Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεζεδάκια της Παπαντής

Posted by sarant στο 2 Φεβρουαρίου, 2014


Κανονικά τα μεζεδάκια θα τα σερβίραμε χτες, που είναι Σάββατο, χτες όμως ήταν πρωτομηνιά, οπότε είχαμε το καθιερωμένο μηνολόγιο, κι έτσι το μηνολόγιο εκτόπισε τα μεζεδάκια και τα μεζεδάκια μπαίνουν σήμερα και εκτοπίζουν το φιλολογικό-λογοτεχνικό άρθρο που έχουμε συνήθως τις Κυριακές. Κι επειδή το 2014 δεν είναι δίσεκτο, κάτι ανάλογο θα έχουμε και τον Μάρτη, αφού η πρωτομηνιά πέφτει πάλι Σάββατο. Οπότε τα μεζεδάκια δημοσιεύονται κατ΄εξαίρεση σήμερα, 2 του μηνός, που είναι της Υπαπαντής του Κυρίου, ή αλλιώς, στα λαϊκά, της Παπαντής ή και Παναγιάς της Παπαντής.

* Το πρώτο μεζεδάκι μας είναι λίγο παλιότερο, αλλά την προηγούμενη βδομάδα, που έπρεπε να το σερβίρω, το ξέχασα στο ψυγείο. Σε άρθρο της στο bookpress.gr, η Σώτη Τριανταφύλλου απολογείται που άργησε να ανακαλύψει τον Στ. Ράμφο και εξηγεί ότι γι’ αυτό έφταιγαν οι προκαταλήψεις της, μεταξύ των οποίων ήταν και η αντιπάθειά της για «εκείνη την επιτηδευμένη του βαρεία στο ρο». Ο Ράμφος βέβαια τυπώνει τα έργα του σε πολυτονικό, αλλά βαρεία πάνω στο ρο δεν νομίζω να βάζει: η βαρεία, σε γενικές γραμμές, μπαίνει σε φωνήεντα, και μάλιστα μόνο όταν βρίσκονται στη λήγουσα της λέξης. Η αγαπητή Σώτη εννοεί τη δασεία, η οποία στα αρχαία κείμενα και στο χάρντκορ πολυτονικό μπαίνει στο αρκτικό ρο (), δηλαδή όταν το ρο βρίσκεται στην αρχή των λέξεων, επειδή στα πολύ παλιά χρόνια το ρο στην αρχή της λέξης προφερόταν, φαίνεται, με μια δασύτητα, και γι’ αυτό σε μερικές ξένες γλώσσες βλέπουμε τα ελληνικά δάνεια που αρχίζουν από ρο να γράφονται με rh (rhythm, ας πούμε).

antirrΌταν το ρο βρισκόταν στη μέση της λέξης δεν έπαιρνε δασεία, εκτός αν τύχαινε διπλό ρο, οπότε το πρώτο από τα δύο έπαιρνε ψιλή και το άλλο δασεία, όπως στην εικόνα (παρμένη από ένα βιβλίο του 1850), αλλά σήμερα αυτό το στολίδι μόνο οι εντελώς χάρντκορ πολυτονιστές το χρησιμοποιούν (απορώ πάντως πώς θα το περιέγραφε αυτό η Σώτη!)

* Ένα μικρό από τα Νέα, στο ρεπορτάζ για την κλήρωση των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου: Πρωτοεμφανιζόμενη στη διοργάνωση θα είναι η εθνική ομάδα του Γιβραλτάρ για την οποία υπάρχει περιορισμός να κληρωθεί με την Ισπανία. Το ίδιο ισχύει για το Αζερμπαϊτζάν με την Αρμενία. Υπάρχει περιορισμός να κληρωθεί σημαίνει ότι πρέπει, καλά και σώνει, να κληρωθεί μαζί της, κάτι που ασφαλώς δεν ισχύει αν δούμε ότι «το ίδιο ισχύει» για Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν. Ασφαλώς, αυτό που εννοούν είναι ότι υπάρχει ο περιορισμός να μην κληρωθούν στον ίδιο όμιλο οι δυο ομάδες. Παναπεί, το πραγματικό νόημα αντιστρέφεται -αλλά θα μου πείτε, αυτό το κάνουν τα Νέα και στην ειδησεογραφία τους.

* Πάλι από τα Νέα, αλλά και από πάμπολλους άλλους ιστότοπους ένα πολύ συνηθισμένο λάθος, ορθογραφικό αλλά εκνευριστικό. Βρέθηκε, λέει, «οπλισμός βαρέΩς τύπου» μέσα στο πορτμπαγκάζ αυτοκινήτου στο Παλιό Φάληρο (πολύ κοντά στο σπίτι μου μάλιστα). Όμως το «βαρέως» με ωμέγα είναι επίρρημα -το φέρω βαρέως να βλέπω συνεχώς αυτό το λάθος. Εδώ έχουμε επίθετο (το βλέπουμε κιόλας: ακολουθεί ουσιαστικό), άρα ΔΕΝ βάζουμε ωμέγα. Βαρέος τύπου· αφού θεωρούμε αναπόφευκτα τέτοια απολιθώματα, ας τα γράφουμε σωστά.

* Ένας φίλος μου έστειλε λινκ προς την εξής είδηση: Χιλιάδες αυθεντικά ελληνικά ονόματα της αρχαιότητας στο δοκίμιό του συγγραφέα Ν. Μπουσουλέγκας. Ακλισιά βέβαια, που μπορεί να είναι και τυπογραφικό λάθος, αλλά το ωραίο ήταν το σχόλιό του: Λιθουανός από τη Θεσσαλονίκη έγραψε δοκιμιό!

* Κι άλλος φίλος μού έστειλε μεζεδάκι με έξυπνο σχόλιο. Συγκεκριμένα, ο φίλος μου επισημαίνει παραπολιτικό άρθρο στα Νέα που ξεκινάει ως εξής: Υπάρχει μια κλασική ελληνική παροιμία που λέει (σε παράφραση) «όλα του γάμου δύσκολα και η νύφη… σε ενδιαφέρουσα». Το σχόλιο του φίλου μου:
«Και γιατί παρακαλώ σε παράφραση; Τόσο χυδαίο είναι το «γκαστρωμένη»; Περισσότερο χυδαίο από τον συντάκτη δηλαδή;» Έλα ντε!

* Ένας από τους παλιούς μεγάλους δωρητές του ιστολογίου σε μεζεδάκια και μαργαριτάρια, ο Χρ. Μιχαηλίδης (παραλίγο βραβευμένος με το βραβείο Τσαπατσούλιτζερ) ξαναχτυπά με άρθρο στο protagon, στο οποίο καταγγέλλει την κινεζική κυβέρνηση, η οποία έχει, λέει, τοποθετήσει στην πλατεία Τιεν Αν Μεν γιγαντιαίες οθόνες όπου προβάλλονται ειδυλλιακά τοπία με τον ήλιο να ανατέλλει λαμπρός, για να κρύβεται η ρύπανση του πραγματικού ουρανού. Πρόκειται για έναν εξωφρενικό μύθο, που έχει ανασκευαστεί εδώ και αρκετές μέρες (λες και χρειαζόταν ανασκευή). Οι οθόνες δείχνουν διαφημιστικές τουριστικές φωτογραφίες από μια περιοχή στη Νότια Κίνα. Όπως λέει και το δεύτερο άρθρο, οι δυτικοί είναι πρόθυμοι να χάψουν οποιαδήποτε εξωφρενική ιστορία έρχεται από την Κίνα…

* Μια είδηση που κυκλοφόρησε πολύ χτες, αλλά μόνο σε αναξιόπιστους ιστοτόπους, είναι και η «τεράστια νίκη» του Νότη Μαριά των ΑΝΕΛ. Συγκεκριμένα: Μία τεράστιας σημασίας απόφαση για την Ελλάδα και τον λαό της κατάφερε να αποσπάσει πριν από λίγο από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Νότης Μαριάς. … η Ολομέλεια έκανε δεκτή την τροπολογία που κατέθεσε χθες στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου για άρση ασυλίας των εκπροσώπων της Τρόικας σε όλες τις χώρες που έχουν επιβληθεί μνημόνια.

Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Αφενός, η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν συνεδρίαζε την προηγούμενη εβδομάδα αλλά θα αρχίσει από Δευτέρα. Κι έπειτα, ο Νότης Μαριάς δεν είναι βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, άλλωστε κανείς από το κόμμα του δεν είναι διότι δεν είχε ιδρυθεί το 2009 που έγιναν οι προηγούμενες ευρωεκλογές, οπότε δεν θα μπορούσε να «καταθέσει τροπολογία». Προφανώς πρόκειται όχι για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά για την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, που είναι όργανο εντελώς διαφορετικό, που δεν έχει σχέση με την ΕΕ.

* Κι άλλη μια περίεργη είδηση με ευρωπαϊκό χρώμα. Σύμφωνα με άρθρο του nooz.gr, Στις 25 Μαΐου, με τροπολογία που θα καταθέσει στη Βουλή, προσδιορίζεται να διεξαχθούν οι Ευρωεκλογές,όπως ανακοινώνει στο Βήμα της Κυριακής ο  υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Μιχελάκης. Συγνώμη, αλλά αυτό δεν λέγεται δημοσιογραφία. Το ότι οι ευρωεκλογές θα διεξαχθούν στις 25 Μαΐου έχει αποφασιστεί εδώ και πολλά χρόνια και, ούτως ή άλλως, είναι μια απόφαση που λαμβάνεται από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και όχι βέβαια από το κοινοβούλιο ενός κράτους-μέλους, και μάλιστα με… τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο λίγους μήνες πριν από τη διεξαγωγή τους!

Αυτό που θα αποφασιστεί με την τροπολογία είναι να διεξαχθεί ο πρώτος γύρος των ελληνικών αυτοδιοικητικών εκλογών στις 18 Μαΐου και ο δεύτερος στις 25 Μαΐου, μαζί με τις ευρωεκλογές, αντίθετα με την πρόβλεψη του νομοθέτη στον Καλλικράτη, βάσει της οποίας θα είχαμε τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών στις 25 Μαΐου μαζί με τις ευρωπαϊκές εκλογές. Η αλλαγή αυτή γίνεται προφανώς επειδή η κυβέρνηση εκτιμά ότι ίσως μετριαστεί η προδιαγραφόμενη ήττα της στις ευρωπαϊκές εκλογές με τον τρόπο αυτό, αφού αν έχει κάποια καλά αποτελέσματα στις περιφερειακές εκλογές θα δημιουργήσει κλίμα νίκης -και φυσικά σύσσωμη η αντιπολίτευση επικρίνει την πρόταση, όπως και πολλές προσωπικότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ωστόσο, το τερτίπι αυτό δεν οδηγεί μόνο σε σπατάλη (αφού σε κάποιες περιφέρειες και δήμους μπορεί θεωρητικά να μη χρειαστεί δεύτερος γύρος, οπότε θα στηθούν άδικα κάλπες μόνο για τις ευρωεκλογές), αλλά λειτουργεί και αντιευρωπαϊκά. Εννοώ ότι πολλοί ετεροδημότες που δεν έχουν χρόνο ή χρήματα για δύο μεταβάσεις στην εκλογική τους περιφέρεια, θα προτιμήσουν να ψηφίσουν μόνο στον πρώτο γύρο (διότι τότε καθορίζεται η εκλογή των δημοτικών συμβούλων) και δεν θα κάνουν το δεύτερο ταξίδι, ειδικά αν ο συνδυασμός της προτίμησής τους έχει αποκλειστεί από τον δεύτερο γύρο, κι έτσι δεν θα ψηφίσουν στις ευρωπαϊκές εκλογές -κι ας είναι η συμμετοχή το μεγάλο διακύβευμα, σύμφωνα με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Θα μου πείτε, εδώ ο κ. Σαμαράς το 1993 δεν δίστασε να σαμποτάρει τη συνεννόηση με τη γειτονική χώρα για να χτίσει την προσωπική του καριέρα, θα ενδιαφερθεί για την ευρωπαϊκή οικοδόμηση αν είναι να κερδίσει καμιά ποσοστιαία μονάδα;

* Η γενικομανία της εβδομάδας, από τον υπουργό Οικονομικών ο οποίος, αν αποδόθηκαν σωστά οι δηλώσεις του, φέρεται να είπε ότι το πρόβλημα του δημοσιονομικού κενού «έχει λυθεί με τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης». Δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που λέει, ξέρω όμως ότι το ρήμα επιδέχομαι δεν επιδέχεται σύνταξη με γενική.

* Η δεύτερη γενικομανία της εβδομάδας, από τον εκφωνητή του Μέγκα στο βραδινό δελτίο ειδήσεων της Παρασκευής, όπου είπε το φοβερό «να αντεπεξέλθουν των υποχρεώσεων» (αντί: στις υποχρεώσεις). Αν για κάθε τέτοια κοτσάνα πλήρωναν ένα λεπτό του ευρώ στους κληρονόμους του Μποστ, οι γιοι του θα ήταν τώρα εκατομμυριούχοι.

* Μια στιγμή μπορεί να φαίνεται πως διαρκεί μια αιωνιότητα, και μια μέρα μπορεί να περάσει σαν ένα λεπτό, αλλά πόσο διαρκούν δυο χρόνια; Διαβάζω στο ‘Εθνος ότι ο Σπύρος Ευαγγελάτος σε μια ομιλία του θέλησε «να μεταφέρει τη δόξα της Λυρικής όσο στεγαζόταν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, τις δεκαετίες 1955-57». Άρα, δυο χρόνια κρατούν όσο μια δεκαετία ή ίσως μερικές δεκαετίες.

* Αυτή την ακλισιά, που μου την έστειλε φίλος, δεν την είχα ξαναδεί: αγναντεύοντας την εντυπωσιακή οροσειρά των Τζουμέρκα. Όπως ίσως ξέρετε, τα Τζουμέρκα είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του ποιητής Γιώργος Κοτζιούλας, που είναι παιδί της Πλατανούσα.

* Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύτηκε σε πολλούς ιστοτόπους (π.χ. εδώ) «ο καρκίνος προτιμά τέσσερις νομούς της Μακεδονίας». Δεδομένου ότι ο ένας από αυτούς είναι ο νομός Καρδίτσας, θα πρόκειται για τη Μεγάλη Μακεδονία, που ξεκινάει από τον Σπερχειό και φτάνει μέχρι τον Έβρο.

* Το κύριο άρθρο (εντιτόριαλ ελληνιστί) του περιοδικού The Books Journal (δεν υπάρχει ονλάιν, παρά μόνο στο Φέισμπουκ, ενώ το απόσπασμα παρατίθεται και σε επικριτικό άρθρο του Χρήστου Νάτση στο Unfollow) ξεκινάει ως εξής: Ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασε η ελληνική κυβέρνηση στη στιγματισθείσα ως απάνθρωπη από δυνάμεις του λιμενικού αντιμετώπιση των μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους στο Φαρμακονήσι προσπαθώντας να περάσουν στον «παράδεισο», είναι απαράδεκτη.

Από ποιον στιγματίστηκε ως απάνθρωπη η αντιμετώπιση; Προφανώς από τις δυνάμεις του λιμενικού, άλλος τρόπος να διαβαστεί η τερατώδης αυτή πρόταση δεν υπάρχει. Όλα τα ‘χε η Μαριορή, το υπερβατό τη μάρανε! Κι αυτά τα κάκιστα ελληνικά τα διαβάζουμε στο κύριο άρθρο ενός (οΘντκ) ποιοτικού περιοδικού που έχει ως αντικείμενο, τάχαμ, το βιβλίο! Και σαν να μην έφτανε αυτό, όπως ο κολυμβητής που κάνει μακροβούτι καμιά φορά χάνει τον προσανατολισμό του όσο βρίσκεται μέσα στη θάλασσα και βγαίνει σε άλλο σημείο από εκείνο που σχεδίαζε, έτσι κι ο συντάκτης του άρθρου, μόλις τελειώνει το θηριώδες μακροβούτι του έχει ξεχάσει με ποιο ουσιαστικό έχει ξεκινήσει, κι έτσι καταλήγει: είναι απαράδεκτη. Ο τρόπος … είναι απαράδεκτη, αν προσέξατε!

Καλή Κυριακή να έχετε κι άλλο κακό να μη μας βρει!

131 Σχόλια to “Μεζεδάκια της Παπαντής”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Ακου σε ενδιαφέρουσα..

    Όλα του γάμου δύσκολα και η νύφη εγκυμονούσα

  2. Αρκεσινεύς said

    Καλή σας μέρα.

    Πολύ ωραία, αλλά το τελευταίο ολοκληρώνει το γεύμα αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση.

  3. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη, λέγαν οι παλιοί.

    «χάρντκορ πολυτονικό», «αυτό το στολίδι μόνο οι εντελώς χάρντκορ πολυτονιστές το χρησιμοποιούν»;
    Αυτά που μόλις έγραψες, θα τα πληρώσεις! :mrgreen:

  4. Αρκεσινεύς said

    . γγαστρωμένη που τη θέλει το ΛΚΝ !!

  5. dr7x said

    Μπορεί να μην άντεχε
    να γράψει γγαστρωμένη… 😉

    Καλημέρα!

  6. Νεο Kid Στο Block said

    Εγω αυτο που δεν καταλαβα ειναι γιατι αποτελει τεραστια νικη του λαου η αρση ασυλιας των τροικανων; μας ειχαν συζητησει και ασυλο εκτος απ τα βρακια μας; μυστηρια πραματα…

  7. Αρκεσινεύς said

    >>>Παναγιάς της Παπαντής.

    Η δεσποτική γιορτή που έγινε θεομητορική. Τα έχουμε ξαναγράψει.
    Έτσι και στο χωριό μου,για το εκκλησάκι, κοντά στο πατρικό.Μάλιστα αυτός που τη φωτολοούσε, μακαρίτης τώρα, είχε ονομαστεί Παναγιώτης και γιόρταζε σαν σήμερα.

  8. Αρκεσινεύς said

    5. Σωστά!

  9. spiral architect said

    Κατά τη γνώμη μου, τα μεζεδάκια της βδομάδας ήταν τα πονήματα-μαθήματα περί υπεραξίας του διαφημιστή και γουόναμπι πολιτικού και φιλοσόφου Θάνου Τζήμερου:

    Μάθημα 1ον: O Mαρξ, ο Μήτρογλου και η θεωρία της υπεραξίας
    Μάθημα 2ον: Φάε λάδι κι έλα βράδυ
    Μάθημα 3ον: Το πρόβλημα του Θάνου, ο Μήτσος και πως ο τελευταίος θα μοιράσει τα κέρδη του με τις καμαριέρες
    (έπεται συνέχεια)

  10. Bonjours !

    Μακαρίτης πλέον ένας φίλος μου που ζούσε στη Ν.Υ. μου έλεγε πως οι ελληνικές εφημερίδες παραπληροφορούν αντί να ενημερώνουν. Τα πολλά παραδείγματα από τα «έγκριτα» Νέα μου τον θύμισαν.
    Κορυφαίο μεζεδάκι οι δεκαετίες 1955-57, άλλοι παίρνουν τόνους ελεσντί για να πετύχουν τέτοιες χρονοκαμπυλώσεις.
    Η Σώτη (πολύ σοφά έκοψε το -ρία, σαν ευφημισμό) φαίνεται πως δημοσιογραφίζει, δηλαδή να γράφει για πράγματα που δεν δεν έχει ιδέα.

  11. Γς said

    >όπως ο κολυμβητής που κάνει μακροβούτι καμιά φορά

    Οπως ο μπάρμπας μου

  12. Αρκεσινεύς said

    σχετικοάσχετο με τις ενδιαφέρουσες του μεζεδακίου

    http://www.tanea.gr/news/greece/article/5080914/epta-mhnwn-egkyos-kai-theriza-sto-xwrafi/

  13. spiral architect said

    @12: Ηθικόν δίδαγμα:
    Οι γυναίκες οφείλουν να γεννούν στο σπίτι, αλά Call the Midwife, γιατί τα μαιευτήρια μάς τελείωσαν και ο θεός να μας βοηθήσει.

  14. Το »ανταπεξέρχεται των υποχρεώσεων» το είπε, μάλιστα, δύο φορές συνεχόμενα.

  15. spiral architect said

    @12: Άσε δε, που κατά το σχόλιο … «και τωρα οι ελληνιδες δεν κανουν παιδια καθολου γιατι ειναι ειναι κακομαθημενες και ψαχνουν τον τελειο αντρα.ελλαδα τελος»
    Οϊμέ κι αμάν-αμάν! 😛

  16. »αντΕ» ή »αντΑ», δε θυμάμαι. Το »των» μού χτύπησε.

  17. spypan said

    Σχετικά με τη δασεία στο ρο.
    Είναι εντυπωσιακό ότι στα πορτογαλικά διατηρείται ακόμη σήμερα η διαφοροποίηση της προφοράς του ρο όταν βρίσκεται στην αρχή της λέξης ή όταν είναι διπλό στη μέση. Ενώ το απλό ρο ανάμεσα σε δύο φωνήεντα προφέρεται ακριβώς όπως το ρο στα ελληνικά (με απλό χτύπημα της γλώσσας στον ουρανίσκο), το αρκτικό ρο και το διπλό στη μέση της λέξης προφέρονται (ανάλογα με την περιοχή) είτε λαρρυγγικά (ήχος μεταξύ γάμα και χι) είτε σαν παρατεταμένο ρο (με πολλαπλά χτυπήματα της γλώσσας στον ουρανίσκο). ΄Ετσι, ενώ το caro (ακριβός) προφέρεται «κάρου», τα carro (αμάξι) και rio (ποτάμι) προφέρονται «κάγου» και «γίου».

  18. Γς said

    >Καλή Κυριακή να έχετε κι άλλο κακό να μη μας βρει!

    Το λέγαν «Άγια Κυριακή»
    εκείνο το καΐκι
    που στη σκλαβιά, στην κατοχή
    δούλευε στη διαφυγή,
    πάλευε για τη νίκη.

    Αλεξάνδρεια Ραφήνα
    πήγαινε τα χρόνια εκείνα

    Λέγεται ότι το «Αγία Κυριακή» αφέθηκε να σαπίσει εδώ στη στη Ραφήνα.

  19. physicist said

    Καλημέρα!

    Εφόσον αληθεύει η πληροφορία, νομίζω ότι η μετάφραση (ακριβέστερα: η διερμηνεία) του ονόματος «Τσίπρας» σε «Κύπρος» είναι το αγκωνάρι της εβδομάδας. Από την άλλη, έχουμε πήξει πλέον τόσο στις μπαρούφες και στην παραπληροφόρηση ώστε δεν είμαι βέβαιος (φταίει και η απόσταση) ότι είναι αλήθεια. Δεν άκουσα την δήλωση του κ. Κάρας, τι γλώσσα μιλούσε; Μάλλον Γερμανικά, φαντάζομαι (Τσίπρας-Τσύπερν) αλλά και πάλι, που να πάρει και να σηκώσει …

  20. Μίλαγε, λέει, αγγλικά με πολύ βαριά γερμανική προφορά…

  21. …και καλημέρα, βέβαια! 🙂

  22. Καλημέρα
    18 Πάντως ο γιος του καϊκτσή εκείνου, ζούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια στη Δραπετσώνα. Δεν ξέρω τι γίνεται, αφού πέθανε ο πεθερός μου που ήταν φίλοι.

    «περιορισμός να κληρωθεί»: κλασσικός τρόμος διπλής άρνησης. Σου λέει, αφού είναι περιορισμός έχει το αρνητικό μέσα του. Άρα δεν μπορεί να μπει και δεύτερο αρνητικό 🙂 (σίγουρα, μπαμπά του γλώσσα δεν μιλάει).

  23. physicist said

    #21. — Καλημέρα, Δύτη!

    Είδα ένα γιουτουμπάκι του κ. Κάρας, σε άλλη φάση, να μιλάει αγγλικά και όντως η προφορά του είναι βαριά αυστριακή. Ωστόσο, η δικαιολογία είναι για τα πανηγύρια.

  24. Γς said

    19:
    Ασχετο αλλά σιγά μην μπορώ να το κρατήσω μέσα μου τώρα με το «Τσίπρας Κύπρος»
    Είναι και Κίπρις Γκίπρις κλπ για το Κύπρος.

    -Ητανε κι ένας έλληνας. Μου λέει η συγχωρεμένη κυρά για ένα πάρτι στο Χιούστον.
    -Βραζιλιάνος, συνάδελφός μου.
    -Μωρέ Ελληνας είναι.

    Του το λέω την άλλη μέρα.
    -Ναι ο παππούς του ήταν Κύπριος. Και το επίθετό του Κίμπρι ή κάπως έτσι.

    -Σάϊπρες, η Κύπρος!
    Είχα πέσει σε συνακρόαση και τις άκουγα.
    -Κυπαρίσσι κορίτσια.

    Δεν το πίστευαν. Και ανέλαβα να το εξηγήσω σε μια από αυτές, από κοντά.

    Και κράτησε αυτό σαράντα χρόνια. Και κρτάει ακόμα. Και θα κρατήσει μέχρι τα κυπαρισσάκια
    ;(

  25. Μανώλης said

    Κι όμως , η κ. Σώτη έχει αναλυτικώς επιχειρηματολογήσει υπέρ της συνέχισης διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών, δηλαδή εμφανίστηκε ως ειδική πάνω σε ένα θέμα που προφανέστατα αγνούσε. http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=27587 . Είπε κανείς τίποτε για τους «δήθεν»;

  26. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5: Πολύ πιθανό!

    16: Κι εγώ δεν θυμάμαι, νομίζω «αντε». Είπε «σωστά» αυτό που οι πολλοί κάνουν «λάθος» και έκανε το λάθος μόνος του.

    19: Και να δεις ότι το ξέχασα παρόλο που το είχα συζητήσει στη Λεξιλογία. Αφού είδες το βιντεάκι ξέρεις την προφορά του Κάρας (όχι ότι ο Γάλλος μιλούσε καλύτερα αγγλικά). Το Tsipras το προφέρει Σίπρας, αν άκουσα καλά -αλλά και πάλι η διερμηνέας τα θαλάσσωσε.

  27. physicist said

    #26(γ). — Πέρα απ’ το συγκεκριμένο που είναι όντως χοντρό, το να βάζεις τους διερμηνείς στο στρες όχι μόνο να διερμηνεύουν αλλά και να αποκρυπτογραφούν την προφορά που έχει ο καθένας στα αγγλικά πάει πολύ. Ας μιλούσε ο ένας στα αυστρογερμανικά του κι ο άλλος στα γαλλικά ρε παιδιά, κι ας ήταν η διερμηνεία από τα γερμανικά/γαλλικά στη γλώσσα μας. Η όλη κατάσταση θυμίζει κακοπαιγμένη φάρσα.

    Θυμήθηκα τώρα και τον κ. Günther Öttinger, πρώην πρωθυπουργό της Βάδης-Βυρττεμβέργης, που μαστίγωνε στις ομιλίες του όσους δεν ξέρουν καλά αγγλικά όταν ήταν αφεντικό στη Στουττγάρδη. Μετά έχασε τις εκλογές και τον παρκάρανε Επίτροπο στις Βρυξέλλες. Άνοιξε το στοματάκι του να μιλήσει αγγλικά και γέλασε και το παρδαλό κατσίκι.

  28. physicist said

    … σκέψου δηλαδή να μην τα διάβαζε κιόλας.

  29. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Καλημέρα,
    συνοφρυωμένη (η μέρα)
    «Καλοκαιριά της Παπαντής,Μαρτιάτικος χειμώνας»άρα καλό Μάρτη θα έχουμε,τουλάχιστον εδώ

    >>Τόσο χυδαίο είναι το “γκαστρωμένη”;
    Επικύνδινη στην υπόμνηση: Οι νύχτες είναι γκαστρωμένες

  30. spiral architect said

    @29: Όπως και κάποτε η κάλπη ήταν επίσης γκαστρωμένη.
    (κατά Χαρ. Φλωράκη,πρώην ΓΓ τουΚΚΕ)

  31. ΠΑΝΟΣ said

    Εγώ ευτυχώς ανακάλυψα νωρίς τον Ράμφο.Και έφυγα τροχάδην.
    Η μεταφράστρια τα θαλάσσωσε κι ο Κάρας έφερε θαλασσοταραχή.

  32. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    30. Ακριβώς 🙂 Η νύχτα βγάζει γούμενο κ η αυγή μητροπολίτη

  33. «Απουσία εν ισχύει αντιλυσσικού εμβολιασμοί και μη τοποθέτησης της μεταλλικής κονκάρδας»
    «παράλειψη λήψης μέτρων πρόληψης της εξόδου του σκύλου 300 ευρώ»
    κι άλλα οραία εδώ
    (θλιβερά και τα σχόλια…)

  34. Γς said

    30:
    Τι μαθαίνει κανείς… Για λέγε

  35. Να ρωτήσω κάτι μια που γιατροί και γιατροί των λέξεων υπάρχουν εδώ μέσα : αυτή την τερατώδη λήξη βαρηκοΐα ποιός την λανσάρισε ; κι αυτό το ήτα πως προκύπτει (εκτός από το έτσι του κάπνισε )

  36. spiral architect said

    @34: Σιγά μη δεν το’ χεις ακούσει! Εσύ ξέρεις, τι ατάκες είχε πει ο Παπάγος και δεν θυμάσαι τη χαρακτηριστικότερη ατάκα του Χαρίλαου Φλωράκη;
    (μαζί με τα «ζαγάρια» και «τ’ απόσκια») 😀

  37. Γς said

    36:
    «Πρόκαμα» και παλιότερους

  38. Και για να καταλάβεις τη σοβαρότητα, τη μεθοδικότητα και την υποκρισία των συνευρωπαίων, οι εκλογές έπρεπε να γίνουν το τετραήμερο 5-8 Ιουνίου, όπως και το 09. Όμως, τότε τύχαινε μόνο σε εμάς και τους κουμπάρους αδερφούς να ακολουθούσε του Αγίου Πνεύματος, ενώ τώρα χαλούσε η σούπα του τριήμερου σχεδόν για όλους τους συμπολίτες. Οπότε, μετάθεση στο Μάιο.

  39. spiral architect said

    @33: Η έξοδος του σκύλου.
    Θεϊκό! 😀

  40. physicist said

    #38. — !!!

    Εκείνο πάλι το Committees Committee on Constitutional Affairs δεν το κατάλαβα. Επιτροπή Επιτροπών για Συνταγματικές Υποθέσεις, Υπερεπιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων;

  41. Μιχαλιός said

    35. Βαρυήκοος ήδη στον Ιπποκράτη, βαρυηκοϊα στο Γαληνό. Δε χρειάζονται γιατροί, αρκούν τα λεξικά.

  42. 40β: Ίσως αρχικά να ήταν Committees: Committee… και να χάθηκε στο δρόμο η άνω και κάτω τελεία.

  43. Γς said

    39:
    >Μη κατοχή ενημερωμένου και θεωρημένου βιβλιαρίου υγείας ή διαβατηρίου 300 ευρώ.

    Τη λέγαμε, όπως την λέγαμε τη σκύλα μας (Γερμανικό ποιμενικό), και σιγά μην καταλαβαίνανε τα παιδιά.

    Κτηνίατρος: -Ονομα;
    Τα παιδιά: -Λυσάξ!
    Κτηνίατρος, που γύρισε και με κοίταξε αυστηρά, που γέλαγα κιόλας:
    -Σαξ!
    -Λίζα! του είπα.

    Και κλείσαμε

  44. # 41

    Εχω την αίσθηση πως βαρυηκοία ( όχι βαρυηκοΐα ) διαφέρει από το βαρηκοΐα
    ΅

  45. Γς said

    44:
    κι είναι κι ένας εδώ μέσα που έχει τ΄ όνομα (επίθετο) κι αρχίζει να έχει και τη χάρη…

  46. Μιχαλιός said

    Επανορθώνω, και το ουσιαστικό επίσης είναι του Ιπποκράτη: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:abo:tlg,0627,012:3:17&lang=original

  47. Μια παροιμία: τς Παπαντής, κι τα γουμάρια σκόλ.
    Κι ένα στιχάκι: Παπαντούλα, Παπαντούλα, μου ‘χεις κάψει την καρδούλα.

  48. spiral architect said

    @47: Τι λέει το πρώτο; 🙄

  49. physicist said

    #42. — Ναι, αυτή είναι μία εξήγηση.

    —-

    Φαντάζομαι όσοι από εδώ έχουν εμπειρία με τις Βρυξέλλες θα έχουν έρθει αντιμέτωποι με τον εξής γερμανοαγγλικό τραγέλαφο: η Επιτροπή στα γερμανικά λέγεται (εκτός από Ausschuss), das Kommitee, και βέβαια die Kommission. Αμέτρητες φορές έχω συγκρατήσει τα γέλια μου όταν Γερμανοί συνάδελφοι με τους οποίους συζητάμε για τη συγκρότηση μιας Επιτροπής λένε «first of all, we must all agree on the commission».

  50. stratosbg said

    «Κανονικά τα μεζεδάκια θα τα σερβίραμε χθες, που ΕΙΝΑΙ Σάββατο», στέκει αυτό ;;

  51. #48
    Συγγνώμη. Την ημέρα της Υπαπαντής και τα γαϊδούρια ξεκουράζονται (σκόλ<σχόλ< σχόλη). Θέλει να δείξει ότι είναι τόσο μεγάλη γιορτή που πρέπει όλη να γιορτάσουν, χωρίς εργασίες. Από την άλλη, η παροιμία ίσως να βγήκε ακριβώς επειδή ο κόσμος δεν έδινε και τόση σημασία σε αυτή την γιορτή-αργία και πήγαιναν όλοι στα χωράφια για δουλειές.

  52. gmich said

    Μάλλον κόλλησα το «μικρόβιο» της γλωσσολογίας. Διαβάζοντας το άρθρο του Χρήστου Νάτση στο unfollow.com.gr στην αρχή νόμισα ότι δυνάμεις του λιμενικού στιγμάτισαν τον απάνθρωπο τρόπο με τον οποίο η Κυβέρνηση αντέδρασε στην αντιμετώπιση των ανθρώπων στο Φαρμακονήσι. Σταμάτησα το διάβασμα . και αναφώνησα . Μπράβο στο Λιμενικό! Υπάρχουν δυνάμεις που καταγγέλλουν τον απάνθρωπο τρόπο. Κάτι όμως δεν πήγαινε καλά. Το ξαναδιάβασα και τότε πρόσεξα ότι «ο τρόπος …είναι… απαράδεκτη» . Δεν συνέχισα το διάβασμα. Περισσότερο με απασχόλησε η σύνταξη της πρότασης. Περίμενα να το δω να σερβίρεται στα σαββατιάτικα μεζεδάκια σου. Σήμερα Κυριακή ολοκλήρωσα την ανάγνωση του άρθρου του Χ. Νάτση

  53. #51
    Παρόραμα: όλοι

  54. spiral architect said

    @50: Δίκιο έχει ο ιστολογιοσυλλέκτης. 😉

  55. spiral architect said

    … ευχαριστώ Γρηγόρη. 🙂

  56. Γς said

    Μεζεδάκια της Παπαντής.

    «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα»
    Το είπε ο Συμεών την μέρα της Υπαπαντής.

    Και η ιστορία με τον Συμεών την μετάφραση των εβδομήκοντα και την Υπαπαντή είναι από μόνη της μεζεδάκι της ιστορίας.

  57. sarant said

    25: Καλά λέτε, δεν το θυμόμουν!

    35: Το α του ακούω τρέπεται σε η λόγω του νόμου του Βακερνάγκελ (έκτασις εν συνθέσει)

    50: Όχι, είναι λάθος μου.

  58. sarant said

    52: Η κοτσάνα δεν είναι του Νάτση, είναι του Books Journal, να το γράψουμε να μην παρεξηγηθούμε 🙂

  59. costisone said

    Νίκο, σε ευχαριστώ για την απάντηση στο προηγούμενο «άσχετο» ερώτημα (περί δωσιλογισμού), αλλά μιας που με κακόμαθες έχω άλλη μια:
    Γιατί την προστακτική έγκληση την λέμε προστακτική και όχι (π.χ.) «παρακλητική» ή «προτρεπτική» αφού περισσότερο χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις παράκλησης ή προτροπής παρά σε περιπτώσεις προσταγής. Ή έστω γιατί δεν βγήκαν δύο εγκλήσεις; Υπάρχει στους «γλωσσάδες» καμιά εξήγηση γι’ αυτό; Η απορία μου γεννήθηκε όταν χρειάστηκε σε κάτι που γράφω να αναφερθώ στην οδύσσεια που αρχίζει με το «ένεπε» που έχει διφορούμενη σημασία. Τι κάνει ο ποιητής την παρακαλάει ή την προστάζει την μούσα;
    Αν δεν έχεις όρεξη να απαντήσεις μη σκας και συγνώμη για την ασχετοσύνη μου. 🙂

  60. # 57

    Νόμος εν αχρηστεία πια εκτός και η βαρυαγάπη έγινε βαρήγαπη και δεν το πήρα πρέφα γιατι μ’ έπιασε…βαρηναστεναγμός !

  61. sarant said

    60: Νόμος της αρχαίας. Τη λέξη την έχουμε πάρει από τα αρχαία και δεν την αναλύουμε όταν τη λέμε, όπως δεν αναλύουμε π.χ. τον ανήκουστο ή τον υπήκοο.

    59: Οι γραμματικοί την ονόμασαν έτσι, αλλά δεν βρίσκω τόσο μικρό το ποσοστό των προστακτικών χρήσεων -δεν θυμάσαι από τον στρατό;

  62. Αρκεσινεύς said

    . Υπαπαντή >Αποπαντή και Πακουή ή Πακού, Η Αγία που ακούει.

    Στη Σύρο (όποιος δεν έχει πάει, ας μην το αμελήσει) υπάρχει εκκλησάκι Αγία Πακού
    http://travelgallery.gr/beach/48/479/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85

    . Nῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ,
    ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου,
    ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν,
    φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου ᾿Ισραήλ.

    Απολύεις ή απολύοις;
    Με -ει το έχει η έκδοση που χρησιμοποιεί η Εκκλησία της Ελλάδος.

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?12091-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CE%BF%CE%B9%CF%82

  63. Υπάρχει ένα παλαιό αρχαΐζον αίνιγμα που δεν το θυμούμαι ολόκληρο, αλλά περιλαμβάνει και το εξής δίστιχο για το (δύστυχο) το ρω (με ωμέγα, όπως στη βραχονησίδα):

    «Ζεύγος είμαι εστεμμένον εν τω μέσω των χειμάρρων
    και μ’ ευρίσκεις χωρισμένον και εν μέσω των βαρβάρων».

    Αν κάποια στιγμή ανεύρω το πρωτότυπο, θα ενημερώσω σχετικά την διαχείριση του ιστολογίου.

  64. Αρκεσινεύς said

    59. Θα γνωρίζεις βέβαια όλες τις μεταφράσεις του έννεπε, προστακτική του εν(ν)έπω:
    Καζαντζάκης-Κακριδής:τραγούδα
    Εφταλιώτης;τραγούδησε
    Σίδερης:πες
    Μαρωνίτης: να μου ανιστορήσεις
    Πανταζίδη ομηρικκό λεξικό: ψάλλε, ειπέ.
    Λ-Σ λεξικό:ειπέ.

    Περισσότερο σωστή είναι η μετάφραση του Μαρωνίτη. Τη Μούσα δεν ήταν δυνατό να την προστάξει ο ποιητής, όταν μάλιστα ζητά τη βοήθειά της. Άλλωστε η έγκλιση της προστακτικής δηλώνει και δέηση ή παράκληση, όχι μόνο προσταγή κ.λπ.

  65. Αρκεσινεύς said

    64 ομηρικό

  66. Λαπαθίτισσα said

    Καλησπέρα
    Μόνο που Πλατανούσα δεν είναι στα Τζουμέρκα αλλά στο Ξηροβούνι (από την άλλη πλευρά του Άραχθου)

  67. Λαπαθίτισσα said

    η Πλατανούσα

  68. Λαπαθίτισσα said

    Σωστή επανάληψη:

    Μόνο που η Πλατανούσα δεν είναι στα Τζουμέρκα αλλά στο Ξηροβούνι (Στην άλλη όχθη του Άραχθου)

  69. Πάνος με πεζά said

    -Και γιατί να χρησιμοποιήσουμε απολιθώματα; «Βαρέου τύπου», που είναι και μαστοριτζήδικο… 🙂

    -Μόλις τώρα ακούω σε ραδιοφωνικό δελτίο τη συντετμημένη είδηση : «…εκτροχιάστηκε η αμαξοστοιχία…στο χημείο μεταβαίνουν συνεργεία του ΟΣΕ για να παραλάβουν τους επιβάτες και να τους μεταφέρουν». Προφανώς τα συνεργεία θα εξετάσουν τις μηχανικές βλάβες, και κάποια άλλα μέσα (όπως τα ομόηχα λεωφορεία) θα κάνουν την άλλη δουλειά…

    -Κι άλλο ραδιοφωνικό, από τα άπειρα μετασεισμικά μεζεδάκια που ήρθαν από την Κεφαλονιά : «…από τις κατολισθήσεις έκλεισε ο δρόμος προς τον Άσο». Ο Άσος όμως είναι τσιγάρο, στην Κεφαλονιά βρίσκεται Η Άσος… Καλά, αφήνω τα περι «σεισμογενούς περιοχής» γιατί «και καλά» καθιερώθηκε…Όπως ο προβολέας διαφανειών να λέγεται προτζέκτορας…

    -Κι εκείνο το «των Τζουμέρκα» μου θυμισε «το βράδι θα φτιάξω να φάω ντάκος (κατά το «νάτσος»)». Ο γράφων, προφανώς επηρεάστηκε από την οροσειρά του Μπέλες…

    Καλό κουτσοφλέβαρο !

  70. Πάνος με πεζά said

    «στο σημείο» βεβαίως…

  71. #66
    Τα συζητούσαμε αυτά πριν 3-4 μήνες https://sarantakos.wordpress.com/2013/10/13/epistrofi/#comment-190138 και επόμενα σχόλια.

  72. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    62.Πακού λοιπόν.Ενδιαφέρον! Άραγε η Γοργοεπήκοος να γιορτάζει σήμερα;
    Στα παιδικάτα μου(δημοτικό) η Υπαπαντή, ως έκφραση,’ηταν άγνωστη. Υπήρξε μόνο στη λειτουργία και στα θρησκευτικά του σχολείου.
    Είχαμε: Τση Παναγίας τσι δυο του Φλεβάρη στο μοναστήρι στο Καρύδι.
    «Στο Καρύδι» ανεφερόταν πάντα με αναστεναγμό γιατί στο μέρος αυτό,μικρό ορεινό θέρετρο στα χαμηλά της Δίκτης, οι Γερμανοί το ματωμένο Σεπτέμβρη του ’43 εκτέλεσαν όσους πέτυχαν εκεί.

  73. costisone said

    Σ’ ευχαριστώ Νίκο … νομίζω και εγώ, ότι, με όρους επιστήμης, αυτή είναι η απάντηση … που άλλωστε δεν είναι μακριά κι από την ισχύουσα φιλοσοφική λογική. Στο στρατό εκτός από το «άρξαστε πύρ» (σε εποχή χούντας που υπηρέτησα) όλες τις άλλες προστακτικές τις είχα ακούσει.
    🙂
    Σ’ ευχαριστώ και πάλι.
    Κ.Π.
    (δεν ξέρω πως μου κόλλησε αυτό το costisone)

  74. pp said

    «Χιλιάδες αυθεντικά ελληνικά ονόματα της αρχαιότητας στο δοκίμιό του συγγραφέα Ν. Μπουσουλέγκας.»
    Δεν πρόσεξε κανένας ότι ο δεύτερος τόνος στη λήγουσα στο δοκίμιο είναι λάθος;
    Ή θα έπρεπε να πουν «στο δοκίμιό του, ο συγγραφέας …» ή «στο δοκίμιό του, του συγγραφέα…»

  75. Αρκεσινεύς said

    Αυτό το τονιζόμενο ως το βρίσκω συχνά στις εφημερίδες: Ποια η λογική τους; αν υπάρχει βέβαια.

    http://www.avgi.gr/article/1778783/o-pio-kalos-o-mathitis-
    το οποίο θα μπορούσε ίσως να φτάσει και ώς τη ρήξη.

  76. physicist said

    Όταν ήμουν μαθητής θυμάμαι πως είχαμε μάθει τον εξής κανόνα — επί πολυτονικού αν δεν με γελάει η μνήμη: το «ως» που εκφράζει απόσταση με τόνο, το άλλο που εκφράζει ιδιότητα χωρίς.

  77. Υ.Γ. said

    Γεια και χαρά σας από τα ξένα, ευχαριστούμε για τα όμορφα άρθρα σας με αντισκωριακές ιδιότητες για τα παραμελημένα μας ελληνικά.

    Δεν άντεξα· έψαξα την προέλευση του ονόματος «Τζουμέρκα» και έπεσα πάνω σ’ αυτό το αρκετά απολαυστικό άρθρο.
    Απ’ ό,τι φαίνεται λοιπόν, ο όρος «Τζουμέρκα» είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει ελλέβορος (τρελοβότανο). (Τη συγκεκριμένη αναφορά του Max Vasmer μπορεί κανείς να τσεκάρει εδώ.)
    Ξέρω ελάχιστα σχετικά με τις σλαβικές γλώσσες — πόσο μάλλον με αρχαίες σλαβικές — αλλά από τις αναφορές του Vasmer καταλαβαίνω ότι η κατάληξη με άλφα στο «Τζουμέρκα» είναι παρμένη από τον ενικό αριθμό του εν λόγω όρου(ς)* και όχι, όπως ίσως θα πίστευε κανείς, από τον πληθυντικό. Άρα, σε μια ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά η φράση «Τα όρη Τζουμέρκα» θα γίνονταν «Τα όρη Τρελοβότανο» ή «Τα όρη Ελλέβορος» και όχι «Τρελοβότανα» ή «Ελλέβοροι» αντίστοιχα. Συνεπώς και στη γενική πτώση η ονομασία δε θα κλίνονταν («Των ορέων Τρελοβότανο»).
    Και σ’ αυτό το σημείο κανονικά έπρεπε να συμπληρώσω πως η συγκεκριμένη ακλισιά ίσως έχει κάποια βάση. Ωστόσο δε θα το κάνω γιατί το «των Τζουμέρκα» ακούγεται αρκετά δήθεν (ή «ντεμέκ» που έλεγε και ο παππούς μου) για να το πάρω στα σοβαρά. Είναι πάντως όμορφο να ψαχουλεύεις τις ιστορίες των λέξεων.. 🙂

    * Επιτρέψτε μου το ευτυχές λογοπαίγνιο!

  78. Yannis said

    76: Σωστά θυμάσαι.

    Μόλις διάβασα το εξής: «υγιείς ασθενείς» 😯

  79. Δημήτρης Μ. said

    Νικοκύρη,
    εκτός από την βαρεία στο ρο, τη Σώτη την ενοχλούσε και ο «παλίος του αντιδυτισμός». Τι συμβαίνει; Ο Ράμφος είχε προηγούμενα με τον Δύτη μας (των Νιπτήρων), τον οποίο (Δύτη) η Σώτη τον πήγαινε με χίλια;

    Αν περάσει από το ιστολόγιο ο Δύτης, ας μας εξηγήσει…

  80. Γς said

    Δημόσια Τηλεόραση τώρα:

    Επανάληψη η εκπομπή (Μηχανή του Χρόνου).
    Ο Βασίλης Κωνσταντίνου λέει για τις ζημιές στη Μητρόπολη από τον συνωστισμό στο γάμο της Μοσχολιού Δομάζου, τις οποίες το ζεύγος δεν τις άφησε “αναπλήρωτες”

  81. physicist said

    #78(β). — Εννοούσε τους κατά φαντασίαν. 😉

  82. Και για τον νοικοκύρη και την ομήγυρη,
    το πιο γνωστό στην Ελλάδα τραγούδι για την Υπαπαντή, από τον αρβανίταρο Παπασιδέρη:

  83. Γς said

    81:

    Κατά το «Δεν έπινε, δεν κάπνιζε. Πέθανε υγιής»

  84. Yannis said

    81: Αυτοί κι αν είναι ασθενείς… 😉

    83: Σωστό!

    Από θεατρικό:
    Ο δικηγόρος προς συγγενείς «Αν ο θείος σας πεθάνει αδιάθετος, κληρονομείτε την περιουσία του».
    Συγγενής: «Αμ, πώς θα πεθάνει ο θείος, κύριε Τάδε μου, υγιής; Αδιάθετος θα είναι για να πεθάνει».

  85. 79 😀

  86. sarant said

    66: Για την παρατήρηση αυτή έχει χυθεί πολύ μελάνι παλιότερα. Με την ευρύτερη έννοια, είναι Τζουμέρκα και τα χωριά του Ξηροβουνιού -ο ίδιος ο Κοτζιούλας τουλάχιστον έτσι το θεωρούσε.

    69: Να φάω ντάκος; Άλλο πάλι κι αυτό!

    74: Αν προσέξετε, γι’ αυτό γράφω στο άρθρο «Λιθουανός έγραψε δοκιμιό»

    76: Τον κανόνα αυτό κι εγώ τον εφαρμόζω κάποτε, αλλά δεν είναι στους επίσημους κανόνες του μονοτονικού.

    77: Ευχαριστώ, νάστε καλά -ενδιαφέροντα τα ετυμολογικά.

    79: Νάσαι καλά, είχα στο νου μου να το σχολιάσω κι αυτό και το ξέχασα τελικά. Να μας πει ο Δύτης γιατί δεν τον συμπαθούσε ο Ράμφος.

  87. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Χαλικούτηδες-οι μαύροι της Κρήτης

    Ας ήσουν μαύρος,
    ας μην ήσουν χριστιανός.
    Ας ήταν μαύρη η μορφή σου,
    από το χιόνι πιο λευκή
    είτανε η ψυχή σου

    και
    ΑΛΗ ΚΙΟΥΝΓΚΟΥ -ΑΛΗ ΓΚΟΓΚΟ

    77.
    Τζουμέρκα μου περήφανα,βουνά μου ξακουσμένα,λέει το δημοτικό τους.

  88. spiral architect said

    […] Συγνώμη, αλλά αυτό δεν λέγεται δημοσιογραφία. […]
    Συνεχίζετε εσείς την προπαγάνδα, εμείς τη δημοσιογραφία. :mrgreen:
    Aρης Πορτοσάλτε, Ελληνας (οθντκ) δημοσιογράφος

  89. sarant said

    Πυγαίος!

  90. @ 76 : —- Εσείς, που είσθε πολύ νεώτερος, ατυχώς –καθώς φαίνεται– δεν είχατε τήν ευκαιρία στό σχολείο σας να τά ιδείτε καθαρά και να τά συσχετίσετε αυτά τά δύο. Μόνον θα «τά μάθατε», έτσι ό,πως σάς τά καρφώσανε οι δάσκαλοί σας…
    Τό «ώς» οφείλει να τονίζεται καθώς συντομογραφεί τό «έως». Ενώι τό «ως» οφείλει να παραμένει άτονον όπως ήταν και στό πολυτονικό σύστημα καθώς με αυτό εννοείται τό «ως (εί)» ή τό «ως (άν)». Βέβαια, τό τί κάνει ο ένας κι ο άλλος (έστω και κατά περίσταση!) στό γράψιμό του μού θυμίζει εκείνο που λένε οι Ρώσσοι και ομοιάζει με τό ελληνικό περί …κολοκυθόπιττας: «Καμού κακ…!»_

  91. Αρκεσινεύς said

    Aυτός που βρίσκεται στην ουρά, δηλ. έσχατος.

  92. Αρκεσινεύς said

    Εσείς τα μάθατε αφού εκάθισε πάνω σας το άγιο πνεύμα.

  93. physicist said

    #90. — Γίνεστε άδικη. Δεν είναι ότι δεν το έμαθα, είναι ότι το μυαλό μου επέλεξε να το ξεχάσει ως επουσιώδες. Έπρεπε ν’ απελευθερωθεί χώρος γι’ άλλα πράγματα.

  94. Θρασύμαχος said

    Η αυθεντική πηγή της ανακρίβειας: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=563227 «Στις 25 Μαΐου θα πραγματοποιηθούν οριστικά οι ευρωεκλογές, καθώς, όπως ανακοινώνει μέσω του Βήματος ο υπουργός Εσωτερικών, με τροπολογία που καταθέτει η κυβέρνηση στη Βουλή δίνει τέλος στην ασάφεια του εκλογικού νόμου …»

  95. @ 93 : — Μην μέ παρεξηγείτε, καθόλου δεν είχα τήν πρόθεση να σάς αδικήσω ή να σάς μειώσω και συμπαθάτε με εάν ήταν αυτό που εισπράξατε από τόν σχολιασμό μου. Εκείνο που ήθελα να επισημάνω ήταν πως η «παιδεία» τών νεοελλήνων πάσχει χρονίως: με τούς δασκάλους που έχουνε, τέτοια γράμματα μαθαίνουνε οι νεοέλληνες. Τά τελευταία 40 χρόνια εγώ δεν διεπίστωσα ισχυρό κίνημα αμφισβητήσεως τής «πάρβα σαπιέντια» που παρέχεται στήν ψωροκώσταινα!… Αλλά, να μού επιτρέψετε να μην συμμερισθώ τήν άποψή σας για τήν χωρητικότητα τού «σκληρού» σας δίσκου και τήν διαθέσιμη «ραμ» σας: όπως είπα, «καμού, κακ…», φίλτατέ μου ομότεχνε!

  96. physicist said

    #95. — Δεκτό, δεν είχατε κακή πρόθεση. Για την παιδεία στην Ελλάδα, η μόνη άποψη που διατίθεμαι να υπερασπιστώ με πάθος είναι ότι δεν δίνει αρκετό βάρος στις Φυσικές Επιστήμες και τα Μαθηματικά 😉 κι όταν τα διδάσκει, αφήνει ελάχιστα περιθώρια για τη χαρά της ανακάλυψης, βάζοντας στη θέση της την προτεραιότητα «πώς θα λύσουμε τις ασκήσεις».

    Όσο για τη ραμ, σας ζηλεύω που μπορείτε να συγκρατήσετε τόσα. Τελευταία διαπιστώνω ότι ξεχνάω ονόματα και πως γενικώς ό,τι πέφτει σε αχρηστία φεύγει και θέλει πολλή προσπάθεια για να ξανάρθει. Τι να κάνουμε …

  97. sarant said

    94: Ευχαριστώ, -εντελώς με τα πόδια γράφουν μερικοί άνθρωποι.

  98. Λαπαθίτισσα said

    71.και 86. Ευχαριστώ δεν το ήξερα. Με την ευκαιρία πείτε μου ο Άρης Βελουχιώτης και οι άνδρες του κρατούσαν την περιοχή από Πλατανούσα μερια ή από την άλλη των Ραφταναίων;

  99. sarant said

    98: Εκτός λάθους, η Πλατανούσα ήταν στην περιοχή του ΕΔΕΣ γι’ αυτό και αναγκάστηκε ο Κοτζιούλας να περάσει χριστουγεννιάτικα τον Άραχθο, για να μην τον πιάσουν.

  100. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    64.>> μεταφράσεις του έννεπε

    Άρχισε Μούσα να μιλείς να βγάλεις μελωδία,
    ψάλε τον άνδρα που ΄ριξε την ιερή την Τροία
    του Γιώργη Ψυχουντάκη

  101. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    64.>> μεταφράσεις του έννεπε

    100. ψάλλε τον άνδρα

  102. # 61
    Με συγχωρείς έφυγα από το πισί αλλά ο νόμος φαίνεται πως δεν έπιανε τα μικρά παιδιά όπως τον Αστυάνακτα

  103. Συνεχίζω από το λεξκό του Σ. Βυζάντιου

    Πολυαγρής, πολύαθλος, πολύαιγος, πολυάϊξ,πολύαρχος και πολλές άλλες λέξειςαπό αρχαία κείμενα αλλά πολυαχής και πολυηχής, πολυάχητος και πολήχητος μόνον

  104. sarant said

    102-103: Δεν είπα ότι η έκταση γίνεται πάντα. Και μη με ρωτήσεις πότε γίνεται, γιατί δεν ξέρω.

  105. #104

    Οχι, Νίκοκύρη δεν θα ρωτήσω, δεν είναι προσωπικό το θέμα και σε ευχαριστώ για την πληροφορία που δεν ήξερα. Απλά υποστηρίζω πως κάποιοι κάποτε θέσπιζαν κάποιους κανόνες αλλά δεν είναι θέσφατα και πολλοί τους δέχονται χωρίς να τους κριτικάρουν.
    Προσωπικά πιστεύω πως σε διαφορετικές διαλέκτους ο ίδιος ήχος αποδίδεται με διαφορετικά γράμματα, ειδικά με το άλφα, Αττική και Ωττική καθώς και Ηρα αλλά και Ηρη

  106. Γς said

    64, 100, 101Q
    Πολύ ”έννεπε” πίπτει και δεν είπαμε τίποτα για τον James Joyce που γεννήθηκε σαν σήμερα 2 Φεβρουαρίου (1882), που δημοσίευσε και τον Οδυσσέα του πάλι σαν σήμερα 2 Φεβρουαρίου του 1922

  107. Μαρία said

    Μερικά ελληνορωσικά μεζεδάκια κερασμένα απ’ τη Σώτη.
    http://avgi-anagnoseis.blogspot.gr/2014/02/blog-post_7338.html

  108. Μαρία said

    104
    http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/structure/page_063.html

  109. sarant said

    107: Ωχ, σκόνη την κάνει την καημένη τη Σώτη….

  110. Γς said

    Ναι το παρακάνει!
    Αλλά εμένα μου άνοιξε την όρεξη αυτή η Торт «Птичье молоко». Η τούρτα του πουλιού το γάλα.
    Δεν περίμενα να ξαναπέσω πάνω της. Γίνεται εύκολα. Ενα σωρό συνταγες στο διαδίκτυο.
    Εψαξα και για το «πτίτσα», птица (πουλί). Δεν βγαίνει απ το «πτηνό», όπως νόμιζα

  111. Μαρία said

    109
    Μα ούτε καν το οθωμανικό κατάφερε να αποδώσει σωστά.

  112. Γς said

    Μου κάνει εντύπωση που η Ευγενία Κριτσέφσκαγια παρατάει στο τέλος τη Σιώτη και πιάνει τις… “σπάνιες γαίες”.

    Και αφού μας κάνει ένα μπρίφινγκ για τις προσπάθειες της Ρωσίας για την αναγέννηση της βιομηχανίας στο θέμα αυτό αναρωτιέται προς τι αυτή η τρεμούρα για τις σπάνιες γαίες, αφού ο ψυχρός πόλεμος τελείωσε…

    Και είναι όμως αυτά τα σπάνια μέταλλα που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάδυση της πράσινης τεχνολογίας, καθώς είναι απαραίτητες για την κατασκευή ανεμογεννητριών, ηλεκτροκίνητων υβριδικών αυτοκινήτων, γεννητριών με μόνιμους μαγνήτες και λαμπτήρων φθορισμού χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης.

    Αυτή τη στιγμή η βιομηχανία της ΕΕ εξαρτάται ολοκληρωτικά σε εισαγωγές σπάνιων γαιών από την Κίνα, η οποία κατέχει ουσιαστικά το μονοπώλιο, ελέγχοντας το 97% της παγκόσμιας παραγωγής και η οποία επιβάλει περιορισμούς στις εξαγωγές αυτών των σπανίων γαιών, που θα έχει ως αποτέλεσμα να μετατραπεί η Ευρώπη σε απλό εισαγωγέα αυτής της τεχνολογίας αιχμής.

    > Ο ψυχρός πόλεμος τελείωσε… Γιατί άραγε αναζητούμε ξανά τις Σπάνιες Γαίες;

  113. Γς said

    Αδιάβαστρη, αλλά στο οθωμανικό, σκίζει…
    Η επιλογή του ρήματος τυχαία

  114. Voulagx said

    #107: Κρίμα τόσο ωραία μάτια να βλέπουν τόσο στραβά. Ξεκίνησα να διαβάζω το «εργοστασιο των μολυβιων» πριν από 10 χρόνια τουλάχιστον και δεν τόχω τελειώσει ακόμα, κι ούτε πρόκειται να το κάνω απ’ ότι φαίνεται.

    #109: Για να πω την αμαρτία μου, το ευχαριστήθηκα.

  115. Μαρία said

    114
    Μετά τις πρώτες δέκα σελίδες κατάλαβα οτι ξέρει απο Κάιρο όσο και απο Ρωσία και το παράτησα. Δεν κλαίω τα λεφτά μου, γιατί δεν ήταν δικό μου.

  116. Γς said

    Τις νύχτας τα καμώματα.
    Η Σώτη δεν ήταν Σιώτη. Κι αυτό που έπινα δεν ήταν Βότκα.
    Κατά τα άλλα πολύ ωραία η κριτική της Κριτσέφσκαγια. Κι ας μην μπορούσα να καταλάβω ποιος είπε τι για τις σπάνιες γαίες.

    Δεν ήξερα για τον Κόμπα τον τρομερό, αλλά ούτε για τον Σολζενίτσιν

  117. spiral architect said

    @107: Ωραίος λίκνος, Μαρία!
    @114: Είδες τελικά τι κακό κάνουν οι ηλίθιες πολιτικές τοποθετήσεις διανοούμενων τύπου Σώτης; Απαξιώνουν το όποιο πνευματικό έργο τους. Εσύ δεν τελείωσες ποτέ το Εργοστάσιο των μολυβιών, εγώ το είχα αγοράσει λόγω μιας βιβλιοκριτικής και μ’ άρεσε. Έτσι αγόρασα μετέπειτα τη Φτωχή Μαργκό. Μέχρις ότου έσκασε μύτη στα σταντ του μετρό η Αθενς Βόις με τα άρθρα της και … το όνειρο γκρεμίστηκε. 😛

    Αντιγράφω ένα σχόλιο απ’ το ιστολόγιο του Παπούλη:
    […] Η Σώτη έχει κραυγαλέες αντιφάσεις, σε βαθμό ασυναρτησίας. Τα βάζει με το ΚΚΕ για τον ίδιο λόγο που τα βάζει με τα φρικιά και ενώ ταυτόχρονα τού καταλογίζει το συντηρητισμό που η ίδια ασπάζεται. Θεωρεί οτι το έθνος είναι ένα τεχνητό ιδεολόγημα ενώ σπάει το κεφάλι της να βρει μια εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση. Είναι λέει ροκού αλλά συχαίνεται την ούρμπαν βρώμα που το γέννησε. Δεν αντέχει να ζει στην Αθήνα αλλά δεν μπορεί να ζήσει μακριά της. Χαίρεται που (χάρις στο ΝΑΤΟ ας πούμε) το ΚΚΕ τσακίστηκε στην Ελλάδα, αλλά ζητάει να φύγουμε από το ΝΑΤΟ. Είναι σαφές οτι όλες αυτές οι φλυαρίες δε συνιστούν κυνική συμπεριφορά, αλλά βαθύτατο ψυχολογικό μπλοκάρισμα. Η διάγνωσή μου είναι βαθύ τραύμα από την πατρική απόρριψη: μπορεί να κάνω λάθος εκεί, αλλά ίδιο το πρόβλημα είναι προφανές. […]

    Θα μου πεις ότι, είναι διανοούμενη οπότε δικαιούται να έχει το ακαταλόγιστο στις πολιτικού περιεχομένου δηλώσεις της. Δεν είναι η πρώτη άλλωστε, αλλά όταν σκέφτομαι το πολιτικό ακαταλόγιστο των διανοούμενων αναπόφευκτα έρχεται στο νου μου ο Μαγιακόφκι: 😐

  118. Λ said

    Έχω εδώ ένα απόσπασμα του βιογραφικού σημειώματος της κας Χρ. Χατζηπαναγή παρμένο από το βιβλίο της Αμαδρυάδες.

    «H Χρυσόθεμις Χατζηπαναγή γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1948 και μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο Θηλέων της υπό Τουρκική κατοχής πόλης της, σπούδασε Ελληνική Κλασσική Φιλολογία , καθώς και Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.»

    Αν κάποιος, που δεν ξέρει για το Κυπριακό, διαβάσει αυτό το απόσπασμα, δεν θα παρασυρθεί να πιστέψει ότι η κυρία Χατζηπαναγή φοιτούσε στο Γυμνάσιο Θηλέων Αμμοχώστου ενώ η πόλη της ήταν ήδη υπό Τουρκική κατοχή; (Ή ακόμα και όταν γεννήθηκε η πόλη της ήταν υπό κατοχή);

    Υπάρχει βέβαια και ένα θέμα που αφορά στην κλίση του ονόματός της. Να τι βρήκα στο διαδίκτυο (κόπι- πέιστ):

    α. Mια νέα έκδοση με τον τίτλο Αμαδρυάδες της Χρυσόθεμις Χατζηπαναγή μόλις κυκλοφόρησε από τον Φιλοδασικό Συνδέσμου Κύπρου…

    β. Με την Χρυσοθέμις Χατζηπαναγή

    γ. «Αποχαιρετισμός στον Ανδρέα Παστελλά», από τη Χρυσόθεμη Χατζηπαναγή,

    δ. Ημέρα Θεάτρου. Ομιλία γύρω από το σχολικό θέατρο από την Διευθύντρια του. Λυκείου Λακατάμιας κα Χρυσόθεμι. Χατζηπαναγή.

  119. sarant said

    118: Ασφαλώς αυτό βγαίνει αν το διαβάσει κάποιος που δεν ξέρει για το Κυπριακό.

  120. georgeilio said

    …και το απολιθωμένο δάσος αριστούργημα (ξέρεις, εσύ ειδικά, από Μυτιλήνη…)

  121. leonicos said

    Πιο εκνευριστικό είναι οι μπαταρίες βαρέου τύπου (φορτηγά)
    Όσο για να αντιβιοτικά ευρέως φάσματος και τις παθήσεις παχέως εντέρου, οὐκ ἔστιν ἀριθμός.

    Σωστά το είπες για το αρκτικό ‘ρ’ και την αρχαία προφορά του, γι’ αυτό άλλωστε διπλασιάζεται όταν συντίθεται και προηγείται βαχύ φωνήεν, π.χ. ἀρρωστος αλλά εύρωστος, παλιόρρουχο, ασπρόρρουχο αλλά εσώρουχο κ.ο.κ.
    Το ἀντίῤῥησις δεν είναι χαρντκορ πολυτονικό αλλά λάθος. Στη θέση αυτή δεν χρειάζεται ούτε ψιλή ούτε δασεία. Το ‘ῤῥ’ έμπαινε μόνο μετά από τοπ στερητικό ‘α’ ἄῤῥωστος και στον παρακείμενο του ῥώνυμαι, π.χ. το πιο γνωστό ‘ἔῤῥωσο’ (προστακτική)

  122. (121) »Το ‘ῤῥ’ έμπαινε μόνο μετά από το στερητικό ‘α’ ἄῤῥωστος και στον παρακείμενο του ῥώνυμαι»
    Πού το βρήκες αυτό, Λεώνικε; Όλα τα διπλά ρρ γράφονταν έτσι, γι’ αυτό και μεταγράφονται συστηματικά rrh στα αγγλικά: hemorrhage, catarrh, diarrh(o)ea, platyrrhine…

  123. Μαρία said

    >Το ἀντίῤῥησις δεν είναι χαρντκορ πολυτονικό αλλά λάθος.

    Δεν είναι λάθος. Γι’ αυτό κι η καταρροή στα λατινική έγινε catarrhus και στα γαλλικά (των γιατρών) catarrhe.
    .

  124. Μαρία said

    Άγγελε, πιάσε κόκκινο.

  125. sarant said

    Ε, αφού το είπαν οι άλλοι… 🙂

  126. ατονος said

    δεν αφινετε τα χαρντ κορ και να μας παραπεμψετε σε κανα βιβλιο γραμματικης σχετικα με την αντιρρηση για ξεστραβωθουμε και εμεις οι ασχετοι

  127. Γς said

    Για πρωινό αντιρρησία σε κόβω

  128. ατονος said

    αναντηρρητα αντιρρησιας ειμαι. μεσω των αντιρρησεων, αντιθεσεων, αντιλογων αποκτουμε γνωση. αυτα τα βιβλια γραμματικης που εχω δεν γραφουν κατι για την ψιλη στο ρο οταν δεν βρισκεται στην αρχη μιας λεξης. αν βρω κατι θα ενημερωσω

  129. sarant said

    128: Πρέπει να βρείτε βιβλίο γραμματικής της αρχαίας. Αν δεν το πιστεύετε, πάντως, δείτε π.χ. το λεξικό Μπαμπινιώτη στο γράμμα Ρ.

  130. Ατονε, οποιοδήποτε αρκετά παλιό βιβλίο ελληνικής γραμματικής θα το λέει. Δες π.χ. στο Google Books τη Γραμματική του Χρυσοβέργη , σελ. 6, κεφ, Β («Προσωδίαι, πνεύματα τόνοι…»), παρ. 2.

  131. ατονος said

    Αγγελε χίλια ευχαριστω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: