Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι τρεις αρτοποιοί, ο Χαριτόπουλος κι ο Βάρναλης

Posted by sarant στο 7 Απρίλιος, 2019


Θα παρουσιάσω σήμερα ένα πεζογράφημα από το πιο πρόσφατο βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου «Πειραιάς βαθύς» που κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες. Το βιβλίο αυτό είναι το τρίτο της «πειραιώτικης τριλογίας» του Χαριτόπουλου και έχει ως υπότιτλο «Εγκλήματα και φόνοι», που είναι ακριβής περιγραφή του περιεχομένου του, αφού το βιβλίο είναι μια συλλογή εγκλημάτων και υποθέσεων του αστυνομικού δελτίου που συνέβησαν πραγματικά και που τα διηγείται ο Χαριτόπουλος.

Τα δύο προηγούμενα βιβλία της τριλογίας δεν τα έχω διαβάσει, ίσως επειδή με ενοχλεί ο στόμφος με τον οποίο προβάλλεται ο συγγραφέας, στόμφος έκδηλος και στο οπισθόφυλλο τούτου του βιβλίου: Όλα αυτά έγιναν. Έγιναν κι άλλα που δεν θα μάθουμε ποτέ. Είναι κόσμος υπόγειος. Όσοι ξέρουν δεν μιλάνε. Κι όσοι μιλάνε δεν ξέρουν.

Όμως η δημοσίευση ενός φίλου στο Φέισμπουκ, που το γούστο του στη λογοτεχνία το εμπιστεύομαι, με παρακίνησε να αναζητήσω το βιβλίο -και δεν το μετάνιωσα.

Όπως είπα και πιο πάνω, τα εγκλήματα, οι φόνοι, τα συμβάντα του αστυνομικού δελτίου που αφηγείται ο Χαριτόπουλος στο βιβλίο αυτό δεν είναι μυθοπλασία. Είναι πραγματικά γεγονότα, αν και δεν αποκλείω ο συγγραφέας να πήρε κάποιες ελευθερίες  στην αφήγησή του. Ανατρεπτικά βέβαια λειτουργεί και η καθαρεύουσα την οποία διάλεξε ο συγγραφέας ειδικά για τους τίτλους των πεζογραφημάτων (τους βλέπετε εδώ) και που μένει μόνο στους τίτλους, αφού τα κείμενα είναι γραμμένα σε στρωτή δημοτική, με κάποιες αργκοτικές λέξεις, όχι πολλές (καμιά εξηνταριά), που τις συγκεντρώνει στο τέλος του βιβλίου ο συγγραφέας σε γλωσσάρι και τις επεξηγεί.

Διάλεξα να παρουσιάσω σήμερα ένα πεζογράφημα από το βιβλίο του Χαριτόπουλου. Δεν διάλεξα το καλύτερο, ούτε το πιο συναρπαστικό -το διάλεξα επειδή μου δίνει την ευκαιρία να σκηνοθετήσω μια συνάντηση του Διονύση Χαριτόπουλου με τον Κώστα Βάρναλη, μια και ο Βάρναλης έχει κι αυτός αναφερθεί, σε χρονογραφήματά του, στην «ανεπίλυτον τριπλή σφαγήν εις το Χατζηκυριάκειον», στη δολοφονία των τριών αρτοποιών που μας διηγείται εδώ ο Χαριτόπουλος:

Η ανεπίλυτος τριπλή σφαγή εις το Χατζηκυριάκειον

Οι φουρναραίοι κάνουν αγαθή δουλειά.

Κάθε απόγεμα πιάνουν μαγιές και τη νύχτα όσο εμείς κοιμόμαστε αυτοί ιδρώνουν και τσιγαρίζονται· ζυμώνουν, πλάθουν, ψήνουν ψωμιά, κουλούρια, τυρόπιτες. Πάμε εμείς το πρωί και τα βρίσκουμε όλα έτοιμα, ζεστά και μοσχομυριστά σαν να τα ετοίμασε η μάνα μας.

Ο φούρνος του Ηπειρώτη κυρ Φώτου στη Λεωφόρο Χατζηκυριακού και Μαυροκορδάτου γωνία είναι πασίγνωστος από την Πηγάδα και του Βρυώνη ως την Καρβουνόσκαλα. Ο κυρ Φώτος κι αν είναι αγαθή ψυχή και αγαπητός στον κόσμο· όπως κι οι δυο καλόγνωμοι βοηθοί του, πατριωτάκια του από την Ήπειρο.

Αλλά πριν καλά ξημερώσει, ποτέ δεν είχαν μαζευτεί τόσοι άνθρωποι έξω απ’ τον φούρνο του. Δεν περίμεναν για ψωμί, η ανατριχιαστική στριγκιά ενός δωδεκάχρονου κοριτσιού είχε ξεσηκώσει τους γείτονες να τρέξουν.

Η μικρή είχε πάει πρώτη στον φούρνο, έσπρωξε την πόρτα να μπει και δεν μπορούσε. Έσπρωξε πιο δυνατά κι από το άνοιγμα είδε πως τη φράκαρε το ματωμένο σώμα ενός πεσμένου άντρα· ο ένας βοηθός του κυρ Φώτου, με τον λαιμό κομμένο, την κοίταζε με παγωμένα μάτια ορθάνοιχτα.

Πλάκωσαν μπάτσοι απλοί και μπάτσοι γαλονάτοι, με στολή και με πολιτικά· εμφανίστηκε κι ένας νεαρός αξιωματικός γνωστός ως ντετέκτιβ. Τέτοια ιδιότητα δεν υπάρχει στο Σώμα, ντετέκτιβ τον λένε οι άλλοι αστυνομικοί για τις υποθέσεις που έχει λύσει. Σπανίως φόραγε τη στολή του, προτιμούσε να κυκλοφορεί με πολιτικά για να περνάει απαρατήρητος και όποτε χρειαζόταν δεν δίσταζε να μεταμφιεστεί.

Όσοι μπήκαν παραμέσα στον φούρνο, κοκάλωσαν.

Εκτός από το πρώτο πτώμα πίσω απ’ την πόρτα υπήρχαν διάσπαρτα παραμέσα κι άλλα δυο πτώματα, ο κυρ Φώτος κι ο άλλος βοηθός του. Τα πρόσωπα ήταν παραμορφωμένα από τις πολλές μαχαιριές και τα σώματα κατατρυπημένα σε λαιμό, στήθος, κοιλιά. Δεν ήταν απλοί φόνοι.Ήταν σφαγή. Σαν να μπήκε ο Χάρος τη νύχτα και μακέλεψε όποιον βρήκε. Σύμφωνα με τον γιατρό που τα εξέτασε, και τα τρία πτώματα μαζί είχαν πάνω από εξήντα μαχαιριές.

Ο ντετέκτιβ στριφογύρναγε, ίδιο λαγωνικό.

Άνοιξε συρτάρια και ντουλάπια, εξέτασε το λεηλατημένο ταμείο, ψαχούλεψε τα τσουβάλια στην αποθήκη, ανέβηκε στο πατάρι και σκάλισε τα στρωσίδια τους, δεν άφησε γωνιά του μαγαζιού άψαχτη.

Πλήθος τα ερωτήματα.

Ποιος ήθελε να σκοτώσει τους τρεις αγαθούς φουρναραίους. Δεν ήταν απλή ληστεία· μπορεί να είχαν αρπάξει τα λεφτά από το ταμείο, αλλά εδώ υπήρχε κάτι πιο σκοτεινό. Εξήντα μαχαιριές είναι μίσος μεγάλο. Πόσοι ήταν οι δράστες και πώς μπήκαν τη νύχτα στο μαγαζί αφού η πόρτα δεν είχε παραβιαστεί κάποιος τους άνοιξε από μέσα.

Ο νεαρός ντετέκτιβ ζήτησε να αναλάβει την υπόθεση, μα ο Διοικητής της Ασφάλειας αρνήθηκε· επειδή είναι φιγουρατζής και η υπόθεση πήρε αμέσως μεγάλη δημοσιότητα, την κράτησε για πάρτη του.

Ο Διοικητής κήρυξε πανστρατιά.

Εξαπολύθηκε το μεγαλύτερο ανθρωποκυνηγητό που γνώρισε ποτέ η πόλη. Με μεγάλη ευκολία κάθε μπάτσος κουβάλαγε καθημερινά δυο τρεις ύποπτους. Το πρώτο διάστημα πάνω από εκατό συνελήφθησαν για ανάκριση. Οι περισσότεροι εισπράξαν τις βουρδουλιές τους και αφέθηκαν ελεύθεροι. Αλλοι ξεχάστηκαν για μέρες στα κρατητήρια. Κάθε τόσο ένας γαλονάτος μπάτσος ανακοίνωνε εμπιστευτικά στους δημοσιογράφους ότι ο δολοφόνος συνελήφθη· σε λίγο η βεβαιότητα κατέρρεε και ξανά από την αρχή.

Έναν μήνα μετά και ενώ είχαν θάψει τους τρεις φουρναραίους, θυμήθηκαν να τους ξεθάψουν για να εξετάσουν οι γιατροί αν πήγαν όλοι από το ίδιο μαχαίρι ή από διαφορετικά. Οι πληγές έδειξαν ότι χρησιμοποιήθηκαν πάνω από δύο μαχαίρια, που σημαίνει δεν ήταν ένας ο δολοφόνος αλλά περισσότεροι.

Αυτό δεν ωφέλησε και πολύ.

Οι μέρες περνούσαν κι ο κόσμος φοβόταν να κυκλοφορήσει όταν νύχτωνε. Οι μαγαζάτορες που είχαν πάρε δώσε με μετρητά αγωνιούσαν για τους δολοφόνους που έμεναν ασύλληπτοι. Οι βουλευτές του Πειραιά επισκέφθηκαν εν σώματι την Αστυνομία για να παραπονεθούν για την έλλειψη ασφάλειας στην πόλη.

Όπως δήλωσαν στους δημοσιογράφους: «Δυστυχώς ο Πειραιεύς έχει αφεθεί εις το έλεος του Θεού».

Τότε παρουσιάστηκε ένας αξιόπιστος μάρτυρας, μηχανικός που έλειπε στα καράβια. Αυτός κατέθεσε ότι περνώντας έξω από τον φούρνο, λίγο μετά τις δέκα το βράδυ, άκουσε από μέσα γέλια και τραγούδια. Προφανώς οι φουρναραίοι τα κοπάναγαν είτε μόνοι είτε με άλλους. Εύκολα εντοπίστηκε η παρέα τους στο νυχτερινό γλέντι· δυο αχθοφόροι του Λιμανιού, ένας Αρμένης κι ένας Αλβανός.

Αυτοί δήλωσαν ότι έμειναν με τα θύματα ως τις έντεκα και μετά γύρισαν σπίτια τους. Υπήρχε όμως και τρίτος μουσαφίρης που έμεινε όταν έφυγαν ίσως και να κοιμήθηκε στον φούρνο. Δεν ήξεραν ποιος είναι αλλά τον περιγράψανε: Αλβανός που δεν μίλαγε καθόλου ελληνικά, ψηλός, μαυριδερός και αγριόφατσα.

Ο Διοικητής έκανε αμέσως τον συνειρμό.

Όπως τον είχαν πληροφορήσει, ο κυρ Φώτος είχε έναν βοηθό που έμοιαζε ακριβώς στην περιγραφή και τον είχε απολύσει γιατί δεν φερόταν ευγενικά στους πελάτες. Εκείνος αποχώρησε με απειλές. Μπορεί να μην ήταν Αλβανός, όμως όλα τα υπόλοιπα ταίριαζαν· μάλιστα είχε φάτσα τόσο άσκημη και άγρια, που τον φώναζαν Μπουλντόγκ.

Αυτός είναι, συμπέρανε.

Σίγουρος ότι έχει τον ένοχο, έστειλε σήμα σ’ όλη τη χώρα να βρεθεί ο καταζητούμενος. Ο ντετέκτιβ δεν συμμεριζόταν τη βεβαιότητα του προϊσταμένου του, μα εκείνος τον αγνόησε. Οι εφημερίδες με πληροφορίες των μπάτσων έγραφαν κατεβατά ολόκληρα για τον «απαίσιο δολοφόνο Μπουλντόγκ». Τον παρουσίαζαν σαν ανθρωπόμορφο τέρας που έπινε το αίμα των θυμάτων του. Κι όταν ανακάλυψαν ότι και ο πατέρας του υπήρξε παράνομος, δεν τον έσωζε πια τίποτα από τις στήλες των εφημερίδων και την οργή του κόσμου.

Τον επικήρυξαν για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό της εποχής και οι πληροφορίες έφταναν σωρηδόν από όλα τα σημεία της χώρας. Το ανθρωποκυνηγητό έγινε πανελλήνιο· τον είδαν σε μια βάρκα στη Χαλκίδα, σε μια καλύβα στον Πλαταμώνα, σε ένα μαγαζί στα Καλάβρυτα να κρατάει ματωμένα χαρτονομίσματα.

Ώσπου τον τσάκωσαν.

Ο Μπουλντόγκ κρυβόταν σε χωριό έξω από το Κιάτο κι όπως μεταδόθηκε εγκύρως, είχε ήδη ομολογήσει την πράξη του στον εκεί ενωμοτάρχη που τον ανέκρινε πρώτος. Οι εφημερίδες ενημέρωσαν τον κόσμο ότι ο δολοφόνος θα ερχόταν με το πρωινό τρένο από την Πελοπόννησο.Έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό συγκεντρώθηκαν χι-λιάδες περίεργοι να δουν τον απαίσιο σφαγέα των τριών φουρναραίων, με την αποκρουστική όψη.

Ο φιγούρας Διοικητής οργάνωσε ρωμαϊκό θρίαμβο.

Με ανοιχτό αμάξι παρέλαβε τον καταζητούμε-νο σιδηροδέσμιο, κάθισε κι αυτός μέσα και παρέλασαν από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Ο Διοικητής κορδωτός και γελαστός χαιρετούσε σαν πολιτικάντης· ο Μπουλντόγκ έντρομος έκρυβε το πρόσωπό του και ο κόσμος εξαγριωμένος να ωρύεται, να θέλει να τον λιντσάρει.

– Σκοτώστε τον.
– Τι τον κρατάτε.
– Δολοφόνε, θα πεθάνεις.

Μα ήρθαν όλα τούμπα.

Στην ανάκριση αποδείχτηκε πέρα από κάθε αμφιβολία πως ο Μπουλντόγκ τον καιρό του τριπλού φονικού δούλευε γκαρσόνι στο Ξυλόκαστρο. Το βεβαίωσαν ο ιδιοκτήτης του καφενείου κι ο τοπικός ενωμοτάρχης, που του σέρβιρε καθημερινά τον καφέ του. Η μπατσία κι ο Διοικητής ρεζιλεύτηκαν κι αναγκάστηκαν να αφήσουν τον Μπουλντόγκ ελεύθερο.

– Αφού είσαι αθώος γιατί κρυβόσουν; πέσαν πάνω του οι απογοητευμένοι δημοσιογράφοι που έχασαν τα νέα πρωτοσέλιδα.
– Φοβόμουν.
– Τι φοβόσουν;
– Ε… Λέγανε ότι έκανα αυτά τα πράματα.
– Δεν τα έκανες;
– Όχουου… Είπα όχι.

Ο Διοικητής δεν μιλιόταν· το στραπάτσο ήταν μεγάλο. Με τα αυτιά πεσμένα φώναξε τον νεαρό ντετέκτιβ.

– Κοίτα τι θα βρεις… Έχεις ένα μήνα.
– Μου φτάνει.

Ο ντετέκτιβ πίστευε ακράδαντα ότι μια τόσο άγρια δολοφονία έγινε από ψυχρούς φονιάδες. Κάποιους που είχαν ξανασκοτώσει και ήξεραν πώς να το κάνουν δηλαδή, της Τρούμπας καϊνάρια. Άλλωστε δυο βήματα απέχει ο φούρνος από την αμαρτωλή συνοικία· κι αν δεν το έκαναν κάποιοι από τους γνωστούς νταήδες, δεν γίνεται να μην ξέρουν αυτοί τους δράστες.

Ο ντετέκτιβ έκανε τη νύχτα μέρα.

Στο γραφείο πήγαινε για λίγο το πρωί, την υπόλοιπη μέρα ξεκουραζόταν κι έβγαινε για κυνήγι τη νύχτα ως τα χαράματα. Πότε μεταμφιεσμένος σε αλήτη, πότε σε ναυτικό, γύρναγε στα στέκια της περιοχής να μαζέψει πληροφορίες.

Έξυπνος, σκληρός κι αποφασισμένος, είχε ανθρώπους παντού· στην κοριτσιέρα της περιβόητης Καρεκλούς που ήταν πέρασμα για τους μόρτες, στην άλλη της Αρχόντως, στου Βιτζιλαίου το μαγαζί που χόρευε η πανέμορφη Μαριγάμπα, στου Κρανιδιώτη που εμφανιζόταν η Αμέλια, στης Γιαννούς, στης Λαρύγγως, στου Μιχαλόπουλου με τον γίγαντα μπράβο, 2,15 μπόι, που ήταν δοτής του, στου Μπέη και σε κάθε δυσπρόσιτη κι επικίνδυνη τρύπα που ήταν σχεδόν αδύνατον να εισχωρήσει άλλος αστυνομικός.

Έσπασε τα πόδια του αλλά κάτι βρήκε.

Έδωσε εντολή να συλλάβουν ένα επιφανές μούτρο της Τρούμπας και να τον ρίξουν στο μπουντρούμι σε πλήρη απομόνωση. Αν δεν είχε συμμετάσχει ο ίδιος στην τριπλή δολοφονία, ήξερε πάντως πολλά για αυτή. Αφού τον άφησε δυο μέρες να καβουρντίζεται μόνος του, διέταξε να τον ανεβάσουν στο γραφείο του.

Ένας μπάτσος έφερε δεμένο τον μόρτη κι έμεινε να τον φυλάει. Μια ιδιότυπη μονομαχία ξεκίνησε μεταξύ του σκληρού νταή και του νεαρού μπάτσου.

Όταν μπήκε ο κρατούμενος, ο ντετέκτιβ είχε στα χέρια κι έπαιζε εκφοβιστικά ένα αστυνομικό «βούνευρο», δηλαδή μια βοϊδόπουτσα· όπου και να σε πάρει, ο πόνος φτάνει στην ψυχή σου.

– Λοιπόν, εγώ σου προτείνω να τα πούμε με το καλό, του λέει.
– Δεν… δεν ξέρω τι… έκανε ο άλλος ανήσυχος, καθώς η πληγωμένη του περηφάνια και η διήμερη απομόνωση στο σκοτεινό μπουντρούμι τού είχε πάρει την πολλή αψάδα.
– Θέλω να μου τα πεις όλα. Κάτσε κι άνοιξέ μου την καρδιά σου. Σαν να μιλάς σε φίλο. Με την ησυχία σου. Θες καφέ, τσιγάρο, ό,τι θες… Αλλά δε φεύγει αποδώ κανείς μας πριν τα πούμε όλα.

Ο μόρτης κάθισε χαμένος.

– Δεν… προσπάθησε να πει πάλι.
– Μη… Μην το χαλάς τώρα. Ακόμα δεν αρχίσαμε. Είπαμε θα τα πούμε σαν φιλαράκια.
– Τι να πούμε;
– Για το φούρνο.
– Ποιο φούρνο;
– Μη μου κάνεις το χαζό. Τρεις ανθρώπους σφάξατε με τα φιλαράκια σου.
– Όχι, όχι… Είσαι λάθος. Δεν έκανα τίποτα.
– Εγώ σε πιστεύω. Εσύ θα μου πεις ποιος το έκανε. Και μην ακούσω «δεν ξέρω». Ξέρεις.

Αυτός κατέβασε το κεφάλι και μουγκάθηκε.

Είναι φανερό ότι κάτι ήξερε αλλά δεν ήθελε να καρφώσει. Φοβόταν το ρεζίλεμα ή την εκδίκηση. Όμως το ηθικό του είχε γκρεμιστεί.

Ο ντετέκτιβ άνοιξε το συρτάρι του γραφείου του και πήρε μια μικρή τανάλια.

– Καλώς. Αφού το θες έτσι… Βγάλ’ του τα παπούτσια, λέει στον φρουρό.

Ο μόρτης αλλοφρόνησε.

Δεν θα το άντεχε τέτοιο μαρτύριο με τα βγαλμένα νύχια· τινάχτηκε από την καρέκλα κι έφυγε σφαίρα να πηδήσει απ’ το ανοιχτό παράθυρο να σκοτωθεί. Αλλά σβέλτος ο φρουρός τον άρπαξε και τον οδήγησε να κάτσει πάλι.

– Από εμένα δε γλιτώνεις, του λέει ήρεμα ο ντετέκτιβ, σαν να μη συνέβη τίποτα. Θα μιλήσεις.
– Τι να πω; Δεν ξέρω…
– Ξέρεις. Ποιον φοβάσαι και δε μιλάς;
– Θα με φάνε.
– Ποιοι;
– Είναι λύκοι αυτοί.
– Σε πληροφορώ, εγώ είμαι χειρότερος. Λέγε.
– Τη «δουλειά» με τους φουρνάρηδες δεν τηνκάναμε εμείς.
– Ποιος την έκανε;
– Μμμ…
– Βγάλ’ του τα παπούτσια.
-Έλεος, κυρ αστυνόμε.
– Μίλα.
– Οι Αλβανοί…
– Τι είπες, ρε;
– Την αλήθεια λέω… Οι Αλβανοί τους σφάξανε.

Το μυαλό του ντετέκτιβ έτρεξε.

Καθόλου απίθανο οι τρεις φουρναραίοι, σαν Ηπειρώτες στην Τσαμουριά, να είχαν προηγούμενα με τίποτα Τσάμηδες.

– Πρόσεξε, φουκαρά μου, αν λες αλήθεια, δε μιλάμε για έγκλημα, αλλά για εθνική υπόθεση. Θέλω λεπτομερή περιγραφή, αλλιώς θα σε κατηγορήσω για προδοσία. Και ξέρεις τι σημαίνει αυτό… Τουφέκι.
– Θα σ’ τα πω όλα.

Ο νεαρός αξιωματικός έδωσε εντολή στον φρουρό να τους αφήσει μόνους κι έκλεισε την πόρτα του γραφείου του. Έμειναν οι δυο τους. Κανείς δεν έμαθε τι ειπώθηκε· το ζήτημα είναι ότι ο μόρτης σε τρεις ώρες αφέθηκε ελεύθερος.

Η υπόθεση για την αστυνομία έκλεισε.

Μπήκαν όλα τα στοιχεία σ’ έναν φάκελο και παραδόθηκαν στην ελληνική κυβέρνηση. Ο νεαρός ντετέκτιβ ενώ συχνά αναφερόταν σε παλιές υποθέσεις, γι’ αυτή δεν μίλησε ποτέ και σε κανέναν.

Πολλά χρόνια μετά, ακούστηκε κάτι.

Ένας Αλβανός μετανάστης στην Αμερική διηγήθηκε σε φίλους ότι εκτελώντας εντολή της αλβανικής κυβέρνησης είχε σκοτώσει για εθνικούς λόγους τρεις Ηπειρώτες φουρναραίους.

Σημειώνω ότι από τις λέξεις του πεζογραφήματος στο γλωσσάρι περιέχονται οι εξής:

δοτής = καρφί, ρουφιάνος

μπατσία/ μπατσαρία = αστυνομία.

Όπως είπα πιο πάνω, στο ίδιο περιστατικό έχει αναφερθεί και ο Βάρναλης. Στο χρονογράφημά του «Στα πεταχτά», δημοσιευμένο τον Αύγουστο του 1952, που το έχω συμπεριλάβει στον τόμο «Αστυνομικά«, ο Βάρναλης αναφέρεται στην τριπλή δολοφονία και κυρίως στις αλλεπάλληλες συλλήψεις υπόπτων από την αστυνομία:

Πριν από μισόν αιώνα, περίπου, η δολοφονία των «τριών αρτοποιών» στον Πειραιά είχε συγκινήσει τη δημοσία γνώμη. Οι ένοχοι δεν βρεθήκανε ποτές. Όμως γίνανε πολλές συλλήψεις υπόπτων.

Ένας από τους υπόπτους ήτανε κι ο νεαρός Μισυρλής. 18 χρονών παιδί, που συνελήφθη τρία χρόνια μετά το έγκλημα, δηλ. όταν θα έπρεπε να ήτανε 14-15 ετών και να σκοτώσει αυτό το νιάνιαρο τρεις μαντράχαλους!

Κι όμως! Είχε καταγγελθεί από έναν άλλον αρτοποιό. Γιατί; Ο καταδότης «είχε προηγουμένας αφορμάς εναντίον του πατρός του νέου, επειδή κάποτε αυτός τον είχε καταγγείλει εις την αστυνομίαν ως πωλούντα λιποβαρείς άρτους»!

Αυτή η μηχανή των σημερινών σκοτεινών καιρών δεν είναι σημερινή.

Αλλά συνέβη και κάτι άλλο πιο χαρακτηριστικό. Μαζί με τους άλλους υπόπτους αναζητήθηκε κι ένας καραγκιοζοπαίχτης. Μόλις έμαθε ο ζάβαλης φονέας των σκιών, πως ενοχοποιείται για φονιάς πραγματικών ανθρώπων, πήρε τα βουνά και κρύφτηκε μήνες στις σπηλιές.

―Κάλλιο οι λύκοι παρά οι άνθρωποι, σκέφτηκε.

―Για να κρύβεται, θα πει, πως είναι ένοχος, γράφανε οι εφημερίδες.

Όταν αργότερα αποδείχτηκε το «άλλοθί» του κατέβηκε στους ανθρώπους.

―Γιατί δεν παρουσιαζόσουν αμέσως στη Δικαιοσύνη ν’ αποδείξεις την αθωότητά σου; τον ρωτήσανε.

―Τι έκανε λέει; Τι σημασία έχ’ η αθωότητα! Έπρεπε και να την αποδείξω.

Οπωσδήποτε οι λεπτομέρειες που θυμάται ο Βάρναλης είναι διαφορετικές από εκείνες που διηγείται ο Χαριτόπουλος αλλά δεν χωρεί αμφιβολία πως αναφέρονται στην ίδια υπόθεση. Και δεν αποκλείω στα σχόλιά σας να μπορέσετε να εντοπίσετε με μεγαλύτερη ακρίβεια πότε έγινε η τριπλή δολοφονία.
Προσθήκη: Χάρη στον φίλο μας Γιάννη Κουβάτσο μάθαμε ότι η δολοφονία των αρτοποιών έγινε το 1905. Αναλυτικότατη εργασία της Ανθής Χοτζακόγλου εδώ, από τη σελ. 189 και μετά. Βέβαια, το 1905 δεν υπήρχε αλβανικό κράτος οπότε μένει μετέωρη η κατακλείδα της αφήγησης του Χαριτόπουλου.

 

Advertisements

137 Σχόλια to “Οι τρεις αρτοποιοί, ο Χαριτόπουλος κι ο Βάρναλης”

  1. gak said

    τα δύο πτώματα ήταν «διάσπαρτα»; Θα έλεγα ότι θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον τρία.

  2. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στις 13 Σεπτεμβρίου 1905 γράφτηκαν στον Τύπο οι λεπτομέρειες της τριπλής δολοφονίας. Αναλυτικά στη σελίδα 189:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.theatre.uoa.gr/fileadmin/theatre.uoa.gr/uploads/PARAVASIS/PARABASIS_14el.pdf&ved=2ahUKEwjcipLltL3hAhVD16QKHcI9BJcQFjAPegQICBAB&usg=AOvVaw300KPH5k9Obicq8sgIKpEo

  3. Παναγιώτης Κ. said

    Για το φονικό χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά μαχαίρια. Ο δολοφόνος όμως ήταν ένας.
    Μετέωρο μένει το ερώτημα γιατί η Αλβανική κυβέρνηση έβαλε να τους σκοτώσουν.
    Και η Ελληνική κυβέρνηση δεν αντέδρασε;
    Τρεις απλοί κατά τα φαινόμενα εργαζόμενοι άνθρωποι γιατί να αποτελέσουν στόχο;
    Η συλλογική σοφία του ιστολογίου ας προτείνει διάφορες εκδοχές.

  4. Γς said

    Καλημέρα

    Πολύ ενδιαφέρον. Προβλέπω πολλά σχόλια.

    Μόνο που το ανέλπιστο και απότομο τέλος της ιστορίας …

    Μου θύμισε τον τύπο στο Ροζικλέρ που φώναξε, ό,τι φώναξε:

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/05/25/delivery/#comment-434265

    Αλλ εδώ συντρέχουν εθνικοί λόγοι και μόκο!

  5. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ωραία, στρωτή αφήγηση και φυσικά πολύ ενδιαφέρον θέμα.
    Μου άρεσε.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σας σχόλια!

    1 Κι εγώ το πρόσεξα αυτό

    2-3 Το προβλημα είναι ότι το 1905 δεν υπήρχε αλβανική κυβέρνηση ούτε αλβανικό κράτος, που ιδρύθηκε μετά το 1913,

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όπως δήλωσαν στους δημοσιογράφους: «Δυστυχώς ο Πειραιεύς έχει αφεθεί εις το έλεος του Θεού».
    Όπως στις μέρες μας η Αθήνα…
    Αν σου φαίνεται στομφώδες το απόσπασμα που παραθέτεις, Νικοκύρη, τότε θα πρέπει να διαβάσεις το «Ο άνεμος κουβάρι» του ίδιου συγγραφέα. Σ’ αυτό ο συγγραφέας περιγράφει , σε τριτοπρόσωπη αφήγηση, την κοινή ζωή του με τη Μαλβίνα Κάραλη, την οποία αναφέρει, σε όλο το βιβλίο, με το ψευδώνυμο «Λωρήν» και τον εαυτό του «ο αντρας». Έμμεση πλην σαφής αναφορά στο ζεύγος Μπακόλ-Μπόγκαρτ. 😊

  8. Εξακολουθώ να μη χωνεύω το Χαριτόπουλο πάντως 🙂

  9. Γς said

    2:

    Μπράβο δάσκαλε.

    ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤΕ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ.

    [σελ 191]

    Πολύ ωραίο.

  10. sarant said

    Από την άλλη, το λινκ που βρήκε ο Γιάννης στο 3 διαλευκαίνει πλήρως την υπόθεση χρονολογικά και ως προς τη σύλληψη του Μπουλντόκ και τα πάντα όλα.

  11. Γς said

    8:

    μι του

  12. Νέο Kid said

    Οι φονιάδες ήταν Σουλιώτες. Αυτοί κρατάνε τη βεντέτα.

  13. voulagx said

    «Ένας Αλβανός μετανάστης στην Αμερική διηγήθηκε σε φίλους ότι εκτελώντας εντολή της αλβανικής κυβέρνησης είχε σκοτώσει για εθνικούς λόγους τρεις Ηπειρώτες φουρναραίους.»
    Το 1905 δεν υπηρχε αλβανικο κρατος.

  14. Πέπε said

    Πολύ ωραία γραμμένο. Σου κρατάει το ενδιαφέρον τεταμένο, αν και στο τέλος το αφήνει ανικανοποίητο.

    Δεν έχω πρόβλημα με τα αστυνομικά όπου δεν σου αποκαλύπτεται πώς ο ντετέκτιβ έφτασε στο καθετί που βρήκε (αντιθέτως, πολύ συχνά μου αποκαλύπτεται και δεν καταλαβαίνω γρυ 🙂 ), εδώ όμως το τέλος είναι ότι κάποια στιγμή, κάποιος είπε ότι το έκανε αυτός για κάποιον λόγο, έτσι σκέτα, και τέλος. Ποιος; Για ποιον λόγο;

    Μ’ άρεσε πολύ η λέξη δοτής. Αντίθετα, βρήκα άγαρμπα τα «μπατσία» και «φιγούρας» (αντί μπατσαρία και φιγουρατζής, που άλλωστε υπάρχει σε άλλο σημείο). Βέβαια αν είναι υπαρκτοί αργκοτικοί όροι, πάω πάσο…

    Και βέβαια, αν δεν ήταν ο Βάρναλης, δεν θα καταλάβαινα καθόλου πότε έγιναν όλα αυτά. Οι Αλβανοί, και ιδίως ο ξένος που δεν είναι Αλβανός αλλά τον λένε Αλβανό, παραπέμπουν σε πρόσφατα χρόνια, αν και παρέχονται κάποιες ενδείξεις ότι είναι παλιότερη η ιστορία.

  15. sarant said

    7 Ωχ, αυτό δεν το έχω δει !

    13 Aυτό έγραψα κι εγώ.

    14 Το μπατσία πράγματι ενοχλητικό και το επαναλαμβάνει συνέχεια στο βιβλίο.

  16. Γς said

    Εμπλέκεται κι η Τρούμπα στο στόρι. Κι έχω βάλει ένσημα εκεί πέρα:

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/blog-post_9143.html

  17. Σ said

    Ο Χαριτόπουλος είναι βέβαια χαρισματικός αφηγητής. Αν όμως ανατρέξει κανείς στο λινκ του 3 θα δει ότι το πρωτογενές υλικό τα περιέχει ήδη όλα. Με τη λογοτεχνική μετάπλαση δεν προσδίδεται βάθος, δεν ανοίγουν προοπτικές. Ο Χαριτόπουλος εστιάζει κυρίως στη σύγκρουση διοικητή – νεαρού αστυνομικού (ντετέκτιβ) (θυμίζει κάτι από τη σύγχρονη εμμονή με την αριστεία -κυρίως των νέων-) και η καθαρά δική του συμβολή έγκειται στο ατυχές εύρημα (βλ σχ. 6) ότι πίσω από τη δολοφονία βρισκόταν η Αλβανική κυβέρνηση.

  18. Σ said

    Συγγνώμη στο λινκ του 2.

  19. Γς said

    17:

    Ποιο λινκ του 3;
    Το λινκ που βρήκε ο Γιάννης στο 3, λέει κι ο Νίκος στο 10[;]

    Εμένα το σχόλιο του δάσκαλου με αυτό το λινκ το εμφανίζει ως 2.

    Τι συμβαίνει με την WP σήμερα; Μου έβγαλε κι άλλα τρελά

  20. Γς said

    18:
    Που να σε δω; Μαζί γράφαμε

  21. Πουλ-πουλ said

    8, 11
    Τι να χωνέψεις από ένα μαουνιέρη Ολυμπικκαικουρελέ;

  22. Γς said

    21:

    Τι λες ρε Πους-Πουλ;

  23. sarant said

    17 Σωστός.

    Θα λείψω για μερικές ώρες.

  24. voulagx said

    #15β: Ας όψεται το μη αυτόματο ρηφρές. 🙂

  25. Πουλ-πουλ said

    22.
    Το σχόλιο ήταν κρυπτικό. Μόνο μύστες του ποδοσφαίρου μπορούν να το αποκρυπτογραφήσουν.

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα!
    Να πω τον πόνο μου πρώτα.
    Εκεί στον νότο
    μας έπνιξε ,γαμώτο!
    https://flashnews.gr/post/385550/boyliakse-se-limnh-to-oropedio-lasithioy-eikones-apo-drone

  27. Georgios Bartzoudis said

    Τον Διονύση Χαριτόπουλο (σύζυγο της Μαλβίνας) τον γνωρισα από ένα βιβλίο του για τον Βελουχιώτη.
    Το «σημερινό» διήγημά του είναι καλό, ασχέτως αν ανταποκρίνεται ή όχι στην πραγματικότητα. Η περιγραφή του πάντως για τη συμπεριφορά της αστυνομίας φαίνεται σαν να αναφέρεται στη δεκαετία του ’50, και είναι ακριβής. Παρόλα αυτά, η απαξιωτικές του αναφορές (μπάτσοι κλπ) δείχνουν τον ρατσισμό εναντίον της αστυνομίας που …κληρονομήθηκε και σε σημερινούς ομοϊδεάτες του!

  28. atheofobos said

    Στην συγκεκριμένη περίπτωση σε κάποια αρχεία ίσως να υπάρχει ο φάκελος της υπόθεσης στον οποίο να αναγράφονται στοιχεία που στην εποχή τους δεν ήθελαν να δημοσιοποιηθούν.
    Μπορεί δηλαδή αυτές οι δολοφονίες να μην είναι ακριβώς ανεξιχνίαστες, όπως η δολοφονία του Ελληνογάλλου Βιλλιέτ ή του Ταχτσή.

  29. ΣΠ said

    Κάτι που με ενόχλησε καθώς το διάβαζα είναι η κατάχρηση της άνω τελείας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκούσε τελεία.

  30. ΣΠ said

    Βλέπω ότι ένας απο τους τίτλους των πεζογραφημάτων του βιβλίου είναι:
    Η τερατώδης μετάλλαξις φιλησύχου και νομοταγούς εμπόρου εις αιμοχαρήν δίκην
    Τι ακριβώς εννοεί; Ο έμπορος μεταλλάχθηκε σε αιμοχαρή δίκη; Και πώς μπορεί μια δίκη να είναι αιμοχαρής;

  31. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Ἐνδιαφέρον τὸ σημερινό.

    Εἶχε κάτι ἀπὸ Ρασομόν.

    Πρῶτα τὸ διήγημα* τοῦ Χαριτόπουλου. Δὲν μπορῶ νὰ πῶ πὼς μὲ ξετρέλανε.

    *Θὰ τὸ σχολιάσω ἀργότερα.

    Μετὰ ἡ λιτὴ ἀπὸ μνήμης ἐξιστόρηση τοῦ Βάρναλη. Μὲ τὶς ἀνακρίβειες ποὺ εἶναι φυσικὸ νὰ ὑπάρχουν μετὰ ἀπὸ μισόν αἰώνα.

    Τέλος ἡ ἀναλυτικὴ κι τεκμηριωμένη παρουσίαση τῆς Ἀνθῆς Χοτζάκογλου.

    @2. Πολὺ σημαντικὸ τὸ εὕρημά σου, Γιάννη.

    Εὐχαριστοῦμε.

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κύλησε η ανάγνωση νεράκι. Καλή η επιλογή Νικοκύρη. Εγώ με το Χαριτόπουλο έμεινα στη Χελιδόνα. Έχω,αλλά αδιάβαστο, κάποιο άλλο του με τον Πειραιά. Κάπου χωμένο.
    Η μπατσία δε μ΄άρεσε κι εμένα και μπατσαρία να έλεγε αφηγηματικά, επαναληπτικά, πάλι θα εναντιωνόμουν αισθητικά/λογοτεχνικά.
    Μπατσόνια λέμε καμιά φορά για τα αστυνομικόπουλα 🙂 .
    Αυτή η ανακρίβεια σε σχέση με την υποτιθέμενη εμπλοκή της (ανυπόστατης τότε) κυβέρνησης Αλβανίας είναι θηριώδης όμως!
    Μπράβο Γιάννη Κουβάτσο που νωρίς νωρίς πρόσθεσες την πραγματική χρονολογία, εικόνες από τον τύπο και λοιπά στοιχεία από την εποχή και την υπόθεση.

  33. alexisphoto said

    Καλημέρα,
    Δεν τρελαίνομαι και εγώ για τον Χαριτόπουλο αλλά αυτού του ίδους οι ιστορίες μ΄αρέσουν πολύ.
    Υπομονή μέχρι το Πάσχα,
    Καλή Κυριακή

  34. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ κι απ΄εδώ

    2: Α μπράβο. Εξελίσσεσαι στο ψαχουλεματάκι 🙂

    26: Αυτό σκεφτόμουν ρε συ, διάβασα και το χθεσινό σου σχόλιο…. Φέτος έχει την τιμητική του, πρόπερσι ούτε σταγόνα θυμάμαι.

  35. Corto said

    Χαίρετε!
    Πράγματι το 1905 όταν έγινε το έγκλημα με τους τρεις αρτοποιούς δεν υπήρχε Αλβανικό κράτος. Ωστόσο είναι αλήθεια ότι υπήρξαν σχετικές φήμες για εμπλοκή ξένου παράγοντα, αν και κάπως διαφοροποιημένες από την εκδοχή που μας παραδίδει ο Χαριτόπουλος.
    Όπως μαθαίνουμε από τον Σπύρο Λεωτσάκο (Αστυνομικά Χρονικά, τεύχος 334, έτος 1967, σελ. 354) κυκλοφόρησε η φήμη ότι οι τρεις αρτοποιοί ήταν Αρβανίτες κατάσκοποι που δρούσαν στον Πειραιά για λογαριασμό του Τουρκικού κράτους και ότι τους σκότωσαν Έλληνες πατριώτες.
    Μαθαίνουμε επίσης ότι ένας από τους συλληφθέντες ως υπόπτους ήταν ο Νίκος Χριστοφιλέας, πατέρας του Ανδρέα που μαζί με την Κούλα σκότωσε τον σωφέρ Τσάγκα κατά τα χρόνια του Μεσοπολέμου (ιστορία γνωστή και από τα ρεμπέτικα τραγούδια).

  36. Jorge said

    @29
    “Here is a lesson in creative writing. First rule: Do not use semicolons. They are transvestite hermaphrodites representing absolutely nothing. All they do is show you’ve been to college.”

    ― Kurt Vonnegut, A Man Without a Country

  37. Γς said

    35:

    >ο Νίκος Χριστοφιλέας, […] που μαζί με την Κούλα σκότωσε τον σωφέρ Τσάγκα κατά τα χρόνια του Μεσοπολέμου

    Οι «Έλληνες Μπόνι και Κλάιντ»….

    http://www.mixanitouxronou.gr/oi-ellines-boni-kai-klaint-ta-adelfia-xristofilea-pou-tromokratisan-tin-athina-me-listeies-apeiles-kai-mia-stygeri-dolofonia/

  38. Alexis said

    Τσίπρας χθες βράδυ στο Γαλάτσι:
    Η παρουσία σας είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους πιστεύουν ότι μπορούν να ξεμπερδεύουν με τη μεγάλη αλλαγή που έχει ξεκινήσει εδώ και 4 χρόνια…
    …Ενώνουμε τις δυνάμεις μας… …δημοκρατικοί και προοδευτικοί πολίτες από τη τιμημένη γενιά της αντίστασης και του αγώνα για μια ελεύθερη πατρίδα, τη μεγάλη παράδοση του ΕΑΜ, τη γενιά του 114 και του Πολυτεχνείου, τον δημοκρατικό κόσμο της μεταπολίτευσης…

    Τι μου θυμίζει… τι μου θυμίζει… 😆

  39. Nomads Rhapsody said

    Ίσως οι τρείς αρτοποιοί να ήταν μάρτυρες σε δίκη για κανα NOOR1 της εποχής…

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    38: ΠΑ@@Κ και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις; 😉

  41. sarant said

    28 Και για τον Βιλιέτ έχει γράψει ο Βαρναλης

    30 Α, εδώ έχει λάθος η Πολιτεία. Ο Χαριτόπουλος γράφει «εις αιμοχαρήν εκδικητήν», που στέκει -εκτός από το τελικό Ν στον αιμοχαρή, δηλαδή.

    35 Πατριώτες έτσι αυθόρμητα; Ίσως παρακρατικοί αλλά και πάλι….

    36 Καλό!

  42. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιὰ τὸ διήγημα τοῦ Χαριτόπουλου τώρα.

    Προφανῶς εἶναι προϊὸν ἔρευνας τοῦ συγγραφέα σὲ ἀρχειακό ὑλικό. Περιέχει ὅμως σημαντικές ἀνακρίβειες, π.χ. αὐτὴ μὲ τοὺς κατασκόπους τοῦ ἀνύπαρκτου τότε Ἀλβανικοῦ κράτους, ὅπως ἤδη ἐπισημάνθηκε.

    Κατὰ τὴν ἄποψή μου ἡ ἀτμόσφαιρα ποὺ ἀναπαριστᾶ (π.χ. κόντρα τοῦ νεαροῦ «ντετέκτιβ» μὲ τὸ «ἐπιφανὲς μοῦτρο τῆς Τρούμπας») παραπέμπει στὰ μέσα καὶ ὄχι στὴν ἀρχὴ τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα.

    Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ἀναφορά του γιὰ ἐμπλοκές τῶν θυμάτων μὲ Τσάμηδες καὶ Τσαμουριά, θέματα ποὺ ἀνέκυψαν μετὰ τὸν ΔΠΠ.

    Θὰ μποροῦσε κάποιος ν᾿ ἀντιτείνει ὅτι ὁ συγγραφέας δὲν κάνει ἱστορικὴ ἔρευνα, ἀλλὰ λογοτεχνία.

    Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ὅμως ποὺ ἀναφέρεται σὲ συγκεκριμένα πρόσωπα καὶ γεγονότα νομίζω πὼς θὰ ἔπρεπε νὰ προσαρμόσει τὴν ἀτμόσφαιρα καὶ τὴ δράση τοῦ διηγήματος στὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς ποὺ διαδραματίστηκαν τὰ γεγονότα αὐτά.

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    «εκτός από το τελικό Ν στον αιμοχαρή, δηλαδή.»
    Παρατηρημένο: Όταν νεότεροι (σχετικά) συγγραφείς χρησιμοποιούν, για δικούς τους λόγους, την καθαρεύουσα, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, κάνουν αρκετά λάθη. Στο «Αδιανόητο τοπίο» του Θεοδωρόπουλου είχε εντοπίσει μερικά ο Μπουκάλας στη βιβλιοκριτική του, στο «Όπως ήθελα να ζήσω» της Πριοβόλου γίνεται σχετικός χαμούλης κλπ. Και να πεις ότι δεν κάνανε αρχαία στο γυμνάσιο…😊

  44. Alexis said

    #40: Μάγος είσαι;
    Αλλά γιατί το γράφεις με @@ το ΠΑΣΟΚ;
    Είναι παλιοκουβέντα ε; 😀

  45. Γς said

    38:

    Ο τραγουδιστής Βασίλης Παϊτέρης βρέθηκε από νωρίς στο Γαλάτσι, όπου επρόκειτο να μιλήσει ο πρωθυπουργός.

    Εμαθαν ότι πλαταίνουμε την απεύθυνση και πλάκωσαν κι οι ρομ-ιοί

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    44: Ε, ναι, μας διαβάζουν ευπρεπείς άνθρωποι. 😎

  47. Alexis said

    Προφανώς το 1905 δεν υπήρχε Τρούμπα έτσι όπως την ξέρουμε (μάθαμε) μετέπειτα.
    Πρόκειται για αναχρονισμό.

  48. Νίκος Κ. said

    Κοιτώντας σε εφημερίδες εκείνων των ημερών, διαβάζω [«Εμπρός» 16/9/1905] ότι το εδρεύον στη Ρώμη Αλβανικό κομιτάτο διαλύθηκε λόγω έλλειψης χρημάτων και ότι «ο περίφημος πρίγκηψ Γκίκας, μνηστήρ του αλβανικού θρόνου έρχεται εις Αθήνας». Άρα κάτι «έπαιζε» εκείνη την εποχή σχετικά με το αλβανικό κράτος.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=8470&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASeASXASVASXASa&CropPDF=0

  49. Alexis said

    Το #47 για το #42 του Δ.Μ.

  50. Πέπε said

    #35:
    > > …κυκλοφόρησε η φήμη ότι οι τρεις αρτοποιοί ήταν Αρβανίτες κατάσκοποι…

    Να συμβουλεύτηκε πηγές που μιλάνε για «Αλβανούς» εννοώντας Αρβανίτες, και να κράτησε -σκοπίμως ή από αμέλεια- την ίδια λέξη;

  51. ΣΠ said

    36
    Έτσι. Μάλιστα στα ελληνικά η άνω τελεία είναι ακόμα λιγότερο χρήσιμη απ’ ό,τι το semicolon στα αγγλΙκά.

  52. Γιάννης Κουβάτσος said

    47: Υπήρχαν τα «καφέ σαντάν» από τις αρχές του 20ου αιώνα, που μάζευαν ναυτικούς και κάθε καρυδιάς καρύδι. Οι οίκοι ανοχής ήταν στα Βούρλα, στον Άγιο Διονύση. Ένα ωραίο αφιέρωμα σε 4 συνέχειες:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.efsyn.gr/nisides/120943_apo-kaffe-santan-sta-kampare&ved=2ahUKEwi259qFjL7hAhVGblAKHZXuDD4QFjAiegQIAhAB&usg=AOvVaw1uoRFUu9Jp-qbv6jP4BF1j&cshid=1554644271943

  53. Εμένα, βρε παιδιά, μ’ αρέσουν οι άνω τελείες πάντως.

  54. π2 said

    Είμαι λάτρης του Βόνεγκατ και των συγγραφικών συμβουλών του, αλλά στο συγκεκριμένο ζήτημα είμαι απόλυτος. Κάτω τα χέρια από τις άνω τελείες· είμαι φετιχιστής.

  55. Πουλ-πουλ said

    Θυμάστε εκείνη την περίφημη άνω τελεία στο ποίημα του Σεφέρη «Άρνηση», στον στίχο
    πήραμε τη ζωή μας (άνω τελεία) λάθος!

  56. sarant said

    54 Kι εγώ, το πρώτο πράγμα που κάνω σε καινούργιο υπολογιστή είναι να φτιάξω μάκρο για την άνω τελεία.

  57. loukretia50 said

    Η εργασία της Ανθής Χοτζακόγλου είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από το πρώτο αφήγημα, το οποίο ουσιαστικά αντιγράφει – όπως αναφέρθηκε – υλικό από αρχεία της εποχής, χωρίς να προσθέτει κάτι ουσιαστικό, εκτός από την κατακλείδα που αμφισβητείται.
    Μπορεί να έμπλεξε Αρβανίτες και Αλβανούς, μπορεί να αναφέρονταν σε παρακρατικούς, ό,τι κι αν εννοεί δεν πείθει πάντως.
    Βέβαια, έχω την εντύπωση – το αναφέρω απλώς για να είμαι δίκαιη, παρόλο που δεν έχω καμιά διάθεση να υπερασπιστώ το Δ.Χ.- πως η μη ύπαρξη επίσημου Αλβανικού κράτους δε σημαίνει ότι δεν υπήρχαν τότε επικίνδυνες συμμορίες/ εγκληματικές οργανώσεις.

    Στο σύνδεσμο που αναφέρθηκε στο σχ.48, δίπλα (αριστερά) στο άρθρο για τη διάλυση του Αλβανικού κομιτάτου, αναφέρει φονική συμπλοκή και όπλα που προορίζονταν για «άτακτα Αλβανικά σώματα».

    Αξίζει όμως πάντα μια μικρή περιήγηση στις εφημερίδες :
    Σε άλλη εφημερίδα της εποχής, το ΣΚΡΙΠ, στις 18/9/1905 σχετικά με το «Κακούργημα του Πειραιώς – Αρτοποιός ολοφυρόμενος» (!) γράφει για τον ύποπτο που η Αστυνομία δεν κατονομάζει αλλά ο δαιμόνιος δημοσιογράφος το σερβίρει στους αναγνώστες, μαζί με τους συνεργάτες του Μπουλντόκ.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=8195&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=&CropPDF=0

    στις 19/9/1905 περιγράφεται η σύλληψη του Μπουλντόκ στο άρθρο «Το κακούργημα του Πειραιώς – Σύλληψις φερομένου υπόπτου» και τις επόμενες μέρες αναφέρει «νέον χάος» στην πορεία των ερευνών μετά την απόδειξη της αθωότητάς του , ενώ σχετικά με την κράτηση κάποιου Ελευθεριάδη «…κατά του οποίου μεν δεν υπάρχει συγκεκριμένον τι, επειδή όμως είνε υποκείμενον εξ εκείνων τα οποία δεν έχουν καμμίαν σχέσιν με το καλόν…»
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=8213&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=&CropPDF=0

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=8254&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=&CropPDF=0

    Στα Θεάματα αναφέρει : «Η Λουκία του Λαμμερμούρ υπό του θιάσου Μελοδράματος»
    Στις αγγελίες αναφέρεται «Συφιλιδικόν ιατρείον» για κάθε σχετική νόσο και… (κομψά μεν, το αναφέρει δε!)

    Για όποιον θέλει να εντρυφήσει σχετικά
    http://efimeris.nlg.gr/ns/main.html

  58. Γιάννης Ιατρού said

    56: ..σε καινούργιο υπολογιστή..
    χλίδα λέμε! 🙂 🙂

  59. nikiplos said

    «Το ότι ήταν άοπλος, με ποινικό μητρώο ακηλίδωτο, το ότι δεν βρέθηκε κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο ανάμεσα στα σύνεργά του –πλην ενός επίχρυσου κωνσταντινάτου και του ρολογιού του–, το ότι η ταραχή του κατά την περίοδο σύλληψης και φυλάκισής του τόν έφερε κοντά στη συγκοπή, μαρτυρώντας και τη μη εξοικείωσή του με ανάλογες συνθήκες, εκτιμήθηκαν σαφώς λιγότερο από την άγρια όψη και το επιλήψιμο περιβάλλον του»[1]…
    (Ίσως ο Ανακριτής της εποχής που τον στόχευσε να είκαζε πως ο Μπουλντώκ είχε πάει διακοπές στη … Βαρκελώνη στο παρελθόν).

    Το όλον, η ενορχήστρωση των χωροφυλάκων, η διαπόμπευση του μπουλντώκ, μαρτυράει το αυτονόητο. Το έγκλημα το είχε κάνει επώνυμος-παρακρατικός υπερράνω πάσης υποψίας, κι έψαχναν κάναν κακομοίρη να του το φορτώσουν, συνήθες και τότε όπως και σήμερα…
    [1]: σελίδα 208 στο λίκνο

  60. spiral architect 🇰🇵 said

    Για όσους δεν το γνωρίζουν, η εικόνα του εξωφύλλου του βιβλίου απεικονίζει τα «Μετέωρα» της Δραπετσώνας, γνωστά και ως περιοχή «Βούρλα».

  61. sarant said

    57 Α μπράβο

    59 Στο βιβλίο λέει πως οι παλιοί τη λέγαν «η γέφυρα του μάγκα»

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σκουπιδότοπος πλέον η «γέφυρα του μάγκα»…Οι δήμαρχοι των μεγάλων πόλεων δεν αγαπούν τις πόλεις τους, τις βλέπουν σαν εφαλτήριο για υψηλότερο αξίωμα…Στην Αθήνα και στον Πειραιά αυτό συμβαίνει σίγουρα.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://portnet.gr/paraliaka/15372-egkataleipsh-sth-gefyra-ton-rempeton.html&ved=2ahUKEwjgydrBrr7hAhXRDewKHaTKBrMQFjAAegQICBAB&usg=AOvVaw089CpA0hETdLncwC1zAC54&cshid=1554653305183

  63. Corto said

    41 (Sarant):
    Ο Λεωτσάκος το καταθέτει ως μία φήμη που κυκλοφόρησε τότε, αλλά δεν φαίνεται να την ασπάζεται.
    Σημειωτέον ότι και παλαιότερα είχαν κυκλοφορήσει αντίστοιχες φήμες περί ξένου πράκτορα ως εξήγηση ενός άλλου μυστηρίου, ασφαλώς πολύ λιγότερο δυσάρεστου: την εξαφάνιση του Μπάρμπα Γιάννη του κανατά, τον οποίο τον υποπτεύονταν για Βούλγαρο πράκτορα.

    50 (Πέπε):
    Κατά την γνώμη μου το αντίθετο συνέβη. Ο Λεωτσάκος με την λέξη «Αρβανίτες» εννοεί Αλβανούς, πιθανόν φίλα προσκείμενους προς τους Τούρκους, άρα όχι Έλληνες Αρβανίτες (π.χ. της Αττικοβοιωτίας).

  64. Μπούφος said

    Τα αστυνομικά με ανατριχώνουνε…δεν τα μπορώ… δεν τα μπορώ…αυτό το σημερινό με τον 27 χρονο που σκότωσε το τετράχρονο παιδί του για να εκδικηθεί τη γυναίκα του, και μετά ο ίδιος αυτοκτόνησε πώς το κυκλοφορείς; α πα πα…δεν αντέχω…αγριεύομαι…Πάντως, να λέγεται… ο Χαριτόπουλος, ό,τι και να γράψει το γράφει συνεπαρστικά!

  65. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    1. Στην εισαγωγή αναγράφεται «Θα παρουσιάσω σήμερα ένα πεζογράφημα από το πιο πρόσφατο βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου …»
    Επειδή λοιπόν το πεζογράφημα είναι προϊόν μυθοπλασίας, είναι άδικη η κριτική προς τις ιστορικές ανακρίβειες του συγγραφέα.

    Όσον άφορα στην οίηση και τον στόμφο του συγγραφέα είναι θέμα του χαρακτήρα του Δ.Χ. , άλλα σε έναν συγγραφέα κρίνουμε το έργο του. Όμως, ας θυμηθούμε, ότι αυτό το λαϊκό παιδί που «Μεγάλωσε στις φτωχικές συνοικίες του Πειραιά, όπου και εργάσθηκε σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες, στο λιμάνι και στα γύρω μηχανουργεία.», ενώ » Νωρίς εγκατέλειψε δυο απόπειρες σπουδών στην Αθήνα και στο Λονδίνο…») τα κατάφερε μέχρι τα 33 του στον ιδιωτικό τομέα (διαφήμιση) και μετά το 1990 έγινε συγγραφέας με σημαντικό έργο. Προσωπικά, δεν θα φανταζόμουν ποτέ τον Δ.Χ δημόσιο υπάλληλο.

    2. Σε πρόσφατη συνέντευξη του ρωτήθηκε :
    «…● Πηγαίνετε συχνά στον Πειραιά; Κάποτε είχατε πει ότι το μεγάλο λιμάνι υπήρξε μια πολύ άγρια υπόθεση. Στις αρχές του 20ού αιώνα όλοι κοιμούνταν μ’ ένα πιστόλι κάτω από το μαξιλάρι. Σήμερα έχει γίνει κάτι άλλο;

    Οχι πια, σπανίως να κατέβω. Αλλά και στην Αθήνα που μένω, βγαίνω ελάχιστα, ο δικός μου καιρός για βόλτες και νυχτερινές εξορμήσεις έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Αλλά ο άγριος Πειραιάς που αναφέρατε υπήρξε πριν από πολλές δεκαετίες και ευτυχώς. Σήμερα είναι μια πολύ εξελιγμένη πόλη με ισχυρή τοπική ταυτότητα….»

    https://www.efsyn.gr/nisides/178080_zoyme-me-toys-alloys-kai-gia-toys-alloys

    Όπως κάθε λιμάνι της υφηλίου, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας από παλιά συγκέντρωνε το μείγμα (λαθρεμπόριο, ναρκωτικά, πορνεία, τοπικές «μαφίες»‘,αλλοδαπούς, πολύ οινόπνευμα, ….) για πολυποίκιλη εγκληματικοτητα, αρκετά βάρβαρη προ εκατό ετών.

    3. Ας μην ξεχνάμε ότι :

    «…. Το εντυπωσιακό είναι ότι οι Ελληνες στο Σικάγο συναγωνίζονται επί ίσοις όροις τους Ιταλούς, ακόμα και στην κατηγορία των κακουργημάτων. Την πενταετία 1915-1919 Ελληνες και Ιταλοί της αμερικανικής μεγαλούπολης έχουν ακριβώς τις ίδιες επιδόσεις σε κακουργήματα: 191 σε αναγωγή πληθυσμού 10.000. Την πενταετία 1920-1924 οι Ελληνες προηγούνται σαφώς, με 204 έναντι 146 των Ιταλών. Η ισορροπία αποκαθίσταται την επόμενη πενταετία (1925-1929), με 155 για τους Ελληνες και 168 για τους Ιταλούς….»
    http://www.iospress.gr/ios1999/ios19991128a.htm

  66. Με την πρώτη φράση και χωρίς να δια;βάσω κείμενο και σχόλια οι αρτοποιοί δεν πιάνουν μαγιές το απόγευμα , η μαγιά είναι περίπου αμέσου δράσεως, προζύμι πιάνουν που θέλει το 6ωρο-8ωρό του για να σηκώσει κι είναι αυτό που δίνει την ωραία μυρουδιά στο ψωμί.

  67. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    1) Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Τα δύο προηγούμενα βιβλία της τριλογίας δεν τα έχω διαβάσει, ίσως επειδή με ενοχλεί ο στόμφος με τον οποίο προβάλλεται ο συγγραφέας, στόμφος έκδηλος και στο οπισθόφυλλο τούτου του βιβλίου: Όλα αυτά έγιναν. Έγιναν κι άλλα που δεν θα μάθουμε ποτέ. Είναι κόσμος υπόγειος. Όσοι ξέρουν δεν μιλάνε. Κι όσοι μιλάνε δεν ξέρουν.»

    Ευτυχώς που ο κ. Σαραντάκος δεν έχει διαβάσει τα δύο προηγούμενα βιβλία της Πειραιώτικης Τριλογίας του Χαριτόπουλου («Πειραιώτες (ιστορίες και ειδήσεις, 1947-1967)», 2016 και «Εκ Πειραιώς (μυθιστόρημα)», 2012 διότι θα του ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι με όσα παλαβά γράφει ο τρίτος σύζυγος της Μαλβίνας Κάραλη.

    Το Επιτελείο μας αναρτά ένα απόσπασμα από το 1ο βιβλίο της Τριλογίας («Εκ Πειραιώς») όπου περιγράφει τα θρυλικά Μανιάτικα…

    ΡΩΤΑΜΕ τον μανιάτη στην καταγωγή, κ. Σαραντάκο:

    Α) Είναι κοινώς παραδεκτό μεταξύ των Μανιατών το τσιτάτο του Δ. Χαριτόπουλου… «Μανιάτης και κομουνιστής δεν κολλάει»;

    Β) Αληθεύει ότι οι γριές Μανιάτισσες σταυροκοπιούνται με την φράση «μάς φύλαξε ο Θεός και δε γίναμε κουκουέδες»;

    2) Θα τελειώσουμε με δύο ελάσσονες πληροφορίες για τον Διονυσάκη Χαριτόπουλο που αποκαλύπτουν το ποιόν του, πολύ περισσότερο από ό,τι το κάνουν τα βιβλία του…

    Α) Στις 7 Ιούνη 2002 πέθανε σε ηλικία 48 ετών από καλπάζοντα καρκίνο η τότε σύζυγός του, εβραϊκής καταγωγής (εκ μητρός) Μαλβίνα Κάραλη. Λίγους μήνες αργότερα, ο Χαριτόπουλος παρουσίασε στο Πολεμικό Μουσείο την οριστική έκδοση του «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». Κατά την διάρκεια της συζητήσεως με το κοινό, κάποιος τον ρώτησε πώς εξηγείται το γεγονός ότι αφενός μεν δηλώνει φανατικός Έλληνας, αφετέρου δε παντρεύτηκε μία Εβραία. Ο Χαριτόπουλος απάντησε με κάθε σοβαρότητα: «Το πιστεύετε ή όχι, εγώ δεν ήξερα ότι ήταν Εβραία η Μαλβίνα. Από τον Τύπο το έμαθα»!..

    Κάποιος από τους παρευρισκομένους φώναξε: «Ε, αυτό είναι το άκρον άωτον της βλακείας»!..

    Ο Χαριτόπουλος συμφώνησε και υποσχέθηκε να γράψει ένα βιβλίο για την βλακεία, προκειμένου να εξηγήσει πώς και γιατί η βλακεία δεν κάνει διακρίσεις, με αποτέλεσμα μερικοί από τους εξυπνότερους ανθρώπους της Ιστορίας να υπήρξαν μεγάλοι βλάκες σε ορισμένα πράγματα. Το βιβλίο αυτό όντως εγράφη και είναι το περίφημο δοκίμιο «Εγχειρίδιο Βλακείας» (2008)

    Β) Σε συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» (5 Γενάρη 2019) με αφορμή την κυκλοφορία του «Πειραιάς βαθύς», ο Χαριτόπουλος αποκάλυψε πως σε όλη του την ζωή υπήρξε ένας αιώνιος φοιτητής και απεχθανόταν τα διπλώματα…

    ΕΦ.ΣΥΝ.: «Διάβασα ότι παρατήσατε σπουδές σε Αθήνα και Λονδίνο. Το έχετε μετανιώσει;»
    Δ. ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ: «Το μόνο δίπλωμα που απέκτησα στη ζωή μου είναι οδήγησης αυτοκινήτου, κι αυτό έχει λήξει προ πολλού κι αν με τσιμπήσουν θα έχω τραβήγματα.»

    ΥΓ: Ο απερίγραπτα κωλόφαρδος Πορτογάλος Βιεϊρίνια μόλις αποσόβησε (στο 59΄) πάνω στην γραμμή το 1-1 για την μαχητική Λαμία. Ο ΠΑΟΚ εξακολουθεί να προηγείται με 1-0 (με γκόλ του Κονζέν από το 34΄), αλλά η ισοφάριση δεν θ’ αργήσει και πληρώνει καλά για όσους μάς άκουσαν και το έπαιξαν

  68. Alexis said

    #67: ΠΑΟΚ-Λαμία 2-0 στο 78´

    Προτείνω να αλλάξεις το χρηστώνυμό σου (μαθημένος είσαι άλλωστε) σε Ιάκωβος ο Κουβανός

  69. loukretia50 said

    Μετά από διάφορα που διάβασα στις εφημερίδες της εποχής, απορώ με την επιλογή του Δ.Χ να εστιάσει στο ντετέκτιβ και μάλιστα τόσο άνευρα – κατά τη γνώμη μου. Είχε στη διάθεσή του άφθονο αρχειακό υλικό για τον πιο ενδιαφέροντα χαρακτήρα : «τον Καραγκιόζη της Δομβραίνης», τον άνθρωπο το δύσμορφο που χάριζε γέλιο, που – όπως γράφουν – είχε πολύ χιούμορ και γνήσιο ταλέντο, αλλά από μια κακή συγκυρία βρέθηκε κατηγορούμενος για φριχτό έγκλημα, διαπομπεύθηκε βάναυσα και τελικά αθωώθηκε.
    Έστω ας είχε καλύτερο διάλογο ανάμεσα στο Μπουλντόκ και τον ανακριτή. Ή απλά τον αυθεντικό.
    Και θα μπορούσε να αναπτύξει την αφήγηση σε διάφορα επίπεδα.
    Άγνωστες οι βουλές των λογοτεχνών!
    ——————–
    Κι εγώ υπέρ της άνω τελείας!

  70. Alexis said

    …και 3-0 τώρα στο 83´…

  71. Γς said

    67:

    >Ο Χαριτόπουλος απάντησε με κάθε σοβαρότητα: «Το πιστεύετε ή όχι, εγώ δεν ήξερα ότι ήταν Εβραία η Μαλβίνα. Από τον Τύπο το έμαθα»!..

    Γελοιότητες. Και η ερώτηση και η απάντηση και το θέμα γενικώς

    Μου θύμισε όμως κάποιο… ευχέλαιο:

    Ηταν ένας συμπαθέστατος παπάς. Ψηλός, αδύνατος σωστός, εννοώ «όχι τάχα μου», που λέμε.
    Τον είχε καλέσει η μάνα μου, που είχε ακούσει από την κυρα Μαριγούλα ότι ήταν καλός και όχι σαν τους άλλους, για να μας κάνει ευχέλαιο
    Φτωχόπαιδο ήτανε πριν γίνει παπάς.. Είχε κάνει και λούστρος με κασελάκι

    Καθίσαμε να φάμε. Κι ο πατέρας μου, που του έκανε εντύπωση η απλότητά του κι η άδολη σοβαρότητά του, όλο τον ρώταγε, με τρόπο.

    -Θέλεις ακόμα λίγο;

    Πεινούσε ο κακομοίρης όσο κι αν δεν το έδειχνε.

    -Α ναι, αν γίνεται. Ξέρετε μου αρέσει πολύ αυτό το φαγητό. Το φτιάχνω συχνά.

    -Δηλαδή η Παπαδιά.

    -Όχι δυστυχώς αυτή κοιμήθηκε. Δυό μήνες μετά το γάμο μας.

    -Ωχ, Πως πέθανε;

    -Από καρκίνο.

    -Ετσι ξαφνικά σε δυό μήνες;

    -Όχι το είχε από πριν. Της είχανε κόψει το ένα στήθος.

    -Ωχ. Καλά μωρέ ευλογημένε. Με καρκίνο; Γιατί την παντρεύτηκες, αφού ήξερες ότι δεν θα μπορούσες να ξαναπαντρευτείς, αν πέθαινε, σύμφωνα με τους κανόνες σας;

    -Δεν το ήξερα ότι έχει καρκίνο. Δεν μου το είχανε πει.

    -Και καλά το κομμένο στήθος, δεν το είχες δει;

    -Όχι.

    Και του φάνηκε τόσο παράξενο του πιτσιρικά Γς

    Κι όταν μεγάλωσα και άκουγα για προγαμιαίες σχέσεις είχα ένα τουλάχιστον επιχείρημα για το οποίο έπρεπε να επιβάλλονται.

  72. loukretia50 said

    70. Παραδέξου το Αλέξη! Περιμένεις τα προγνωστικά για να ποντάρεις στο αντίθετο!

  73. Γς said

    > πάνω από εκατό συνελήφθησαν για ανάκριση. Οι περισσότεροι εισπράξαν τις βουρδουλιές τους και αφέθηκαν ελεύθεροι.

    Ανακριτικές πρακτικές

  74. Μερικές παρατηρήσεις…

    # 42

    Δημήτρη έχουμε τον Λάμπρο που μας έλεγε για τον ΓΠΠ που θα ερχότανε οσονούπο, εσύ έφτασες κιόλας στον ΔΠΠ ::

    # 38

    Αλέξη, αυτά στο Γαλάτσι ενώ τον ψάχνανε για 5 λεπτά στην Κυψέλη !!

  75. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    67. Αγιά Σοφιά (συνοικία Πειραιά)

    […]

    Η συνοικία λέγεται και Μανιάτικα λόγω του ότι οι κάτοικοι κατάγονται κυρίως από τη Μάνη. Η συνοικία της Αγιά Σοφιάς αποτελεί ισχυρή εκλογική δύναμη στον Πειραιά με την εκλογή Μανιατών βουλευτών και τοπικών αρχών (Βασίλειος Μιχαλολιάκος, Πέτρος Μαντούβαλος, Παναγιώτης Μελάς, Χρήστος Αγραπίδης κ.ά.)

    Οι Μανιάτες που εγκαταστάθηκαν στην Αγία Σοφία, απασχολούνταν κυρίως με τη λατόμευση και τα καμίνια για ασβέστη που δημιουργήθηκαν πλησίον του λόφου του Βώκου, αλλά και σε λιμενικές εργασίες, σε βιομηχανίες και βιοτεχνίες οι οποίες «άνθιζαν» στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα στη ζώνη του λιμανιού καθώς και στις σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις.
    […]

    Πηγη Ελληνικη βικιπαιδεια

  76. Λευκιππος said

    67 Δεν το αλλάζεις σε Ιάκωβος ο Παοκτζης;

  77. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ο Πειραιάς και η ιστορία του

    Δημοσίευση: 02 Απριλίου 2016 22:00

    ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

    Ο Πειραιάς, μετά το 1920, με τις εισροές των προσφύγων από τη Μικρά Ασία, γέμισε από κόσμο και παράγκες όπου έμεναν χιλιάδες Έλληνες που υπέστησαν τους διωγμούς από τους Τούρκους ύστερα από την κατάρρευση και υποχώρηση του ελληνικού στρατού στο Αφιόν Καραχισάρ. Υπολογίζεται ότι γύρω στους 60.000 πρόσφυγες προστέθηκαν στους 35.000 κατοίκους της ευρύτερης περιοχής. Είχε προηγηθεί η κατάληψη του λόφου του Βώκου από τους Μανιάτες και του λόφου του Προφήτη Ηλία από τους Κρητικούς. Βέβαια οι Μανιάτες απέκτησαν προβάδισμα γιατί ήλεγχαν με τον αείμνηστο Νίκο Γεννηματά το λιμάνι.

    Το λιμάνι σταδιακά απέκτησε σημαντική άνοδο. Όλο και περισσότερα πλοία κατέπλεαν για να φορτώσουν και να ξεφορτώσουν εμπορεύματα, όπως ξύλα στο Ξαβέρι, λεμόνια στα Λεμονάδικα, τσιμέντα στο Κράκαρη. Οι επιβάτες εξυπηρετούνται στου Τζελέπη. Επιπλέον πάνω από 5.000 ναυτικοί συνωστίζονταν στα παραλιακά μαγαζιά και στα ξενοδοχεία του Πειραιά. Σε αυτούς πρέπει να συνυπολογιστούν νησιώτες που έρχονταν να βρουν την τύχη τους στην πρωτεύουσα, είτε για να μπαρκάρουν είτε να κάνουν μεροκάματο στις βιομηχανίες της περιοχής, όπως στα Λιπάσματα και στα Καπνεργοστάσια.

    Οι ανάγκες του ανδρικού πληθυσμού ήταν μεγάλες. Έτσι, διαμορφώθηκαν πιάτσες με γυναίκες που πωλούσαν το κορμί τους έναντι μερικών τάλαρων. Αρχικά δημιουργήθηκαν τα Βούρλα και αργότερα η Τρούμπα. Οι γυναίκες ήταν λίγες και οι περισσότερες είχαν προστάτες. Αγαπητικούς, νταβατζήδες. Αυτοί εξασφάλιζαν «σπίτι» και «ασφάλεια» και εκείνοι εισέπρατταν συνήθως όλα τα έσοδα που είχαν από την «εξυπηρέτηση πελατών» τους. Οι συγκρούσεις ήταν αιματηρές ανάμεσα στους προστάτες. Συχνά είχαμε ξεκαθαρίσματα για τον έλεγχο κάποιας γυναίκας. Υπήρξε εποχή που οι φόνοι ήταν καθημερινό γεγονός. Νεοφερμένοι νταβατζήδες καθάριζαν τους παλαιότερους προκειμένου να καθιερωθούν ως νταήδες και προστάτες. Για να καθιερωθείς, όταν διεκδικούσε κάποιος από αυτούς μια γυναίκα, έπρεπε να επιτεθεί με μαχαίρι ή με όπλο στον «παλιό νταβά». Ο άγραφος νόμος υπαγόρευε τους τραυματισμένους να μην καταθέτουν μήνυση στην Αστυνομία και είχαν τότε δικαίωμα, όταν θα βγουν από το νοσοκομείο, να διεκδικήσουν και πάλι τη «γυναίκα» με τον ίδιο τρόπο. Με μαχαίρι ή με πιστόλι. Σε περίπτωση φόνου, η γυναίκα «φρόντιζε» τον νταή που ήταν στη φυλακή. Όμως, είχε την υποχρέωση, όταν ο «φονιάς» αποφυλακιζόταν, να την παντρευτεί.

    Ανάμεσα σε αυτούς που κυριαρχούσαν στα Βούρλα, στις Λαμαρίνες, στην Τρούμπα ήταν αποφασισμένοι τσαμπουκάδες. Δεν δίσταζαν για να αποδείξουν τη δύναμή τους να προβαίνουν σε αγριότητες. Από ξυλοδαρμούς μέχρι και χαρακώματα στα πρόσωπα και από πυροβολισμούς στα πόδια μέχρι και φόνους. Έτσι κυλούσαν τα χρόνια με φόνους και εναλλαγές νταβατζήδων. Ο ένας διαδεχόταν τον άλλο. Όμως, η «κόντρα» που έμεινε στην ιστορία της Τρούμπας ήταν ανάμεσα στον «Μάπα» και στον «Κεφάλα».

    Ο «Κεφάλας», κατά κόσμον Κ. Κωνσταντινίδης, ήταν παιδί της προσφυγιάς. Άγριος μαχαιροβγάλτης, που για αρκετά χρόνια κατόρθωνε να διατηρήσει τα σκήπτρα του αρχινταβατζή. Μάλιστα, όταν μια πόρνη που ήταν υπό την προστασία του, η Έλσα, είχε κολλήσει αφροδίσια νοσήματα, την έβγαλε με το ζόρι στην πιάτσα. Όταν την αντιλήφθηκε σε κάποιο μπαρ ένας αστυνομικός και την κάλεσε να τον ακολουθήσει, ο «Κεφάλας» του πέταξε μαχαίρι. Ήταν αδίστακτος. Ωστόσο ο «Μάπας» αμφισβήτησε σε κάποια φάση την κυριαρχία του και τον «καθάρισε» μέσα στο «παράπηγμα» όπου έμενε, στα Καρβουνιάρικα. Τον γάζωσαν την ώρα που κοιμόταν και λέγεται ότι ήταν χασισωμένος.

    Εμβληματική μορφή του προπολεμικού Πειραιά επίσης ήταν και ο περίφημος «Σταύρακας». Ο Σταύρος Οικονόμου διατηρούσε και ένα μαγαζί όπου συνήθως μαζεύονταν και βουλευτές, και οι φασαρίες, τα μαχαιρώματα ήταν καθημερινό φαινόμενο. Μάλιστα, κάποιος καραγκιοζοπαίχτης τον καθιέρωσε ως τον μάγκα του «μπερντέ» με τραγούδι εισόδου του το «Κοντραμπάντο», στο οποίο φόρτωναν λαθραία από το λιμάνι του Πειραιά για τη Θεσσαλονίκη, γνωστού ρεμπέτη. Βέβαια, οι κόντρες και οι μάχες μεταξύ των πρωτοπαλλήκαρων εκείνης της εποχής ήταν ομηρικές, αλλά ταλαιπώρησαν τον Πειραιά και τους κατοίκους του. Ύστερα ήρθε η χούντα και ο εκλεκτός της δήμαρχος Αριστείδης Σκυλίτσης έκλεισε την Τρούμπα, γκρέμισε και το ιστορικό Ρολόι…
    […]

    http://www.avgi.gr/article/10811/6416250/o-peiraias-kai-e-istoria-tou

  78. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    74 Είναι κι ένας Τσίπρας ποδοσφαιριστής 🙂

  79. Γς said

    73:

    Δεν ήταν όμως πάντα έτσι.

    Τον γείτονά μου τον Κώστα τον αδελφό της Μαρίας τον πιάσανε για κάποια κλοπή που θέλανε να εξιχνιάσουν την παραμονή του γάμου του και του έκαναν την μούρη τούμπανο. Κι ήταν αδύνατο την επομένη να πιάσει το ξυράφι ο γαμπρός.

    Καλά του κάνανε όμως. Ευχαριστήθηκα.

    https://caktos.blogspot.com/2014/04/blog-post_4.html

    Τον είχα άχτι απ το νηπιαγωγείο.

    Για τις σχίζες μου

  80. Alexis said

    #72: Το παραδέχομαι! 🙂

    #78: Και η γνωστή εργατολόγος Μαρία-Μαγδαληνή Τσίπρα.

  81. mitsos said

    Εντάξει … ευκολοδιάβαστο
    Δεν μου αρέσει όμως η μεταφορά στο σήμερα
    Δεν μου αρέσουν οι απαξιώσεις τύπου φτύνεις κι όποιον πάρει …
    Δεν μου αρέσουν οι συνομωσιολογίες

    Οι μεταφορές οφείλουν να σέβονται τις ροές του χρόνου
    Οι κριτικές περιγραφές οφείλουν να δηηλώνουν τις αρχές τους και …
    και η αγνοια της ερμηνείας οφείλιει να σέβεται τα όρια του ανθρώπου και την αισθητική μου ( όχι ην αισθητική του Σώρρα )

    Αλήθεια ποιοι επαγγελματίες δολοφόνοι ρίχνουν παραπάνω μαχαιριές από όσες χρειάζονται ;

    Όσο για την στίξη με ·
    προτιμώ έναν πολυτονιστή.
    Αχρείαστα νάναι τα :ῆ ῃ ἠ ἡ ἥ ἤ ἦ ἧ …..
    αλλά ας υπάρχουν.
    Μπορεί άλλωστε σε λίγους μήνες
    οι καθηγητάδες να νομοθετήσουν «την
    κατωχύρωση της συνέχειας της τρισχιλιετούς και οπτικά»

  82. loukretia50 said

    81. Μήτσο, βρίσκω σωστή την παρατήρηση για τους επαγγελματίες δολοφόνους.
    Λογικά επιδιώκουν να κάνουν γρήγορα και αποτελεσματικά τη δουλειά τους.
    Μόνο αν κάποιος έχει προσωπικό κίνητρο – αληθινή μανία μάλλον – για το θύμα θα κάνει τόσο κόπο.
    Αλλά βέβαια δεν είμαι ειδικός!
    Πάντως, σε όλα τα αστυνομικά βιβλία – και ταινίες- που έχω υπόψη μου, μόνο σε τελετουργικούς φόνους και όσους διαπράχθηκαν από διεστραμμένους , συνήθως ανίκανους, συνάντησα τόση μανία με μαχαιρώματα.

  83. loukretia50 said

    82. (συνέχεια)
    …και στο «΄Εγκλημα στο Όριεντ Εξπρές»!

  84. mitsos said

    Α ναι.
    έχεις δίκιο Λου, το Όριαν εξπρές το ξέχασα …

    η ημέρα ήταν εξαντλητική μετά από βόλτα σε Επίδαυρο Ναύπλιο …
    οπότε καληνυχτώ όλη την παρέα

  85. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας και πάλι από Ιλλινόϊ,

    Το Επιτελείο μας συγχαίρει δημοσίως τον μπολσεβίκο φιλαράκο του κ. Σαραντάκου, Παντελή Μπουκάλα, που στο σημερινό του άρθρο στην φιλελέδικη «Καθημερινή» ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ότι:

    Ουδέποτε ο Αθανάσιος Διάκος ξεστόμισε το περίφημο δίστιχο «Για δές καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρει / τώρα π’ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάν’ η γής χορτάρι», καθώς τον πηγαίνανε για σούβλισμα!..

    Παρακαλείται ο επικεφαλής των χριστιανούληδων του Ιστολογίου, κ. Blog-oti-nanai να βγεί και να μάς πεί: Έχει δίκιο ο Μπουκάλας; Πρόκειται για άλλη μιά απάτη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εφάμιλλη αυτής που διαδίδουν οι ρασοφόροι επί 150 χρόνια για τον Μύθο του Κρυφού Σχολειού;

    ΡΩΤΑΜΕ τον κ. Σαραντάκο: Γνώριζε ή όχι την αλήθεια για το χαλκευμένο δίστιχο του Διάκου που αποκαλύπτει στην «Κυριακάτικη Καθημερινή» ο φιλαράκος του ο Μπουκάλας; Κι αν το γνώριζε, γιατί επί 10 χρόνια δεν φιλοτιμήθηκε να αναρτήσει σχετικό άρθρο στο παρόν Ιστολόγιο;

    ΕΠΙΣΗΣ: Τί ξέρει ο κ. Σαραντάκος για το άλλο περίφημο δίστιχο που λένε οι χριστιανούληδες ότι ξεστόμισε ο Αθανάσιος Διάκος λίγο πρίν σουβλιστεί; («Εγώ Γραικός γεννήθηκα / Γραικός και θα πεθάνω»;) Είναι κι αυτό άλλη μιά απάτη της Χριστιανικής Προπαγάνδας; Διότι ο Σπυρίδων Τρικούπης (όπως λέει κι ο Μπουκάλας) αναφέρει πως ο Διάκος δεν είπε «Γραικός γεννήθηκα» αλλά… «Χριστιανός γεννήθηκα»

  86. loukretia50 said

    Το πολύ καλό «Ρασομόν» που θυμήθηκε ο αγαπητός Δον Μαρτίνεζ, στη Βίκι έχει χάλια περίληψη. Βέβαια η ταινία βασίστηκε στο διήγημα «Σ΄ένα σύδενδρο» που υπάρχει εδώ :
    http://lackdown.weebly.com/uploads/6/3/9/8/6398150/dsfsdfssdfdsf.pdf

    Και είναι ένα από τα διηγήματα με αυτό το γενικό τίτλο, που είναι το όνομα της πόλης.

  87. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    «στην κοριτσιέρα της περιβόητης Καρεκλούς»
    κοριτσιέρα επειδή είχε κορίτσια. Ζωγραφίζουνε οι άνθρωποι στην αργκό!

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Αυτή η μηχανή των σημερινών σκοτεινών καιρών δεν είναι σημερινή.
    γράφει ο Βάρναλης τον Αύγουστο του σωτηρίου 1952.

    Δεν τελειώνει όμως το χρονογράφημα «Στα πεταχτά» με το τέλος του συγκεκριμένου (αδιαλεύκαντου) εγκλήματος.
    Συνεχίζει :
    Στα ωραία μας χρόνια τα πράγματα είναι πιο απλά.
    Δικάζεται κάποιος πως εσκότωσε κάποιον.Αριστερός δεξιόν. Αλλά στη δίκη παρουσιάστηκε ο ίδιος ο σκοτωμένος!
    -Δε με σκότωσε, αφού ζω.
    -Τότε θα σκότωσε κάποιον… άλλον!

    Και συνεχίζει ο Βάρναλης με δυο άλλες τέτοιες παράλογες ιστορίες τυφλού κυνηγητού ανθρώπων ακόμη κι αν ειν΄ εφταφάνερο πως δεν έχουν σχέση με το κατηγορητήριο.
    Κώστας Βάρναλης Αστυνομικά.
    265 χρονογραφήματα (1939-1957) εμπνευσμένα από το αστυνομικό δελτίο.
    Φιλολογική Επιμέλεια-Κείμενα Νίκος Σαραντάκος/ Εκδόσεις Αρχείο-2017

  89. # 85

    Αφιερωμένο σε όλο το Ηλι(θι)νόη…

    Ο ΠΑΟΚ φέτος κλειδώνει (πιθανόν αήττητος) το πρωτάθλημα στη πρώτη ομάδα, πήρε αήττητος της Κ19, πήρε αήττητος σήμερα και της Κ15. Απομένει η Κ17 που και εκεί συμμετέχει στο φάιναλ φορ.

    Αφοβα…

  90. sarant said

    88 Ναι μπράβο 🙂

  91. loukretia50 said

    Πάντως μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι, δεν κινδυνεύετε από μένα, απεχθάνομαι τα μαχαίρια.
    H πιο σοβαρή απειλή που μπορώ να σκεφτώ για κάποιον που θα με συγχύσει πολύ είναι : Θα σε κάνω ρίμες!

  92. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    85 Σύμφωνα με πληροφορίες του μονομελούς και ικανού επιτελείου μας (με ικανότερο μέλος εμένα!), η ακριβής φράση του Α. Διάκου ήταν: «αμέτε κι εσείς κι η πίστη σας μουρτάτες να χαθείτε, εγώ γραικός γεννήθηκα γραικός θε να πεθάνω»

  93. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    91
    κοιμηθήτε σαν αγγέλοι
    δεν θα πάτε από μαχαίρι
    κι αν τα νεύρα γίνουν βίδες
    τσουχτερές θα κάνω ρίμες

  94. loukretia50 said

    93. ! (σαρδώνιος γέλως!)

    Και θυμάμαι μαύρες Ντάλιες και πράσινα μίλια και σκηνές από ταινίες και αστυνομικές σειρές που έδειχναν τα θύματα μαχαιρωμένα με πληγές «ων ουκ έστιν αριθμός» και σκέφτομαι ότι είναι λάθος στιγμή γιατί είναι βράδυ και θα θέλω να δω όμορφα όνειρα, όχι να με κυνηγάει κανένας μουρλός με στιλέτο και προσπαθώ να εμπνευστώ από άλλο βιβλίο που να με ταξιδεύει σε μέρη που δεν έχουν τέτοια μακάβρια σκηνικά και διαλέγω ένα αγαπημένο , αλλά ανακαλύπτω ότι ακόμα και σε μυθιστόρημα φαντασίας οι σελίδες στάζουν αίμα και λέω να δω καμιά γλυκειά ταινιούλα όπως ο Εγγλέζος που ανέβηκε ένα λόφο και κατέβηκε ένα βουνό…
    Καλό ξημέρωμα !

  95. Γς said

    94:

    >Και θυμάμαι μαύρες Ντάλιες και πράσινα μίλια και σκηνές από ταινίες και αστυνομικές σειρές που έδειχναν τα θύματα μαχαιρωμένα

    κι εγώ θυμήθηκα εκείνη τη σκηνή του μαχαιρώματος στο Ψυχώ του Χίτσκοκ:

    https://caktos.blogspot.com/2013/05/psy.html

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    991,94 Λου >>μαχαίρια
    Στα Αστυνομικά του Βάρναλη υπάρχει το χρονογράφημα «Με δώδεκα μαχαιριές» για ένα έγκλημα στον Πειραιά πάλι από τον Ισίδωρο (Σιδέρη στην πιάτσα, όνομα και πράμα λέει) από τα Καμίνια που έσφαξε την αδερφή του, διότι «ατίμασε» την οικογένεια , το όνομα, δε θυμάμαι ποιον, αφού έκανε βόλτα με κάποιο αρσενικό.
    Καλημέρα.

  97. Alexis said

    #85: Παρακαλείται ο κ. Σαραντάκος να πάρει επιτέλους θέση: Υπάρχει Άγιος Βασίλης;
    Και αν δεν υπάρχει γιατί επί 10 και πλέον έτη δεν ανεβάζει σχετικό άρθρο στο ιστολόγιο δια να καταρρίψει αυτό τον μύθο των χριστιανούληδων;
    Μήπως για να μην στενοχωρήσει τους χριστιανούληδες αναγνώστες του κ.κ. Blog-oti-nanai, Theo, Ριβαλντίνιο κλπ.;

  98. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    «ΔΝΤ προς Αργεντινή: Κόψτε επιδόματα και φοροαπαλλαγές, αυξήστε τους φόρους»
    Το ΔΝΤ συνεχίζει την επιτυχημένη του πολιτική που καταστρέφει χώρες και κάνει πλουσιότερους τους ζάπλουτους κλέφτες.
    Για τους φορολογικούς παραδείσους, τις υπεράκτιες και για όπου κρύβουν τα κλεμμένα δεν ξέρει τίποτε.
    Έχει μεγάλη πρεμούρα για την αύξηση των φόρων γιατί ξέρει πως τα λεφτά από τους φόρους θα καταλήξουνε στη τσέπη των κλεφτών(που «θα» κάνουν επενδύσεις όταν κλέψουν όσα τους λείπουν!)

  99. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    97 Αν προκληθείς θα αναρτήσεις φωτογραφίες που τραβάνε και βγάζουν την ψεύτικη γενειάδα του Αϊ Βασίλη;

  100. Alexis said

    #99: 😂😂😂

  101. sarant said

    98 Αλλάξανε κυβέρνηση, ήρθε ο νεοφιλελεύθερος Μάκρι και δυο χρόνια μετά ήρθε το ΔΝΤ

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    98: Πόσα κομμάτια θα γίνει πια αυτός ο ταλαίπωρος Μπερνάρ Αρνί Λεβί! Τώρα θα πρέπει να τρέχει να δίνει παραστάσεις και στην Αργεντινή, επισείοντας τον κίνδυνο του λαϊκισμού και προπαγανδίζοντας την προσήλωση στα αμερικανικά ιδεώδη και στις αξίες του νεοφιλελευθερισμού. Ελπίζω να μην τελειώνει τις παραστάσεις κραυγάζοντας «Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Τσίπρας! «😎

  103. Μοναδική μας ελπίδα οι χάκερς που θα διαλύσουν το τραπεζικό σύστημα. Κι ο ΠΑΟΚ που θα αλλάξει τις νοοτροπίες πολλών (μετά την κατάκτηση του τσουλού ) !!

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπάρχουν αμφιβολίες και για την ύπαρξη των καλικάντζαρων. Γιατί δεν έχει πάρει θέση τόσα χρόνια ο κ. Σαραντάκος; Φοβάται μήπως δυσαρεστήσει τον φιλαράκο του, τον γνωστό πολυώνυμο καλικάντζαρο του ιστολογίου;

  105. nikiplos said

    @69, Λου κι εγώ την ίδια απορία είχα, όμως σκέφτηκα πως το βιβλίο εστιάζει στον Πειραιά, κι έτσι η ζωή του Μπουλντώκ που από μόνη της θα έκανε καταπληκτικό βιβλίο-θεατρικό-ταινία, αλλά δεν είναι αι βουλαί των λογοτεχνών άγνωσται, αλλά ο αλλοιθωρισμός μας προς τα λαμπερά… Πάντως πιστεύω πως ο ΔΧ, απλά ήθελε να εστιάσει στον Πειραιά και να απαριθμήσει τη (μυθική περισσότερο παρά πραγματική) φήμη των τοπωνυμίων που αναφέρει, την Καρεκλού, την Λαρύγγω κλπ. Η ιστορία απλά μου φάνηκε ως αφορμή της περιήγησης…

    Το έγκλημα με πολλές μαχαιριές, ενίοτε δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου ψυχωτικού συνδρόμου, αλλά μερικές φορές η κάθε μαχαιριά αντιστοιχούσε σε νιτερέσα που του είχαν μαζεμένα. Επίσης οι μαφίες θέλουν να φαίνεται ότι το έκαναν αυτές το έγκλημα, οπότε η κάθε μία αφήνει την «υπογραφή» της. Ας πούμε τον δημοσιογράφο-μπλόγκερ Σωκράτη Γκιόλια τον «γάζωσαν» με 16 σφαίρες, εκ των οποίων 3 ήταν στο κεφάλι…

    Αρκετά συχνά οι ποινικοί δολοφόνοι, είναι υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών που αποδεδειγμένα δημιουργούν ψυχώσεις. Έτσι κατά τη διάπραξη εγκλημάτων δεν είναι η ψυχρή λογική που τους διέπει. Φίλος που ήταν δεσμοφύλακας του Ριτζάϊ, μου έλεγε πως του είχε εκμυστηρευετεί πως είχε σταματήσει άπειρες φορές τον Σορίν Ματέϊ, πριν σκοτώσει άσχετους (παρολίγο άτυχους) επειδή νόμιζε πως τον καταδίωκαν…

  106. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    101 – Ε ναί, οι Αργεντίνοι δεν είναι έξυπνοι σαν κι εμάς που αλλάξαμε κυβέρνηση, ήρθε ο ριζοσπάστης κομουνιστής 😂😂😂 Τσίπρας και την επομένη των εκλογών, μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο κατήργησε τα μνημόνια τα έσκισε τους τα πέταξε στην μούρη και τους έστειλε όλους στο διάολο.☺

    Υ.Γ – Μη ξεχαστεί κανείς και δεν τον ξαναψηφίσει τέτοιο επαναστάτη.☺

    103 – Ρε συ Gee τι καλό πίνεις και δεν μας δίνεις.☺
    Το τραπεζικό σύστημα – κεφαλαιούχοι, είναι τουλάχιστον 30 χρόνια μπροστά από τον κάθε χακερά για να τους φοβάται. Όλοι αυτοί λειτουργούν εν αγνοία τους υπέρ των κεφαλαιούχων, ό,τι έμαθαν οι χακεράδες, το έμαθαν σε συγκεκριμένο εκπαιδευτικό και οικονομικό πλαίσιο πλήρως ελεγχόμενο που προάγει την εξειδικευμένη ευφυΐα και ελαχιστοποιεί έως εκμηδενίζει την κριτική σκέψη. Πάρε παράδειγμα όλους αυτούς τους τρελαμένους που κυνηγούσαν και κηνυγούν τα Πόκεμον, είναι να απελπίζεται κανείς για την εξυπνάδα των ανθρώπων ( αν δεν είναι κεφαλαιούχος☺).

    Όσο για το ΠΑΟΚ, κοίτα να χαρείς όσο μπορείς γιατί ο καιρός γάρ εγγύς, στην Ευρώπη δεν θα έχεις το άλοθι της διαιτησίας κι όπως κάθε χρόνο, θα χορτάσεις φάπες.☺

    Υ.Γ – Εκτός κι αν ο Ιβάν σπρώξει καμιά 30άρα στις μεταγραφές (αληθινή όχι παραμύθι☺) αλλά το βλέπω πολύ χλωμό.

    Καλημέρα

  107. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τριάντα εκατομμύρια κάνουν μόνο τα παπούτσια των παικτών της Παρί, που δεν φτάνει ούτε στους 8 του τσαμπιολί. Νταμπλ στην Ελλάδα είναι ο μόνος εφικτός στόχος για τον ΠΑΟΚ και τις άλλες «μεγάλες» ελληνικές ομάδες.

  108. # 106 τέλος

    Τι να σε πω ρε Λάμπρο…

    Το 1964 πρωτοάκουσα Ντύλαν, έγινα αμέσως φαν του και πήρε Νόμπελ, Οσκαρ και μια καθολική αναγνώριση εκτός από σένα και κάποιους άλλους τυφλούς τα τ’ ωτα τον τε νουν κ.λ.π.

    Το 1971 όταν ο ΠΑΟ πήγαινε στο Γουέμπλεϋ εγώ άλλαζα από βάζελος και γινόμουνα οπαδός του άτιτλου τότε ΠΑΟΚ. Αργησα λίγο αλλά δικαιώνομαι με το παραπάνω τώρα για ένα πρωτάθλημα που θα κατακτηθεί με τρόπο που δεν ξανάγινε και πιθανόν να μην ξαναγίνει παρά μόνο από τον ΠΑΟΚ ξανά.

    Πριν μερικά χρόνια έγραφες για τον αναπόφευκτο Τρίτο Παγκόσμιο πόλεμο και πως ο ΠΑΟΚ δεν θα πάρει ποτέ πρωτάθλημα ενώ πέρσυ πανηγύριζες ένα κλεμμένο χάρτινο τίτλο… Καθένας με τις προβλέψεις του.
    Οι καινούργιες σου προβλέψεις για τον ΠΑΟΚ θυμίζουν έντονα τον Ιάκωβο τον Αδελφόθεο, να το προσέξεις !

    Ο εφιάλτης σας έχει αρχίσει και θα βαστήξει πολλά-πολλά; χρόνια. Υπομονή εσίς, κατανόηση εμείς.

  109. Γς said

    105:

    > Επίσης οι μαφίες θέλουν να φαίνεται ότι το έκαναν αυτές το έγκλημα, οπότε η κάθε μία αφήνει την «υπογραφή» της. Ας πούμε τον δημοσιογράφο-μπλόγκερ Σωκράτη Γκιόλια τον «γάζωσαν» με 16 σφαίρες, εκ των οποίων 3 ήταν στο κεφάλι…

    Ποια υπογραφή της και ποια ήθελε να τον σκοτώσει;
    [εκτός από έναν]

  110. Γιάννης Ιατρού said

    108: 🙂

  111. sarant said

    107 Η Παρί δεν έχει προπονητή του ίδιου διαμετρήματος και δεν έχει καθόλου εσωτερικό ανταγωνισμό. Παίζουν όλο το χρόνο για δυο ματς, τα νοκάουτ του Τσουλου.

  112. Alexis said

    #108: Γιατί θεωρείς ειδικά τον φετινό τίτλο «δικαίωση»; Έχει πάρει άλλα δύο πρωταθλήματα ο ΠΑΟΚ, το 1976 και το 1985.
    Άρα, αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά σου έγινες ΠΑΟΚτσής το 1971, έχεις πανηγυρίσει πρωτάθλημα άλλες δύο φορές.

  113. nikiplos said

    109@ στην συγκεκριμένη περίπτωση, η ομάδα που εξετέλεσε το πληρωμένο συμβόλαιο θανάτου (από αυτόν τον έναν).

  114. Jago said

    Ανέκαθεν ο ΔΧ είχε προβληματική σχέση με την τεκμηρίωση, η σειρά των βιβλίων του για τον Πειραιά βγάζει στην επιφάνεια πολλή επιπολαιότητα στο γράψιμο. Στο «Εκ Πειραιώς» αναφέρει και κατονομάζει μια βοηθό του στην εύρεση αρχείων εφημερίδων για το αντικείμενο κάτι που έμμεσα υποδηλώνει πως ο ίδιος δεν είχε άμεση ανάμιξη στην έρευνα. Δεν ξέρω αν το κάνει και στα δύο επόμενα βιβλία αν και το σημερινό θα το πάρω κάποια στιγμή.

    Να πω όμως κάτι και για το βιβλίο του για τον Άρη. Ενώ ίσως είναι το καλύτερο **σύγχρονο** έργο για να έχει κανείς την εποπτεία της βιογραφίας του, εν τούτοις μια σύγκριση μεταξύ του αρχικού δίτομου και του τωρινού επίτομου θα αποκαλύψει πολλές αναμεταξύ τους διαφορές. Ξαναγράψιμο σε πολλά κεφάλαια, αρχικές πηγές να έχουν (ορθώς) αφαιρεθεί στη δεύτερη έκδοση αλλά και πολλά χάσματα στην τεκμηρίωση. Συν του ότι το στυλ της αφήγησης ηχεί σήμερα ξεπερασμένο επειδή ουσιαστικά βασίστηκε στα έργα των Γιάννη Χατζηπαναγιώτου (Η πολιτική διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη) και Πάνου Λαγδά (Ο Πρώτος του Αγώνα, το must για μένα προσωπικά).

    Το πιο δυσάρεστο με αυτό το εμβληματικό έργο είναι ο ίδιος ο… τίτλος. Τί θα πει «αρχηγός των ατάκτων»; Καθόλου άτακτος δεν ήταν ο στρατός του Άρη! Με τη διαταγή του ΕΛΑΣ και τη βοήθεια του στρατηγού Σαράφη έφτιαξε ένα πολύ καλά οργανωμένο στρατό που είχε πλήρη αποτελεσματικότητα στην Ελεύθερη Ελλάδα παρ’ όλα τα στραβά που μπορεί να καταλογίσει κανείς στην πορεία του. «Άτακτο» θα τον πεις μετέπειτα όταν τον διέγραψε και τον δυσφήμισε το ΚΚΕ και με την πίεση των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων, ο Άρης προσπάθησε να συμμαζέψει ό,τι απέμεινε από τις δυνάμεις που του έμειναν πιστές με τη γνωστή κατάληξη.

  115. # 107

    Μέχρι τώρα ναι, το ταβάνι ήταν «μια καλή ευρωπαϊκή πορεία». Κάτι άλλαξε, θα το δεις (Η)λίαν προσεχώς !

    Η ποδοσφαιρική παιδεία του Ελληνα φαίνεται στις κρίσεις του για τους προπονητές. Μεγάλη μπάλα λέει η μισή και βάλε Ελλάδα παίζει ο ΟΣΦΠ του Μαρτίνς αν και όλοι ξέρουν πως στον δεύτερο γύρο για τις μεγάλες ομάδες τα πράγματα είναι πιο χαλαρά αφού στα περισσότερα παιχνίδια οι μικροί δεν έχουν πλέον κίνητρο. Φέτος λοιπόμ ο Οσφπ έπαιζε μεγάλη μπάλα μέχει να παίξει στην Τούμπα και να φάει την τριάρα. Μετά ξανάρχισε να παίζει μεγάλη μπάλλα μέχρι να βρει την Λαμία στο κύπελλο και να μην την κερδίσει σε ένα από τα δυο παιχνίδια που υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον. Τώρα-φυσικά- παίζει μεγάλη μπάλα, αυτήν που τους διδάσκει ο «μάγος» Μαρτίνς μέχρι το επόμενο παιχνίδι με ενδιαφέρον την νέα σεζόν…

  116. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    108 – Δεν ξέρω σε τι ακριβώς δικαιώνεσαι αλλά απ΄όσο γνωρίζω, πρωτάθλημα αήττητος έχει πάρει κι ο ΠΑΟ πρίν καμιά πενηνταριά χρόνια, οπότε σ΄αυτό έρχεται δεύτερος ο ΠΑΟΚ.

    Την άποψή μου για το ποδόσφαιρο την έχω πεί πολλές φορές, ασχολούμαι σοβαρά μαζί του μόνο στο επενδυτικό πλαίσιο με στόχο το κέρδος (κάτι που έχω πετύχει) τα υπόλοιπα μόνο στο πλαίσιο του χαβαλέ, οπότε το -πέρσυ πανηγύριζες ένα κλεμμένο χάρτινο τίτλο..- μόνο σαν αστείο ενός φίλου μπορώ να το εκλάβω. Τα τελευταία πέντε χρόνια, μόνο τον περσινό τελικό με την Λίβερπουλ είδα ολόκληρο τον αγώνα, τις άλλες φορές, αν δώ πάνω από ένα ημίχρονο τον μήνα, είναι για να κόβω φλέβα. 🙂

    Για το σοβαρό μέρος του σχολίου σου -Πριν μερικά χρόνια έγραφες για τον αναπόφευκτο Τρίτο Παγκόσμιο πόλεμο- πιστεύω να αντιλαμβάνεσαι πως αν είχα την δυνατότητα να γνωρίζω επ΄ακριβώς ημερομηνίες για τέτοια γεγονότα, δεν θα συζητούσαμε μαζί εδώ. Εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι αναπόφευκτος ο γ΄ππ και βάσει των παγκόσμιων οικονομικών ενδείξεων, θα γίνει σχετικά σύντομα, πότε ακριβώς δεν ξέρω.
    Με το παγκόσμιο χρέος να υπερβαίνει τα 200 τρις (70 τρις περίπου το παγκόσμιο ΑΕΠ) με την BIS να δημοσιεύει πως οι μεγάλες τραπεζες, είναι ανοιγμένες στα παράγωγα κατά 600 τρις (αλλά να μην λέει πως το 70%των χρηματιστηριακών συναλλαγών γίνονται εκτός χρηματιστηρίων, άρα το νούμερο φτάνει στα δύο τετράκις), καθένας με τα συμπεράσματά του. 🙂

    Τέλος για σήμερα.

    Υ.Γ – Toν Βάτταλο έχω από το 15 που δεν διαβάζω τις παπαριές που γράφει γιατί όπως είχα πεί και τότε, -εξευτελίζει το ιστολόγιο και καλό είναι να μη του δίνει κανείς σημασία γιατί αποκτά οντότητα – άρα δεν ξέρω τι προβλέπει. Με λύπη μου όμως, βλέπω πως πολλοί εξακολουθείτε να τον διαβάζετε, γούστα είναι αυτά. Το ότι ο μέσος ηλικιακός όρος του ιστολογίου, πλησιάζει την ηλικία του Παρθενώνα, δεν φαίνεται να σας συγκινεί ιδιαίτερα.

  117. # 112

    Αντικειμενικοί λόγοι.

    Το 76 πρόεδρος του ΠΑΟΚ ο Παντελάκης ιδιοκτήτης ενός καταστήματος ειδών υγιεινής και στον ΟΣΦΠ πρόεδρος ο πλουσιότερος τότε άνθρωπος του κόσμου (όχι εταιρία) Νίκος Γουλανδρής. Φιάχτηκε μια ομάδα μαζεύοντας ταλέντα από τις αλάνες της Ελλάδας αλλά φυσικά μετά μάθανε κι άλλοι το κόλπο και είχανε και τα λεφτά να τρυπήσουν τον ΠΑΟΚ από μέσα.
    Το 84 έβαλε το ΠαΣοΚ πρόεδρο τον Καλαφάτη ο οποίος ναι μεν πήρε τίτλο (και με βοήθεια) αλλά καταχρέωσε τον ΠΑΟΚ σε βαθμό που την άλλη χρονιά με το ζόρι γλύτωσε τον υποβιβασμό και δεύτερη χρονιά δεν έμεινε. Κι εδώ υπήρξε τρύπημα από μέσα και ειδικά το συμβάν με τον Χρ. Δημόπουλο πριν από τον τελικό του κυπέλλου με την Λάρισσα χρεώνεται μεν στον ΠΑΟ αλλά εμένα η μύτη πιάνει μυρουδιά ελεύθερης μεταγραφής με τα λεφτά κάτω από το τραπέζι και στην τσέπη μαυρα όπως έγινε με τον Μπορέλι στην Σεβίγια, τον Κ.Μανωλά, τον Τζεμπούρ στον ΟΣΦΠ και άλλες περιπτώσεις.
    Με αυτά πισωγύριζε ως τώρα ο ΠΑΟΚ, ο εφιάλτης του ΠΟΚ.
    Τώρα δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος πισωγυρίσμστος λόγω Σαββίδη, ο οποίος έχει μπολιασθεί κανονικά

  118. # 116

    Λάμπρο

    Ο ΠΑΟ είχε ρεκόρ 24-6-0 και ο ΠΑΟΚ έχει για την ώρα 24-3-0 και τρία παιχνίδια ΑΝ δεν χάσει και κάνει μια νίκη θα το καταρρίψει .Επίσης ΑΝ πάρει το κύπελλο, αήττητος και νταμπλ δεν έχει ξαναγίνει. Ούτε έχει ξαναγίνει πρωταθλητής ανδρών, Κ19, Κ17, Κ15 ΚΑΙ γυναικών ένα σωματείο.

    Το να λες γενικά θα γίνει κάποτε ο ΓΠΠ δεν διαψεύδεται ποτέ, ως γνωστόν η αιωνιότητα αργεί λιγουλάκι. . Οταν το έγραφες ο καθένας υπέθετε ένα σύντομο χρονικό διάστημα- μάλιστα έδινες και συμβουλές για χρυσές λίρες και σκληρά νομίσματα- εγώ είχα προτείνει σκόρδα που αποθηκεύονται εύκολα και δεν χάνουν αξία…

    Κι αν θες να γράφω ελεύθερ, πες του Ιατρού να μαζέψει το λυκόσκυλο, την αρκούδα δεν την φοβάμαι

  119. Tomás de Torquemada said

    Καλημέρα.
    Με λίγη καθυστέρηση, να πω ότι τα χωριά των τριών δολοφονηθέντων στο άρθρο της Χοτζάκογλου αναγράφονται λανθασμένα. Πρόκειται για τα γειτονικά χωριά, τη Λιγοψά, τους Βατατάδες και το Βλαχάτανο ή Βλαχάτονο (εάν προκληθώ δύναμαι να προβώ στην παράθεση ετυμολογιών), τα οποία βρίσκονται βόρεια των Ιωαννίνων και δεν έχουν κάποια σχέση με αλβανικούς πληθυσμούς, Τσαμουριά κλπ θέματα.

    Παραθέτω και την σχετική είδηση στην εφημερίδα «Φωνή της Ηπείρου» [φύλλο 637(16-09-1905)], χωρίς να έχω κάνει αντιπαραβολή με τις άλλες αθηναϊκές εφημερίδες για να δω αν έχει τυχόν επιπλέον στοιχεία, μια και η «Φωνή» είχε στενή σχέση με τους Ηπειρώτες της Αθήνας.

    [IMG]http://i64.tinypic.com/n5it7b.jpg[/IMG]

  120. Tomás de Torquemada said

    Γαμώτο…

  121. Γιάννης Ιατρού said

    118: (τέλος) Όπως λένε, «και τα σκυλιά δεμένα» 🙂

  122. sarant said

    120 Α μπράβο!

  123. Jago said

    Το πήρα πριν λίγο που περνούσα από βιβλιοπωλείο. Σχόλια κάποια άλλη στιγμή.

  124. # 121

    Είσαι απίθανος !!

  125. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Να μάς πεί ο λαλίστατος κ. Gpoint (9 σχόλια μέχρι τώρα σε αυτό το νήμα), γιατί ο Πέλκας και ο Μάτος δεν τήρησαν το fair play στο πρώτο γκόλ του χτεσινού αγώνα ΠΑΟΚ – Λαμία 3-0. Οι παίχτες της Λαμίας είχαν σταματήσει γιατί στο έδαφος εκείτετο ένας συμπαίκτης τους, τον οποίο κλώτσησε ύπουλα ο Πέλκας και οι Παοκτζήδες συνέχισαν κανονικά, με αποτέλεσμα να σκοράρει ο Ενρίκε σε κενό τέρμα.

    Επίσης, να μάς πεί ο κ. Gpoint γιατί οι οπαδοί του ΠΑΟΚ δεν τολμούν να καταγγείλουν τα φασισταριά που στην χτεσινή Παοκτζίδικη συγκέντρωση για τη Μακεδονία έδιωξαν πύξ – λάξ τον «Ζορό» Π. Ψωμιάδη, αποκαλώντας τον Εβραιομασώνο

  126. Γιάννης Κουβάτσος said

    125: Έλα, βρε Βάτμαν, η καθυστέρηση και το θέατρο δεν είναι λόγος για την τήρηση του φερ πλέι. Τα έχουμε παρεξηγήσει και ξεφτιλίσει όλα στην Ελλάδα, το ίδιο κάναμε και με το φερ πλέι. Μόνο σε περιπτώσεις σοβαρού τραυματισμού επιβάλλεται να τηρείται, όχι για ψύλλου πήδημα. Δεν βλέπεις ξένους αγώνες;

  127. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    120. Πωπώ! «Η Φωνή της Ηπείρου» ξομπλιάζει κανονικά τους Ηπειρώτες! Τί δειλούς, τί κακομοίρηδες τους λέει και φταίνε που τους έσφαξαν γιατί δεν πήγαν στην Τράπεζα τα λεφτά!!

  128. # 125

    Αν δεν έχεις δει το ματς καλά θα έκανες να ενημερώνεσαι πριν γράψεις. το ποδόσφαιρο είναι πιο σοβαρό από τις μπούρδες που παρουσιάζεις σαν μνημειώδεις ανακαλύψεις.

    Για τα αθώα παιδιά που μας διαβάζουν αποκαθιστώ την αλήθεια του συμβάντος που οι προσκείμενες στον Βαγγέλα φυλλάδες διαστρέβλωσαν.

    Σε μια κόντρα ο Μπαράλες ΙΣΩΣ να κτύπησε στο πόδι. Ο διαιτητής δεν σφύριξε φάουλ και η μπάλλα έφτασε στον Μάτος στην άλλη άκρη του γηπέδου. Αυτός προς στιγμήν σταμάτησε, είδε τον Μπαράλες να σηκώνεται και συνέχισε κανονικά και σε ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ άμυνα της Λαμίες έκανε τις ντρίπλες του και την μαγική πάσα στον Ενρίκε που σκόραρε.

    Είδες τίποτε σήματα ή σημαίες ή άκουσες κανένα ΠΑΟΚτσήδικο σύνθημα στο βίδδεο ; Κάνε καμιά άλλη δουλειά, πλέξε κάνα εργόχειρο καλύτερα.

  129. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Κύριον Gpoint (128): Αέρα – πατέρα… Βοά σήμερα ο Αθλητικός Τύπος του Ρωμέικου για την βρώμικη παραβίαση του fair play από τους Παοκτζήδες, που κατέληξε στο γκόλ του Ενρίκε. Θα διδάσκεται στις σχολές Διαιτησίας είπε χτές ο Βαρούχας, ως κλασική εφαρμογή του ρητού «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»

    2) Για το κράξιμο των φασισταριών της Θύρας 4 στον «Ζορό» Ψωμιάδη που τον φώναζαν «εβραιομασώνο», δεν θα μάς πείς τίποτα κ. Gpoint; (βλέπε βίντεο σχολίου 125)

  130. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το ότι έχουμε αναγορεύσει τον Βαρούχα σε υπέρτατο κριτή των «αμφισβητούμενων» φάσεων, με ξεπερνάει. Ένα είδος διαιτητικού Μπαμπινιώτη ο Βαρούχας. Λες κι εμείς δεν έχουμε μάτια να δούμε.

  131. # 129

    Η αδελφή του Βαρούχα ήταν έξυπνη και μαθηματικός, ο Παναγιωτάκης δεν,,, Κλασσική περίπτωση μέτριου διαιτητή, είναι θέμα αν διαιτήτευσε περισσότερα από 10 ματς άλφα εθνικής αλλά σαν γνήσιος γιεσμαν αυτοανακηρύχθηκε … καθηγητής διαιτησίας. Με το φτωχό μυαλό του θεωρεί πως μπορεί να τα παρουσιάζει κάθε φορά όπως τον συμφέρει.
    Από αυτόν παίρνεις πληροφορίες για τα άφοβα που μας προτείνεις κάθε τόσο δυστυχισμένε ;
    Δες το βίδδεο να ξεστραβωθεις !

    blob:https://www.dailymotion.com/391d65a0-bf75-4d81-bd22-78bea5a42b54

  132. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αφελέστατε κ. Gpoint (131),

    Δεν είμαστε όλοι κάφροι που τρώνε κουτόχορτο. Δεν μπορείς να μας δουλεύεις, νομίζοντας ότι ζούμε στην εποχή της Χούντας που δεν υπήρχε Διαδίκτυο και οι στενές επαφές του ΠΑΟΚ με τον Ασλανίδη χάθηκαν στις μέσα σελίδες των αθλητικών εφημερίδων.

    Διάβασε εδώ για τον Βαρούχα, να ξεστραβωθείς. Για να είσαι 3 χρόνια διεθνής επόπτης και να σε βάλει η ΟΥΕΦΑ να διαιτητεύσεις τελικό Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, σημαίνει ότι έχεις διαιτητεύσει πάνω από 100 μάτς στην Super League της πατρίδος σου.

  133. Γς said

    128:

    >Κάνε καμιά άλλη δουλειά, πλέξε κάνα εργόχειρο καλύτερα.

    Ναι, ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ είναι. Με την Ελινορ

    «Υπάρχουν φήμες πως μέχρι κι ο Νίκος Ζαχαριάδης υπήρξε λάτρης της βελόνας στα χρόνια της εξορίας στη Σιβηρία, και πιθανότατα κι ο Νίκος Καββαδίας να είχε το πλεκτό για σύντροφο όσο ταξίδευε στους ωκεανούς.»

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=402986

    Επλεκε όμως και η γιατρίνα μου:
    Και τι της ήρθε να πλέξει με ειδική κλωστή ένα τραπεζομάντηλο για το μεγάλο (2μ x 1μ) τραπέζι της.
    Δυο τρεις μήνες έπλεκε το γύρω γύρω του τραπεζομάντηλου. Μια ταινία 5 μέτρα ή και περισσότερο και πλάτους μισό μέτρο. Το επάνω μέρος θα το προσέθετε μετά.
    Και είπε να μου το δείξει. Και το απλώσαμε. Καταστροφή!

    Ηταν μια τέλεια ταινία … Μέμπιους!

    Τραπεζομάντηλο ε;

    Και το 1953 στην τρίτη τάξη του δημοτικού μας βάλανε υποχρεωτικά να γράφουμε με μελάνι και πένα [εκείνο το πενάκι Χ και τ άλλο το περίεργο λεπτό]
    Και το ξύλο της ζωής μου, όταν μια μέρα αναποδογύρισε το μελανοδοχείο, πάνω στο καλό τραπεζομάντηλο της μάνας μου

  134. Γιάννης Κουβάτσος said

    Επόπτης ήταν, όχι διαιτητής, στον τελικό που αναφέρεις, Βάτμαν. Διαιτητής ήταν ο Νικάκης. Οι λεγόμενοι «ειδικοί» τηλεδιαιτητές είναι για να διευκρινίζουν έναν κανονισμό που δεν γνωρίζουμε, Βάτμαν, όχι για να κατεβάζουν τις ιερές πλάκες από το Σινά, μην ψαρώνεις μπροστά τους. Στην τηλεοπτική μετάδοση και με την αργή φάση όλοι βλέπουμε τι γίνεται, αν δεν είμαστε προκατειλημμένοι, οπότε βλέπουμε ό,τι θέλουμε και κάνουμε και αστείες προβλέψεις. 😉

  135. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  136. Γιάννης Ιατρού said

    108γ/116γ: Έχετε μείνει πίσω, κι οι δυό σας, έχει αρχίσει 💥💲

  137. # 132

    Ρε θρασύτατε και άσχετε, νομίζεις πως αυτά που διαβάζεις στην Βίκυ είναι αντικειμενικά ; Οσοι ασχολιότουσαν με το είδος ξέρουνε πως όσοι είναι ΑΚΟΜΑ επόπτες στα 40 τους δεν θα γίνουν ΠΟΤΕ διαιτητές αυτής της κατηγορίας, Ο Τρύφωνος που έφαγε το κέρμα στο κεφάλι αντι του Σαλπιγγίδη και σηκώθηκε αμέσως για να μη διακοπεί το ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ θα γράφει στο βιογραφικό του πως έπαιξε επόπτης σε ντέρμπυ βρε παωάσχετε !
    Οι παλιοί θυμούνται που παρακάλαγε ο Βαρούχας λίγο πριν τα παρατήσει να πάρει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κι ένα παιχνίδι Α Εθνικής και του δώσανε ένα του Πανιώνιου. Οσο για τον Πλατόπουλο- που πολλές φορές είχαμε κουβέντα μαζί του στου Φλόκα- ήταν ο πρώτος διαιτητής που αντί να είναι ταγμένος πράσινος (Τζίτζης,Λίτσας για όσους ξέρουν) ή κόκκινος ανακάλυψε και εφάρμοσε την θεωρία του ισχυροτέρου κι ΄έπαιζε ευνοώντας πράσινους ή κόκκινους στα ματς με την ΑΕΚ ενω ήταν βαμμένος ΑΕΚτζής, Μ’ αυήν την τακτική-που ακολούθησαν πάμπολλοι μετά από αυτόν- κέρδισε και την χρυσή σφυρίκτρα ενω σε μας έλεγε σε ποιό ματς που σφύριζε, σε μικρότερες ομάδες, ποιά ομάδα δεν πρόκειται να βάλει γκολ για να παίξουμε το προπό μας και το πετύχαινε πάντοτε !
    Αν είχες κουκούτσι μυαλό θα καταλάβαινες πως για να αναφέρω την μακαρίτισσα την αδελφή του Βαρούχα θα πεί πως ξέρω προσωπικά αρκετά πράγματα αλλά εσύ είσαι τόσο πορωμένος που κοτσάρησες την Βίκυ να εντυπωσιάσεις
    Αντε ξύσε πατσές πο’υλεγε η θειά μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: