Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι δικηγορίνες δεν γεννάνε [ένα άρθρο του Βασίλη Παπαστεργίου]

Posted by sarant στο 23 Νοέμβριος, 2018


Το σημερινό άρθρο είναι γραμμένο από τον φίλο νομικό Βασίλη Παπαστεργίου, μάχιμο δικηγόρο και υποψήφιο πρόεδρο του ΔΣΑ παλιότερα. Το δημοσίευσε στον τοίχο του στο Φέισμπουκ προχτές. Μου άρεσε επειδή εξετάζει ζητήματα που ενδιαφέρουν το ιστολόγιο και είναι πολύ καλογραμμένο και του ζήτησα την άδεια να το αναδημοσιεύσω -κάτι που αυξάνει τον χρόνο ζωής της δημοσίευσης, αφού οι δημοσιεύσεις σε προσωπικές σελίδες στο Φέισμπουκ γρήγορα σκεπάζονται από τις επόμενες και επιπλέον δεν είναι γκουγκλανιχνεύσιμες. Προσθέτω μόνο ένα δικό μου εύρημα από εφημερίδα του 1923. Ο τίτλος είναι δικός μου, η αρχική δημοσίευση ήταν άτιτλη.

“Το παιδί ανέβασε πυρετό και πρέπει να το πάρω από το σχολείο” μου είπε η συνάδελφος που καθόταν δίπλα μου στο έδρανο των συνηγόρων προχθές. Βγήκε από την αίθουσα και άρχισε τα τηλέφωνα. Να φύγει δεν μπορούσε, σε λίγο έπρεπε να δικάσει. Για ώρα τηλεφωνούσε προσπαθώντας να βρει μια λύση για αυτό το απρόοπτο πρόβλημα που είχε προκύψει. Συμπτωματικά είχα κι εγώ το ίδιο θέμα. Ο μικρός είχε κάνει εμετό στο σχολείο. Αλλά εγώ δεν είχα πρόβλημα, πήγε να τον πάρει η καλή μου.

Γιορτάζουμε κατά καιρούς την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια μέρα δικηγόρου, την μέρα του δικηγόρου σε κίνδυνο τιμώντας – και δικαίως – τους συναδέλφους που ασκούν το επάγγελμα υπό συνθήκες κινδύνου για την ζωή τους. Ωστόσο ποιος θα μιλήσει μια τους μικρές καθημερινές ηρωίδες, τις γυναίκες δικηγόρους και ιδίως τις μητέρες-δικηγόρους;

Μια πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με τίτλο “Γυναίκες στα νομικά επαγγέλματα την εποχή της κρίσης. Ανάμεσα στην εργασία και την οικογένεια” καταγράφει αυτό που όσοι περνάμε την ζωή μας “στην κλεψύδρα και στα Εφετεία” το γνωρίζουμε καλά. Ότι η άσκηση της δικηγορίας από μια γυναίκα έχει μεγάλο προσωπικό τίμημα.

Τα φαινόμενα υποτιμητικής συμπεριφοράς από τους δικαστές δεν έχουν καθόλου εκλείψει. Ιδίως απέναντι στις κυοφορούσες συναδέλφους, συχνά καταγράφονται περιστατικά ακραίας έλλειψης κατανόησης και σκληρότητας.

Κυρίως όμως, η γυναίκα συνάδελφος παραμένει ουσιαστικά απροστάτευτη απέναντι στην προοπτική της εγκυμοσύνης και της μητρότητας. Ελάχιστη κάλυψη θα έχει για τις εξετάσεις και την γέννα, κανένα ταμείο δεν θα καλύψει την απώλεια εισοδήματος που θα έχει τους μήνες της αναγκαστικής αποχής της από την δουλειά. Με αποτέλεσμα οι συνάδελφοι να επανέρχονται στο επάγγελμα (χωρίς καμία υπερβολή) με το μωρό στο στήθος.

Η Εφημερίδα των Συντακτών σε πρόσφατο δημοσίευμα που υπογράφει η Ιωάννα Σωτήρχου παρουσιάζει την σχετική έρευνα.

Αντιγράφω: “… (οι γυναίκες δικηγόροι) αποκτούν και λιγότερα παιδιά. Στο σύνολο όλων των νομικών επαγγελμάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας απογραφής περισσότερες από τις μισές νομικούς (52%) του συνόλου δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, η μία στις τέσσερις έχει δύο παιδιά (25,3%), το 18,5% έχει ένα παιδί και μόλις το 4,3% έχει αποκτήσει 3-4 παιδιά.

Συνολικά, στις 100 γυναίκες νομικούς αναλογούν 83 παιδιά, όταν στον γενικό πληθυσμό σε 100 γυναίκες αναλογούν 162 παιδιά. Συγκεκριμένα, τα λιγότερα παιδιά αναλογούν στις δικηγόρους (73 παιδιά/100 δικηγόρους), σε 100 δικαστίνες αναλογούν 109 παιδιά, και 147 παιδιά αναλογούν σε 100 γυναίκες των λοιπών νομικών επαγγελμάτων.”

Προφανώς το να μην κάνει κάποιος/α παιδιά είναι μια απολύτως κατανοητή επιλογή. Μπορεί κάποιος/α να είναι ευτυχής (ή δυστυχής) χωρίς παιδιά, με ένα, δύο, τρία ή πολλά παιδιά. Ειναι αλλο αυτό και άλλο ο περιορισμός της δυνατότητας να κάνει κανείς παιδιά για επαγγελματικούς λόγους.

Είναι φανερό ότι απαιτείται μια ενεργητική πολιτική στήριξης της μητέρας δικηγόρου. Με ριζικές λύσεις όπως την διεκδίκηση κάλυψης του εισοδήματος που χάνεται κατά το χρόνο της κύησης και ιδίως της λοχείας με πραγματική επιδότηση των εξόδων του τοκετού. Κατά καιρούς κατά τις εκλογές των δικηγορικών συλλόγων περιλαμβάνονται τέτοιες σκέψεις για την προστασία της μητρότητας στο προγράμματα των συνδυασμών, αλλά – φευ!- ξεχνιούνται την επαύριο των εκλογών. Κι όμως, το να σκεφτούμε και να προωθήσουμε τέτοια αιτήματα είναι μια επείγουσα ανάγκη που θα πρέπει να υλοποιηθεί άμεσα, έστω και από ένα διοικητικό συμβούλιο που περιλαμβάνει 24 άντρες και μόλις 1 (ναι, μία) γυναίκα, όπως το σημερινό ΔΣ του ΔΣΑ.

Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται ανεδαφικά. Ωστόσο αυτό – όπως έχει δείξει η ιστορία – έχει μια σχετική μόνο αξία. Πράγματα που σήμερα μοιάζουν ανεδαφικά, αύριο θα είναι σχεδόν μπανάλ.

Προς απόδειξη αυτού: οι σκαπανείς της γυναικείας δικηγορίας το μακρινό 1926 αντιμετώπισαν αδιανόητα προβλήματα. Αξίζει μια αναφορά σε αυτές μέσα από τον τύπο της εποχής (όλα αντλημένα από το Internet με την ορθογραφία της εποχής)

«Μετά την πρώτη δικηγόρο μας, την δεσποινίδα Εύχαρι Πετρίδου, που εμαθήτευσε ακόμη και σε δικηγορικό γραφείο α ́τάξεως, για να αποκτήση και την πρακτική πείρα προστίθεται και δεύτερη, η δεσποινίς Ελένη Καρύδη.
Ας ετοιμάζωνται έτσι τα στελέχη των πρωτοπόρων Ελληνίδων, που θα μελετήσουν ειδικά τη γυναικεία άποψη κάθε νομικού ζητήματος, είτε εις το οικογενειακόν, είτε εις το δημόσιον Δίκαιον. Και, έως ότου ψηφισθή ο Νόμος, που θα τις επιτρέψη την εξάσκησιν του επαγγέλματος των, ας μη χάσουν τον καιρόν των. Οι ειδικές πραγματείες των εις τα ζητήματα της εργαζόμενης γυναικός και του παιδιού, θα μας είναι τα πολυτιμότερα βοηθήματα εις τον αγώνα μας». («Γυναικεία κίνησις», Ελληνίς,1921, σ. 135)

«Θρήνος οι εφετεινές εξετάσεις του Ιανουαρίου του Αρείου Πάγου. Η επιτροπή πολύ λογικά και δίκαια δήλωσε: « ́Επεσε πάρα πολύς δικηγορόκοσμος και χρειάζεται τσεκούρι!» και πραγματικώς κτύπησε αλύπητα.
Είχαν όμως οι εφετεινές εξετάσεις μια χάρι που δεν την είχαν οι περασμένες: είχαν δικηγορίνες! Και τι δικηγορίνες! Καλά και άρτια κατηρτισμένες, προς τιμήν του γυναικείου κόσμου. Απόδειξις ότι στα γραπτά ήρθε πρώτη δικηγορίνα. Η Δις Χρυσογέλου πήρε το μεγαλείτερο βαθμό στα γραπτά και αρίστευσε στα προφορικά. Το πράγμα
είναι τόσο σημαντικώτερο όσο, όπως είπαμε, οι εξετάσεις διεπνέοντο από πνεύμα πρωτοφανούς,
για τα χρονικά του Αρείου Πάγου αυστηρότητος.
Αλλωστε δεν είναι και λίγο να αριστεύση ένα κορίτσι μέσα σε 180 εξεταζομένους.
Πέντε δικηγορίνες εν όλω και οι πέντε επιτυχούσες. Τα ονόματα τους: Χρυσογέλου, Αναστασίου, Σκλαβούνου,
Πετρίδου, Καρύδη. Σημειωτέον ότι η γερή αυτή επιτυχία εγκαινίασε την είσοδο της γυναίκας στο πρακτικό δικηγορικό στάδιο κι επεσφράγισε τους τόσους αγώνας της.
Αν προστεθή μάλιστα κι η ευσυνειδησία, που θα την έχουν κατά τα 90% μονοπωλιακώς σαν γυναίκες, η
επιτυχία στη σταδιοδρομία τους είνε εξασφαλισμένη». («Μικρά νέα», Ελληνίς, τχ. 6-7, 1926, σ. 144)

«Αυτές τις ημέρες επήραν την άδειαν του δικηγορείν τέσσαρες γυναίκες. Είνε οι πρώτες στην Ελλάδα και το διακηρύττουν με υπερηφάνειαν. Είνε και αυτές όπως όλες οι άλλες με κομμένα μαλλιά, κοντά φορέματα και νύχια στιλβωμένα».(«Δικηγορίνες», Εσπερινή, 27/1/1926, σ. 3)

«Η δικηγόρος δεσποινίς Φλαμπουριάρη ηγόρευσεν εις την δίκην των καταχραστών, εκφράσασα, εν πρώτοις, την χαράν της διότι παρίστατο εκεί ως πρώτη αντιπρόσωπος του διανοουμένου γυναικείου κόσμου της Ελλάδος. Συντασσόμενοι πληρέστατα προς τας αντιλήψεις του κ. Επιτρόπου, καλούμεν και ημείς το λάλον δεσποινίδιον να επανέλθη, ως τάχιστα, εκεί όπου φύσει ανήκει. Ή εις το σπίτι του ή εις το ‘Καπρίς’. Αι γυναίκες είνε προωρισμέναι, κατ’ εκλογήν των και προ παντός καθ’ ικανότητα, ή να γίνουν μητέρες ή να μείνουν γυναίκες. Ή σπίτι ή ‘Καπρίς’. Μέσος όρος δεν υπάρχει, όπως μεταξύ άρρενος και θήλεος δεν υπάρχει τρίτον φύλον».(Νιρβάνας, Παύλος , «Η δικηγορίνα», Εστία, 1/3/1926, σ. 1.)

[Να προσθέσω εδώ και το ελαφρώς παλιότερο δικό μου εύρημα από την εφημερίδα Δημοκρατία, 29.11.1923, σελ. 2, σχολιάκι με τίτλο «Δικηγορίνες!», όπου μια αναγνώστρια διορθώνει αυτό που είχε γραφτεί, οτι η πρώτη γυναίκα διπλωματούχος Νομικής ήταν η δις Β. Βωροιοπουλου. Η αναγνώστρια επισημαίνει ότι υπήρχαν περί τις 10 Ελληνίδες δικηγόρους, η πρώτη από τον Βόλο, αλλά «καμμία όμως απ’ αυτές δεν έχει την άδειαν του δικηγορείν και δι’ αυτό ακόμη δεν είδαμε γυναίκα δικηγορούσαν εις τα ελληνικά δικαστήρια. Υπάρχει μια μικρή τυπική δυσκολία, η οποία πρέπει να υπερπηδηθή διά νόμου»]

Ψάχνοντας στα τραγούδια του 1926, βρήκα αυτό το κάπως ειρωνικό τραγουδάκι, από την επιθεώρηση της εποχής “Παπαγάλος του 1926”, εμπνευσμένο προφανώς από την είσοδο των γυναικών στα ακροατήρια.

Ειρωνικό, με τον τρόπο που η κομφορμιστικη κριτική αντιμετωπίζει ό,τι δεν κατανοεί. Ας είναι. Από τότε σίγουρα πολλά έχουν αλλάξει προς το καλύτερο. Θα πρέπει να αλλάξουν περισσότερα. Σε λίγα χρόνια θα συμπληρωθούν τα 100 χρόνια της γυναικείας δικηγορίας στη χώρα μας. Αξίζει να τα γιορτάσουμε σε συνθήκες πλήρους και πραγματικής ισότητας ανδρών και γυναικών στον επαγγελματικό στίβο.

Advertisements

97 Σχόλια to “Οι δικηγορίνες δεν γεννάνε [ένα άρθρο του Βασίλη Παπαστεργίου]”

  1. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Οι δικηγορίνες (και οι δικηγόροι, αλλά τυχαίνει να γνωρίζω πιο πολύ γυναίκες) ζουν σ’ ένα καθεστώς είλωτα που απέχει έτη φωτός από το στερεότυπο ότι ο δικηγόρος και ο γιατρός είναι τα επαγγέλματα με την υψηλότερη περιωπή.

    Ωστόσο, αυτή είναι η εμπειρία της Αθήνας. Στο Ηράκλειο ευδοκιμεί ακόμη το είδος του/της δικηγόρου που δουλεύει ανθρωπινές ώρες, με ανθρωπινούς όρους και βγάζει ανθρωπινά λεφτά. Που δουλεύει για να ζει, κι όχι το αντίστροφο. Και οι γυναίκες μια χαρά γεννοβολάνε.

    Υποθέτω ότι το είδος αυτό θα υπάρχει και στις άλλες μικρές πόλεις, θα υπάρχει σίγουρα εκτός πόλεων εφόσον υπάρχουν δικηγόροι, αλλά θα έχει εξαφανιστεί (χωρίς ίχνη) από τις μεγάλες πόλεις. Σε μέρη σαν το Ηράκλειο, έχω τη δυσάρεστη πεποίθηση ότι είναι η τελευταία γενιά πριν την εξαφάνιση.

  2. Πουλ-πουλ said

    Δεν πειράζει που οι δικηγορίνες δεν κάνουν παιδιά, το κενό καλύπτεται από τις γυναίκες φαρμακοποιούς (φαρμακοποιές θα τις λέγαμε?) που γεννάνε σαν κουνέλες.
    Γυναίκα που ασκεί ελεύθερο επάγγελμα ή έχει μια ατομική επιχείρηση, ένα μικρό μαγαζί ας πούμε, χωρίς υπαλλήλους, αν θέλει να γεννήσει, πρέπει να έχει λεφτά για να καλύψει τη χασούρα της γέννας. Είναι η ευγονική που ασκείται από το ελληνικό κράτος που επιθυμεί παιδιά από γυναίκες με έμμισθη σχέση εργασίας, κατά προτίμηση του στενού ή ευρύτερου δημόσιου τομέα.

  3. Alexis said

    Καλημέρα.
    Να υποθέσω ότι το κείμενο του Παπαστργίου τελειώνει πριν από τις αγκύλες;
    Σε κάθε περίπτωση οι επισημάνσεις του είναι πολύ εύστοχες.

    Απίστευτο το απόσπασμα του Νιρβάνα!
    Και ακόμα πιο απίστευτο αυτό που λέει για τον Επίτροπο (του στρατοδικείου φαντάζομαι).

  4. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε: ας σκοτώσουμε όλους τους δικηγόρους. 😆
    Σαίξπηρ – Ερρίκος o Στ’
    (κάτι θα ήξερε ο έρμος …)

  5. Alexis said

    Εκτός θέματος αλλά εντός της θεματολογίας του ιστολογίου:
    Εξαιρετική η χθεσινοβραδινή εκπομπή «Αυτοψία» του Σρώυτερ στον Άλφα με θέμα τα Fake News.
    Μεταξύ άλλων θίχτηκαν και θέματα που έχουν αναφερθεί και εδώ όπως:
    -Δήλωση Τσώρτσιλ για Έλληνες και ήρωες
    -Κατάργηση φωνηέντων από Φίλη
    -Ψεκασμοί (all time classic) 😂
    -Οίκοι ανοχής για κτηνοβάτες στη Γερμανία
    -Κατάργηση του τελικού ν που οξυγονώνει τον εγκέφαλο
    -Εμβόλια
    κ.ά.
    Μίλησε και ο δημιουργός του ellinikahoaxes.gr

  6. Σωτήρς said

    Το «Καπρίς» που αναφέρει ο Νιρβάνας βλέπω ότι ήταν αίθουσα εκδηλώσεων στην Ιπποκράτους, αυτό που τώρα είναι το θέατρο Ακροπόλ. Αργά ή γρήγορα θα γυρίσουν σπίτια τους τα δεσποινίδια καθότι αυτή είναι η φύση των. Ματαιότης ματαιοτήτων.

    Σοβαρά τα έγραφε ο Νιρβάνας αυτά ή υπήρχε μια δόση ειρωνείας;

    Για το καθ’αυτό θέμα του άρθρου τι να πω. Δε νομίζω ότι είναι διαφορετικά και στον δικό μου κλάδο των μηχανικών. Τα αφεντικά θέλουν οι άντρες να κάνουν παιδιά για να «αγκυρώνονται» πιο εύκολα αλλά δεν θέλουν οι γυναίκες να μένουν έγκυες γιατί μετά έχουν το νου τους στο παιδί. Πιασ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5 Κρίμα που δεν το ήξερα να την δω.

    3 Και μετά τις αγκύλες το κείμενο είναι του Παπαστεργίου.

  8. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    5,7
    Η εκπομπή υπάρχει εδώ:
    https://www.alphatv.gr/show/aytopsia/?vtype=player&vid=35313&showId=843&year=2018

  9. Νέο Kid said

    Εδώ ειναι το νήμα που γράφουμε ανέκδοτα με δικηγόρους; …μμ. Μάλλον όχι.

    Λυπάμαι αν λίγο χαλάσω τη σούπα, αλλά το όλο θέμα νομίζω οτι ανήκει στις κλασικές (και μάλλον ανίατες) περιπτώσεις:
    «Η συσχέτιση ΔΕΝ συνεπάγεται αιτιότητα» -«Correlation does not imply causation»
    Το άρθρο παίρνει ως δεδομένο οτι οι δικηγορίνες γεννούνε λιγότερο ,και συμπεραίνει ότι γι αυτη την υπογεννητικότητα φταίει το επάγγελμα και οι συνθήκες του, βασιζόμενο σε στατιστικά στοιχεία.
    Δεν θα αμφισβητήσω τα στατιστικα δεδομένα. Παίρνω ως δεδομένο οτι είναι σωστά. Δεν ειδα πουθενά όμως να αναφέρονται παιδιά/ανά έγγαμες γυναίκες. Παιδιά ανά γυναίκα (γενικά),δεν είναι δίκαιος στατιστικός μέσος. Ολοι αντιλαμβανόμαστε οτι το ποσοστό των άγαμων μητέρων (ειδικά στα λεγόμενα high profile επαγγέλματα) είναι πολύ μικρό.
    Αφήνω στην ακρη εντελώς το γεγονός οτι πιθανότατα τα προβλήματα με τη μητρότητα στον κλάδο των δικηγορίνων, μάλλον υπάρχουν και σε πλείστα όσα άλλα επαγγε΄λματα που ασκουν γυναικες, και εξετάζω το θεμα απο στατιστικη -μαθηματικη καθαρά σκοπιά.

    Γιατί να φταιει για το οτι δεν έκανε παιδια μια γυναικα, το ότι εγινε δικηγόρος;

    Μπορεί, ακριβως επειδη δεν ηθελε να κανει παιδια να εγινε δικηγορος.
    Μπορει, η αιτία να είνια οτι οι συζυγοι των δικηγορων δεν θελουν παιδια, ή δεν είναι τοσο θερμοι εραστες…
    Μπορεί…

    Μου θυμίζει το άλλο που είχα διαβάσει κάποτε και γελούσα, οτι με βαση μια ερευνα (που έγινε κλασικα με στατιστικη συσχετιση και βρεθηκε μεγαλο ρ (κοντα στη μοναδα) συντελεστης συχετισης) όσοι ειναι ενεργοι σεξουαλικά μεχρι μεγάλη ηλικία ζουνε πιο πολλά χρόνια!
    Το γεγονός ότι η σχέση αιτίου και αιτιατου μπορεί και να είναι ακριβώς αντίστροφη…τούς διέφυγε.
    Τι πιο λογικό, από το να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Οσοι ζουνε πολλά χρόνια, έχουν καλύτερη υγεία, δυνατότερη κράση και πιθανότατα και περισσότερη σεξουαλική όρεξη και ορμή μεχρι σε πιο προχωρημένη ηλικία.

  10. Υπάρχουν μερικές ατάκες που καλύπτουν πτυχές του θέματος :

    Οι δικαστές δεν χωνεύουν τους δικηγόρους γιατί βγάζουν περισσότερα από αυτούς. Τελευταία επαιδή λόγω κρίσης οι πελάτες δεν έχουν λεφτά πιθανόν να μην ισχύει… «Ρε συ, ούτε οι πρεζέμποροι δεν έχουνε» ακούστηκε να λέει ένας στην πρωινή σύναξη των δικηγόρων της πλστείας Κυψέλης με την κρίση.
    Η καλύτερη δουλειά ; δικηγόρος της επαρχίας. Για ένα κτήμα ή για ένα σπίτι σπουδάζεις παιδί μέχρι να τελεσιδικήσει !
    Η δουλειά των δικηγόρων στηρίζεται σε κοινωνικές στρεβλώσεις για την επιβίωσή τους όπως η πληθώρα άχρηστων ή φωτογραφικών νόμων και η ξύλινη γλώσσα των νομικών που διαφέρει από τα κοινά ελληνικά και κάνει την παρουσία τους απαραίτητη.
    Αυτά από τον αείμνηστο φίλο μου που έχοντας σιχαθεί την δικηγορία προετοίμαζε υποψήφιους συμβολαιογράφους για τις εξετάσεις τους.

    Και κάτι από μένα

    Σε μια βόλτα στις 9 το πρωί στα δικαστήρια της Ευελπίδων ή των πρώην φυλακών Αβέρωφ μπορείς να ξεχωρίσεις τις δικηγορίνες από τις άλλες γυναίκες από το κιτς σέξυ ντύσιμο (για να τραβάει το μάτι των δικαστών)

    Το να έχουν κάλυψη για το διάστημα που χρειάζονται να γεννήσουν θα έπρεπε να τεθεί για ΟΛΕΣ τις άσκούσες ελεύθερο επάγγελμα και όχι ειδικά για τις δικηγορίνες. Ισως αυτός να είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται οι δικηγόροι την θέση τους μέσα στην κοινωνία. Εξυπακούεται πως τέτοια αιτήματα είναι περισσότερο από ανεδαφικά όταν επιβάλλονται συνεχώς χαράτσια και περικοπές εξετάσεων στους ασφαλισμένους.

  11. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    διεπνέοντο από πνεύμα πρωτοφανούς, για τα χρονικά του Αρείου Πάγου αυστηρότητος.

    κι ως εβραίως 🙂 γνωστόν, έκτοτε μετονομάσθηκε σε Άγριο Πάγο

  12. Στην Αυστραλία βέβαια οι δικηγορίνες το έχουν λύσει το πρόβλημα αλλιώς ;);):) (φατσούλες)

    https://www.ratpack.gr/women/story/5455/h-pia-einai-mia-sexi-dikigorina-poy-to-gyrise-sto-modeling

  13. loukretia50 said

    «Καπρίς» c’ est fini!

    Αλλάξαν οι καιροί.
    Τρίτο φύλο «δεν υπάρχει» !!! με τη σημερινή έννοια!

    Εκείνα τα χρόνια…
    «Δεν υπάρχει τρίτο φύλο»

    Ίσως της συκής το φύλλο
    Να απέκρυπτε το ζήλο
    Να δαγκώσουνε το μήλο..

  14. Πέπε said

    @10:
    > > Το να έχουν κάλυψη για το διάστημα που χρειάζονται να γεννήσουν θα έπρεπε να τεθεί για ΟΛΕΣ τις άσκούσες ελεύθερο επάγγελμα και όχι ειδικά για τις δικηγορίνες.

    Μα δεν είναι ελεύθερο επάγγελμα! Η μεγάλη πλειοψηφία των δικηγόρων είναι υπάλληλοι λίγων πολυπρόσωπων δικηγορικών γραφείων. Ο ελεύθερος δικηγόρος (αφεντικό και μοναδικός υπάλληλος του εαυτού του) είναι το είδος που στο #1 περιγράφω ως υπό εξαφάνιση.

  15. Πέπε said

    @14 συμπλ.:

    Μπορεί βέβαια και να είναι λάθος η εντύπωσή μου…

  16. spiral architect 🇰🇵 said

    Πριν λίγες μέρες αναγκάστηκα να συνεργαστώ με γυναίκα δικηγόρο, εκπρόσωπο κάποιου νομικού προσώπου που θέλει να αντιδικήσει με την εταιρεία μου. Η δικηγόρος δεν είχε ιδέα από το αντικείμενό μου, αντικείμενο που θα αναλάμβανε να εκπροσωπήσει-αντιδικήσει νομικά, έτσι προσπαθώντας να κρύψει την άγνοιά της μου έκανε μαθήματα:

    – Γιατί το φτιάξατε έτσι;
    – Οποιοδήποτε μηχανικό να ρωτήσετε για αυτή την περίπτωση, έτσι θα το΄ φτιαχνε. Ρωτήσατε κάποιον άλλο μηχανικό;
    – Δεν χρειάζεται να ρωτήσω μηχανικό, έχω δει εκείνο και ήταν αλλιώς.
    – Κυρία μου, αυτό που μόλις περιγράψατε είναι διαφορετική κατασκευή και άλλων απαιτήσεων. Τέλος πάντων, επειδή δεν επικοινωνούμε, (:twisted:) θα σας κάνω μια τεχνική έκθεση για την υπόθεση και θα σας τη στείλω με μέηλ.
    – Δεν θέλω τεχνικές εκθέσεις γιατί θα αναγκαστώ να απευθυνθώ σε μηχανικό και η εταιρεία που εκπροσωπώ δεν θέλει να πληρώσει λεφτά για μηχανικό.
    – Μα κι εγώ μηχανικός είμαι, γιατί μιλάτε μαζί μου; 😈 😈
    – Άλλο εσείς. εσείς ανήκετε στον αντίδικο.
    – Ωραία τότε θα σας παραπέμψω σε συνάδελφο («κατ’ αντιμισθία», έτσι λέγονται) δικηγόρο, που παρεμπιπτόντως, έχει ιδέα από το αντικείμενό μου, αλλά αν έχει κάποιο κενό πάλι εμένα θα ρωτήσει.
    (φεύγω φουρκισμένος από την αίθουσα συσκέψεων και πάω κάτω για καφέ)

    Τη μεθεπόμενη μέρα βρίσκω το συνάδελφο δικηγόρο:

    – Τι έγινε με τη δικηγορέσσα προχθές;
    – Άσε δικέ μου, τελικά τσακωθήκαμε! 😀
    – Συνάδελφοι και τσακωθήκατε, πώς έγινε αυτό;
    – Ε. μου’ λεγε ασυνάρτητα και άσχετα πράματα, ότι η δουλειά της την κάνει να είναι ψυχολόγος, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων, μηχανικός, τελικά μόνο δικηγόρος δεν είναι.
    – Παντρεμένη είναι; (κουτσομπολιό alert)
    – Α, ναι, κουβέντα στην κουβέντα μου είπε ότι, δεν κατάφερε να παντρευτεί λόγω καριέρας και φόρτου εργασίας.

    Δεν ξέρω, γνώμη μου είναι ότι, όλα αυτά είναι και κουραστικές αλλά και λυπηρές καταστάσεις. Μια γυναίκα (εδώ δικηγόρος) προσπαθώντας να έχει ίση αντιμετώπιση με τους άντρες συναδέλφους, της αφ’ ενός τσαλαπατά τη φύση της, (πάρτε το όπως θέλετε αυτό) αφ΄ ετέρου καταφέρνει εύκολα να γίνει αντιπαθητικότερη από ένα άσχετο άντρα συνάδελφό της.

  17. Pedis said

    με τα δεδομένα κοινωνικής πρόνοιας στον καπιταλισμό, το ζευγάρι των γονιών επωμίζεται το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων,

    ρούχα, φαγητό, παιδικούς σταθμούς, μπειμπισίτερ, γιατροί, φάρμακα, τετράδια, παιχνίδια, φροντιστήρια …

    των αγωνιών, έντασης και άγχους …

    τρέχα, πάρκαρε διπλή σειρά, πάρτο από τα αγγλικά και πάτο για μπαλέτο, γύρνα, σουπερμάρκετ, κόρναρε, να αισθάνεσαι ότι έχεις δίκιο που πας να πατήσεις τον μπαρμπα με το μπαστουνάκι που σέρνεται και λες αει γαμησου κωλόγερα, έχουμε δουλειές …

    για να παρέχει στην κοινωνία και την οικονομία με χαρά και καύχημα εργατική δύναμη …και φαντάρους και μπάτσους και συζυγους -μητέρες …

    όλοι ανυπόμονοι και περήφανοι αναπαραγωγείς της επόμενης φουρνιάς …

  18. Pedis said

    Και η καθαρίστρια με μπλοκάκι έχει τα ιδια και μεγαλύτερα προβλήματα με τη δικηγορίνα, την επιστήμονα, την φροντιστηριού, την αναπληρώτρια κλπ κλπ μόνο που λόγω ταξικής θέσης της έχουν χώσει πιο βαθιά στο μυαλό ότι δεν έχει άλλη επιλογή παρά να υπομένει το πεπρωμένο της μητέρας και συζύγου …

  19. sarant said

    18 Πιθανότατα. Αλλά δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να αναδειξουμε και τα προβλήματα της δικηγορίνας.

  20. nikiplos said

    Καλημέρα… Νομίζω πως ο NeoKid στο 9 τα είπε όλα… Ας κρατήσουμε το μόνο σίγουρο: Η συσχέτιση δεν επάγει υπαιτιότητα.

    Η στατιστική τεκμηρίωση του συγκεκριμένου άρθρου, αλλά και άλλων ομόλογων είναι αστεία γιατί πραγματεύονται αρθροιστικούς ολικούς υπολογισμούς (global measures) που συχνά ΔΕΝ είναι εκτιμήσιμοι με επιστημονικά παραδεκτό τρόπο… πχ μέσοι όροι, τυπικές αποκλίσεις κλπ…

    Να προσθέσω εδώ κάτι που το έχω ξαναπεί, υπάρχει στις στατιστικές και το λεγόμενο «δείγμα χωρίς φωνή». Πχ Μπορούμε να μετρήσουμε τις 5 περιπτώσεις που θα διαφημιστούν και που αντιστοιχούν σε ασθενείς που θεραπεύτηκαν από τον καρκίνο «επειδή» είχαν την εικόνα του Αγίου Σουλπικίου στο προσκεφάλι τους, αδυνατούμε όμως να βρούμε τις 45 περιπτώσεις που πήγαν στον άλλον κόσμο καίτοι είχαν την ίδια εικόνα στο προσκεφάλι τους… Αυτοί οι 45 δεν μπορούν να μιλήσουν πια…

    Γενικότερα στα δείγματα με ανθρώπους, οι στατιστικές συχνά είναι παραπλανητικές. Πολλά στατιστικά μέτρα, όσο προσεκτικά κι αν είναι υπολογισμένα, όχι σπάνια οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα… Πχ το ατομικό εισόδημα που εγώ βλέπω λογικό να σχετίζεται με τη δημιουργία οικογένειας ή όχι, δεν είναι γκαουσιανό… Σε 100 δικηγόρους με τον Κούγια μέσα, το εισόδημα του Κούγια είναι 10φορές πάνω από εκείνο τω υπόλοιπων 99… Είναι λάθος σε αυτήν την περίπτωση η εκτίμηση οποιασδήποτε στατιστικά μακροσκοπικής παραμέτρου (μέση τιμή, τυπική απόκλιση κλπ).

  21. Pedis said

    # 19 – και βέβαια, αλλά το πρόβλημα είναι γενικότερο και αφορά όλες τις γυναίκες που εργάζονται και κείνες που δεν εργάζονται γιατί γεννλανε και φυλάνε τα παιδιά …

  22. Νέο Kid said

    20. Αγαπητέ Νίκιπλε, σε σχέση με το τελευταίο που έγραψες για τον 1,78 εκλεκτό νομικό, έτσι είναι μεν , αλλά πάντα υπάρχει μια τίμια ερμηνεία της Στατιστικής αν κάποιος βέβαια δεν είναι άτιμος ή απλά ημιμαθής περί Στατιστικής.
    Στην περίπτωση Κουγια και λοιπών , μπορεί κάποιος να πάρει τη διάμεσο τιμή (Median) των εισοδημάτων, που είναι ένας τίμιος και αντιπροσωπευτικός δείκτης. Πολύ πιο αντιπροσωπευτικός από το μέσο όρο average, σε κάθε περίπτωση.

  23. Νέο Kid said

    20. Πολύ ωραίο κι αυτό το «δείγμα χωρίς φωνή» ! Δεν τον ήξερα ως όρο.
    Κλασικό falacy στα «θαύματα» και στα «σημάδια» επίσης.
    Τα ρολόγια που σταματούν ακριβώς την ώρα που ξεψυχάει κάποιος δικός μας είναι «σημάδια» . Όλοι ξεχνούμε ποσά ρολόγια σταματούν καθημερινά την ώρα που πίνουμε καφέ ή είμαστε πρις αφόδευσιν…😊

  24. # 14

    Ε τότε βρε Πέπε ας το ζητήσουν από τους εργοδότες τους…αλλα δεν νομίζω πως θεωρούνται επιχειρήσεις τέτοια γραφεία «Τάδε Κολοκυθόπουλος και συνεργάτες». Πάντως προσωπικά ξέρω αρκετές από το «είδος προς εξαφάνιση» βέβαια της κλάσης μου όλες, μάλλον έχεις δίκιο για τις νεότερες

  25. nikiplos said

    22@, Αγαπητέ Νεοκίδιε, ο median ή καλύτερα ο mode κάνουν μικρή μόνο διόρθωση. Το παράδειγμα το είπα με τη λόγική ότι αυτές οι κατανομές μεγάλων ουρών (παρουσία Κούγια κλπ), δεν έχουν εύκολη εκτίμηση των κλασσικών στατιστικών μεγεθών γιατί από τα δεξιά τέμνουν ασυμπτωτικά τον άξονα των χ- της συνάρτησης κατανομής πιθανότητας.

    Πχ σε αυτήν εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Weibull_distribution#/media/File:Weibull_PDF.svg (λ=1, κ=1.5) ο μέσος, διάμεσος και mode διαφέρουν σημαντικά με τον mode (υπό προϋποθέσεις) να δείχνει το πιο αντιπροσωπευτικό τρόπο. Σαφώς υπάρχει τίμιος στατιστικός τρόπος ανάδειξης ενός προβλήματος, όταν όμως ένα πρόβλημα είναι μη γκαουσιανό (πχ τα εισοδήματα) τότε πρέπει να μιλήσεις με μή γκαουσιανά μέτρα. Αντίθετα αν είναι γκαουσιανό (τα αναστήματα των δικηγόρων) τότε ναι, έχουν έννοια αυτές οι τιμές…

  26. Μπετατζής said

    Έχω παρατηρήσει ότι η συζήτηση για το συγκεκριμένο επάγγελμα (και για άνδρες και γυναίκες) είναι μεγάλος κλισεδομαγνήτης. (το άρθρο πολύ καλά τα λέει, σε σχόλια αναφέρομαι). Και το μεγαλύτερο κλισέ είναι αυτό περί φύσης (ανθρώπινης, γυναικείας, αντρικής, γουατέβερ).

    Η μόνη έλλειψη του άρθρου (αλλά φυσικά δεν ήταν αυτός ο σκοπός του) είναι που δεν βάζει το θέμα στο γενικό κάδρο. Τα νέα ζευγάρια δεν γεννάνε, ανεξάρτητα από το επάγγελμα, επειδή δεν υπάρχει προοπτική οικονομικής σταθερότητας και αν αυτή έρθει κάποια στιγμή, ή έχουν περάσει τα χρονια ή θυσιάζονται στο βωμό της οι καλές συνθήκες ζωής, ο ελεύθερος χρόνος κλπ.

  27. Γιάννης Ιατρού said

    Το θέμα που θίγεται, και τονίζω εκτός του θέματος της επαγγελματικής εξέλιξης που αφορά όλες τις γυναίκες, είναι η ασφαλιστική κάλυψη -με την ευρεία έννοια, δηλ. όχι μόνο για τα ιατρικά θέματα- κυρίως όσων ασκούν ελεύθερο επάγγελμα (γιατί δικηγόρος/ίνα, μηχανικός/ού 🙂 κλπ. μπορεί να είσαι και σε ιδιωτική ή δημοσιο-υπαλληλική σχέση ή να αμείβεσαι κατ’ αντιμισθία).

    Κι εδώ υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ (αποδεκτών) εισφορών και (ζητουμένων) παροχών. Βεβαίως η πολιτεία, σε εφαρμογή πολιτικών για την πληθυσμιακή εξέλιξη και λοιπά, θα μπορούσε να συνδράμει, στοχευμένα γι αυτές τις περιπτώσεις (δηλ. για παροχές κατά τη διάρκεια και για κάποιο διάστημα μετά τον τοκετό) τα εκάστοτε ασφαλιστικά ταμεία (ή τις δικαιούχους απευθείας), και μάλιστα ανεξάρτητα από το επάγγελμα. Πάντα υπάρχει και η δυνατότητα της ιδιωτικής, επιπλέον, ασφάλισης, αλλά αυτό σημαίνει πως θα επιβαρυνθεί (οικονομικά) ιδιαίτερα η ασφαλιζόμενη γυναίκα/οικογένεια, για κάτι που αφορά όλη την πολιτεία/κοινωνία. Για παρόμοια θέματα έχουν βρεθεί λύσεις σε άλλα (συνήθως οικονομικά πιο εύρωστα από την Ελλάδα) κράτη ή σε χώρες με διαφορετική από το καπιταλιστικό σύστημα διακυβέρνηση.

  28. sarant said

    26 Κυρίως παίζει ρόλο εδώ η επισφάλεια της εργασίας, τα αλλεπάλληλα σταζ ύστερα από πολύχρονες σπουδές και διαδοχικά μεταπτυχιακά.

  29. dourakleas said

    Καλημέρα!
    Ως γυναίκα πολιτικός μηχανικός, 30 χρονών, έχω να καταθέσω κι εγώ την εμπειρία μου σε πρόσφατη συνέντευξη σε κατασκευαστική εταιρεία:

    Αφού μου λέει η υπεύθυνη ότι όλοι στην εταιρεία έχουν μεγαλώσει στην εταιρεία, έχουν παντρευτεί και κάνει παιδιά (δηλ. είναι όλοι μια οικογένεια), μου πετάει στη συνέχεια: «Εσύ δε θέλεις να παντρευτείς, ε;»
    Το οποίο σήμαινε επί της ουσίας «Εσύ δε θέλεις να κάνεις παιδιά, ε;»

  30. sarant said

    29 Ευχαριστούμε!

  31. Alexis said

    #9: Δεν ειδα πουθενά όμως να αναφέρονται παιδιά/ανά έγγαμες γυναίκες.

    Έτσι όπως το διαβάζω θεωρώ ότι η στατιστική έχει γίνει επί του συνόλου των γυναικών κάθε επαγγέλματος.
    Συμφωνώ ότι η συσχέτιση δεν σημαίνει υποχρεωτικά και αιτιότητα αλλά όταν στις δικηγορίνες ο σχετικός δείκτης είναι 73, στις δικαστίνες 109, στα λοιπά νομικά επαγγέλματα 147 και στο γενικό πληθυσμό 163, ε αυτό κάτι δείχνει, δεν μπορεί να είναι τυχαίο.

  32. ΣΠ said

    9, 20
    Όπως είπατε, τα στατιστικά δεδομένα έχουν αξία όταν κάποιος τα διαβάζει και τα ερμηνεύει σωστά. Όταν γράφει «Συνολικά, στις 100 γυναίκες νομικούς αναλογούν 83 παιδιά, όταν στον γενικό πληθυσμό σε 100 γυναίκες αναλογούν 162 παιδιά.» τι συμπέρασμα περιμένει να βγάλει; Προφανώς στον γενικό πληθυσμό, που περιλαμβάνει και μη εργαζόμενες γυναίκες, ο αριθμός θα είναι μεγαλύτερος. Δεν χρειάζονται στατιστικές μετρήσεις γι’ αυτό. Θα είχε αξία αν συνέκρινε παρόμοιες μετρήσεις για διάφορες κατηγορίες εργαζομένων.

  33. nikiplos said

    27@, Αυτό το πρόβλημα είχε οδηγήσει την Αγγλία στις αρχές του μιλένιουμ να δίνει ένα καλό εφάπαξ της τάξης των 20000 Λιρών στις νέες γυναίκες που θα τεκνοποιούσαν. Το project δεν δούλεψε… Υπήρξε μια πληθώρα νέων μαμάδων, οι περισσότερες εκ των οποίων πάρκαραν τα παιδιά στους γονείς τους κι έφαγαν το εφάπαξ σε ανοησίες ως επί το πλείστον… Γι’ αυτό και σήμερα αυτό το μέτρο έχει πολλές προϋποθέσεις. Πάντως ο δημογραφικός μαρασμός της Δύσης είναι εν πολλοίς συνδεδεμένος με τον μαρασμό της μεσαίας τάξης εκεί…

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    @29: Πες τους για να σε κάνουν «μέλος της οικογενείας τους», να σε υιοθετήσουν!
    (ρε, δε γ_________ε καλύτερα!)

  35. sarant said

    32 Συγκρίνει όμως στο εσωτερικό του νομικού κλάδου και η αντιδιαστολή είναι εύγλωττη.

  36. ΣΠ said

    35
    Ούτε η σύγκριση δικηγόρων και δικαστριών είναι σωστή δεδομένου ότι δεν λαμβάνεται υπ’ όψη η ηλικία. Είναι λογικό μεταξύ των δικηγόρων να είναι πολλές νέες, ανύπαντρες και στην αρχή της καριέρας τους, χωρίς παιδιά. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τις δικάστριες.

  37. sarant said

    36 Ναι, δεκτό. Υπάρχει μια διαφορά 4-5 ετών.

  38. spiral architect 🇰🇵 said

    Στην ανάρτηση, άμα αλλάξεις την ειδικότητα και το δείκτη παιδιά/ειδικότητα, κολλάει παντού.
    Ίδιον της εποχής και του παλιοσυστήματος.

  39. Ενδιαφέρον άρθρο, ενδιαφέρουσα η επακολουθήσασα συζήτηση που διαβάζεται με ενδιαφέρον και από μη νομικούς, όπως εγώ.

  40. Νέο Kid said

    Να διορθώσω ένα πραγματολογικό λάθος στο σχόλιο 22.
    Το ύψος του κυρίου Κούγια δεν είναι 1,78 ,αλλά 1,79 μέτρα.
    Σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση του ιδίου, με αφορμή υβριστικό πανώ Λαρισαίων φιλάθλων που τον αποκαλούσαν «κοντό»
    Δεν έχω κανένα λόγο να αμφισβητήσω την ειλικρίνεια του έγκριτου δικηγόρου.

  41. ΣΠ said

    40
    Με τακούνια ή χωρίς;

  42. Νέο Kid said

    41. Αυτό δεν το διευκρίνισε στη δήλωσή του! Σε βρίσκω λίγο καχύποπτο , Σταύρο …😀

  43. nikiplos said

    Με 30 άτομα προσωπικό στο χλιδάτο δίπλα στο πάρκο του Ευαγγελισμού γραφείο του, και τον ενοχλεί που είναι βαριά 1,70…
    Τελικά η ψυχανάλυση χρειάζεται ανεξαρτήτως εισοδήματος ενίοτε… 🙂

  44. cronopiusa said

  45. # 43

    1,79 ήτανε το παιδί, μην το αδικείς ! αλλά τον κτύπησε κάποια με το τακούνι της κατακέφαλα και τον κόντυνε 10 πόντους !!

    Ο Κούγιας έκανε όνομα από το ποδόσφαιρο σαν αδελφός διαιτητή στου Φλόκα της Φ.Ν.,σε εποχές που οι συστεγαζόμενοι εκεί πράσινοι και κόκκινοι (ο Σελέκτ δεν τους άντεξε) ψαχνότουσαν από Τρίτη-Τετάρτη να βρούνε γνωστούς του διαιτητή της Κυριακής !
    Που να τα ξέρει αυτά ο ιστορικός της αγνής (χαχαχ) πανάθας Ριβαλντίνιο…

  46. spiridione said

    32. Εδώ ολόκληρη η έρευνα
    Στο σύνολο των γυναικών που ασκούν επιστημονικά επαγγέλματα η αντίστοιχη τιμή είναι 102 παιδιά ανά 100 γυναίκες. Από τα διαθέσιμα δεδομένα δεν είναι δυνατόν
    να υπολογιστεί ο αντίστοιχος δείκτης για τους άντρες νομικούς.
    σελ. 37
    https://worlbal.eu/files/publications/Gynaikes_nomika_epaggelmata.pdf

  47. sarant said

    46 Α μπράβο!

  48. Σε πολλές χώρες της Δ. Ευρώπης, οι μητέρες ή οι γονείς παίρνουν ένα μηνιαίο επίδομα από το κράτος για κάθε παιδί που συντηρούν, ανεξάρτητα από το αν εργάζονται με μισθό ή αλλιώς ή και αν δεν εργάζονται. Νομίζω (με κάθε επιφύλαξη) ότι αυτό το ξεκίνησε στη Γαλλία η κυβέρνηση του Βισύ, και πάντως οπωσδήποτε υπάρχει στο Βέλγιο και στην Ολλανδία. Και είναι λογικό, αν θέλουμε να βοηθούμε τη μητρότητα. Λογικό είναι και να δίνουμε κάποια έκτακτη ενίσχυση για τα έξοδ του τοκετού και της λοχείας. Το αγγλικό μέτρο όμως που ανέφερε ο Νικιπλός, αν είναι πράγματι μόνον εφάπαξ και όχι μηνιαίο, μου φαίνεται άστοχο: πράγματι μπορεί οι γονείς να φανε τα λεφτά σε «ανοησίες» και μετά να μην ωφεληθεί το παιδί, που είναι ο πραγματικός δικαιούχος. Και το μηνιαίο επίδομα βέβαια μπορεί να το τρώνε σε «ανοησίες» οι γονείς, αν είναι άσωτοι, αλλά τι να κάνουμε, άδεια της κοινωνικής πρόνοιας για να κάνεις παιδί δεν απαιτείται, και πάντως πιο εύκολα ξοδεύεις σε «ανοησίες» ένα ουρανοκατέβατο μεγάλο ποσό παρά ένα τακτικό βοήθημα.

  49. Και κάτι καθαρά γλωσσικό. «Η συνάδελφος που καθόταν δίπλα μου στο έδρανο των συνηγόρων […] να φύγει δεν μπορούσε, σε λίγο έπρεπε να δικάσει.» Προφανώς οι δικηγόροι δεν δικάζουν, φαίνεται όμως ότι έτσι λένε («σήμερα δικάζω») όταν είναι να εμφανιστούν στο δικαστήριο.

  50. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Νομίζω πὼς τὰ προβλήματα εἶναι λίγο-πολὺ κοινὰ γιὰ ὅλες τὶς νέες ἐργαζόμενες γυναῖκες. Ὅσον ἀφορᾶ τὶς πτυχιούχους, νομίζω ὅτι τὰ πράγματα εἶναι πιὸ δύσκολα γιὰ τὶς γιατρίνες. Πιὸ πολλὰ χρόνια σπουδῶν, εἰδικότητα, ἐφημερίες κλπ.

    Πάντως τὸ πρόβλημα τῆς ὑπογεννητικότητας ὑπῆρχε καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν κρίση. Σίγουρα μὲ τὴν κρίση ἐπιδεινώθηκε, ἀλλὰ πιστεύω πώς, κατὰ βάση, εἶναι περισσότερο θέμα ἀλλαγῆς νοοτροπίας καὶ κοινωνικῶν σχέσεων.

    Τὶς παλιότερες ἐποχές, χοντρικὰ μέχρι τὸν Πόλεμο, οἱ πάμφτωχοι ἀγρότες πρόγονοί μας ἔκαναν πάρα πολλὰ παιδιά. Ὅσα «ἔστελνε ὁ Θεός», ὅπως ἔλεγαν. Βέβαια ὑπῆρχε μεγάλη παιδικὴ θνησιμότητα καὶ ἐλάχιστες ἀπαιτήσεις, ἴσα-ἴσα τὸ καθημερινὸ φαΐ κι αὐτὸ ὄχι πάντα.

    Σήμερα ἔχουν αὐξηθεῖ οἱ ἀνάγκες μας (πραγματικὲς ἢ ἐπιβαλλόμενες ἀπὸ τὴ διαφήμιση) καὶ σίγουρα αὐτὸ ἀνεβάζει τὶς δαπάνες ἑνὸς παιδιοῦ.

    Ἂς προσθέσουμε τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς νέους καὶ νέες σὲ ἡλικία τεκνοποίησης εἶναι «καλομαθημένα» παιδιὰ ποὺ μεγάλωσαν τὶς ἐποχὲς τῆς ἐπίπλαστης εὐμάρειας καὶ τοῦ καταναλωτικοῦ ξεσαλώματος τῆς μεταπολεμικῆς καὶ κυρίως τῆς μεταδικτατορικῆς γενιᾶς, καὶ δὲν μποροῦν νὰ κάνουν τὶς θυσίες ποὺ ἔκαναν οἱ γονεῖς, οἱ παποῦδες καὶ κυρίως οἱ γιαγιάδες μας ποὺ γεννοῦσαν στὸ χωράφι.

  51. Απίστευτη (σήμερα) η φράση του Νιρβάνα (πριν δω ποιος την έγραψε, είδα πού δημοσιεύτηκε, και είπα, ίσως με κάποια δόση αναχρονισμού, «Ε, από την Εστία τι περιμένεις;»), αλλά μην ξεχνούμε και το απόφθεγμα του Ροΐδη για τα δύο μόνα πρέποντα επαγγέλματα των γυναικών, «το της οικοκυράς και της εταίρας».
    Αμίμητο επίσης και το «Αι γυναίκες είνε προωρισμέναι […] ή να γίνουν μητέρες ή να μείνουν γυναίκες.» Δηλαδή οι μητέρες δεν είναι πια γυναίκες; Αλλά κι από ένα χρονογράφημα της εποχής, ίσως πάλι του Νιρβάνα, που θυμάμαι από σχολικό αναγνωστικό του 1970, περιέγραφε ένα αθηναϊκό δρόμο, λέγοντας «αι γυναίκες εις τα πεζοδρόμια και αι νοικοκυραί εις τας αυλάς των» ή κάτι τέτοιο. Θυμάμαι πόσο με είχε ξενίσει τότε· δηλαδή δεν είναι γυναίκες οι νοικοκυρές, ή είναι παλιογυναίκες όσες βγάλουν μια καρέκλα να καθίσουν στο δρόμο, ίσως γιατί δεν έχουν αυλή;

  52. spiral architect 🇰🇵 said

    Ο Κούγιας έκανε όνομα (γενικά) από την υπόθεση Μαρσελίνο και τις καθημερινές ξυλάρες που έτρωγε από τους συγγενείς του στην αίθουσα του δικαστηρίου, καθότι ήταν συνήγορος των δολοφόνων του.
    (το γύφτικο ξύλο είναι βαρύ)

  53. mitsos said

    Καλημέρα σας
    Συγχαρητήρια για την επιλογή του θέματος και στον κ. Β.Παπαστεργίου και στον κ. Ν. Σαραντάκο.
    Νομίζω ότι από θεωρητικής πλευράς υπάρχει μια επαρκής διαπραγμάτευση του θέματος αν και ο περιορισμός στα επαγγέλματα της δικηγορίας είναι ένα από τα βασικά μειονεκτήματα για συζήτηση επί των πιθανών τρόπων αντιμετώπισης στις σύγχρονες κοινωνίες. Θα ήθελα λοιπόν να συμπληρώσω μια δυο σκέψεις.
    Στο χώρο της εκπαίδευσης υπάρχουν αρκετές διευκολύνσεις με στόχο την προστασία της μητρότητας . Ο βαθμός αποτελεσματικότητας είναι θέμα προς συζήτηση . Όμως προέχει μια άλλη συζήτηση. Μια κοινωνία χρειάζεται να μεριμνήσει για την τριπλή διάκριση γυναίκα-νοικοκυρά-μητέρα στους χώρους εργασίας κυρίως ως προς τις δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης. Και αυτό χρειάζεται δυο άξονες παρέμβασης :
    Α) περιεχομένου εκπαίδευσης για την διάρρηξη των οπισθοδρομικών πρακτικών στην κατανομή εργασίας εντός της οικογένειας και των διέμφυλων σχέσεων γενικότερα από την εφηβική ακόμα ηλικία,
    και
    Β ) στις νομοθετικές παρεμβάσεις που απαιτούνται στην διοίκηση σε όλους τους επαγγελματικούς χώρους ( ανεξαρτήτως εξειδίκευσης και μορφωτικού επιπέδου των εργαζομένων )
    Ο περιορισμός της συζήτησης για λύσεις μόνο στο επίπεδο τεχνικών ποσοστώσεων σε ορισμένους μόνο χώρους και μόνο στις διαδικασίες επιλογής και ανάδειξης στελεχών αποδυναμώνει τα όποια μέτρα και περιορίζει την αποτελεσματικότητα τους.
    Βέβαια και η ( δική μου και όχι μόνο ) γενικολογία δεν οδηγεί σε λύσεις . Κάποτε ο διάλογος πρέπει να επεκταθεί σε πιθανά μέτρα και λύσεις κάθε επιμέρους προβλήματος. Όσο περιορίζουμε την συζήτηση σε αποσπασματικές μόνο διαπιστώσεις για σεξιστική παρενόχληση ή μόνο για μέτρα ελάφρυνσης ωραρίου μητέρων ή μόνο για ποσοστώσεις στις διαδικασίες ανάδειξης στελεχών…τότε, ανατροπές στην σημερινή κατάσταση δεν πρόκειται να δουν ούτε τα εγγόνια μας …

  54. cronopiusa said

  55. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μιὰ ματιὰ στήλη μὲ τοὺς τίτλους τῶν ἄρθρων ποὺ σχολιάστηκαν πρόσφατα σοῦ φτιάχνει τὴ διάθεση.

    Οἱ Γερμανοὶ δὲν μιλᾶνε…οἱ δικηγορίνες δὲν γεννᾶνε.. Πεθαμένοι ποὺ ἀνασαίνουν…

    Καλὰ ποὺ ὑπάρχουν τὰ σπουδαῖα λάχανα. 🙂

  56. sarant said

    49 Το «να δικάσω» των δικηγόρων είναι καθιερωμένο πια 🙂

  57. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν μου κάνουν εντύπωση τα στερεότυπα του Νιρβάνα για τον ρόλο των γυναικών. Ακόμα και ο Προυντόν διακήρυσσε ότι η γυναίκα πρέπει να είναι μόνο μάνα και νοικοκυρά. Αν δεν αγωνίζονταν οι γυναίκες μόνες τους για να αποδείξουν και να κατορθώσουν το αντίθετο, ακόμα στην κουζίνα και στην κρεβατοκάμαρα θα ήταν κλεισμένες.

  58. Πέπε said

    @49:
    > > σήμερα δικάζω

    Ναι, είναι ζαργκόν του χώρου.

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ας μη γράψουμε σήμερα ανέκδοτα για δικηγόρους, αφού «κανένας δεν γελάει με τα ανέκδοτα για δικηγόρους. Οι δικηγόροι δεν τα βρίσκουν αστεία και οι υπόλοιποι δεν τα θεωρούν ανέκδοτα.» 😎

  60. Νέο Kid said

    59. Άσε που άμα σου κάνει μήνυση κανας δικηγόρος ,επειδή είπες ανέκδοτο μειωτικό για δικηγόρους ,πού θα βρεις δικηγόρο;

  61. 7β: Δεν έχασες και τίποτα. Εκπομπή – αισχρή διαφήμιση για τον ιδιοκτήτη του ellinika hoaxers, ως και καλά ειδήμονα του θέματος, και του Παύλου Τσίμα, επίσης ως επί χρόνια ειδικού επί των φέικ νιούζ…

    Ανάμεσα στις μπούρδες που ακούστηκαν, η συσχέτιση του άρθρου του Κουλουριού ότι ο Φίλης σκέφτεται να καταργήσει 2-3 φωνήεντα με την «φάρσα» για την σκέψη κατάργησης του τελικού νι και της αξίας του τελευταίου -κανενός από την εκπομπή δεν πέρασε από το νου η σχέση με τη δασκάλα και τη φωνηεντιάδα.

    Κορυφαία, ωστόσο, αφού εδώ γλωσσολογούμε, η διαρκής πατάτα του Σρόιτερ: άλλο ένα φέικ νιου, κι άλλο ένα φέικ νιου, μας τρέλανε στον ενικό…

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κουτσή και λειψή η δημοκρατία μας αλλά υπάρχει ελπίδα να ακουστεί η φωνή σου, ιδίως αν ενωθεί με άλλες. Το είδαμε στην περίπτωση του Κωστόπουλου, το βλέπουμε και στην περίπτωση της καθαρίστριας. Στις χούντες ψίθυρος δεν ακούγεται, υπάρχει ησυχία και ασφάλεια. Νεκροταφείου, φυσικά.
    http://www.efsyn.gr/arthro/foyntonoyn-oi-antidraseis-gia-tin-katadiki-tis-katharistrias

  63. atheofobos said

    Βλέπω πως σε κανένα δεν έχει κάνει εντύπωση ότι ανάμεσα στους αμπελοφιλοσοφούντες εδώ από το πρωί, ποικίλων επαγγελματικών ενασχολήσεων, δεν υπήρξε ούτε μια δικηγορίνα να εκφέρει την δική της και πιθανώς πιο έγκυρη άποψη για το θέμα, γεγονός που με κάνει να υποθέσω πως το άρθρο έχει ουσιαστική βάση. Άμα δεν βρίσκεις τον χρόνο να σχολιάσεις ένα θέμα που σε αφορά άμεσα, που θα βρεις τον χρόνο να ασχοληθείς με το μεγάλωμα ενός παιδιού; 🙂

  64. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Ωστόσο ποιος θα μιλήσει μια τους μικρές καθημερινές ηρωίδες, τις γυναίκες δικηγόρους και ιδίως τις μητέρες-δικηγόρους;»

    Γιατί είναι ηρωϊδες οι γυναίκες δικογόροι και ειδικά οι μητέρες (αλλά κι οι υπόλοιπες εργαζόμενες μητέρες) τι ακριβώς ηρωϊκό κάνουν; δεν είναι δική τους επιλογή τα παιδιά; Μήπως έχει ξευτιλιστεί εντελώς η λέξη ηρωϊσμός στις καλομαθημένες ανεπτυγμένες κοινωνίες; είναι ηρωϊκό το αυτονόητο; Η απάντηση βρίσκεται στην φύση.

    Υ.Γ – Αν υπάρχει κάτι ηρωϊκό, είναι τα παιδάκια που μεγαλώνουν με τέτοιες τρομακτικές κι αγχωτικές μητέρες, μιλάμε για ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ καταστάσεις αλλά αυτά δεν έχουν φωνή κι όταν ακόμη την βρίσκουν και φωνάζουν, ΔΕΝ ΤΑ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, «άντε βρε αχάριστο κωλόπαιδο, για σένα δουλεύει τόσο σκληρά η μαμά σου, για να μη σου λείψει τίποτε, όλα τα έχεις, τι άλλο θέλεις;

  65. Giorgos Koftis said

    Συγχαρητήρια στον συνάδελφο κ. Παπαστεργίου και στον Νίκο Σαραντάκο που αναδεικνύει το θέμα!
    Η δικηγορία είναι πολύ σκληρό επαγγελμα-λειτούργημα, που γίνεται σκληρότερο για τις γυναίκες. Πολλές φορές βλέπουμε έγκυες δικηγορία στα ακροατήρια, λίγες μέρες πριν από τον τοκετό! Και επανέρχονται μετά τον τοκετό σε πολύ λίγο χρόνο! Μερικές φροντίζουν να συμπέσει ο τοκετός στις θερινές διακοπές!

  66. ΚΩΣΤΑΣ said

    Για τον Νιρβάνα και τις απόψεις του, έχω να πω ότι ο καθένας κρίνεται γι΄ αυτά που λέει στο γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο της εποχής του και στις κρατούσες τότε κοινωνικές αντιλήψεις. Οι γυναίκες την εποχή εκείνη δεν είχαν το αυτονόητο δικαίωμα ψήφου. Τί να περιμένει κανείς για πολλά άλλα!

    Αμφιβάλλω και σήμερα αν το ύψιστο δικαίωμα-χάρισμα των γυναικών, η μητρότητα, είναι σωστό να αντικαθίσταται από το δικαίωμα στην εργασία. Σιγά τα λάχανα, μην είναι ανάγκη να δουλεύει η γυναίκα για 400-600 ευρώ, για να πληρώσει τον παιδικό σταθμό ή την τροφό στο σπίτι για το παιδί της.

    Μέμφομαι βέβαια την πολιτεία που δεν νομοθετεί ότι κάθε τεκνοποιούσα γυναίκα θα παίρνει ένα καλό επίδομα, ισάξιο ενός μέσου μισθού δημοσίου υπαλλήλου, για μια τριετία τουλάχιστο, για ανατροφή του παιδιού της, με εξασφαλισμένα επί πλέον τα ασφαλιστικά δικαιώματα και υγειονομική περίθαλψη.

    Ιδού στάδιο δόξης λαμπρό για μια σοσιαλιστική κυβέρνηση, όπως η σημερινή. 🙂
    Έτσι θα κερδίσει και σίγουρα τις εκλογές, εννοείται ότι θα την ψηφίσω κι εγώ! 😉

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτά, φίλε Κώστα, τα έκανε η σκανδιναβική σοσιαλδημοκρατία, αλλά και οι Σκανδιναβοί φορολογούμενοι ανταποκρίνονταν πλήρως στο σύνολό τους στις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Το κράτος πρόνοιας στοιχίζει, δεν λειτουργεί με λόγια και καλές προθέσεις.

  68. ΓΤ said

    (Χτυπάει κινητό δικηγόρου.)
    – […]
    – Δε σου είπα να μη μ’ ενοχλήσεις τέτοια ώρα; Tι «πού είμαι;»; Είμαι με πελάτη. Θα τα πούμε στο σπίτι.

  69. ΓΤ said

    (κάτι έφαγε η μαρμάγκα)
    Η σκηνή από το ΠΡΟΠΟ του «Μαρίνου», ακριβώς απέναντι από τα Δικαστήρια της Ευελπίδων, όπου ο μυσαρός κουστουμάκιας παίζει σαν τρελός άλογα…

  70. Πέπε said

    @64
    Το να είναι κάτι αυτονόητο και συνηθέστατο δεν αποκλείει να είναι ηρωικό.

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    70: Η εποποιία της καθημερινότητας είναι πιο επώδυνη από στιγμιαίους ηρωισμούς που γράφουν ιστορία. Να βλέπατε μια Πολωνέζα μάνα στην πολυκατοικία μου, με τέσσερα μικρά παιδιά, το ένα, μαθητής μου, ο Ναπολεόνε, σε αναπηρικό καροτσάκι, στριμωγμένοι σε 65 τετραγωνικά. Υποδειγματική σε όλες της τις άπειρες υποχρεώσεις. Χωρίς δόξα, χωρίς χειροκρότημα, χωρίς παράσημα. Μια αφανής χαμογελαστή ηρωίδα.

  72. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – Προσωπικά το αποκλείω, το ηρωϊκό δεν μπορεί να είναι αυτονόητο και συνηθέστατο, αλλιώς όλοι ήρωες είμαστε.

  73. Γιάννης Ιατρού said

    Γλαυκοῦ ἒστι, οὐκ ἀναγνώσιμον 🙂

  74. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα και να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσία.

    63 Πάντως μια δικηγορίνα που έγραφε και εδώ παλιά, πολύ αγαπημένη φίλη, είπε ότι το άρθρο της άρεσε.

    65 Όπως οι δασκάλες παλιά.

    66 Όμως το να μη δουλεύει η γυναίκα την κάνει ευάλωτη και κάνει τη σχέση ανισότιμη. Όχι πάντα, ίσως.

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    75:Οι αναπληρώτριες δασκάλες και τώρα. Έχουμε στο σχολείο συνάδελφο εφτάμισι μηνών έγγυο. Η επαπειλούμενη κύηση απειλεί μόνο τις μόνιμες.

  76. leonicos said

    Δεν ξέρω για τις δικηγορίνες, αλλά οι γιατρίνες δεν έχουν κανένα πρόβλημα, εκτός από τα κοινωνικά του προσωπικου τους χώρου.

  77. Μανούσος said

    Τώρα για να δείξω κι εγώ καμπόση εμπάθεια και κοινωνικό ρατσισμό, προτείνω τη δημοσίευση άρθρου για τον κοινωνικό αποκλεισμό που υφίστανται τα μέλη των οικογενειών των δημίων της Σαουδικής Αραβίας….
    Το επάγγελμα του δικηγόρου δεν δημιουργεί και κύματα συμπάθειας… Μη ξεχνάμε ότι μαζί με το 400 Provessoren Vaterland du bist verloren πάει και το 400 Advokaten Vaterland du bist verraten

  78. Πέπε said

    @72
    > > Προσωπικά το αποκλείω, το ηρωϊκό δεν μπορεί να είναι αυτονόητο και συνηθέστατο, αλλιώς όλοι ήρωες είμαστε.

    Δεν είμαστε όλοι ήρωες, αλλά οπωσδήποτε υπάρχει και η οπτική ότι υπάρχουν άπειροι αφανείς μικροί καθημερινοί ήρωες γύρω μας. Καθώς και άλλοι που εμπλέκονται στον ίδιο ηρωικό αγώνα (εφόσον συμφωνήσουμε να τον λέμε έτσι – προφανώς εσύ Λάμπρο δε συμφωνείς) αλλά πέφτουν πριν προλάβουν να ανδραγαθήσουν.

  79. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    79 – Κοίτα, εσύ είσαι ο φιλόλογος και γνωρίζεις καλύτερα την ετυμολογία και την σημασία των λέξεων από μένα που είμαι οικοδόμος, θεωρώ πάντως πως ηρωϊκό είναι το απίστευτο η υπέρβαση το «παρανοϊκό» και κυρίως ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΣ. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά δεν βλέπω τίποτε ηρωϊκό στο να μεγαλώνεις τα παιδιά σου που εσύ με την θέλησή σου γέννησες, (αν όχι εσύ ποιός;) όσες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζεις, ήξερες από πρίν σε τι κόσμο τα φέρνεις και ποιά είναι η οικονομική σου κατάσταση, ούτε και στην προσπάθεια για επιβίωση των καθημερινών μικρών «ηρώων σου» δηλαδή οι λίγο «παραέξω» τι είναι;

    Ήρωες οι γονείς, ήρωες οι ποδοσφαιριστές – αθλητές, ήρωες οι δάσκαλοι, οι αστυνομικοί, οι πυροσβέστες, ηρωϊδες οι μητέρες δικηγορίνες, καθαρίστριες, γιατρίνες, εργάτριες, δικαστίνες, γραμματέες, κοπτοραπτούδες, ήρωες οι οδοκαθαριστές, οι βοθρατζήδες, οι ΜΑΤατζήδες, οι οδηγοί των ΜΜΜ, οι βιβλιοθηκάριοι 🙂 οι βουλευτές της κυβέρνησης, όπου κι αν κοιτάξει κανείς, βλέπει ΗΡΩΕΣ. 🙂

    Ω ΕΛΛΑΣ ΗΡΩΩΝ ΧΩΡΑ! 🙂

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ήρωες δηλαδή ο Γιαν Πάλακ, ο Κώστας Γεωργάκης, οι βουδιστές καλόγεροι, όλοι αυτοπυρπολημένοι ανιδιοτελώς πριν από μισό αιώνα για κάποιον ανώτερο σκοπό…Εξακολουθώ να θεωρώ ηρωικότερη τη γειτόνισσά μου την Πολωνέζα, που αναλώνεται καθημερινά και έχει κάνει θαύματα με το ανάπηρο παιδί της. Η μακροχρόνια καθημερινή θυσία σε κάνει ήρωα, όχι η εντυπωσιακή στιγμιαία πράξη, ας είναι όσο ανιδιοτελής και αυτοθυσιαστική θέλει.

  81. mitsos said

    @81
    Προσυπογράφω .

  82. Γιάννης Ιατρού said

    81/82: «…τῶν ἀφανῶν, οἳ ἂν μὴ εὑρεθῶσιν ἐς ἀναίρεσιν» !

  83. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  84. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας. Μόλις τώρα αξιώθηκα να διαβάσω την ανάρτηση και έχω να πώ τα εξής:

    1) Είναι ρατσιστικό να θέλουμε να γεννάνε οι δικηγορίνες Ελληνόπουλα, όταν υπάρχουν τόσες χιλιάδες ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που μάς στέλνει ο Χριστός στην Ελλάδα για να τα περιθάλψουμε και να σώσουμε τις ψυχές μας. Οι κυρίες δικηγορίνες, αν ήσαν πραγματικά δημοκράτισσες και αντιρατσίτριες, θα έπρεπε να υιοθετούνε μαζικά μερικά από αυτά τα ασυνόδευτα αγγελούδια και όχι να ταλαιπωρούνται μήνες για να γεννήσουν τα δικά τους. Αυτό διδάσκει ο ανθρωπισμός και το ευαγγέλιο, όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα.

    2) Με την ευκαιρία, καλώ κάθε δημοκράτη σχολιαστή αυτού του ιστολογίου να βγεί και να καταδικάσει τις σημερινές ρατσιστικές δηλώσεις του Μεγαλοϊδεάτη Προέδρου της Αλβανίας στα Σκόπια, ότι τάχα υπάρχει Αλβανικό Αίμα. Αυτού του είδους οι ανιστόρητοι ρατσισμοί για τα Εθνικά Αίματα έχουν αιματοκυλίσει επανειλημμένως τα πολύπαθα Βαλκάνια και πρέπει να τους καταδικάσουμε όλοι εμείς οι αριστεροί που σχολιάζουμε σε αυτό το δημοκρατικό Ιστολόγιο.

    Για παράδειγμα, αποκλείω ο δημοκράτης δάσκαλος, κύρ Γιάννης Κουβάτσος, να διδάσκει τους μαθητές του ότι υπάρχει Ελληνικό Αίμα, όπως έκαναν οι παλιοί ρατσιστές δάσκαλοι. Αν το τολμούσε ο κ. Κουβάτσος, δικαίως θα τον έθετε σε διαθεσιμότητα το υπουργείο Παιδείας και θα του επέβαλε στέρηση μισθού. ΑΝ ο Πάκης, ο Κούλης ή κάποιος Ρωμιός πολιτικός αρχηγός τολμούσε να μιλήσει δημοσίως για ύπαρξη Ελληνικού Αίματος, θα γινόταν χαμός στα ΜΜΕ και πολύ σωστά. Γιατί, λοιπόν, να επιτρέπουμε αυτού του είδους τον ρατσισμό στον Αλβανό Πρόεδρο; Βγείτε όλοι και καταδικάστε τον.

    Αν εγώ τολμούσα να γράψω εδωμέσα ότι υπάρχει Ελληνικό Αίμα, ο κ. Σαραντάκος θα με απέβαλε διά παντός από το Ιστολόγιο, και πολύ καλά θα έκανε…. Ως γνωστόν, έχει επιστημονικά αποδειχτεί πως ούτε φυλές υπάρχουν, ούτε εθνικά αίματα. Όλοι είμαστε αδέλφια: «Ούκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ· πάντες γάρ υμείς είς εστε εν Χριστώ Ιησού», έλεγε ο θείος Παύλος (Γαλάτ. 3,28)…


  85. Σχολιαστής said

    Από τις σημερινές ειδήσεις:

    Λίγο νωρίτερα όμως ο Αρχιεπίσκοπος με… νόημα είπε στους δημοσιογράφους τη συμβουλή που του είχε δώσει, όταν ήταν νέος κληρικός ένας ηγούμενος: «Να φοβάσαι τα τρία «Δ»,τους δημοσιογράφους ,τους δικηγόρους και τους Δεσπότες».

    https://www.star.gr/eidiseis/politiki/442769/ta-tria-d-poy-fobatai-o-arxiepiskopos-ierwnymos

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπάρχει παναθηναϊκό αίμα, Βάτμαν. Κοχλάζει καταπράσινο στις φλέβες των βάζελων. 💚💪

  87. Είναι γνωστό πως όταν το αίμα μουχλιάσει, πρασινίζει και αποκτά το ιξώδες της βαζελίνης…

  88. Ο απλός λαός συνηθίζει να αποκαλεί ήρωα αυτόν που κάνει συνεχώς κάτι παρά την θέλησή του, για λόγους φιλότιμου κυρίως, ενώ θα μπορούσε να το αποφύγει και να πληρώσει άλλος τον λογαριασμό

  89. Είμαι περίεργος να δω την αντίδραση του (ελάχιστου) Βασιλειάδη στην τοποθέτηση του Μαντούβαλου στην θέση του προέδρου του βόλλεϋ του ΟΣΦΠ παρά την σωρεία των καταδικαστικών αποφάσεων σε βάρος του (πολυετείς φυλακίσεις με αναστολή,΄παύση επαγγελματικής ιδιότητας κ.λ.π.) οι οποίες δεν του επιτρέπουν την κατάληψη τέτοιας θέσης. Φυσικά και λιμανίσια η τοποθέτηση έγινε σε περίοδο που η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού είναι ακέφαλη, ώστε να μη μπορεί να επέμβη και να δημιουργηθεί «δεδικασμένο».
    Ο Μαντούβαλος που προαλείφεται για βουλευτής Φωκίδας με την Ν.Δ., έχει αγοράσει τον ποδοσφαιρικό Αστέρα Ιτέας και οι άνθρωποί του διαδίδουν πως έχει αναλάβει να «καθαρίσει» όλες τις διώξεις του Μαρινάκη. Εχει καταδικασθεί για δωροδοκία εκείνου του πρώην δικαστή με τις δίμετρες. Μια αδράνεια του Βασιλειάδη θα είναι ένα ακόμα δείγμα για την σύμπλευση των «μεγάλων» κομμάτων και προεόρτια της φετινής «πολιτικής» που ποντάρει στον ΟΣΦΠ αντί της ΑΕΚ. Εχουμε ήδη την σκανδαλώδη μη επιβολή αφαίρεσης βαθμών στον ΟΣΦΠ και την αλλαγή διαιτητή στο ματς με τον Ατρόμητο κατόπιν επιθυμίας του ερυθρόλευκου τύπου.

  90. Παναγιώτης Κ. said

    Τα μέλη της κοινωνικής ομάδας με το όνομα «δικηγορίνες» έχουν τα όλα τα χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν το επάγγελμα του δικηγόρου συν κάποια ακόμη γιατί είναι γυναίκες συν τέλος ότι είναι μάνες ή έστω, εν δυνάμει μάνες.
    Ο αρθρογράφος έμεινε στην ιδιότητα της μάνας.Κατά κάποιο τρόπο οι δικηγορίνες…απώλεσαν όλες τις άλλες ιδιότητές τους και τις εξετάζουμε μόνο ως μάνες.
    Κατά τη γνώμη μου αυτός ο αποσπασματικός τρόπος παρουσίασης ενός θέματος δεν είναι ο καλύτερος. Δεν έγινε κατανοητό σε μένα για το που κατατείνει το άρθρο αυτό εκτός ίσως ως συνηγορία στο να παίρνουν κάποιο επίδομα ή άλλες οικονομικές προσφορές διότι έχουν την ιδιότητα της μάνας.

  91. f kar said

    76 κι ενάμιση μήνα λεχώνες πάλι πίσω

  92. Θρασύμαχος said

    # 91 «Δεν έγινε κατανοητό … που κατατείνει το άρθρο αυτό εκτός ίσως ως συνηγορία στο να παίρνουν κάποιο επίδομα»: μα οι μισθωτές του δημοσίου (εν μέρει και του ιδιωτικού) τομέα έχουν από χρόνια κατακτήσει πλήρη κάλυψη του χρόνου κύησης και λοχείας, αποδοχές, απαγόρευση απόλυσης, αξίωση επιστροφής στην ίδια θέση κλπ, οπότε το να γίνεται λόγος για ανάλογη πρόβλεψη υπέρ των αυτοαπασχολουμένων μητέρων δεν είναι καθόλου παράδοξο ή ακραίο. Υποθέτω λοιπόν πως κάτι τέτοιο υπονοεί ο ανυποχώρητος αγωνιστής των δικαιωμάτων, εξαιρετικός συνάδελφος και καλός φίλος Βασίλης (όχι, δεν ξέρει ποιός κρύβεται πίσω από το παρόν ψευδώνυμό μου!)

  93. sarant said

    93 Κανείς δεν ξέρει 🙂

  94. ΓΤ said

    90. O πρώην δικαστής με τις δίμετρες> Ευάγγελος Καλούσης, με το ποντικομούστακο «Ο δικαστής με τη μεζούρα», στην «εσωτερική» γλώσσα 😉

  95. ΓΤ said

    90. Με τον Μαντούβαλο, να θυμηθούμε επίσης, φίλτατε, τότε που νόμιζε ότι είχε κερδίσει στις εκλογές και γυρνοβόλαγε, ιοστεφής «κατ’ όναρ και καθ’ ύπαρ», έχοντας ζέψει στο τέθριππό του καβασάκηδες της Τροχαίας…

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: