Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βόρης και Ζήνα Φεδέρωφ (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 11 Σεπτεμβρίου, 2012


Tο σημερινό είναι το δέκατο έβδομο απόσπασμα από τα “Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια”, το ανέκδοτο αυτοβιογραφικό πεζογράφημα του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου. Δημοσιεύτηκε την Παρασκευή που μας πέρασε στο Εμπρός της Μυτιλήνης, την εφημερίδα με την οποία συνεργαζόταν για πολλά χρόνια ο πατέρας μου. Το προηγούμενο απόσπασμα μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Ο Βόρης Φεδέρωφ ήταν σχετικά πρόσφατη γνωριμία μας. Τον γνωρίσαμε το χειμώνα τού ’42, όταν ξεκινήσαμε με τον πατέρα μου να μάθουμε ρωσικά. Εγώ από τον καιρό της Σάμου, όταν η κυρία Άννα, η σπιτονοικοκυρά μας, μου γνώρισε την Εσπεράντο, είχα μανία με τις ξένες γλώσσες και τα ξένα αλφάβητα. Τα τελευταία τα ψάρευα από το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του Ελευθερουδάκη, που είχε ο θείος Αντρέας, και από τη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια του Πυρσού, που είχε ο κύριος Δουκαρέλλης (συνάδελφος του πατέρα μου στην Τράπεζα) και τις οποίες ξεφύλλιζα ταχτικά στο πλαίσιο των «εργασιών» που μας έβαζε ο Μίλτης. Έτσι είχα μάθει το εβραϊκό, το αραβικό, το αρμενικό, το ρουνικό και τέλος το ρωσικό αλφάβητο και μάλιστα όχι μόνο αυτό, αλλά και τα λοιπά σλαβικά και τους προγόνους τους, το γλαγολικό και το κυριλλικό, χωρίς να με τρομάζει το γεγονός ότι είχαν κατά μέσον όρο 36 γράμματα.

Ο πατέρας μου με πείραζε καμμιά φορά, πως ήμουν «συλλέκτης αχρήστων γνώσεων», αλλά τελικά μας χρησίμεψαν σε κάτι.

Το καλοκαίρι τού ‘42, το τελευταίο που πέρασα στη Μόρια, στου παππού μου το σπίτι, ανακάλυψα ένα βιβλίο γραμμένο με το ρωσικό αλφάβητο. Ο παππούς μου δε θυμόταν, στην αρχή, πώς βρέθηκε στα χέρια του, αργότερα όμως μου είπε πως ήταν του φίλου του, του κυρ-Ιγνάτη του Αμανετζή, που μιλούσε φαρσί τα ρούσικα. Το βιβλίο ήταν εικονογραφημένο και είχε τίτλο «ΠΟΥΤΕΒΟΝΤΙΤΕΛ». Αποδείχτηκε πως ήταν ρωσικός τουριστικός οδηγός του Αιγαίου και της Ελλάδας. Αυτό ήταν το πρώτο «αναγνωστικό» μας, που συμπληρώθηκε με μια πανάρχαιη (εκδόσεως του 1879) μέθοδο της ρωσικής «άνευ διδασκάλου» κατά το σύστημα Ολενδόρφου, που μας βρήκε ο Μίλτης.

Αλλά και πάλι δεν προχωρούσαμε. Τότε κάποιος μας σύστησε τον Φεδέρωφ, που κολακεύτηκε και χάρηκε σαν έμαθε πως δυο Έλληνες θέλανε να μάθουν τη γλώσσα του και μας στάθηκε υποδειγματικός δάσκαλος.

Μολονότι μηχανικός (γεφυροποιός) κατ’ επάγγελμα, ήταν πολύ μορφωμένος και καλλιεργημένος άνθρωπος, γνήσιος εκπρόσωπος της ρωσικής ιντελιγκέντσιας. Εκπληκτική ήταν η φιλολογική του κατάρτιση. Δεν ήξερε μόνο τους κανόνες της ρωσικής γραμματικής και σύνταξης, αλλά και άπειρα ποιήματα του Πούσκιν, του Λέρμοντωφ, του Μερεζκόφσκι, του Τιούτσεφ, του Νεκράσωφ και πολλών άλλων. Για πολλά ήξερε και την ιστορία τους. Φερ’ ειπείν για το ποίημα του Λέρμοντωφ «Ντέρεβνια» μας είπε πως γράφτηκε σα διαμαρτυρία για το φόνο (δολοφονία σωστότερα) του Πούσκιν σε μια στημένη μονομαχία με το Γάλλο τυχοδιώκτη Νταντές και ήταν η αφορμή που ο ποιητής εξορίστηκε στον Καύκασο, όπου έγραψε το περίφημο μυθιστόρημά του «Ένας ήρωας της εποχής μας».

Όπως ήταν επόμενο, μεταξύ του πατέρα μου και του Φεδέρωφ αναπτύχθηκε μεγάλη φιλία, που επεκτάθηκε και στις αντίστοιχες οικογένειες.

Η Ζήνα ήταν ένα από τα πιο όμορφα κορίτσια στην πόλη μας. Ψηλή, καστανή, με πολύ ωραία μάτια και ένα μεταδοτικό γέλιο, ταίριασε από την αρχή μαζί μου. Μου άρεσε πολύ η παρέα της. Αν ήταν μικρότερή μου ή έστω συνομήλική μου, σίγουρα θα την είχα ερωτευθεί. Ήταν όμως δυο ή τρία χρόνια πιο μεγάλη και, δεν ξέρω γιατί, η διαφορά αυτή φάνηκε τότε, και στους δυο μας, αξεπέραστο εμπόδιο για να μεταμορφωθεί η θερμή φιλία μας σε έρωτα. Ήμασταν άλλωστε κι οι δύο πολύ ντροπαλοί. Θυμάμαι μια φορά στο σπίτι μας, που ο πατέρας μου μας διάβαζε δυνατά τούς «Μποέμ» του Μυρζέ, στη θαυμάσια μετάφραση του Ροΐδη, όταν ακούσαμε τη φράση «[…] ο Σωνάρ έλαβε το ένθεον ύφος θνητού ετοιμαζομένου να προβεί εις συνουσίαν μετά της Μούσης […]», αυθόρμητα κοιταχτήκαμε με τη Ζήνα και κοκκινίσαμε κι οι δυο σαν παντζάρια.

Μιαν άλλη μέρα, που είχε έρθει σπίτι μας και κουβεντιάσαμε πολλήν ώρα, σαν έφυγε βρήκα ένα διπλωμένο χαρτί, που φαίνεται πως της έπεσε από την τσάντα της. Το άνοιξα κι είδα πως ήταν ένα μικρό ποίημα, μάλλον άτεχνο, που μιλούσε με πολλήν αγάπη γι’ αυτήν και η ακροστιχίδα σχημάτιζε τη λέξη ΖΗΝΟΥΛΑ. Στ’ αλήθεια αισθάνθηκα κάτι σα ζήλια. Στην επομένη συνάντησή μας, όταν της το έδωσα, γέλασε και μου ‘πε πως της το είχε γράψει μια συμμαθήτριά της.

Και μια φωτογραφία της οικογένειας Φεδέρωφ, από το αρχείο του πατέρα μου, όπως δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο tofistiki. Από αριστερά, η Μερόπη (το γένος Μιζιλτζόγλου), η Ζήνα και ο Βόρης Φεδέρωφ.

 

69 Σχόλια προς “Βόρης και Ζήνα Φεδέρωφ (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. spiral architect said

    🙂
    – Έμαθε τελικά τα ρούσικα ο πατέρας σου;
    – Tι δουλειές έκανε ένας μηχανικός – γεφυροποιός στη Μυτιλήνη;

  2. silia said

    http://silia.wordpress.com/2007/04/20/
    ———————————————–
    Να είστε φίλε μου πάντα γερός και άξιος στο σώμα και στον Νου , να μπορείτε να θυμάστε τον πατέρα σας .
    Μου άρεσε πολύ-πολύ η ιστορία αυτή .

  3. Ώστε είχε μυηθεί και στην Εσπεράντο ο μακαρίτης; Μου γίνεται, ει δυνατόν, ακόμα πιο συμπαθής!

  4. χρειαζόμαστε και εμείς путеводитель
    (guide book)
    путь (δρόμος)
    водить (οδηγώ)
    -тель (και κατάληξη)
    …….

    Το γαλλικό δεν λέει, όμως, τίποτις πονηρό,
    ούτε και η συνουσία της καθαρευούσης 🙂

    Et Schaunard, prenant sa tête entre ses deux mains, prit l’attitude grave d’un mortel qui entretient des relations avec les muses.
    http://www.gutenberg.org/files/18446/18446-h/18446-h.htm

  5. cronopiusa said

    Αχ ξαναβρήκαμε τη Ζήνα

    «Κουράγιο κύριε Νίκο!»
    … η Ζήνα, βλέποντας το φίλο του πατέρα της εν μέσω Γερμανών στρατιωτών, στην αρχή μαρμάρωσε, ύστερα όμως του φώναξε με δυνατή φωνή
    «Κουράγιο κύριε Νίκο!»…

    Ανυπομονώ πότε θα εκδοθούν τα “Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια”

    Ευχαριστούμε

  6. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Και οι δυο μάθαν ρούσικα, και ο πατέρας και ο παππούς μου -ίσως λίγο καλύτερα ο παππούς, αλλά και τον πατέρα μου τον θυμάμαι να μιλάει σε κάθε λογής πλανόδιους τα τελευταία χρόνια.

    3: Ναι, ήξερε Εσπεράντο, μου είχε μάθει μάλιστα από μια μέθοδο που είχαμε, που αν θυμάμαι καλά είχε εκδοθεί στη Σάμο επί αυτονομίας (ή ίσως κάνω λάθος, αλλά θυμάμαι ένα insulo Samoso).

  7. Γς said

    >το ένθεον ύφος θνητού ετοιμαζομένου να προβεί εις συνουσίαν μετά της Μούσης.

    Τι να είπω και εγώ ωιμέ, ο τάλας, όπου νεαρός τον παλαιόν εκείνον τον καιρόν μετά το πέρας μιας συνουσίας ηρωτηθην: -Εκσπερμάτωσες;

  8. Νέο Kid Στο Block said

    Πολύ ωραίο και τρυφερό, όπως όλα του πατέρα σου Νίκο.
    Ένας προβληματισμός (προς ρωσομαθείς γενικά).
    Το Φεντόροφ ή Φεντιόροφ (federov / fedyorov, η γραφή στ’αγγλικά) είναι πολύ συνηθισμένα ονόματα.
    Μόνο γνωστοί σκακιστές ας πούμε, υπάρχουν 6-7. 🙂 Μήπως ήταν Φεντόροφ (υποθέτω το τονισμένο ό να ήταν ο φθόγγος –γιο) με e με ούμλάουτ και λόγω ελληνογραφής έγινε Φεντέροφ; Ο γκούγκλης ο δικός μου ας πούμε, μου βγάζει πολλούς fedorov και κανέναν federov.
    Νομίζω ότι το φαινόμενο ήταν συνηθες. Π.χ οι Stein(Στάιν) έγιναν Στέιν, και άλλα παρόμοια.

  9. Ξέραμε τη Ζήνα τολμηρή και δυναμική. ( Όπως επισημαίνεται κι από Cronopiusa στο 5). Στο σημερινό διήγημα, μάθαμε πως επί πλέον: «Η Ζήνα ήταν ένα από τα πιο όμορφα κορίτσια στην πόλη μας. Ψηλή, καστανή, με πολύ ωραία μάτια και ένα μεταδοτικό γέλιο, ταίριασε από την αρχή μαζί μου. Μου άρεσε πολύ η παρέα της…». Την είδαμε και στη φωτογραφία , όπου πράγματι έχει πολύ ωραία μάτια κι ένα χαμόγελο έτοιμο να δραπετεύσει από τα χείλη της…

  10. LandS said

    Νεοκίδιε από τη Wiki:

    Alexei Fedorov (Russian: Алексей Фёдоров… )
    Aleksandr Georgiyevich Fyodorov (Russian: Александр Георгиевич Фёдоров… )
    Άρα το Фёдоров περνάει στη Δύση και σαν Φεντόροφ και σαν Φιοντόροφ.
    Δεν τον λέμε Θεοδώρου να ξεμπερδεύουμε;

  11. «Αδιάλειπτος μετά της Μούσης συνουσία» αποδίδει αλλού ο Ροΐδης τη φράση του Μπαλζάκ «concubinage incessant avec la Muse» [η λέξη incessant δεν υπάρχει στο κείμενο του Μπαλζάκ, εκφράζει όμως το πνεύμα των συμφραζομένων], παρατηρώντας ότι την «έψεξε, μεθ’ υπερβολικής ίσως σεμνότητος, ως ανάρμοστον προς τας παρθένους μούσας ο Sainte-Beuve». Το concubinage είναι βέβαια πιο πονηρό από το relations, αλλά πάντως είναι σαφές ότι του άρεσε του Ροΐδη να παίζει με το εύρος σημασιών της λέξης «συνουσία»!

  12. Μα αυτός ήταν Φεδέρωφ, όχι Φιόντοροφ ή Θεοδωρώφ ή τίποτα τέτοιο. Μπορεί φυσικά να έγινε λάθος στη μεταγραφή, αλλά εμένα το όνομά του έτσι γραμμένο μάλλον στο γερμανικό Feder (Φτεράς; Πεννάς; Σούστας;) με παρέπεμψε…

  13. Νέο Kid Στο Block said

    10. Nαι, η κατάληξη -έροφ με προβλημάτισε, όχι το πρώτο -ε. Πάντως, μπορεί να λέω και ανοησίες , τα ρωσικά μου είναι στοιχειώδη (θα έγραφα σε ένα «φουσκωμένﻨβιογραφικό..:-)

  14. LandS said

    Υπάρχει στο ΦΒ Борис Федеров, και Стас Федеров στο Google+
    Δεν ξέρω όμως αν είναι Ρώσοι.

  15. Γς said

    10:
    >Δεν τον λέμε Θεοδώρου να ξεμπερδεύουμε;
    зго лэо на то афисумэ опос инэ

  16. LandS said

    Νομίζω ότι ο Άγγελος έχει δίκιο. Όλοι οι Γκούγκληδες σε εκείνον τον οικονομολόγο του Χίτλερ τον Φέντερ με στέλνουν.
    Αν δεν το κάνουν επίτηδες, ή δεν πρόκειται για αλλαγή στην ελληνοποίηση, το όνομα του ο κ. Φεδέρωφ μάλλον από το Φέντερ προέρχεται.

  17. spiral architect said

    Στο κείμενο μού έκανε εντύπωση η λέξη ιντελιγκέντσια, (= διανόηση) δάνεια από τη ρωσική интеллигенция και αυτή δάνεια επίσης από τη λατινική intelligentia.
    Λέξη που είχα κάμποσα χρόνια να την συναντήσω, παλιότερα την συναντούσα συχνά σε μαρξιστικά κείμενα (βλ. και το «Ο επαναστατικός δρόμος της ιντελιγκέντσιας» του Τρότσκι) και τώρα – η δύσμοιρη – έχει γίνει λάστιχο στα στόματα πολλών συγγραφέων, δημοσιογράφων ακόμα και στο παπαδαριό.
    (το «κύκλοι της άθεης ιντελιγκέντσιας» του Χριστόδουλου σε ένα λόγο του για το ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες παραμένει αξέχαστο) 😛

  18. Νέο Kid Στο Block said

    Oπότε του «προσάπτουμε» (ορε τρολιά που έριξα…) γερμανική καταγωγή;
    Μ’αρέσει που κάνουμε εικασίες για ένα πρόσωπο κοντινό του Νίκου, κι αυτός κουβέντα! 🙂
    Eγώ το ξεκίνησα βέβαια, και αναλαμβάνω τις ευθύνες μου! 🙂

    O Boρής πάντως ,σαν απόδοση του Μπαρίς, μ’αρέσει πολύ!

  19. Νέο Kid Στο Block said

    18. Bόρης ,συγγώμη.

  20. Νέο Kid Στο Block said

    Nικοκύρη, γενικά μιλώντας, νομίζω ότι ένα άρθρο για τις ελληνοποιήσεις/αποδόσεις ξενικών όρων και ονομάτων θα είχε ενδιαφέρον και κυρίως πλάκα! (no pun intended)

    Kορυφαίο όλων ,το κυπριακό «Λίμιτεδ» ,δεν το συζητώ!

  21. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Για τον Φεδέρωφ, ή μάλλον για την ετυμολογία του ονόματός του, δεν έχω άποψη -πάντως, τη μεταγραφή την έκανε ο ίδιος.

  22. LandS said

    #20 Καλύτερο από το Τσάρλτον Ήστον;

  23. Νέο Kid Στο Block said

    22. Ξύνεις πληγές… 🙂

  24. LandS said

    #21 Άρα μπορούμε να πούμε με μεγάλη πιθανότητα ότι τον έλεγαν Фeдeров και όχι Фёдоров.

  25. Ένα ακόμη απόσπασμα που αποπνέει φρεσκάδα και αμεσότητα και προσφέρει στην αναγνώστη ένα ολιγόλεπτο διάλλειμα δροσιάς στη διάρκει της μέρας του.

  26. Δημήτρης Μ. said

    Ο Γούγλης δίνει περί τις 18500 федеров:

    http://www.google.gr/#sclient=psy-ab&hl=el&q=Федеров&oq=Федеров&gs_l=hp.3..0i10i19l4.5155.14626.0.16736.7.6.0.1.1.0.184.951.0j6.6.0…0.0…1c.1.P8jxZjaEpJ4&pbx=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.&fp=8c0c534363abc5a9&biw=1247&bih=863

    Υπάρχει και αυτό το επώνυμο, αν και πιο συνηθισμένο είναι το Федоров (μερικά εκατομμύρια γουγλιές):

    http://www.google.gr/#sclient=psy-ab&hl=el&q=Федоров&oq=Федоров&gs_l=hp.3..0l4.242031.242031.1.242614.1.1.0.0.0.0.234.234.2-1.1.0…0.0…1c.1.ajrJCg9XBhg&pbx=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.&fp=8c0c534363abc5a9&biw=1247&bih=863

    18. Το Борис παλιότερα αποδιδόταν και ως Μπόρις, Μπορίς, Βόρις και Βόγορις.

  27. aerosol said

    Βήμα βήμα, νιώθω πως γνωρίζω τον κύριο Δημήτρη (αλλά και τον Νικοκύρη μας).
    Ο Βόρης μου έφερε στο νου κάποιον συνονόματο που άφησε εποχή στα μουσικά δρώμενα
    [Συνειρμικά, και κάπως σουρεαλιστικά, αν ετούτο το μπλόγκ ήταν αμερικάνικη σειρά θα μπορούσε να είναι το CSI: Sarantakos – Special Words Unit!]

  28. Και τι να απόγινε η Ζήνα Φεδέροβα άραγε;

  29. tofistiki said

    @28: Αντιγράφω από τη σημείωση που έκανα και στο Φιστίκι:
    Η Ζήνα Οικονομοπούλου-Φεδέρωφ και ο Μίμης, διατήρησαν θερμή φιλία για όλη την υπόλοιπη ζωή τους παρ’όλη την απόσταση που τους χώριζε.
    Το 2005, η Ζήνα για να τιμήσει την μνήμη του πατέρα της, εξέδωσε ένα πολύ προσεγμένο λεύκωμα, με τίτλο “Πρωτινά σπίτια-Κάστρο Μυτιλήνης- πινελιές και πενάκι”, με σκίτσα και ακουαρέλες του εμπνευσμένα από τη Λέσβο. Το λεύκωμα εκδόθηκε σε 500 αντίτυπα τα οποία μοίρασε σε φίλους, κι έτσι έφτασε ένα στα χέρια του πατέρα μου. Καθώς δεν βρήκα κάτι σχετικό στο διαδίκτυο, σκέφτομαι να κάνω μια ανάρτηση αφιερωμένη σε αυτό.

    Στον πρόλογο του λευκώματος έχει και κάποια βιογραφικά στοιχεία για τον πατέρα της, που, παρεμπιπτόντως, τον μεταγράφει Βόρις κι όχι Βόρη. Περισσότερα, όταν τελειώσω το σκανάρισμα! 🙂

  30. τυφλόμυγα said

    Ωραίο άρθρο. Ενδιαφέρουσα η πληροφορία του #29. Ωραιότατο το εξώφυλο του βιβλίου του μπαμπά της Ζήνας.

    Η Ζήνα Οικονομοπούλου – Φεδέρωφ ζει ακόμα στο νησί;

  31. Γς said

    19:

    Борис. Πολύ διαδεδομένο όνομα στους σλάβους και σ όλο τον κόσμο. Όπως ο Δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον που είναι τούρκικης καταγωγής, δισέγγονος του Αλί Κεμάλ Μπέη. Αλλά και το Μπόρις έχει τούρκικες ρίζες. Από τους Τούρκικης καταγωγής Βούλγαρους του Βόλγα. Από αυτούς καταγόταν ο Βόρις. Δεν ήταν σλάβος. Χάνος (Хан) στην αρχή, μετά Πρίγκιπας (Принц), Βασιλιάς (цар) και τελικά και Αγιος (και δη Ισαπόστολος). Ο πρώτος άγιος στους Σλάβους. Ὁ Ἅγιος Βόρις – Μιχαὴλ ο Ισαπόστολος. Απ αυτόν ξεκίνησε ο Χριστιανισμός των Σλάβων και εξάπλωση του κυριλλικού αλφάβητου. Είχε βέβαια κι αυτός τον Παραβάτη του. Τον γιό του Βλαδίμηρο, που όταν τον διαδέχτηκε στο θρόνο προσπάθησε να ξαναφέρει την παραδοσιακή τους θρησκεία. Αλλά ο μπαμπάς-Βόρις, βγήκε από το μοναστήρι του και γκανγκάν τον τσάκωσε τον έβαλε στα σίδερα κι έκανε βασιλιά τον άλλο του το γιό, τον Συμεών.
    Όλα αυτά τον 9ο αιώνα. Όταν ήταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου ο νονός του Μιχαήλ Γ΄ ο Μέθυσος που έγινε βασιλέφ με πάμπερς στα 3 του, που σχόλασε τον Πατριάρχη Ιγνάτιο και τον αντικατέστησε με έναν λαϊκό, τον Φώτιο, που νυμφεύθηκε την Ευδοκία την Δεκαπολίτισσα, αλλά εξακολουθούσε να άγεται και να φέρεται από την παλαιά του ερωμένη Καμήλα, ουπς, Ευδοκία Ιγγερίνη, που τελικά τον σκότωσε ο μπάρμπας του Βασίλειος για να του πάρει το βασίλειο! και άλλα τέτοια Βυζαντινά.

  32. ππαν said

    Δεν ήταν γκόμενός του ο Βασίλειος;

  33. Γς said

    32:
    Ναι, αν παρακοιμώμενους λέγαν τότε τους γκόμενους.

  34. Γς said

    33:
    Ο παρακοιμώμενος ήταν αδελφός της μάνας του Θεοδώρας. Αυτήν που προτίμησε από την Κασσιανή ο μπαμπάκας του Θεόφιλος (Αμαντέους Μοτσαρτ – κι αυτό τούρκικο γμτ 😦 )

  35. ππαν said

    Πρώτη φορά το ακούω αυτό, ότι ήταν θείος του δηλαδή.

  36. ππαν said

    Τον μπερδεύεις με τον Βάρδα προφανώς

  37. bernardina said

    #33 Βόγορις το θυμάμαι από την Ιστορία.
    Και γλαγολιτικό το αλφάβητο.

    Η Ζήνα όμως ήταν πανέμορφη -μέσα κι έξω, απ’ όσο έχω καταλάβει. 🙂

  38. ππαν said

    33: Παρακοιμώμενοι δεν ήταν οι γκόμενοι, πολλοί εξάλλου ήταν ευνούχοι, ο Βασίλης όμως δεν ήταν τυχαίος παρακοιμώμενος, ήταν λεβέντης και καραμπουζουκλής.

  39. Γς said

    35, 36:

    Δίκιο έχετε. Έμπλεξα τον Βάρδα με τον Barba 😦
    Εχουν περάσει και τόσα χρόνια από τότε που τα μαθαίναμε..
    Και γράφαμε διαγώνισμα. Θέμα: Σε ποιες χώρες διέδωσε τον Χριστιανισμό το Βυζάντιο.
    Με σκουντάει ο διπλανός μου. Του λέω: -Βουλγαρία. Το γράφει. –Ρωσία. Το γράφει, αλλά συνεχίζει και γράφει γράφει. –Τι έγινε ρέ; Διαβάζω το γραπτό του: Βουλγαρία, Ρωσία, Ιταλία, Ισπανία, Βραζιλία, Αργεντινή …

  40. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ και για τα νεότερα!

  41. cronopiusa said

    Η ασυλία των ταγμάτων εφόδου


    Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
    ήταν τούτος ο παλιολαός…

  42. panavros said

    Καλησπέρα, τι υπέροχο συναίσθημα το ξύπνημα του έρωτα στην ψυχή ενός παιδιού; Τα ματάκια της Ζηνούλας στη φωτογραφία είναι όλα τα λεφτά με την αγνότητα που κοιτάνε.

    Ρε παιδιά σήμερα που πιάσαμε τα ρωσικά ξέρει τελικά κανείς τίποτα για τις μεταφράσεις στον Ντοστιγιέφσκι; Ισχύει οτι ο Άρης Αλεξάνδρου έχει κάνει τις καλύτερες μεταφράσεις; Όντως η Ελένη Μπακοπούλου στις μέρες μας έχει κάνει εξαιρετική δουλειά;

    Άν ξέρει κανείς ας γράψει τίποτα διότι η μετάφραση-και πολύ περισσότερο σε τέτοιους συγγραφείς- είναι σπουδαίο θέμα και δεν είναι τώρα καιροί να πετάμε λεφτά.

  43. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Τελικά ο Νοικοκύρης είχε πολύ σπουδαίο μπαμπά.

    Τον καιρό της Ηγεμονίας στη Σάμο, υπουργός Παιδείας – Υγείας ήταν ο γιατρός Σταματιάδης, φανατικός εσπεραντιστής και πρόεδρος των ελλήνων εσπεραντιστών για πολλά χρόνια. Έτυχε εντελώς συμπτωματικά να τον γνωρίσω στα γραφεία των ελλήνων εσπεραντιστών, κοντά στην Ομόνοια, δυδτυχώς δε θυμάμαι χρονολογία, ήταν δε ακμαιότατος αλλά υπέργηρως. Μου είχε πει με καμάρι, ίσως να ήμουν φοιτητής τότε αλλά δεν τολμάω να το πω μη βγει κανείς και μου πει πως πέθανε πριν το 1962, ότι όταν ήταν υπουργός της Σάμου, είχε βάλει στα σχολεία, παράλληλα με τα τότε γαλλικά, και την εσπεραντο, και ότι σε κάποιο συνέδριο εσπεραντιστών στη Βαρκελώνη, τον συνεχάρη ο Ζάμενχοβ αυτοπροσώπως διότι η Ηγεμονία της Σάμου ήταν το πρώτο (ἐμεινε μάλλον και το μόνο) κράτος που έβαλε την εσπεράντο στο εκπαιδευτικό εγκύκλιο σύστημά του. Επομένως στη Σάμο επί Ηγεμονίας, η εσπεράντο είχε ιδιαίτερα ισχυρό ρεύμα. Γκουγκλίζοντας περί Esperanto από περιέργεια, είδα με έκπληξη ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ασχολούνται με αυτήν, κάνουν μεταφράσεις ή και γράφουν πρωτότυπα κείμενα, κυρίως ποιήματα, μαρικά δε σκαμπρόζικου ή και πορνογραφικού περιεχομένου. Προφανώς κάποιοι κάνουν την πλάκα τους. Επίσης, παρά τις προσπάθειές τους, έχουν εμφανιστεί και σ’ αυτήν παρεκκλίσεις, και μερικά χρειάζονται να μεταφραστούν από τη μια εσπεράντο στην άλλη, αυτό που προσπάθησε ν’ αποφύγει ο Ζάμενχοβ.

    Το Фeдeров ΔΕΝ είναι ρωσικό. Αναμφίβολα επρόκειτο περί Фёдоров. Το ё, όπως είναι γνωστό, φέρει υποχρεωτικά τον τόνο. Η βασική λέξη είναι Фёдор=Θεόδωρος (αν και για τα χρόναι που μιλάμε διέθετε Θ η ρωσική, που λεγόταν feta και προφερόταν όπως το Φ και γι’ αυτό καταργήθηκε) και το ΟΒ είναι η κατάληξη της γενικής πληθυντικού, σημαίνει δε ‘της οικογένειας Фёдор’. Βέβαια ως όνομα πια το χειρίζονται γραμματικά αγνοώντας τη λεπτομέρεια αυτή, δι’ ο η κυρία Фёдоров λεγεται Фёдоровα, που είναι και πάλι γενική ενικού, όπως κάνουμε τα θηλυκά επώνυμα στα ελληνικά. [Αυτό δεν συνηθίζεται σε όλες τις σλάβικες γλώσσες σήμερα].

  44. bernardina said

    Πάναβρε,
    Έτσι δειγματοληπτικά, σου συνιστώ ανεπιφύλακτα το Έγκλημα και Τιμωρία σε μετάφραση Άρη Αλεξάνδρου. Αν, δε, το βρεις και στην έκδοση του Γκοβόστη (1990, δίτομη και μέσα σε καλαίσθητη θήκη), χτύπα την αλύπητα! :-)_

  45. panavros said

    44.Bernardina ευχαριστώ.

  46. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα!

    Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω διαβάσει κριτική για τις νεότερες μεταφράσεις Ντοστογιέφσκι. Και ποιος να τις κρίνει…

  47. cronopiusa said

    καλησπέρα
    Οι νέες μεταφράσεις του Ντοστογιέφσκι, της Έφης Γιαννοπούλου

    Προσωπικά αγαπώ τις μεταφράσεις του σπουδαίου Άρη Αλεξάνδρου

  48. panavros said

    46,47. Σπασίμπα 🙂

  49. Τι γίνεται; Βγήκα να ψωνίσω πρωί πρωί και δεν έχει τίποτα η αγορά; Πότε θα βγουν τα πουλιά; Όταν θα τρέχουμε μέσα στη δουλειά;

  50. sarant said

    47: Κρονοποιούσα, ευχαριστώ.

    49: Ε, πολύ πρωί βγήκες, αφού ξέρεις τι ώρα έρχεται το φρέσκο 🙂

  51. 43 Περί εσπεράντο, μόλις διάβασα αυτό: When boundaries were redrawn after the Napoleonic wars, a dispute arose regarding the border between Prussia and the Netherlands, and a sliver of 3.44 square kilometers became a no man’s land known as Neutral Moresnet. In 1908, German immigrant Wilhelm Molly proposed making the territory into the world’s first Esperanto-speaking state. They rechristened the area Amikejo (literally, “friend-place”) and adopted a national anthem, and the International Esperantist Congress even decided to move its headquarters from The Hague to the new “world capital” of the international language. Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

  52. Γς said

    49:
    Τι γίνεται; Βγήκα να ψωνίσω πρωί πρωί και δεν έχει τίποτα η αγορά; Πότε θα βγουν τα πουλιά;

    Πουλιά; Ντεν καταλαβαίνει:

    In-The early bird gets the worm-mood.

  53. Vouts said

    Kε Νίκο,
    απο οτι καταλαβαινω τα αλλα βιβλια του πατερα σας είναι σε άλλο ύφος έτσι?

  54. sarant said

    Όχι και πολύ διαφορετικό ύφος, νομίζω. Άλλο θέμα, ναι.

  55. ρωσομαθής said

    Στα ρώσικα το όνομα Фёдоров ούτε Φεντέροφ,ούτε Φέντεροφ,ούτε Φιόντοροφ προφέρεται.Η φωνητική μεταγραφή του είναι Φιόνταραφ ,το α κομμένο.Νομίζω ότι οι γλωσσολόγοι το αποκαλούν schwa (ə).Πολλές φορές το ё (γιο) γράφεται χωρίς τις τελείες αλλά πάλι ‘γιο’ προφέρεται.Μια ρωσική λέξη όταν έχει το ё ,εκεί πέφτει πάντα ο τόνος.

  56. ρωσομαθής said

    Το άτονο ο προφέρεται σαν schwa.Η προφορά του άτονου ο ως ο είναι χαρακτηριστική κάποιων διαλέκτων της βόρειας Ρωσίας και ακούγεται πολλή περίεργη στους Ρώσους,σε όσους την έχουν ακούσει.Αυτό που προφανώς συμβαίνει με την μεταγραφή ρωσικών είναι ότι πάντα μετεγράφουν το ο ως ο χωρίς να λαμβάνουν ή ίσως και να μην γνωρίζουν ότι το ο προφέρεται σαν ο μόνο όταν τονίζεται.

  57. Μαρία said

    55
    http://el.forvo.com/word/%D1%84%D1%91%D0%B4%D0%BE%D1%80_%D0%B2%D0%B8%D0%BA%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87_%D1%84%D1%91%D0%B4%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B2/#ru

  58. Λεώνικε, ο Ανακρέων Σταματιάδης πέθανε 96 ετών το 1964, οπότε καλώς θυμάσαι. Τα «γραφεία των ελλήνων εσπεραντιστών κοντά στην Ομόνοια» ήταν, υποθέτω, Αγ. Κωνσταντίνου 6. Εγώ δεν τον πρόλαβα· ήρθα σε επαφή με τον Ελληνικό Εσπεραντικό Σύνδεσμο όταν μετακόμισε σε δικά του γραφεία, Αγ. Μελετίου 54, το 1966, και έμαθα Εσπεράντο από την κόρη του Σταματιάδη, την αλησμόνητη Ζαππίδα Ρωξάνη Μανούσου. Τα περί Ηγεμονίας Σάμου είναι σωστά, μόνο που αργότερα οι εχθροί του Σταματιάδη τον διέβαλαν στον Ηγεμόνα ως μασώνο (που ήταν) και καϊρικό (που δεν ήταν) και ανακλήθηκε το διάταγμα περί υποχρεωτικής διδασκαλίας της γλώσσας στο Γυμνάσιο — και λίγο μετά, η Σάμος ενώθηκε με την Ελλάδα και τελείωσε η ιστορία.

  59. (43) «…είδα με έκπληξη ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ασχολούνται με αυτήν [=την Εσπεράντο], κάνουν μεταφράσεις ή και γράφουν πρωτότυπα κείμενα, κυρίως ποιήματα, μαρικά [sic] δε σκαμπρόζικου ή και πορνογραφικού περιεχομένου. »

    Sciigoj pri ĝia morto estas forte troigitaj [=η είδηση του θανάτου της έχει διογκωθεί πολύ], θα έλεγε ο Μαρκ Τουαίν. Όχι απλώς άνθρωποι, παρά χιλιάδες άνθρωποι! Είναι γεγονός ότι οι οργανωμένοι σύλλογοι με τα εγγεγραμμένα μέλη και τις τακτικές συναντήσεις μάλλον φθίνουν, αλλά χάρη στο Διαδίκτυο ο εσπεραντισμός έχει σαφώς πάρει μια νέα πνοή.

  60. Σχετικά με το όνομα «Ζήνα», ποιά είναι η πιθανότερη «ιστορία της λέξης» ;

  61. sarant said

    Νομίζω πως είναι από το Ζινάιντα, το ελλ. Ζηναΐς (Ζηναΐδα), ορθόδοξη αγία. Αλλά αν πάει στον Δία ή όχι δεν το ξέρω.

  62. tofistiki said

    Με αφορμή το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε, έκανα μιαν ανάρτηση στο Φιστίκι με αποσπάσματα από το βιβλίο του Μίμη Σαραντάκου «Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης», από το κεφάλαιο
    «Η εκμάθηση της ρωσικής και η φιλία με τον Β.Ν. Φεδέρωφ»
    http://wp.me/pwi47-Nk
    Σκοπεύω να κάνω και μιαν ακόμα, αφιερωμένη στο λεύκωμα, αλλά ψάχνω ακόμα μερικά στοιχεία για την Ζήνα…

  63. 60-61 Ζίνα από το Ζινάιντα και στην «Καρδιά του σκύλου», του Μπουλγκάκοφ.

  64. sarant said

    62: Μπράβο, πολύ καλό! Μου φαίνεται τις άλλες Τρίτες θα βάζω κομματια από αυτό το βιβλίο!

  65. π2 said

    61: Στον Δία πάει. Η ρίζα έχει δώσει πολλά χαρακτηριστικά θεοφορικά ονόματα (Ζηνόδοτος, Ζηνοβία, Ζηνόδωρος, Ζηνοφάνης).

  66. sarant said

    65: Δεν την είχα βρει σε πολύ αρχαία και είχα αμφιβολία, αλλά κακώς.

  67. π2 said

    2ος μ.Χ. σε παγανιστικά συμφραζόμενα, ενώ η αγία υποτίθεται πως ήταν ξαδέρφη του Παύλου (γι’ αυτήν όμως έχω επιφυλάξεις, γιατί δεν ξέρω τις πηγές και γιατί θεοφορικό όνομα που παραπέμπει στον Δία δεν είναι ακριβώς κομιλφό για καθώς πρέπει Εβραία).

  68. tofistiki said

    Καλημέρα! Εκανα μια ανάρτηση στο Φιστίκι για το λεύκωμα “Πρωτινά σπίτια-Κάστρο Μυτιλήνης- πινελιές και πενάκι” που εξέδωσε η Ζήνα Φεδέρωφ με έργα του πατέρα της, Βόρη Φεδέρωφ. Υπάρχεισύνδεσμος απ’όπου μπορείτε να το κατεβάσετε όλο ή απλώς να δείτε τις εικόνες.
    http://wp.me/pwi47-Mb

  69. sarant said

    Α, πολύ ωραία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: