Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Άλλο ο τρελοκαμπέρος, άλλο η τρελοκαμπέρω!

Posted by sarant στο 30 Δεκεμβρίου, 2015


Το καλό με το ιστολόγιο είναι ότι έχεις άμεση αλληλεπίδραση με τους αναγνώστες και με τα σχόλια εμπλουτίζεται το αρχικό άρθρο, ιδίως όταν έχεις την τύχη να έχεις τόσο πολλούς και τόσο καλούς σχολιαστές όπως εμείς.

Το κακό με το ιστολόγιο είναι πως όταν ένα άρθρο εμπλουτιστεί χάρη στα σχόλια, σε σημείο που να αλλάζει ουσιαστικά, πρέπει με κάποιον τρόπο να το επικαιροποιήσεις, να ενσωματώσεις τα σχόλια, αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να αναδημοσιεύουν το άρθρο σου που δεν αντιπροσωπεύει πια απόλυτα την άποψή σου γι’ αυτό το θέμα. Το ίδιο ισχύει αν αυτή η διόρθωση γίνει σε μεταγενέστερο άρθρο. Πρέπει λοιπόν τα παλιά αυτά άρθρα να συμμαζεύονται με κάποιον τρόπο.

Ένα τέτοιο συμμάζεμα θέλω να κάνω με το σημερινό άρθρο.

Εξηγούμαι: Το 2010 είχα γράψει ένα άρθρο στο οποίο υιοθετούσα την άποψη του Θ. Μωυσιάδη, ότι η λέξη «τρελοκαμπέρω» έχει την αφετηρία της στον αεροπόρο Δημήτρη Καμπέρο, που με τις παράτολμες φιγούρες του γοήτευε τα πλήθη στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Το 2012, σε ένα άρθρο όπου εξέταζα το γενικότερο φαινόμενο κύριων ονομάτων που έδωσαν ουσιαστικά, αναφέρθηκα και πάλι στην περίπτωση του Καμπέρου και της τρελοκαμπέρως, εκφράζοντας πλέον αμφιβολίες για την προηγούμενη θέση μου, επειδή είχα βρει κάτι που δεν ταίριαζε. Στα σχόλια του δεύτερου αυτού άρθρου, οι αμφιβολίες μου μετατράπηκαν σε βεβαιότητα ότι η τρελοκαμπέρω δεν παράγεται από τον Καμπέρο. Ωστόσο, για να το δει αυτό κανείς έπρεπε να διαβάσει τα σχόλια μέχρι κάτω.

Οπότε, στο σημερινό άρθρο κάνω μιαν ανακεφαλαίωση όλης της ιστορίας.

trelokamperos2

Τρελοκαμπέρος, αλλά όχι τρελοκαμπέρω!

Η άποψη ότι το επίθετο «τρελοκαμπέρω» προέρχεται από τον αεροπόρο Δημήτρη Καμπέρο (1883-1942) αναφέρεται ως πιθανή από το Ετυμολογικό Λεξικό του Μπαμπινιώτη (1η έκδοση). Ο Καμπέρος ήταν πιλότος της πολεμικής αεροπορίας από την εποχή των βαλκανικών πολέμων, και εκτελούσε συχνά παράτολμες αποστολές ή έκανε θεαματικές φιγούρες σε επιδείξεις. Έτσι, αποκλήθηκε «Τρελοκαμπέρος» και ίσως η κλητική προσφώνηση «Α ρε τρελοκαμπέρο!» στις επόμενες δεκαετίες που είχαν πια ξεχαστεί τα κατορθώματά του θα συνέβαλε στο να θεωρηθεί θηλυκού γένους η λέξη (η τρελοκαμπέρω).

Η εξήγηση αυτή είναι απόλυτα εύλογη. Θα μπορούσαμε επίσης να υποθέσουμε ότι σαν γοητευτικός νέος που ήταν ο Καμπέρος θα είχε πολλές θαυμάστριες. Κι όταν η θαυμάστρια ξεφώνιζε την ώρα που ο Καμπέρος έκανε τις ριψοκίνδυνες φιγούρες του, ο συνοδός της, ίσως και με κάποια κρυφή ζήλεια, θα την αποκαλούσε «τρελοκαμπέρω».

Κι αυτή η εικασία εύλογη είναι, οπως είναι εύλογη και η αρχική εξήγηση. Μάλιστα, η άποψη ότι η λεξη «τρελοκαμπέρω» προήλθε από τον ριψοκίνδυνο Δημήτρη Καμπέρο δεν είναι καινούργια: υπήρχε και παλαιότερα, και όταν τον Μάιο του 1964 το θέατρο Μετροπόλιταν ετοίμαζε την επιθεώρηση «Τρελοκαμπέρω» του Γ. Γιαννακόπουλου, η οικογένεια Καμπέρου (οικογένεια γνωστή και με συμμετοχή στα κοινά στον Πειραιά) έκανε διάβημα στον θεατρώνη, θεωρώντας ότι διασυρεται το όνομά της και τελικά ο τίτλος της επιθεώρησης άλλαξε σε: «Η δημοκρατία χορεύει».

Εύλογη λοιπόν η εξήγηση, αλλά εύλογη δεν σημαίνει πάντοτε αληθινή. Κι εγώ την είχα δεχτεί και μου φαινόταν απόλυτα ικανοποιητική, όμως αργότερα, διαβάζοντας ένα άρθρο του Ν. Λάσκαρη, μεγάλης μορφής του ελληνικού θεάτρου προπολεμικά (και πριν από τον πρώτο πόλεμο ακόμα), για τα παρατσούκλια των παλιών ηθοποιών, είδα ότι η μεγάλη ηθοποιός Ευαγγελία Παρασκευοπούλου είχε το παρατσούκλι «καμπέρω».

Δεδομένου ότι η Παρασκευοπούλου αποσύρθηκε από τη σκηνή την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, είναι παλιότερη από τον αεροπόρο Καμπέρο, άρα δεν μπορεί να πήρε το παρατσούκλι της από αυτόν. Κι αν υπάρχει γυναικείο παρατσούκλι «καμπέρω», ήδη από το 1890-1900, η απόσταση μέχρι την «τρελοκαμπέρω» είναι πολύ μικρή. Οπότε, στο δεύτερο άρθρο που έγραψα, έκφραζα πολύ σοβαρές επιφυλάξεις για την προέλευση της τρελοκαμπέρως από τον αεροπόρο Καμπέρο.

doxaΚαι οι επιφυλάξεις δεν άργησαν να μετατραπούν σε βεβαιότητα. Τόσο ο σχολιαστής Δημήτρης σε σχόλιο που έκανε έναν μήνα αργότερα στο δεύτερο άρθρο (και που εγώ το είδα πολύ πιο μετά), όσο και η φίλη Μαρία σε σχόλιο που έκανε το 2013 στο αρχικό άρθρο, με πληροφόρησαν ότι ο μεγάλος ζωγράφος Νικόλας Γύζης, το 1899, παραπονιόταν σε επιστολή του σε έναν φίλο του για την κακή υποδοχή που είχε το έργο του «Η δόξα των Ψαρών»:

«… Αι ελληνικαί κριτικαί περί της «Δόξης» μου «Ψαρών» με συνεκίνησαν. Εις έν ποίημα πολύ πνευματώδες, Ζλάπι ονομαζόμενον, μού την είπαν Ζουρλοκαμπέρω. Εγέλασα πολύ, και είπα μέσα μου, έχει δίκαιον ο απόγονος του Περικλέους».

Ενοχλημένος από τις αρνητικές κριτικές ο Γύζης, μπερδεύει λίγο τα πράγματα. Δεν λεγόταν Ζλάπι το ποίημα, Ζλάπι (και ακριβέστερα: Του Ζλάπι, δηλ. Το Ζουλάπι) ήταν το ψευδώνυμο με το οποίο υπέγραφε τα κομμάτια του στην «Εστία» ο γνωστός θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος Πολύβιος Δημητρακόπουλος (αλλιώς Pol Arcas). Ήταν έμμετρα χρονογραφήματα γραμμένα σε χωριάτικο ιδίωμα, υπό τύπον επιστολών προς τον συντάκτη της Εστίας.

Φαίνεται πως οι έμμετρες επιστολές «του Ζλάπι» είχαν επιτυχία, διότι τον ίδιο χρόνο εκδόθηκαν και σε τομίδιο, το οποίο μάλιστα έκανε και δεύτερη έκδοση. Πήγα στην Εθνική Βιβλιοθήκη και το φωτογράφισα.

Το ποίημα που μας ενδιαφέρει δημοσιεύτηκε στην Εστία στις 4 Απριλίου 1899 και έχει τίτλο «Επίσκεψις εις την Καλλιτεχνικήν Έκθεσιν». Δεν θα το παραθέσω ολόκληρο, είναι μακροσκελέστατο, μόνο την αρχή και το τέλος

Ηγαπητοί κη πουλυγαπητοί μου
γυρνώντας σαν χαζούς ιδού κι ικεί,
να πάου, μου σφυρίξανε στ’ αυτί μου,
στην Ιέκθεσιν την Καλλιτεχνική.

κη δίνου μια κη δυού ιφθύς κι ιγού
κη πάου κη χαλιεύου σι λιγάκι,
τον Ντούσμανην, ικειούν τουν λουχαγού,
μαζί με τουν κυρ Πιέτρου τουν Κανάκη,

κη μι του βουλιαχτή του Βελιανίτη,
ουόπου μας κουόβει κάπουτε κη κούρις,
κι λένει ουότ’ ιέχει κη στου σπίτι
εικόνις μι διάφουρες μουντζούρις.

(…)

Νομίζω πως το παρακάνει ο Πολ Αρκάς με το χωριάτικο ιδίωμα, με κουράζει και να το διαβάζω και να το γράφω. Προς το τέλος, φτάνω στην επίμαχη στροφή:

κη να μι τα μαλλιά της ξιμπλιγμένα
κ’η Δουόξα, που την ξιέρτι κη την ξέρου,
κη φαίνιτι πως τάχει σαν χαμένα
κη σουλατσιάρει σαν ζουρλουκαμπέρου

(…)

Αφού λοιπόν η ζουρλοκαμπέρω ήταν γνωστή λέξη το 1899, όταν ο Καμπέρος ακόμα ήταν έφηβος, αποκλείεται να γεννήθηκε από τις παράτολμες φιγούρες του με το αεροπλάνο.

Και τότε; Από πού βγήκε η λέξη «τρελοκαμπέρω»; Θα δεχτούμε την παλιότερη ετυμολογία του Ανδριώτη (θαρρώ), που τη δέχεται και το ΛΚΝ, ότι προέρχεται από το τουρκ. kamber «αχώριστος σύντροφος, ταίρι», πιθανώς με την ειρωνική σημασία «αυτή που δεν μπορεί να λείπει». Το γεγονός ότι υπήρχε στην Πόλη το 1900 παρατσούκλι «καμπέρω» (αφού το είχε η ηθοποιός Παρασκευοπούλου) δίνει επιπλέον πόντους στην εκδοχή αυτή, παρόλο που δεν είναι σαφής ολόκληρη η διαδρομή και η μεταβολή των σημασιών της λέξης.

Πάντως το βέβαιο είναι πως η τρελοκαμπέρω δεν προέρχεται από τον αεροπόρο Καμπέρο.

Είδατε το κακό της απομυθοποίησης; Ανταλλάζεις μια γοητευτική σιγουριά (τον γενναίο αεροπόρο) με μια πεζή και κάπως θολή αβεβαιότητα….

 

99 Σχόλια to “Άλλο ο τρελοκαμπέρος, άλλο η τρελοκαμπέρω!”

  1. Καλημέρα και χρόνια πολλά.
    Μανία σου κι αυτή να μας αλλάζεις τις ιλουσιόν μας με την πεζή πραγματικότητα (κι αυτήν αβέβαιη) 🙂

  2. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Σήμερα ,μόνο μέχρι τ΄απόγεμα, προλαβαίνετε να ψηφίσετε τη λέξη της χρονιάς
    https://docs.google.com/forms/d/1S2ZRejdaxLNLkYp9xQVaPj4Qg_vJF1HzhFrBSX2W-uA/viewform?c=0&w=1

  3. ndmushroom said

    Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η «χωριάτικη» προφορά του Δημητρακόπουλου λίγο προχειροδουλειά μου μοιάζει… εκτός αν έχει αλλάξει τόσο πολύ από τότε. Ακόμα και το ψευδώνυμο. Του ζλάπι; Του ζλαπ’ βέβαια!

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα, Νίκο, ωραίο άρθρο!

    Δεν νομίζω ότι ανταλλάζεις την γοητευτική σιγουριά του γενναίου αεροπόρου με μια πεζή αβεβαιότητα -το αντίθετο, μάλιστα! Η Δόξα (των Ψαρών ή όποια άλλη) μοιάζει απείρως πιο γοητευτική και υψιπετής.

  5. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος είναι εκείνος που έγραψε
    «κατηγορούν την μαργαρίνη
    και λεν πολλά που ν’ απορείς,
    πως όποιος τη γευτεί θα γίνει
    χοντρός σαν κήτος και βαρύς» ;

    Επίκαιρο.

  6. Γς said

    Είναι κι η Καμπέρα της Αυστραλίας που κι αυτή δυστυχώς άρχισε να χτίζεται αργά. Τα 1915.

    Από τον Καμπέρο να πήρε το όνομα;
    Χλωμό το βλέπω

  7. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  8. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    5+,

    Α, θυμήθηκα κι από ένα παλιό σχολικό (ποιας τάξης άραγε;) εγχειρίδιο νεοελληνικών κειμένων, τις «Ακακίες»:

    Προς χάριν της κυκλοφορίας
    των ευγενών μας των ποδών
    εκόψαμεν τας ακακίας
    εις του Σταδίου την οδόν.

    Ήσαν οι δόλιες ακακίες
    κι εθεωρούντο περιττές.
    Αν ήτανε κι αυτές κακίες
    δεν θα τις κόβαμε ποτές.

    Διάβαζα τότε κείμενα δυνατά σε μια υπερήλικα θεία μου (αποθανούσα προ πολλού) κι αυτό το είχα μάθει παρ κερ απ’ τις πολλές φορές που τής το είχα απαγγείλει στεντορεία φωνή…

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Ναι, κι εμένα μου φαίνεται πως το παρακάνει. Πάντως δεν ήταν ένα μεμονωμένο στιχούργημα, έγραφε ταχτικά ως Ζλάπι

    5: Να σου πω. έγραψε πολλά, πιθανώς κι αυτό να είναι δικό του.

  10. Corto said

    Καλημέρα! Αυτό που γράφει εδώ μπορεί να ισχύει;

    «Καμπέρης- Από το αραβ.τουρκ. kamber, δούλος γεννημένος στο σπίτι του κυρίου του, πιστός δούλος.{ΣΗΤΡ}»

    http://yourforum.gr/InvisionBoard/–t358375.html

  11. Alexis said

    Κι όταν η θαυμάστρια ξεφώνιζε την ώρα που ο Καμπέρος έκανε τις ριψοκίνδυνες φιγούρες του…
    Πως ξεφώνιζε δηλαδή; Κάπως σαν τις Ρουβίτσες με τον Σάκηηηηηηηηηη!!! (;) 🙂
    Μα επιτρέπονταν αυτά στις καθωσπρέπει κυρίες του μεσοπολέμου;

  12. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Από τον Π. Δημητρακόπουλο, κάτι που θυμάμαι και το σκέφτομαι μάλιστα συχνά με τόσες βαθυστόχαστες βεβαιότητες ,γλωσσικές και άλλες,που εκφράζονται στο διαδίκτυο για να αποδειχτεί στη συνέχεια το ανυπόστατο του πράγματος π.χ. από το Ν.Σαραντάκο και το ιστολόγιό του 🙂
    Λόγια σοφά,θολά νερά,
    φυλάξου από το λάθος
    μη σε πλανά το θόλωμα
    και το νομίζεις βάθος

    Για την εξώφθαλμα φτιαχτή χωριάτικη προφορά του στιχουργήματος, που μας αποκάλυψε όμως τη ζουρλοκαμπέρω, ίσως ο Π.Δ. το έκανε για να αλαφρύνει (ή και να βαρύνει) μ΄αυτό την κριτική του στο έργο.Μέσα σ΄ένα έμμετρο «ζουμτριαλαρό» περιτύλιγμα,πετάει και το καρφί.
    Πολύ προωθημένα σκέφτομαι ότι σκέφτομαι πρωινιάτικα. 🙂

  13. Το ιδίωμα του Δημητρακόπουλου θυμίζει πολύ τον τρόπο που αποδίδει ο Ψαθάς τους (γερμανο)τσολιάδες στην Αντίσταση του ’46. Ο Ψαθάς βέβαια ήταν Πόντιος και δικαιολογείται να υπερβάλλει, ο Π.Δ., αν κρίνω από το επίθετο, θα ήταν όντως Αρκάς.

  14. Alexis said

    Είναι εξόφθαλμα φτιαχτό το «χωριάτικο» ιδίωμα του Δημητρακόπουλου και νομίζω ότι το έχει επινοήσει ανακατεύοντας ετερόκλητα στοιχεία.
    Αν όντως ήταν Αρκάς, τότε αποκλείεται να μεταφέρει προπωπική του εμπειρία γιατί στην Αρκαδία δεν μιλάνε έτσι, ούτε κατά διάνοια.
    Υποτίθεται ότι προσπαθεί να αποδώσει τα βαριά (ορεσίβια) ρουμελιώτικα, τύπου Μπαρμπαγιώργου, αλλά βάζει μέσα τύπους που δεν λέγονταν, νομίζω, ποτέ.
    Το «ουόπου» ένας Ρουμελιώτης θα το έλεγε απλά «οπ’ «*, αλλά εδώ μάλλον το κάνει για το μέτρο.
    Το «λουχαγούς» πάλι είναι φτιαχτό, «λουχαγός» θα έλεγε ένας φυσικός ομιλητής.
    Ούτε και το «χαζούς» λέγεται («…γυρνώντας σαν χαζούς»).
    Τα «κι» και «μι» πάλι αντί για «και» «με», δεν είναι ρουμελιώτικα αλλά μακεδονίτικα-θρακιώτικα.

    *-Που πάς;
    -Οπ’ μ’ σκάει! (όπου μ’ αρέσει)

  15. Estrellita Fugaz said

    Τώρα, μόλις, προσέχω τη λεζάντα κάτω από την πρώτη φωτογραφία και ενίσταμαι: Γιατί το λέτε αυτό; Τι ξέρετε για τη ζωή του άλλου;
    Επειδή, μήπως, έχει μεγάλα μουστάκια; Κι ο Φαήλος έχει μουστάκια… αυτό, λυπούμαι, δεν αποδεικνύει τίποτις.

  16. ygrigori said

    Όσο ζωηρός έφηβος και να ήταν ο Καμπέρος το 1899, θα έπρεπε να περιμένει τουλάχιστον τέσσερα χρόνια πριν ξεκινήσει της τρέλες του, μέχρι δηλαδή να εφευρεθεί το αεροπλάνο 🙂

  17. leonicos said

    Να κι εγώ πέρασα

  18. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Σε μια παράπλευρη εκδοχή του μύθου του Καμπέρου, λεγόταν ότι περνούσε με το αεροπλάνο του τον ισθμό (πορθμό) της Κορίνθου κάτω από τη γέφυρα. Η αλήθεια είναι ότι οι γέφυρες και ο (πορθμός) ισθμός είχαν προλάβει να γίνουν, αλλά και πάλι, μεταξύ 1893, εφεύρεσης του αεροπλάνου 1903 και θητείας Καμπέρου, φαίνονται λίγο βιαστικά όλα αυτά…

    Το κατόρθωμα αυτό, βεβαίως, στη σύγχρονη εποχή, έχει γίνει.

  19. Γς said

    Σιγά το πράμα.
    Κι εγώ έχω περάσει κάτω από τη γέφυρα.
    Κι μάλιστα μ ολόκληρο καραβάκι

  20. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Μη χάνετε τον Κράου τώρα στο 105.5

    Τα βλέμματα εστιάζονται ή εστιάζουν ή και τα δυο,( σαν το υπερασπίζουν) με αφορμή κάτι π΄ακουσα το πρωί στο ραδιόφωνο.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    10 Ίδια ρίζα είναι. Μπορεί να ισχύει.

    12-14: Ναι, ρουμελιώτικο ιδίωμα ήθελε να μιμηθεί. Προς ελαφρυντικό του, μπορεί να είχε «καθιερωθεί» στον ευθυμογραφικό λόγο μια τέτοια καρικατούρα. Έχει γράψει κι ο Κονδυλάκης για όσους μιμούνταν (αργότερα) την κρητική προφορα.

    15 Δεν υπονοώ τίποτα εκτός από το ότι δεν έχουν ετυμολογική σχέση.

  22. Νικοκύρη, δες μέιλ

  23. ΟΚ, είδες.

  24. venios said

    Έχω την εντύπωση ότι στα «χωριάτικα» το «ο» γίνεται «ου» όταν δεν τονίζεται, όταν τονίζεται παραμένει «ό» (ου χαζός Μήτσους).
    Και με το καλό το 2016!

  25. gpoint said

    Διαφωτιστικό άρθρο

    Μήπως να δεχθούμε την ετυμολογία από τον Καμπέρο σαν…σχήμα πρωθύστερον !!

    Νομίζω πωςη ρουμελιώτικη ορεινή προφορά δεν μπορεί να αποδοθεί με τα γράμματα της αλφαβήτα, δεν γράφεται !

  26. Γς said

  27. Alexis said

    Νίκο, επίτρεψέ μου μία μικρή «παρεκτροπή» από τη θεματολογία, για μία ιδιαίτερα δυσάρεστη είδηση:

    Έφυγε σήμερα από τη ζωή η ηθοποιός και υποψήφια βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Έφη Τσαμποδήμου.
    Την είχα γνωρίσει και προσωπικά πριν από τις εκλογές του Γενάρη, όταν ήταν υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Πρέβεζα.
    Αντί άλλου αφιερώματος στη μνήμη της, ανεβάζω εδώ ολόκληρη την ανακοίνωση της Ν.Ε. Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ για το θάνατό της:

    Η ΝΕ Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ ανακοινώνει με μεγάλη θλίψη τον θάνατο της συντρόφισσας Ευτυχίας Τσαμποδήμου:

    Ο πρόωρος χαμός της αποτελεί μια μεγάλη απώλεια για την οικογένειά της , τους φίλους και συντρόφους της, την Αριστερά , τον Πολιτισμό και τον χώρο των κοινωνικών κινημάτων. Η συντρόφισσα Ευτυχία γεννήθηκε στην Πρέβεζα από μητέρα Λευκαδίτισσα και πατέρα Αιτωλοακαρνάνα. Σπούδασε θέατρο στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν». Δούλεψε ως ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο, στα δημοτικά περιφερειακά θέατρα και στην τηλεόραση. Ήταν μέλος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφια Βουλευτής το 2004, το 2009 και το 2015 και μέλος του τμήματος Πολιτισμού. Στις εκλογές του 2010 ήταν υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος με το “Α.Υ.ΡΙ.Ο για την Ήπειρο”.

    Θα την θυμόμαστε πάντα με κείνο το πλατύ μεγάλο χαμόγελό της, λες και ήθελε όλους να μας αγκαλιάσει , όλους να μας ζεστάνει και να μας υπενθυμίσει ότι είμαστε ικανοί να τα αλλάξουμε όλα.

    Θα την θυμόμαστε πάντα με κείνη την βαθιά ευαισθησία της που της έδινε την δύναμη να οραματίζεται και να πιστεύει στην δημιουργία ενός δίκαιου και ειρηνικού κόσμου.

    Θα την θυμόμαστε πάντα να βαδίζει στα στενά της Πόλης που τόσο αγάπησε, έχοντας δίπλα της την άλλη μεγάλη αγάπης της τον Λόρδο Βύρωνα…

    Ευτυχία,

    Καλό σου ταξίδι , θα σε έχουμε στην καρδιά μας . Σου υποσχόμαστε να ακολουθούμε τους δρόμους που εσύ άνοιξες…

    ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ και από μένα Ευτυχία…

  28. cronopiusa said

    26

  29. cronopiusa said

    17

  30. Κουνελόγατος said

    Πάντως, ο πατέρας μου (γεννηθείς το 1919), χρησιμοποιούσε την έκφραση τρελλοκαμπέρω, και την απέδιδε στον αεροπόρο. Χαλάλι σου όμως που μας χαλάς τις βεβαιότητες της νιότης μας… :mrgreen:

  31. Πάνος με πεζά said

    Tην ίδια (υποκειμενική) ετυμολογία πίστευε και ο δικός μου θείος, που ήταν αξιωματικός της ΠΑ…

  32. Μανούσος said

    Ενώ υπάρχει άπειρο έγγραφο και αρχειακό υλικό για γλωσσική μελέτη, δυστυχώς δεν έχουμε στην συστηματική ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΜΕΝΗ αποδελτίωση των λέξεων και των σημασιών τους, ώστε να έχουμε ακριβή χρονολογικά σχήματα.
    Επί πλέον οι καθ’ ημάς γλωσσολόγοι σνομπάρουν τις ανατολικώς και νοτιοανατολικώς των Άλπεων γλώσσες με αποτέλεσμα να ψάχνουμε στα τυφλά.

  33. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    27 Το άκουσα κι εγώ….

    30-31 Μάλλον ήταν η επικρατούσα άποψη, αλλά τι να κάνουμε;

  34. sarant said

    32 Έτσι είναι, περίπου κατά τύχην πάμε

  35. Καλησπέρα και από μένα,

    (Έχω άδεια αυτή την εβδομάδα, και όλα πάνε πιο αργά, έγερση, καφές, ανάγνωση, και λοιπά, το ανάποδο από αυτό που λέει το τραγούδι του Λουκιανού 🙂 )

    6: Την Καμπέρα σκέφτηκα κι εγώ, το πρώτο πράγμα μόλις διάβασα τον τίτλο. Αλλά αυτή τελικά είναι Canberra, με νι 🙂

  36. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Αυτό με τον Καμπέρο κι αν ακόμη αποδείχτηκε περίτρανα το υστερόχρονο του βίου του ως προς τη λέξη, φοβάμαι πως η κρατούσα επί πολλά χρόνια λάθος άποψη,θα αναπαράγεται.Σαν το Γουδί-Γουδή ένα πράμα 😦

  37. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Βρήκα στην βιβλιοθήκη μου μία συλλογή «ευφυολογημάτων» (που υποψιάζομαι ότι σήμερα δεν θα συγκινούσαν κανέναν, λ.χ Η ελευθερία του πολίτου έγκειται εις την ελευθερίαν του πνεύματός του, Η κακία είναι η ασφαλεστέρα συγγένεια μεταξύ των ανθρώπων κλπ) του Πολ. Δημητρακόπουλου, υπό τον τίτλο «Η Χρυσή Διαθήκη», ο οποίος Δημητρακόπουλος μάλιστα κάνει προσπάθεια να τα παρουσιάσει ως «Κοινωνιολογική Φιλοσοφία»(!!). Είναι έκδοση της Βιβλιοθήκης της «Εσπερινής», του 1901. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει είναι το ότι, ως δαιμόνιος Αρκάς (ένας Θεός ξέρει με ποιές διαμεσολαβήσεις..), κατάφερε να εξασφαλίσει στα εισαγωγικά του βιβλίου, ευμενείς έως εκθειαστικές κρίσεις για το έργο του από σημαντικά ονόματα της ευρωπαϊκής διανόησης (Μιστράλ, Μαρινέττι, Λομπρόζο, Νόρνταου, Άγγ. Βλάχος κλπ).
    Αν συνεκτιμήσουμε την «ποιότητα» των στίχων που παρέθεσες, αγαπητέ Νίκο, το «κατόρθωμα» της απαξίωσης ενός Γύζη και την «σοφία» των ευφυολογημάτων που ανέφερα, υποθέτω πως ο Δημητρακόπουλος πιθανότατα δεν θα αποτελούσε προσωπικότητα που έκανε υπερήφανους τους Αρκάδες..

  38. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    37.>>δεν θα αποτελούσε προσωπικότητα που έκανε υπερήφανους τους Αρκάδες..
    Γεννήθηκε το 1864 στο χωριό Τερψιθέα Κυπαρισσίας της Μεσσηνίας. Αρχικά ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. λέει η βίκι. Ίσως τότε ήταν Αρκαδία και το χωριό του.
    «Χρυσή και σιδηρά διαθήκη» υπάρχει κάπου στα βάθη των ραφιώνε και σ΄εμάς.Και τώρα που είδα ότι ήταν στρατιωτικός, σκέφτομαι ότι μου το είχε χαρίσει, στον αδελφό μου μάλλον,ο νονός μου που ήταν στρατιωτικός, Από κει θυμάμαι μερικά στιχάκια. Ο αδελφός έκανε ξεπατικοτούρα και τα έλεγε σαν μαντινάδες(τάχα δικές του) το πάλαι ποτέ. π.χ. Ανάβει η αγάπη τη φωτιά μα η λησμονιά τη σβήνει η μια βαστάει το δαδί κι η άλλη το λαϊνι

  39. 36

    Στην ελληνική βκιπαίδεια (λήμμα Δημήτριος Καμπέρος) αναπαράγεται το λάθος.

  40. sarant said

    37 Μήπως είναι φτιαχτές οι ευμενείς κρίσεις; Γιατί δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ο Μαρινέττι ή ο Νορντάου είχαν άποψη για τα έργα του Πολ.Δημητρ.

    Σχόλιο από τον κ. Κ. Καραποτόσογλου:

    Ἡ λ. τρελοπαντιέρα ἡ, = γυναίκα, ποὺ συμπεριφέρεται ἐπιπόλαια, ἀνόητα, τρελά, ἐτυμολογεῖται ἀπὸ τὸ τρελὸς + παντιέρα, καὶ πιθανότατα ἀποτελεῖ μεταφραστικὸ δάνειο τοῦ ἰταλικοῦ pazzo a bandiera = θεότρελος· ὁ Χρ. Λάζαρης, Τὰ Λευκαδίτικα, σ.52, ἀναφέρει: «ζουρλοκαμπιέρης –ρω = ἐπιπόλαιος, τρελάκιας», ἐπίσης στὴ σ. 53, παραθέτει: «ζουρλοπαντιέρης –ρω = σημαιοφόρος παραφροσύνης, τρελάκιας, ἐπιπόλαιος, ἀνόητος, ἐνῶ ὁ Πανταζ. Κοντομίχης, Λεξικὸ τοῦ Λευκαδίτικου ἰδιώματος, σ. 104, μᾶς πληροφορεῖ: «ζουρλοκαμπέρης –ρω = ὁ ἐπιπόλαιος:ὁ ἄστατος, ὁ τρελάκιας. “Μωρὴ ζουρλοκαμπιέρω, ποὺ γυρίζεις μαρή;”. Τὴν ἴδια παρίπου σημασία ἔχει καὶ ἡ λ. ζουρλοπαντιέρας –ρω».
    Τὸ δεύτερο συνθετικὸ στὴ λ. ζουρλο(τρελο)καμπιέρης, ζουρλο(τρελο)καμπ(ι)έρω ἐτυμολογεῖται ἀπὸ τὸ ἰταλικὸ campière (anche campiero) = guardia campestre privata (in Sicilia), addetta alla custodia del fondo, dei fabbricati, del raccolto, del bestiame, e alla sorveglianza dei lavori agricoli (Battaglia)· ἐνῶ στὰ ἰταλικὰ ἰδιώματα ἔχουμε τὸν τύπο campér = camparo= vaccaro; lavoratore rurale; fattore; guardia campestre; acquarolo (Jabert-Jud, Γλωσσικὸς Ἄτλας Ἰταλίας καὶ νοτίου Ἑλβετίας).

  41. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    40. Εγώ να δεις πόσο δυσκολεύτηκα να το πιστέψω, Νίκο! (Και δεν θα έπεφτα από τα σύννεφα αν κάποιος μου έλεγε ότι ήτανε κρίσεις επωνύμων- μαϊμού..). Πάντως τυπώθηκαν και καταγράφονται, λχ «Το έργον σας είνε από τα σπάνια εκείνα, τα οποία συλλαμβάνουν βιαίως το πνεύμα, το δεσμεύουν και το φραγγελώνουν ως δυστυχή αιχμάλωτον» F.T. Marinetti, αρχηγός της σχολής των Μελλοντιστών!!!

  42. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Όπως βλέπω εγώ το θέμα, αν η τρελοκαμπέρω έβγαινε από τον τρελοκαμπέρο, θα υπήρχε και γι άντρες η έκφραση «άντε βρε τρελοκαμπέρο!». ΔΕΝ υπάρχει όμως.

  43. 6, …Καμπέρα της Αυστραλίας…
    Από τον Καμπέρο να πήρε το όνομα;…

    Θα ήταν Αυστρελοκαμπέρω, τότε! 🙂

  44. Γς said

    ΑυστρελοκαΝμπέρω

  45. Σωστά! 🙂

  46. Ἁρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ἐγὼ πάντως δὲν ἤξερα τὸν «τρελλοκαμπέρο» οὔτε τὴν «τρελλοκαμπέρω». Ἤξερα μόνο τὴ «σαχλοκαμπέρω», λέξη ποὺ χρησιμοποιῶ συχνά. Γι’αὐτὴν ξέρεις κάτι παραπάνω; 🙂

  47. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    43.>>Θα ήταν Αυστρελοκαμπέρω,
    κοινώς Κάνγκουρας 🙂

  48. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Κάνμπουρας!

  49. Alexis said

    #40: Πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις!
    Τόσο ο Λάζαρης όσο και ο Κοντομίχης υπήρξαν σοβαροί μελετητές της Λευκαδίτικης λαογραφίας.
    Αλλά, πάνω απ’ όλα, Λευκαδίτες οι ίδιοι γέννημα-θρέμμα, άρα γνωρίζουν από πρώτο χέρι το Λευκαδίτικο γλωσσικό ιδίωμα.

  50. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Δεν ξέρω από που βγήκε το τρελοκαμπέρω, αλλά ο Καμπέρος σίγουρα είχε μεγάλη δόση τρέλας για να πετάει με τέτοια αεροπλάνα, αλλά και πολύ ψυχή, ακόμα και τα φτερά του Ίκαρου ήταν πιο ασφαλή.
    Θυμάμαι το 83, είχα πάρει μέρος σε μια άσκηση της πολεμικής αεροπορίας ονόματι Καμπέρος για επίδειξη.

    Χθές πέθανε ο Lemmy στα 70 του, δυσαναπλήρωτο το κενό που άφησε.

  51. Alexis said

    Ανεξάρτητα από την προέλευση της «τρελοκαμπέρως» ο Δημήτριος Καμπέρος είχε όντως το παρατσούκλι «Τρελοκαμπέρος»;
    Θέλω να πω, υπάρχουν γραπτά της εποχής του στα οποία να αναφέρεται μ’ αυτόν τον τρόπο;
    Ή όλη η ιστορία του «Τρελοκαμπέρου» είναι πλασμένη εκ των υστέρων;

  52. sarant said

    41 Αυτό μου φαίνεται για… τρολιά

  53. sarant said

    51 Για να πω την αλήθεια, ξέρω απλώς ότι ο Καμπέρος ήταν δημοφιλής -αλλά δεν έχω δει πηγή της εποχής όπου να αποκαλείται έτσι, χωρίς όμως να το αποκλείω.

  54. 51: ΑΚΡΙΒΩΣ ή ίδια απορία μου γεννήθηκε και μένα κάποια στιγμή, αλλά δεν ρώτησα γιατί με τα (πληκτρολόγια των) παλιοτάμπλετ που έχω μπλέξει εδώ, εκτός οικίας, καλύτερα να διαβάζεις παρά να γραφείς 😛

  55. Σχετικοάσχετο: Φαντάζεστε να ανοίξει κάποιος εστιατόριο στο Ναύπλιο και να το ονομάσει «Chez Michalou»; Τρελές δουλειές θα κάνει, μόνο για ψαγμένους πελάτες!

  56. Να βάλω μια φωτογραφία;;;

    🙂

    https://xyzcontagion.wordpress.com/?attachment_id=8007

    Μη με ρωτάτε από που είναι, δεν ξέρω. Είναι πάντως 1912 και ο αεροπόρος μας λέει πετούσε με αυτό 🙂

  57. Γς said

    55:

    Και με την υποστήριξη του Michelin Red Guide

  58. sarant said

    55-57 Καλό!

  59. TAK said

    Το σχόλιο μου το έφαγε μάλλον η μαρμάγκα…. Δοκιμάζω να δω αν αυτό θα δημοσιευτεί.
    Έλεγα λοιπόν, αφού επαινούσα το Νικοκύρη για τη διάλυση των (έστω και γοητευτικών ενίοτε) μύθων, ότι το «καμπέρω» είναι ο κανονικός τύπος θηλυκού του «καμπέρης» (πρβλ. χασομέρης/χασομέρω, χοντροχέρης/χοντροχέρω, κοκ.). Είναι ενδιαφέρον βέβαια ότι σήμερα η λ. επιβιώνει μόνο στο θηλυκό (και μάλιστα μόνο σε σύνθετα «τρελο/ζουρλοκαμπέρω») και για μένα αυτό είναι το ζήτημα προς διερεύνηση. Γιατί από εκεί και πέρα ο «καμπέρης» απαντά σε νεοελληνικά κείμενα ήδη το 17ο αιώνα και επιβιώνει ως σήμερα σε επώνυμα. Πριν δω το σχόλιο του Καραποτόσογλου, υπέθετα ότι ο καμπέρης και η καμπέρω είναι λέξεις του οθωμανικού ελληνισμού με ετυμολογική προέλευση από το τουρκικό kamber. Η επιβίωση στη Λευκάδα επιβεβαιώνει το πρώτο μέρος (δηλαδή είναι καμπέρης/ω), αλλά θέτει ένα ζήτημα για την ετυμολόγηση. Κατά τη γνώμη μου, η ετυμολόγηση από τα ιταλικά δεν είναι πειστική. Έχω την εντύπωση ότι καμπέρης/ω σχετίζονται με τους Αλεβίτες και του Μπεκτασήδες και ότι προς εκείνη την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούμε για να δούμε το τι και πώς της (αρνητικής στη σημασιολογική χρήση) επιβίωσή της, αλλά θα έπρεπε να μπούμε σε σκοτεινά μονοπάτια της ιστορίας του οθωμανικού ελληνισμού και των Βαλκανίων. Δύτη, τα φώτα σου! (Πολύ λίγο ιδωθήκαμε προχτές, αλλά δεν πειράζει, χάρηκα που σε είδα έστω και λίγο!). Καλή χρονιά σε όλες/ους!

  60. ΤΑΚ, εγώ σου έστειλα τους χαιρετισμούς μου ήδη στο χτεσινό νήμα 🙂 Ενδιαφέρουσα η ιδέα με τους μπεκτασήδες, αλλά αυτές τις μέρες αδυνατώ να συνεισφέρω…

  61. sarant said

    Τάσο, να με συμπαθάς, δεν είχα κοιτάξει τη σπαμοπαγίδα!

  62. Ώρα καλή και καλή χρονιά. Να μνημονεύσουμε και τον Αθανάσιο (Θάνο) Βελούδιο (1895 – 1992)[1] υπήρξε Έλληνας αεροπόρος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και αργότερα καλλιτέχνης και ηθοποιός.

    Αργότερα, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας (1919-1922), συμμετείχε σε επιχειρήσεις με τη «Ναυτική Αεροπορική Μοίρα Σμύρνης». Σε μία από τις αποστολές που ανέλαβε, στις 25 Ιουνίου 1920, με αεροσκάφος B.E.2e, εκτέλεσε αναγνώριση στον τομέα Προύσας – προσβάσεων όρους Ολύμπου Βιθυνίας – Μουδανιών. Αφού εξακρίβωσε τις θέσεις των ελληνικών στρατευμάτων, που προήλαυναν δυτικά της Προύσας, πέταξε πάνω από την ίδια πόλη και εκτέλεσε παράτολμη προσγείωση, στον περίβολο της εκεί Οθωμανικής Στρατιωτικής Ακαδημίας, όπου ύψωσε στον ιστό της την Ελληνική σημαία και στη συνέχεια απογειώθηκε.[3] Για αυτή την ενέργεια έλαβε το προσωνύμιο Πορθητής της Προύσας.[4] Ο Βελούδιος συμμετείχε σε αεροπορικές αποστολές μέχρι και τη λήξη των πολεμικών επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία, με τα «Προκεχωρημένα Αεροπορικά Σμήνη Μετώπου», ενώ τον Σεπτέμβριο του 1921 του απονεμήθηκε ο Πολεμικός Σταυρός Γ’ Τάξης.[5] Το 1923 απομακρύνθηκε από τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά επανήλθε το 1927. Αποστρατεύτηκε τελικά ως αντιπλοίαρχος το 1934.[2]
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%82

  63. Ριβαλντίνιο said

    Οι άχρηστες πληροφορίες της ημέρας :
    Αν ήταν απ’την Κυπαρισσία τότε ήταν Αρκαδιανός. Η περιοχή Τριφυλίας κατά την επανάσταση του ’21 λεγόταν Αρκαδιά και οι κάτοικοι της Αρκαδιανοί.
    (Πρέπει να είχε και κάτι Αρβανίτες Ντρέδες στα Σουλιμοχώρια).
    Στην αρχαιότητα η Τριφυλία ανήκε κάποια περίοδο στο κοινό των Αρκάδων.

  64. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    Συγχαίρω τον κ. Σαραντάκον διά το ωραίον θέμα, που αποδεικνύει διά πολλοστήν φοράν την ακόρεστον δίψαν του να εύρη την Αλήθειαν. Ωστόσον, θα είμαι πολύ σκληρός εις την κριτικήν μου…

    1) Είναι αδιανόητον εις μίαν ανάρτησιν διά τον θρυλικόν αεροπόρον Δημήτριον Καμπέρον, να μή αναφέρεται επί 14 ολοκλήρους ώρας ότι ομιλούμε διά τον άνθρωπον που εβάπτισε τον Ολυμπιακόν, εμπνευσθείς το όνομα από την Ελληνικήν Θρησκείαν, της οποίας ήτο φανατικός οπαδός. Δείτε τι λέγει εις το κατωτέρω βίδεον ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος (2:28 έως 3:15) εις το 2:51: Ο αεροπόρος Καμπέρος ήτο αυτός που εβάπτισεν «Ολυμπιακόν» τον Ολυμπιακόν και ουχί ο αδελφός του Νότης, όπως αναφέρει λανθασμένως η Wikipedia! Είναι δυνατόν ο διακεκριμένος απόφοιτος της Ιωνιδείου και επί δεκαετίας Πειραιώτης κ. Σαραντάκος να μή έχη ακούσει ποτέ αυτήν την στοιχειώδη πληροφορίαν που εγνώριζον όλοι οι παλαιοί Πειραιώται; Σημειωτέον ότι αξίζει να ίδητε από την αρχήν το κατωτέρω βίδεον, διότι περιλαμβάνει μερικά από τα καλυτερα τέρματα του Γιώργου Δεληκάρη με την φανέλλαν του Θρύλου. Επίσης τον Γιώργον Σιδέρην και άλλας μοναδικάς σκηνάς που θα συγκινήσουν κάθε Πειραιώτην, ακόμη και τους φανατικούς Εθνικάκηδες ως ο γερο-Βάταλος, που παραδοσιακώς μισούν τον Ολυμπιακόν…

    2) ΕΠΙΣΗΣ: Είναι απαράδεκτον να μή έχουσι αναφερθή επί 14 τώρα ώρας μερικαί χαρακτηριστικαί λεπτομέρειαι διά τον Καμπέρον που εγνώριζεν όλος ο παλαιός Πειραιεύς: Α) Πρώτον και καλύτερον το περιστατικόν με τον εξίσου θρυλικόν αεροπόρον Αργυρόπουλον, τον οποίον ο Καμπέρος εζήλευε θανασίμως, με αποτέλεσμα να συμβή αυτό που διηγείται το «Σκρίπ» της 28ης Μαΐου του 1912. Από αυτό το περιστατικόν (αυτό – τουλάχιστον ηξεύραμεν ημείς οι παλαιοί Πειραιώται…) εβγήκε εις τον Καμπέρον το παρατσούκλι «τρελοκαμπέρος», υπήρχε – μάλιστα – η φήμη ότι του το έβγαλε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος…

    2Β) Εξίσου απαράδεκτον είναι να μή έχει αναφερθή επί 14 ώρας ότι ο Καμπέρος ήτο ο πρώτος (Ιούνιος 1912) που ωδήγησε ΥΔΡΟΠΛΑΝΟΝ εις το Ρωμέικον (έκαμε την διαδρομήν Πειραιεύς – Ύδρα μετ’ επιστροφής!), οπότε και κατέρριψε το παγκόσμιον ρεκόρ ταχύτητος με 110 χιλιόμετρα ωριαίως. Επίσης, ήτο ο πρώτος αεροπόρος παγκοσμίως που έρριψε χειροβομβίδα από αεροσκάφος: Αυτό συνέβη υπεράνω του Μπιζανίου που είχεν οχυρώσει ο προσπάππος του Τζέφρυ, Σιγισμούνδος Μινέϊκο. Τέλος, δεν ανεφέρθη λέξις διά τον τρόπον που απέθανε ο Καμπέρος επί Κατοχής, ότε ήνοιξε το γκάζι να ψήση έν ρόφημα και υπέστη ασφυξίαν από την διαρροήν του αερίου…

    Θα συνεχίσω εντός ολίγου διά τον Πολύβιον Δημητρακόπουλον, αλλά μέχρι τότε αναγνώσατε το αποκαλυπτικόν δημοσίευμα του Πειραι-οράματος , όπου περιλαμβάνονται και 3 ανέκδοτοι φωτογραφίαι του αλησμονήτου πρωτεργάτου της Ρωμέικης Αεροπορίας Δημητρίου Καμπέρου

    Έχει και συνέχειαν..

  65. sarant said

    64 Το πρώτο άρθρο αναφερόταν εκτενώς στη σχέση του Καμπέρου με τον Ολυμπιακό.

  66. Βάταλος said

    Σχολίου 64 συνέχεια

    3) Είναι επιεικώς απαράδεκτον να αναφέρεται το όνομα του μεγίστου σατιρικού συγγραφέως Πολυβίου Δημητρακοπούλου (ότι και καλά εγνώριζε από το σωτήριον έτος 1899 την λέξιν «ζουρλοκαμπέρω») και να μη γίνεται η παραμικρά μνεία (υπό των αναγνωστών, εννοείται…) διά το μέγιστον επίτευγμα του Δημητρακοπούλου, που ήτο η αριστουργηματική μετάφρασις της Λυσιστράτης (1905) του Αριστοφάνους, με ομοιοκαταληξίαν που γοητεύει μέχρι σήμερον. Διά του λόγου το αληθές, ιδού έν (ανώδυνον σχετικώς, διά να μή εισπράξω καμμίαν αδόκητον πορτοκαλιάν κάρταν) δείγμα των στίχων 109 έως 112

    Την πλήρη (αριστουργηματικήν, επαναλαμβάνω…) μετάφρασιν της Λυσιστράτης υπό του Πολυβίου Δημητρακοπούλου δύνασθε να εύρητε εδώ και μετά του αρχαίου κειμένου εδώ. Είναι εντελώς αξιοσημείωτον ότι εις μίαν εποχήν (1905) όπου οι Γαλιλαίοι εκυριάρχουν και ετρομοκράτουν τους Ρωμιούς με την βλακώδη ηθικήν των Ραββίνων Σαούλ και Τζόσουα Μπέν Γιοζέφ (μοιχεύει ακόμη και αυτός που κυττά μίαν ωραίαν γυναίκα κλπ!..) ο Δημητρακόπουλος τολμά να μεταφράζη τον Αριστοφάνην μεταχειριζόμενος λέξεις, όπως «ψωλαί», «πούτσα» κλπ. Από αυτής της απόψεως η εξονυχιστική μελέτη της μεταφράσεώς του είναι λίαν καρποφόρος, καθώς αποκαλύπτει τας αισχράς λέξεις που εχρησιμοποίουν εις τον προφορικόν των λόγον οι Ρωμιοί προ 110 ετών και η Χούντα των Γαλιλαίων τους απηγόρευε να τας καταγράψουν επί του χάρτου…

    4) Περαίνων, καλώ τους εντιμωτάτους αναγνώστας του Σαραντακείου Ιστολογίου να μοί επιτρέψουν να κάμω εγώ ποδαρικόν διά το 2016 εις το Σαραντάκειον Ιστολόγιον αύριον το μεσονύκτιον, διά να έχη καλήν πορείαν το νέον έτος και να δυνηθή να αγγίξη την 500ήν θέσιν της Αλέξας. Εις διαφορετικήν περίπτωσιν, προβλέπω να κατακρημνίζεται κάτωθι της 2.675 θέσεως, εις ήν το παρέλαβεν ο γερο-Βάταλος την περασμένην Άνοιξιν.

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω
    Μετά της δεούσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  67. cronopiusa said

  68. cronopiusa said

  69. ΓΑΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    62 Εκάματε άριστα που ανεφέρθητε έστω και παρεμπιπτόντως, έστω και ακροθιγώς, στον υπερ-ρεαλιστικόν παγανιστικόν και οργιώδην βίον εκείνου του ΜΕΓΙΣΤΟΥ (εκ των ελαχίστων υπαρξάντων ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΥΘΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ «τοιούτου» «διαμετρήματος») οίτινες (με την, κατ’ επιρροήν της αμαρτωλού Belle Epoque, εξαίσιαν «αρετήν και τόλμην» άς επεδείξαντο) κατεξευτέλισαν την διαρκήν ανά τους 3 τελευταίους αιώνας περιδινουμένην σπουδαιοφάνειαν ενός ρωμέικου προτεκτοράτου ό έτεκον αι βρετανίδες Τράπεζαι άμα τε και εβάπτισαν ….»Ελλάδα».
    Ο μυθικώς βελούδινος Θάνος-Murray Βελλούδιος υπήρξεν ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ και «ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ΕΛΛΗΝ». Αιωνία αυτού η μνήμη! Είναι κρίμα που δεν δύναμαι να αναστήσω από κάποιο ηχητικόν αρχείον το σπάνιον ηχόχρωμα της χαρακτηριστικής φωνής του που ακόμη και σήμερα ηχεί εις τα ώτα μου όπως τότε, ότε προ σχεδόν τεσσαράκοντα ετών, μετεφέρετο από ραδιοφώνου μεταμεσονυκτίως από τα μήκη κύματος του Γ’ Προγράμματος…! Δύνασθε, ωστόσο, οι ενδιαφερόμενοι να ακολουθήσητε τας πληροφορίας της σχετικής δημοσιεύσεως εις ήν παραπέμπω υμάς: http://www.lifo.gr/team/artwalk/54588

    Τώ όντι, μορφαί ως η τοιαύτη του μακαριστού Βελλουδίου σπανίζουν! Συγκρίνατέ τον, εάν αγαπάτε, με τον γονέα του «Μικρού Πρίγκηπος» τον Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ και αμέσως θα διαπιστώσητε πόσον πολύ ωχριά ο Γάλλος προ του ΕΛΛΗΝΟΣ…! Και προσέξατε όπως μή υποπέσητε εις την λούμπαν να κρίνετε τον μακαριστόν Θάνον ως «γραφικόν». Το ελληνόψυχον φάσμα του θα σας καταδιώκει εν ύπνοις και θα σας βομβαρδίζει ανηλεώς καθώς το ανεμίζον μεταξένιον αεροπορικόν φουλάρ του παρατόλμου πιλότου θα δένηται εις κόμβον πέριξ του ασεβούς υμών λάρυγγος…

    ΥΓ: Θλίβομαι που δεν ημπορώ να σας στείλω εγκαίρως εκ του Νέου Κόσμου μίαν «βασιλειόπιτταν» περιτέχνου του εν Βοστώνη οίκου ημών παρασκευής δια να σας ευχηθώ μαζί της «Έτη Πολλά». Περιορίζομαι, αυτονοήτως, εις μόνας τας ευχάς: ΑΙΣΙΟΝ & ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ !

  70. Ριβαλντίνιο said

    @ 64α Βάταλος
    διά τον θρυλικόν αεροπόρον Δημήτριον Καμπέρον, να μή αναφέρεται επί 14 ολοκλήρους ώρας ότι ομιλούμε διά τον άνθρωπον που εβάπτισε τον Ολυμπιακόν, εμπνευσθείς το όνομα από την Ελληνικήν Θρησκείαν, της οποίας ήτο φανατικός οπαδός.

    Δεν εμπνεύστηκε τίποτα. Οι παλιοκλεφταραίοι 🙂 αντέγραψαν το όνομα από άλλο σωματείο : τον Ολυμπιακό Όμιλο Πειραιώς (OOΠ), στον οποίο συμμετείχαν οι Αδριανοπουλαίοι.

    Το 1924 ήταν από τους ιδρυτές και πρώτους παίκτες του Α.Π.Σ. Πειραιά, μετά του Ολυμπιακού Ομίλου Φιλάθλων Πειραιά και του Ολυμπιακού Πειραιώς. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1929.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82

    Το 1924, σε συνέλευση του «Πειραϊκού Ποδοσφαιρικού Ομίλου» ο Χρήστος Πέππας είχε προτείνει στα άλλα μέλη, η ομάδα να ονομαστεί Ολυμπιακός, την πρότασή του δεν την αποδέκτηκαν όμως τα υπόλοιπα μέλη του «Πειραϊκού Ποδοσφαιρικού Ομίλου». Ένα χρόνο αργότερα την ονομασία την δανείστηκε και την υιοθέτησε ο Νότης Καμπέρος για τον μετέπειτα Ολυμπιακό Πειραιώς.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%A0%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CF%82#.CE.8A.CE.B4.CF.81.CF.85.CF.83.CE.B7

    Το Δεκέμβριο του 1924 ο πρώην «Α.Π.Σ.Π.» αναφέρεται ως Ολυμπιακός Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Πειραιώς, ο οποίος στις 7 Δεκεμβρίου νίκησε τον «Όμιλο Φιλάθλων Πειραιώς» με 2-1 σε αγώνα που έγινε στο Ποδηλατοδρόμιο. «Εις την νικήτριαν ομάδα απενεμήθη ωραίον κύπελλον αθλοθετηθέν υπό των προέδρων των δύο συλλόγων κ.κ. Κρέτα και Μανούσκου».

    Στις 10 Μαρτίου 1925, δηλαδή δέκα μέρες πριν από την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Πειραιά, ο «Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς» συνενώθηκε με τον «Ολυμπιακό Όμιλο Πειραιώς» και δημιουργήθηκε ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς.

  71. Alexis said

    #66, 69: Δεν τη γλυτώνουμε με τίποτα.
    Αν δεν κάνει ο γερο-Βάταλος ποδαρικό, θα κάνει ο κλώνος του! 😀 😀 😀

  72. Γς said

    64:

    >και επί δεκαετίας Πειραιώτης κ. Σαραντάκος

    Παλαιο Φαληριώτης

  73. Estrellita Fugaz said

    #66-4 και 71,

    εγώ επιζητώ ποδαρικόν και μάλιστα οκτωδάκτυλον, ει δυνατόν! (…)

    Καλή Νέα Χρονιά, φίλτατοι!
    (Δεν λέω «και φίλτατες» -δεν έχω εμπεδώσει ακόμη το νέον εγχειρίδιον, τις συμπεριλαμβάνω, όμως, εξόχως στις ευχές μου!)

  74. sarant said

    Καλημέρα από εδώ, καλή χρονιά, περισσότερα στο σημερινό άρθρο!

  75. leonicos said

    Εγώ είχα δώσει εδώ το παρών πριν ανοίξει το σημερινό άρθρο, αλλά δεν μου βρήκε τον πρόξυ σέρβερ, και μου κατάπιε το σχόλιο.

    Έγραφα: Εγώ ε/ιμαι εδώ, εσείς λείπετε

    Έλεγε στον Κόρτο @30 ότι αναζήτησα το kamber επειδή η λέξη δεν μου θύμιζε τίποτα, κι ενώ δεν απάντησα στην απορία του και τη δική μου, έπεσα σε κάτι υπέροχα ΥΤ με μουσική αλεβίτικη και μπεκτασί. Κι έδωσα και το λινκ ARIMAZIN HOZAN KAMBER 07 02 2014 γιατί όταν το ξαναζήτησα έπεσα σε ΥΤ των τζιχαντιστών

    Και τώρα βέβαια… θα πάρω 15η θέση στο σημερινό.

    Αυτές είναι οι αδικίες των μπλογκ, όταν έχεις απέναντί σου τον Γς

  76. Γς said

    Καλημέρα Λεώ.
    Χρόνια Πολλά

  77. Γιάννης Ιατρού said

    75: Άσε, το τι καταπίνεται πλέον …. Χαβούζα
    Και χρόνια πολλά 🙂

  78. Γιάννης Ιατρού said

    Πολλούς καλικατζάρους πήρε το μάτι μου σε αυτό το νήμα. Βγαίνουν μετά τα μεσάνυκτα…. Αλλά που θα πάνε, έρχονται τα Θεοφάνεια και θα μπούνε στη θέση τους 🙂

  79. Corto said

    75 (Leonicos): Ευχαριστώ για την απάντηση!
    Υποθέτω (αλλά δεν έχω αυτήν τη στιγμή δυνατότητα να το επιβεβαιώσω) ότι HOZAN θα είναι αυτό που εμείς λέμε (μέσω τούρκικων;) ΧΟΥΖΑΜ.

  80. BLOG_OTI_NANAI said

    Ωραίο το άρθρο.

    Στο πρωτότυπο γράφει «ζουρλουκαμπέρου«.

    Ο Δημητράκος αναφέρει το «Γαμπιέρης» = Αρμενιστής = αυτός που ασχολείται με τα άρμενα δηλ. τα πανιά. Θα μπορούσε να έχει σχέση;

    Σκεφτόμουν ότι αφού στην «Εστία» του 1900 αναφέρεται το «ζουρλοκαμπέρω«, άρα, θα ήταν κάποια κλασική δημώδης έκφραση της εποχής. Κι όμως είναι σπάνια λέξη.

  81. sarant said

    80 Πράγματι, είχε κι εκεί ου -το διόρθωσα, ευχαριστώ!

  82. 55, 57, εξαιρετικά!

    …και για μουσική φαγητού:
    Michelle, ma belle.

  83. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – Είσαι κακός ρε, δεν φτάνει που ο Νικοκύρης έσβησε την γοητεία της λέξης τρελοκαμπέρω, έρχεσαι κι εσύ να ΑΜΑΥΡΩΣΕΙΣ τον θρύλο του «θρύλου». Άκου κλεφταράδες, γιατί, επείδή έκλεψαν ένα όνομα και καμιά τριανταριά πρωταθλήματα; «έξις δευτέρα φύσις» (χαμόγελο).

  84. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    82/ 55 Μαυρομιχαλού΄ς , αν είναι κοντά στον Αϊ Σπυρίδωνα.

  85. Γς said

    84:

    >82, 55:

    και 57:

  86. 55, …εστιατόριο στο Ναύπλιο και να το ονομάσει «Chez Michalou»…

    Όπου στην είσοδο γράφει
    «Δεκτές και πιστωτικές κάρτες»
    🙂

  87. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Στης Μαυρομιχαλούς οι αποδείξεις θα γράφονται σε κομπιουτεράτσι 🙂
    και ασφαλώς θα έχει την υποστήριξη του Michelin Red Guide σχ.57-85
    (πιο red δε γίνεται)

  88. Γς said

    87:

    >πιο red δε γίνεται

    Ξέρω. Πεθαίνεις

  89. sarant said

    Ωραίο αυτό με τη Μαυρομιχαλού 🙂

  90. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    88.89>>Ωραίο, μα ΔΕ θα ψένουν* ποτέ πατάτες 😦

    *ντοπιολαλιά

  91. 87, 😀

  92. 87, …Στης Μαυρομιχαλούς οι αποδείξεις θα γράφονται σε κομπιουτεράτσι 🙂 …

    …όταν δεν τα πιάνουν μαύρα! 🙂

  93. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    92. 🙂 Αφού είναι του Καποδιστριακού

  94. Noori said

    @ 63 Ριβαλντίνιο: Ναι, πρέπει να είχε Αρβανίτες στά Σουλιμοχώρια, γιατί η γιαγιά μου –από τό Ψάρι Τριφυλίας– μιλούσε και αρβανίτικα. 🙂

  95. 40. Εδώ λέει ότι το λευκαδίτικο τονίζεται/συλλαβίζεται αλλιώς: ζουρλοκαμπίερης -ρω

  96. sarant said

    95 Περίεργο μου φαίνεται

  97. Κ.Καραποτόσογλου said

    Ἡ ψηφιακὴ ἔκδοση τοῦ γλωσσαρίου παραθέτει λαθεμένα:«Μωρή ζουρλοκαμπίερω, που γυρίζεις, μαρή;», ἀντὶ τοῦ σωστοῦ:«Μωρὴ ζουρλοκαμπιέρω, πού γυρίζεις μαρή;».
    Πανταζ. Κοντομίχης, Λεξικὸ τοῦ Λευκαδίτικου ἰδιώματος, σ. 104.

  98. Κ.Καραποτόσογλου said

    Κ. Καραποτόσογλου – καμπέρης – καμπέρω

    Στη μεσαιωνική κατωιταλική απαντά η λ.:«καμεράριος, ο ‘φύλακας της κάμαρας (= του κοιτώνα), των βασιλικών αιθουσών, διοικητής του Ταμείου ή του Τελωνείου’ (Δουκ.: κάμερα, DuCange:camerarius. S 450 σημ. 2, Battisti–Alessio:cameraio). Zinagrelli:cameraio). S 448 (περίπου το 1172) Ιοσφρές της Μοδάκ, ο παλατινός καμεράριος πάσι τοις εξουσιασταίς και παραθυρίταις Σικελίας» [S= Spata Giusepe, Le pergamente greche esistenti nel grande archivio di Palermo, Palermo 1862. Κωνστ. Μηνά, Η γλώσσα των δημοσιευμένων εγγράφων της κάτω Ιταλίας και Σικελίας, Αθήνα 2003(2), σ. 260-261].
    Η λ. καμεράριος απαντά στα μεσαιωνικά κατωιταλικά και ως:καμπεράριος, όπως φαίνεται στο ακόλουθο χωρίο:«λαμβέρτος της βασιλικής αυλής άρχων και κεφαλικός μαΐστωρ καμπεραρίου και μέγας κριτής πάσης Καλαβρίας» [Francisco Trinchera, Syllabus Graecarum Membranarum, Neapoli 1865, σ. 322 (περίπου το 1194), ενώ βρίσκεται και στο σύνθετο:«πρωτοκαμπέρης, ο erster Kämmerer (= μέγας θησαυροφύλακας): K. Kehr, Urkunden der norm.-siz. Könige (Innsbruck 1902) 438 (περίπου το 1168)». Trapp, Lexikon zur byzantinischen Grazitat, σ.1471. Girolamo Caracausi, Lessico Greco della Sicilia e dell’Italia meridionale (secoli X-XIV), Palermo 1990, σ. 261, 487.

  99. sarant said

    98 Στροφή στο θέμα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: