Μεζεδάκια του Θωμά πάλι

Τον τίτλο αυτό τον έχω χρησιμοποιήσει ξανά, αλλά έχουν περάσει 11 χρόνια από τότε, και στη  δεκαετία το αδίκημα της επανάληψης τίτλων παραγράφεται. Αλλά για να μην  είναι εντελώς όμοιοι οι τίτλοι, και μπερδευτεί  ο ιστορικός του μέλλοντος, έβαλα κι ένα «πάλι».

Και ξεκινάω με ένα οδωνυμικό. Βλέπουμε εδώ απόσπασμα από το ΦΕΚ 91Δ/2021

Χαρακτηρίζεται ως νεότερο μνημείο (γιατί «νεώτερο» κύριοι; δική σας ορθογραφία εφαρμόζετε; ) ένα κτίριο που βρίσκεται στην  οδό «Βασιλέως Ρούφου 98-100» στην  Πάτρα. Η ίδια  διεύθυνση  υπάρχει και σε άλλο σημείο του ίδιου ΦΕΚ.

Αλλά ποιος είναι άραγε αυτός ο Βασιλεύς Ρούφος; Πού βασίλεψε; Πότε;

Στη Νομανσλάνδη βασίλεψε, αγαπητοί φίλοι, ο Βασιλεύς Ρούφος. Όπως ξέρουν οι Πατρινοί, οι πινακίδες των δρόμων γράφουν συνήθως «Οδός Βασ. Ρούφου». Αλλά αυτό το «Βασ.» δεν σημαίνει «Βασιλέως», σημαίνει «Βασιλείου». Βασίλειος Ρούφος ήταν ο κατ’ επανάληψη δήμαρχος της Πάτρας,  της παλιάς οικογένειας Ρούφου-Κανακάρη.

Ή μάλλον, το «Βασίλειος» το είχε μόνο για το ψηφοδέλτιο. Όλοι οι Πατρινοί τον ήξεραν με το υποκοριστικό του «Λαλάκης». Ευτυχισμένες εποχές εκείνες για τα υποκοριστικά!

* Και κάτι θρησκευτικοκινηματογραφικό από τις μέρες του Πάσχα.

Εγώ τηλεόραση γενικώς δεν βλέπω, αλλά φίλος που είδε μού γράφει:

Είδα μετά από αρκετά χρόνια μέγα μέρος του κατανυκτικού «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» του Φράνκο Τζεφιρέλι. Παραμένει αριστούργημα. Το μάτι μου έπεσε φέτος βέβαια και σε «κανά» δυο ατέλειες, όπως τα σφραγίσματα στην οδοντοστοιχία του πρωταγωνιστού, η ατέλεια όμως που μάς αφορά περισσότερο εδώ είναι η πινακίδα στον Σταυρό του Ιησού την οποία επισυνάπτω.

Διαβάζω κεφαλαιογράμματα «ΙΗΣΟΥΣ Ω ΝΑΖΟΡΑΙΟΣ» και από κάτω «Ο ΒΑΣΙΛΗΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ».

Τί φάση; Εν τω μεταξύ, «Κύριος οίδε» αν το ρωμαϊκό και το εβραϊκό επίγραμμα έχουν και αυτά θέμα.

Το ρωμαϊκό θα  πρέπει να είναι IESUS NAZARENUS REX IUDAEORUM (ίσως με V αντί για U). Την εικόνα την  έχω μικρύνει και έτσι κι αλλιώς δεν  ήταν πολύ καθαρή, οπότε λόγω αμφιβολιών αν είναι Ε ή Ι το πέμπτο γράμμα απαλλάσσεται ο κατηγορούμενος.

Αλλά το ελληνικό, Ω Ναζωραίος!

* Κι άλλο ένα οδωνυμικό, από το ΦΕΚ 900Β/1993, σελ. 9811

To «κλασσικός» είναι λάθος με την επίσημη ορθογραφία που ίσχυε το 1993, αλλά ας το προσπεράσουμε, και ας μη σταθούμε καθόλου στα δύο τ του βρετανικού.

Αλλά, ρε παιδιά, ποιος ήταν  ο Δημήτριος Καραολής; Ο Κύπριος ήρωας Μιχαλάκης λεγόταν (όχι Μιχάλης). Και ο Μιχαλάκης Καραολής εκτελέστηκε την ίδια μέρα με τον Ανδρέα Δημητρίου,  στις 10 Μαΐου 1956, και γι’ αυτό πάρα πολλοί δρόμοι έχουν μαζί τα ονόματά τους, με πρώτον τον Καραολή, «Καραολή και Δημητρίου». Οχι όμως «Δημ. Καραολή»!

Προσέξτε ότι στην Αθήνα η οδός Καραολή και Δημητρίου είναι  πολύ μικρή, πιάνει μόνο ένα τετράγωνο (δείτε εδώ). Είναι βέβαιο ότι μετονομάστηκε σε «Καραολή και Δημητρίου» το τμήμα αυτό της οδού Λουκιανού που γειτονεύει με τη βρετανική πρεσβεία ακριβώς σαν χειρονομία διαμαρτυρίας προς τους Βρετανούς.

* Σε ιντερνετικό epic-fail (που λέει φίλος) ανήμερα του Πάσχα εξελίχθηκε το μήνυμα που άφησε για τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Χ.

Σταχυολογούμε λάθη:

• Η λέξη “Υγείας” είναι γραμμένη με λατινικό S αντί με ελληνικό.
• Στο «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών» υπάρχει ψιλή στο «Ανέστη», άρα πολυτονικό, αλλά η λέξη “νεκρών” δεν έχει περισπωμένη όπως θα έπρεπε. Και το «εκ» δεν έχει ψιλή αλλά οξεία, αν δεν κάνω λάθος.
• Το επίθετο “ευλογημένο” είναι γραμμένο με δύο “μ” (Είναι πιο ευλογημένο έτσι, υποστηρίζει ο ίδιος φίλος).
• Και ένα αμφισβητούμενο: η «νίκη του θανάτου». Εμένα μου φαίνεται λάθος, αλλά κάποιοι το υπερασπίστηκαν μιλώντας για γενική υποκειμενική. Η νίκη του θανάτου = ο θάνατος νικήθηκε

Αλλά αν είναι έτσι, θα έλεγαν επίσης «Η νίκη του Δαρείου στα Γαυγάμηλα»; Όχι βέβαια. Λέμε «Η νίκη του Μεγ. Αλεξάνδρου στα Γαυγάμηλα», διότι ο Αλέξανδρος νίκησε.

Η νίκη «επί του θανάτου», λοιπόν.

* Και ένα μεταφραστικό. Σε περιγραφή ενός έξυπνου ρολογιού, διαβάζουμε:

Αναπνεύσιμο λουράκι σιλικόνης

Ο φίλος που το στέλνει αναρωτιέται: «το λουράκι το ψιλοκόβεις τουμπεκί και το βάζεις στο ναργιλέ, ή το τρίβεις σε σκόνη και τραβάς γραμμές;»

Που αφήνει το χέρι να αναπνέει, ήθελε προφανώς να πει!

* Άχρηστα εισαγωγικά και όχι μόνο.

Άχρηστα, διότι τα κουβαλούσε τα περίστροφα ή τέλος πάντων τα είχε μαζί του. Και όχι μόνο, διότι η επιλογή του ρήματος είναι μάλλον  άστοχη.

Και επίσης όχι μόνο διότι, στην πρώτη  παράγραφο, ο λεγάμενος «απείλησε ότι θα επιστρέψει και απείλησε πως θα επιστρέψει». Το εμπεδώσατε;

* Εδώ βλέπουμε πώς παρουσίασε το in.gr μια πρόσφατη ανάρτηση του Αρκά:

Καταρχάς, ο τίτλος αριστερά κάνει λόγο για «ένα στίχο του Εμμανουήλ Ροΐδη».

Στίχος είναι το απόφθεγμα, ο στοχασμός, βρε παιδιά;

Κι έπειτα, στη δεξιά εικόνα, ποιος κορέκτορας έκανε «πολλάλος» το «πολλάκις» ;

* Και δυο απανωτές -και πολύ αστείες- τσαπατσουλιές σε άρθρο για τα μέτρα στήριξης. Πήρα οθονιά,  αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έχει διορθωθεί το άρθρο:

Γέλασα με την κυβέρνηση που «δεν επιδιώκει να εξαμτκγει τα περιθώρια» , λες και πνίγεται αυτός που το διαβάζει. (Να εξαντλήσει, βέβαια), αλλά ακόμα πιο αστεία ήταν η  συνέχεια:

Έτσι γάτους χαμένους εντάσσονται….

Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια; Οι χαμένοι γάτοι, ασφαλώς!

(Φαίνεται πως ήθελε να γράφει «για τους χαμένους»,  αλλά το αναμενόμενο εδώ θα ήταν  «στους χαμένους»).

* Από κάποιον διαγωνισμό του ΟΠΑΠ:

Δεν έχω συναντήσει άλλη φορά το «λαμβάνω συμμετοχή».

* Κι  ένα συνηθισμένο λάθος, όσο ακόμα το θεωρούμε λάθος, σε άρθρο για την οργάνωση  Πολισάριο:

Πληθαίνουν οι φωνές για τον χαρακτηρισμό της οργάνωσης Πολισάριο ως τρομοκρατική

Ως τρομοκρατικής,  κανονικά. Ομοιόπτωτο γαρ.

* Σε άρθρο για τη «λεκτική επίθεση» εναντίον  της κ. Αγαπηδάκη, παρατηρώ ότι χαρακτηρίζεται «αναπληρώτρια υπουργός» μία φορά και ‘αναπληρωτής υπουργός’ δύο φορές.

Εκτός αν η ονομαστική είναι «η αναπληρώτρια υπουργός» και η αιτιατική «την αναπληρωτή υπουργό».

* Για ένα φονικό που έγινε στην Καλλιθέα, το σχετικό ρεπορτάζ, σε δεκάδες ιστότοπους, γράφει ότι έγινε  «στην οδό Σκίππη».

Παράδειγμα:

Συγκεκριμένα, ο άντρας εντοπίστηκε νεκρός λίγα λεπτά μετά τη 01:00 τα ξημερώματα στην οδό Σκίππη 52 σε πιλοτή πολυκατοικίας...

Αλλού βρίσκω «πιλοτή» και αλλού «πυλωτή», αλλά παντού Σκίππη.

Όμως ο ποιητής ήταν  ο Σωτήρης Σκίπης. Υπήρχε και το καγκουρό ο Skippy, αλλά δεν νομίζω να τιμήθηκε αυτός στην  Καλλιθέα.

* Κλείνω με μια πινακίδα από το λιμάνι του Μαντρακιού στη  Ρόδο:

Όπως σχολίασε κάποιος  στο Φέισμπουκ, η μετάφραση ανατέθηκε σε τρία άτομα, ο καθένας ανέλαβε από μια σειρά, αλλά δεν  συνεννοήθηκαν μεταξύ τους.

Καλό Σαββατοκύριακο, χρόνια πολλά στους…  άπιστους αύριο!