Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο αρχιτραγουδιστής της Πονηρεμβέργης

Posted by sarant στο 8 Μαΐου, 2009


t-nurnΓελοιογραφία του Μποστ από το πρώτο βιβλίο του, τα Σκίτσα του Μποστ (1959). Ένδειξη ημερομηνίας δεν υπάρχει στο βιβλίο, αλλά από τα γεγονότα που περιγράφονται συμπεραίνουμε ότι το σκίτσο είναι του Αυγούστου 1959.

Πού δημοσιεύτηκε το σκίτσο; Βρίσκω ότι ο Μποστ το 1959 δούλευε στην Καθημερινή, αλλά από μια πρόχειρη ματιά που έριξα στο ηλεκτρονικό αρχείο της (υπάρχει στο Διαδίκτυο, σε κάκιστη ανάλυση, αλλά αρκετή για να δεις αν η σελίδα έχει ή όχι σκίτσο) δεν βρήκα σκίτσα του Μποστ. Ίσως στις Εικόνες ή στον Ταχυδρόμο, ποιος ξέρει. Ή μάλλον, όποιος ξέρει να το πει, διότι ο οικοδεσπότης όταν έγιναν αυτά ήταν αγέννητος (όχι για πολύ όμως). Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο, στη στήλη «Το μποστάνι του Μποστ», στις 29.8.1959.

Το βέβαιο είναι πως τον Αύγουστο  του 1959 είχε επισκεφτεί την Αθήνα ο Δρ Έρχαρτ, ο πανίσχυρος αντικαγκελάριος και υπουργός οικονομικών της Δυτικής Γερμανίας, για συνομιλίες επί οικονομικών θεμάτων. Φαίνεται πως η επίσκεψη δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, αν κρίνω από τις εφημερίδες της εποχής. Ο Έρχαρτ ζήτησε ελεύθερη οικονομία από την Ελλάδα και είπε πως οι παρατηρήσεις του δεν μπορούν να θεωρηθούν δυσάρεστες, αφού γίνονται μεταξύ φίλων.

Ο Μποστ, φυσικά, δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία. Πρέπει εδώ να πούμε ότι ο Έρχαρτ αποτελεί αγαπημένο θέμα του Μποστ. Σε παλιότερο άρθρο τον είχαμε δει να γελοιογραφείται σαν Οθωμανός πασάς που αποκρούει την έφοδο του Παναγιωτάκη Κανελλόπουλου στο θησαυροφυλάκιο της Βόννης· εδώ ο Έρχαρτ είναι σύγχρονος: έρχεται με το αεροπλάνο, παρουσιάζεται με κουστούμι και πούρο να μιλάει σπασμένα ελληνικά, ενώ οι λεζάντες κάνουν λογοπαίγνια για τις γερμανικές όπερες. Όμως, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον δεν το έχει ο Έρχαρτ (ο οποίος, θυμίζω, λεγόταν Έρχαρντ), αλλά ο συνομιλητής του, που είναι πρώιμη μορφή του Πειναλέοντα –όχι ακόμα Πειναλέων όμως, περισσότερο προς Καραγκιόζη φέρνει με το μακρύ χέρι.

erhard

Κλικ για μεγέθυνση

Σωστός καταιγισμός από μουσικά και γερμανικά λογοπαίγνια στο σκίτσο: Ο αρχιτραγουδιστής της Πονηρεμβέργης είναι βέβαια λογοπαίγνιο με τη βαγκνερική όπερα «Οι αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης», όπως βαγκνερική είναι και η «Τετραλογία των Νιμπελούγκεν» (και μη μου πει κανείς σχολαστικός πως το γνωστό είναι Νίμπελουγκ, το ξέρουμε) την οποία ο Μποστ μετατρέπει σε «Τετραλογία των Τσιμπολογούνγκεν». Η απρόθυμος χείρα του Έρχαρτ παραπέμπει βέβαια στην Εύθυμη χήρα, όπως και το απλωμένο χέρι του πρωτοΠειναλέοντα, που ο Μποστ το ονομάζει «έφθυμο χείρα του Ζητάους». Βέβαια, η οπερέτα «Εύθυμη χήρα» είναι του Λέχαρ, ενώ ο Ζητάους παραπέμπει στον Στράους, αλλά δεν θα κολλήσουμε εκεί –άλλωστε, είναι μάλλον βέβαιο ότι ο Μποστ δεν έχει κάνει λάθος.

Να προσέξουμε πίσω από τον πρωτοΠειναλέοντα ότι βαράνε τα κανόνα του Φουκαρόνε: υπαινιγμός για την ταινία Τα κανόνια του Ναβαρόνε, που γυρίστηκε στη Ρόδο. Η ταινία προβλήθηκε το 1961 και τις μέρες εκείνες μόλις είχε οριστικοποιηθεί και ανακοινωθεί ότι θα γυριζόταν στην Ελλάδα. Βέβαια, του Ναβαρόνε τα κανόνια ήταν πολεμικά, ενώ τούτα δω βαρούσαν για χρεοκοπία.

Ακόμα πιο χαρακτηριστικό μποστικό μοτίβο είναι η εφημερίδα που κρατάει ο πρωτοΠειναλέων, με τον άφθαστο τίτλο «Η εσωτερική κατανάλωσις» και το τυποποιημένο πρωτοσέλιδό της «Η δραγμή είνε εκ τον ισχηροτέρον της Εβρώπης» (Σε αρκετές γελοιογραφίες επαναλαμβάνεται αυτό το πρωτοσέλιδο –άλλοτε θα δείτε «Το εισόδημά μας είναι ανώτερον της Νορβηγίας και άλλων χωρών»· όλα αυτά ήταν αληθινοί ισχυρισμοί της κυβερνητικής προπαγάνδας).

Το σκίτσο είναι απλό, χωρίς πολύ φόρτωμα, αλλά σε αντιστάθμισμα είναι φορτωμένος ο λόγος· εκτός από το διάλογο, υπάρχει και έμμετρο σχόλιο σε συννεφάκι στα πόδια των δυο προσώπων –πρόκειται για παρωδία γνωστού τετράστιχου που πειράζει τον άστοχο κυνηγό (που δεν το έχω ταυτοποιήσει, αλλά το ξέρει όλος ο κόσμος), μόνο που αντί για «Μπαμ» ακούγεται «Φαμ!» κι αντί για λαγό έχουμε δόκτορα που ξεφεύγει, τον Δρα Έρχαρτ.

Ο πρωτοΠειναλέων ζητάει άρτο από τον δόκτορα Ερχάρτο, ζητάει τα ψιλάιν, και, σε μια διαχρονική ατάκα, ζητάει να μην τα δώσει στην ολιγαρχία (είπε κανείς τίποτα για Ζίμενς) διότι αυτοί είναι αντιπρόσωποι της Λουφτ-Χάφτα. Ο Έρχαρτ απαντάει σε θαυμάσια σπασμένα ελληνικά, με το καταπληκτικό «ουκ επ’ Ερχάρτω ζήσεται άνθρωπος» που φυσικά παρωδεί το ευαγγελικό ρητό (ερχ-άρτος). Η αναφορά πιο πάνω για τα «πολλά έξοντος Πλας ντε λα Κονκόρντ» αναφέρεται στα έργα της πλατείας Ομονοίας στα οποία είχε φυσικά γίνει υπέρβαση του προϋπολογισμού. Η αναφορά στις γαλλικές συνήθειες δεν ξέρω αν παραπέμπει σε κάποια κόντρα Γαλλίας-Γερμανίας για τις μπίζνες στην Ελλάδα –όσο για το Λορντ φυσικά δεν εννοεί τους Λόρδους αλλά τη λόρδα.

Το μαιανδρικό κείμενο έχει ως εξής:

Βάλτε προφέσορ κάτι τι και μη σας τρώει η σκέψι
Για δάνειο τα θέλουμε κι όχι κλέψει-κλέψει
Η κατάστασης είνε φρικόδυς κε δε σηκόνη αστεία
πλήθηναν τα ποντίκεια των ταμείων κε χόνονται στα ζαχαροπλαστεία
Με την βεβεότητα όθεν ότι δεν θα ακουστή κανένα νάιν
Διατελό μεθ’ υπολήψεος Μέντης Μποσταντζόγλου αρχιδούξ της Αμασίας κε βαρώνος του Ψωροκοστάιν!

Το «αρχιδούξ της Αμασίας» το χρησιμοποιεί ο Μποστ κι άλλες φορές σε σκίτσα, σαν τίτλο του Πειναλέοντα. Η Αμάσεια (σήμερα Amasya) είναι στον Πόντο. Δούκες δεν ξέρω να είχε ποτέ στην ιστορία της, είχε όμως επίσκοπους. Θυμάμαι τον Αστέριο Αμασείας, που άφησε κάποια εκκλησιαστικά έργα, αλλά πιο γνωστός τα τελευταία χρόνια επίσκοπός της ήταν ο επιεικώς αμφιλεγόμενος Γερμανός Καραβαγγέλης. Βέβαια, ο Μποστ αδιαφορεί γι’ αυτά, εκείνος διάλεξε την Αμάσεια για το λογοπαίγνιο με την α-μασία, την έλλειψη μάσας.

Όσο για τα ποντίκια των ταμείων που χώνονται στα ζαχαροπλαστεία, ο Μποστ παντρεύει δυο υποθέσεις, αφενός τις καταχρήσεις δημοσίου χρήματος και αφετέρου μια υπόθεση που είχε κάνει πολύ κρότο, όταν τον Ιούλιο του 1959 είχαν βρεθεί ψόφια ποντίκια στην κουζίνα κεντρικού ζαχαροπλαστείου. Στην υπόθεση αυτή έχει αφιερώσει ένα από τα καλύτερα σκίτσα του, που δεν το έχω βάλει από εδώ διότι το έχει ήδη παρουσιάσει ο αγαπητός Κουκουζέλης. Όμως τώρα που έκανα την ασίστ, υπολογίζω σε μερικές μέρες να παρουσιάσω ξανά το ποντικοσκίτσο του Μποστ από τούτο εδώ το ιστολόγιο.

29 Σχόλια προς “Ο αρχιτραγουδιστής της Πονηρεμβέργης”

  1. Το Γαλλικός συνήθειος για την Πλας ντε λα Κονκόρντ, μάλλον αναφέρεται στην πλατεία του Παρισίου (!), υπονοώντας ότι ο γερμανός λέει «’Αλλο τα Παρίσια κι άλλο τα Πατήσια και σιγά, ρε λιγούρια, που θέλετε να φτιάξετε και Πλας ντε λα Κονκόρντ (Ομόνοια)»

    Πλάκα (πικρή, ως συνήθως) έχει η έμμεση αναφορά στην Κατοχή, καθώς προφανώς ο δρ Έρχαρντ είχε πάρει μέρος στον Β’ Π.Π. Ο Καραγκιοζοπειναλέων, θέλοντας να τονίσει τη «διαχρονική ελληνογερμανική φιλία», προκειμένου να τρακάρει τον Γερμανό, αναφέρεται στο «βάστα Ρόμελ!» που υποτίθεται ότι έκραζαν οι μαυραγορίτες μέχρι τη μάχη του Ελ Αλαμέιν, καθώς το μέτωπο της Αφρικής ήταν ακόμα αμφίρροπο, και αυτοί βγάζαν μπόλικα φράγκα από τη μαύρη αγορά.

  2. dokiskaki said

    Και βάζεικαι μια (ανάποδη) σβάστικα πάνω αριστερά «για να μην ξεχνιέται το φιλοθεάμον κοινό»…

  3. SophiaΟικ said

    Το σημερινό πολύ μου άρεσε, ίσως γιατί έχει τόση πολλή μουσική μέσα.
    Μια απορία: γιατί διορθώνεις το Ερχαρτ σε Έρχαρντ, αφου στα γερμανικά ΈρχαρΤ προφέρεται το τελικο rd;

  4. sarant said

    Σοφία, με πιάνεις αδιάβαστο, έχεις δίκιο, προφέρεται ΈρχαρΤ!

    Δοκισκάκι, συμπληρώνεις κάτι που ήθελα να σχολιάσω αλλά το ξέχασα, για τη σβάστικα.

  5. sarant said

    Να ευχαριστήσω τον φίλο που έστειλε το αρχικό σκίτσο περιποιημένο -εκεί που ήταν στραβό και ελαφρώς μαύρο, το ίσιωσε και το άσπρισε. Θαύματα κάνει η νέα τεχνολογία 🙂

  6. gbaloglou said

    Παλι καλα που δεν του λεει του δικου μας ο Γερμανος «ανηκετε εις αιρεσιν νυχθημερον γιορταζων» 🙂

  7. Μαρία said

    Ωραίο και το λογοπαίγνιο με το Ατηνά χείρα κινεί.

    Μου κάνει όμως εντύπωση που δε γίνεται καμιά αναφορά στην καταδίκη (Μάρτιος 59) και ύστερα απέλαση του Μέρτενς, αφού όλος ο εκβιασμός για τα δάνεια παίχτηκε στην παραίτηση απ’ τις αποζημιώσεις και στην αναστολή των διώξεων των Γερμανών εγκληματιών πολέμου.

  8. sarant said

    Μαρία, αν θυμάμαι καλά ο Μέρτεν ηταν του 1960. Μέρτεν, Δοξούλα κτλ. Έχω σκοπό να βάλω κάτι κάποτε.

  9. Μαρία said

    Η σύλληψή του Μέρτεν έγινε το 57, καταδικάστηκε στις 2/3/59 σε 25 χρόνια και αποφυλακίστηκε το Νοέμβριο του 59 βάσει ειδικών νόμων. Οι Γερμανοί είχαν αποσπάσει εκβιαστικά τη δέσμευση απ’ τον Καραμανλή ένα χρόνο πριν(Νοεμβρ. 58) όταν πήγε να διαπραγματευθεί δάνειο.

  10. sarant said

    Δίκιο έχεις Μαρία, έκανα λάθος. Την εποχή εκείνη επομένως (καλοκαίρι 1959) ο Μέρτεν ήταν φυλακή.

    Το 1960 έγιναν οι αποκαλύψεις του (ελεύθερου πια και στη Γερμανία) Μέρτεν για τις σχέσεις του με τη Δοξούλα κτλ.

  11. Αυτό με τη Δοξούλα, γραμματέα του Μέρτεν και σύζυγο του Τάκου Μακρή (το γκούγκλισα και βρήκα τη σχέση) μου θύμισε ένα σωπτικό (εις βάρος του Τάκου Μακρή) τραγουδάκι, διασκευή του παιδικού «Τάκου-Τάκου ο αργαλειός μου, Τάκου κι έρχεται ο καλός μου». Ποιός το είχε γράψει, οικοδέσποτα; Θάταν ωραίο θέμα, λέω…

  12. dokiskaki said

    Άρα γι’ αυτό και η σβάστικα!?

  13. Η σβάστικα είναι πασπαρτού καθώς είχαν περάσει λίγα μόλις χρόνια από την καταλήστευση (το αίμα, ας πούμε ότι ξεχάστηκε) της Ελλάδας από τους Ναζήδες.
    Τα ερείπια, τα ορφανά, οι χήρες, οι μοναχοί τους γέροι αποτελούσαν τον κανόνα. Κι έρχεται ο Έρχαρτ (τον οποίο σοφά ο Μποστ αναπαριστά καλοζωισμένο, προγουλάτο και πουροκραδαίνοντα) και κάνει επίδειξη θράσους.
    Μα να μην την θυμίσει τη σβάστικα ο έρμος ο Μποστ;

  14. Μαρία said

    Σκύλε ο αργαλειός του Εφταλιώτη και η παρωδία του …παππού δεν είναι παιδικά 🙂 , αλλά ποιος έγραψε το σκωπτικό; Μη μας κρατάς σε αγωνία.

  15. sarant said

    Σκύλε ΒΚ, το Τάκου τάκου ο αργαλειός μου είναι ποίημα του Εφταλιώτη. Στο ποστ για τον Κοτζάμπαση Πτολεμαϊδας είχε σκίτσο του Μποστ με παρωδία του Αργαλιού, ένα δίστιχο δηλαδή, αλλά για τον Τάκη Ροδόπουλο.

  16. Μαρία said

    Σε μια γελοιογραφία του Φωκίωνα (Το Βήμα, 16.11.1958) ο Καραμανλής αγκαλιά με ένα τσουβάλι μάρκα λέει στον Τσάτσο( άνευ κότας μετ’ ανθοδέσμης):Με είχες πρήξει, μωρέ Τσάτσο, με τα γερμανικά σου. Εγώ σε μια μέρα τάμαθα. Απο το «ΓΙΕΣ» πέρασα στο «ΓΙΑ». Δατ’ς ωλ!

    Τα ανταλλάγματα φάνηκαν λίγο αργότερα.

  17. Μαρία said

    Τα Νέα, 14.11.58

  18. petefris said

    «τρώγων θα είναι και μπαίζων με το ποντικάκι»…Αυτά τα πρωτοδιάβασα στο περιοδικό «Εικόνες».Στα Γιαννιτσά δεν αγοράζαμε Καθημερινή.Ωστόσο, «Γαλαξίας» (οι εκδόσεις)»Καθημερινή» (η εφημερίδα)και «Εικόνες» (το περιοδικό) ήταν της Ελένης Βλάχου.Οι Εικόνες είχαν και τον «Ιακχο», αλλά και ρουμπρίκες, όπως τις ανέμελες μέρες της Μελίνας με τον Τζούλη στην Ύδρα (και την κραυγή του Τζούλη «ασταδιάλα» όταν έπαιζε ταβλι μαζί της. Στις φωτογραφίες και ο Βασίλης Βασιλικός). Ημουν 11 Χρονώνκαι τα θυμάμαι «κάπως». Μαζί,στις «Εικόνες» ήταν και διαφημιστικά που έκανε ο Μποστ γιά το Ρενό Ντοφίν.Μικρό αυτοκίνητο γιά τα σημερινά δεδομένα, αλλά κάπως κουνήθηκε στην τότε αγορά, με τις Πανάρ και τις Τάουνους. Είχε τη μηχανή πίσω και παράξενο εξαερισμό μπροστά από τούς πίσω τροχούς, στο καπάκι-μπορεί και να λαθεύω.Κανονικά διαφημιστικά. Θυμάμαι (από τότε..) σπαράγματα από ένα, που εξεικονίζει λαϊκό βάρδο, με σαφείς αντιστοιχίες προς τον τότε διάσημο Μπιθικώτση:

    Άτιμη, άσπλαγχνη, κακούργια κοινωνία
    πόσα φαρμάκια μας κερνάς με την συγκοινωνία

    Χίλιες φορές ο θάνατος και κάλλιο το ψοφείν
    παρά ο ποδαρόδρομος και άνευ μιά Ντωφίν

    Θάνατε, χάροντα, λιγάκι κάνε χώρο
    νά΄ρθω μ΄αμάξι της Ντωφίν κι άς είναι νεκροφόρο

    Ας σημειώσω ότι εκείνην την εποχή(αλλά δεν είναι απαραίτητο να συνδυάζεται) μουρμούριζαν γιά τον Μπιθικώτση ότι έχει μεγάλο αυτοκίνητο, οπότε ο άνθρωπος φρόντισε να δώσει μιά συνέντευξη όπου ο δημοσιογράφος στριμωχνεται μαζί του σε ένα Φιατάκι 600.Αυτό μπορεί να υπάρχει στο περιοδικό ¨»Πρώτο»(που δημοσίευσε και συνέντευξη της Άννας Φόνσου το 1961 με σχόλιο γιά την ηλικία της «πάω φανταράκι τον [μήνα τάδε]»).Βέβαια, όλα τα αυτοκίνητα της εποχής,τα ΙΧ ,φορτηγά και κούρσες, ήταν περίπου 140 χιλιάδες(ένα φιλικό μας ζευγάρι αγόρασε 12άρι Τάουνους το 1962 με αριθμό 167000κάτι) γι άυτό, ακόμη και το Φιατάκι ήταν μεγάλη υπόθεση.Ενας ταγματάρχης ή και παραπάνω στα Γιαννιτσά, της στρατιωτικής ιατρικής, κυκλοφορούσε με BMW «Ιζέττα», ένα παράξενο μικρό, που είχε μόνον μπροστινή πόρτα και όταν την άνοιγες, γιά να μπείς, έβλεπες ότι το τιμόνι ήταν κολλημένο στην πόρτα..)

    Σας παρέθεσα έναν οχετό από συνειρμούς, που τον ακολουθώ,κάθε φορά που διαβάζω ένα κείμενό σας…

  19. sarant said

    Πετεφρή, ευχαριστώ για τους απολαυστικούς συνειρμούς!

    Λίγο μικρότερος εγώ, δεν πρόλαβα τις διαφημίσεις της Ντωφίν. Ο παπούς μου είχε ένα μετασκευασμένο τζιπ (απ’ αυτά που πολέμησαν τον Ρόμελ στο Αλαμέιν και μετά τα έδωσαν εδώ κοψοχρονιά), τον θρυλικό Γρηγόρη με αριθμό κυκλοφορίας 5774. Γι’ αυτόν τον Γρηγόρη έχει γραφτεί η παρωδία του Εφταλιώτη την οποία υπαινίχθηκε η Μαρία στο σχόλιο 14:
    http://www.sarantakos.com/liter/axtos/grigoris.html

  20. Οι διαφημίσεις του Μποστ έχουν βγει σε ένα μεγάλο λεύκωμα («Μποστ και ελληνική διαφήμιση») του ’95 από την διαφημιστική Bates Hellas, πρόεδρος της οποίας αν κατάλαβα καλά ήταν τότε (δεν ξέρω τώρα) ο κουνιάδος του. Και, βέβαια, είναι όλες μία και μία.

  21. Βίκυ Π said

    Καλησπέρα.
    Άσχετο με το θέμα αλλά σήμερα είχαμε κουβέντα στη σχολή για την ετυμολογία της λέξης Κιτς.
    Ενημέρωσα, λοιπόν, για την παρέα εδώ και περιμένουμε με αγωνία να μας δώσετε τα φώτα σας.
    Η Θεσσαλονίκη χαιρετίζει ξανά!

  22. sarant said

    Καλησπέρα, ευχαριστώ, με κολακεύετε.

    Το κιτς είναι λέξη γερμανικής προέλευσης, αλλά πολύ καλύτερα από εμένα τα λέει ο παρακάτω σύνδεσμος, από αφιέρωμα της Καθημερινής:
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathglobal_1_29/01/2006_1285344

    Θα έλεγα ότι ο όρος καθιερώθηκε από έναν ειδικό τόμο (Κάτι το ωραίον) που είχε βγάλει το Αντί, κάπου το 1980, αλλά μπορεί να πέφτω έξω.

  23. Βίκυ Π said

    ευχαριστούμε!

    Επίσης να ευχαριστήσουμε τον φίλτατο Τιπούκειτο διότι έβγαλε εμένα και την φίλη μου απ΄την ατέρμονη προσπάθεια να βρούμε μονόπρακτο για τις εξετάσεις. Θα παίξουμε το εξαιρετικό του παντόγραμμα (Θ’ αργήσουμε, βλίτο! — Ξεψαχνίζω: δάκα! —Πφ!) και φυσικά κέρδισα με το σπαθί μου τον ρόλο με το: πφ!
    : )

  24. sarant said

    Σοβαρά το λέτε; Ο Τιπούκειτος, πάω στοίχημα, θα κολακευτεί πολύ.

    Αλλά τι σχολή είναι;

  25. Βίκυ Π said

    Συγνώμη για την καθυστέρηση.
    Η ερώτηση είναι καίρια!
    Η σχολή είναι θεατρική (!) όπως λένε οι συμφοιτητές μου!
    Γράψαμε λοιπόν ένα μικρό κωμικό κείμενο για να παρουσιάσουμε στο οποίo συμπεριλάβαμε και το παντόγραμμα του Τιπούκειτου. Δυστυχώς όμως, για να γίνει κατανοητό, προφέρουμε πολλούς περισσότερους φθόγγους απ΄αυτούς που εγγραψε ο Τιπούκειτος.

    Υγ. να σας ενημερώσω ότι έχω χάσει τον ύπνο μου, νοικοκύρη, από προχτές που διάβασα το κείμενό σας για την ¨Λακωνική¨ φράση του αξιαγάπητου κ. Κουκοδήμου.(μα πώς μου είχε ξεφύγει;)
    Γελάω τόόόόσο πολύ, ιδιαίτερα όταν σας σκέπτομαι, νοικοκύρη, απηυδισμένο να ρωτάτε:
    ΕΝΕΚΑ ΤΙ;;;;; : )

  26. sarant said

    Βίκυ, μας κολακεύετε, επαναλαμβάνω.

    Για την ιστορία, το κείμενο για τον κ. Κουκοδήμο:
    http://www.sarantakos.com/language/koukodhm.html

  27. sapere aude said

    Sarant said:
    > Θα έλεγα ότι ο όρος καθιερώθηκε από έναν ειδικό τόμο (Κάτι το ωραίον) που είχε βγάλει το Αντί, κάπου το 1980, αλλά μπορεί να πέφτω έξω.

    Δεν νομίζω ότι πέφτεις έξω. Μια γνωστή μου από χώρα της Β. Ευρώπης είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα λίγους μήνες πριν βγει το seminal λεύκωμα του Παπουτσάκη. Θυμάμαι ότι τα είχε πάρει στο κρανίο με το νεοελληνικό κιτς, αλλά όποτε ανέφερε την K word την κοιτούσαν σαν να ήταν εξωγήινη. Ένα χρόνο αργότερα είχε μάθει τη λέξη και ο κουτσός Μάριος.

  28. neostipoukeitos said

    Σχόλια 23-25: Καλέ, κοίτα να δεις τι γίνεται πίσω απ’ την πλάτη μου και δεν το παίρνω είδηση! Καλά που υπάρχει η Μαρία και με ειδοποιεί για τα τεκταινόμενα (πάλι δημοσιογραφίζω).

    Βίκη, στείλε μου, σε παρακαλώ, ένα ημέιλ, να κανονίσουμε τα πνευματικά δικαιώματα και, φυσικά, την αστρονομική αμοιβή μου. Μετά πάω τρεχάτος για Χόλιγουντ.

    Φοιτάς σε κάποια δραματική σχολή ή σε τμήμα θεατρικών σπουδών;

  29. […] δούμε προηγούμενα σκίτσα του Μποστ, στο σκίτσο της “Πονηρεμβέργης” που δημοσιεύεται στις 29.8.1959 ο πρόδρομος του […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: