Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εφτά χρόνια με και χωρίς φαγούρα

Posted by sarant στο 16 Φεβρουαρίου, 2016


Σήμερα έχουμε γενέθλια, το ιστολόγιο κλείνει τα εφτά του χρόνια, μια και έκανε τα πρώτα του βήματα στις 16 Φεβρουαρίου του 2009. Οπότε, παρακαλώ να μου συγχωρήσετε την αυτοαναφορικότητα του σημερινού άρθρου, που άλλωστε το είχα προαναγγείλει υπαινικτικά την περασμένη βδομάδα, όταν δημοσίευσα τη συνέχεια από το βιβλίο του πατέρα μου, που κανονικά ήταν να μπει σήμερα, γράφοντας: την επόμενη Τρίτη, που ήταν να συνεχιστούν κανονικά οι δημοσιεύσεις, το ιστολόγιο θα έχει έκτακτη ύλη, διότι είναι μια έκτακτη μέρα.

Και θα συμφωνήσετε μαζί μου, πιστεύω, πως για ένα εφτάχρονο η μέρα των γενεθλίων του είναι έκτακτη και με το παραπάνω. Βέβαια, δεν είναι ίδια όλα τα γενέθλια. Το εφτάχρονο παιδί, που πηγαίνει στην πρώτη δημοτικού, και παίζει και τρέχει πέρα-δώθε αεικίνητο, δεν έχει καν φτάσει στα μισά της παιδικής ηλικίας. Από την άλλη, τα εφτάχρονα ιστολόγια μάλλον έχουν περάσει στην τρίτη ηλικία τους.

Στα εφτά λοιπόν χρόνια που είμαστε μαζί,  έχουν δημοσιευτεί στο ιστολόγιο συνολικά 2591 άρθρα (με το σημερινό) για τις 2527 μέρες ζωής του. Στην έβδομη χρονιά του (από τις 17.2.2015 έως σήμερα) δημοσιέψαμε ένα άρθρο κάθε μέρα, χωρίς ποτέ να διακοπεί το σερί, όπως είχε συμβεί και στην έκτη χρονιά. (Το σερί της καθημερινής δημοσίευσης βαστάει αδιάλειπτο από τις 29.1.2014). Και επειδή έτυχε και δημοσίευσα και διπλά άρθρα μερικές μέρες, συνολικά την έβδομη χρονιά μας είχαμε 373 άρθρα.

Συνολικά μέσα στην εφταετία έχετε κάνει 321.000 σχόλια, ενώ το ιστολόγιο έχει δεχτεί 12.030.000 επισκέψεις -πριν από πέντε μέρες περάσαμε, αθόρυβα, τον κάβο των 12 εκατομμυρίων. Αν περιοριστούμε στα στατιστικά στοιχεία του τελευταίου χρόνου, είχαμε: 373 άρθρα, 62.000 σχόλια, 2.350.000 επισκέψεις.

Όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχουν οι τακτικοί και οι λιγότερο τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, που πολλοί από αυτούς ήταν ή έχουν γίνει φίλοι, ενώ αρκετοί έχουν γραφτεί και “συνδρομητές” (ο μετρητής μου λέει 8700 άτομα), οπότε ειδοποιούνται με ηλεμήνυμα ή με άλλον τρόπο κάθε φορά που ανεβάζω καινούργιο άρθρο. Άλλοι πάλι ειδοποιούνται για τις δημοσιεύσεις από το Φέισμπουκ, υπάρχουν όμως και οι αναγνώστες που φτάνουν στο ιστολόγιο εντελώς τυχαία μέσω γκουγκλ, έχοντας κάνει αναζήτηση για κάποια λέξη ή φράση. Αυτή την εβδομάδα, οι συχνότεροι όροι αναζήτησης, πέρα από το «Σαραντάκος» (με ή χωρίς τόνο ή και στο λατινικό) ήταν, μεταξύ άλλων, το «ζνίχι» (το είχαν βάλει ερώτηση σε κάποιο τηλεπαιχνίδι), «πράσσειν άλογα», «πας μη έλλην βάρβαρος», «ορθοπεδικός» και «του ευεργετηθέντος» -ελπίζω να βρήκαν την απάντηση που έψαχναν. Κάποιος ήρθε τις προάλλες στο ιστολόγιο μέσω της αναζήτησης για «παραλλαγές σόλων». Ομολογώ ότι δεν ξέρω αν εννοούσε τον Σόλωνα ή τις σόλες.

Γενέθλια έχουμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσουμε ότι εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε ας πούμε μερικά πράγματα για τον αριθμό εφτά, τα χρόνια που συμπληρώνουμε σήμερα, αν και δεν θα εξαντλήσουμε το θέμα.

Το «επτά» ανάγεται σε ινδοευρωπαϊκή ρίζα, με ομόρριζο το λατινικό septem (απ’ όπου το γαλλικό sept, το ιταλ. sette και τα συναφή) και το αρχαίο γερμανικό *sebum, απ’ όπου το sieben των γερμανικών και το αγγλικό seven. Στα τούρκικα είναι yedi, εξ ου και Γεντί Κουλέ-Επταπύργιο δηλαδή. Η λέξη δασυνόταν στα αρχαία, οπότε κάποια δάνεια μεταγράφονται στα αγγλικά ως hepta-.

Ο αριθμός επτά έχει τεράστια θρησκευτική, λαογραφική και ιστορική βαρύτητα, και το θέμα δεν φιλοδοξώ να το καλύψω σε μισό άρθρο, τη στιγμή που θα μπορούσε να γεμίσει βιβλίο. Να αναφέρω πάντως επιτροχάδην μερικά μεγάλα αστέρια από τον αστερισμό του Εφτά: οι εφτά μέρες της εβδομάδας, τα εφτά χρώματα του ουράνιου τόξου, οι εφτά σοφοί της αρχαίας Ελλάδας, τα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, οι επτά επί Θήβας, οι εφτά λόφοι της Ρώμης αλλά και της Κωνσταντινούπολης.

Έχουμε ακόμα τις εφτάψυχες γάτες, το εφτασφράγιστο μυστικό, την έβδομη σφραγίδα -και τα εφτά χρόνια φαγούρα, που έδωσαν τον τίτλο του άρθρου. Λένε ότι στα εφτά χρόνια μια σχέση δοκιμάζεται, κι αυτό είναι το θέμα της ταινίας Seven years itch, Εφτά χρόνια φαγούρα, με τη Μέριλιν Μονρόε. Όσο για τη δική μας σχέση, του ιστολογίου με τους αναγνώστες του, τέτοια φαγούρα δεν υπάρχει, τουλάχιστον από τη δική μου πλευρά. Οπότε, έχουμε εφτά χρόνια χωρίς φαγούρα.

Από την άλλη πλευρά, φαγούρα υπάρχει, αλλά με την έννοια της ανησυχίας, του έρωτα για τις λέξεις, της υγιούς δυσπιστίας απέναντι σε μύθους και σε αυθεντίες και σε όσα θέλουν να δεχτούμε ανεξέταστα. Οπότε, έχουμε εφτά χρόνια με και χωρίς φαγούρα. Με το καλό και στα οχτώ!

 

 

209 Σχόλια to “Εφτά χρόνια με και χωρίς φαγούρα”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    και
    Χρόνια Πολλά!

  2. rogerios said

    Χρόνια πολλά, Νικοκύρη! Να χαίρεσαι το δημιούργημά σου! Να μας χαρίζεις πάντα όμορφα κι ενδιαφέροντα κείμενα κι οι αναγνώστες σου να πληθαίνουν!

  3. Gerry said

    Ξεχασες (ή αφησες για το επερχομενο βιβλιο!) και τα εφτα τραγουδια που πρεπει να σου πουμε για να σου πουμε ποσο σε ευχαριστουμε για τον καθημερινο κοπο και προσπαθεια και χαρα και αγαπη.

  4. Πολύχρονο! από τότε που το βρήκα τυχαία σε κάποια αναζήτηση στο γκούγκλ δεν το παρατώ. (παράπονα γίνονται δεκτά;)

  5. Κουνελόγατος said

    Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο, σε σένα και τους «συνεργάτες» σου.

  6. spatholouro said

    Εύχομαι πολύχρονο και δημιουργικό το ιστολόγιον!

    Επίσης, δεν μπορώ να πω ότι δεν εύχομαι περισότερο λεξιλογείν και λιγότερο πολιτικολογείν…

  7. dr7x said

    Με το καλό και στις εφτά φορές εφτά!

  8. dr7x said

    Τα κατάφερα! Ένα σχόλιο με 4 φανερά και τρία (τραβηγμένα) κρυφά εφτάρια… 🙂

  9. Andreas S said

    Πολύχρονο

  10. spiral architect said

    Φουλ του εφτά με ρηγάδες!
    Καλημέρα. 🙂

  11. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Στους μυημένους στις μαγείες του 7, πρόσθεσε και έναν παγκόσμιο αρχιερέα:Τον Οδυσσέα Ελύτη! Σου εύχομαι να είσαι στην ίδια θέση, με την ίδια ενεργητικότητα, για΄πολλά πολλά χρόνια ακόμη!

  12. Avonidas said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά.

    Του χρόνου θα έχουμε και 7 χρόνια μνημόνια 😦

  13. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Επτά, χρόνια συναπτά,
    θέματα λεπτά, ζητήματα απτά,
    προβλεπτά ή ανατρεπτά,
    επιτρεπτά κι αντιστρεπτά,
    πονήματα σεπτά.

  14. Πάνος με πεζά said

    Ένα λαθάκι, ανατρεπτά > αποτρεπτά.

  15. ΚΑΒ said

    Ο έρωτας για τις λέξεις είναι ο μόνος που δε γιορτάζει του αγίου Βαλεντίνου, αλλά καθημερινά. Σ’ ευχαριστούμε γι’ αυτό. Ευχόμαστε υγεία και δύναμη στον δημιουργό του, πολλά πολλά έτη στο ιστολόγιο με συνεχώς αυξανόμενον τον αριθμό των σχολιογράφων και των επισκεπτών.

  16. a said

    ειναι μια αναφορα στον χρονιο κμησμο που προκαλει το ακαρι της ψωρας

  17. a said

    16 κνησμος το σωστο

  18. Alexis said

    Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο και καλή δύναμη να συνεχίζεις πάντα στον ίδιο ρυθμό!

  19. Alexis said

    Τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα τα ‘παμε;

  20. Avonidas said

    #19. Ούτε τα εφτά κακά της μοίρας μας!

  21. LandS said

    Το 2003 κάποιος ανάρτησε, στις σελίδες γενικού περιεχομένου ενός επαγγελματικού φόρουμ, το Λερναίο. Ξεκίνησα μαζί του και με άλλους με ίδια μυαλά, μια, όχι και τόσο ευπρεπή, ανταλλαγή σεντονιάδων για την Ελληνική Γλώσσα, την προσφορά της στην ανθρωπότητα κλπ. κλπ.
    Παρά τις επιφανειακές γλωσσικές μου γνώσεις και τις ανύπαρκτες γλωσσολογικές, τον πυρήνα των «επιχειρημάτων» τους τον είχα κάνει λιάδα.
    Όμως αυτοί όλο και ξανάρχονταν με συνέπεια να τρέχω στην αγγλική Βίκι κάθε τρεις και λίγο. Όσπου, μέσα από αυτές τις αναζητήσεις έπεσα σε κάτι ιστοσελίδες ενός νεαρού (από το ύφος του γραψίματος) για την Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Είχε και εύκολο όνομα, ίδιο με έναν ρεπόρτερ του Μέγκα που δεν χωνεύω, και έτσι, πριν να καταφεύγω στη Βίκι γκούγκλαρα το όνομά του και …βουρ.
    Κάποια μέρα του 2008, πιθανότατα όχι η 16/2 – λίγο πιο μετά, η αναζήτηση έβγαζε και αυτό εδώ το μπλογκ. Τώρα, στη πρώτη σελίδα, βγάζει μόνο αυτό.

    Από τότε:
    Λέω διαδίκτυο και καμιά φορά ίντερνετ αλλά δεν γράφω (ποτέ μα ποτέ) σε κείμενο στα Ελληνικά, internet.
    Κλίνω το καζίνο του καζίνου
    Λέω στον φίλο μου «είσαι ο πατέρας της Ηώς» και χάνω το χρόνο μου προσπαθώντας να εξηγήσω στον άλλον (και στην άλλη) γιατί δεν πρέπει να ξαφνιάζεται με το «βουλεύτρια».
    Ενώ πριν έβαζα κόμμα όπου λάχει, τώρα προσέχω που το βάζω και πέφτω θύμα του νόμου του Μέρφι συνεχώς.

    A proud member of the 8.7K followers

  22. nickel said

    Και με τις δικές μας ευχές, να είμαστε εδώ, εσύ να γράφεις κι εμείς να σε διαβάζουμε, και στα δεκατέσσερα και στα τριάντα ένα. 🙂

  23. Τσούρης Βασίλειος said

    Χρόνια πολλά .Στον έβδομο ουρανό!

    Μουσική: Μαντώ
    Στίχοι: Ιφιγένεια Γιαννοπούλου

  24. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  25. Avonidas said

    Επτά τα χρονάκια, λοιπόν
    επτά χρόνια λεξιλογούμε
    προτού τον καφέ μας να πιούμε
    και κάθε ζαγάρι
    αβέρτα ποστάρει,
    ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ!

    Χαράματα οι σκύλοι ξυπνούν
    και βγάζουν αγκάθια οι κάκτοι
    τον Κίντο προσμένουμε να ‘ρθει
    με κουιζ του για τράτα, απ’ τα Εμιράτα,
    ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ!

    Κι αν σκάσουνε κι οι φυσικοί
    κι αρχίσουν εκεί τα δικά τους
    με τα θερμοδυναμικά τους
    θα γίνει το νήμα μπλεγμένο σαν κλήμα
    ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ!

    Και σαν μαζευτούμε, λοιπόν
    αρχίζει δουλειά ο Νικοκύρης
    στα δόντια τις λέξεις κοιτάει
    η σκούφια τους να ‘βρει το πούθε κρατάει,
    ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ!

    Αν πεις για τα πολιτικά
    κι αν βάλεις και μέσα θρησκεία,
    το νήμα θα γίνει Συρία
    και θάρθει ο αμάν Μπαναϊα
    να γράψει καντάρια, να σπάσει… τα νεύρα
    ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ!

    Μα δίχως χαμό και καυγά
    με δίχως μεζέδες και μπάλα
    χωρίς Αστερίξ και Φραμπάλα
    χωρίς γέρων Βάταλος να ‘ρθει
    διατί να απαιτήσει να μάθει
    το προτεκτοράτο δε φεύγει απ’ τον πάτο
    ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ!

  26. B. said

    Αφού αναφέρθηκε ήδη ο Ελύτης με τα εφτά νυχτερινά επτάστιχα, να πάρουμε και από τη «Γένεση» τα εφτά μπεντένια και τη συνοικία εφτά μπαλτάδες της πόλης που με φιλοξενεί.

    Χρόνια πολλά.

  27. LandS said

    Μην αλλάζεις το νόημα
    ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ, ζουμ!

  28. Μανιατολεσβιος said

    χρονια πολλα. με τοσους γιατρους στην παρεα λογικα η ευχη θα πραγματοποιηθει.

  29. Ποντικαρέος said

    Να ‘στε καλά και να γράφετε για πολλές εφταετίες ακόμα.
    (Το ίδιο και οι σχολιαστές μια και αρκετές φορές μερικά σχόλια είναι πραγματικοί θησαυροί).

    Και μια και λέμε για εφτά να μην ξεχάσουμε του εφτά νάνους (στο s/s cyrenia)

  30. Χρόνια σας πολλά. Σε σενα Νίκο και στο ιστολόγιο.
    Είναι εφτά χωρίς πονηριά, όπως ήταν τα 6+1 χρώματα του Νεύτωνα. Κατά πληροφορία του καθηγητή Διον. Μαρίνου, από τις παραδόσεις του καθηγητή Δημ. Χόνδρου για το indigo (ινδικό λουλάκι) που …έφτωσε (όπως τρίτωσε) τα έξι χρώματα. Εξού και η δική μας ορολογική ανομοιομορφία indigo = βαθύ κυανούν.

  31. Σε είχα παρουσιάσει στο δικό μου στις 22.2.12 και άλλες φορές.

  32. Κουνελόγατος said

    Και οι 7 -χρόνοι- ήταν υπέροχοι… 🙂
    Και το -εν πολλοίς παρεξηγημένο στην εποχή του- the magnificent seven…

  33. raf said

    Συγχαρητήρια για την επιμονή στο τίμιο blogging την εποχή του Facebook, του Twitter και της ηλεκτρονικής αστυφιλίας.

  34. cronopiusa said

    Χρόνια Πολλά σ’ εσένα,
    Χρόνια Πολλά κι ευτυχισμένα,
    Χρόνια Πολλά στα παιδιά που ονειρεύονται,
    Χρόνια Πολλά στα παιδιά που δεκάρα δε δίνουν,
    Χρόνια Πολλά στα παιδιά που κι εμένα με φτύνουν.

  35. Πάνος με πεζά said

    @ 29 : Ακριβώς, στα εφτά (χρόνια), μας πήρε αριστερά, Τώρα, αν το ζορίζουμε ή όχι, εμείς το ξέρουμε…

  36. Ποντικαρέος said

    @35 Καλό 😉 Δεν το είχα σκεφτεί έτσι.

  37. gpoint said

    Χρόνια πολλά !1

    Από τα επτά ξέχασες την ευρωπαΙκήεφτάρα του «θρήνου» από την φέρουσα ΠΑΟΚτσήδικες φανέλλες Γιούβε !!

  38. gpoint said

    Ε ρε και να πέσει αυτό στην αντίληψη του γηραιού Βατάλου, τις έχει ώτα ακούειν…

    http://www.protothema.gr/culture/article/553351/egainiastikan-oi-kuriakatikoi-peripatoi-sto-ethniko-arhaiologiko-mouseio/

  39. Corto said

    «Plato the Greek or Rin Tin Tin, who’s more famous to the billion millions?»

    Χρόνια πολλά! Καλή συνέχεια!

  40. Πολύχρονο. Από τότε που το ανακάλυψα δεν το αφήνω!

  41. lpanoss said

    Καλημερα και χρόνια πολλά!!
    Εύχομαι να συνεχίσει το ιστολόγιο για πολλά πολλά χρόνια ακόμα να μας κρατάει συντροφιά και να μας ανοίγει το μυαλά!!

  42. ΚΑΒ said

    Και το εφτάζυμο ψωμί που δεν έχει καμιά σχέση με το εφ(π)τά.

  43. sarant said

    Καλημέρα, καλημέρα!

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια, τις ευχές και τα καλά σας λόγια! Ταξίδευα σήμερα πολλά πρωί και μόλις τώρα επανασυνδέομαι.

    3: Καλά λες!

    4; Παράπονα; Να τα ακούσουμε

    7-8: 😉

    20: Συνήθως αυτά είναι τρία, όχι εφτά.

    21-22; Με κάνετε να καμαρώνω

    25 Α τι ωραίο!

    33 Σωστό κι αυτό

  44. LandS said

    32 Το αριστούργημα μεταξύ των γουέστερν «Και οι επτά ήσαν υπέροχοι» ήταν μεταφορά του οικουμενικού αριστουργήματος «Οι εφτά Σαμουράι» του Ακίρα Κουροσάβα.

  45. sarant said

    42 Ναι, ψευδοεπτάδα 😉

  46. ΚΑΒ said

    >>οι επτά επί Θήβαις

    και η επτάπυλος Θήβα

    Ἀκτὶς ἀελίου, τὸ κάλ-
    λιστον ἑπταπύλῳ φανὲν
    Θήβᾳ τῶν προτέρων φάος Αντιγόνη 100-102

  47. Θέμης said

    Βοή σηκώθη σήμερα στης Έφεσος τα σπλάχνα
    του Ηράκλειτου ιερά οστά βογγούνε και θρηνούνε.
    — Χρόνος κυλά, χρόνοι περνούν και όλα είναι Ένα
    και μέσ’ στου Ενός τα έγκατα έχουν μεγάλη αμάχη
    θερμό ψυχρό, νερό και πυρ, πόλεμος και ειρήνη,
    πάνω και κάτω προχωρούν, το ‘να το άλλο διώχνει
    και η δική τους μαλωσιά, αυτή κινεί το Ένα.
    Τα πάντα ρέουν και φεύγουνε και τίποτα δεν μένει.
    Του Σαραντάκου όμως το μπλογκ, αυτό ίδιο ‘πομένει
    τους νόμους τους συμπαντικούς διόλου δεν τους ψηφάει.
    Αγέραστο και ριζιμιό, κι όλα περνούν τριγύρω.
    Του πανδαμάτορα ο τροχός όσο κι αν θα κυλήσει,
    εκεί θα τό ‘βρει, ακλόνητο, ο χαλασμός του κόσμου.
    Για μια φορά με νίκησες, δόλιε Ελεάτη!

  48. Παναγιώτης Κ. said

    Η δική μου γραφή για το ιστολόγιο στο πνεύμα του Lands #21. Με κάλυψε λοιπόν ο Lands οπότε απομένουν μόνον οι ευχές για μακροημέρευση.

  49. ΚΑΒ said

    Νικοκύρη, τώρα το πρόσεξα. Επτά επί Θήβας είναι. Διόρθωσέ το.

  50. Παναγιώτης Κ. said

    Η φράση «εφτά χρόνια φαγούρα» πόθεν προέρχεται;

  51. Ήταν ο ξένος τίτλος βέβαια. Seven Year Itch.

  52. Ποντικαρέος said

    @42 (45) Στο https://www.sintagespareas.gr/forum/6-fagitouli-fagitaki/18996-eftazymo-psomi#19396 λέει το «εφτάζυμο» είναι κανονικά «αυτάζυμο» (και διαβάζοντας τη συνταγή μάλλον ισχύει).

  53. atheofobos said

    Special dedication, όπως λέγανε παλιά στους πειρατικούς σταθμούς, για την σημερινή επέτειο.

  54. sarant said

    47 Εξαιρετικό Θέμη!

    52 Αυτόζυμο, όχι;

  55. Και το «εφτάυλο». Abteilung (προφ. απτ… > επτ… > εφτ…), το τμήμα όπου εργάζονταν, σε διάφορα εργοστάσια εννοείται, οι έλληνες εργάτες στη Γερμανία.

  56. 52. Όχι «αυτόζυμο»;

  57. Ποντικαρέος said

    @54 (56) Πιο λογικό είναι το αυτόζυμο (με όμικρον) αλλά στο λίκνο που έβαλα παραπάνω το έχει αυτάζυμο (με άλφα). Ίσως να είναι τοπικός ιδιωματισμός (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων).

  58. 57. 🙂

  59. Χρόνια πολλά στο παιδί. Νάναι καλά ο Νικοκύρης να πάμε και στο ιωβηλαίο (=7*7) 🙂
    Και μιας και θυμήθηκα το εβραϊκό έβδομο έτος και το έβδομο εφτάρι να θυμίσω και την εφτάφωτη λυχνία!

  60. sarant said

    57 Ή λάθος 😉

  61. 60 Ε, ναι. Πάντα υπάρχει αυτή η απλή εξήγηση!

    Αλήθεια, κάποτε άκουσα μια αντίστοιχη απλή εξήγηση για στίχο του Σεφέρη «τ’ αηδόνια δεν τραγουδάνε απόψε» που όμως γκουγκλίζοντας δεν τον βρίσκω. Ξέρει κανείς αν όντως υπάρχει και πού; (μου βγάζει συνέχεια για τα τραγουδιάρικα που δεν σ’ αφήνουν να κοιμηθείς, αλλά σε κάποιο έγραφε, λέει, πως δεν λάλαγαν εκείνη τη βραδιά.

  62. Πάνος με πεζά said

    Στου Σαραντάκου τα εφτά
    μύρια μαζεύτηκαν γραφτά
    και σχόλια ντουμάνι.
    Διάλογοι τόσοι, ζωηροί,
    αμφιβολία δε χωρεί·
    με κάνανε χαρμάνη!

    Και πες, πες, πες
    και ψου, ψου, ψου
    στα μεζεδάκια του ταψιού,
    σε πέντε κι έξι γλώσσες,
    γράφω κι εγώ ο πονηρός,
    κι ως να σκρολάρει ο σωρός,
    ανάρτησες(*) διακόσες…

    Δεν είχα όρεξη που λες,
    να μάθουν οι σχολιαστές
    πως είμ’ εξαρτημένος…
    Βρήκα στο μπαρ έναν «Γου-Σου»,
    κάνω να μάθω τα ντεσού,
    μα ήτανε πιωμένος…

    (*) : αναρτήσεις

  63. Γς said

    3:

  64. ΚΑΒ said

    61. Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες

    Από το εξαιρετικό ποίημα ΕΛΕΝΗ

  65. Πάνος με πεζά said

    Κι αυτό, δυστυχώς στο φλώρικο στυλ που κυρίευσε το συγκρότημα…

  66. Γς said

    3,62:

  67. ΚΑΒ said

    61.
    http://www.greek-language.gr/greekLang/literature/tools/concordance/seferis/search.html?lq=%CE%B1%CE%B7%CE%B4%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1&col%5B1%5D=1&col%5B2%5D=2&col%5B3%5D=3&col%5B4%5D=4&dq=

  68. 64, 67 Όχι. Αυτό είναι πολύ γνωστό. Για το αντίθετο ψάχνω.

  69. Alexis said

    Πολύ καλές οι παρωδήσεις του #25 και του #62!

    #0: Συνολικά μέσα στην εφταετία έχετε κάνει 321.000,…
    Πρόσθεσε τη λέξη «σχόλια».

  70. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Αυτόζυμο! (Καρατσεκαρισμένο!)

  71. Είχα την τύχη να γνωρίσω το Νικοκύρη σε μια διυπηρεσιακή συνάντηση πριν ακόμα ξεκινήσει το ιστολόγιο. Καθώς έφευγε βιαστικά για την έδρα του στο τέλος της ημερίδας, του είπα πως βρήκα πολύ ενδιαφέροντα αυτά που έλεγε και θα ήθελα να έχουμε κάποτε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε με άνεση, και με παρέπεμψε στον τότε ιστότοπό του. Αμέσως έγινα fan, και από τότε που ξεκίνησε το ιστολόγιο, μ’αυτό αρχίζω σχεδόν πάντοτε την ημέρα μου. Είμαι και χουζουρλής και συνήθως σηκώνομαι μετά τη δημοσίευση του νέου άρθρου 🙂
    Ευχαριστώ, Νίκο! Πολύχρονος και πάντοτε χαλκέντερος!

  72. sarant said

    71 Νάσαι καλά Άγγελε!

    69 Ευχαριστώ για τη διόρθωση. Και συνειδητοποιώ ότι δεν ανέφερα και την ίδια τη λέξη «επταετία», με την έννοια της απριλιανής δικτατορίας -και βέβαια την «άλλη επταετία» του Ιωάννου.

  73. Παναγιώτης Κ. said

    @19. 7 θανάσιμα αμαρτήματα: Αλαζονεία, απληστία, λαγνεία,λαιμαργία, οκνηρία, οργή, φθόνος
    Για να το σκεφτούμε λίγο.Είναι χαρακτηριστικά που δεν τα κολάζει ο ποινικός νόμος αλλά κανένας δεν νιώθει καλά με ανθρώπους που πορεύονται με αυτά. Πραγματικά δυσκολεύομαι να τα ιεραρχήσω.

  74. Εφτά χρονάκια! Σκέτη καταδίκη, Νικοκύρη! Υγεία και δημιουργικότητα εύχομαι.

  75. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Και τρωγούρα λέμε τη φαγούρα κάτω , εμείς οι εφτακούζουλοι με τσι κατσούνες (γκούχου).

    Το φτάζυμο ψωμί είναι για χαρές.Ας κεράσουμε εικόνες,για τα μάτια, αφού στην Αθήνα, πουθενά φρέσκο. Στο Ηράκλειο, (όσοι ξενομπάτες και περαστικοί προσέλθετε), οι φούρνοι Σαββοϊδάκη έχουνε καλούτσικο φρέσκο.
    http://www.cretangastronomy.gr/2011/08/%CE%B5%CF%86%CF%84%CE%AC%CE%B6%CF%85%CE%BC%CE%BF-%CF%86%CF%84%CE%AC%CE%B6%CF%85%CE%BC%CE%BF-%CF%88%CF%89%CE%BC%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B9-2/

  76. LandS said

    73 κανένας δεν νιώθει καλά με ανθρώπους που πορεύονται με αυτά

    Σύμφωνα με τις έρευνες 🙂 η απάντηση σε ερώτηση «είσαστε αλαζόνας/άπληστος/λάγνος/λαίμαργος/οκνηρός ή νοιώθετε φθόνο» είναι «Καθόλου» 100% . 🙂
    Στη «νοιώθετε οργή» είναι «πολλές φορές 70% (τουλάχιστον) » αλλά μια χαρά πορευόμαστε όλοι με όλους μας.

  77. 72 Την άλλη εφταετία του Ιωάννου ήθελα να την καπαρώσω για τα δικά μου γενέθλια τον άλλο μήνα, καλά που δεν την ανέφερες 😉
    Χρόνια πολλά λοιπόν. Εφτά χρόνια συνοδοιπόροι!

  78. Βασίλης Ορφανός said

    Χρόνια Πολλά! Σ’ ευχαριστώ για τα ωραία που μας προσφέρεις, για τις γνώσεις, για τις λεξιλογικές διαδρομές, για το συγγραφικό σου στιλ, που είναι μια όαση. Σ’ ευχαριστώ και για την κατά καιρούς φιλοξενία στο ιστολόγιό σου. Να είσαι γερός και δυνατός.

  79. #21: Κάποια μέρα του 2009, ήθελες να γράψεις…

  80. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα και τα καλά σας λόγια που με συγκινούν πολύ!

    77 Σωστά, σου ρίχνω ένα μήνα ιστολογικώς!

  81. Ριβαλντίνιο said

    Να τα χιλιάσει !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ——————————————————

    @ 73 Παναγιώτης Κ.
    «Πραγματικά δυσκολεύομαι να τα ιεραρχήσω.»

    Η ιεραρχησή τους θα εξαρτάται μάλλον από το πόσο δυνατό είναι το δαιμονάκι που αντιπροσωπεύει το καθένα 🙂

    Εωσφόρος-αλαζονεία
    Μαμμωνάς-φιλαργυρία
    Ασμοδαίος-φιληδονία
    Σατανάς-οργή
    Βεελζεβούλ-λαιμαργία
    Λεβιάθαν-φθόνος
    Βεελφεγώρ-ακηδία

  82. Ποντικαρέος said

    @81 Δηλαδή είναι άλλο ο Εωσφόρος άλλο ο Σατανάς και και άλλο ο Βεελζεβούλ δεν έχουν καμία σχέση; (Νόμιζα ότι είναι ένα και το αυτό «πρόσωπο».)

  83. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    74>>Εφτά χρονάκια! Σκέτη καταδίκη,
    Εφτά χρονάκια Σαραντά
    ό,τι του λέ να απαντά
    Σ’ ένα πισί φυλακισμέ
    δικαίως αγανακτισμέ</a
    🙂

  84. Τα Χρόνια μου Πολλά στον δημιουργό του, στους »συνεργάτες» του και στους χιλιάδες αναγνώστες του..!!Πάντα με καλές εμπνευσμένες θεματολογικές ιδέες κι απόψεις.

  85. LandS said

    82 Βεελφεγώρ – ακηδία

    http://www.saint.gr/205/texts.aspx
    Η ακηδία είναι η αθυμία και η ανορεξία που κυριεύει τον άνθρωπο, κάνοντας τον απρόθυμο, αμελή ή αδιάφορο για κάθε πνευματικό έργο

    Να που η κατάθλιψη είναι αμάρτημα και μάλιστα θανάσιμο.
    Εκτός αν μιλάει για την απλή βαριεστημάρα (έ όχι! )

  86. Ριβαλντίνιο said

    @ 81 Ποντικαρέος
    Δεν είναι όλοι το ίδιο. Να δες εδώ ντοκουμέντο της εποχής που έπεσε ξυλίκι ανάμεσα στα αγγελάκια και τα σατανάκια. Παρατήρησε ότι τα σατανάκια δεν είναι όλα τα ίδια. Ο όξω από δω είναι αυτός μe την σάλπιγγα.

    Και γενικά μην τα υπεραναλύεις τα πράγματα. 🙂 Άντε τώρα….. 🙂

  87. Idom said

    Να ζήσεις Νικόλα
    και Χρόνια πολλά
    Μεγάλος να γίνεις
    να γράφεις πολλά

    Πάντού να σκορπίζεις
    των λέξεων το φως
    και όλοι να λένε
    … «Ψάξ’ το στου Σαραντάκ»!

    Idom

  88. Ριβαλντίνιο said

    @ 85 LandS

    Ναι ! Ακηδία=πνευματική νωθρότητα.

  89. Vrach said

    Χρόνια πολλά! Πραγματικά τεράστιο δώρο το μπλογκ και για τα γραφόμενα από το Νικοκύρη (στ’αλήθεια θαυμάζω το κουράγιο και τις τόσες γνώσεις…) και για τα εξαιρετικά σχόλια! Ξαφνικά, από τότε που το βρήκα σε τυχαία αναζήτηση, κόλλησα! Και είναι μια παρηγοριά να βρίσκεσαι έτσι ξαφνικά με μια τεράστια παρέα λεξισχολιαστών, που τους φαντάζεσαι (όχι άδικα, υποθέτω) έτσι όπως ονειρεύεσαι τη λεξιλογική πρωτοπορία: χωρίς τα ακαδημαϊκά μπλα μπλα αλλά με πολύ ζουμί σε ιδέες και γνώσεις!
    ΥΓ. Τα έμμετρα χρόνια πολλά είναι άπαιχτα!

  90. LandS said

    86
    Με σάλπιγγα είναι δύο, κανείς δεν κουβαλάει τίποτα που να φωτίζει.
    Ψάχνω να βρω τον Βελζεβούλη αλλά είναι όλοι τους πετσί και κόκκαλο.

  91. Ποντικαρέος said

    @86 και μια τελευταία ερώτηξις: Ο παλιός καλός γεροΔιάολος που βρίσκεται στην ιεραρχία; 😉

  92. smerdaleos said

    Νίκο να συνεχίσει εφτάψυχο το εφτάχρονο ιστολόγιό σου!

    Για να δανειστώ μια σειρά στερητικών από τον Ινδο-Ιρανικό κλάδο … μακάρι το ιστολόγιο να συνεχίσει «azarəšəntəm, amərəšəntəm, afriθyantəm, apuyantəm“ = «αγήραον, άμβροτον, άφθιτον, άσηπτον» (φράση από την Αβέστα) και εσύ να συνεχίσεις να είσαι «asvapna, animiṣa, adabdha = «άυπνος, ανύστακτος, ανεξαπάτητος» (τριάδα χαρακτηρισμών των θεών που επιβλέπουν τους θνητούς στην Rigveda) διαπομπευτής των γλωσσικών μύθων.

    Και επειδή εδώ λεξιλογούμε

    *n.-g’erh2- > ἀγήραος, ajara/ajurya, azarəšənt-

    *n.-mr.t- > ἄμβροτος, amr.ta, amərəšənt, immortālis

    *n.-swepnos > ἄυπνος, asvapna, axvafna, īnsomnis

  93. Ποντικαρέος said

    @90 Εγώ είδα τρεις με σάλπιγγα Ένας πάνω αριστερά (με μια κυρτή σάλπιγγα) και δυο κάτω (ένας δεξιά και ένας αριστερά (με ίσιες).

  94. Spiridione said

    Χρόνια πολλά στον βιονικό Νικοκύρη.

  95. Ριβαλντίνιο said

    @ 90 LandS

    Αυτός κάτω δεξιά όπως κοιτάμε. Προσπαθεί να κάνει ανασύνταξη δυνάμεων γιατί είναι αγγελάκια-σατανάκια 2-0 στο ημίχρονο.
    Οι χοντροί της εποχής μας φαίνονται σήμερα λεπτοί ! 🙂 O αρχάγγελος Μιχαήλ είναι αυτός στο κέντρο.

    @ 91 Ποντικαρέος
    Αυτός πάνω από όλα τα δαιμονάκια. Σκοπός του είναι να κρατάει αμαρτωλά τα υπόλοιπα δαιμονάκια. Δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με εμάς ! 🙂

  96. Γιάννης Ιατρού said


    Χρόνια πολλά κι από μένα για την ωραία σημερινή επέτειο.

    Χρόνια Πολλά βεβαίως στο μπλόγκ και στον Νίκο, που καθημερινά με τόσο μεράκι αλλά και με κόπο το κρατά τόσο ψηλά και μας κάνει να περιμένουμε ανυπόμονα κάθε πρωί την καινούργια ανάρτηση!

    Αλλά μαζί με το μπλογκ και τον Νίκο, τα Χρόνια Πολλά πάνε και σε όλους τους σχολιαστές*, που με τις παρατηρήσεις, τις πληροφορίες/συνδέσμους, τις εικόνες, τα άζματα κλπ. που βάζουν το ενισχύουν και το γεμίζουν καθημερινά με χαρά (και γέλιο πολλές φορές που μας φτιάχνει τη μέρα 🙂 .

    Αυτές τις μέρες, αν κι είχα άλλα χίλια δύο να κάνω, έριξα μια ματιά στο στατιστικό μέρος, ίσως σας ενδιαφέρει:

    Από την 1/1 έως και σήμερα το μεσημέρι κατά τις 13:45 είχαμε συνολικά 8.848 σχόλια και 314 διαφορετικούς σχολιαστές. Να σημειώσω ότι κάτι ομορφό[κόριτσα, παιδα] που έχουν δύο ή περισσότερα ψευδώνυμα ή τα γράφουν λίγο διαφορετικά (π.χ. με κενά, με λατινικούς χαρακτήρες όμοιους όμως με τους ελληνικούς όπως το Κ ή το Ε) τα μετρώ μία φορά συνολικά.

    Ας δούμε τώρα λίγο την (ποσοτική, το τονίζω, γιατί την ποιότητα δύσκολα την μετρά κανείς στη στατιστική 🙂 ) συνεισφορά: http://s15.postimg.org/jibouvcd7/Screen_5.jpg
    Θα δούμε ότι από το σύνολο των 314 σχολιαστών*, οι μισοί (156) έκαναν σχόλια μία ή δύο φορές και συνολικά μόλις το 2,3% των σχολίων. Οι μεγαλύτερη (σε αριθμό σχολιαστών, 78) ομάδα έκανε 3-10 σχόλια, όμως συνολικά περίπου μόνο το 5% των σχολίων. Τέλος έχουμε μια ομάδα λίγων, φανατικών, σχολιαστών* (12) που έκαναν τα περισσότερα σχόλια (>150 ως και 750) και συνολικά το 52% των σχολίων (ονόματα δεν λέμε 🙂 ).

    Ενδιαφέρον παρουσιάζει η καθημερινή διακύμανση http://s15.postimg.org/e86q3ks4b/Screen_5.jpg, τόσο του αριθμού σχολίων όσο και του αριθμού των σχολιαστών. Και λέω ενδιαφέρον, γιατί μάλλον άσχετα από το θέμα, παρατηρώ μια περιοδικότητα (σκαμπανέβασμα) κάθε 3-4 μέρες! Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με το θέμα της εκάστοτε ανάρτησης. Ίσως να οφείλεται στο συνέχιση ανταλλαγής απόψεων (για να το πω κομψά 🙂 ) σε αναρτήσεις των προηγουμένων ημερών ή/και στη διαφορά φάσης που πολλοί διαβάζουν τις αναρτήσεις. Επίσης ίσως να οφείλεται και στο ότι μερικοί ένθερμοι, φανατικοί συνεντευξόμενοι συνδρομητές χρειάζονται κάποιο διάστημα για να πάρουν πάλι δυνάμεις 🙂 !

    Πάντως, ό,τι και να πούμε, μετά τον ΝικοΚύρη που είναι αναμενόμενο να δίνει πολλές απαντήσεις, διευκρινήσεις κλπ. στους σχολιαστές και γιαυτό έκανε και τα περισσότερα σχόλια (739), ένας είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής ,(τώρα όμως μη το κάνουμε κι άθλημα, απλώς δεν μου έρχεται τώρα κάποια άλλη λέξη 🙂 ) σε αριθμό σχολίων (731!)

    Χρόνια Πολλά
    ———————————————————–

    * όλων των φύλων 🙂

  97. Ποντικαρέος said

    @95 Ριβαλντίνιο ρισπέκ
    είσαι τιτανοτεράστιος, τα πάντα όλα (και τα κοάλα τίποτα)

  98. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Έχει ντέρτι ,έχει μεράκι
    στου Σαραντάκου το τσαρδάκι.
    Είμαι πάντα ευγνώμων.
    Για παράδειγμα χθες (ξανα)διάβαζα του Κονδυλάκη τα διηγήματα. Στον Κερκέζο ξαφνικά αναπηδώ.Συναντώ τη φράση» δε σου ’δωκε τουφέκι ο βιλάνος ο Σαϊτονικολής «. Αμέσως σκέφτομαι το ιστολόγιο ,όταν είχαμε, πριν δυο χρόνια όπως είδα, το λεξιλόγιο της Ιζαμπώς και είπαμε κει και για το βιλάνο,που δεν τον θυμόμουν ντίπι κι όμως λεγόταν και στον τόπο μου!

  99. Ριβαλντίνιο said

    Άσχετο με τα σημερινά. Μιας και χαλάρωσε τις τελευταίες μέρες κάπως το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα θυμήθηκα που διάβαζα για τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Έλληνες κατά την μεταναστευσή τους τα παλιότερα χρόνια. Εντύπωση μου είχε κάνει το παρακάτω :

    Το 1644 θα γινόταν μετανάστευση Μανιατών στην Νεάπολη της Κάτω Ιταλίας την οποία δεν ήθελαν οι Βενετοί, γιατί προτιμούσαν τους Μανιάτες στον τόπο τους, ώστε να έχουν στη διάθεση του στόλου τους για ανεφοδιασμό και αγκυροβόλια τα λιμάνια της Μάνης, τα οποία δεν βρισκόντουσαν υπό τουρκικό ΄έλεγχο. Ο καπετάν Δήμος Μαχαιρίδης (δικό του ήταν το πλοίο της μετανάστευσης), με την γυναίκα του, τα 4 μικρά παιδιά του (το μεγαλύτερο 10 ετών), τον θείο του Δημήτριο Μαχαιρίδη με τη συζυγό του και τα 2 παιδιά του, τον Γεώργιο Μερίτη, τον Δημήτριο Αλαφάκη, τον Δημήτριο Αραβούκο και τον αδελφό του, τους Παύλο και Δρακούλη Κασποτίνο, τους Πέτρο και Μιχαήλ Νικολάου, τους Νικόλαο και Χρήστο Παχή, τον Δημήτριο Φάκα με την σύζυγο και τα 5 παιδιά τους, συνολικά περίπου 40 άτομα δηλαδή, έφυγαν από την Μάνη με κατεύθυνση το Οτράντο της Ιταλίας. Οι Βενετοί θέλησαν να εμποδίσουν την μετανάστευση (για να μην ενθαρρυνθεί το μεταναστευτικό ρεύμα) και οδήγησαν το πλοίο στην Κέρκυρα. Εκεί το κράτησαν ταΐζοντας με άθλιες μερίδες φαγητού και ακατάλληλες τροφές τους Μανιάτες. Αποτέλεσμα ήταν να πεθάνουν οι μισοί από πυρετούς, μαζί με αυτούς και ο καπετάνιος Δήμος Μαχαιρίδης. Οι υπόλοιποι γύρισαν πίσω. (Κ.Μέρτζιου, Πελ/κα 2 (1957) 434 και 436 ή ίσως Κ.Μέρτζιου, Λακωνικαί Σπουδαί 2 (1975) 434 ).

    (Εγώ τα διάβασα εδώ http://www.etlasp.gr/meletes/81-meletes/110-tetradia-istorias-ths-manhs στο νούμερο 8. Όταν μπείτε κοιτάξτε στα αντίστοιχα ονόματα.)

  100. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    Ομολογώ πως κι εγώ δεν είχα εντρυφήσει στους διαόλους, αν και θυμάμαι ένα παλιό γαλλικό σίριαλ Μπελφεγκόρ.

    96 Πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση -the dirty dozen λοιπόν!

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96. >>τα μετρώ μία φορά συνολικά.
    Δε σκέφτηκα ότι δημιουργεί τεχνική εμπλοκή κι αποξέχασα τη νύξη για τα …κενά μου
    Γιάννη, επί τη επετείω, συμμορφώθηκα 🙂

  102. Ριβαλντίνιο said

    @ 97 Ποντικαρέος
    Ευχαριστώ και ανταποδίδω τιτανομεγιστοτεράστιε φίλε μου !

  103. Ριβαλντίνιο said

    συμπλήρωση στο 99

    Στα ονόματα να προστεθεί και ο μαστρο Νικόλας Κορτέζης + σύζυγος+παιδί.

  104. Γιάννης Ιατρού said

    101: Γειά σου ρε ΕΦΗ. Η τεχνολογική εξέληξη όλα τα ξεπερνά (υπάρχει και alias lookup table πλέον 🙂 )

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    87.Πάντού να σκορπίζεις
    των λέξεων το φως
    και όλοι να λένε
    «Σαραντάκος, σαφώς!» 🙂

  106. LandS said

    95 Υποκλίνομαι και εγώ στις γνώσεις δαιμονολογίας 🙂

    Δύο ερωτήσεις μόνο.
    Τώρα βλέπω ότι ο αρχι-διάβολος είναι ντυμένος και κρατάει ασπίδα ίδιος Αηγιώργης. Ίσως ο Μπρόιγγελ να ήταν αντι-Εγγλέζος ή να ήθελε να πει κάτι για τους Ναΐτες.

    Ο γνωστός γέρων που τον καλεί η γραία του και αφήνει τα σχόλιά του στη μέση, που περίπου βρίσκεται; Μήπως κρύβεται στις λεπτομέρειες;
    🙂 🙂

  107. Dede said

    Hronia Polla

  108. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Άντε και στα 107 αγαπητέ μας Νικοκύρη! 🙂

  109. Ιάκωβος said

    Νίκο, εύγε και χρόνια πολλά. Εύχομαι η επόμενη εφταετία να είναι ακόμα καλύτερη.

    ΑΝ μάλιστα ισχύει η εσωτερική σοφία, ότι η κάθε περίοδος χωρίζεται σε εφτά τέρμινα, σημαίνει ότι έχει λήξει η πρώτη περίοδος του ιστολογιου και πρέπει να περάσει στην επόμενη φάση, που θα είναι ανώτερη. Άιντε μπακαλούμ.

  110. Νίκος Κ. said

    Χρόνια πολλά στον Νικοκύρη και χαρά στο κουράγιο του.

    Όλα τα εφτάρια δεν είναι το ίδιο. Οι μέρες της εβδομάδα είναι σίγουρα 7. Όμως τα 7 χρώματα ουράνιου τόξου ήταν μια αυθαίρετη επιλογή του Newton, που μάλιστα στην αρχή τα έβλεπε για 5. Όμως αργότερα τα μέτρησε 7 για να τα συνδέσει με τις νότες και τους τότε γνωστούς πλανήτες. Εγώ πάντως στο ουράνιο τόξο που ακολουθεί θα απέδιδα μόνο τρία βασικά χρώματα:

  111. LandS said

    110 ήταν 7 οι νότες της κλίμακας της εποχής του Νεύτωνα;

  112. π2 said

    Πολύχρονο, Νίκο. Ας βάλω κι ένα αγαπησιάρικο που ξέμεινε από του Αγίου Βαλεντίνου.

  113. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  114. Υαλτις said

    Χρόνια πολλά,κι ας είναι και επτά!

  115. Νίκος Κ. said

    111: Newton divided the spectrum into seven named colors: red, orange, yellow, green, blue, indigo, and violet. He chose seven colors out of a belief, derived from the ancient Greek sophists, of there being a connection between the colors, the musical notes, the known objects in the solar system, and the days of the week https://en.wikipedia.org/wiki/Visible_spectrum

  116. sarant said

    Παρεμπιπτόντως, μόλις πιάστηκε το εξής σπαμοσχόλιο:

    Έχω κα Hannah Boss, Ένας δανειστής χρήματα, δανείζουν χρήματα σε άτομο ή εταιρεία που επιθυμούν να δημιουργήσουν μια κερδοφόρα επιχείρηση, οι οποίοι είναι σε μια μακρά περίοδο χρέη και θέλετε να εξοφλήσει. Δίνουμε κάθε είδους δανείου που μπορείτε πάντα να σκεφτείτε, Είμαστε σε ιδιωτικό και κρατικό δάνειο, με πολύ ρυθμό προσιτές τόκοι του δανείου. Επικοινωνήστε μαζί μας τώρα με ζεστό διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μας: (hannahbossloanfirm@gmail.com) η ευτυχία σας είναι η ανησυχία μας.

  117. Ιάκωβος said

    Κατά τα άλλα, από εφτάρια είναι χτισμένο όλο μας το εποικοδόμημα.

    Εφτά κοσμικά στάδια
    Εφτά ουρανοί
    Εφτά κολάσεις

    Εφτά μέταλλα στο Μεγάλο Έργο του Αλχημιστή
    Εφτά βήματα του Βούδα
    Εφτά κλαδιά η μενορά
    Εφτά στηλες της Σοφίας
    Εφτά χρόνια χτιζόταν ο ναός του Σολομώντα
    Εφτά πόρτες το σπήλαιο του Μίθρα
    Εφτά φορές γυρίζουμε γύρω από την Κάαμπα
    Εφτά ο Θεός των Πυθαγορείων
    Εφτά τα επίπεδα του Ζιγκουράτ
    Εφτά τα μυστήρια
    Εφτά τα θανάσιμα αμαρτήματα
    Εφτά οι μεγάλες Σύνοδοι της Εκκλησίας
    Εβδομη μέρα από κτίσεως κόσμου αναπαύτηκε ο Θεός
    Εφτά τείχη της Ιεριχώς
    Εφτά τα θαύματα του Κόσμου
    Εφτά τα τσάκρας στο σώμα μας
    Εφτά οι σφραγίδες της Αποκαλύψεως
    Έβδομη Σφραγίδα, μια από τις ωραιότερες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ…

  118. Ιάκωβος said

    Συγγνώμη, δεν είδα ότι ήταν στα Αγγλικά. Να μια άλλη σκηνή, στα λατινικά

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    119. Το σκέφτηκα , τ΄αφησα για σένα και λέω
    Τα Επτάνησα.
    Ένα καιρό, είχα αγαπημένο τηλέφωνο με όλο εφτάρια πλην ενός. Εφταψήφιο.

  120. spiral architect said

    @116: Κάποτε μου’ χε έλθει ένα αντίστοιχο ηλεμήνυμα που με έβαζε συνδικαιούχο τραπεζικού λογαριασμού του Άκη. 😀

  121. Ανδρέας said

    Χρόνια πολλά και δημιουργικά λοιπόν.
    Εύχομαι να τα… σαραντήσεις (τα χρόνια) κε Σαραντάκο 🙂
    Σε έμαθα τυχαία από τον γκούγκλη ψάχνοντας μια λέξη το 2008 πάνε εφτά-οχτώ χρόνια δηλαδή.

    46 Με πρόλαβες.
    Επτάπυλη η Θήβα πολύ σωστά το ανάφερες εννοώντας τις επτά εσωτερικές πύλες της πόλης. Σύμφωνα με την παράδοση είναι δεκατετράπυλη. Έχει επτά εσωτερικές και επτά εξωτερικές.
    Επίσης αναφέρεται και ως επτάλοφη. Έχουμε λοιπόν τους επτά επί Θήβας, μάλλον ένας μαχητής για κάθε εσωτερική πύλη κατά την διάρκεια της πολιορκίας, επτά συν επτά πύλες και επίσης επτά λόφους.
    Τέσσερα επτάρια δηλαδή.

    Επτάλοφες πόλεις υπάρχουν πάρα πολλές.
    https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_cities_claimed_to_be_built_on_seven_hills

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κραουνάκης/Πωλίνα Πεθερές επτά

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κοντραμπατζήδες έξι επτά

  124. Γιάννης Ιατρού said

    Κατά τους Πυθαγόρειους ο αριθμός επτά είναι «αμήτωρ» μια και δεν είναι γινόμενο παραγόντων. Είναι επίσης το σύμβολο της τελειότητας γιατί είναι το άθροισμα του τρία (3) και του τέσσερα (4) που εκφράζουν τα δύο τέλεια σχήματα ,το ισόπλευρο τρίγωνο και το τετράγωνο.

  125. Γιάννης Ιατρού said

    Ά, να βάλουμε και κάτι για τα ελληνοκεντρικά παληκάρια (δηλ. κάτι γέροντες του μεσονυκτίου 🙂 )

    Οι Έλληνες συσχέτιζαν τον αριθμό επτά με τη λατρεία του Απόλλωνα και της Σελήνης. Παρατήρησαν πως επτά ημέρες διαρκεί κάθε φάση της σελήνης.

    Ο Όμηρος θέλει επτά τις αγέλες των βοδιών του Απόλλωνα, επτά χορδές έχει η λύρα του, επτάπηχο ανδριάντα του δώρισαν οι Αιγύπτιοι.

    Επτά παλικάρια και επτά κόρες στέλνονταν στη Κρήτη για τροφή στον Μινώταυρο. Την εβδόμη μέρα έδιναν το όνομα στα νεογέννητα και κάθε έβδομη μέρα θυσίαζαν οι Σπαρτιάτες στον Απόλλωνα.

  126. Raptakis Dimitrios said

    Εις έτη πολλά, Νικοκύρη.

  127. π2 said

    116: Σε αντίστοιχα ελληνικά ήταν γραμμένο βιογραφικό υποψηφίου για θέση σε ελληνικό πανεπιστήμιο (χωρίς πλάκα).

  128. ΚΑΒ said

    126. Ἑπτὰ πόλεις μάρνανται σοφὴν διὰ ῥίζαν Ὁμήρου·
    Σμύρνη, Χίος, Κολοφῶν, Ἰθάκη, Πύλος, Ἄργος, Ἀθῆναι.

  129. Avonidas said

    #110, #115:

    Ο Νεύτωνας είχε κι άλλους λόγους να βγάλει τα χρώματα του φάσματος 7 (ή 5, ή κάποιο άλλο συγκεκριμένο νούμερο): η υπόθεσή του ήταν ότι το φως είναι ένα ρεύμα σωματιδίων (κάνοντας έναν αναχρονισμό, ας τα πούμε «φωτόνια»). Ο ήλιος, λοιπόν, εκπέμπει φωτόνια διαφόρων «χρωμάτων», ανακατεμένα στο λευκό φως, και το πρίσμα τα διαχωρίζει σε ξεχωριστές δέσμες που η καθεμιά έχει ένα χρώμα.

    Αν λοιπόν φανταστούμε αυτά τα φωτόνια σαν κλασικές «μπίλιες», βγάζει νόημα η καθεμιά να έχει ένα χρώμα, και βγάζει ακόμα περισσότερο νόημα να υπάρχει μόνο μια συγκεκριμένη «γκάμα» χρωμάτων: εκεί που το κόκκινο «σβήνει» μέσα στο πορτοκαλί, ας πούμε, μπορούμε απλώς να υποθέσουμε ότι έχουμε σταδιακά περισσότερα πορτοκαλί και λιγότερα κόκκινα φωτόνια.

    Στους επόμενους αιώνες, οι ενδείξεις ότι το φως είναι κύμα, κι ότι το χρώμα συνδέεται με το μήκος κύματος, έγιναν συντριπτικές. Έτσι, δεν είχε νόημα να μιλήσει κανείς για συγκεκριμένα χρώματα: τα μήκη κύματος σχηματίζουν ένα συνεχές, κι οι αποχρώσεις, στο βαθμό που παράγονται από την αντίδραση του οπτικού μας συστήματος σε αυτά τα μήκη, επίσης φτιάχνουν ένα συνεχές.

    Σήμερα, δεχόμαστε το φαινομενικά παράδοξο ότι το φως είναι «και» κύμα «και» ροή σωματιδίων (για μια πολύ ειδική σημασία του «και», που χοντρικά σημαίνει «αναλόγως την περίσταση»). Κάθε φωτόνιο έχει ένα ισοδύναμο μήκος κύματος, και άρα χαλαρά μιλώντας ένα χρώμα. Όμως, αυτά τα χρώματα είναι και πάλι απεριόριστα στην ποικιλία τους: δεν ανήκουν σε διακριτά «είδη»,

  130. sarant said

    Ευχαριστώ και για τις επταλογικές συμπληρώσεις.

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εφτά θυμοί-Τανία</a

    Εφτά μαχαίρια-Τζένη Βάνου</a

    Από μαντινάδες θυμάμαι μια του παράπονου
    Εφτά πληγές μ΄ανοίξανε
    οι έξι γιατρευτήκαν
    στην τελευταία την πληγή
    τα φάρμακα εσωθήκαν

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    132 τέλος. Τεχνικό λάθος , εφταφάνερο: Μπλέχτηκε με τα μαχαίρια της Τζένης.
    Εφτάκιλα σταφύλια.

  133. Spiridione said

    Να προσθέσω και τον εφταμηνίτικο.

    Μα καλά, κανείς δεν θυμήθηκε την εφτάρα του Θρύλου;

  134. Γιάννης Ιατρού said

    129: ΚΑΒ καλό! σε απάντηση του 126β 🙂

  135. Spiridione said

    Σόρυ, την θυμήθηκε ο Τζι, εντάξει.

  136. Γιάννης Ιατρού said

    κι ένα ακατάλληλο για ανηλίκους για τους 7 νάνους που είχαμε στη φοιτ. εστία το 1970 🙂

  137. ΚΑΒ said

    Εφτάκοιλο σταφύλι ή εφτακοίλι.

  138. Πέπε said

    Χρόνια πολλά Νίκο, καλή συνέχεια.

    Κι ένα επταδικό τραγούδι: Έχει έναν άστρον κι έν’ μιτσίν μες στους εφτά πλανήτες / επιάσαν με μες στην καρ’κιάν τα λόγια που μου είπες.

  139. Πέπε said

    > > Όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχουν οι τακτικοί και οι λιγότερο τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, που πολλοί από αυτούς ήταν ή έχουν γίνει φίλοι, ενώ αρκετοί έχουν γραφτεί και “συνδρομητές” (ο μετρητής μου λέει 8700 άτομα), οπότε ειδοποιούνται με ηλεμήνυμα ή με άλλον τρόπο κάθε φορά που ανεβάζω καινούργιο άρθρο. Άλλοι πάλι ειδοποιούνται για τις δημοσιεύσεις από το Φέισμπουκ, υπάρχουν όμως και οι αναγνώστες που φτάνουν στο ιστολόγιο εντελώς τυχαία μέσω γκουγκλ, έχοντας κάνει αναζήτηση για κάποια λέξη ή φράση.

    Καλά, δηλαδή αυτοί που απλά μπαίνουν στη δ/νση του ιστολογίου τόσο ιδιόρρυθμοι/σπάνιοι είναι;

  140. Corto said

    (Συνέχεια του 39):

    Ring! Ring! It’s 7:00 A.M.!
    Move why’self to go again
    Cold water in the face
    Brings you back to this awful place

    «Marx was skint – but he had sense
    Engels lent him the necessary pence»

  141. Λ said

    Χρόνια πολλά στους Νικοκύρηδες και στο ιστολόγιο!

    Η Μόσχα είναι εφτάλοφη όπως λέει και το σχετικό ποίημα

    http://www.kostyor.ru/poetry/glinka/?n=10

    Επίσης εδώ έχουμε το χωριό Εφτακώμη

    Δεν διάβασα τα πιο πάνω σχόλια ακόμα. Η Εφταλού παίζει;

  142. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Να προσθέσω και το εφτά ως επιτατικό, σε φράσεις μισοξεχασμένες, π.χ. «ήρθε από τα εφτά χαράματα» (πολύ νωρίς) ή «εφτά παπάδες δεν τ΄αγιάζουν» (κάτι μολυσμένο) ή «βρομάει τους εφτά σκύλους» (βρομερό)

  143. Corto said

    143: Ορίστε το εφτά ως επιτακτικό:

    Τα μάτια και τα μάγουλα:

    «Εφτά φορές τα φίλησα/ εφτά για να μη σφάλλω,
    δεν ηύρα νοστιμότερο/ το ένα από το άλλο».

  144. Γς said

    96:
    Γιατί έξι τα κεριά Γιάννη;

  145. Γς said

    96:

    and the winner is…[?}

  146. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Χρόνια πολλά, στο ιστολόγιο σταθμό στο διαδύκτιο, και υγεία, δύναμη και όρεξη για συνέχιση του δύσκολου αλλά όμορφου ταξιδιού στον ιστολόγο. Για μένα, από το 2010 που το επισκέπτωμαι, έγινε σημείο αναφοράς, για τις πολύτιμες και πολύπλευρες γνώσεις που προσφέρει, (και ωφελήθηκα σε μεγάλο βαθμό) αλλά κυρίως για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που το διέπει, που αγγίζει τα όρια της δημοκρατικής τελειότητας, κι αυτή πιστεύω πως είναι η πιο μεγάλη προσφορά του, στην αρρωστημένη, πουριτανή, και αντιδημοκρατική έως φασίζουσα ελληνική κοινωνία. Νίκο πάντα άξιος.

  147. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    110 – «Εγώ πάντως στο ουράνιο τόξο που ακολουθεί θα απέδιδα μόνο τρία βασικά χρώματα:» Να υποθέσω πως είσαι ολυμπιακός, κι από το Σάββατο το βράδυ μετά το «ατύχημα» δεν μπορείς να δείς το κίτρινο;(χαμόγελο).

  148. ΚΑΒ said

    143. << "βρομάει τους εφτά σκύλους"

    Πρώτη φορά το ακούω. Μήπως, λέω, Στους; δηλ. φοβερά βρομερό;

  149. Γιάννης Ιατρού said

    145: Θα τον αλλάξω τον ζαχαροπλάστη Γς! Απαράδεκτος, εκτός κι άν το έκανε επίτηδες για να δει αν προσέχεις. Αλλά εσύ…., αετός, ως συνήθως!

  150. Titivillus said

    Across the sky, then slant a line,
    makes a seven every time!

    Άντε και του χρόνου.

  151. SE7EN – Trailer – HQ – (1995)

    Χρονια πολλα!!

  152. aerosol said

    Άντε και στα εβδομήντα εφτά! Από την σαραντακική ιστοσελίδα, στο μπλογκ τώρα και κάποτε ίσως ακόμα παραπέρα.
    🙂

  153. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #143
    «Εφτά παπάδες κλπ…» Αυτό μάλλον προέρχεται από την τέλεση του Ευχελαίου (βοήθειά μας), στην οποία συμμετέχουν εφτά παπάδες, εξού το λένε κι «Εφταπάπαδο».

  154. ΚΑΒ said

    154. 7 παπάδες μπορεί να μην υπάρχουν πάντοτε, αλλά οπωσδήποτε διαβάζονται 7 περικοπές αποστολικών και ευαγγελικών περικοπών.

  155. Corto said

    Ενδιαφέρουσα μαθηματική ιδιότητα του φυσικού αριθμού 7 (από την βικιπαίδεια):

    «Κατά τη ρίψη δύο κοινών (κυβικών) ζαριών το αποτέλεσμα (άθροισμα) έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι 7 από ό,τι οποιοσδήποτε άλλος αριθμός.»


    Γράφημα της κατανομής πιθανοτήτων του αθροίσματος δύο κυβικών ζαριών

    Επίσης:
    «7 είναι το άθροισμα των ενδείξεων οποιουδήποτε ζεύγους αντίθετων πλευρών στο κοινό (κυβικό) ζάρι.»

    https://el.wikipedia.org/wiki/7_(%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B8%CE%BC%CF%8C%CF%82)

  156. Λ said

    Υπάρχει και το ποίημα για τους εφτά βιλλάες αλλά είναι πολύ μιλλωμένο.

    Επίσης έχουμε το πολυαγαπημένο μου παραμύθι ο λύκος και τα επτά κατσικάκια.

  157. ΚΑΒ said

    Γράφτηκαν;

    1. 7 φωνήεντα
    2. 7 παχιές και ισχνές αγελάδες
    3. Ο χορός των 7 πέπλων του Στράους
    4. 7 νάναι οι ώρες σου
    5. Οι 7 Μακαβαίοι

  158. ΚΑΒ said

    155. [s]περικοπών[/s] κειμένων

  159. Λ said

    Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα με την Ούττε

  160. ΣΠ said

    Είχα την απορία τι σημαίνει «Εφτά χρόνια φαγούρα» μέχρι που είδα την ταινία και κατάλαβα ότι ο αγγλικός τίτλος δεν σημαίνει φαγούρα επί εφτά χρόνια αλλά φαγούρα μετά από εφτά χρόνια (γάμου).

  161. Θεέ μου, πότε πέρασαν 7 χρόνια!!! Γέρασα!

    107 χρόνια εὔχομαι.

    ὥστε Ὑδροχόος το ἱστολόγιο; 😛

  162. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    147 Νάσαι καλά Λάμπρο

    149 Το αντέγραψα λάθος, το δίνουν «βρομεί σαν εφτά σκύλοι». Υπάρχει όμως και «βρομάει τα πέντε όρνια»

    156 Γνωστό αυτο στους ταβλαδόρους

  163. sarant said

    161 Ακριβώς.

    162 Κλαίνε κι οι παντρεμένες;

  164. smerdaleos said

    Εντωμεταξύ, Επτά Σοφοί και στην Αρχαία Ινδία (Saptarṣi) και «Ἑπτά Μητέρες» (Saptamātṝkāh).

    «Ἑπταβόειον σάκος» στην Ιλιάδα ή ασπίδα που έχει φτιαχτεί από 7 βοείες/ταυρεία (βοϊδοτόμαρα/ταυροτόμαρα).

  165. Λ said

    Τα παιδάκια τα εφταμηνίτικα δεν έχουν αναφερθεί νομίζω. Όταν ήμουν μικρή ήταν σημαντικό γεγονός να είναι εφταμηνίτικο ένα μωρό και δεν το άφηναν να το ξεχάσει.

    Να αναφέρω και την αφεντομουτσουνάδα μου σαν το έβδομο και τελευταίο παιδί στην οικογένεια μου. Με έξι μεγαλύτερους να διατάζουν δεν ήταν εύκολο.

    Επίσης, στη ΕΣΣΔ τα παιδιά πήγαιναν σχολείο στα εφτά και αποφοιτούσαν στα δεκαεφτά.

  166. voulagx said

    Στην πρωτη δημοτικου το εφταχρονο; Ρε, πως περναν τα χρονια! Αντε με το καλο και στο πανεπιστημιο! 🙂

  167. Λ said

    Να κάνω λάικ το 165 του Σμερδ, δεν ήξερα για τις ασπίδες από δέρμα ζώου. Θα ήταν πολύ σικάτες

    Νομίζω πρέπει να αναφέρουμε και τη Σεπτουαγκίντα των εβδομήκοντα (εδώ έχουμε πλεονασμό βέβαια).

  168. #164 κι οἱ παντερμένες ἔχουν ψυχή!

    Νομίζω, ἀπὸ μιὰ γρήγορη ματιά, ὅτι δὲν ἀνέβηκε:

  169. Και του χρόνου, με υγεία

  170. gbaloglou said

    Ας συνεισφέρω και εγώ στον εορτασμό της επταετίας με μία ακόμη εντυπωσιακή εμφάνιση (και σύνδεση ανάμεσα σε διακοσμητική/αρχιτεκτονική και κρυσταλλογραφία/ορυκτολογία): επτά οι συμμετρικές ζωφόροι (border patterns), επτά και οι ‘γενικές’/’μονοαξονικές’ κρυσταλλογραφικές σημειακές ομάδες (crystallographic point groups), δείτε εδώ (ενώνοντας τα δύο άκρα της κάθε ταινίας καταλήγουμε σε τρισδιάστατη συμμετρία κάποιου ορυκτού)!

  171. Γιάννης Ιατρού said

    Για να τσιγκλισουμε λίγο και τον γερήνιο σχολιαστή, να βρεί πάτημα …. 🙂

    Για τους Εβραίους επτά μέρες κρατούσαν οι γιορτές της σκηνοπηγίας, επτά χρόνια διαρκούσε το Σαββατικό έτος και επτά τέτοια έτη αποτελούσαν το Ιωβηλαίο. Επτά ιερείς με επτά σάλπιγγες γύριζαν γύρω από την Ιεριχώ για επτά μέρες και την έβδομη έκαναν επτά φορές το γύρω των τειχών της.

    Επτάφωτη ήταν η ιερή λυχνία, την έβδομη μέρα από την γέννηση γινόταν η περιτομή των αγοριών, επτά φορές συγχωρούνταν τα αμαρτήματα, στο επταπλάσιο ο κλέφτης αποζημίωνε αυτόν που ζημίωνε.

    Το επτά (7) ήταν επίσης το σύμβολο της αρτιότητας και της θείας ευλογίας μιας και περιέχεται στο εθνικό τους σύμβολο.

    Αλλά και για να μη πάθει και τίποτα, να πούμε κι αυτό (δεν το είδα στα προηγούμα, αν… τότε sorry)

    Επτ’α είναι οι Πλειάδες (κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης): Αλκυόνη – Μερόπη – Ηλέκτρα – Ταϋγέτη – Κλεαινώ – Μαία – Αστερόπη

    Οι Πλειάδες ήταν απαρηγόρητες για το πάθημα του πατέρα τους, ο οποίος είχε καταδικαστεί να φέρει στους ώμους του τον ουράνιο θόλο, γι αυτό ο Δίας τις λυπήθηκε και τις μεταμόρφωσε σε αστέρια . Είναι τα’ άστρα που φαίνονται με γυμνό μάτι στο αστρικό σμήνος Πλειάδες (τη γνωστή μας Πούλια).

    Και τέλος επτά ήρωες υπερασπίστηκαν την Θήβα: Ετεοκλής – Πολυφόντας – Μελάνιππος – Μεγαρέας – Ύπερος – Λασθένης – Άκτορας

  172. Λ said

    Το 7ο βαλς του Σοπέν

    H 7η συμφωνία του Μπετόβεν
    https://www.google.com.cy/#q=beethoven+symphony+7

    και η 7η συμφωνία του Σοστακόβιτς

  173. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Βρομεί ωσάν τς εφτά σκύλους, το λέμε κανονικότατα έτσι όλοι μας, με το ωσάν.
    Στην Κάρπαθο σώζεται το έθιμο του εφτά. Γράαφω από τάμπλετ και δυσκολευομαι να δώσω λινκ σχετικό.κάτι με ευχές σε νεογεν ητο σχετίζεται.

  174. antpap56 said

    Μαζί με τον ειλικρινή «πολυχρονισμό» του ιστολογίου και του ιστολόγου, ας καταγράψω και μια παρατήρηση.

    Διαβάζω στο παραπάνω επετειακό κείμενο: «δημοσιέψαμε ένα άρθρο κάθε μέρα» και λίγο παρακάτω «έτυχε και δημοσίευσα και διπλά άρθρα». Και θέλω να πιστεύω ότι εκείνο το Ψ είναι lapsus digitorum και όχι ενσυνείδητη επιλογή του γράψαντος (που βέβαια ποτέ δεν θα γινόταν «γραύσαντος»…).

  175. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Επιτατικο, μωρέ σε ξεπλενουνε εφτά ποταμοί

  176. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια, τις ευχές και τα γιουτουμπάκια.

    175 Συνειδητή επιλογή ασφαλώς -και το «δημοσίευσα» δείχνει ότι χρησιμοποιώ εναλλάξιμα τους δυο τύπους. Κακώς, ίσως, αφού ο Λίνος Πολίτης ή ο ΓΠΣαββίδης, αλλά και ο Σεφέρης, μόνο «δημοσίεψα» έγραφαν.

  177. Earion said

    Τέτοια εποχή, Φεβρουάριος του 2010, ήταν που ανακάλυψα την ύπαρξη του ιστολογίου, ψάχνοντας κι εγώ, όπως και άλλοι, πληροφορίες για το Λερναίο. Κι από τότε παρακολουθώ τον Νικοκύρη να κρατάει το τιμόνι, έβδομη τώρα χρονιά, σε μια συναρπαστική διαδρομή μέσα από τις εφτά θάλασσες της γλώσσας και τους εφτά ουρανούς των σημασιών. Να τα εκατοστήσει, να τα χιλιάσει. Με γερό στομάχι και καθαρό νου.

  178. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    176.διόρθωση,Δεν με ξεπλένουνε εφτά ποταμοί.
    Εφτά τα χωριά της Ιμβρου.

  179. smerdaleos said

    Νίκο, έγκριση σχολίου … το παραφόρτωσα για την Λ. 🙂

  180. smerdaleos said

    @168, Λ: Να κάνω λάικ το 165 του Σμερδ, δεν ήξερα για τις ασπίδες από δέρμα ζώου. Θα ήταν πολύ σικάτες
    —-

    Πολύ σικάτες και ο σικάτος μαχητής που είχε «ἑπταβόειον σάκος» ήταν … ταλαύρῑνος (*tl.h2-wrīn-os) = «που έχει ασπίδα με ανθεκτικό ρῑνό = δέρμα».

    Το πρώτο συνθετικό είναι από την ρίζα *telh2- «βαστά(ζ)ω, σηκώνω, υπομένω, αντέχω».

    Λ.χ. ἡμίονος ταλαεργός = μουλάρι που αντέχει την δουλειά (ένα από τα βραβεία που πρόσφερε ο Αχιλλέας στους αγώνες προς τιμή του νεκρού Πατρόκλου).

    «πόλυτλᾱς/πολύτλας» = πολυτλήμων ο τλήμων Οδυσσέας επειδή «υπέμεινε πολλά βάσανα»

    Τληπόλεμος = «αυτός που αντέχει τον πόλεμο»

    ἄτλας = ο ατλήμων = «αυτός που δεν μπορεί να υπομένει»

    ἄτλητος = ανυπόφερτος, αβάσταχτος

    τελαμών = ο διαγωνίως φορεμένος ιμάντας που «βαστούσε» την θήκη του ξίφους. Στα «Τακτικά» του Λέοντος του Σοφού, ο ίδιος ιμάντας ονομάζεται «βαστάγιον» (τλάω = βαστάζω).

    Λατινικός συγγενής το ρήμα tοlero που κρύβεται πίσω από το λατινογενές αγγλικό ρήμα tolerate = «ανέχομαι».

  181. smerdaleos said

    @168,Λ

    Συμλήρωμα:

    Αυτά τα μυκηναϊκά «επταβόεια σάκη» είναι γνωστά στην βιβλιογραφία και ως «οχτάρια» (λόγω σχήματος).

  182. Πάνος με πεζά said

    Και στο λιμάνι της Ραφήνας το πλοίο Fast Ferries Andros, πρώην «Επτάνησος».
    http://www.marinetraffic.com/gr/ais/details/ships/237955000

  183. Πάνος με πεζά said

    Και η Θήβα, η αρχαία Επτάλοφος, λόγω του αναγλύφου της πάνω σε επτά λόφους (όποιος έχει πάει μια βόλτα, το καταλαβαίνει μέχρι σήμερα…)

  184. Πάνος με πεζά said

    Eπτάλοφος ήταν προσωνύμιο-ιδιότητα, το είχαν κι άλλα μέρη.

  185. Πάνος με πεζά said

    Και το έχετε πει, στο 122.

  186. υποδώριος said

    Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο κι ευχαριστώ για όσα μου έχετε προσφέρει εσείς και οι αξιόλογοι σχολιαστές σας.

  187. άνω τελεία said

    Χρόνια Πολλά!
    Τώρα που μεγαλώνουν οι κόρες σας, θα είναι πολύ ωραίο να έχετε και ένα μικρό στην οικογένεια.

  188. Αιμ said

    Να σαι καλά, Νικοκυρη, να το γράφεις και μεις να το διαβάζουμε

    Χαρά στο κουράγιο σου ή
    Χαράς το κουράγιο σου, μπα μηπως

    Χαράς στο κουράγιο σου !

  189. Idom said

    Α, νομίζω πως υπερβάλλετε…
    7σα να σκέφτομαι σ7λιές και π7στέρια!

  190. …«παραλλαγές σόλων». Ομολογώ ότι δεν ξέρω αν εννοούσε τον Σόλωνα ή τις σόλες…

    …ή τα σόλα.

    Μια συλλογή διάσπαρτων σόλων με κιθάρα σε μπλουζ-ροκ-τζαζ από τον πρόωρα χαμένο Στήβι Ρέι Βων:

    «One Night in Texas», Austin, Οκτώβριος 1989 – μόλις είχα φτάσει στο Τέξας, αλλά το ‘χασα…

    (Είμαι σίγουρος ότι το νήμα μπορεί να εμπλουτιστεί με αμέτρητα άλλα δείγματα και παραλλαγές του είδους, σόλων δηλαδή.)

  191. Ήρθα λίγο αργά στα γενέθλια για το ιστολόγιο,
    αλλά βλέπω πως έχει μείνει ακόμα λίγη τούρτα!

    Η οποία τούρτα μοιράζεται συμμετρικά
    σε 2, 3, 4, 5, 6 κομμάτια με κανόνα και διαβήτη,
    αλλά όχι σε 7,
    όπως απέδειξε ο νεαρός Γκάους.

    Ούτε σε 27, 37, κλπ μέχρι 97, πριν το 100.
    (Μοναδική εξαίρεση το 17.)

    Οπότε – παραδοσιακά – ευχές να τα εκατοστήσει!

  192. 37, …ευρωπαΙκή εφτάρα…

    …όπως απαθανατίστηκε στην σκηνή με την κλασική ατάκα
    «Πολλά τα εφτά, Άρη»!

  193. spiral architect said

    @192: Ωραία γραφική απεικόνιση! 🙂

  194. gmich said

    Εφτά χρόνια καθημερινής ευχάριστης ( και χρήσιμης) συντροφιάς τόσο με τον Νικοκύρη όσο και με τους φίλους σχολιαστές.

  195. Πέπε said

    @174:
    > > Στην Κάρπαθο σώζεται το έθιμο του εφτά. […] κάτι με ευχές σε νεογεννητο σχετίζεται.

    Των εφτών, έτσι το λένε, κλίνεται.

    Την έβδομη μέρα από τη γέννηση του μωρού, που έρχονται λέει οι Μοίρες να το μοιράνουν, κάνουν μια τελετή με ένα σωρό συμβολισμούς. Υπάρχει ένα κόλπο με τέσσερα κεριά που τα ονοματίζουν σε τέσσερις αγίους κι όποιο σβήσει πρώτο θα είναι ο προστάτης άγιος του παιδιού, υπάρχει η αλευρά, ένα ειδικό έδεσμα (από συμβολικά υλικά) που το τρώνε τότε, υπάρχουν τα λεγόμενα νανουρίσματα που οι γυναίκες της οικογένειας τραγουδούν μαντινάδες με ευχές για το παιδί (διαφορετικά από τα κανονικά νανουρίσματα που το κοιμίζουν τις καθημερινές), κλπ., και μπορεί τελικά να καταλήξει και σε γλέντι. Σήμερα τελείται κανονικά μεν, αλλά με διάφορες αλλαγές προς το πιο σύγχρονο, όπως ότι δεν είναι πια στις 7 μέρες αλλά αρκετά πιο ύστερα, αφού αποσαραντίσει, ή ότι, σε περίπτωση ξενιτεμένων, τα εφτά γίνονται και …χωρίς το μωρό, ενδεχομένως με τους γονείς να ακούνε από ένα ανοιχτό τηλέφωνο από την άλλη άκρη του Ατλαντικού. (Τότε που μου τα έλεγαν αυτά δεν υπήρχε Σκάιπ, πιθανώς πλέον να έχει μπει κι αυτό στο παιχνίδι.)

    Διάβασα ότι το κάνουν και στην Κάσο, αλλά στην Κάρπαθο είναι που το έχω δει ο ίδιος. Μάλιστα οι μαθητές είχαν κάνει μια συλλογική εργασία από την οποία βγάλαμε κι ένα βιβλιαράκι. Στα παραδείγματα μαντινάδων από νανουρίσματα των Εφτών τα πιο πολλά παιδιά είχαν φέρει μαντινάδες από τα δικά τους Εφτά.

    Η κυριότερη σχετική παραπομπή είναι ο Μιχαηλίδης Νουάρος. Βέβαια μιλάει για αρκετές γενιές πιο πριν, και τα πράγματα έχουν αλλάξει έκτοτε, αλλά πάντως το έθιμο διατηρείται. Έτσι όπως γίνεται σήμερα, θα έλεγα ότι είναι ουσιαστικά η γιορτή για τη γέννηση του παιδιού, κάτι που δεν έχει το αντίστοιχό του σε άλλα μέρη κι είναι ωραίο να γίνεται. Φυσικά οι Μοίρες, γύρω από τις οποίες εξυφαίνεται όλο το έθιμο στην παλιά του μορφή, είναι σήμερα -σε μια εποχή που ο άνθρωπος αισθάνεται πολύ πιο κύριος της μοίρας του- αρκετά παραγκωνισμένες, η παρουσία τους είναι περίπου διακοσμητική.

    Στο ΥΤ η αναζήτηση «Κάρπαθος Εφτά» βγάζει βιντεοσκοπήσεις από το τελετουργικό μέρος και από το επακόλουθο γλέντι διάφορων Εφτών από τα τωρινά χρόνια.

  196. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

    196 Ώστε των Εφτών; Ωραίο!

  197. Ριβαλντίνιο said

    @ 106 LandS
    Πού να δεις τι ξέρω για τα τζίνια και την μέρα της κρίσης που θα τα κρίνει ο Αλλάχ ! 🙂
    Αυτός στο κέντρο με την ασπίδα είναι ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Ο όξω από δω είναι αυτός κάτω δεξιά με την καραμούζα .
    Τον γέροντα δεν έχω καταφέρει να τον εντοπίσω ούτε εγώ ούτε και κανείς άλλος κριτικός τέχνης. 🙂

    @ 119 Σκύλος
    Το κανονικό είναι αυτό βέβαια.

    ——————————————————————————–

    Δεν ξέρω αν το είπαμε αλλά η πρωτεύουσα των Μήδων, τα μαγευτικά και παραθαλάσσια 🙂 Εκβάτανα

    Το χαρακτηριστικότερο της πόλης αυτής ήταν η επτάτειχη κυκλική οχύρωση της ακρόπολής της, μοναδική στην αρχαιότητα, συνολικού μήκους (περιμέτρου) ίδιου των τειχών της αρχαίας Αθήνας. Συγκεκριμένα η ακρόπολη ήταν κτισμένη επί λόφου περιβεβλημένη από επτά κυκλοτερή τείχη επάλληλα ανυψούμενα από έξω προς τα μέσα βαμμένα με την ακόλουθη σειρά χρωμάτων: λευκό, μαύρο, πορφυρό, μπλε, πορτοκαλί, αργυρό, και χρυσό. Η έντονη εναλλαγή αυτή των χρωμάτων των τειχών καθιστούσαν αυτά ορατά από μεγάλη απόσταση δίνοντάς τους μια ιδιαίτερη αίγλη.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BA%CE%B2%CE%AC%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B1

    ὁ δὲ ὡς ἔσχε τὴν ἀρχήν, τοὺς Μήδους ἠνάγκασε ἓν πόλισμα ποιήσασθαι καὶ τοῦτο περιστέλλοντας τῶν ἄλλων ἧσσον ἐπιμέλεσθαι. πειθομένων δὲ καὶ ταῦτα τῶν Μήδων οἰκοδομέει τείχεα μεγάλα τε καὶ καρτερὰ ταῦτα τὰ νῦν Ἀγβάτανα κέκληται, ἕτερον ἑτέρῳ κύκλῳ ἐνεστεῶτα.
    μεμηχάνηται δὲ οὕτω τοῦτο τὸ τεῖχος ὥστε ὁ ἕτερος τοῦ ἑτέρου κύκλος τοῖσι προμαχεῶσι μούνοισι ἐστι ὑψηλότερος. τὸ μέν κού τι καὶ τὸ χωρίον συμμαχέει κολωνὸς ἐὼν ὥστε τοιοῦτο εἶναι, τὸ δὲ καὶ μᾶλλόν τι ἐπετηδεύθη.
    κύκλων δ᾽ ἐόντων τῶν συναπάντων ἑπτά, ἐν δὴ τῷ τελευταίῳ τὰ βασιλήια ἔνεστι καὶ οἱ θησαυροί. τὸ δ᾽ αὐτῶν μέγιστον ἐστὶ τεῖχος κατὰ τὸν Ἀθηνέων κύκλον μάλιστά κῃ τὸ μέγαθος. τοῦ μὲν δὴ πρώτου κύκλου οἱ προμαχεῶνες εἰσὶ λευκοί, τοῦ δὲ δευτέρου μέλανες, τρίτου δὲ κύκλου φοινίκεοι, τετάρτου δὲ κυάνεοι, πέμπτου δὲ σανδαράκινοι.
    οὕτω τῶν πέντε κύκλων οἱ προμαχεῶνες ἠνθισμένοι εἰσὶ φαρμάκοισι: δύο δὲ οἱ τελευταῖοί εἰσὶ ὃ μὲν καταργυρωμένους ὁ δὲ κατακεχρυσωμένους ἔχων τοὺς προμαχεῶνας.

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0125%3Abook%3D1%3Achapter%3D98%3Asection%3D6

  198. Ελεγα κι εγώ, το αλησμόνητο «Εφτά τραγούδια θα σου πω» δεν θα το θυμηθεί κανείς; Αλλά τώρα βλέπω ότι, εκτός που το υπαινίχθηκε ο Gerry στο (3), το έβαλε ολόκληρο ο Γς στο (66) — μόνο που δεν φαίνεται σ’όποιον δεν ανοίξει το δίσκο.

  199. Αγάπη said

    χρόνια πολλά με μια «διασκευή» 🙂 http://www.diapolis.auth.gr/diapolis_files/drasi9/index/51.pdf

  200. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    196. Πέπε, μπράβο! τί ωραία που έχεις και προσωπική εμπειρία! Μια Καρπαθιώτισσα μου το είχε πει πριν αρκετά χρόνια όταν σ΄ένα γλέντι κοινών φίλων τραγουδούσε τις μαντινάδες-νανουρίσματα των …Εφτών της, που εμένα μου έμοιαζαν νυφικές,του γάμου,(κάτι με λεμονανθούς και ρόδα στο μαξιλάρι σου) και τη ρώτησα κι έτσι έμαθα το έθιμο κι ότι κρατιέται ως σήμερα.

  201. Λ said

    Φοβερά τα εφτά των εφτών…

    Σμερδ πολύ ωραία αυτά που γράφεις. Τόσες πολλές λέξεις από μια ρίζα, έχει πράγματι ενδιαφέρον. Για πες όμως ποιος υπήρξε πρώτος, ο Τελαμώνας ο πατέρας του Τεύκρου και του Αίαντα ή ο τελαμώνας – ιμάντας (τη χρησιμοποιούμε και τώρα τη λέξη για τα τυφέκια και άλλα όπλα).

  202. Λ said

    Πω πω, ξέχασα το εκκλησάκι εφτά Αη Γιώρκηδες στη Γεροσκήπου. Υπάρχει και ομώνυμο εστιατόριο, μόνο που τώρα το έχουν κάνει πιο εξευγενισμένο και το λένε εφτά Αη Γιώργηδες. Δυστυχώς νομίζω το ίδιο συνέβη και στο φαγητό. Παλιά υπήρχαν υπέροχα παραδοσιακά φαγητά ενώ τώρα προσπαθούν να τα κάνουν όλα γκουρμέ και νιου κουιζίν. Έχω καιρό να πάω όμως και ίσως να κάνω λάθος.

    Μια και ανάφερα τη Γεροσκήπου, που είναι δήμος που συνορεύει με την πόλη της Πάφου, να σας πω ότι πριν δύο τρεις εβδομάδες ο δήμαρχός της εισηγήθηκε να γίνει αλλαγή του ονόματος του δήμου από Γεροσκήπου σε Ιερό Κήπο (επειδή η παράδοση θέλει τη Γεροσκήπου να είναι ο ιερός κήπος της Αφροδίτης). Το βρίσκω τραγελαφικό που θυμήθηκαν την παράδοση τώρα ενώ από τη δεκαετία του πενήντα άρχισαν να χαλούν όλα τα παραδοσιακά κτίσματα και δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα. Έπειτα η Γεροσκήπου μεγάλωσε κα απόκτησε ξενοδοχεία στις παραλίες της. Υπάρχει παντού τσιμέντο και λιγοστοί κήποι.

  203. sarant said

    202 Τελαμώνα έχουμε και στην κοινή νεοελληνική

  204. smerdaleos said

    @202,Λ:

    Σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν ένα κύριο όνομα (ανθρωπωνύμιο ή τοπωνύμιο) είναι ταυτόηχο με το όνομα κάποιου αντικειμένου ή κάποιας έννοιας, τότε το κύριο όνομα είναι ο πιο πρόσφατος όρος.

    Ο μαραθών = μέρος με πολλά μάραθα (λ.χ. κάλαμος > καλαμών, ἐλαία > ἐλαιών κλπ) προϋπήρχε ως έννοια του τοπωνυμίου Μαραθών (που προφανώς ήταν μαραθών) και του … μαραθώνιου δρόμου 🙂 🙂

    Αντίστοιχα, ο πλαταμών με την γενική σημασία «πλατιά επιφάνεια»» προϋπήρχε της ειδικότερης σημασίας «πλατύς παρόχθιος/παράκτιος βράχος» και του τοπωνυμίου Πλαταμών στην Πιερία (που πρωτοεμφανίζεται τον 12ο μ.Χ. αιώνα και το περίφημο κάστρο του είναι κτισμένο πάνω σε έναν πλατύ παράκτιο βράχο).

    IE *pl.th2-us > πλατ-ύς, σανσκ. pr.th-u-, αβεστ. pr.θ-u-

    IE *pleth2-mon-s > *πλεταμών > πλαταμών (λόγω επίδρασης του μηδενόβαθμου πλατύς) ~ σανσκρ. prathiman- = «πλατύτητα, ευρύτητα» (wideness).

    Περισσότερα για την ΙΕ ρίζα *pleth2- «πλάτος» εδώ:

    https://smerdaleos.wordpress.com/2015/05/03/%ce%b7-%ce%b9%ce%b5-%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%b1-pleth2-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bb%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%cf%80%ce%bb%ce%b1%cf%84%cf%8d%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%cf%80%ce%bb%ce%ac%cf%84/

  205. alexisphoto said

    Χρόνια πολλά και δημιουργικά.
    πάλι καθυστερημένα…. 🙂
    βουρ για τον όγδοο χρόνο…

  206. Meanwhile in Florida…

    Η πλάκα είναι ότι (απ’ όσο μπορώ να ξεχωρίσω από τη χάραξη στη λαβή) το όπλο είναι ιταλικό, Beretta

    https://en.wikipedia.org/wiki/Beretta

  207. Λ said

    205 🙂 ωραία τα σχόλια με τα τοπωνύμια. Ελπίζω να δούμε στους μύθους και κανένα πορτοκαλεών(α) ή κανένα αμπελών(α) στο μέλλον ή έστω ένα σιτοβολώνα.

  208. 134, …κανείς δεν θυμήθηκε την εφτάρα του Θρύλου;…

    …ούτε την Θύρα 7, βλέπω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: