Μεζεδάκια χωρίς θέμα

Χωρίς θέμα  διότι δεν έβρισκα τίτλο, και αφού απέρριψα καναδυό ιδέες σκέφτηκα ότι και ο μη τίτλος τίτλος είναι. Και στο σχολείο, θυμάμαι, όταν βαριόταν ο δάσκαλος μάς έβαζε «ελεύθερο θέμα» στην έκθεση.

Και ξεκινάω με μια ανταπόκριση από τον Βολο, απ’ όπου η πινακίδα:

Ήξερα για υψηλή τέχνη, λέει η φίλη που το στέλνει, ήξερα για υψηλούς στόχους, αλλά φαίνεται πως και τα ψηλά δέντρα έχουν γίνει «υψηλά δέντρα».

Δίκιο έχει βέβαια η φίλη,  αλλά οι λεπτές διακρίσεις,  που λέγαμε, δεν αντέχουν πολύ.

* Και ένα σχετικό,  που το άκουσα την Κυριακή ενώ έβλεπα το ματς Παναθηναϊκού – Κηφισιάς:

Έχει εντολή να προσέχει τον Αντίνο, να κολλήσει ως βδέλλα πάνω του.

Λέω ότι είναι σχετικό διότι κι εδώ δεν τηρείται η διάκριση, που λέει: Το «ως» όταν είναι κατηγορούμενο, το «σαν» στις παρομοιώσεις. Επειδή ο αμυντικός της Κηφισιάς δεν είναι βδέλλα, εδώ έχουμε  παρομοίωση,  άρα ήθελε «σαν».

Στην πραγματικότητα, η διάκριση δεν τηρούταν (σικ, ρε) ούτε τον καιρό της καθαρεύουσας, όπου λέγανε «ως» παντού. Στη μεταπολίτευση, η πλάστιγγα έγειρε προς το «σαν», αλλά με  τη μπαμπινιωτική παλινόρθωση τώρα οι περισσότεροι την παθαίνουν ως αγράμματοι και συμπεριφέρονται ως γάιδαροι.

* Κι ένα μεταφραστικό, από το in.gr. Ο φίλος μας ο Κώστας Χ, που το στέλνει, έκανε τον  κόπο να μοντάρει και το πρωτότυπο.

Ο λόγος για τον μακαρίτη τον Μάικλ Τζάκσον, ο οποίος το 2005 αθωώθηκε «από την  κριτική επιτροπή». Αλλά η κριτική επιτροπή θα μπορούσε να τον αθωώσει, ενδεχομένως, αν η κατηγορία που τον βάραινε ήταν ότι  έκανε φάλτσα.

Όχι όμως, πέρασε από κανονικό δικαστήριο και οι ένορκοι τον αθώωσαν.

Jury το ένα, jury  και το άλλο, μπερδεύτηκε ο συντάκτης!

* Κι αλλο ένα από το in.gr, πιο απλό:

Oυδείς χαίρετε, λέει.

Σαν έναν ανθυπασπιστή που είχα γνωρίσει, τότε που ήμουν φαντάρος. Όποιος του έλεγε «Χαίρετε», απαντούσε «ποιος χαίρεται;».

* Κι ένας απόηχος από την Ελενιάδα, τη φασαρία για τη μαύρη ωραία Ελένη. Ζήτησα από το Grok να μου φτιάξει την Ελένη να βγαίνει από το αυγό, και να την παρακολουθούν ο μπαμπάς της ο κύκνος και η μαμά της η Λήδα.

Σημειώνω πως είχα ζητήσει και από το ChatGPT να φτιάξει εικόνα, αλλά αρνήθηκε διότι μπορεί να παραβιάζονταν οι όροι λειτουργίας του που απαγορεύουν το γυμνό.

* Κι ένα από τον κατάλογο του μπαρ ενός ξενοδοχείου.

H Αλφα άνευ αποδίδεται Alfa free alcohol.

Το «χωρίς αλκοόλ» είναι alcohol-free. Το free  alcohol τι είναι τάχα; Ότι το αλκοόλ είναι τζάμπα;

* Φίλος στέλνει άρθρο της ΕφΣυν, όπου υπάρχει ο όρος «εργάσιμη ηλικία». 

Και σχολιάζει:

Αυτό το εργάσιμη δεν το έχω ξαναδεί, και με ξενίζει. Ακόμα κι ο σχηματισμός υπονοεί μεταβατικό νόημα, ηλικία που μπορείς να «την εργαστείς», όχι να εργαστείς.

Είναι δική μου παραξενιά ή δεν στέκει ο όρος;

Καταρχάς, ο όρος «εργάσιμη ηλικία» λέγεται συχνά, και μάλιστα σε βαριές σελίδες, εννοώ σε κείμενα θεσμικά -το γκουγκλ θα σας πείσει. 

Είναι αλήθεια ότι το -ιμος δείχνει πολλές φορές δυνατότητα (φαγώσιμος, αυτός που μπορεί να φαγωθεί) για όρους που παράγονται από ρήματα. Για όρους που παράγονται από  ουσιαστικά, η σχέση  είναι πιο χαλαρή -πχ σκόπιμος, βάσιμος. 

Έτσι, το Χρηστικό λέει για το  «εργάσιμος»: που προορίζεται για εργασία,  ενώ το λεξικό Μπαμπινιώτη: αυτός που διατίθεται για εργασία. 

Οπότε, δεν θεωρώ λάθος ή παράξενο το «εργάσιμη ηλικία», πολύ περισσότερο  που δεν ξέρω αν υπάρχει μονολεκτική εναλλακτική (το «ηλικία εργασίας» δεν είναι εξίσου σαφές). 

Να σημειώσω πάντως ότι δεν  βρήκα στα παραδείγματα των λεξικών το «εργάσιμη ηλικία». 

* Κι ένα πολύ αστείο από αυτόματη μετάφραση

To μηχανάκι μετέφρασε τις οδηγίες για το τέμπο της  εκτέλεσης, ίσως επειδή η γλώσσα του πρωτοτύπου ήταν τα ισπανικά. 

Το Πηγαίνω – Χαρούμενος αλλά όχι πάρα πολύ είναι ήδη  πολύ αστείο,  αλλά το «Οδηγώντας μοτοσικλέτα» ασυναγώνιστο!

Andante con moto θα πει αργά (andante) αλλά με ζέση, με κίνηση.  Ας μας πουν και οι φιλόμουσοι. 

* Και ένα με π@π@κι@, από άρθρο «αποκαθήλωσης» για τον Τζον Λε Καρέ.

Όπως  βλέπετε, η εθνική μας βρισιά είναι αποδεκτή στο κυρίως  κείμενο,  όπου δεν χτυπάει πολύ στο μάτι, αλλά όχι και στον τίτλο, εκεί πρέπει να μασκαρευτεί με  παπάκια, συγγνώμη, με π@π@κι@! 

Και «φερόταν στις γυναίκες σαν βρωμιά», και ασαφές (ποιος; αυτός ή εκείνες;  ) και άγαρμπο.

* Κι ένα μακάβριο. 

Όχι,  δεν ήταν 27χρονος ο σύντροφος της Ζωζώς Σαπουντζάκη. Ήταν 92 χρονών, γεννημένος το 1933. Θέλει  να πει ότι τα είχαν  επί 27 χρόνια. 

Τον είχα γνωρίσει όταν ήταν  θαλερός  ογδοντάρης,  του είχα πάρει συνέντευξη που τόσα χρόνια την έχω στο ηλεσυρτάρι, οπότε σκέφτομαι αύριο να τη δημοσιεύσω.

* Και το σινεφιλικό της  εβδομάδας. 

Σχολιάζει  ο σινεφίλος μας:

Ο μεν κύριος Φλέμινγκ στο βιβλίο του Καζινό Ρουαγιάλ (εν Ελλάδι υπήρχε και το Καζινό Λουτρακίου στον Ισθμό-εξαιρετικά γλυκά!) επέλεξε να δώσει στην κοπέλα του Μποντ το όνομα Vesper Lind…και ναι μεν Vesper σημαίνει όντως «Εσπερινός» αλλά άμα το λέει σε ταινία γίνεται κωμικό όταν το μεταφράζεις. Στο φιλμ Quantum of Solace γίνεται “έχω ακούσει πολλά για σένα από την Εσπερινό»…αμ τότε να λέει κι Κραίγκ «το όνομά μου είναι …Ομόλογος, Ιάκωβος Ομόλογος». Απορία: Αφου «η Εσπερινός, της Εσπερινού, την Εσπερινό» γιατί αφήνει τον τίτλο Quantum of Solace και όχι “Σωματίδιο της παρηγοριάς» (λές και είναι καφές σε μνημόσυνο!) Αλλά πάλι τι να πεις «Κβάντο;» -από τα «κβάντα»; Λατινικά «quantum” θα πει «τόσο»…τι να βάλεις; «Παρηγοριά τόση…με το συμπάθειο;;;»

Aυτό το «την Εσπερινό» είναι εντελώς ανοικονόμητο. Και βέβαια, αν ήταν  να μεταφράζουμε ονόματα θα χάναμε  τον  μπούσουλα. 

* Από τη σελίδα της ΓΣΕΕ, της οποίας ο Πρόεδρος φαίνεται να έχει μπλέξει σε σκάνδαλα. 

Tι θα πει «διατελέσασα θέση»; Οι άνθρωποι διατελούν  -ας πούμε για μια γυναίκα (στον κατάλογο δεν βλέπω καμία, αλλά έχει και  άλλα μέλη  η Διοίκηση της ΓΣΕΕ) θα μπορούσε να πει κάποιος, «η κ. Χ., διατελέσασα αναπληρώτρια υπουργός». Η  θέση δεν μπορεί να είναι διατελέσασα. 

Κι έπειτα, το διατελέσασα είναι παρελθοντικό, ενώ τα μέλη της  διοίκησης της ΓΣΕΕ κατέχουν  αυτή τη στιγμή τις αντίστοιχες θέσεις.

Ένα σκέτο «θέση» θα αρκούσε. Αλλά ίσως πληρώνονται με  τον αριθμό των χαρακτήρων.

* Και κλείνω  με μια επανάληψη. Εννοώ την  πινακίδα από τα ΚΤΕΛ, που είχε μπει ως σχόλιο της Χαρούλας στα μεζεδάκια της προηγούμενης  εβδομάδας. Επειδή το σχόλιο ήταν σχετικά χαμηλά στη σελίδα δεν θα το έχουν δει όλοι, ιδιως οι  περιστασιακοί αναγνώστες, και νομίζω πως αξίζει τον κόπο να το επαναλάβω.

Πώς πάμε για Θήβα; 

Μέσω Τρικάλων! 🙂