσης βλ. παλιότερο άρθρο.
Γνωστό το τραγούδι του Ρασούλη, «πριν λαλήσεις πετεινο δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι».
. ἔασον αὐτό χαίρειν Πλάτων, Κριτίας 45α άφησέ το να πάει στο καλό, μη δίνεις σημασία, μη σε απασχολεί
Έναρθρα απαρέμφατα
Συχνά χρησιμοποιούνται έναρθρα απαρέμφατα που αντικαθιστούν το ουσιαστικό ή αποδίδουν συνοπτικά μια φράση λ.χ
. το ανήκειν Υπάρχει παντελής έλλειψη πρωτοβουλιών σε δημοτικό επίπεδο, που θα ενισχύσουν το αίσθημα του «ανήκειν» (=ότι ανήκουν) των Θεσσαλονικέων (από το διαδίκτυο). Θυμήθηκα το σχόλιο του Κώστα Παπαθανασίου:
Έτσι η Σχολή Θεσσαλονίκης:/ Το ήσσον ως ίσον του Μεγίστου
να έχεις την αίσθηση ότι ανήκεις/ ως κόκκος άμμου υπέρ Ακτίστου
Το ανήκειν και η συνοδός του πολιτική ταυτότητα αποκτούν…
. το δειν: . Αν είχε καλό δειν αυτός που θα έβλεπαν την 1η του μήνα θα πήγαινε ο μήνας καλά, έτσι πίστευαν στο νησί. Βλέπω ότι το λένε και οι κουμπάροι.
. το ειδέναι η γνώση
. το είναι η ύπαρξη [Σχόλιο ΝΣ: Θυμηθείτε τον παλιό τίτλο της ελληνικής μετάφρασης του μυθιστορήματος του Κούντερα Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού είναι, που έγινε στη νέα μετάφραση του Γιάννη Χάρη Η αβάσταχτη ελαφρότητα τής ύπαρξης]
. το είναι 1.ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου: Aναταράχτηκε όλο μου το ~ 2. για πρόσωπο που είναι ό,τι πολυτιμότερο έχει κάποιος στη ζωή του: Εσύ είσαι το ~ μου, η ζωή μου (ΛΚΝ).
. το επιχειρείν Το ελληνικό ~ (= η ελληνική επιχειρηματικότητα) εμφανίζει ανάκαμψη τους τελευταίους μήνες
. Από το πράττειν στο λέγειν Μεγάλη η διαφορά του λέγειν από το πράττειν. Το λέγειν είναι αέρας κοπανιστός, εύκολα ξεστομίζεται, αποσπά επιδοκιμασία, χειροκροτήματα, αλλά και γρήγορα ξεχνιέται, το πράττειν όμως, η επιθυμία για την επίτευξη αυτού που ειπώθηκε, μένει συχνά κενό περιεχομένου.
. …αλλά μόνο ενός σταθερού τρόπου του λέγειν και του καταγγέλλειν της δημόσιας ζωής…
. Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν, Σεφέρης, Τελευταίος Σταθμός στ. 63 «Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς. Καιρός να σπείρεις, καιρός να θερίσεις, καιρός της θλίψης, καιρός της χαράς, καιρός της αγάπης, καιρός της μοναξιάς. Αν το σκεφτείς έτσι, θα μπορέσεις και στη χαμηλότερη στιγμή να στηριχτείς, γιατί κι αυτή θα ανήκει σ’ έναν από τους καιρούς της ζωής σου». Σεφέρης, Μέρες Γ΄ 1934-1940
. Το υπάρχειν Τίτλοι βιβλίων: Ο πειρασμός του ~ , Στη χώρα του ~







phrasaortes said
Καλημέρα, στο pericolosamente ξέφυγε ένα ζήτα.
basmag said
Με το έναρθρο απαρέμφατο προσπαθούμε να καλύψουμε κάποιες «ελλείψεις» της γλώσσας όσον αφορά λέξεις που δηλώνουν ιδιότητα/ες και προέχονται από την αγγλική. Στα ελληνικά καταφεύγουμε σε (άκομψους;) όρους π.χ. καταστασιακότητα, πληροφορικότητα κλπ
sarant said
Καλημέρα, ευχαριστώ τον ΚΑΒ για τη συνεργασία και εσάς για τα πρώτα σχόλια!
1 Διορθώθηκε, ευχαριστώ!
Γιάννης Μαλλιαρός said
«Αἰὲν ἀριστεύειν» Και στους προσκόπους (παράλληλα με το «έσο έτοιμος»).
«ΑΠΑΓΟΡΕΒΕΤΑΙ ΤΟ ΧΕΖΙΝ» είχε γράψει ο πατέρας μου στον τοίχο. Από γράμματα; Πρώτες τάξεις του δημοτικού (άγνωστο πόσες, ένα χαρτί έγραφε πως πήγε μέχρις Ε’, ο ίδιος έλεγε πως μπορεί να πάτησε και στην τρίτη).
B. said
Ο στίχος του Σεφέρη κορφολογεί από τον Εκκλησιαστή (3, 1-8) που είναι η χαρά του απαρέμφατου:
Τοῖς πᾶσι χρόνος καὶ καιρὸς τῷ παντὶ πράγματι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, καιρὸς τοῦ τεκεῖν καὶ καιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν, καιρὸς τοῦ φυτεῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ ἐκτῖλαι τὸ πεφυτευμένον, καιρὸς τοῦ ἀποκτεῖναι καὶ καιρὸς τοῦ ἰάσασθαι, καιρὸς τοῦ καθελεῖν καὶ καιρὸς τοῦ οἰκοδομεῖν, καιρὸς τοῦ κλαῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ γελάσαι, καιρὸς τοῦ κόψασθαι καὶ καιρὸς τοῦ ὀρχήσασθαι, καιρὸς τοῦ βαλεῖν λίθους καὶ καιρὸς τοῦ συναγαγεῖν λίθους, καιρὸς τοῦ περιλαβεῖν καὶ καιρὸς τοῦ μακρυνθῆναι ἀπὸ περιλήψεως, καιρὸς τοῦ ζητῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ ἀπολέσαι, καιρὸς τοῦ φυλάξαι καὶ καιρὸς τοῦ ἐκβαλεῖν, καιρὸς τοῦ ῥῆξαι καὶ καιρὸς τοῦ ῥάψαι, καιρὸς τοῦ σιγᾶν καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν, καιρὸς τοῦ φιλῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ μισῆσαι, καιρὸς πολέμου καὶ καιρὸς εἰρήνης.
Αλφα_Χι said
«Απαγορεύεται το πτύειν», πινακίδα στα λεωφορεία.
2. Basmag
…και εκπαιδευτικά προγράμματα ενεργού πολιτειότητας (στο Δημοτικό)
Γιάννης Μαλλιαρός said
«όπερ έδει δείξαι» ή οέδ στο τέλος της λύσης ασκήσεων
Το επανειδίν είναι ίδιο και στα γερμανικά (Auf Wiedersehen)
Παναγιώτης Κ. said
Περιεκτικός ο κατάλογος με τα απαρέμφατα. ΚΑΒ εύγε!
sarant said
5 Ακριβώς! Ωραιότατο κείμενο
6 Απαγορεύεται το πτύειν και το καπνίζειν, έγραφαν κάποιες πινακίδες στα λεωφορεία, τότε που πήγαιναν γυμνάσιο.
«Και το μαλακίζεσθαι», συμπλήρωνε μεγαλύτερος συμμαθητής.
atheofobos said
ΓιώργοςΜ said
7 και στα Γαλλικά, au revoir
ΓιώργοςΜ said
7 οεδ
qed, quod erat demonstrandum το ίδιο στα λατινικά (και γενικώς), το οποίο όμως πέφτει πάνω στο quantum electrodynamics με τα ίδια αρχικά…
nikiplos said
4@ Συζητούσα με τη μικρή σήμερα. Ε’ Δημοτικού και με ρώτησε πως ήταν τα πράγματα στα δικά μου παιδικά χρόνια. Περίπου τα ίδια της είπα (δεκαετία 70ς). Με μικρές αλλαγές αλλά κατά βάση τα ίδια (παρόλο που έχουν περάσει 46 χρόνια από τότε… Με ρώτησε τότε πως ήταν τα πράγματα για τον δικό μου πατέρα… (που είχα 30 χρόνια διαφορά). Της είπα λοιπόν, ότι εκείνη την εποχή τα αγόρια πρωτίστως μόλις ανδρώνονταν και μπράτσωναν (δλδ μετά τα 9-10 τους) δούλευαν για την οικογένεια. Αυτό ήταν το πρώτο τους μέλημα. το σχολείο ήταν δευτερεύον και αν τα έπαιρναν τα γράμματα. Της εξήγησα πως ο παππούς της, από την Δ Δημοτικού ξεκίνησε να δουλεύει. παρόλα αυτά αρίστευσε κι έτσι έπιασε δουλειά στα 12 του στο Εμπορικό Επιμελητήριο ως κλητήρας, οπότε παράτησε το σχολείο και πήγαινε μόνο νυχτερινό, όπου εκεί ήταν ο καλύτερος μαθητής, παρόλο που τα μαθήματα εκεί ήταν κάπως … χαλαρά.
Δεν ήταν λοιπόν η αμέλεια ή κάποιου είδους «επανάσταση» που υποχρέωνε τα παιδιά τότε (υπήρχαν και οι εξαιρέσεις) αλλά κυρίως η ζωτική απαίτηση της οικογένειας (που συνήθως είχε πολλά παιδιά και είχε ανάγκη από χέρια) για εργασία…
Χαρούλα said
Τι ωραία συλλογή!
Ευχαριστώ ΚΑΒ για την ερευνα, Νικοκύρη για την δημοσίευση. Κρίμα που λίγο αδικήθηκε από την συνδημοσίευση για τον απατεώνα.
Και «Απαγορεύεται το ουρείν» θυμάμαι έξω από κατοικίες σε σκοτεινή γωνιά.
Theo said
Καλημέρα,
Ωραία η συλλογή του ΚΑΒ.
Να προσθέσω στα έναρθρα απαρέμφατα και το φαίνεσθαι που συνήθως αντιπαρατίθεται στο είναι.
Το ρητό Πᾶσιν ἁδεῖν χαλεπόν είχε πέσει ως θέμα στην έκθεση στις εισαγωγικές εξετάσεις του 1974, στον Φιλολογικό Κύκλο (έναν από τους τέσσερις τότε). Όμως, αντίθετα απ’ ό,τι ισχυρίζεται η κ. Φτιάκα, στην εκφώνηση είχε δοθεί η μετάφρασή του: «είναι δύσκολο να αρέσει κανείς σε όλους». Κι ούτε έγραψαν πολλοί κάτω από τη βάση στην έκθεση, γιατί τάχα δεν καταλάβαιναν τι σημαίνει (80% έγραψαν κάτω από τη βάση στα αρχαία ελληνικά, λόγω του ότι, μετά από τρία συνεχόμενα χρόνια με Θουκυδίδη, έπεσε Πλάτων που είχε «διδαχτεί» μόνο σε δύο αθηναϊκά και σ’ ένα θεσσαλονικιώτικο φροντιστήριο, κι όσοι δεν ήξεραν βαθύτερα αρχαία την «πάτησαν»). Και πέρασαν πολλοί που στις Φιλοσοφικές Σχολές με 5 στ’ αρχαία, γιατί ο μέσος όρος που απαιτείτο στα τέσσερα μαθήματα για να περάσει κανείς ήταν γύρω στο 13. Άρα, και 0 να έπαιρνε σ’ ένα μάθημα, αν έγραφε λίγο παραπάνω από το 17 μ.ο. (στα λατινικά πολλοί έγραψαν εικοσάρια, γιατί η ύλη ήταν σχετικά περιορισμένη) περνούσε.
xar said
@7
Και εκτεταμένο σε «Όπερ Έδει Δείξαι, Βλάξ», στο οπισθόφυλλο των σχολικών βιβλίων, όπως υποστηρίζουν τινές.
(Κατ’ άλλους, που προτιμούσαν την κάθετη ανάγνωση, ήταν «Ο Δάσκαλος Είναι Βλάκας».)
Αλφα_Χι said
13.
Πολλές ιστορίες υπάρχουν, ειδικά στα χωριά, που δεν άφηναν τα παιδιά και ιδιαίτερα τα κορίτσια να πάνε σχολείο. Σε μια τέτοια ιστορία, κοπέλα που είχε τελειώσει το Δημοτικό και ετοιμαζόταν να ξεκινήσει για το σχολείο σε γειτονικό χωριό, με τα πόδια, την κλείδωσαν μέχρι το μεσημέρι στο κατώι για να μην πάει στο Γυμνάσιο μαζί με τα άλλα κορίτσια του χωριού (υπολογίζω από την ηλικία της δεκαετία του ’50). Η ίδια σπούδασε τις κόρες της και έγιναν γιατροί.
Ενώ σε βιβλίο, του Βακρά νομίζω, διάβαζα ότι, όταν άρχισε να πηγαίνει στο Γυμνάσιο, ο αδελφός του τον κορόιδευε ότι το κάνει από τεμπελιά για να μην πάει στα χτήματα να δουλέψει.
Αλφα_Χι said
16.
Όταν Έχω Διάβασμα Βαριέμαι
Pedis said
Ωφέλιμο ποστ!
Πώς εξηγείται ότι, ενώ είναι χρήσιμο και οικονομικό, στη δημοτική το απαρέμφατο έπεσε σε αχρηστία; (Αποτέλεσμα της αηδίας λόγω της χρήσης και κατάχρησης στη σύνταξη των γραφειοκρατικών εντολών και διαταγών γραμμένων στην καραβανέζουσα του αναχρονιστικού ελληνικού κράτους; Άλλο;)
–
Από το Big Crunch των εκλογών του 2023 και το Big Freeze που ακολούθησε, σε ένα νέο Big Bang! Αλ. Τσίπρας ο νέος Roger Penrose της Κυκλικής Πολιτικής Κοσμολογίας! Δοξάστε τον.
(Εντατικό γλύφειν της προτομής του ηγέτου με υπερβολικό γλείφειν )
Πουλ-πουλ said
Εν τω γεννάσθαι
Και για να μην κάνουμε μισές δουλειές, ας τελειώσουμε με ένα δοξαστικό εν τω περατούσθαι.
dimosioshoros said
Ωραίο κομμάτι. Μακάρι να είχαμε και μια κοινωνιογλωσσική συμπλήρωση. Ποιος, πού, πότε, γιατί κ.λπ.
xar said
@5
Από τα πιο αγαπημένα, στον αγγλόφωνο (τουλάχιστον) κόσμο, αυτό το απόσπασμα του εκκλησιαστή. Έχει εμπνεύσει στίχους πολλών τραγούδια, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το Turn! Turn! Turn! των Byrds:
dimosioshoros said
@ 7 Γιάννης Μαλλιαρός
Και στα γαλλικά, άλλωστε, το επανιδείν (au revoir).
dimosioshoros said
Ωχ… δεν είδα το του συγγραφέως. Συγγνώμη.
dimosioshoros said
Τότε, να πούμε και για το ιταλικό arrivederci / arrivederla.
ΚΑΒ said
Ευχαριστώ πολύ τον Νικοκύρη για τη φιλοξενία και σας για τα σχόλια και τα καλά σας λόγια.
5. Ευχαριστώ που το έγραψες το πολύ ωραίο αυτό απόσπασμα από τον Εκκλησιαστή.
20. εν τω περατούσθαι, καλή η προσθήκη, ευχαριστούμε.
22. Δεν το ήξερα, ευχαριστώ.
Δύτης των νιπτήρων said
Το πρώτο λινκ δεν λειτουργεί.
19 Η νέκρωση της χρήσης του απαρεμφάτου χρονολογείται πολύ πριν την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Σίγουρα θα υπάρχει κάποια μελέτη για τη χρονολόγηση και ίσως τις αιτίες της (που ίσως αναφέρεται στο πρώτο λινκ που, είπαμε, δεν λειτουργεί).
Pedis said
27 – Σε μένα παίζει.
Εννοώ, αφού χρησιμοποιήθηκε για έναν αιώνα+, το συνήθισε ο κόσμος, πώς και ψόφησε έτσι απότομα;
Δύτης των νιπτήρων said
28α Ένα περίεργο πράγμα: ανοίγει στην κεντρική σελίδα του μπλογκ, δεν ανοίγει όταν ανοίγω το ποστ.
Στο εν λόγω λινκ πάντως βλέπεις ότι δεν χρησιμοποιήθηκε και τόσο ακόμα και την πιο σκληρή περίοδο της καθαρεύουσας.
ΚΑΒ said
15. Το κείμενο της κ. Φτιάκα δεν το γνώριζα. Δε θυμόμουνα το έτος στο οποίο μπήκε αυτή η έκθεση, αλλά το θυμάμαι καλά ότι είχε δημιουργηθεί θέμα. Δεν αμφισβητώ τα όσα γράψατε, άλλωστε έχουν περάσει και τα χρόνια, δεν είμαστε πια λυκόπουλα! Σε κάθε περίπτωση ευχαριστώ.
Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said
«Παιδείαν ζητεῖν» η απαρεμφατική μορφή του αγνώστου μητρός γνωμικού που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ως «Παιδείαν ζητεῖ» (σε ελεύθερη μετάφραση «επιδίωξε τη μόρφωση»). Αυτό το τελευταίο βλέπω το έχει κοτσάρει στο σάιτ του και ο νανογιλέκος.
sarant said
27-29 Κατά καιρούς, οι πάνω γραμμές του μπλογκ σαν να παγώνουν οπότε τα λινκ που τυχόν βρίσκονται εκεί, δεν ανοίγουν. Είναι πρόβλημα της WordPress
ΓΤ said
31 Το Ρ της ΦΝ
ζήτει
Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said
33. Πολύ σωστά η προστακτική.
xar said
Στη μυκηναϊκή εποχή, ο σχηματισμός των απαρεμφάτων από αθεματικά* ρήματα είναι μια από τις βασικές διακρίσεις για το διαχωρισμό της ελληνικής γλώσσας σε μια «βόρεια» και μια «νότια» διάλεκτο (ή ομάδα διαλέκτων).
Στις νότιες διαλέκτους (μυκηναϊκή, πρωτοαρκαδοκυπριακή) και τους απογόνους της (αρκαδοκυπριακή, ιωνική, αττική) το απαρέμφατο των αθεματικών ρημάτων σχηματίζεται με την κατάληξη -ναι (εἶναι, διδόναι κτλ.), ενώ στις βόρειες διαλέκτους (με απόγονους τη δωρική και την αιολική) η κατάληξη είναι -μεν / -μειν / -μην (ἔμμεν, δωρικό ἦμεν, δῶμεν κτλ.).
Αξιοσημείωτη περίπτωση το απαρέμφατο σε -μενναι σε περιοχές της αιολικής διαλέκτου που δέχτηκαν επιρροή από την ιωνική (π.χ. στη Λέσβο), που θεωρείται ότι σχηματίστηκε προσθέτοντας το ιωνικό -ναι μετά το κληρονομημένο -μεν της αιολικής (π.χ. το επικό ἔμμεναι).
*αθεματικά ρήματα: αυτά που δεν έχουν προσθήκη ενός φωνήεντος ε ή ο στο τέλος της ινδοευρωπαϊκής ρίζας (ουσιαστικά τα ρήματα σε -μι, π.χ. ειμί, δίδομι, τίθημι κτλ.), σε αντιδιαστολή με τα θεματικά, που έχουν (ουσιαστικά τα ρήματα που λήγουν σε -ω).
LandS said
5
Και μελοποιηθέν υπό Πίτερ Σίγκερ.
Νομίζω ότι έχω ανεβάσει βίντεο στο ιστολόγιο.
Πέπε said
Νομίζω ότι πραγματικές περιπτώσεις απαρεμφάτου στα σημερινά ελληνικά, δηλαδή αρχαία απαρέμφατα που, ουσιαστικοποιημένα, έχουν επιβιώσει στο λεξιλόγιό μας, είναι πολύ λίγα από αυτά που αναφέρονται. Είναι το ζην, είναι το εκλέγειν και το εκλέγεσθαι, το θεαθήναι, κλπ. Το ότι κάποια αρχαία αποφθέγματα ή παροιμίες τα λέμε και σήμερα αυτολεξεί είναι διαφορετική περίπτωση. Όπως διαφορετική περίπτωση είναι και το γεγονός ότι το επίγραμμα «Ω ξείν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις…» πολλοί το ξέρουμε απέξω.
Κάτι άλλο:
Τυπικά σαφώς και υπάρχουν απαρέμφατα, αφού ο εν λόγω άκλιτος τύπος (το λύσει στο έχω λύσει) ονομάζεται απαρέμφατο. Ενώ αντίθετα, το αν προέρχεται από το αρχαίο απαρέμφατο νομίζω ότι χωράει λίγη συζήτηση. Όπως και να ‘χει, συγχρονικά αυτό που ονομάζεται νεοελληνικό απαρέμφατο είναι κάτι διαφορετικό από το αρχαίο.
xar said
@35 «Αξιοσημείωτη περίπτωση το απαρέμφατο σε -μενναι» -> σε -μεναι
Prince said
37-38. Σαν το γερμανικό -ieren δηλαδή στις κληρονομημένες απ’τα γαλλικά λέξεις τους.
Γαλλική κατάληξη -er και καπάκι η δική τους -en. Π.χ. informieren.
Alexis said
Εξαιρετική δουλειά, συγχαρητήρια στον ΚΑΒ!
sarant said
Ευχαριστώ για τα νεότερα!
Georgios Bartzoudis said
«Σε παλιότερες εποχές από ράθυμους και περί άλλα τυρβάζοντες φοιτητές που σπούδαζαν σε πόλεις μακριά από τη γενέτειρα ακουγόταν το: Ω ξείν αγγέλλειν τοις γονεύσι, ότι τήδε κοιμώμεθα τοις κείνων χρήμασι τρεφόμενοι»!
# Ήν κεχαραγμένον επί τα έδρανα αμφιθεάτρου τινός.
Costas Papathanasiou said
Ωραία η συλλογή ΚΑΒ και μπράβο του πολλά, δοθέντος ότι “Ἐπαινεῖν χρὴ τὸ κατὰ τέχνην γινόμενον”.
Νεότερες απαρεμφατικές φιλοσοφίες και αυτές:
“Η αγάπη δεν ζητά το συµφέρειν της” ( βλ. και Απ.Παύλο/ “Μεσάντρα” Έλσα Νόμπελη – Φαραζή, Ωκεανίδα 12/2020 https://www.skroutz.gr/s/26426451/Mesantra.html#description ).
“ Ηπειρωτίζειν εστί ευεργετείν”-Μιχάλης Σέρβος ( Δημοσθένης Δωδωναίος: http://www.hellenes.com/ ).
Λοιπές, αρχαιότερες:
“Φέρειν δὲ ὅ τι ἡ ζωή δῷ γενναίως” ( μότο του Γληνού για να αντέξει την εξορία).
Φιλίσκος πρὸς Ἀλέξανδρον ἔφη ποτὲ ῾δόξης φρόντιζε, ἀλλὰ μὴ ἔσο λοιμὸς καὶ μὴ μεγάλη νόσος ἀλλὰ ὑγίεια,᾿ λέγων τὸ μὲν βιαίως ἄρχειν καὶ πικρῶς καὶ αἱρεῖν πόλεις καὶ ἀπολλύειν δήμους λοιμοῦ εἶναι, τὸ δὲ ὑγιείας προνοεῖσθαι καὶ σωτηρίας τῶν ἀρχομένων εἰρήνης ταῦτα ἀγαθά. ( Κλαύδιος Αιλιανός ‘Ποικίλη Ἱστορία’ Βιβλίον ιδ΄ https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%BB%CE%B7_%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%B9%CE%B4 )
“οὐδ᾽ ἄρα ἄδικον οὐδὲ δίκαιον τὸ πολιτικόν· κατὰ νόμον γὰρ ἦν, καὶ ἐν οἷς ἐπεφύκει εἶναι νόμος, οὗτοι δ᾽ ἦσαν οἷς ὑπάρχει ἰσότης τοῦ ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι.” ( [1134b] ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Ἠθικὰ Νικομάχεια https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=78&page=56 ).
Διογένης πωλούμενος ἐν Κορίνθῳ, ἐρομένου τοῦ κήρυκος τί ἐπίστασαι; “ἀνθρώπων ἔφη ἄρχειν” καὶ ὁ κήρυξ γελάσας “μέγα ἐπιτήδευμα πωλῶ, εἰ τις θέλει πρίασθαι κύριον”.
Ἀγάθων ἔφη τὸν ἄρχοντα τριῶν δεῖ μεμνῆσθαι· πρῶτον μὲν ὅτι ἀνθρώπων ἄρχει, δεύτερον ὅτι κατὰ νόμους ἄρχει, τρίτον ὅτι οὐκ ἀεὶ ἄρχει.
“Οὐ πολλοῦ δέω χάριν ἔχειν, ὦ βουλή, τῷ κατηγόρῳ, ὅτι μοι παρεσκεύασε τὸν ἀγῶνα τουτονί”. ( ΛΥΣΙΑΣ, Ὑπὲρ τοῦ ἀδυνάτου 24.1 (https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=43 ).
“τὸν φίλον δεῖν εὐεργετεῖν, ὅπως μᾶλλον ᾖ φίλος· τὸν δὲ ἐχθρὸν φίλον ποιεῖν (συντομότερα: “Τον εχθρόν φίλον ποιείν και ευεργετείν”)· ἀδικίαν φεύγειν· πόλει τὰ βέλτιστα συμβουλεύειν· ἡδονῆς κρατεῖν· βίᾳ μηδὲν πράττειν· τέκνα παιδεύειν· ἔχθραν διαλύειν. μὴ ἐπιγελᾶν τοῖς σκωπτομένοις· ἀπεχθήσεσθαι γὰρ τούτοις. εὐτυχῶν μὴ ἴσθι ὑπερήφανος· τὰς μεταβολὰς τῆς τύχης γενναίως ἐπίστασο φέρειν. ( Κλεόβουλος ο Λίνδιος/ κατά τον Διογένη Λαέρτιο: https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=54&page=17 ).
“Φημὶ γὰρ χρῆναί σε τοὺς μὲν Ἕλληνας εὐεργετεῖν, Μακεδόνων δὲ βασιλεύειν, τῶν δὲ βαρβάρων ὡς πλείστων ἄρχειν.” (Ισοκράτης, Φίλιππος 5.154 https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=81&page=21 )/ Ισοκράτης εἶπεν, ὅτι τὸν χρηστὸν καὶ ἀγαϑὸν ἄνδρα δεῖ τῶν μὲν προγεγενημένων μεμνῆσϑαι, τὰ δὲ ἐνεστῶτα πράττειν, περὶ δὲ τῶν μελλόντων φυλάττεσϑαι. (Στοβαίος).
Μιχάλης Νικολάου said
(Αιέν) υψιπετείν
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
Ωραία συλλογή γοητευτικών απολιθωμάτων, μπράβο.
Να προσθέσω ένα ποιηματάκι απομνημόνευσης των απαρεμφατικών καταλήξεων, γύρω στο 1950:
-ειν -σειν -σαι -κέναι κάστανα ζεστά που καίνε
-εσθαι -σεσθαι -σασθαι -σθαι μην παρασκοτίζεστε.
sarant said
43 Ωραιότατο
45 Δεν το είχα ξανακούσει!
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
46β# Λογικό, αφού είσαι του ’59 😜
Theo said
@30:
Παρακαλώ.
Έδωσα εισαγωγικές το 1974 και θυμάμαι πολύ καλά όλα τα σχετικά με τα τέσσερα μαθήματα στα οποία διαγωνίστηκα. Δεν θυμάμαι κανένα θόρυβο για το θέμα της έκθεσης, ούτε κάποιους να παραπονούνται. Όμως, θυμάμαι πολύ καλά τη μεγάλη αποτυχία στα αρχαία, λόγω του ότι η συντριπτική πλειονότητα των υποψηφίων μάθαιναν παπαγαλία τη μετάφραση και τις συντακτικές και γραμματικές παρατηρήσεις σε πεντέξι επιλεγμένα κείμενα τη μέρα στα φροντιστήριά τους. Κι αυτά επικεντρώνονταν στον Θουκυδίδη, λόγω των θεμάτων των τριών προηγούμενων χρόνων. Θυμάμαι πολύ καλά ότι τα 80% των υποψηφίων έγραψαν κάτω από τη βάση στα αρχαία, όχι στην έκθεση όπως ισχυρίζεται η κ. Φτιάκα. Κι απορώ που και η εν λόγω και εσύ αναφέρεστε στην έκθεση. Μάλλον κάτι μπερδεύετε.
dryhammer said
Essay: Από το Ευ αγωνίζεσθαι στο Ευ Αδωνίζεσθαι (ένα τσιγάρο δρόμος)
ΚΑΒ said
43. Ευχαριστώ, και αφού αναφέρατε τον υπέρ αδυνάτου λόγον του Λυσία να προσθέσω το: οἶμαι δεῖν, ὦ βουλή, τὰ τοῦ σώματος δυστυχήματα τοῖς τῆς ψυχῆς ἐπιτηδεύμασιν ἰᾶσθαι. Μια φράση που προκαλούσε αρκετή συζήτηση στην τάξη, όταν στην αρχή της καριέρας μου ήμουνα σε Γυμνάσιο.
45. Ευχαριστώ.
44. Το υψιπετείν αναφέρεται στο κείμενο.
Jorge said
Διάσημα τα Σαπφικά απαρέμφατα.
Costas Papathanasiou said
Συμπληρωματικά και αυτά τα νέα και παλιά απαρέμφατα :
“Το πράσσειν άλογα” (Νατσούλεια, αρχαιοπαθής ερμηνεία για τα παροιμιακά ‘πράσινα άλογα’)
“Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς” (Το σύμβολο της Πίστεως)
Υπηρεσίες “Ευ καθαρίζειν” ( https://www.eukatharizein.gr/ ), διότι «(έξεστι) ἐξέστω Κλαζομενίοις ἀσχημονεῖν» (Aelian, Varia Historia 2.15), πλην όμως:
“Περί του πέρδεσθαι ου καταισχύνη έλεγαν οι αρχαίοι/ Διότι ως γνωστόν πάντες περδόμενοι εισί/
Κι έτσι γλυκειά μου μπορείς κι εσύ αναφανδόν να κλάνεις/ Χωρίς καμμία ενοχή και στη μεγάλη/
Και στη μικρή ενίοτε περιοχή[…]” (19.5.09 “ΛΑΙΚΑ ΣΤΙΧΑΚΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ -2 (Περί Του Πέρδεσθαι)”Δημ.Πουλικάκος https://poulikakos.blogspot.com/2009/05/2.html) πρβλ. “ Ἀποπνεῖν καὶ διαπνεῖν τὸ πέρδεσθαι, εὐσχημονέστερον τοῦ ἀποψοφεῖν” κ.λπ. https://sententiaeantiquae.com/2017/06/27/greek-words-for-flatulence/ και https://www.alfavita.gr/kosmos/325165_bienni-prostimo-se-politi-gia-perdesthai-dimosios . Περαιτέρω:
[1250a][…]Τῆς δὲ φρονήσεώς ἐστι τὸ βουλεύσασθαι, τὸ κρῖναι τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακὰ καὶ πάντα τὰ ἐν τῷ βίῳ αἱρετὰ καὶ φευκτά, τὸ χρῆσθαι πᾶσι καλῶς τοῖς ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖς, τὸ ὁμιλῆσαι ὀρθῶς, τὸ συνιδεῖν τοὺς καιρούς, τὸ ἀγχίνως χρήσασθαι καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ, τὸ τὴν ἐμπειρίαν ἔχειν τῶν χρησίμων πάντων.[…]
[1250b][…]Μεγαλοψυχίας δ’ ἐστὶ τὸ καλῶς ἐνεγκεῖν καὶ εὐτυχίαν καὶ ἀτυχίαν καὶ τιμὴν καὶ ἀτιμίαν, καὶ τὸ θαυμάζειν μήτε τρυφὴν μήτε θεραπείαν μήτε ἐξουσίαν μήτε τὰς νίκας τὰς ἐναγωνίους, ἔχειν δέ τι βάθος τῆς ψυχῆς καὶ μέγεθος. Ἔστι δὲ μεγαλόψυχος οὔθ’ ὁ τὸ ζῆν περὶ πολλοῦ ποιούμενος οὔθ’ ὁ φιλόζωος. Ἁπλοῦς δὲ τῷ ἤθει καὶ γενναῖος, ἀδικεῖσθαι δυνάμενος, καὶ οὐ τιμωρητικός. Ἀκολουθεῖ δὲ τῇ μεγαλοψυχίᾳ ἁπλότης καὶ ἀλήθεια. / Ἀφροσύνης δ’ ἐστὶ τὸ κρίνειν κακῶς τὰ πράγματα, τὸ βουλεύσασθαι κακῶς, τὸ ὁμιλῆσαι κακῶς, τὸ χρήσασθαι κακῶς τοῖς παροῦσιν ἀγαθοῖς, τὸ ψευδῶς δοξάζειν [1251a] περὶ τῶν εἰς τὸν βίον καλῶν καὶ ἀγαθῶν. [Άριστοτέλους “Περὶ Ἀρετῶν καὶ Κακιῶν” https://remacle.org/bloodwolf/philosophes/Aristote/vice.htm ].
«ἄριστον,τὸ παρὸν εὖ ποιεῖν.» [ Πιττακὸς Ὑρραδίου Μυτιληναῖος https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=54&page=13 ]/ “δείσας τὸ ζῆν κακὸς ὢν καὶ τοῖς φίλοις μὴ τιμωρεῖν” (Πλάτωνος, “Απολογία Σωκράτους”).
““Τὸ μὲν γὰρ λέγειν εὐχῆς ἔργον ἐστί, τὸ δὲ συμβῆναι τύχης”(Αδέσπ. 665, 11)/ “τὸ μὴ θέλειν σόν ἐστι, τὸ δὲ δοῦναι τύχης.”( Αριστοτέλης Πολ. 1331 b 21-2).
“οὐκ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ καθ᾽ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν χρόνον εἶναι καὶ μὴ εἶναι”( [1061β] [35] https://www.logicmuseum.com/wiki/Authors/Aristotle/metaphysics/l11/c5 )/ “τὴν ἀντίφασιν ἀδύνατον ἀληθεύειν” [1062α] [15] Αριστοτέλης “Μετὰ τὰ φυσικά” https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF_%CE%99%CE%91 ) [ ‘ Η αρχή της μη αντιφάσεως ’, ή “Η μπέσα ως νόμος Φυσικός”].
Pedis said
aerosol said
#53
«Γιατί ‘σαι η αλήθεια μεσ’ στην ψευτιά,
στα γκρίζα όνειρά μου η ξαστεριά,
και μάνα κι αδερφή μου κι αγάπη εσύ
τι άλλο να ζητήσω απ’ τη ζωή;»
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
Πχιάσε ένα Γιαννάκη Πάριο με λασπόνερα, να μερακλώσουμε.
sxoliastis2020 said
Πολύ ενδιαφέρον και πλήρες άρθρο. ΚΑΒ ευχαριστούμε!
Γιάννης Μαλλιαρός said
53 Αμ το άλλο δεν το είδες Πέδη. Αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω κελεύει ο Καραμέρος.
Μιχάλης Νικολάου said
50, … 44. Το υψιπετείν αναφέρεται στο κείμενο. …
Δεν μού το βγάζει η αναζήτηση, μόνο το ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ.
Μιχάλης Νικολάου said
10,
«ΒΑΣΗ ΝΟΜΟΥ»
(Στην 4η σειρά)
aerosol said
#57
Όπως λέμε: έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος.
ΚΑΒ said
Από χτες το βράδυ προσπαθώ να το ανεβάσω, αλλά με τίποτε.
Κλαζομενίων τινὲς ἐς τὴν Σπάρτην ἀφικόμενοι καὶ ὕβρει καὶ ἀλαζονείᾳ χρώμενοι τοὺς τῶν ἐφόρων θρόνους ἔνθα εἰώθασι καθήμενοι χρηματίζειν καὶ τῶν πολιτικῶν ἕκαστα διατάττειν, ἀλλὰ τούτους γε τοὺς θρόνους ἀσβόλῳ κατέχρισαν. μαθόντες δὲ οἱ ἔφοροι οὐκ ἠγανάκτησαν, ἀλλὰ τὸν δημόσιον κήρυκα καλέσαντες προσέταξαν αὐτὸν δημοσίᾳ κηρύξαι τοῦτο δὴ τὸ θαυμαζόμενον ‘ἐξέστω Κλαζομενίοις ἀσχημονεῖν.’
Κάποτε έφτασαν στη Σπάρτη κάποιοι Κλαζομένιοι και με αλαζονικό και αυθάδη τρόπο επάλειψαν με στάχτη τους θρόνους όπου κάθονταν οι έφοροι και συζητούσαν για τις υποθέσεις της πόλης. Οι έφοροι όταν το πληροφορήθηκαν δεν αγανάκτησαν, αλλά έδωσαν στον κήρυκα την εντολή να διαλαλήσει παντού αυτό το άξιο θαυμασμού: Ας επιτρέπεται σε Κλαζομένιους να συμπεριφέρονται με απρέπεια.
ΚΑΒ said
40,56 Ευχαριστώ πολύ.
58. Έχετε δίκιο.
Καλημέρα.
ΓΤ said
Προφ Λάου
σύμπραξη Ken Ono με Karina Hong
ΓΤ said
Carina
Pedis said
# 57, 60 – Αρχηγού κλανόντος… 🤣😫
Jorge said
Η τρόπιδα, από το ποδόστημα στη στείρα πηδά.
Alexis said
#53: Μα τι συγκρίνει ο άνθρωπος;
Ο Α.Π. έχασε σε τρεις απανωτές εκλογές που γίνανε μέσα σε ένα δεκάμηνο, διατηρώντας παρ’ όλα αυτά θηριώδη ποσοστά, σε μια εποχή σκληρού δικομματισμού βέβαια… Είχε τεράστια λαϊκή απήχηση και στα πιο «χαμηλά» του.
Ο Τσίπρας έχασε σε δύο συνεχόμενες εκλογές με διαφορά τετραετίας. Στις δεύτερες μάλιστα «πέτυχε» να καταβαραθρώσει το κόμμα του όντας αρχηγός αξιωμ. αντιπολίτευσης, και με μια κυβέρνηση που κουβαλούσε νωπό το τραύμα των Τεμπών.
sarant said
Καλημερα από εδω!
61 Α μπράβο!
Alexis said
Γιάννη, ο λίκνος του #57 δεν μου ανοίγει.
Κάνε κάτι γιατί θα με φάει η αγωνία να δω τι είπε ο Καραμέρος ☺️
Alexis said
Θα είχε πολύ ενδιαφέρον και ένα άρθρο που θα συγκεντρώνει όλες τις δοτικές που έχουν απομείνει ως απολιθώματα στη γλώσσα μας.
Ή μήπως υπάρχει;😳
Jorge said
Αυτό το ναζίδικο, ἐρρῶσθαι, τι κέρατο μέρος του λόγγου και του βουνού είναι; 🙂
Prince said
70.
– Αγάπη μου, απόψε θα βγω με τα παιδιά για μπίρες συν τοις άλλοις.
– Μπα; Ποιάς άλλης;
– Δοτική είναι…
– Α, είναι και δοτική η τσούλα!
ΚΑΒ said
70. Υπάρχει ένα ρ. ρώννυμι =δυναμώνω που στον παθητ. Παρακείμενο κάνει ἔρρωμαι (=υγιαίνω, είμαι καλά) με απαρέμφατο ἐρρῶσθαι. Γνωστό σε χρήση παλιά στο τέλος επιστολών σαν ευχή το ἔρρωσο και στον πληθυντικό ἔρρωσθε=υγίαινε, υγιαίνετε. Ομόρριζα του ρήματος ρώμη, άρρωστος, εύρωστος, ρωμαλέος. Αρχαία μετοχή ἐρρωμένος που δεν έχει καμιά σχέση με το ερωμένος .
Jorge said
73. Να είστε καλά ΚΑΒ, κάτι έμαθα.
Costas Papathanasiou said
Πολλά παραδείγματα για έναρθρα και άναρθρα απαρέμφατα και εδώ:
§4.1. Η διττή φύση του απαρεμφάτου αποτυπώνεται και στη σύνταξή του: Έτσι το απαρέμφατο μπορεί αφενός να έχει την ισχύ ονόματος π.χ. σε αιτιατική ή ονομαστική και τη συντακτική λειτουργία αντικειμένου ή υποκειμένου (πρβ. πολεμεῖν τολμῶσι παράλληλα με το πόλεμον τολμῶσι, θανεῖν πᾶσιν ἀναγκαῖον παράλληλα με το θάνατος πᾶσιν ἀναγκαῖόν ἐστι) και αφετέρου να ουσιαστικοποιείται με την πρόταξη του άρθρου.
Η ρηματική πλευρά του απαρεμφάτου προκύπτει από το γεγονός ότι συμπληρώνεται με αντικείμενο (π.χ. ἀκριβῶς τοῖς νόμοις πείθεσθαι, τὸ εὐτυχοῦντα νοῦν ἔχειν), προσδιορίζεται από επιρρηματικούς προσδιορισμούς, μπορεί να αποκτήσει «δυνητική» χροιά μέσω της σύναψής του με το ἄν, και εκφράζει διάθεση και «όψη» ή «ποιόν ενεργείας»(Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα- «Αρχές Σύνταξης της Αρχαιοελληνικής Γλώσσας» https://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/composition/page_035.html )
Πολύ καλή και η διατριβή:
[…] O Joseph (1983- 57), παραδείγματος χάριν, αναφέρει ότι τα τελευταία στάδια της απώλειας του ελληνικού απαρεμφάτου παρατηρούνται στα όψιμα στάδια της βυζαντινής Ελληνικής, από τον 11ο στον 17ο αιώνα, κατά προσέγγιση. Πράγματι σε αυτήν την περίοδο σημειώνεται όλο και πιο έντονη υποχώρηση στην χρήση του απαρεμφάτου. Ωστόσο, στην παρούσα μελέτη δεν θα χρησιμοποιηθεί ο όρος απώλεια για το απαρέμφατο, διότι στην πραγματικότητα υπήρξε έντονος περιορισμός της σφαίρας λειτουργίας του, αλλά και απλοποίηση της μορφολογίας του, χωρίς όμως να χαθεί ως τύπος.[…] (ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ / 3.Τελικές παρατηρήσεις για το μεσαιωνικό απαρέμφατο , σ.162)
[…] Στις μέρες μας απαντούν διάφοροι απαρεμφατικοί τύποι στην γλώσσα. Ως επί το πλείστον, πρόκειται για λόγιες παγιωμένες εκφράσεις με πυρήνα αρχαία απαρέμφατα. Τέτοιες είναι, παραδείγματος χάριν, οι ακόλουθες: προς το θεαθήναι, το δούναι και λαβείν, τα προς το ζην, το ευ ζην, φερ’ ειπείν, το είναι και το γίγνεσθαι, τι μέλλει γενέσθαι, το λέγειν, το δις εξαμαρτείν, κ.ά. Υπάρχουν μερικές ενδείξεις ότι, στα νεώτερα χρόνια, έγιναν εκ μέρους των διανοούμενων προσπάθειες αναβίωσης του έναρθρου απαρεμφάτου, έστω και εν μέρει. Πλάστηκαν ενεργητικοί τύποι με την κατάληξη –ειν: το καπνίζειν, το πτύειν, το ευ κατοικείν κ.ά.,οι οποίοι χρησιμποποιούνται σήμερα αρκετά συχνά στις διαφημίσεις, σε ταμπέλες καταστημάτων και σε δημόσιες υπηρεσίες. Δεν ευδοκίμησαν οι περισσότεροι από αυτούς που εμφανίζονται σε εκφράσεις παρμένες από την αρχαία γραμματεία, καθόσον δεν υπάγονται στους φυσικούς κανόνες κλίσης του νεοελληνικοιύ ρήματος.[…]( 4. Το απαρέμφατο στην Νεοελληνική κλίση, σ.163 / ενδιαφέρουσες και οι ενότητες : 5.Η αντικατάσταση του απαρεμφάτου στην Τσακωνικη διάλεκτο, σ.171, 6. Το απαρέμφατο στην ελληνική διάλεκτο της Κάτω Ιταλίας, σ.173- βλ. «Η εξέλιξη του απαρεμφάτου από τις πρώτες γραπτές μαρτυρίες της Ελληνικής έως την Κοινή Νεοελληνική και τις νεοελληνικές διαλέκτους»/ Εναλλακτικός τίτλος “L evolution de l’ infinitif depuis les premiers temoignages ecrits du grec jusqu’ a la koine grecque moderne et les dialectes neogrecs”2010, Edson Reis Meira / Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Σχολή Φιλοσοφική. Τμήμα Φιλολογίας. Τομέας Γλωσσολογίας- https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/20692 ).
Χαρακτηριστικά, ως παραδείγματα λόγιας χρήσης απαρεμφάτου, τα τρία εμφατικά Πλατωνικά :
Σπύρος Ράγκος, θαυμάζειν-απορείν-φιλοσοφείν. Η αρχή της φιλοσοφίας και η φιλοσοφία ως αρχή στην κλασική εποχή, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2023, 384 σελ. (https://booksjournal.gr/kritikes/filosofia/5243-tria-platonika-aparemfata ).
Costas Papathanasiou said
Επίσης : Σπύρος Ράγκος- Σχολάζειν-Θαυμάζειν-Θεωρείν https://www.greek-language.gr/greekLang/portal/blog/archive/2020/10/14/9369.html
ΚΑΒ said
>>Συχνά χρησιμοποιούνται έναρθρα απαρέμφατα που αντικαθιστούν το ουσιαστικό ή αποδίδουν συνοπτικά μια φράση.
Η Ά. Κομνηνή που βασίζεται στη Ρητορική του Αριστοτέλη, προβάλλει την Σαπφώ ως γυναικείο και λογοτεχνικό πρότυπο και μέσω της Σαπφώς διεκδικεί για τον εαυτό της την επιστήμη του γράφειν, όπως έκαναν αργότερα και οι ποιήτριες της Δύσης (16ος αι.).
Διδακτορική διατριβή της Γιαννίκου Μαρίας: Η Σαπφώ στην αρχαία Ελληνική και βυζαντινή λογοτεχνία.
Γιάννης Μαλλιαρός said
69 Αλέξη, σε ακουστική μορφή
Durruti said
42
Ω ξείν, αγγέλλειν τοις κηδεμονίοις………
ΓΤ said
75 Ντίνος Παπαθάνας
φερ’ ειπείν —> φέρ’ ειπείν
Ταγαρογράμματοι…
Costas Papathanasiou said
80: Γειά σου Γιώργο! (Αγράμματ΄ κόσμος, ντιπ για ντιπ!…)
ΓΤ said
ΠΑΟ-Βαλένθια 79-89
Μιχάλης Νικολάου said
62β,
Επ’ ευκαιρία, πολύ ωραίο το κείμενο, και εις άλλα!
Μιχάλης Νικολάου said
63,
Ενδιαφέρον, δεν το είχα δει.
ΚΑΒ said
83. Ευχαριστώ πολύ.
Μουτούσης Κωνσταντίνος said
Περιεκτικο το αρθρο και πολυ χρησιμη η αναλυσις και ερμηνεια που εχει δωθει σε καθε μια ξεχωριστη περιπτωση .
Φιλοτιμη δε επισης προσπαθεια , να θεραπευσει (μεταξυ αλλων) το
ερωτημα του σχ. 19 , { που μπορει η διατυπωσις του να μην ειναι απολυτως ορθη [ορα και σχ. 75 που μιλα για περιορισμον απλως στη σφαιρα λειτουργιας του απαρεμφάτου και οχι ( καθολικην ) αχρηστια ] , παραταυτα ειναι πολυ λογικο στην ουσια του } εχει κανει ο Γεώργιος Ν. Χατζιδάκις σε μια πραγματεια …70 και πλεον σελιδων επιγραφομένη » Επικρισις εις το αρχειον του Μ.Δέφνερ » .
DaPonte said
Περιεκτικό και χρήσιμο το άρθρο.
Τα απαρέμφατα έχουν εξοβελιστεί από τη ΝΕ γιατί υπάρχουν αυτοί που:
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
Τρίτη δοκιμή
Δεν δέχεται τώρα σχόλιό μου. Σβήστηκε και δεν επανακαλείται.
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
Εύγε ΚΑΒ. Ταξίδι στα μαθητικά. Πράγματι αρκετές από αυτές τις απαρεμφατικές ρήσεις που ωραία συγκέντρωσες, ήσαν τίτλοι έκθεσης στην προετοιμασία για τις ειγαγωγικές.
Ακόμη μία του είδους :
Εν οργή, μήτε τι λέγειν, μήτε τι πράττειν.
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
Απαγορεύεται το απαγορεύειν
michaeltz said
Το θανείν, που προαναφέρθηκε, σε ένα ποίημα του Καβάφη:
Κωνσταντίνος Καβάφης «Θεόφιλος Παλαιολόγος»
Ο τελευταίος χρόνος είν’ αυτός. Ο τελευταίος των Γραικών
αυτοκρατόρων είν’ αυτός. Κι αλίμονον
τι θλιβερά που ομιλούν πλησίον του.
Εν τη απογνώσει του, εν τη οδύνη
ο Κυρ Θεόφιλος Παλαιολόγος
λέγει «Θέλω θανείν μάλλον ή ζην».