Παπικά μεζεδάκια

Ονόμασα έτσι το καθιερωμένο σαββατιάτικο  πολυσυλλεκτικό άρθρο μας απλώς και μόνο επειδή πρόσφατα έγινε η εκλογή του νέου Πάπα (θέμα στο οποίο ήταν άλλωστε αφιερωμένο το χτεσινό μας  άρθρο).

Το  βασικό μεζεδάκι όσον αφορά την εκλογή ήταν βέβαια η ακλισιά του ονόματος «Λέων». Ακούσαμε λοιπόν και διαβάσαμε για «την εκλογή του πάπα Λέων», το «μήνυμα του πάπα Λέων», ενώ κοτζάμ Ertnews θέλησε  να μας μάθει «10 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για τον πάπα Λέων ΙΔ’«. Το ενδέκατο πράγμα είναι πως το όνομα Λέων κλίνεται.

Βλέπετε, δεν θελήσαμε να λέμε «ο Λέοντας», οπότε θα κλινόταν  ομαλότατα. Να πω εδώ ότι σε κάποια κείμενα είδα ανακατεμένους κλιτούς και άκλιτους τύπους. Για παράδειγμα, σε άρθρο της Lifo, που εστιάζει ακριβώς στην  επιλογή του ονόματος, ενώ τις περισσότερες φορές το όνομα κλίνεται (στον πάπα Λέοντα, από τον πάπα Λέοντα), βρίσκουμε και ένα «συνέχισε για τον πάπα Λέων».

* Συνεχίζουμε όχι παπικά, αλλά Ιταλικά. Τίτλος από τη συνάντηση Μητσοτάκη με  Μελόνι:

Το λέγαμε ότι οι Ιταλοί δεν ρίχνουν λεφτά στις εν  Ελλάδι επενδύσεις τους, αλλά τόση τσιγγουνιά δεν την περίμενα -μόλις 360 ευρώ, οι τσίπηδες; Πάλι καλά που δεν έβαλαν το παροιμιώδες «τρεις; κι εξήντα!»

(Τι; Ξεχάστηκαν τα εκατομμύρια; Τα έχουμε πολλά, όπως φαίνεται)

* Στα Υπογλώσσια, ομάδα του Φέισμπουκ με γλωσσικά ενδιαφέροντα, κάποιος παραπονέθηκε ότι άκουσε σε μια συνέντευξη έναν συγγραφέα να λέει επανειλημμένα «των συμμετΟχόντων».

Δεν το είχα ξανακούσει. Γκουγκλίζοντας, όμως, βρίσκω ότι χρησιμοποιείται συχνά αυτός ο τύπος, ακόμα και σε κείμενα επίσημου χαρακτήρα,  όπως ιστοσελίδα του gov.gr:

* Kι ένα μεζεδάκι παπικό, που το λες και μεταμεζεδάκι.

Το βρήκε ο φίλος μας ο Ακίνδυνος, σε εφημερίδα του 1939 και εξετάζει το… κέτερινγκ του Κονκλαβίου.

Λοιπόν, οι μοναχοί «ητίμαζον» τα φαγητά και μετά τα έστελναν στο Βατικανό για να σερβιριστούν στους καρδιναλίους.

Τα  ητίμαζον  όμως; Μόνο αν ήταν  ατζαμήδες. Όμως οι καλόγεροι είναι γνωστό ότι έχουν θαυμάσιες επιδόσεις  στη  μαγειρική.

Οπότε, μάλλον «ητοίμαζον» τα φαγητά.

Τα ετοίμαζαν, δεν τα ατίμαζαν!

* Κι ένα που το άκουσα αυτήκοος, που λένε.

Δήμαρχος Παιανίας το Σαββατο 10/5 απόγευμα στο Οπεν:

Ο Υμηττός πάντα ελλοχεύει κινδύνους

Εγκυμονεί κινδύνους,  οι οποίοι μπορεί να ελλοχεύουν, να  παραμονεύουν  δηλαδή.

* Και δύο μεζεδάκια από σχολικά βιβλία. Το πρώτο από βιβλίο Διοίκησης Επιχειρήσεων

Ο  Taylor ήταν Frederick, και όχι Φρεντερίκ, ενώ ο Henri Fayol, ως Γάλλος, ήταν Ανρί και όχι Ενρί, Φαγιόλ και όχι Φεϊόλ.

Και από το βιβλίο Μακρο- και μικροοικονομικής της Γ’ Λυκείου:

Ο Jean-Baptiste Say ήταν Γάλλος, οπότε Σε και όχι Σάι.

* Φίλος έστειλε άρθρο του in.gr με τον  τίτλο «Ανύπωτες σκοτεινές στιγμές της ημέρας  της Ευρώπης». Πρώτη φορά μου είδα αυτή την ανορθογραφία. Εσείς δεν θα τη δείτε, το διόρθωσαν σε «ανείπωτες».

* Φίλος του ιστολογίου πήρε από το κτήμα  Γεροβασιλείου μέιλ με τίτλο «Πρόγραμμα ανοιχτών πορτών 2025».

Ωστόσο, στο κείμενο η άβολη γενική αποφεύγεται, όπως βλέπετε.

Ο φίλος με ρωτάει:

Πώς σου φαίνεται και αν δεν σου φαίνεται καλά πώς θα μπορούσε να διατυπωθεί;

Αυτό το «ανοιχτών πορτών» δεν μου φαίνεται και πολύ δόκιμο.

Προσθέτω ότι η γιαγιά μου, γεννημένη το 1897, που πήγε μέχρι την Β΄Δημοτικού, αβίαστα έλεγε την πόρτα, θύρα και την μικρή πόρτα θυροπούλα.

Πάρα πολλές γενικές πληθυντικού θηλυκών ουσιαστικών είναι άβολες. Δεν λέμε εύκολα «των πορτών», «των κοτών», «των σκαλών» παρόλο που τα ουσιαστικά αυτά είναι κοινότατα.

Ειδικά στις ανοιχτές πόρτες, υπάρχει η  καθιερωμένη φράση «ανοικτών θυρών» αν και χρησιμοποιείται κυρίως σε άλλα συμφραζόμενα. Προσέξτε όμως, ανοιΚτών, δηλαδή όπως το κάθε κρασί ταιριάζει με άλλο φαγητό  έτσι και το λόγιο «θυρών» (ας είναι και ιδιωματικό σε πολλά μέρη)  δεν πολυταιριάζει με το «ανοιχτών».

Το «θυρών» δεν ενοχλεί διοτι είναι καθαρεύουσα, γλώσσα ξένη και παγωμένη. Το «πορτών» ενοχλεί στο άκουσμα.

Κάποτε, με το λέγε λέγε, τρίβονται οι λέξεις και οι γενικές αυτές δεν  ενοχλούν -όπως έγινε με τον τύπο «των καρτών». Άλλοι τύποι δεν έχουν τριφτεί αρκετά.

Εγώ θα απέφευγα εντελώς  τη γενική, όπως έκαναν και οι διοργανωτές. Στο μέιλ θα έβαζα: ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ 2025 – ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

* Και κάτι αθλητικό, για το ισπανικό πρωτάθλημα.

Σε περίπτωση επικράτησης των Μαδριλένων, θα γίνει μέχρις εσχάτων στις εναπομείναντες τρεις αγωνιστικές.

Tι θα γίνει μέχρις εσχάτων δεν θα το μάθουμε ποτέ, διότι οι Μαδριλένοι δεν επικράτησαν,  έχασαν 4-3 σε μια ματσάρα.

Οπότε, οι τρεις… εναπομείναντες αγωνιστικές δεν θα έχουν πολλή συγκίνηση. Χώρια που τώρα έχουν εναπομείνει δύο αγωνιστικές.

Εναπομείνασες, βέβαια, αλλά ποιος τα κοιτάει αυτά.

* Ο σινεφίλος μας στέλνει ένα μικροκινηματογραφικό, αλλά με περιγραφή διότι δεν μπόρεσε να πάρει οθονιά:

 

Στο πολλοστό σήκουελ της σειρας «Οι μαχητες των δρόμων»  ο ηρωας, τροποποιώντας τη μηχανή του αυτοκινήτου που συμμετέχει σε κόντρες προσθέτει φιάλη υγραερίου για έξτρα, φλογερή κυριολεκτικά, προώθηση. Λέει «…for emergencies…» που το μεταφράζει στους υπότιτλους «για επείγοντα περιστατικά» Επειδή πρόκειται για αυτοκίνητο αγώνων και όχι …ασθενοφόρο, το «για ώρα ανάγκης» ή «σε επείγουσα περίσταση» πάνε καλύτερα!

* Σε άρθρο του in.gr για το κασσελόδραμα στον ΣΥΡΙΖΑ, γράφτηκε:

Αφορμή αποτέλεσαν τα όσα διαδραματίστηκαν πέρσι το καλοκαίρι, όταν με πρόταση του τότε προέδρου, Στέφανου Κασσελάκη, ο Νίκος Παππάς έγινε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, στη θέση του Σωκράτη Φάμελλου σε μια οριακή ψηφοφορία που σήμανε την αρχή του δράματος της εκτύπωσης Κασσελάκη.

Τον τύπωσαν κιόλας; Όχι βέβαια, μάλλον «της έκπτωσης» ήθελαν να γράψουν.

Παραδόξως, στο in.gr διορθώθηκε σε «της πτώσης Κασσελάκη«, ενώ η «εκτύπωση» μένει μόνο σε αναδημοσιεύσεις.

* Και κλείνω τα παπικά μεζεδάκια όπως τα άρχισα:  παπικά.  Η φριχτή προφητεία από το εξώφυλλο  της Ελεύθερης Ώρας:

 

Όπως βλέπετε, επαληθεύτηκε η μαλαχία.

Καλό σαββατοκύριακο!