Νομπελικά μεζεδάκια

Που βέβαια τα λέω έτσι επειδή τη βδομάδα που τελειώνει ανακοινώθηκαν τα βραβεία Νόμπελ. Αρχικά είχα σκεφτεί «Μεζεδάκια για Νόμπελ», όμως  τον τίτλο αυτό τον έχω ήδη χρησιμοποιήσει το 2013 και φοβήθηκα  μήπως κάποιος ισχυρομνήμονας αναγνώστης μου πει ότι επαλαμβάνομαι.

Και ξεκινάω με ένα πραγματικά νομπελικό μεζεδάκι,  αφού αφορά ακριβώς  τα βραβεία Νόμπελ. Ένας από τους βραβευθέντες στη Φυσική είναι ο John Martinis.

Το όνομα ακούγεται ελληνικό και αυτό ήταν αρκετό. Πάρα πολλά ελληνικά σάιτ, και εδώ εννοώ επαγγελματικούς ειδησεογραφικούς ιστότοπους,  χωρίς δεύτερη  σκέψη  έσπευσαν να πολιτογραφήσουν Έλληνα ή ελληνικής καταγωγής ή Ελληνοαμερικανό τον βραβευμένο επιστήμονα. (Το Πρώτο Θέμα μάλιστα τον εξελλήνισε και γραπτώς, αφού έγραψε «ο Τζον Μαρτίνης»).

Αυτό θα ήταν συγχωρητέο παλιότερα, που δεν ήταν τόσο εύκολο να εξακριβωθεί μια πληροφορία -αλλά σήμερα; Σήμερα  που οι περισσότερες πληροφορίες μπορούν να διασταυρωθούν με ένα κλικ του ποντικιού;

Κι όμως, κανένας γονατογράφος δεν έκανε το κλικ.

Όσοι το έκαναν, βρήκαν  σχετικά εύκολα ότι ο Μαρτίνις δεν είναι Μαρτίνης, ούτε Μαρτίνος, ξάδερφος ίσως του δικού μας του δον Μήτσου.

Ο πατέρας τού Τζον Μαρτίνις γεννήθηκε στην τότε Γιουγκοσλαβία, σήμερα Κροατία, σε κάποιο δαλματικό νησί, και μετά τον πόλεμο έφυγε στις ΗΠΑ, όπου ήδη είχε πάει μετανάστης ο δικός του πατέρας, ο παππούς του νομπελίστα. Καμιά σχέση με  Ελλάδα.

Κι όταν μετά πήρε βραβείο ένα από τα φαβορί των τελευταίων  ετών, ο Ούγγρος Λάσλο Κρασναχορκάι, έγινε  λίγη πλάκα στα σόσιαλ -διασκευάζοντας κάτι από το Φέισμπουκ έγραψα κι εγώ ότι «ο  Ελληνοούγγρος συγγραφέας (με ρίζες απο Πόντο και Κρήτη) Λάζος Κρασναχορκάκης κέρδισε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας».

* Προστίθεται λοιπόν  ο Μαρτίνις στη χορεία των κατά φαντασίαν Ελλήνων όπως ο Τζεφ Μπέζος ή η Μάγια Αγγέλου. Θυμάμαι, έστω κι αν έτσι δείχνω τα χρόνια μου, ότι στη δεκαετία του 1980 διακρινόταν σε διεθνείς αγώνες ένας Κουβανός δισκοβόλος, ο Luis Delis. Έλεγε ο Διακογιάννης: «Πολλοί τον θεώρησαν Έλληνα, ότι είναι Δελής. Μετά τον είδαν.»

* Κι  άλλο  ένα για τον παραλίγο ομογενή νομπελίστα.

Όπως διαβάζω στο Βήμα, ο βουλευτής της ΝΔ Φίλιππος Φόρτωμας, πρόεδρος επιτροπής της Βουλής για τον  ελληνισμό της διασποράς, αναγόρευσε ελληνικής καταγωγής τον  Μαρτινις και είπε διάφορα ηχηρά για αριστεία και παγκόσμιο ελληνισμό.

Τσουχτερή και η ατάκα στο τέλος, διότι πράγματι ο κ. Φόρτωμας  σε δηλώσεις του είχε βγάλει 20 εκατομμύρια τους απόδημους Έλληνες, αλλά…

αλλά και ο συντάκτης του Βήματος λάθεψε, αφού έγραψε λάθος το όνομα του βουλευτή, Φίλλιπος αντί Φίλιππος, ίσως επηρεασμένος από το αγγλικο Phillip.

Μέγιστε Μέφρι, πάλι  επιβεβαιώθηκες!

* Aλλά η πλάκα είναι ότι και το ίδιο το Βήμα είχε σπευσει να  ανακηρύξει Έλληνα τον  Τζον Μαρτίνις! Η είδηση ακόμα υπάρχει, δεν έχει κατεβεί. (Προσέξτε και το: «ο ένας εκ των οποίων μοιράστηκε το Νόμπελ Φυσικής»).

* Κι αφού γεμίσαμε τη μισή πιατέλα με νομπελικά μεζεδάκια, ας προχωρήσουμε  σε άλλα θέματα. Εδώ στο Ertflix μεταφράζουν στα αγγλικά τον  τίτλο και τα άλλα  στοιχεία της εκπομπής «Σαββατοκύριακο από τις 5». Εγώ θα έβαζα και ένα o’ clock δίπλα.

Αλλά επίσης το Σάββατο ο μήνας είχε 4. Επιπλέον, αφού όλα τα υπόλοιπα είναι στα Αγγλικά, και όχι στα Γερμανικά το «Oktober είναι λάθος !

Κατά τα άλλα, ολόσωστη η αγγλική μετάφραση!

* Βλέπω πάντως ότι τώρα τη διόρθωσαν. Αλλά αν πάτε στο βίντεο της εκπομπής, περί το 3.32.40, θα ακούσετε την παρουσιάστρια να λέει «τους κάπρους του Αυγεία».

Αυτοί οι κάπροι κυλιούνταν συνέχεια στη  λάσπη και ήταν πενταβρόμικοι. Ευτυχώς ο Ηρακλής τούς καθάρισε!

* Κάτι αθλητικό, ποδοσφαιρικό:

Ο ΟΦΗ …  διέλυσε με 3-0 τους κίτρινους … και τους έριξε σε ακόμα μεγαλύτερη δυσμένεια

Τους έριξε σε δυσμενή βαθμολογική θέση, λέγεται. Αλλά σε δυσμένεια σκέτο; Τίνος τη δυσμένεια;

* Φίλος έχει τη  συνήθεια να χαζεύει στο  Φέισμπουκ τις αναρτήσεις που του προτείνει ο αλγόριθμος. Πρόσεξε λοιπόν την εξής  φωτογραφία ενός σκοτσέζικου κάστρου, του εγκαταλειμμένου κάστρου του Dunalastair.

Τι σας θυμίζει;

Τη μονή της Παναγίας Σουμελά, έτσι  δεν  είναι;

Πραγματι, το κάστρο της φωτογραφίας μοιάζει πολύ  με την  Παναγία  Σουμελά,  για τον  απλό λόγο ότι στη φωτογραφία  εμφανίζεται η Παναγία  Σουμελά. Το σκοτσέζικο κάστρο είναι εντελώς διαφορετικό.

Άλλη μια ψεύτικη πληροφορία στον  ωκεανό των ψεύτικων πληροφοριών…

* Αλλά βέβαια μέσα στη βδομάδα που πέρασε είχαμε κι άλλα γεγονότα εκτός από τα Νόμπελ.

Είχαμε, και γράψαμε και άρθρο, την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα. Σε  πολλές εφημερίδες και ιστοτόπους είδα τη διατύπωση «παραιτήθηκε του βουλευτικού αξιώματος».

Αυτή η γενική δεν στέκει στα νέα ελληνικά,  όπου το παραιτούμαι συντάσσεται με  την  πρόθεση  «από». Και ο ίδιος ο Τσίπρας στη  δήλωσή του γράφει «να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα».

* Έπεσε κάμποσο γέλιο στα σόσιαλ με κατι που έγραψε ο Άδωνης.

Aπαντώντας σε χρήστη  που έχει το ψευδώνυμο «Συναχωμένο τσιτάχ», του απαντάει  «πάρε ένα golden flu να σου περάσει το συνάχι και τα λέμε  στις εκλογές» (περίπου)

Αλλά τι είναι το golden flu;

Eίναι το  πασίγνωστο Panadol Cold & Flu!

Δεν είναι αστείο, ένας (που λέει  ο λόγος) υπουργός Υγείας να μην ξέρει πώς λέγεται ένα από τα κοινότερα σκευάσματα;

* Και μια θηλυκοακλισιά. Διαβάζουμε για ένα  έργο στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Δημήτρης Καταλειφός, «σε σκηνοθεσία Άννας-Μαρία Παπαχαραλάμπους»

Πώς λέμε «του Ράινερ Μαρία Ρίλκε»;

* Κι ένα αστείο  σαρδάμ για το οποίο δεν έχω πειστήριο, θα πρέπει να  με πιστέψετε.

Περιγράφοντας την επιστροφή των ακτιβιστών που απήχθησαν από το Ισραήλ, το  ΕΡΤNews έκανε λόγο για «την ακτιβίστρια Γκρέτα Γκάρμπο».

Γκρέτα να’ναι, κι ας είναι  όποια  θέλει!

* Και συνεχίζω με γυναικεία ονόματα και με  έναν  ευπρεπισμό. Tην περασμένη Κυριακή, ο δήμος Ηλιούπολης έκανε  εκδήλωση προς τιμήν της ηρωίδας της ΕΠΟΝ, της Ηρώς Κωνσταντοπούλου.

Μόνο  που η μανία του ευπρεπισμού μετέτρεψε την ηρωίδα Ηρώ σε… Ηρού, αφού λέει για την εκδήλωση τιμής και μνήμης της Ηρούς Κωνσταντοπούλου!

Αναφέρει μάλιστα ο κ. δήμαρχος ότι η εκδήλωση θα γίνει (έγινε, υποθέτω) στο μνημείο … επί της οδού Ηρούς Κωνσταντοπούλου.

Ο ανταποκριτής μας στην Ηλιούπολη με βεβαιώνει ότι ο δρομος, προς το παρόν τουλάχιστον, λέγεται Ηρώς Κωνσταντοπούλου -εκτός αν υπάρχει σχέδιο να μετονομαστεί. Βλέπετε, η ονοματοδοσία έγινε  τα παλιά τα χρόνια, που οι άνθρωποι δεν συμπαθούσαν τους ευπρεπισμούς και τις μεταξωτές περισκελίδες κι έτσι ο δρόμος ονομάστηκε όπως μιλάμε, οδός Ηρώς Κ.

* Κι ένα…  συνθετικό σφάλμα, όπως το λέει ο φίλος που στέλνει το στιγμιότυπο.

Η Έλενα Ακρίτα έδωσε  συνέντευξη στο Όπεν, και στο τέλος της (περί το 20.10 του βίντεο) γίνεται λόγος για το τραγούδι «Τώρα κλαις γιατί κλαις» (που ο κανονικός του τίτλος είναι «Θα σου φύγω σ’το’χα  πει» -και πού είναι το Χαπί; )

Ο Ν. Στραβελάκης ρωτάει «Ποιανού είναι;» και κάποια, μάλλον η Έλενα Ακρίτα, απαντάει  «Άκης Πάνου».

Αλλά για να δώσουμε  τα του Αποστόλου τω Αποστόλω, το τραγούδι είναι του Καλδάρα.

* Το σινεφιλικό της  εβδομάδας.

Στην ταινια «Εκτός Ελέγχου», ένας νταγλαράς μισθοφόρος, τέως πεζοναύτης, φωνάζει «reload», κλασική φράση προς άλλους της ομάδας που σημαίνει «γεμίζω» -και τον δείχνει να περνάει νεο γεμιστήρα στο οπλοπολυβόλο του.

Από πού κι ως πού «επαναφόρτωση»; Πάλι καλά που δεν  έγραψε «επαναφόρτιση», να δούμε το οπλοπολυβόλο να φορτίζει με καλώδια.

* Στη συλλογή με τις ανορθόδοξες μετοχές, έχουμε νέα προσθήκη. Σε άρθρο της Καθημερινής, ο Απόστολος Λακασάς γράφει ότι «Καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης … κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά του πρύτανη του ΑΕΙ Μιχάλη Ζερβάκη για παράβαση καθήκοντος, μέμφοντάς τον ότι….»

* Και μια ονομαστική απόλυτη:

Προσερχόμενη στην εκδήλωση, της είπαν οι δημοσιογράφοι…

Αυτό δεν στέκει στα ελληνικά. Μπορείς να πεις, «προσερχόμενη  στην  εκδήλωση, δήλωσε/έμαθε/άκουσε ότι…», όταν το υποκείμενο είναι το ίδιο. Αλλά όταν  διαφέρει, θα αναλύσουμε  τη  μετοχή: Ενώ προσερχόταν στην  εκδήλωση, οι δημοσιογράφοι….

* Και κλείνω με ένα ειδησάκι που ίσως χαροποιήσει κάποιους αναγνώστες, παρόλο που περιγράφει ένα τραγικό συμβάν

Πνίγηκε κατά τη  διάρκεια του φαγητού του -λίγο ασαφές. Δεν πνιγηκε στη θάλασσα, διαβάζω στο άρθρο, αλλά ενώ έτρωγε στην παραλία  ένα κομμάτι κρέας τού κάθισε στον λαιμό.

Και γιατί να χαροποιήσει κάποιους;

Μα, διότι ο 75χρονος χαρακτηρίζεται «μεσήλικας».

Αλλά όταν μας βάζουν να δουλεύουμε ως τα 70, λογικό δεν είναι  να θεωρείται μεσήλικας ο 75χρονος; Να φοβόμαστε θα  έπρεπε -αν δούμε, σε λίγα χρόνια, «νεαρός 65 ετών».

Καλό σαββατοκύριακο, μεσήλικες και μη!