Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μία μέρα κάθε τέσσερα χρόνια, και πάλι

Posted by sarant στο 29 Φεβρουαρίου, 2016


Για ευνόητους λόγους, σήμερα επαναλαμβάνω το άρθρο που είχα δημοσιέψει τέτοια μέρα πριν από τέσσερα χρόνια. Αλλά για να μην παραπονιέστε ότι τεμπελιάζω, έχω αλλάξει και προσθέσει πολλά, ιδίως λαογραφικά.

Η σημερινή μέρα, 29 Φεβρουαρίου, δεν είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες, είναι ξεχωριστή, αφού έρχεται μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια, όταν έχουμε δίσεχτη χρονιά όπως φέτος, κι έτσι ο Φλεβάρης έχει 29 μέρες αντί για 28 που είναι το συνηθισμένο του.

Ο λόγος που γίνεται αυτή η αναστάτωση είναι πως το ηλιακό έτος δεν διαρκεί ακριβώς 365 μέρες, όσο και το ημερολογιακό, αλλά λίγο περισσότερο, 365 μέρες και 6 ώρες περίπου. Έτσι, κάθε τέσσερα χρόνια προσθέτουμε μία μέρα, την 29η Φεβρουαρίου, για να μαζέψει τα μπόσικα και να εναρμονίσει το ημερολόγιο, πράγμα πολύ πραχτικό αφού 6 ώρες επί 4= 24 ώρες. Αυτή η πρόσθετη μέρα είναι η σημερινή, αφού το 2016 είναι κι αυτό δίσεκτο έτος.

Στα αγγλικά το δίσεκτο έτος λέγεται leap year και η πρόσθετη μέρα λέγεται leap day. Στα ελληνικά θα την πούμε εμβόλιμη μέρα.

Τα παιδιά που γεννήθηκαν στις 29 Φεβρουαρίου λέγονται στα αγγλικά leapers, ή τουλάχιστον έτσι βρήκα κάπου -στα ελληνικά δεν ξέρω αν υπάρχει όρος. Τα παιδιά αυτά έχουν γενέθλια μία φορά κάθε τέσσερα χρόνια και για μια φίλη μου, που γιορτάζει σήμερα τα γενέθλιά της, λέμε στα αστεία ότι έχει μόλις γίνει 15 χρονών.

Πιο διάσημοι «δισεκτογεννημένοι» (ας το πω έτσι) είναι ο Τζοακίνο Ροσίνι (γενν. 1792), που με το μέτρο της φίλης μου θα ήταν ένας ευσταλής μεσήλικας 56 χρονών, ο νεαρός Γιώργος Σεφέρης (γενν. 1900, δείτε και παρακάτω) και ο έφηβος πατριάρχης Βαρθολομαίος (γενν. 1940).

Η εκκλησία γιορτάζει σήμερα τον άγιο Κασσιανό, αλλά όχι την Κασσιανή, που έχει δική της μέρα, κανονική μέσα στη χρονιά -πονηρές οι γυναίκες. Αλλά το θέμα δεν είναι και τόσο απλό, το είχαμε συζητήσει πριν από τέσσερα χρόνια αυτό (δείτε τα σχόλια) και φαίνεται πως οι γνώμες διίστανται. Για ποιο λόγο ο Κασσιανός έπεσε σε δυσμένεια και του δώσανε τσουρούτικη γιορτή, δεν το ξέρω, αν ξέρει κανείς θετικά ας πει. (Σύμφωνα με ένα εύθυμο άρθρο του Χρ. Χρηστοβασίλη, στον Άγιο Κασσιανό, προστάτη των τεμπέληδων, δόθηκε τσουρούτικη μέρα, επειδή έμπασε έναν δικηγόρο στον Παράδεισο!)

Λέγαμε πιο πάνω ότι η πρόσθετη μέρα θεσπίστηκε για να αντισταθμίσει την εξάωρη διαφορά που έχει το ηλιακό έτος από το ημερολογιακό έτος, αλλά βέβαια στη ζωή τα μεγέθη δεν είναι αλφαδιασμένα: η διαφορά που λέγαμε δεν είναι ακριβώς 6 ώρες, αλλά 5 ώρες και 49 λεπτά περίπου, οπότε με την προσθήκη μιας μέρας κάθε τέσσερα χρόνια υπεραντισταθμίζουμε, και για να εξουδετερωθεί αυτό το σφαλματάκι οι χρονιές που διαιρούνται διά του 100 δεν είναι δίσεκτες ΕΚΤΟΣ αν διαιρούνται διά του 400: το 2000 ήταν δίσεκτο, αλλά το 2100 δεν θα είναι. Με άλλα λόγια, όπως λέγαμε χαριτολογώντας παλιότερα, αν κάποιος σας δανειστεί λεφτά και σας υποσχεθεί πως θα σας πληρώσει στις 29.2.2100 μην το δεχτείτε.

Όπως επίσης είπαμε στην προηγούμενη συζήτησή μας, το 1900 δεν ήταν δίσεκτο έτος, αλλά αυτό ίσχυε για το Γρηγοριανό ημερολόγιο, το «νέο» ημερολόγιο. Όμως στα μέρη τα δικά μας είχαμε ως το 1923 το παλιό ημερολόγιο, το Ιουλιανό, στο οποίο το 1900 ήταν δίσεκτο. Άρα ο Σεφέρης (και δεκάδες άλλα όχι τόσο διάσημα ρωμιόπουλα) γεννήθηκε σε μιαν ανύπαρκτη για τους δυτικούς ημερομηνία.

Ενώ εμείς εδώ λεξιλογούμε, δεν έχουμε πει τίποτα για τη λέξη «δίσεκτος». Καταλαβαίνουμε βέβαια ότι η λέξη είναι σύνθετη, δις+έκτος, αλλά τι να σημαίνει αυτό τάχα; Η λέξη είναι μεταφραστικό δάνειο από το λατινικό bisextus, που θα πει «[αυτός που έχει] δυο φορές την έκτη ημέρα». Οι Ρωμαίοι στα δίσεκτα χρόνια τους επαναλάμβαναν την έκτη μέρα πριν από τις καλένδες του Μαρτίου, που ήταν η «δις έκτη» και έτσι ονομάστηκαν τα αντίστοιχα έτη, και από εκεί και το ελληνικό ως μεταφραστικό δάνειο.

Υπάρχει στα ελληνικά και τύπος «βίσεχτος» (π.χ. στα κρητικά), που όμως δεν είναι ανάγκη να σκεφτούμε πως προέρχεται κατευθείαν από τα λατινικά αφού η εναλλαγή αρκτικού δ-β είναι συχνή (π.χ. βιβάρι-διβάρι, διχάλη-βιχάλη).

Ο δίσεχτος χρόνος θεωρείται γρουσούζικος και αυτή η δεισιδαιμονία είναι πολύ παλιά. Στις Παροιμίες του Ν. Πολίτη βρίσκω ότι ήδη στον Αμμιανό Μαρκελίνο αναφέρεται πως θεωρούσαν απαίσια μέρα την εμβόλιμη του Φεβρουαρίου αλλά και όλο το δίσεκτο έτος και η δεισιδαιμονία έχει περάσει και στους Ιταλούς -ο Πολίτης δίνει αρκετές παροιμίες από ιταλικές διαλέκτους, π.χ. τη βερονέζικη Quando l’ano vien bisesto, non por bachi e non far nesto (= όταν έρχεται δίσεχτος ο χρόνος, μη θρέφεις κουκούλι και μη βάλεις καταβολάδα).

Αντίστοιχη και η κρητική παροιμία, «Σαν είν’ ο χρόνος βίσσεχτος γάμοι να μη γενούνε, κι αμπέλια μη φυτεύγουνται γιατί ατσιποδιούνε», και πράγματι πολλά ζευγάρια αποφεύγουν να παντρευτούν σε χρόνο δίσεχτο, κάτι που θα πρέπει να επιβεβαιώνεται και από τις στατιστικές (εγώ πάντως σε δίσεχτο χρόνο παντρεύτηκα και παράπονο δεν έχω).

Μεταφορικά, δίσεχτος χρόνος λέγεται κάθε χρονιά, και γενικότερα κάθε χρονική περίοδος γεμάτη συμφορές -λέμε, ας πούμε, τα δίσεκτα χρόνια του πολέμου. Η μεταφορική χρήση υπάρχει ήδη στη δημοτική ποίηση. Θυμόμαστε στο τραγούδι «του νεκρού αδερφού», ότι «Και σαν την επαντρέψανε την Αρετή στα ξένα / κι εμπήκε χρόνος δίσεχτος και μήνες οργισμένοι». Σε άλλο τραγούδι, «ήρθανε χρόνοι δίσεχτοι, μήνες φαρμακωμένοι» (με τον υπέροχο τρόπο της δημοτικής ποίησης να επιτείνει μιαν εικόνα μνημονεύοντας το όλο και τα μέρη του).

Αλλά και στη λόγια ποίηση βρίσκουμε το μοτίβο -ένας δισεχτογεννημένος, που τον αναφέραμε πιο πάνω, ο Γιώργος Σεφέρης, γράφει στην Κίχλη:

Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν.
Έτυχε
να ’ναι τα χρόνια δίσεχτα· πολέμοι χαλασμοί ξενιτεμοί·
κάποτε ο κυνηγός βρίσκει τα διαβατάρικα πουλιά
κάποτε δεν τα βρίσκει· το κυνήγι
ήταν καλό στα χρόνια μου, πήραν πολλούς τα σκάγια·
οι άλλοι γυρίζουν ή τρελαίνουνται στα καταφύγια.

Με την έννοια αυτή, δίσεχτα χρόνια έχουμε πολλά συναπτά στη χώρα μας και στον κόσμο μας. Αλλά για να μην κλείσουμε το άρθρο δυσοίωνα, ας αλλάξουμε κλίμα με ένα απόσπασμα από μια κωμική όπερα του επίσης δισεκτογεννημένου Τζοακίνο Ροσίνι, το «Siete Turchi…» από την όπερα Ο Τούρκος στην Ιταλία, σε ένα εύθυμο ντουέτο που γίνεται τρίο που γίνεται κουαρτέτο, με τη Μαρία Κάλλας μοναδική στον ρόλο της Φιορίλας.

(κι επειδή κόβεται κάπως απότομα, ακούστε και τα υπόλοιπα).

 

 

 

Advertisements

118 Σχόλια to “Μία μέρα κάθε τέσσερα χρόνια, και πάλι”

  1. Πέπε said

    Κανείς;
    Καλημέρα!

  2. alexisphoto said

    καλημέρα κ καλή εβδομάδα.

  3. sarant said

    Kαλημέρα!

    Ή θυμούνται όλοι το άρθρο (παρόλο που δεν είναι το ίδιο) πριν από τέσσερα χρόνια ή το θεωρούν γρουσουζιά να σχολιάσουν 🙂

  4. Νικοκύρη, νομίζω πως ο σωστός τίτλος θα ήταν «Μια μέρα στα τέσσερα» για να συμπλέει με το δημοσιογραφικό πνεύμα των ημερώνε μας 😉 http://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2016/02/tessera.jpg

  5. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Έχει καθιερωθεί και η φράση «δίσκετοι καιροί», «σε δίσκετους καιρούς» κλπ., ιδιαίτερα εύηχη και όμορφη.
    Σε αρκετά τραγούδια έχει μπει αυτό το σχήμα, αλλά τώρα δε μου έρχεται ένα, χαρακτηριστικό…

  6. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.
    Την 29η του Φλεβάρη την λένε επίσης και Bachelor’s Day. Γιατί;

  7. 5 Έρχονται χρόνοι δίσεκτοι

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=SS&keywords=%CE%B4%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%B9&act=ss

    και δίσεκτα

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?keywords=%CE%B4%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B1&act=ss&info=SS

  8. LandS said

    Έτσι, κάθε τέσσερα χρόνια προσθέτουμε μία μέρα…οι χρονιές που διαιρούνται διά του 100 δεν είναι δίσεκτες ΕΚΤΟΣ αν διαιρούνται διά του 400

    Έτσι, περίπου, είναι γραμμένος ο Κώδικας του ΦΠΑ. «Στις εξαιρέσεις της προηγουμένης παραγράφου δεν εμπίπτουν τα είδη της παράγραφου τάδε του άρθρου δείνα, εκτός των περιπτώσεων των παραγράφων τάδε(1) , τάδε (2) και τάδε (3) του άρθρου δείνα(1) πλην όσων…»

  9. LandS said

    Επίσης οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες πέφτουν σε δίσεκτες χρονιές. Αναρωτιέμαι αν έπαιξε ρόλο αυτό στην επιλογή του 1896 για την πρώτη Ολυμπιάδα.

  10. Παλιοσειρά said

    Στους γεννημένους στις 29 Φεβρουαρίου, μην ξεχάσουμε να προσθέσουμε και τον Φρεντερικ από τους Πειρατές του Πενζανς, που είχε δεσμευθεί να παραμείνει μαθητευόμενος πειρατής μέχρι τα 21α του γενέθλια (δηλαδή μέχρι τα 84).

  11. marulaki said

    Καλημέρα! Πετυχημένο meme (αν μου βρείτε πώς το λέμε στα ελληνικά θα σας ευγνωμονώ) που είχα δει κοντά στην Πρωτοχρονιά έλεγε: «Ναι, είναι λέει δίσεκτο το 2016, ενώ το 2015 που δεν ήταν, τρέχαμε ανέμελοι στα λιβάδια με ξέπλεκες πλεξούδες.» 🙂

  12. Avonidas said

    ήδη στον Αμμιανό
    Μαρκελίνο αναφέρεται πως θεωρούσαν απαίσια μέρα την εμβόλιμη του
    Φεβρουαρίου

    Για κάποιον άλλο Καίσαρα, πάντως, πιο γρουσούζικες από τις Καλένδες στάθηκαν οι Ειδοί του Μαρτίου 😉

  13. […] τα δίσεχτα χρόνια, γράφει σήμερα 29 Φεβρουαρίου 2016, ο λογοτέχνης Νίκος […]

  14. 11

    Μιμίδιο! 😦

  15. Avonidas said

    «αλλο καισαρα», ειπα; Ουπς, μπέρδεψα τον Αμμιανό Μαρκελίνο με τον Αυρήλιο. Δεν εχω πιει και καφε ακομα… 😦

  16. ΓιώργοςΜ said

    3 όχι και προληπτικοί, απλώς είναι δύσκολη η δακτυλογράφηση με σταυρωμένα δάχτυλα….

  17. ΣΠ said

    Μπορεί ο Σεφέρης (και άλλοι) να γεννήθηκε σε ανύπαρκτη ημερομηνία για χώρες που είχαν υιοθετήσει ήδη το γρηγοριανό ημερολόγιο το 1900, όμως επίσης πολλοί σ’ αυτές τις χώρες γεννήθηκαν σε ανύπαρκτες ημερομηνίες για την Ελλάδα (16-28/2/1923). Το 1923, λόγω αλλαγής από το ιουλιανό στο γρηγοριανό ημερολόγιο, ο Φεβρουάριος είχε μόνο 15 μέρες. Τόχει αυτός ο μήνας να γίνεται λάστιχο.

  18. ΚΑΒ said

    11. Ακολουθώντας τον Παλαμά αυτό κάναμε όλο το μη δίσεκτο 2015!

    Για κοίτα πέρα και μακριά τι πανηγύρι
    που πλέκουν τα χρυσά τα σπάρτα στο λιβάδι!
    Στο πανηγύρι το πανεύοσμο απ’ τα σπάρτα
    με την γλυκιάν ανατολή γλυκοξυπνώντας
    να τρέξω βούλομαι κι εγώ στο πανηγύρι,
    θησαυριστής να κλείσω μες στην αγκαλιά μου
    σωρούς τα ξανθολούλουδα και τα δροσάνθια
    ………………………………………………………….

    Η συνέχεια είναι η δίσεχτη πραγματικότητα, το πέτρινο 2015.

  19. Ευάγγελος said

    Για κοίτα να δεις.Κι εγώ που νόμιζα μια ζωή ότι δίσεκτα ονομάζονταν γιατί είχαν 366 μέρες.(δύο εξάρια δηλαδή)

  20. Konstantinos said

    καλημέρα! πολύ καλό άρθρο! δεν το ειχα διαβάσει πριν 4 χρόνια.
    Να προσθέσω κάτι, στην 3η παράγραφο γράφεις » Αυτή η πρόσθετη μέρα είναι η σημερινή, αφού το 2012 είναι κι αυτό δίσεκτο έτος.» αλλά έπρεπε να είναι 2016 🙂

  21. […] τα δίσεχτα χρόνια, γράφει σήμερα 29 Φεβρουαρίου 2016, ο λογοτέχνης Νίκος […]

  22. Alexis said

    #19: Κι εγώ, μόλις ετοιμαζόμουν να γράψω ακριβώς το ίδιο!
    Ίσως δεν είναι τυχαίο, έχει κυκλοφορήσει αρκετά αυτή η παρετυμολόγηση!

  23. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    20: Σωστά, το διόρθωσα!

    17: Σωστό κι αυτό.

    16: Χαχά, καλό!

    11-14: Ακριβώς, μιμίδιο.

    10: Ε, αυτό δεν το ήξερα.

    9: Νομίζω είναι σύμπτωση.

  24. sarant said

    Σε μια ιστοσελίδα του porosnews η οποία παραθέτει το σημερινό άρθρο, είδα το εξής απόσπασμα από επιστολή Σεφέρη προς Κατσίμπαλη το 1932

    «……Χτες πέρασα το 8ο μου γενέθλιο κι έκλεισα τα 32. Περνάει ο καιρός. Δεν είμαι 26 ούτε στην ψυχή…….»

  25. Γς said

    6:

    https://en.wikipedia.org/wiki/Bachelor%27s_Day_(tradition)

  26. Γιάννης Ιατρού said

    …εγώ πάντως σε δίσεχτο χρόνο παντρεύτηκα και παράπονο δεν έχω…
    Θα παίζει ρόλο η αλλαγή από το Γρηγοριανό ημερολόγιο, στο «νέο» ημερολόγιο 🙂

    Η εμβόλιμη του Φεβρουαρίου απάισια μέρα, αφού είναι η τελευταία προθεσμία για την πληρωμή της τελευταίς δόσης του ΕΝΦΙΑ!

    Και μια που η συζήτηση είναι για την γκαντεμιά, μαθαίνω πως ο Κούλης πήγε στην Κύπρο για να δει τι συνέβη εκεί και βγαίνουν από το Μνημόνιο! Λες και δεν το ξέρουμε, εκεί δεν έχουν οικογένεια Μητσοτάκη!

  27. Γς said

    Η Google γιορτάζει με Doodle την 29η Φεβρουαρίου

  28. ΚΑΒ said

    Aς τα γράψουμε και πιο λατινικά όσα ανέφερε ο Ν. στο άρθρο.

    Η εμβόλιμη μέρα (dies intercalaris) παρεμβαλλόταν μετά την 24η του Φεβρουαρίου και μάλιστα ούτως ώστε η 24 Φεβρ., η 6 ημέρα πριν από τις Καλένδες του Μαρτίου, να γράφεται 2 φορές και η εμβόλιμη ημέρα για να διακρίνεται από την κανονική ονομαζόταν bis sextus, απ’ όπου και annus bisectus .

    a.(nte) d.(iem) VI Cal. Martias = 24 Φεβρ.
    a.d. bis VI (=bissectum) Cal. Martias =25 Φεβρ.

  29. ΚΑΒ said

    28. διορθώνω: a.d. bis VI (=bissectum) Cal. Martias =24 Φεβρ.

    Οι Λατίνοι δεν είχαν 29 Φεβρ., η 28η λεγόταν Pridie Calendas Martias

  30. Εδώ τα λέει ο Ματ

  31. Corto said

    18:
    Άλλο από τον Κ. Παλαμά:

    «Κι αν είναι κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα,
    πέσουν καιροί οργισμένοι,
    κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα,
    για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,
    μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά ! Tσεκούρι! Tράβα !
    Ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,
    και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,
    για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα.»

    (Παιδί, το περιβόλι μου)

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πόσα χρόνια δίσεκτα μέσα σε μιαν ώρα

  33. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  34. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα δόκανα – 1974
    Νίκος Γκάτσος/ Σταύρος Ξαρχάκος/Νίκος Δημητράτος
    Ώσπου μια δίσεκτη βραδιά κάτι παράξενα παιδιά
    φωνάξανε βοήθεια

    Και τοίχο τοίχο και γωνιά
    βγήκα στην άλλη γειτονιά
    να μάθω την αλήθεια

  36. LandS said

    28β Του χρόνου, αν είμαστε τυχεροί, θα είναι μια μέρα νωρίτερα μια και δεν θάχει 29 μέρες ο Φλεβάρης.
    Αν είμαστε τυχεροί γιατί το κόβω να έχουμε ξοφλήσει (τον ΕΝΦΙΑ, εμείς έχουμε ήδη ξοφλήσει) μέχρι τέλος Νοέμβρη.

    Νικοκύρη, αυτή την έκφραση «πάει αυτός, ξόφλησε» ή «όταν ξοφλήσω θα μπορείτε να τα κάνετε ότι θέλετε», που την έλεγε ο πατέρας μου αντί του «πέθανε» ή «πεθάνω» είναι συχνή;

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα δίσεκτα τα ήξερα , τα επαιώνια δεν τα κάτεχα 🙂
    «αποκλείονται να είναι δίσεκτα τα επαιώνια που δεν διαιρούνται με το 400 «
    http://users.sch.gr/mmanol/Sunergasies/Disekta.pdf

  38. LandS said

    Κοιτάχτε ρε τι βρήκα (εγγλέζικη Βίκι)

    Further reforms were attributed, again without firm evidence, to Numa Pompilius, the second of the seven traditional kings of Rome. The Romans considered even numbers to be unlucky, so Numa took one day from each of the six months with 30 days, reducing the number of days in the 10 previously defined months by a total of six days.[5] There were 51 previously unallocated winter days, to which were added the six days from the reductions in the days in the months, making a total of 57 days. These he made into two months, January and February, which he prefixed to the previous 10 months. January was given 29 days, while February had the unlucky number of 28 days, suitable for the month of purification (Februa, the Roman festival of purification). This made a regular year (of 12 lunar months) 355 days long in place of the previous 304 days of the Romulus calendar. Of the 11 months with an odd number of days, four had 31 days each and seven had 29 days each:

    Άρα, κάθε τέσσερα χρόνια έρχεται σε εμάς ο τυχερός Φλεβάρης 🙂

  39. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    36.>>το κόβω να έχουμε ξοφλήσει
    έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε

    κουφάλες δεν ξοφλήσαμε

  41. LandS said

    40 Ναι σωστά.

  42. Corto said

    Ας ρίξωμε και μια ματιά στης αγοράς μας τη φωτιά:
    ….
    Εκάηκαν τα βούτυρα, τα μήλα και τ’ αχλάδια,
    οι μπάμιες τα πετρέλαια, τα ραζακιά σταφύλια,
    οι λεμονάδες, οι ελιές το γιάτσο και τα λάδια,
    η ζάχαρη και ο καφές, λουμίνια και φυτίλια.
    Γιατ’ ήλθαν χρόνια δίσεκτα, καταραμένα χρόνια,
    να ψήνονται στην αγορά και τ’ άγουρα πεπόνια.
    ….

    (Γ. Σουρής)

    http://www.sarantakos.com/kibwtos/sourhs_aporwmho.htm

  43. Ωχ, Μπαναΐαμ’! Μας πήρανε πρέφα πως είμαστε μπάμιες!

    «Είναι πολύ κρίσιμο. Διότι, εάν η γραβάτα συμβολίζει το ανδρικό γεννητικό μόριο, το οποίο οι πετυχημένοι γραβατωμένοι της ζωής ανεμίζουν ως ένδειξη ταυτότητας, ποια υπόθεση εργασίας θα μπορούσε να γίνει για ανθρώπους που δεν θέλουν ποτέ να φοράνε γραβάτα;» Οτι έχουν μειωμένο ανδρισμό; «Ακριβώς! Το ασυνείδητο δηλαδή σου υποβάλλει να προβάλλεις τον ελλειμματικό σου ανδρισμό με τέτοια έμφαση, ώστε να νομίζεις ότι δείχνεις μη συμβατικός τύπος»

    http://www.kathimerini.gr/851342/article/proswpa/proskhnio/stelios-ramfos-peri-pantos

  44. Spiridione said

    Για τον Όσιο Κασσιανό η Εκκλησία τόχει λύσει το πρόβλημα: Ότε ο χρόνος εστί Βίσεκτος ψάλλεται η Ακολουθία αύτη κατά την κθ’. Ειδέ ουκ εστί Βίσεκτος, ψάλλεται τη κη’ εν τοις Αποδείπνοις.
    https://books.google.gr/books?id=PElVAAAAcAAJ&pg=PA141&dq=%CE%B2%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%82+%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiht4Ti-ZzLAhWBBBoKHeJCD24Q6AEIIDAA#v=onepage&q=%CE%B2%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82&f=false

  45. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    44 Αν είναι και εκκλησιαστικός ο τ. βίσεκτος τότε μάλλον κάνω λάθος στο άρθρο, θα είναι από τα λατινικά.

    43 Για υπεραναπλήρωση έχει ακούσει;

    36-40: Ναι, αλλά το «ξόφλησε» το λέμε (στα δικά μου αυτιά) κυρίως για ζωντανό που έχει τεθεί εκτός μάχης, που απέτυχε οριστικά.

  46. Γιάννης Ιατρού said

    43: Ναι, αλλά διατί απι ώρας αποκρύπτεις αυτό που λέει στο ανωτέρω άρθρο;

    Μια ερώτηση που ήθελα πάντα να κάνω στον Στέλιο Ράμφο είναι εάν ο ίδιος ταυτίστηκε ποτέ με την Ορθοδοξία…
    …Η μελέτη της Ορθοδοξίας με βοήθησε όμως να καταλάβω την ελληνική ψυχή….,

    Να τα διαβάζουν μερικοί-μερικοί 🙂

  47. 43: Και γιατί όχι οι γραβατωμένοι να επιδεικνύουν τη γραβάτα ως αναπλήρωση του λειψού ανδρισμού τους: Εξάλλου κι ο Ράμφος έφηβος δεν φόραγε γραβάτα, και σίγουρα τότε ήταν πιο ακμαίος από σήμερα.
    Δε μας χέζεις ρε Στέλιο; Τέτοια κατάντια!!!

  48. 46 με τσάκωσες!

  49. Πάνος με πεζά said

    Να αναφέρουμε φυσικά το πασίγνωστο, ότι όταν υπάρχει δίσεκτος χρόνος, οι «περσινές μέρες» προχωράνε κατά δύο (αν π. χ. του Αγίου Ισαφνούκιου πέρσι έπεφτε Δευτέρα, φέτος θα είναι Τετάρτη), όπως επίσης και το ότι επειδή η μέρα παρεμβάλλεται το Φεβρουάριο, οι δύο εθνικές μας γιορτές εξακολουθούν να ταυτίζονται σε ημέρα, αφού είναι και οι δύο «μετά».

  50. Ας πούμε και κάτι που μάλλον μόνον όσοι είναι της κλίκας του Μεταλληνού 🙂 θα το ξέρουν:
    Όταν το 1924 το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Εκκλησία της Ελλάδος δέχτηκαν για τις ακίνητες εορτές το Γρηγοριανό ημερολόγιο, τόνισαν ότι στην πραγματικότητα δεν δέχονταν το Γρηγοριανό, παρά το αστρονομικώς ακριβέστερο «διορθωμένο Ιουλιανό». Η διαφορά έγκειται στο ότι τα επαιώνια έτη είναι δίσεκτα όχι κάθε 400 χρόνια, παρά κάθε 400 και 500 εναλλάξ: θήταν δηλαδή δίσεκτο το 2000, θα είναι και το 2400, αλλά όχι το 2800 παρά το 2900· εν συνεχεία, θα είναι δίσεκτο το 3300 αντί του 3200, το 3800 αντί του 3600, κ.ο.κ. Έτσι, η μέση διάρκεια του ημερολογιακού έτους βγαίνει 365 + 1/4 – 7/900 = 365,24222 ημέρες, αντί για τις 365,2425 του Γρηγοριανού, με σφάλμα λιγότερο απο 3 δευτερόλεπτα, δηλαδή μιας ημέρας σε 30000 χρόνια, έναντι 27 δευτερολέπτων ήτοι μιας ημέρας σε 3200 χρόνια του Γρηγοριανού.
    Τώρα, υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι όταν έρθει με το καλό η 1/3/2800, και εφόσον δεν έχει επέλθει ως τότε ούτε η Ενωση των Εκκλησιών, ούτε η Δευτέρα Παρουσία, οι ανά τον κόσμο Ορθόδοξοι θα δεχτούν να χωριστούν ημερολογιακώς από τους υπόλοιπους συνανθρώπους τους επειδή έτσι αποφάσισε μια πατριαρχική σύνοδος το 1924;

  51. sarant said

    50 Αυτό είναι -αναλαμβάνεις μια δέσμευση (για να σώσεις τα προσχήματα) που θα κληθούν να την εκπληρώσουν σε… 876 χρόνια!

  52. ΓιώργοςΜ said

    Αστρονομικό ανέκδοτο, από υποτιθέμενο συνέδριο, συνειρμός από τις τελευταίες στιχομυθίες:
    «Συνάδελφοι, σύμφωνα με τη νέα προσέγγιση της μάζας τόσο της Γης όσο και της Σελήνης και σε συνδυασμό με τις νέες μετρήσεις λέιζερ της μεταξύ τους απόστασης, η ομάδα μας υπολογίζει πως η απόσταση αυτή θα μειωθεί κατά 35 μέτρα το έτος 2986.»
    «Συνάδελδοι η δική μας ομάδα υπολόγισε ομοίως και κατέληξε πως αυτό θα γίνει 3 χρόνια νωρίτερα, το 2983.»
    «Τι λέτε! Επιμένουμε το 2986»
    «Πολύ καλά! Αυτό θα το δούμε!»

  53. «οι δύο εθνικές μας γιορτές εξακολουθούν να ταυτίζονται σε ημέρα»
    Ε, λοιπόν, αυτό το απλούστατο πράγμα (από τις 25/3 ως τις 28/10 μεσολαβούν ακριβώς 217 ημέρες = 31 εβδομάδες) δεν το είχα ποτέ προσέξει, κι ας έχω εντρυφήσει αρκετά στα ημερολογιακά!

  54. Γιάννης Ιατρού said

    51: Κάτι σαν το μνημόνιο δηλαδή 🙂

  55. Corto said

    Αφού γίνεται λόγος περί του ημερολογίου, να θυμηθούμε και μία ιστορική λεπτομέρεια:

    Υπό μίαν έννοια το Γρηγοριανό ημερολόγιο ορθώς ονομάζεται έτσι, αλλά θα έπρεπε να συνδέεται όχι με τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ’, αλλά με τον μεγάλο μαθηματικό και αστρονόμο του Βυζαντίου Νικηφόρο Γρηγορά, που το είχε καταστρώσει ήδη 250 χρόνια νωρίτερα.

  56. Πάνος με πεζά said

    @ 52 : Μου θύμισε το άλλο, από επιστημονική διάλεξη :
    – Κύρίες και κύριοι, είναι δυστυχώς η πικρή αλήθεια, ότι ο κόσμος μας θα καταστραφεί ακριβώς σε τρία δισεκατομμύρια χρόνια…»
    – (Ακροατής από κάτω) ΣΕ ΠΟΣΑ ΕΙΠΑΤΕ;
    – Σε τρία δισεκατομμύρια χρόνια.
    – Α δόξα τω Θεω…Άκουσα «εκατομμύρια» !

  57. Πάνος με πεζά said

    Βέβαια, τέτοιες δεσμέυσεις αναλαμβάνονται και στ’ αλήθεια !
    http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=174854&catID=3

  58. Γιάννης Ιατρού said

    43: Πρόταση Ράμφου, για τους τοῦ μέτρου καὶ τοῦ διαβήτου πετυχημένους της ζωής χειριστάς, ως ένδειξη ταυτότητας 🙂

  59. 58

    Παρατηρώ ότι στη φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο ο Ρ. είναι sans cravate! 😉 http://s.kathimerini.gr/resources/2016-02/ra-thumb-large.jpg

  60. voulagx said

    #43: Σκυλε, την εχουμε πουτσ… εε…. γραβατωσει.

  61. 60

    Μπαααα, σ’ εμάς δεν προβλέπεται γραβάτα!

  62. ΓιώργοςΜ said

    61 Εδώ είναι περισσότερο εμφανής ο λειτουργικός και συνάμα συμβολικός ρόλο του μήκους της φουστανέλας, σαφώς υπερέχει της γραβάτας.

  63. sarant said

    60 Εκλάπη.
    Αν τον πω φιλόσοφο της γραβάτας, εγώ θα φταίω;

  64. Δε θέλω να υπονοήσω κάτι αλλά κάποιος κάνει ό,τι μπορεί για να μας πείσει ότι του κρέμεται η γραβάτα.

    π.χ. http://www.e-typos.com/files/1/2015/01/23/trenaki.jpg και http://i.huffpost.com/gen/2522624/images/o-DEFAULT-facebook.jpg

    τυχαίο; δεεεεεεεεε νομίζω! 😎

  65. Γς said

    … με γ(ρ)αμμάς

  66. Spiridione said

    45. Ναι, στον Κριαρά υπάρχουν: βίσεξτος, επίθ.· βίσεχθος· ουδ. βίσεκτον.
    Από τον Θρήνο της Κωνσταντινουπόλεως (ίσως η πρώτη αναφορά στη μεταφορική σημασία):
    «Του γαρ βισέχθου του καιρού και του βισέχθου χρόνου να ακουστεί το όνομα»
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%B2%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%BE%CF%84%CE%BF%CF%82&dq=

  67. Νίκος Κ. said

    Η «κίσσα που κλέβει» (Gioachino Rossini) ως μουσική επένδυση στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι» (Stanley Kubrick). Η συνύπαρξη δύο κορυφαίων δημιουργών: https://www.youtube.com/watch?v=GllFw_obt-k

  68. Gerry said

    Σημερα ενημερωθηκα για την ταχτικη εκδοση αυτη, που μας βοηθαει να βοηθαει να βρισκομαστε απολυτως στον παλμο των γεγονοτων. Εγκυρη, απ’οσο μπορω να καταλαβω απο την θεματογραφια της – και σιγουροτατα εγκαιρη: http://nowiknow.com/all-the-news-thats-fit-to-wait-for-a-while/

  69. Gerry said

    Το προηγουμενο σιγουρα το εγραψα στην σπηλια του Πλατωνα – ειχε και αντιλαλολαλολαλο.

  70. Δημήτρης said

    Και το άλλο από φύλακα μουσείου.
    – Αυτός ο σκελετός δεινοσαύρου, είναι 4.000.014 ετών, ξέρετε
    – Καλά τέτοια ακρίβεια, πως;
    – Όταν με προσέλαβαν επί Καϊλή το 2002, μου είπαν ότι είναι 4.000.000 ετών. Άρα;

    ΥΓ Βάζετε όποιον/αν υπουργό θέλετε, και προσέχετε μην κάνετε λάθος στην αφαίρεση

  71. Πάει χαλάσανε και οι αναθεωρητές. 😦
    Σε λίγο θα δούμε και άρθρο του Μαρατζίδη για τα δικαιώματα των Τσιάμηδων.

  72. 71 Barbarians at the Gate!!

  73. 72

    Αυτό πάλι; Αφού να βγούν θέλουν οι ανθρώποι, όχι να μπούν!

  74. cronopiusa said

  75. sarant said

    66 Ο Κριαράς όμως έχει λαϊκές χρήσεις. Βλέπω όμως στο TLG πως απαντά και σε λόγιους, π.χ. τον Μιχαήλ Γλυκά.

    67 Πολύ καλό! Νομίζω πως ο τίτλος είναι Η κλέφτρα κίσσα.

  76. Ιάκωβος said

    49, Σκύλος
    Δεν είχα καταλάβει οτι πρόκειται για τόσο μεγάλο μπούρδα. Εκτός αν είναι σιφός και δεν τον πιάνουμε. Όπως πχ με το απόφθεγμά του, στη συνέχεια του άρθρου.
    …Η δήλωσή του συνοψίζει τη συνταγή που προτείνει για να βγούμε από την κρίση: «και να διαλυθεί η Ευρώπη, εμείς πρέπει να μείνουμε μέσα». Ζεν, όχι αστεία.

    10, παλιοσειρά
    Ναι, Οι Πειρατές του Πένζανς. Και η πλοκή αυτή χάρισε στη Βρετανική μουσική σκηνή ένα από τα πιο σαχλά τραγούδια των Γκίλμπερτ και Σάλιβαν. A paradox. Εδώ με Άντζελα Λάνσμπουρι και Κέβιν Κλάιν.

    Στην Ιρλανδία, η παράδοση λέει οτι τις μέρες αυτές μπορεί η γυναίκα να κάνει πρόταση γάμου στον άντρα.

  77. Νομίζω ότι το έχω ξαναγράψει (αλλά δεν είμαι σίγουρος): Οι μάννα μου, και όλοι οι συνομήλικοί της, έλεγαν «δύστυχος χρόνος». Οι ελάχιστοι …παλιοί που έχουν μείνει στο χωριό έτσι το λένε και τώρα. Ο πατέρας μου, που δεν πολυπίστευε σε τέτοια, την κορόιδευε. Anyway, δεν γίνονταν γάμοι όταν ο χρόνος ήταν «δύστυχος», εκτός …ανωτέρας βίας! (τότε να δείτε καζούρα έκανε ο πατέρας στη μάννα).

  78. 76, Ιάκωβος

    Ε, καλά, υπάρχουνε και μεγαλύτεροι μπούρδες. Στις ΗΠΑ το Gawker έστησε πριν ένα χρόνο έναν λογαριασμό τουήτερ που μετέδιδε τσιτάτα του Μουσολίνι, αποδίδοντάς τα στον Τραμπ. Μέχρι που ο πραγματικός Τραμπ τσίμπησε και τα αναμετάδωσε. Κι εκείνη η διεύθυνση ilduce2016 δεν έβαλε ψύλλο σε κανένα αυτί!

  79. Spiridione said

    66. Να βάλω ολόκληρο τον στίχο:
    «Του γαρ βισέχθου του καιρού και του βισέχθου χρόνου,
    να ακουστή το όνομα στην οικουμένην όλη,
    να κλάψουν, να θρηνήσουσιν την συμφορά σου, Πόλις.

    75. Α, μάλιστα.
    Να προσθέσουμε ότι στο Ρωμαϊκό Δίκαιο οι δύο ημέρες των δίσεκτων ετών, δηλαδή η κανονική έκτη ημέρα και η εμβόλιμη έκτη ημέρα πριν από τις Καλένδες του Μαρτίου, θεωρούνταν μία ημέρα. Στην Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου, ας πούμε, υπήρχε διάταξη «Είτε εν τη πρώτη ημέρα της βισέξτου, είτε εν τη β’ τεχθή τις, αδιάφορον εστί». Άρα, με το Ρ.Δικ. δεν θα έπιανε το κόλπο να πουλήσει κάποιος με ημερομηνία πληρωμής την 29-2-2100 🙂

  80. Γιάννης Ιατρού said

    73: Κάθεται από την άλλη πλευρά, γι αυτό!

  81. sarant said

    77 Πολύ καλό αυτό με τον δύστυχο χρόνο!

  82. gpoint said

    Νομίζω πως ο καλύτερος τρόπος έκφρασης της ηλικίας ενός δισεκτογεννημένου είναι πως είναι ενός έτους από την μέρα γέννησης μέχρι τα πρώτα του γενέθλια, πέντε ετών μετά τα πρώτα γενέθλια και μέχρι τα δεύτερα, 9 ετών απο΄τα δεύτερα μέχρι τα τρία και ούτω καθ’ εξής.
    Στα ενδιάμεσα, π.χ στα 11 χρόνια από την γένηση για τους ζητούντες ακρίβεια μπορεί να προσδιορισθούν σαν 9+2 σκάρτα (μια που δεν είχαν γενέθλια)

  83. Avonidas said

    #50. Θυμήθηκα τώρα μια γουστόζικη ανάλυση σχετικά με τα ημερολόγια, που είχα διαβάσει σε ένα έργο επιστημονικής φαντασίας. Συγχωρήστε μου την κάπως άσχετη παρένθεση.

    Στα Πλοία του Χρόνου (The Time Ships) του Στήβεν Μπάξτερ (δημοσιευμένο το 1995, αλλά επίσημη συνέχεια της Μηχανής του Χρόνου του Χ. Τζ. Ουελς, που δημοσιεύθηκε ακριβώς 100 χρόνια νωρίτερα), ο Χρονοταξιδιώτης έχει ένα πρακτικό πρόβλημα: πώς να κρατάει λογαριασμό των ετών που διασχίζει η μηχανή του, η οποία καταγράφει τη θέση του στο χρόνο με βάση τις ημέρες από το σημείο εκκίνησης. Οικτίρει το «πρωτόγονο και εξεζητημένο» σύστημα των ημερολογίων μας, με τους μήνες άνισης διάρκειας και τις εμβόλιμες ημέρες στα δίσεκτα έτη, περιπλοκές που επινοήθηκαν από αγροτικούς πολιτισμούς για να κρατούν σταθερό τον κύκλο των εποχών, και που σήμερα (δηλ. στα τέλη του 19ου αιώνα) είναι ξεπερασμένες και άχρηστες.

    Προτείνει δύο «μεταρρυθμίσεις», για τις οποίες μάλιστα είχε υποβάλει, λέει, λεπτομερή υπομνήματα (που φυσικά αγνοήθηκαν παντελώς). Η πρώτη είναι να αποφασίσουμε μια σταθερή διάρκεια του έτους, γύρω στις 365 μέρες, με μήνες ίσης διάρκειας, και απλά να αφήσουμε τις εποχές να μετακινούνται. Και τι έγινε, λέει, που θα καταλήξει κάποτε η ισημερία μέσα στο Δεκέμβρη, αφού απλώς θα μπορούμε κάθε χρόνο να πληροφορούμαστε πότε πέφτουν οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια από τις αστρονομικές επετηρίδες; Στον σημερινό κόσμο της γρήγορης και άμεσης πληροφόρησης, αυτά δεν είναι προβλήματα.

    Η δεύτερη προτεινόμενη μεταρρύθμιση, αν θέλουμε οπωσδήποτε να διατηρήσουμε σταθερές τις εποχές, είναι να υιοθετήσουμε ως «ημέρα» ένα ακριβές κλάσμα του τροπικού έτους, π.χ. το 1/365ο του. Με βάση αυτή τη «μετριοπαθή» πρόταση, οι ώρες της μέρας θα μετακινούνται από το πρωί στο απόγευμα και ύστερα στο βράδυ στη διάρκεια ενός έτους. Και πάλι, ο Χρονοταξιδιώτης δεν βρίσκει κανένα απολύτως πρόβλημα σε όλα αυτά, αφού έτσι κι αλλιώς τα ωράρια σε μια βιομηχανική κοινωνία έχουν αποσυνδεθεί από τον ηλιακό κύκλο 😛

    Τελικά, βέβαια, για προσωπική του χρήση, αποφασίζει απλώς να καταγράφει ημέρες και να κάνει το λογαριασμό με το μυαλό του…

  84. Corto said

    Άλλο ένα απόσπασμα από δημοτικό τραγούδι:

    «Μα ήρθε ο καιρός ο δίσεχτος, χρονιά κατακαϊμένη,
    πήραν τα χρέγια τα προικιά, πήρε τα πλούτη η αρρώστεια,
    και μπήκε ο άντρας πιστικός κ’ η νύφη ξενοϋφαίνει».

    (Της νύφης που κακοτύχησε)

    http://www.myriobiblos.gr/afieromata/dimotiko/txt_paraloges_next.html

  85. Corto said

    Και ένας Θ. Γκαϊφύλλιας επίκαιρος σε δύο εκδοχές:

    Χάι Κάι (1)

    Χάι Κάι (2)

    «Στα χρόνια μας τα τόσο χαλασμένα/ τα παλικάρια φεύγουν για τα ξένα»

  86. «εγώ πάντως σε δίσεχτο χρόνο παντρεύτηκα και παράπονο δεν έχω»

    Κι εγώ, κι εγώ… (δίσεκτο δεν ήταν το ’84;)

  87. Νίκος Κ. said

    77: «…δεν γίνονταν γάμοι όταν ο χρόνος ήταν «δύστυχος», εκτός …ανωτέρας βίας!»

    Υπάρχει αυτή η δεισιδαιμονία αλλά δεν ξέρω πόσοι τελικά την ακολουθούσαν. Θα έπρεπε το επόμενο έτος (μετά το δίσεκτο) να έχουμε μια πτώση των γεννήσεων και τον μεθεπόμενο μια αύξηση. Όμως στο σχετικό γράφημα (με δεδομένα από το 1960 και μετά) δεν φαίνεται κάτι τέτοιο:
    http://www.indexmundi.com/facts/indicators/SP.DYN.CBRT.IN/compare#country=gr

    Μάλλον η ανάγκη της «αποκατάστασης» ήταν ισχυρότερη των προλήψεων 🙂

  88. 8 Στο δεύτερο μνημόνιο κάπως έτσι ήταν γραμμένο πως εκεί που κόβανε από δω κι από κει, οι αποσπασμένοι στο εξωτερικό θα έπαιρναν αφορολόγητο το λεγόμενο επίδομα αλλοδαπής (η προσθήκη στο άρθρο τάδε του νόμου δείνα που έγινε με κείνο τον νόμο, καταργείται).

  89. Πάνος με πεζά said

    Γενικά θεωρούνταν γρουσούζικη χρονιά για γάμο η δίσεκτη, πλην όμως κάποια από αυτές, είχε γίνει κάποια ομοβροντία πολύ «λαμπερών» γάμων. Πρέπει να ήταν το 1996, με Μπονάτσο, Κωστόπουλο, Νίκο Ευαγγελάτο (με Ζέτα Θεοδωρακοπούλου) Γιάννη Πάριο (με Αλιμπέρτη) και κανα-δυο άλλους. Βέβαια όπως αποδείχτηκε, οι γάμοι δεν κράτησαν, αλλά αυτό αποδεικνύει το ικανό της συνθήκης, όχι και το αναγκαίο…
    Άλλωστε, μην ξεχνάμε και την παλιά παροιμία «Όλα ανάποδα κι ο γάμος την Τετάρτη», από τα πέτρινα χρόνια που γίνονταν γάμοι και Τετάρτες…

  90. Πάνος με πεζά said

    Μάλιστα τότε είχε βγει και το σλόγκαν «Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία». Οι γάμοι δε θυμάμαι ποιοί ήταν από αυτούς ή άλλους, η κηδεία ήταν του Αντρέα…

  91. Corto said

    Πάντως δεν θέλει και πολύ για να γίνει κανείς προληπτικός:
    Η Πόλη έπεσε στους Φράγκους μία Τρίτη και 13 το δίσεκτο έτος 1204 μ.Χ. (αν και προφανώς χωρούν πολλές αμφιβολίες).

  92. Ριβαλντίνιο said

    Το 1936 πέθαναν 5 πρωθυπουργοί : Κονδύλης, Βενιζέλος, Δεμερτζής, Ζαΐμης και Παπαναστασίου !

  93. Ριβαλντίνιο said

    Δίσεκτο έτος έχει πάρει η Καστοριά το μοναδικό της Κύπελλο ποδοσφαίρου -1980.
    Δίσεκτο έτος έχει πάρει ο Ηρακλής το μοναδικό του Κύπελλο ποδοσφαίρου -1976.
    Δίσεκτο έτος έχει πάρει η Λάρισα το μοναδικό της πρωτάθλημα ποδοσφαίρου -1988.
    Δίσεκτο έτος έχει πάρει η Νήαρ Ηστ το μοναδικό της πρωτάθλημα στο Μπάσκετ -1936.
    Δίσεκτο έτος έχει πάρει η ΑΕΚ το μοναδικό της πρωτάθλημα στο Βόλλεϋ -2012.
    Δίσεκτο έτος έχει πάρει η Πανάθα (η αγνή και η ατρόμητη) το μοναδικό της πρωτάθλημα στην Ενόργανη Γυμναστική -1972.

  94. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    Δίσεκτο έτος κοιμήθηκε ο Θεός και πήρε η Ελλάδα Πανευρωπαϊκό στο ποδόσφαιρο – 2004

  95. Γιάννης Ιατρού said

    Να και κάτι άλλο στη σημερινή ειδησειογραφία 🙂 Έ ρε μεζεδάκια που θα δουν τα μάτια μας!
    H «Ένταξη της Ισότητας των Φύλων στη γλώσσα των διοικητικών εγγράφων», επισφραγίστηκε με την έκδοση εγκύκλιου, η οποία συμπεριλαμβάνει τη διάσταση του φύλου σε όλο το εύρος των διοικητικών εγγράφων, “παύοντας την αναπαραγωγή στερεοτύπων, που παραγνωρίζουν τις ισότιμες αναφορές στο θηλυκό γένος”, τονίζει σε ανακοίνωσή της η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων.

  96. 94 Αφού πάντα δίσεκτο γίνεται (παρά ένα).

  97. sarant said

    92 Έξι πρωθυπουργοί πέθαναν το 1936, και από αυτούς οι τέσσερις στο πρώτο μισό. Ήταν και ο Παναγής Τσαλδάρης, που μάλιστα ήταν και πρόσφατος πρωθυπουργός.

  98. smerdaleos said

    @43 @Ράμφο: Είναι πολύ κρίσιμο. Διότι, εάν η γραβάτα συμβολίζει το ανδρικό γεννητικό μόριο,
    —-

    Άρε Ράμφε με την αμπελοφιλοσοφία σου … κι αν η γιαγιά μου είχε @&$%$@ …

    Πως προέκυψε η γραβατοφορία:

    [42:30]

  99. Ριβαλντίνιο said

    @ 97 sarant

  100. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    63 – Αν τον πείς σκέτο φιλόσοφο όμως θα φταίς σίγουρα, και θα πέσει μπόλικο πιπέρι στην γλώσσα σου.☺

  101. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    93 – Δίσεκτο έτος η πανάθα ρούφηξε το κίτρινο χνουδωτό μπαλάκι του Βάργκας, – 2016☺

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    61,62,63 Ο κ.Ρ. έμπλεξε το σώβρακο(περιεχόμενο) με τη γραβάτα 🙂

  103. Ριβαλντίνιο said

    @ 101 ΛΑΜΠΡΟΣ

    Άντε τραγουδάκια για σένα να γουστάρεις

  104. Γιάννης Ιατρού said

    102: 🙂

    Αρκεί, να μη μας πάρουν τα σώβρακα, θά ΄λεγα

  105. Μαρία said

    102
    https://twitter.com/hashtag/do_it_like_ramfos?src=hash&lang=en

  106. Μαρία said

  107. gpoint said

    Για όσους αμφισβητούν ακόμα πως το ποδόσφαιρο είναι πιο σοβαρό ααπό την πολιτική
    (από τις εφημερίδες)
    Ο Βαρουφάκης σύμβουλος των Εργατικών στη Βρετανία
    (κι η κοπριά στα λάχανα, θασχολίαζαν οι κακεντρεχείς)
    Φαντάζεστε ποτέ δυνατόν όχι να κάτσει αλλά να πλησίαζε τον πάγκο της Μανγιου ;;

  108. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    103- Ωραίος!☺

  109. Ανδρέας Καλογερόπουλος said

    96: Α ναι. Σωστά. 🙂

  110. BLOG_OTI_NANAI said

    Τι έπαθε αυτός ο Ράμφος;
    «Η μελέτη της Ορθοδοξίας με βοήθησε όμως να καταλάβω την ελληνική ψυχή»

    Απ’ όσα γράφει για τις γραβάτες, μάλλον δεν είπε ότι κατάλαβε την ελληνική «ψυχή» αλλά μια άλλη λέξη με τέσσερα γράμματα, στην οποία διαφέρουν μόνο τα δύο μεσαία γράμματα. Όμως εφαρμόστηκε λογοκρισία από την εφημερίδα…

  111. antonislaw said

    Γιορτές με όνομα Bisextilia (δεν μπόρεσα να διασταυρώσω αν υπήρχε γιορτή με τέτοιο όνομα στο ρωμαϊκό κόσμο) είχαν γίνει το 2000 από την κατεύθυνση Φιλοσοφίας του Δικαίου του τότε τομέα Ιστορίας, Φιλοσοφίας, Κοινωνιολογίας και Εκκλησιαστικού Δικαίου του Νομικού Τμήματος της Σχολής ΝΟΠΕ (ουφ!με αυτούς τους τίτλους )του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι εκδηλώσεις είχαν μεγάλη επιτυχία, είχαν γίνει στο παλιό Πανεπιστήμιο στην Οικία Κλεάνθη στην Πλάκα (όπου και το μουσείου του Πανεπιστημίου Αθηνών) με ομιλίες, μεταξύ άλλων εξ όσων θυμάμαι, του Ανδρέα Χέλμη, καθηγητή της ιστορίας του δικαίου, και των αστροφυσικών Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδωσίου, με (αντιγράφω από μπλογκ «Απόμακρα»http://apomakria.blogspot.gr/2008/01/blog-post.html) νομικοφιλοσοφικοκολογοτεχνική προσέγγιση!το είχα παρακολουθήσει-όσο μου επέτρεπαν οι δυνατότητες μου- και ήταν εξαιρετικό! Δε βρήκα άλλες πληροφορίες στο διαδίκτυο, ούτε εάν επαναλήφθηκε το 2004.

    92,97: ο θάνατος των πρωθυπουργών ενέπνευσε και το πασίγνωστο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη(όταν ηχογραφήθηκε είχαν πεθάνει οι τρεις, οι οποίοι και περιελήφθησαν στο τραγούδι Κονδύλης, Βενιζέλος, Δεμερτζής.Μετά τη γραμμοφώνηση πέθαναν και οι άλλοι τρεις Π.Τσαλδάρης -Δικτατορία Μεταξά- Αλ.Ζαΐμης και Αλ.Παπαναστασίου). Να είχε ανάμιξη ο Μεταξάς; https://www.youtube.com/watch?v=8cHGxLM0TJY&feature=related

  112. sarant said

    110: 🙂

    111: Έχουμε ασχοληθεί με το τραγούδι αυτό. Πρέπει να χτυπήθηκε σε δίσκο το 1935 και η πρώτη στροφή (που λέει τα ονόματα των τριών πεθαμένων) να προστέθηκε εκ των υστερων (όχι στον δίσκο βέβαια) και να τραγουδιόταν μετά στα πάλκα.

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/11/13/markosypoyrgos/

  113. spatholouro said

    112/110: κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα λυπηρό χαμόγελο σε ένα όντως θλιβερό χιούμορ…

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    113: Όχι, ο Ράμφος δεν έκανε χιούμορ. Πραγματικά εννοούσε ότι μπορεί να εκληφθεί ως πολιτικός και φιλοσοφικός λόγος ενάντια σε μια αριστερή κυβέρνηση, το επιχείρημα του ελλειμματικού ανδρισμού που δείχνει η απουσία γραβάτας…
    Και ασφαλώς, κάθε ειρωνεία ωχριά μπροστά στο λάμψη του πρωτότυπου…

  115. spatholouro said

    114
    Μάλλον (κάνεις πως) δεν κατάλαβες, οπότε επαναλαμβάνω: για μένα, το λυπηρό ήταν το γελαστό φατσάκι του Νίκου στο όντως θλιβερό «χιούμορ» σου…

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    116: Ασφαλώς και κατάλαβα, γι’ αυτό προσπάθησα να σου δείξω ποια ακριβώς ήταν η δήλωση που προστατεύεις από κριτική. Όταν λοιπόν προστατεύεις από την κριτική μια χυδαιότητα, τότε αυτομάτως φαίνεται κακή η δικαιολογία που επέλεξες. Όμως, δεν αμφιβάλω ότι υπάρχουν και οπαδοί του Ράμφου, έτοιμοι να καταπιούν ό,τι πει, αλλά και οπαδοί άλλων κομμάτων εκτός του κυβερνώντος που απολαμβάνουν κάθε βολή, απόπουκιανπροερχεται…

  117. spatholouro said

    Τότε μάλλον εγώ δεν κατάλαβα ότι το 110 προέκειτο περί κριτικής στα περί ράμφειας κατανοήσεως της ελληνικής ψυχής μέσω της τριβής με τα χριστιανικοπατερικοβυζαντινά κλπ κείμενα…

  118. BLOG_OTI_NANAI said

    117: Ναι, μόνο που ο Ράμφος εννοεί ότι κατανόησε πως όλα τα ΚΑΚΑ της ελληνικής ψυχής προέρχονται από τα «χριστιανικοπατερικοβυζαντινά κλπ κείμενα». Για όποιον δεν γνωρίζει, υπάρχουν «δύο Ράμφοι». Στο πρώτο μισό και βάλε της ζωής του έλεγε εντελώς άλλα. Έτσι, μόνο ειρωνικά σχόλια προκαλούν οι δηλώσεις του, όταν ακόμα και σήμερα τα ράφια των βιβλιοπωλείων είναι γεμάτα με βιβλία του από την εποχή που έγραφε ακριβώς τα αντίθετα…
    Ο Ράμφος είναι κάτι σαν την Ελένη Λουκά της Φιλοσοφίας. Γι’ αυτό όσοι τον γνωρίζουν δεν απορούν με τη σύνδεση της γραβάτας με κάτι άλλο. Έχει πει και χειρότερα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: